بخش تخصصی جراحی خط لبخند

لثه‌های سالم و متناسب می‌توانند به عنوان قابی زیبا برای دندان‌های زیبا باشند. با این وجود، لثه‌های بزرگ می‌توانند زیبایی دندان‌ها را پنهان سازند، لبخندی لثه‌ای بوجود آورند که موجب پایین آمدن اعتماد به نفس برخی افراد خواهد شد. با استفاده از تکنیک لیزر در دندانپزشکی می‌توان با کمترین درد و خونریزی، این مشکل را به سادگی برطرف نمود و ظاهری زیبا به دندان‌ها و لثه‌ها بخشید.

مقالات تخصصی جراحی خط لبخند

ایمپلنت های دندانی دوامی باور نکردنی دارند که به موادی مربوط می شود که برای ساخت آنها استفاده می شود، تیتانیوم، و اینکه آنها چگونه با استخوان پیوند خورده اند. تحقیقات بالینی نشان می دهند که نرخ دوام و ماندگاری آنها 94% طی 10 سال، و 91% طی 15 سال است، و این تحقیقات به فناوری ها و روش های جدیدی ختم شده اند که به بادوام تر کردن ایمپلنت های دندانی کمک می کنند. برای مثال، بیمارانی که براکسیسم یا تراکم اندک استخوان دارند می توانند از تکنیک ها و فرایندهای تکمیلی متفاوت ایمپلنت های دندانی بهره مند شوند تا دامنه ویژگی های ایده آل برای گزینه خوب برای کاشت ایمپلنت بودن را گسترش دهند.

دوام باور نکردنی ایمپلنت های دندانی

همانطور که مشخص است، دوام ایمپلنت های دندانی به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله نوع ایمپلنت دندانی، مکانی که ایمپلنت دندانی قرار داده می شود، سلامت دهان شما، و عادات شما. علاوه بر این، به این بستگی دارد که منظور شما از “ایمپلنت دندانی” چیست. برای برخی افراد، ایمپلنت دندانی کل یک سیستم است: فیکسچر، اباتمنت،  روکش. به احتمال زیاد دندانپزشک شما آن را به شکلی متفاوت تعریف می کند.

ایمپلنت دندانی از یک فیکسچر و اباتمنت تشکیل شده است. این بادوام ترین، و بخش آلیاژ تیتانیومی سیستم است که داخل استخوان فک قرار می گیرد. این همان چیزی است که دندانپزشکان به آن اشاره می کنند وقتی می گویند نرخ موفقیت آن بالاتر است. دندان جایگزین واقعی نیز ترمیم نهایی نامیده می شود، که به ایمپلنت دندانی متصل می شود و نیاز خواهد داشت با ساییدگی طبیعی تعویض شود.

بنابراین ایمپلنت های دندانی چقدر دوام دارند- بخش فلزی که با جراحی داخل استخوان فک کار گذاشته می شود؟ شواهد حاکی از این هستند که یک مدت زمان طولانی، نرخ موفقیت طولانی مدت بالینی را مشخص می نماید.

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

دوام ایمپلنت دندانی که با استخوان جوش خورده است

ایمپلنت های دندانی در اندازه های مختلفی وجود دارند، و اینکه کدام یک برای شما مناسب است چیزی است که پزشک معالج شما راجع به آن در جلسه مشاوره برای شما توضیح خواهد داد. تکنیکی که انتخاب می شود نیز به تعداد ایمپلنت های دندانی بستگی دارد که نیاز خواهید داشت و اینکه آیا فرایندهای تکمیلی نیاز خواهید داشت یا خیر. ایمپلنت تیتانیومی جوش خورده با استخوان و مشتقات آن رایج ترین نوع ایمپلنت های دندانی هستند.

