بخش تخصصی جراحی درمانی با لیزر

مشکلات و بیماریهای لثه از جمله مشکلات شایع محسوب می‌شوند که نیاز به درمان دارند. روشهای متنوعی برای درمان این عارضه مورد استفاده قرار می‌گیرند. لیزر یکی از مدرنترین روشها در راستای درمان بیماریهای لثه می‌باشد که در مقایسه با دیگر روشها مزیتهایی از قبیل هزینۀ کمتر، غیر تهاجمی بودن، سهولت بیشتر و عوارض و مراقبتهای بعدی کمتر دارد، و از همه مهمتر بدون برش و خونریزی بودن آن است. مطالعات بسیاری حاکی از آن است که لیزر نیز در مقایسه با دیگر گزینه‌های درمانی، نتایجی مشابه داشته‌ است. البته هر نوع لیزر دارای طول موج و سطح قدرت متفاوتی می‌باشد که می‌تواند بدون خطر برای درمان بیماریهای لثه مورد استفاده قرار گیرد که البته انتخاب نوع مناسب آن متناسب با هر مشکلی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

مقالات تخصصی جراحی درمانی با لیزر

کاشت ایمپلنت با لیزر

از نخستین مرتبه که لیزر در درمان دندانپزشکی مورد استفاده قرار گرفت، کاربرد آن به سرعت و ظرف مدت کوتاهی افزایش یافت. استفاده از این فناوری در کاشت ایمپلنت های دندانی نیز با استقبال شدیدی مواجه شد. ایمپلنت های دندان گزینه هایی فوق العاده برای جایگزینی دندان های از دست رفته هستند و انتخاب دندانپزشکی که از لیزر برای فرایند کاشت ایمپلنت استفاده می کند کاملاً عاقلانه است. درمان با کمک لیزر در مقایسه با استفاده از اسکالپل ها (چاقوی کوچک جراحی) و نیز تیغ جراحی دارای مزایای بیشتری است، از جمله:

  • افزایش قدرت دید محل جراحی
  • کنترل بیشتر و دقیق تر روی برش ها
  • حداقل آسیب به بافت های اطراف
  • جلوگیری از خونریزی زیاد
  • کاهش تورم
  • کاهش عفونت در نتیجه تأثیر روش های مختلف استریلیزاسیون، و در نتیجه کاهش درد پس از جراحی.
  • راحتی بیشتر بیمار

در حال حاضر، انواع مختلف فرایندها با استفاده از لیزر انجام می شوند. بر اساس طول موج هایی که استفاده می شوند و نیز بافتی که لیزر روی آن عمل می کند، می توان لیزر را به دسته های مختلفی تقسیم بندی نمود. تمام طول موج های لیزرهای موجود را نمی توان برای تمام موقعیت های ایمپلنت های دندان استفاده کرد. جراح کاشت ایمپلنت باید شرایط، معایب و مزایا و نیز کارآمدی لیزرهای موجود را بسنجد و بر اساس آنها تصمیم بگیرد از چه طول موجی استفاده کند.

کاشت ایمپلنت با لیزر

کاشت ایمپلنت با لیزر

لیزر در چه مراحلی از کاشت ایمپلنت به کار می آید؟

کاشت ایمپلنت

در صورتی که استخوان از ارتفاع و عرض کافی برخوردار باشد، کاشت غیر تهاجمی ایمپلنت، با ایجاد کوچکترین شکاف در بافت، یکی از شناخته شده ترین راه های کاشت ایمپلنت است. به جای استفاده از میکرو موتور می توان از لیزر بافت سخت برای ایجاد شکاف اولیه برای قرار دادن ایمپلنت درون آن استفاده کرد. از لیزر می توان برای برداشتن بافت نرم و نیز غشاء استخوان به شکل دایره و با قطر حدوداً 2-3 میلی متر استفاده کرد و بقیه مراحل برش استخوان با استفاده از یک دریل دستی انجام خواهد شد. بر خلاف دریل های سنتی احتمال لغزیدن سر لیزر بسیار اندک است. این باعث می شود زمان بهبود تا میزان زیادی کاهش یابد، فرایند جوش خوردن با سرعت بیشتری پیش برود، و بیمار ناراحتی کمتری تجربه کند و میزان تماس استخوان با ایمپلنت افزایش می یابد. علاوه بر این، نیازی به ضربه در طول برداشتن فلپ (توده ای از بافت که قسمتی از آن با عمل جراحی جدا می شود) و بخیه زدن نیست. این فرایند را می توان با استفاده از راهنمای جراحی که برای قرار گرفتن ایمپلنت با کمک لیزر آماده شده است انجام داد. از جمله مزایای انجام این مرحله با کمک لیزر عبارتند از کاهش التهاب پس از جراحی در نتیجه تمیزتر و استریل بودن محل جراحی و راحت قرار دادن ایمپلنت. تنها نکته این است که تمام فرایند برش استخوان را نمی توان با استفاده از لیزر انجام داد.

