نوشته‌ها

 چرا لازم است جراحی پیوند لثه انجام شود؟

اگر لثه های شما دچار تحلیل شده اند، ممکن است دندانپزشک شما انجام جراحی پیوند بافت لثه را پیشنهاد دهد. تحلیل لثه باعث کنار رفتن پوشش روی ریشه های دندان ها می شود. این می تواند باعث شود سطح ریشه های دندان ها بیشتر مستعد پوسیدگی شود، علاوه بر این، حساس تر و بیشتر مستعد خوردگی باشند.

پیوند لثه، که تحت عنوان پیوند ژینژیوال نیز شناخته می شود، می توانند تحلیل لثه ها را اصلاح نماید. دندانپزشک می تواند شما را به پریودنتیست، متخصص لثه، ارجاع دهد. در جراحی پیوند لثه پریودنتیست ابتدا یک تکه از بافت را سقف دهان یا از بافت های سالم لثه های نزدیک بر می دارد، سپس آن را به منطقه ای متصل می کند که لثه ها در نتیجه ساییدگی از بین رفته اند. این فرایند نسبتاً با سرعت انجام می شود، و به محض انجام شدن می توانید مطب را ترک کنید.

با خواندن این مقاله با جوانب مختلف این درمان آشنا خواهید شد.

 

چگونه باید برای پیوند لثه آماده شد؟

سه نواع پیوند لثه وجود دارد:

·        پیوند لثه آزاد

·        پیوند بافت همبند

·        پیوند پدیکال (لترال- جانبی)

پریودنتیست راجع به گزینه های مختلف با شما صحبت خواهد کرد و بر اساس نیازهای شخصی شما توصیه های لازم را خواهد کرد.

به محضی که تصمیم بگیرید این فرایند را انجام دهید، نیاز نیست روزه بگیرید یا رژیم غذایی خود را در روز جراحی یا روز قبل از آن تغییر دهید. تمام کاری که لازم است انجام دهید مراجعه به پریودنتیست و داشتن یک همراه برای بازگشت به منزل است. برای کاهش درد و ناراحتی ممکن است به شما داروهایی داده شود که باعث شوند مجاز به رانندگی نباشید، بنابراین لازم است یک نفر شما را تا منزل همراهی کند.

جراحی پیوند لثه

جراحی پیوند لثه

 

فرایند جراحی پیوند لثه چگونه انجام می شود؟

برای آغاز فرایند لازم است داروی بی حس کننده موضعی برای بی حس کردن محدوده اطراف فرایند تزریق شود. در برخی موارد نادر، پریودنتیست ممکن است برای شما بیهوشی عمومی را پیشنهاد دهد تا در طول فرایند هوشیار نباشید. معمولاً بواسطه خطراتی که بیهوشی های عمومی دارند، توصیه نمی شوند.

بسته به نیازهای فردی شما، پریودنتیست یکی از فرایندهای زیر را انجام خواهد داد:

پیوند لثه آزاد: پریودنتیست بخش کوچکی از بافت سقف دهان را بر می دارد و آن را به منطقه ای که نیاز به پبوند دارد بخیه می زند. در صورتی از این نوع پیوند استفاده می شود که لثه های شما نازک باشند و برای پیشگیری از تحلیل بیشتر، بافت اضافی لازم باشد.

پیوند بافت همبند: پریودنتیست فلپ کوچکی در سقف دهان باز می کند و تکه ای از بافت همبند را از زیر لایه رویی بافت بر می دارد. این تکه بافت به محلی که نیاز به پیوند دارد بخیه زده می شود، و فلپ برداشته شده نیز مجدداً در جای خود بخیه زده می شود. این رایج ترین نوع پیوند بافت است.

