برگه‌ها

بخش تخصصی پیوند لثه





بیماری‌های لثه مثل عقب رفتگی لثه، نیاز به درمان پیوند لثه دارند. پیوند لثه نوعی از عمل جراحی دندان است که نسبتا روشی سریع و آسان می‌باشد. در این عمل متخصص پریودنتیت از سقف دهان، بافت لثه را برداشته و از آن برای لثه‌ی آسیب دیده استفاده می‌کند. عقب رفتگی لثه به آرامی رخ می‌دهد و به همین دلیل بسیاری از مردم متوجه بروز این اتفاق نمی‌شوند. در صورت عدم درمان چنین مشکلاتی، ممکن است در نهایت منجر به از دست رفتن دندان فرد شود. پیوند لثه در بیشتر موارد جنبه‌ی درمانی دارد، ولی برخی از مردم برای اصلاح طرح لبخند خود از این روش استفاده می‌کنند که در این صورت جنبه‌ی زیبایی دارد.

مقالات تخصصی پیوند لثه



آیا شما هم بین دندان های خود فاصله دارید؟ این فضاها بین دندان های زیبا و درخشان شما یک پدیده دندانی کاملاً متداول هستند- ارتودنتیست ها آنها را دیاستم می نامند- و می توانند به دلایل متعددی بروز پیدا کنند. برخی بیمارانی که دیاستم دارند، مشخصه فردی که به همراه دارد را دوست دارند، در حالی که برخی دیگر لبخند متداول تری را ترجیح می دهند. گاهی اوقات، فاصله بین دندان ها می تواند یک علامت هشدار دهنده نیز باشد. خواه دیاستم برای شما مهم نباشد یا ترجیح دهید آن را ببندید، به همه اطلاعاتی که در اختیار شما قرار می دهیم نیاز خواهید داشت.

چه عواملی موجب بروز دیاستم بین دندان ها می شوند؟

در مورد دندان ها، اغلب پی بردن به علت بروز مشکل می تواند کمک کننده باشد. و برای دیاستم، دلایل متعددی می توانند وجود داشته باشند. تحریکات رشد که رخ می دهند، دندان هایی کوچک تر از حد معمول یا فکی بزرگ تر از حد معمول، می توانند منجر به ایجاد فواصلی قابل توجه بین دندان ها شوند که تحقیقات نیز نشان می دهند که هم اندازه دندان ها و هم اندازه فک ها ارثی هستند.

در برخی افراد، بافت بین دندان ها و لثه های آنها می تواند مقداری اندازه بزرگ تر داشته باشد. اگر ارتودنتیست شما به فرنوم لبی اشاره کرد، این همان بافتی است که آنها درمورد آن صحبت می کنند.

بیماری لثه یک علت غیر ژنتیکی جدی است که باعث ایجاد فاصله بین دندان ها می شود، زیرا فواصل می توانند نشان دهنده این موضوع باشند که بیماری پیشرفت کرده است. التهاب لثه ها و استخوان اطراف دندان ها نیز می تواند باعث لق شدن دندان ها و بروز فاصله بین آنها شود. از آنجا که جدی ترین و مزمن ترین بیماری لثه نیز (پریودنتیت) نسبتاً بدون درد است، ممکن است بدون آنکه اطلاعی در مورد آن داشته باشید پیشرفت کند. این روی نیاز به چکاپ های منظم توسط دندانپزشک شما تأکید دارد.

دیاستم یا فواصل بین دندانی

دیاستم یا فواصل بین دندانی

آیا فواصل بین دندان ها با افزایش سن افزایش پیدا می کنند؟

دندان های شما پیوسته در حال جابجا شدن و در حال رشد هستند، این در افراد جوان تر مشهود تر است زیرا فک آنها در دوران بلوغ هنوز در حال رشد است، با این حال، بسیاری افراد متوجه می شوند که دندان های آنها در تمام طول عمرشان در حال جابجا شدن هستند. شاید به این معنا باشد که فواصل بین دندان ها می تواند به مرور زمان و طی سال ها بزرگ تر شود، یا در برخی موارد، آنها می توانند کوچک تر شوند. شما هنوز هم نیاز به مشورت با ارتودنتیست دارید تا بدانید چگونه دندان های شما با گذشت زمان در حال جابجا شدن هستند.