تحقیقات حاکی از این هستند که طول عمر ایمپلنت های دندانی به این بستگی دارد که ایمپلنت در کدام فک کار گذاشته شده است. ایمپلنت های دندانی که داخل فک بالا کار گذاشته شده اند نرخ موفقیت 84 درصد داشته اند و بیش از یک دوره 12 ساله سالم بوده اند. در حالی که ایمپلنت های دندانی که در فک پایین کار گذاشته می شوند، طی یک دوره 12 ساله، نرخ موفقیت 93 درصد داشته اند.

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

نقش سلامت بیمار در طول عمر ایمپلنت

نرخ موفقیت به عوامل مختلفی بستگی دارد. قبل از کارگذاری ایمپلنت های دندانی، پزشک تراکم استخون فک شما را بررسی خواهد کرد. فک دندان ها را در جای خود نگه می دارد و ارتباط سیستمیکی بین آن و ریشه دندان ها وجود دارد.

هر بار که آدامس می جوید یا غذا می خورید، دندان های شما فشار زیادی را به فک منتقل می کنند و این باعث تجزیه شدن بافت ها می شود. این نیرو استخوان را تحریک می کند تا استحکام پیدا کند، درست مانند عضلات پس از ورزش کردن، و این بخشی از روند حفظ تراکم، قدرت، و سلامت استخوان است.

وقتی شما یک دندان را از دست می دهید، تحریکی که استخوان فک شما نیاز دارد دیگر وجود ندارد و استخوان شروع به از دست دادن تراکم خود می کند. اگر استخوان فک شما تراکم خود را از دست داده باشد، همیشه هم نیازی به فرایندهای تکمیلی، مانند پیوند استخوان، ندارید، اما بسته به وخامت تحلیل رفتگی استخوان، واقعاً می تواند جبران شود.

فناوری جدید ایمپلنت های دندانی می تواند نرخ موفقیت ایمپلنت های دندانی را افزایش دهد. سطح ایمپلنت های دندانی به روش های مختلفی می تواند رزوه دار شود و نحوه رزوه دار شدن آنها می تواند تفاوت چشمگیری در دوام آنها داشته باشد، و ایمپلنت هایی که سطح آنها رزوه دار شده است می تواند در بیمارانی که تراکم استخوان های آنها اندک است استفاده شوند. دندانپزشک در طول مشاوره راجع به مؤثرترین راهکارها برای نیازهای خاص شما صحبت خواهد کرد.

طول عمر ایمپلنت های دندانی به وضعیت رعایت بهداشت دهانی و رعایت دقیق دستور العمل های مراقبتی پس از جراحی بستگی دارد. بیماری لثه بافتی که دندان ها را در جای خود نگه می دارد را تحت تأثیر قرار می دهد، بنابراین اگر از سلامت دهان خود مراقبت نکنید و محیطی بوجود بیاورید که مشکلات پریودنتال را تشدید کند، طول عمر ایمپلنت های دندانی شما کوتاه خواهد شد.

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

عاداتی مانند دندان قروچه چه تاثیری بر عمر ایمپلنت دارد؟

درست همانطور که وضعیت سلامت دهان نقش مهمی در طول عمر ایمپلنت های دندانی ایفا می کند، عادات براکسیسم (ساییدن و فشردن دندان ها روی یکدیگر) نیز همین قدر دخیل هستند. تحقیقات نشان داده اند که بیمارانی که دندان های خود را روی یکدیگر فشار می دهند و می سایند، به احتمال بیشتری دچار شکست ایمپلنت های دندانی می شوند، گرچه روی هم رفته، تعداد کل شکست ها برای هر دو گروه اندک بود.

اگر دندان های خود را در طول شب روی یکدیگر فشار می دهید، دلیلی برای ناراحتی وجود ندارند. تنها کافی است قبل از برنامه ریزی برای کاشت ایمپلنت های دندانی، دندانپزشک خود را در جریان قرار دهید.

برای مثال، رایج است که از فیکسچرهای قطورتر استفاده می شود تا بهتر داخل استخوان فک قفل شود. یا می توان از انواع مختلفی از فیکسچرها استفاده کرد. یا اینکه می توان از محافظ دندان های شبانه استفاده کرد، مخصوصاً در دوره بلافاصله پس از فرایند کاشت ایمپلنت های دندانی.