برداشتن بافت از روی ایمپلنت طی مرحله دوم

در مرحله دوم جراحی کاشت ایمپلنت دندان، به راحتی و با دقت زیاد می توان از تمام طول موج های لیزر برای برداشتن بافت روی ایمپلنت استفاده کرد. برای این کار متخصص کاشت ایمپلنت به راحتی بافت روی ایمپلنت را با استفاده از لیزر می سوزاند تا به کلاهک روی ایمپلنت دست پیدا کند،  بدون اینکه بیمار هیچ درد و ناراحتی احساس کند. این فرایند کاملاً بی ضرر است و به پیشگیری از تغییر شکل ستیغ استخوان کمک می کند. تنها باید متخصص مراقب باشد نوک لیزر را به صورت کاملاً طبیعی حرکت دهد و از نگه داشتن آن در یک منطقه برای مدت زمان طولانی پرهیز نماید تا از افزایش حرارت روی اجزاء ایمپلنت پرهیز شود. بعلاوه، باید مراقب بود اتصال لثه با اطراف ایمپلنت به میزان کافی حفظ شود. بافت های حاشیه ای اگر با کمک لیزر برش خورده باشند، پس از بهبود تحلیل نخواهند رفت. اصلی ترین مزایای استفاده از لیزر در این مرحله عبارتند از توقف خونریزی؛ سهولت دسترسی بصری به پیچ کاور (پیچی که طی مرحله استئواينتگريشن روی ایمپلنت قرار می گیرد)، تولید یک لخته خون محافظ- کمک به بهبود و راحتی بیمار در طول درمان و پس از آن. علاوه بر همه اینها، روکش دندان را می توان در همان جلسه روی ایمپلنت قرار داد.

کاشت ایمپلنت با لیزر

کاشت ایمپلنت با لیزر

کمک به درمان پری ایمپلنتیت

پری ایمپلنتیت عبارت است از پیشرفت سریع شکست استئواينتگريشن، که منجر به تولید سموم باکتریایی می شود که تغییرات التهابی و تحلیل استخوان را در پی خواهد داشت. در صورت بروز پری ایمپلنتیت، سطح ایمپلنت با سلول های بافت نرم، باکتری و دیگر عوراض جانبی باکتریایی آلوده می شود. برداشتن تمام پلاک های باکتریایی و اندوتوکسین ها (یا درون زهر، سمی است که در داخل باکتری وجود دارد و تنها پس از انهدام باکتری خارج می شود) از بین شیارهای ایمپلنت، با استفاده از ابزارهای مکانیکی کار دشواری است. برطرف کردن تمام مواد خارجی و پاک کردن و ضد عفونی کردن تمام بافت های آلوده را می توان با استفاده از طول موج هایی از لیزر انجام داد که به استخوان آسیبی نمی رسانند. برخی از طول موج های لیزر را می توان برای پاکسازی مؤثر پلاک و رسوب روی اباتمنت ایمپلنت استفاده کرد، بدون اینکه به سطح آنها هیچ آسیبی وارد شود.