آیا عادات بد می توانند باعث بروز شکاف بین دندان ها شوند؟

فواصل بین دندان ها می تواند در نتیجه برخی عادات نیز بوجود بیاید. برخی افراد هنگام بلع، زبان خود را به جای آنکه به سقف دهان فشار دهند، آن را بین دندان های خود فشار می دهند. ارتودنتیست ها این حرکت را “تانگ تراست” می نامند، که اگر قابل توجه باشد، به تدریج می تواند دندان های شما را از هم جدا کند.

فواصلی که به صورت ناگهانی بین دندان ها بروز می یابند

آیا ظهور فاصله هایی که قبلاً وجود نداشته اند بین دندان ها، و باعث لق شدن یا تغییر مکان آنها می شوند، نگران کننده است؟

این می تواند مانند فاصله هایی باشد که از قبل وجود داشته اند و در حال بزرگ تر شدن هستند. برخی از موارد دیاستم می توانند نتیجه مستقیم بیماری لثه باشند، که عفونتی است که داخل لثه ها به دلیل تارتار و تجمع پلاک بروز می یابد و می تواند اگران کننده باشد.

این بیماری می تواند موجب بروز مثلت سیاه شود که تحت عنوان پاکت های بین دندانی نیز شناخته می شود. علت این است که دندان ها بیشتر از هم فاصله نمی گیرند، بلکه لثه ها تخریب می شوند. التهاب لثه ها به بافت حمایتی زیر دندان آسیب می رساند، که باعث ایجاد شکاف یا پاکت بین دندان ها می شود. وقتی لثه ها احیاء نشوند یا دوباره رشد نکنند، مهم است مسئله نادیده گرفته نشود تا از بروز مشکلات در آینده و از دست رفتن دندان ها پیشگیری شود.

دیاستم یا فواصل بین دندانی

دیاستم یا فواصل بین دندانی

آیا دندان های با فاصله جذاب هستند؟

زیبایی نسبی است! و آنچه به نظر ما جذاب است، اغلب آن چیزی است که باب شده است.

مد از مد می افتد و از دور خارج می شود، اما تاریخچه ای طولانی وجود دارد که فاصله بین دندان ها نشانه زیبایی بوده است و بازیگران فرانسوی لبخندی جدید را به مردم معرفی کردند. سالیان سال دیاستم یک مشخصه منحصر بفرد تلقی می شد و به زیبایی افراد می افزود. این می تواند برای شما نیز اینطور باشد.

آیا فاصله بین دندان ها می تواند به طور طبیعی بسته شود؟

گاهی اوقات، دندان های فاصله دار تفاوت های خود را کنار می گذارند و به طور طبیعی به یکدیگر نزدیک می شوند. اغلب بین دندان های شیری فاصله وجود دارد، و وقتی دندان های دائمی بیرون می آیند، آنها نیز می توانند فاصله داشته باشند (همه ما چنین تصویری داریم). وقتی دندان های دائمی بیشتری بیرون می آیند، این فاصله ها می توانند بدون هیچ مداخله ای بسته شوند. به همین دلیل است که ما توصیه می کنیم کودکان خود را از سنین پایین نزد ارتودنتیست ببرید، تا به ارتودنتیست خود در نظارت روی رشد آنها کمک کنید و نیز خودتان اطلاعات کافی در مورد هر گونه تغییری که ممکن است به طور طبیعی در لبخند کودک ایجاد شود کسب کنید.