پیوند پدیکال: پریودنتیست یک فلپ از بافت دقیقاً مجاور لثه تحلیل رفته بر می دارد و از آن برای پوشاندن منطقه ای استفاده خواهد کرد که لثه تحلیل رفته است. در این فرایند، به جای برداشتن بافت پیوند از قسمت دیگر دهان، بافت لثه به روی منطقه تحلیل رفته حرکت داده می شود. این نوع پیوند معمولاً موفقیت آمیزترین نوع پیوند است زیرا منجر به بروز خونریزی در قسمت دیگر دهان نمی شود. برای عملی بودن این فرایند، لازم است حجم بافت لثه در مناطق اطراف لثه تحلیل رفته به مقدار کافی باشد.

این فرایند معمولاً خیلی زمان نمی برد. به محضی که پریودنتیست کار بخیه زدن را به اتمام برساند، احتمالاً از شما خواهد خواست تا دهان خود را با دهانشویه آنتی باکتریال شستشو دهید.

در نهایت مراقبت های پس از جراحی پیوند لثه تا بهبودی کامل برای شما توضیح داده خواهند شد.

جراحی پیوند لثه

جراحی پیوند لثه

 

طی دوره بهبود چه انتظاراتی باید داشت؟

درست پس از اتمام فرایند می توانید به منزل بروید. ممکن است پریودنتیست از شما بخواهد یک یا دو ساعت صبر کنید تا با معاینه شما اطمینان حاصل نماید هیچ مشکلی برای پیوند شما پیش نیامده باشد. طی یک تا دو هفته نخست بهبود، سعی کنید غذاهای نرم و سرد بخورید تا مطمئن شوید به پیوند آسیبی وارد نخواهد شد. نباید غذاهای سفت یا داغ بخورید، زیرا موجب سوزش یا اذیت شدن پیوند خواهند شد.

غذاهایی که برای دوره خوب هستند عبارتند از:

·        تخم مرغ، مخصوصاً خاگینه یا آب پز شده.

·        ماست.

·        سبزیجاتی که تا حد نرم شدن پخته شده اند.

·        پنیر کوتیج.

·        بستنی.

·        ژلاتین.

به احتمال زیاد پریودنتیست پیشنهاد خواهد داد به مدت دو هفته از دهانشویه های آنتی میکروبیال استفاده کنید تا از بروز عفونت، یا تشکیل پلاک روی دندان ها یا بروز مشکل برای پیوند پیشگیری شود.

اطراف منطقه جراحی پیوند را نباید مسواک بزنید یا نخ دندان بکشید، تا زمانی که دندانپزشک به شما بگوید انجام این کار خطری ندارد. مسواک زدن یا کشیدن نخ دندان قبل از بهبود کامل منطقه اطراف آن می تواند باعث باز شدن زخم و عفونی شدن آن شود.

در صورت مواجه شدن با هر درد یا ناراحتی، داروهای مسکن OTC، مانند ناپروکسن، می توانند به کاهش درد کمک کنند. از انجام ورزش یا فعالیت های بدنی شدید تا زمان موافقت پزشک خودداری کنید.

 

جراحی پیوند لثه

جراحی پیوند لثه

آیا بروز مشکلات ممکن است؟

بروز مشکل برای پیوند لثه نادر است. عفونی شدن آن نیز بعید است. اما در صورت مشاهده هر گونه ترشح چرک یا خونریزی غیر منتظره ای اطراف محل جراحی با جراح خود تماس بگیرید.

در برخی موارد نادر، ممکن است بافت پیوندی به درستی با محل پیوند تطبیق پیدا نکند. در صورتی که این اتفاق رخ دهد، ممکن است لازم باشد این فرایند مجدداً انجام شود.

پس از بهبود ممکن است ظاهر بافت پیوند را دوست نداشته باشید. در این صورت، راجع به راجع به ژنژیوپلاستی (تغییر شکل بافت لثه) با جراح خود صحبت کنید. ممکن است بتوانید در بافت تغییراتی ایجاد نمایید تا ظاهر بهتری برای آن ایجاد نمایید.