خارج کردن ایمپلنت از درون استخوان فک

در پی افزایش استفاده از ایمپلنت های دندان، به همین میزان، شکست ایمپلنت و نیاز به درمان نیز افزایش یافته است. گاهی اوقات با شکست ایمپلنت دندان نیاز است ایمپلنت به روش جراحی و با استفاده از تکنیک هایی مانند block resection، برداشت استخوان باکال، برداشت استخوان با کمک مته، از داخل استخوان فک خارج شود. انجام این کار با استفاده از لیزر از کمترین میزان تهاجمی بودن برخوردار است. مکانیزم برش با استفاده از انرژی لیزری انجام می شود که با اسپری هوا- آب جذب می شود که روی بافت هدف انفجارهای میکرو ایجاد می کند. با استفاده از این تأثیرات جنبشی آب می توان برش های تمیز بدون آسیب های حرارتی ایجاد نمود. طی این فرایند لیزر می تواند روی بافت های اطراف تأثیر ضد عفونی کنندگی داشته باشد و موجب خواهد شد بهبود بافت بدون هیچ مشکلی صورت گیرد.

کاربرد لیزر در دندانپزشکی

نور معمولی، مانند نوری که از لامپ های حبابی منتشر می شود، دارای طول موج های مختلف است و در تمام جهات منتشر می شود، به شکلی که کل فضای اتاق روشن می شود، در حالی که نور لیزر طول موج مشخصی دارد. قدرت این نور در قالب یک نور تیز و با تراکم بالا و منسجم مهار شده است. لیزرها از دقت بالا برخوردار هستند و می توانند روی یک نقطه بسیار ریز متمرکز شوند، و باعث می شوند برای جراحی های بسیار دقیق به جای دریل ها یا تیغ جراحی استفاده شوند.

چندین دهه است که لیزر در درمان های دندانپزشکی برای درمان یک دسته از مشکلات دندانی مورد استفاده قرار گرفته است. لیزری که در دندانپزشکی مورد استفاده قرار می گیرد با لیزر سردی که در تصویربرداری برای سر درد، درد و التهاب کاربرد دارد متفاوت است.

لیزرها بی خطر هستند و در بسیاری از انواع فرایندهای پزشکی مانند درمان درد مفاصل فکی- گیجگاهی، از بین بردن لکه های ناشی از تابش نور خورشید، درمان تبخال، لیزیک، سفید کردن دندان ها، درمان آب مروارید، درمان آفت، از بین بردن تومور، جراحی پلاستیک، درمان بیماری لثه و بسیاری از دیگر فرایندهای جراحی کاربرد دارند.

لیزرها به صورت مؤثر عمل می کنند و دارای کمترین میزان تهاجمی بودن هستند و باعث می شوند بیمار تجربه ای راحت و آرام داشته باشد. پرتوهای لیزر با یک سیستم انتقال فایبر- اپتیک که دارای یک دسته است، با ضربان های ثابت روی منطقه هدف تابانده می شوند. صدای ضربانی که بیمار می شنود، نسبت به صدای لرزش آزار دهنده دریل های دندانپزشکی مانند موسیقی است.

کاربرد لیزر در دندانپزشکی

کاربرد لیزر در دندانپزشکی

کاربردهای لیزر در دندانپزشکی

بسیاری از دندانپزشک ها از لیزر برای درمان های زیر استفاده می کنند:

  • پوسیدگی دندان: از لیزر می توان هم برای یافتن پوسیدگی های داخل دندان و هم برای از بین بردن آنها استفاده کرد. علاوه بر این، با استفاده از آن می توان به از بین بردن باکتری های موجود در حفره دندان کمک کرد که در دراز مدت موجب افزایش سلامت دندان خواهد شد.
  • آماده سازی دندان برای پر کردن: با استفاده از لیزر می توان مینای دندان را برای دریافت مواد پر کننده آماده کرد.
  • بیماری لثه: از لیزرها برای تغییر شکل لثه ها و از بین بردن باکتری ها در طول فرایند درمان ریشه (عصب کشی) استفاده می شود.
  • بافت برداری یا برداشت ضایعه: از لیزر می توان برای برداشت تکه کوچکی بافت ( به نام بیوپسی یا نمونه) استفاده نمود به شکلی که بتوان آن را برای آزمایش ها و بررسی های سرطان مورد استفاده قرار داد. لیزر برای برداشت ضایعات از درون دهان و نیز تسکین درد آفت نیز کاربرد دارد.