فلوراید اغلب تحت عنوان ضد حفره های دندانی طبیعی شناخته می شود و این دلیل خوبی نیز دارد. فلوراید، که یک ماده معدنی است که به صورت طبیعی وجود دارد، با مقاوم ساختن سطح خارجی دندان ها (مینای دندان ها) در برابر حملات اسیدی که باعث پوسیدگی دندان ها می شوند، از ایجاد حفره در دندان های کودکان و افراد بزرگسال جلوگیری می کند.

 فلوراید و سلامت دندان

فلوراید و سلامت دندان

فلوراید چگونه از دندان ها محافظت می کند؟

فلوراید هم برای کودکان و هم برای افراد بزرگسال مفید است. برای شما توضیح می دهیم چگونه:

قبل از آنکه دندان ها از سطح لثه ها عبور کنند، فلورایدی که از غذاها، نوشیدنی ها، و مکمل های رژیمی دریافت می شود مینای دندان ها (سطح سخت دندان) را قوی تر می کند، و باعث می شود دندان راحت تر بتواند در برابر پوسیدگی مقاومت کند. این همان چیزی است که تحت عنوان مزیت “سیستمیک” نامیده می شود.

پس از رویش و بیرون امدن دندان ها، فلوراید به بازسازی (معدنی سازی مجدد) مینای ضعیف شده دندان ها کمک می کند و علائم اولیه پوسیدگی دندان را معکوس می کند. وقتی دندان های خود را با خمیر دندان فلورایده مسواک می زنید، یا از دیگر محصولات دندانی فلورایده استفاده می کنید، فلوراید روی سطح دندان ها اعمال می شود. این همان چیزی است که تحت عنوان مزیت “موضعی” نامیده می شود.

بعلاوه، فلورایدی که شما از غذاها و نوشیدنی ها دریافت می کنید به ارائه مزایای موضعی ادامه می دهد زیرا بخشی از بزاق دهان شما می شود، شستشوی مداوم دندان ها با مقادیر اندک فلوریاد که به بازسازی مینای ضعیف شده دندان ها کمک می کند.

فلوراید نه تنها از دندان های شما در برابر پوسیدگی محافظت می کنند، بلکه به کاهش پوسیدگی و ساییدگی مینای دندان ها ناشی از مصرف اسید نیز کمک می کند. برخی خوراکی های اسیدی خاص، مانند سس سالاد، آبمیوه ها، و گوجه ها، می توانند به صورت روزانه مینای دندان های شما را حل کنند.

 فلوراید و سلامت دندان

فلوراید و سلامت دندان

راه های دریافت فلوراید

آب حاوی فلوراید بیشتر بنوشید.

فلوراید به صورت طبیعی در اکثر منابع آبی، رودخانه ها، دریاچه ها، چاه ها، و حتی اقیانوس ها یافت می شود. طی 70 سال گذشته، فلوراید به منابع آب شهری افزوده شده است تا سطح فلوراید را تا میزان لازم بالا بیاورد تا به پیشگیری از پوسیدگی های دندانی کمک کند.

فلورایده کردن آب شهری مانند غنی سازی شیر با ویتامین D یا خوردن نان و غلات غنی شده با اسید فولیک است. قبل از معدنی سازی آب، کودکان حدوداً سه برابر بیشتر از اکنون حفره های دندانی داشتند. به دلیل نقش مهمی که این ماده در کاهش پوسیدگی و حفره های دندانی ایفا می کند، مرکز پیشگیری و کنترل بیماری ها اعلام کرده است که معدنی سازی آب شرب شهری یکی از 10 دستاورد بزرگ سلامتی در قرن بیستم بوده است. مطالعات ثابت کرده اند که فلورایده کردن آب شرب حداقل در 25 درصد از کودکان و افراد بزرگسال، به پیشگیری از پوسیدگی و حفره های دندانی کمک می کند، حتی با فلوراید موجود در منابع دیگر، مانند خمیر دندان ها. امروزه، تقریباً 75 درصد از جمعیت آمریکا از سیستم آب شهری فلورایده استفاده می کند.