چگونه می توان عمر ایمپلنت را افزایش داد؟

می دانیم که عوامل مختلفی می توانند نقش بزرگی در دوام و بقای ایمپلنت های دندانی ایفا کنند، از جمله:

  • ایمپلنت دندانی کجا قرار داده شده است
  • تراکم استخوان
  • سلامت دهان
  • عادات دهانی

با مراقبت های درست، 90 درصد از بیماران بهره مند شدن از مزایای ایمپلنت های دندانی پس از 15 سال را همچنان تجربه خواهند کرد. با دو مرتبه مسواک زدن در طول روز و نخ دندان کشیدن به صورت روزانه، و مراجعه منظم به دندانپزشک می توانید اطمینان حاصل کنید که ایمپلنت های دندانی شما برای مدت زمانی طولانی در بهترین وضعیت سلامت خود باقی خواهند ماند.

اگر مشکلی مربوط به سلامت دهان وجود داشته باشد که بخواهید از آن اجتناب نمایید، نهفتگی دندان عقل است. متأسفانه، شما واقعاً نمی توانید اندازه دهان خود را کنترل کنید یا اینکه دندان های عقل چگونه داخل آن رشد کنند. از آنجا که دندان های عقل نهفته اغلب در نتیجه رویش نادرست و نامناسب دندان های عقل بروز پیدا می کنند، کار چندانی نمی توانید برای پیشگیری از بروز این شرایط انجام دهید. خوشبخاتنه، گزینه های درمانی وجود دارند که می توانید به آنها فکر کنید.

نهفتگی دندان عقل چیست؟

گرچه گاهی اوقات دندان ها داخل فکی رشد می کنند که به اندازه کافی بزرگ است تا همه دندان ها را داخل خود جای دهد، اما اکثر افراد فضای کافی برای رویش دندان های عقل خود ندارند، که منجر به نهفتگی آنها می شود. علت این است که اکثر افراد فضایی تقریباً برای رشد 28 دندان دارند، که این همان تعدادی است که شما قبل از رویش دندان های عقل خود دارید. دندان های عقل که تحت عنوان دندان های مولر سوم شناخته می شوند، آخرین دندان هایی هستند که رشد می کنند، و بین 17 تا 25 سالگی بیرون می آیند. آنها هیچ هدفی را برآورده نمی کنند زیرا امروزه رژیم غذایی ما شامل غذاهای نرم تری است و ما می توانیم به راحتی غذای خود را بجویم و به ذرات کوچکتر تبدیل کنیم. اغلب دندان های عقل یا نمی توانند درست بیرون بیایند یا به طور کامل از داخل بافت لثه و استخوان فک بیرون نمی آیند.

نهفتگی دندان عقل

نهفتگی دندان عقل

علائم دندان عقل نهفته چیست؟

از آنجا که شما واقعاً نیازی به دندان های عقل ندارید، ممکن است نگه داشتن آنها برای شما واقعاً مهم نباشد. متأسفانه، در اکثر موارد، دندان های عقل نهفته چندان مورد توجه قرار نمی گیرند.

تورم و عفونت

اغلب تورم، درد، و عفونت قابل توجهی با نهفتگی دندان های عقل همراه است که نباید بدون درمان باقی بماند. علاوه بر این، از آنجا که نهفتگی دندان عقل می تواند به لثه ها، دندان ها، و استخوان اطراف آن آسیب برساند، برخی دندانپزشکان کشیدن آنها با کمک جراحی را توصیه می کنند. کشیدن دندان های عقل نهفته دشوارتر است، و خطر بروز مشکلات برای آنها ناشی از جراحی بیشتر است، و می تواند آسیب دائمی به استخوان ها و دندان های دیگر وارد کند. علاوه بر این، هر چه درد دندان عقل بیشتر طول بکشد، بیشتر احتمال دارد که عفونت منجر به ورود باکتری به داخل بافت باز شود. عفونت های دهانی می توانند تأثیر منفی روی سلامت عمومی سیستمیک بدن نیز داشته باشند.