    کاربرد لیزر در دندانپزشکی

    کاربرد لیزر در دندانپزشکی

  • سفید کردن دندان: از لیزر برای افزایش سرعت فرایند سفید کردن دندان در مطب نیز استفاده می شود. محلول سفید کننده پراکساید که روی سطح دندان اعمال می شود، با استفاده از انرژی لیزر “فعال” می شود، که سرعت روند سفید شدن دندان افزایش می یابد.
  • اصلاح لبخند لثه ای: با استفاده از لیزر یه راحتی می توان بافت لثه اضافی روی دندان ها را برداشت و لبخند لثه ای را درمان کرد (قبلاً در مقاله ای به طور مجزا به این مبحث پرداخته ایم).
کاربرد لیزر در دندانپزشکی

کاربرد لیزر در دندانپزشکی

لیزر در دندانپزشکی چگونه عمل می کند؟

همه لیزرها با انتقال انرژی به شکل نور عمل می کنند. وقتی لیزر برای فرایندهای جراحی و دندانپزشکی استفاده می شود، به عنوان یک ابزار برنده یا ابزار تبخیر کننده بافتی عمل می کند که با آن تماس پیدا می کند. وقتی لیزر در فرایند سفید کردن دندان استفاده می شود به عنوان منبع گرما عمل می کند و تأثیر ماده سفید کننده را افزایش می دهد.

کاربرد لیزر در دندانپزشکی

کاربرد لیزر در دندانپزشکی

مزایا و معایب استفاده از لیزر در دندانپزشکی

مزایای لیزر در دندانپزشکی

در مقایسه با دریل دندانپزشکی سنتی، لیزرها دارای مزایای زیر هستند:

  • ممکن است در برخی موارد موجب بروز درد کمتری شوند، در نتیجه نیاز به استفاده از داروی بی حسی را کاهش می دهد.
  • می تواند استرس، اضطراب و ناراحتی بیمار که ناشی از استفاده از دریل دندانپزشکی است را کاهش دهد.
  • خونریزی و تورم در طول درمان بافت نرم را به حداقل می رساند. احتمال عفونت زخم را کاهش می دهد و باعث می شود زخم بهتر بهبود پیدا کند.
  • ممکن است بتوان با استفاده از آن در طول برداشت پوسیدگی، دندان سالم بیشتری حفظ کرد.
  • این ابزار کاملاً بی خطر و ملایم است و برای ابزارهای دندانپزشکی سنتی جایگزینی مناسب است. این ابزار به جراح دهان و دندان اجازه می دهد کارهای پیچیده مختلف را به راحتی انجام دهد.

نقاط ضعف لیزر در دندانپزشکی

  • در صورتی که یک دندان از قبل پر شده باشد نمی توان از لیزر برای درمان آن استفاده نمود.
  • در تعدادی از فرایندهای معمول دندانپزشکی نمی توان از لیزر استفاده کرد. به عنوان مثال، از لیزر نمی توان برای این موارد استفاده کرد: پر کردن حفره های بین دندان ها، اطراف پر شدگی های قدیمی، و حفره های بزرگ که نیاز است برای قرار گرفتن روکش روی آنها آماده شوند. بعلاوه، نمی توان از لیزر برای برداشتن روکش های معیوب یا پر شدگی های نقره، یا حتی آماده سازی دندان برای بریج استفاده کرد.
  • حتی زمانی که لیزر استفاده می شود، باز هم ممکن است نیاز باشد از دریل های سنتی برای شکل دهی پر شدگی دندان، تنظیم بایت، و نیز پولیش پر شدگی دندان استفاده کرد.
  • لیزرها نمی توانند به طور کامل جایگزین مواد بی حس کننده شوند.
  • درمان با لیزر ممکن است مقداری گران تر از دیگر روش ها باشد- هزینه لیزر بسیار بالاتر از دریل های دندانپزشکی است.

در مقاله بعد برای شما توضیح خواهیم داد استفاده از لیزر در کاشت ایمپلنت و دیگر درمان های پس از آن چه مزایایی دارد.