از خمیر دندان ها و دهانشویه های حاوی فلوراید استفاده کنید.

از سال 1960 تاکنون، خمیر دندان های حاوی فلوراید به میزان قابل توجهی حفره های دندانی را کاهش داده اند. به دنبال خمیر دندان های دارای برچسب تأیید انجمن دندانپزشکان باشید تا مطمئن شوید حاوی فلوراید است.

  • دو مرتبه در طول روز (صبح و شب) یا طبق دستور دندانپزشک یا پزشک مسواک بزنید.
  • برای کودکان زیر 3 سال، مسواک زدن دندان ها را به محض بیرون آمدن آنها داخل دهان و با استفاده از یک لایه نازک خمیر دندان فلورایده انجام دهید.
  • برای کودکان 3 تا 6 ساله، خمیر دندان فلورایده ای که استفاده می کنید نباید از یک دانه نخود بزرگ تر باشد.
  • همیشه روی مسواک زدن کودکان خود نظارت داشته باشید تا اطمینان حاصل کنید از مقدار صحیح خمیر دندان استفاده می کنند و سعی کنید او را متقاعد کنید خمیر دندان باقی مانده داخل دهان را تف کند.

دهانشویه های حاوی فلوراید می توانند دندان های شما را در برابر پوسیدگی مقاوم تر سازند، اما کودکان 6 ساله و کمتر از 6 سال نباید از آن استفاده کنند مگر آنکه توسط دندانپزشک توصیه شده باشد. در بسیاری از کودکان کمتر از 6 سال، احتمال بلعیدن آن از تف کردن آن بیشتر است، زیرا رفلاکس بلع آنها هنوز به طور کامل شکل نگرفته است.

برای اعمال تخصصی فلوراید روی دندان ها به دندانپزشک مراجعه کنید.

اگر احتمال پوسیدگی و حفره های دندانی در شما بیشتر است، دندانپزشک شما می تواند در یک جلسه دندانپزشکی، فلوراید را به شکل ژل، فوم، یا دهانشویه، به طور مستقیم روی دندان های شما اعمال کند.

مکمل های فلوراید مصرف کنید.

این نوع مکمل های فلوراید که تنها به صورت تجویزی در دسترس هستند، به شکل قرص، قطره، یا قرص زیر زبانی وجود دارند. آنها تنها برای کودکان شش ماهه تا شانزده ساله ای تجویز می شود که در مناطقی زندگی می کنند که مقدار کافی فلوراید در آب شرب آن وجود ندارد و نیز افرادی که احتمال بروز پوسیدگی و حفره های دندانی بالا است. با دندانپزشک خود و دندانپزشک کودکتان، یا پزشک خانوادگی خود در مورد نیازهای خاص فلوراید خود و فرزندانتان گفتگو کنید.

چه افرادی نیاز به فلوراید اضافی دارند؟

موقعیت های مختلف ممکن است نیاز به محافظت اضافی فلوراید داشته باشند، از جمله:

  • مصرف داروهای تجویزی: بسیاری از داروهای تجویزی جریان بزاق را کاهش می دهند، و باعث خشکی دهان می شوند. کاهش بزاق می تواند خطر بروز حفره های دندانی را در شما افزایش دهد.
  • داشتن تحلیل لثه: تحلیل لثه در افراد بزرگسال شایع است، و در آن بخشی از پوشش ریشه دندان از بین می رود. این مناطق نرم تر از سطح رویی مینای دندان های شما هستند، که باعث می شود در برابر پوسیدگی آسیب پذیرتر باشند.
  • انجام اقدامات ترمیمی: افراد بزرگسال اغلب به درمان های ترمیمی مانند بریج یا روکش نیاز دارند. فلوراید به محافظت از حاشیه این ترمیم ها کمک می کند، و در نهایت از سرمایه گذاری شما محافظت می کند.
  • انجام درمان ارتودنسی: این روزها بسیاری از افراد بزرگسال در پی درمان ارتودنسی هستند. بریس ها چالش بزرگی برای حفظ خوب بهداشت دهان و دندان ها هستند. فلوراید دندان های شما را قوی و عاری از هر گونه حفره و پوسیدگی نگه می دارد، حتی زمانی که سدی مانند ابزارهای ارتودنسی در راه باشد.
  • داشتن دندان های حساس: بعلاوه، فلوراید به کاهش مسائل دندان های حساس کمک می کند. رژیم غذایی حاوی خوراکی ها و نوشیدنی های حاوی اسید زیاد، افزایش استفاده از محصولات سفید کننده و تحلیل لثه همگی می توانند باعث حساسیت دندان ها شوند. انجام یک فلوراید تراپی می تواند به معدنی سازی مجدد مینای دندان ها و کاهش حساسیت آنها کمک کند.
  • انجام پرتو درمانی: افرادی که تحت پرتو درمانی مرتبط با سرطان قرار می گیرند نیز می توانند از مزایای فلوراید تراپی موضعی بهره مند شوند. اشعه باعث آسیب به غدد بزاقی می شود و در نتیجه جریان بزاق را کاهش می دهد. بزاق شما مانند محافظ بین دندان های شما و غذاها و مایعاتی عمل می کند که مصرف می کنید. یک بار دیگر می گوییم، وقتی بزاق شما کاهش پیدا می کند، می تواند خطر بروز حفره های دندانی را کاهش دهد.

در عادی ترین حالت ممکن، دندان های شیری بین 4 تا 6 ماهگی شروع به ظاهر شدن می کنند، و در نهایت قبل از آنکه دندان های دائمی راهی برای رویش پیدا کنند (که حدود 7 سالگی آغاز می شود)، دندان های شیری دهان لثه ای فرزند شما را پر می کنند. زمانی بین عدم وجود هیچ دندانی، و نیز یک دست دندان کامل، ممکن است ما حفره های دندانی، مشکلات ارتودنتیک، و دیگر چالش های سلامت دهان را تجربه کنیم. در برخی موارد نادر، این چالش ها شدید هستند ، از جمله وقتی انکیلوز دندان رخ می دهد.

انکیلوز دندان چیست؟

انکیلوز نوعی شرایط دندانی است که در آن دندان الیاف پریودنتال لیگامان خود را از دست می دهد، و باعث جوش خوردن آن با استخوان می شود. انکیلوز عموماً برای کودکان خردسال بروز می یابد که هنوز دندان های دائمی آنها بیرون نیامده اند، زیرا دندان شیری راه آن را سد کرده است.

علل بروز انکیلوز دندان ها چیست؟

استخوان آلوئولار استخوانی است که دندان ها را درون حفره خود نگه می دارد. هر دندان- شیری و دائمی- درون حفره دندان قرار می گیرد.

انکیلوز دندان زمانی اتفاق می افتد که یکی از دو شرایط زیر بروز پیدا کند:

  1. دندان شیری تصمیم می گیرد به اطراف خود بچسبد، و با استخوان آلوئولار جوش بخورد.
  2. دندان دائمی با استخوان جوش بخورد.

در کودکان، شایع ترین دندان هایی که انکیلوز می شوند دندان های مولر دوم شیری در مندیبل (فک پایین) هستند. نخستین مرحله از انکیلوز دندان تحلیل جزئی ریشه دندان و جذب آن به استخوان آلوئولار است.

این باعث می شود دندان به استخوان جوش بخورد. از آنجا که دندان به تازگی با استخوان جوش خورده است، نمی تواند لق شود و بیفتد تا راه را برای دندان های دائمی باز کند. با رشد استخوان آلوئولار همزمان با رشد کودک، به نظر می رسد که دندان شیری پایین تر از بقیه دندان ها باقی مانده است و دندان دائمی که قرار بوده است جایگزین آن شود نهفته باقی می ماند.