درد

درد دندان های عقل می تواند نشانه نهفتگی دندان های عقل باشد، که زمانی اتفاق می افتد که استخوان فک یا دندان های دیگر مانع رویش صحیح آنها می شوند. نشانه هایی که دندان های عقل شما می توانند نهفته باشند عبارتند از درد و تحریک پذیری فک یا دندان های دیگر، قرمزی و تورم لثه های اطراف دندان ها، بوی بد دهان، یا مزه بد داخل دهان وقتی برای جویدن بایت خود را می بندید. دندان های عقل نهفته می توانند خطر بروز کیست را نیز به همراه داشته باشند، که کیسه های پر از چرکی هستند که اطراف دندان ها شکل می گیرند. به ندرت، تومورها می توانند کنار دندان ها شکل بگیرند. کیست ها و تومورها می توانند منجر به بروز آسیب های دائمی استخوان فک و همچنین دندان های دیگر شما شوند. درد دندان عقل همیشه هم نشانه نهفته بودن دندان عقل شما نیست، بلکه هر چه بیشتر برای مراجعه به دندانپزشک صبر کنید، بیشتر احتمال دارد که دندان عقل شما نهفته شود.

نهفتگی دندان عقل

نهفتگی دندان عقل

تصاویر رادیوگرافی دندان عقل نهفته را آشکار میکنند

دندانپزشک قبل از کشیدن دندان عقل شما تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس می گیرد تا محل دندان یا دندان هایی که قرار است کشیده شوند را شناسایی نماید. دندان های عقل بر اساس موقعیت قرار گیری آنها داخل دهان به چهار دسته تقسیم می شوند:

  • نهفتگی کامل داخل استخوان: کشیدن یک دندان با این نوع نهفتگی دشوارترین فرایند است زیرا دندان عقل کاملاً داخل استخوان فک گیر کرده است.
  • نهفتگی جزئی دندان داخل استخوان: در این صورت، کشیدن دندان عقل عبارت است از کشیدن دندانی که قسمتی از آن داخل فک گیر کرده است.
  • نهفتگی داخل بافت نرم: کشیدن این نوع دندان ها پیچیدگی کمتر دارد زیرا دندان تنها زیر لثه گیر کرده است.
  • بیرون آمده: کشیدن این نوع دندان عقل ساده ترین فرایند است زیرا دندان قبلاً داخل دهان ظاهر شده است.

کشیدن دندان عقل نهفته

گرچه ممکن است این جراحی ترسناک به نظر برسد، اما بسیار معمول است و اغلب درد آن کمتر از ناراحتی همراه با نهفتگی دندان عقل است. در حقیقت، تقریباً 85 درصد از دندان های عقل در نهایت نیاز به کشیده شدن خواهند داشت.

کشیدن دندان عقل نهفته توسط جراح دهان و دندان و داخل مطب انجام می شود. جراح برای پرهیز از ناراحتی در طول فرایند ابتدا دهان شما را بی حس می کند و یک برش ساده برای کشیدن یک یا همه دندان نهفته شما ایجاد می کند. وقتی دندان عقل نهفته کشیده شد، برای بستن برش از بخیه استفاده خواهد شد و اجازه داده خواهد شد لثه بهبود پیدا کند. به مدت چند روز پس از فرایند ممکن است مقداری خونریزی تجربه کنید. بسیار مهم است که دستور العمل های دندانپزشک خود را برای مراقبت های پس از جراحی دنبال کنید. وقتی دهان شما کاملاً بهبود پیدا کرد باید یک مرتبه دیگر برای کشیدن بخیه ها و چکاپ به مطب مراجعه کنید. پس از آن می توانید به کارهای روتین بهداشت دهانی خود بپردازید و از انواع محصولاتی استفاده کنید که برای بهبود سلامت دهان طراحی شده اند تا دهان خود را سالم نگهدارید.