تاثیر داروها در موفقیت کاشت ایمپلنت

ایمپلنت های دندان بهترین جایگزین برای دندان های از دست رفته هستند که موفقیت کاشت آنها به اسئو اینتگریشن یا همان پیوند مستقیم عملکردی و ساختاری ایمپلنت و استخوان فک بستگی دارد. مکانیزم اسئواینتگریشن شبیه مدل سازی مجدد استخوان و بهبود آن است. موفقیت کاشت ایمپلنت به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله بیماری ها و شرایط سیستمیکی که به نظر می رسد سلامت دهان و دندان ها را تحت تأثیر قرار می دهند. داروهایی که بیمار به طور مداوم مصرف می کند می توانند در فرایند بازگردش و بهبود اختلال ایجاد کنند و اسئواینتگریشن را تحت تأثیر قرار دهند، در نتیجه موجب از دست رفتن و شکست زود هنگام ایمپلنت دندانی شوند. در این مقاله به معرفی داروهایی می پردازیم که ایمپلنت های دندان را تحت تأثیر قرار می دهند.

تاثیر داروها در موفقیت کاشت ایمپلنت

تاثیر داروها در موفقیت کاشت ایمپلنت

داروهای ضد افسردگی Antidepressants

در مطالعاتی که اخیراً صورت گرفته اند مشخص شده است که یک دسته خاص از داروهای ضد افسردگی تأثیر چشمگیری روی شکست کاشت ایمپلنت دارند. افرادی که از “اس اس آر آی” ها (SSRIs) (یا همان مهارکننده های انتخابی باز جذب سرتونین) استفاده می کنند بیشتر از سایر افراد شکست درمان کاشت ایمپلنت دندان را تجربه می کنند. تصور می شود  SSRIها با کاهش حجم استخوان مرتبط باشند. این دسته از داروهای ضد افسردگی عبارتند از پروزاک Prozac، زولوفت Zoloft، سیپرامیل Cipramil، و لولوکس Lovox.

تاثیر داروها در موفقیت کاشت ایمپلنت

تاثیر داروها در موفقیت کاشت ایمپلنت

بیس فسفونات ها Bisphosphonates

بیس فسفونات ها دسته ای از داروها هستند که برای درمان پوکی استخوان تجویز می شوند. مکانیزم عمل این داروها به گونه ای است که موجب مسدود شدن سلول هایی می شوند که مواد معدنی استخوان ها را از بین می برند تا تراکم استخوان را بهبود دهد. مشکل این است که برای بهبود استخوان پس از کاشت ایمپلنت، از بین بردن استخوان به اندازه تولید آن مهم است، به این معنا که اگر از این داروها استفاده می کنید برای بدن شما پذیرش ایمپلنت دندانی دشوارتر خواهد بود.

تاثیر داروها در موفقیت کاشت ایمپلنت

تاثیر داروها در موفقیت کاشت ایمپلنت

داروهای غیر استروئیدی ضد التهاب NSAIDs

داروهای غیر استروئیدی ضد التهاب یک دسته از پر استفاده ترین داروها هستند که برای تسکین درد مورد استفاده قرار می گیرند و مصرف آنها به نسخه پزشک نیاز ندارد. این داروها شامل ایبوپروفن ibuprofen (نوروفن Nurofen، اودیل Advil)، دیکلوفناک diclofenac (ولتارن Voltaren، دیناک Dinac)، ناپروکسن naproxen (ناپروسین Naprosyn، آلیو Aleve) و سلکوکسیب celecoxib (سلبرکس  Celebrex) هستند. برخی مطالعات نشان می دهند که این دسته از داروها می توانند مانع بهبود استخوان شوند. شاید مطالعاتی که روی این دسته از داروها صورت گرفته اند نتایج مشابهی نداشته باشند، اما توصیه همه متخصصان کاشت ایمپلنت این است که اگر شما ریسک فاکتورهای شکست کاشت ایمپلنت را دارید، حتماً از مصرف NSAIDها خودداری کنید.

تاثیر داروها در موفقیت کاشت ایمپلنت

تاثیر داروها در موفقیت کاشت ایمپلنت

آنتی بیوتیک ها

نتایج مطالعات حاکی از آن است که برخی آنتی بیوتیک ها مانع رشد استخوان می شوند. فلوروکینولون ها Fluoroquinolones اصلی ترین دسته آنتی بیوتیک ها هستند که منجر به بروز مشکلات رشد استخوان و مانع بهبود آن می شوند. چندین آنتی بیوتیک از این دسته داروها منجر به بروز مشکلاتی در رشد استخوان ها شده اند، از جمله سیپروفلوکساسین ciprofloxacin، لووفلوکساسین levofloxacin، نورفلوکساسین norfloxacin، و اُفلوکساسین ofloxacin. خبر بد اینکه، گاهی اوقات این داروها برای کنترل بیماری لثه استفاده می شوند که می توانند برای ایمپلنت های دندانی تهدید کننده باشند. خبر خوب اینکه، آنتی بیوتیک های دیگری هستند که هیچ تأثیری روی رشد استخوان ها ندارند و به راحتی می توان از آنها استفاده کرد.