 

جراحی پیوند لثه

جراحی پیوند لثه

 

 

مزایای جراحی پیوند لثه کدامند؟

پیوند لثه می تواند مانع پیشرفت بیشتر لثه و تحلیل استخوان شود. در برخی موارد، می تواند از ریشه های بدون پوشش مانده در برابر پوسیدگی محافظت کند. این درمان می تواند حساسیت دندان ها را کاهش دهد و ظاهر لبخند را نیز بهبود دهد. خواه پیوند لثه برای بهبود عملکرد انجام شود یا زیبایی، بیمار از مزایای هر دو برخوردار می شود: یک لبخند زیبای جدید و ارتقاء سلامت پریودنتال- کلید لبخند، غذا خوردن، و حرف زدن راحت و با اعتماد به نفس شما هستند.

 

 

در مقاله قبل گفتیم که با فراهم بودن همه شرایط، امکان کاشت ایمپلنت فوری وجود دارد. اما ممکن است برای حفظ و بازسازی بافت لثه و استخوان پیرامون آن نیاز باشد اقدامات خاصی انجام داد.

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

بازسازی و پیوند بافت استخوان

هرچند بافت زنده استخوان به ظاهر منسجم، یکپارچه و غیر قابل تغییر به نظر می رسد، اما این بافت دائماً در حال بازسازی و بازتولید خود از طریق جایگزینی سلول های قدیمی با سلول های جدید است. زمانی که یک دندان از دست می رود، به تدریج آب می رود (از حجم آن کاسته می شود). اگر این تحلیل رفتن بافت استخوان مورد توجه قرار نگیرد و درمان نشود، تحلیل استخوان فک ادامه پیدا می کند و ممکن است منجر به بروز مشکلات دهانی بیشتر، از جمله کنار رفتن بافت لثه از روی دندان (تحلیل لثه) و در نهایت از دست رفتن دندان های بیشتر شود. نتایج بسیاری مطالعات حاکی از آن است که ایمپلنت های دندان می توانند روند تحلیل استخوان را متوقف کنند؛ به همین دلیل است که ایمپلنت ها درمان برگزیده برای جایگزینی دندان های از دست رفته هستند.

بعلاوه، تحقیقات نشان می دهند در افرادی که ایمپلنت های دندان را فوراً همراه با درمان های تکمیلی دریافت می کنند تا بازسازی بافت را ارتقاء دهند، در مقایسه با افرادی که از درمان های اضافی بهره مند نمی شوند، تحلیل لثه کمتری مشاهده شده است. امروزه، یکی از این درمان ها- پیوند استخوان- به یکی از بخش های همیشگی روند کاشت ایمپلنت دندان تبدیل شده است. مواد پیوندی که داخل حفره دندان اطراف ایمپلنت قرار داده می شوند می توانند تحلیل استخوان را کاهش دهند و به رشد مجدد طبیعی استخوان کمک کنند. در گذشته، استخوان خود بیمار به عنوان پیوند استفاده می شد؛ امروزه، به طور معمول بافت های فراوری شده از یک فرد اهدا کننده استفاده می شوند یا مواد استریل فراوری شده استخوان از یک حیوان که برای مصارف انسانی بی خطر هستند. می توان از یک غشاء محافظ خاص از جنس مواد طبیعی یا ترکیبی برای قرار دادن در منطقه ای استفاده کرد، که انتظار می رود استخوان در آنجا رشد کند. این غشاء در تکنیکی به نام “بازسازی هدایت شده استخوان Guided Bone Regeneration) GBR) مورد استفاده قرار می گیرد.

داشتن بافت استخوانی با کیفیت به میزان کافی، برای حصول اطمینان از خوب قرار گرفتن ایمپلنت داخل استخوان فک از اهمیت ویژه ای برخوردار است. بعلاوه، سلامت و تراکم این بافت برای حفظ سلامت بافت لثه در دراز مدت نیز حیاتی است. تحقیقات نشان داده اند که ضخامت حدود 2 میلی متر استخوان برای پیشگیری از تحلیل لثه اطراف ایمپلنت ضروری است. در صورتی که این میزان استخوان به طور طبیعی وجود نداشته باشد، می تواند با استفاده از ترکیب تکنیک های پیوند استخوان و GBR تقویت شود.