روکش های دندانی کلاهک هایی هستند که روی دندان ها یا ایمپلنت های دندانی را پوشش می دهند. دندانپزشکان اغلب روکش های دندانی را به عنوان راهی برای حمایت از دندان های شکسته، ضعیف، یا بد شکل توصیه می کنند.

روکش های دندانی می توانند برای پوشش دادن دندان هایی استفاده شوند که خیلی ساییده شده اند یا به شدت بد رنگ شده اند. علاوه بر این، می تواند همراه با بریج ها برای استحکام بخشیدن به دندان ها استفاده شود.

وقتی صحبت از موادی به میان می آید که برای ساخت روکش های دندانی استفاده می شوند، شما چند گزینه ممکن در اختیار دارید، از جمله سرامیک و فلز. گزینه دیگری که اکنون برای برخی افراد فراهم است روکش زیرکونیا است.

روکش های زیرکونیا از اکسید زیرکونیوم ساخته می شوند، یک نوع فلز بسیار با دوام که با تیتانیوم ارتباط دارد، گرچه به عنوان نوعی روکش سرامیکی دسته بندی می شود.

مزایای روکش دندان زیرکونیا

روکش هایی که از زیرکونیا ساخته شده اند روز به روز بیشتر استفاده می شوند و مزایای متعددی ارائه می دهند.

استحکام

یکی از بزرگ ترین مزایای روکش های زیرکونیا استحکام و و دوام است. به میزان فشاری فکر کنید که دندان های عقب دهان شما به غذایی که می جوید وارد می کنند.

لازم است روکش های شما از مواد محکمی ساخته شوند، بنابراین زیرکونیا ممکن است گزینه خوبی برای روکش های دندان های عقب دهان باشد. علاوه بر این، از آنجا که زیرکونیا محکم است، دندانپزشک مجبور نخواهد بود آماده سازی زیادی روی دندان ها انجام دهد.

دوام

روکش هایی که از زیرکونیا ساخته می شوند مانند روکش های دیگری که از فلز ساخته می شوند می توانند بیش از 5 سال دوام داشته باشند. این نوع روکش ها که که روکش های یکپارچه زیرکونیا نامیده می شوند، بسیار با دوام هستند.

سازگاری با بدن انسان

زیرکونیا به دلیل سازگاری آن با بدن انسان انتخای بسیاری از دندانپزشکان است، به این معنا که احتمال واکنش نشان دادن بدن یا واکنش ایمنی مانند التهاب نسبت به آن اندک است. علاوه بر این، تنها در موارد نادری سمیت سلولی ایجاد می کند.

یک روزه بودن فرایند

بسیاری از دندانپزشکان می توانند در مطب خود روکش های زیرکونیا را بسازند، به جای آنکه قالب دندان های شما را برای ساخت روکش به لابراتوار ارسال کنند. بنابراین قادر خواهند بود در یک جلسه روکش ها را روی دندان های شما بچسبانند.

در فرایند CEREC، ترمیم های زیبایی اقتصادی سرامیکی یک جلسه ای، از فناوری طراحی و ساخت با کمک کامپیوتر (CAD/ CAM) برای بالا بردن سرعت این روند استفاده می کند. دندانپزشکان از دستگاه تراشکاری دندانپزشکی برای ساخت روکش های دندانی از یک بلوک زیرکونیا استفاده می کنند.

این روند نیاز به دو جلسه برای ساخت روکش را از بین می برد. با این حال، این فناوری در همه مطب های دندانپزشکی نیز پیدا نمی شود یا همه دندانپزشکان روکش های زیرکونیا کار نمی کنند.