تاثیر داروها در موفقیت کاشت ایمپلنت

تاثیر داروها در موفقیت کاشت ایمپلنت

سیکلوسپورین Cyclosporine

سیکلوسپورین A (CsA) یکی از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن است که برای پیشگیری از عدم پذیرش عضو پیوند شده از سوی بدن و درمان بیماری های مربوط به سیستم ایمنی بدن تجویز می شود. تحقیقات بسیاری نشان می دهند این دارو روی اسئواینتگریشن تأثیر منفی می گذارد. استفاده طولانی مدت از این دارو روی بهبود استخوان پیرامون ایمپلنت دندان تأثیر منفی دارد.

تاثیر داروها در موفقیت کاشت ایمپلنت

تاثیر داروها در موفقیت کاشت ایمپلنت

گلوکوکورتیکوئیدها Glucocorticoids

گلوکوکورتیکوئیدها داروهایی هستند که برای کاهش التهاب در بیماری های مزمن مانند آسم، روماتیسم مفصلی، بیماری روده ملتهب، و نیز بیماری خود ایمنی مورد استفاده قرار می گیرند. پوکی یا تحلیل استخوان یکی از شایع ترین عوارض جانبی استفاده طولانی مدت با دوز بالای این دارو است که می تواند روی اسئواینتگریشن تأثیر منفی داشته باشد.

تاثیر داروها در موفقیت کاشت ایمپلنت

تاثیر داروها در موفقیت کاشت ایمپلنت

الکل

الکل یکی از پر استفاده ترین داروها در سراسر دنیاست و افراد بسیاری به مصرف خوراکی آن اعتیاد دارند. الکل یکی از مواد آرام کننده سیستم عصبی مرکزی است که می تواند تأثیرات سیستمیک مخرب و گسترده ای در پی داشته باشد. نتایج تحقیقات حاکی از آن است که این ماده می تواند سیستم عصبی، سیستم گوارش، سیستم ایمنی، کبد و سیستم قلب و عروق را تحت تأثیر قرار دهد. الکل می تواند مانع فعالیت استئوکلاست ها شود و از کیفیت استخوان بکاهد و موجب شود ترمیم استخوان با تأخیر صورت بگیرد. مصرف الکل یکی از ریسک فاکتورهای پوکی استخوان است، در نتیجه افرادی که الکل مصرف می کنند تراکم استخوان کمتری دارند، به همین دلیل پیوند مستقیم ایمپلنت دندان و استخوان کاهش می یابد.

داروهای شیمی درمانی

شیمی درمانی عبارت است از استفاده از داروهایی (سیتوستاتیک و سیتوتوکسیک) که مانع تکثیر سلول های سرطانی می شوند، و در نهایت می توانند موجب نابودی آنها شوند. مهم ترین نقاط ضعف داروهای مورد استفاده در شیمی درمانی غیر انتخابی بودن آنها است. زیرا علاوه بر هدف قرار دادن سلول هایی که با سرعت رشد می کنند، روی سلول های عادی که چرخه سلولی سریعتری دارند، مانند سلول های مغز استخوان، سلول های فولیکول مو، و سلول های اپیتلیال دستگاه گوارش نیز تأثیر می گذارند. به همین دلیل این داروها می توانند روی روند اسئواینتگریشن ایمپلنت دندان و استخوان فک تأثیر منفی داشته باشند.

جمع بندی

از آنجا که داروهای مصرفی شما می توانند روی روند اسئواینتگریشن ایمپلنت و استخوان فک تأثیر منفی داشته باشند ضرورت دارد که پیش از آغاز فرایند کاشت ایمپلنت، متخصص شما از تمام داروهایی که مصرف می کنید مطلع باشد.

نمونه های درمانی جراحی درمانی با لیزر

2/5 (1 نظر)