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

 

اهمیت بافت نرم

برای داشتن یک کاشت ایمپلنت موفق، علاوه بر استخوان، سلامت بافت نرم (لثه) نیز بسیار مهم است- مخصوصاً در قسمت هایی از دهان که قابل مشاهده هستند. در این قسمت ها، حتی کوچکترین آب رفتگی (تحلیل) استخوان نیز به شدت قابل مشاهده خواهد بود. به محضی که ایمپلنت دندان کاشته می شود، همزمان که فرایند پیوند استخوان انجام می شود، روند اتصال بافت لثه به آن آغاز می شود. حفظ سلامت بافت نرم و سخت می تواند موفقیت کاشت ایمپلنت را، هم به لحاظ زیبایی و هم از نظر عملکردی تحت تأثیر قرار دهد.

خواه تکنیک کاشت ایمپلنت فوری انتخاب شود یا نه، بافت لثه برای حفظ آناتومی و ظاهر سالم خود در دراز مدت به تقویت نیاز دارد. در محل هایی که بافت لثه به طور طبیعی نازک تر است، انجام پیوند بافت نرم همزمان با کاشت ایمپلنت منجر به حفظ استخوان بیشتری خواهد شد. نتایج تحقیقات نشان می دهند، در قسمت هایی که پیوند بافت نرم انجام می شود، در مقایسه با قسمت هایی که به طور طبیعی بافت نازک تری دارند، میزان استخوان بیشتری حفظ می شود. پیوند بافت نرم، مخصوصاً در پیشگیری از تحلیل لثه اطراف ایمپلنت در جلوی دهان اهمیت دارد.

پیوند لثه برای کاشت ایمپلنت

برای تأمین و نیز استفاده از بافت نرم برای پیوند، روش های مختلفی وجود دارد. می توان یک لایه نازک از بافت لثه خود فرد را از جای دیگری در داخل دهان برداشت و آن را به روش جراحی در جایی که نیاز است، متصل نمود. این روش “خود پیوندینه” (اتوگرافت autograft) نامیده می شود. هر چند میزان موفقیت این روش بسیار بالاست، اما این فرایند به یک محل جراحی دوم نیاز دارد، که گاهی اوقات موجب بروز ناراحتی بیشتر می شود. این روش بویژه برای افرادی مناسب است که بافت لثه آنها به طور طبیعی ضخیم است و نشان داده است که در دراز مدت در برابر تحلیل مقاوم است.

درست مانند بافت استخوان، این امکان وجود دارد که به جای استفاده از بافت لثه خود فرد، مواد فراوری شده انسانی از فرد اهداء کننده دیگری مورد استفاده قرار گیرند. از این طریق از ایجاد محل جراحی دوم پیشگیری خواهد شد. این روش “هم پیوندینه” (آلوگرافت allograft) نامیده می شود. مواد پیوندی فراوری شده ی غیر فعال، حاوی سلول و عروق خونی نیستند، به این معنا که پیوند آنها با محل جدیدی که در آن قرار می گیرد با سرعت کمتری صورت خواهد گرفت؛ با این حال، محل جراحی دوم ایجاد نخواهد شد.

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

 

فرایندی که در کاشت ایمپلنت فوری با موفقیت مورد استفاده قرار گرفته است تکنیک “dermal apron” نامیده می شود. در این روش، همزمان با قرار گرفتن ایمپلنت درون استخوان فک، ترکیبی از مواد استخوان فراوری شده استریل درون حفره دندان قرار داده می شود. سپس دندان مصنوعی موقت به ایمپلنت متصل می شود، و مواد پیوندی بافت نرم فرد اهداء کننده تعدیل داده می شوند تا اطراف بافت را تقویت کند. این تکنیک می تواند از ضخامت بافت لثه بکاهد و به حفظ استخوان زیر آن کمک کند، در حالی که نیاز نیست فرد یک مرتبه دیگر ناراحتی های مربوط به محل جراحی دوم در روش اتوگرافت را تحمل کند.