روکش دندانی زیرکونیا

روکش دندانی زیرکونیا

معایب روکش زیرکونیا

مانند بسیاری از فرایندهای دندانپزشکی دیگر، روکش های زیرکونیا نیز ممکن است معایبی داشته باشند:

تطبیق رنگ آنها با دندان های دیگر می تواند دشوار باشد

یکی از معایب احتمالی روکش های زیرکونیا ظاهر مات آنها است که می تواند باعث شود کمتر طبیعی به نظر برسد. این بویژه در مورد روکش های یکپارچه زیرکونیا صدق می کند که تناه از زیرکونیا ساخته می شوند، گرچه ممکن است این برای دندان های عقب دهان مسئله مهمی نباشد.

احتمال ساییدگی دندان های مقابل آنها

برخی دندانپزشکان در استفاده از روکش های زیرکونیا در برخی موقعیت ها، تردید می کنند، زیرا سختی زیرکونیا می تواند موجب ساییدگی دندان های روبرو شود. گرچه ممکن است این نگران کننده باشد، اما برخی تحقیقات نشان می دهند به احتمال زیاد پرسلن فلدسپاتیک بیشتر از زیرکونیا موجب ساییدگی مینای دندان های روبرو می شود.

روکش زیرکونیا با پرسلن

شما به تازگی یاد گرفته اید که زیرکونیا به دلیل مات بودن مواد، کمی با بقیه دندان های شما تطبیق رنگ دارد. به همین دلیل است که برخی دندانپزشکان هنگام ساخت روکش های زیرکونیا یک لایه پرسلن روی آنها می کشند.

روکشی که از زیرکونیا با یک لایه پرسلن ساخته می شود ظاهر طبیعی تری دارد و رنگ آن به راحتی می تواند با رنگ دندان های اطراف تطبیق پیدا کند.

به گفته برخی متخصصان، لایه پرسلن می تواند باعث شود احتمال لب پر شدن، یا تراشه تراشه یا لایه لایه کنده شدن از روکش افزایش پیدا کند. این ممکن است موضوعی تأمل برانگیز باشد.

روکش دندانی زیرکونیا

روکش دندانی زیرکونیا

فرایند ساخت روکش زیرکونیا

دو نوع فرایند اصلی برای نصب روکش های دندانی وجود دارد. دندانپزشک شما می تواند دندان شما را آماده کند و در طول جلسه نخست یک روکش موقت روی آن قرار دهد و در جلسه دوم روکش دائمی را روی دندان بچسباند.

یا، اگر دندانپزشک شما فناوری CEREC داشته باشد می تواند در یک روز روکش دائمی شما را آماده کند و روی دندان بچسباند.

فرایند دو جلسه ای

  • دندانپزشک ابتدا از دهان شما یک تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت و دندان های شما را برای فرایند آماده خواهد کرد، که ممکن است نیز به بی حسی موضعی داشته باشد.
  • در صورت لزوم، بخشی از لایه بیرونی دندان ها تراشیده می شود.
  • از دندان ها قالب گرفته می شود.
  • یک روکش موقت روی دندان ها قرار می گیرد.
  • قالب ها برای ساخت روکش به لابراتوار دندانپزشکی ارسال می شوند.
  • دندانپزشک از شما می خواهد یک جلسه دیگر برای دریافت روکش های دندانی مراجعه کنید.

فرایند یک جلسه ای

طی این فرایند دندانپزشک کارهای زیر را انجام خواهد داد:

  • دهان شما را معاینه خواهد کرد، عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت، دندان های شما را برای فرایند آماده خواهد کرد، که می تواند شامل استفاده از بی حس کننده های موضعی باشد.
  • استفاده از اسکن دیجیتالی گرفته شده از عکس ها برای ساخت روکش داخل مطب.
  • روکش در جای خود چسبانده می شود.

نکته پایانی …

اگر برای یکی از دندان های خود نیاز به روکش های دندانی دارید، روکش های زیرکونیا گزینه خوبی هستند. روکش های زیرکونیا مزایای متعددی ارائه می دهند، از جمله دوام آنها. اما هنگام بحث در مورد آنها با دندانپزشک حتماً در مورد معایب آنها نیز صحبت کنید.

نمونه های درمانی جراحی خط لبخند

0/5 (0 نظر)