در افراد بزرگسال، دندان انکیلوز شده (جوش خورده به فک) عموماً در نتیجه آسیب به الیاف پریودنتال لیگامان اتفاق می افتد که باعث می شود ریشه های دندان ها قبل از جوش خوردن با استخوان آلوئولار از آن جدا باشند. این آسیب می تواند در نتیجه یک تروما، یک تصادف، یا طولانی مدت شدن مشکلات بهداشتی دهان و دندان با درجه پایین اتفاق بیفتد.

دندان انکیلوز شده یا جوش خورده به فک

دندان انکیلوز شده یا جوش خورده به فک

علائم و ریسک فاکتورهای انکیلوز دندان

انکیلوز دندان، اغلب دندان های شیری را خیلی بیشتر از دندان های دائمی تحت تأثیر قرار می دهد (نرخ تخمین زده آن 10 به 1 است). درک خطر انکیلوز دندان در کودکان ساده است. عدم وجود فضای کافی برای رویش دندان های دائمی باعث می شود آنها نهفته باقی بمانند و نیاز خواهند داشت با جراحی کشیده شوند.

دندان های انکیلوز شده خطر پوسیدگی، مال اکلوژن، و دیگر بیماری های پریودنتال را در کودکان افزایش می دهند. علاوه بر این، انکیلوز دندان مانع موفقیت درمان های ارتودنسی خواهد شد، زیرا دندان هایی که تحت تأثیر قرار گرفته اند به هیچ عنوان حرکت نخواهند کرد.

افراد بزرگسالی که دندان انکیلوز شده دارند، ممکن است دندان هایی داشته باشند که استفاده عملی دارند اما از نظر زیبایی مشکل دارند. دندان های انکیلوز شده یا فک جوش عموماً روی ماهیت زیبایی دندان ها تأثیر می گذارد. در اکثر موارد، یک دندان دائمی انکیلوز شده تنها علت برای کشیدن آن نیست، بلکه اگر دندان به هر دلیل دیگری نیاز به کشیدن داشته باشد، بیشتر از یک کشیدن ساده دندان می تواند چالش برانگیز باشد.

هیچ پاسخ قاطعی وجود ندارد برای این پرسش که چه چیزی باعث انکیلوز دندان می شود. بسیاری از افرادی که دندان انکیلوز شده دارند، بعضی از اعضای خانواده آنها چنین شرایطی را دارند، و این حاکی از مقداری عوامل ژنتیکی پر خطر است. موارد دیگر عبارتند از:

  • تروما، خواه جزئی به مرور زمان، یا بروز ناگهانی چشمگیر.
  • التهاب.
  • عفونت.

علائم و نشانه های دندان انکیلوز شده عبارتند از:

  • تعداد کمتر دندان ها
  • ناهنجاری در مینای دندان ها.
  • بزرگ بودن مندیبل (فک پایین).
  • ناهنجاری در دندان های دیگر.

به طرز عجیبی، تقریباً بین 5 تا 29 درصد از افراد با دندان فک جوش شده، یک انگشت صورتی خمیده دائمی دارند. دندانپزشکان علاوه بر نگاه به انگشت صورتی، با معاینات بالینی شامل تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس نیز تشخیص هایی می دهد. بهترین راه برای مشخص نمودن اینکه آیا دندان به فک جوش خورده است یا خیر نگاه کردن به آن است، و تصاویر رادیوگرافی راهی است که باید پیش برود.

دندان انکیلوز شده یا جوش خورده به فک

دندان انکیلوز شده یا جوش خورده به فک

برای کشیدن دندان فک جوش شده چه انتظاری باید داشت؟

چند درمان رایج برای دندان انکیلوز شده وجود دارد، که بسته به زمان و نیز محل انکیلوز شدگی دندان انتخاب می شوند.

دندان شیری با وجود یک دندان دائمی در پشت آن

به طور کلی، دندانپزشک شما اقدام به کشیدن دندان انکیلوز شده ای می کند که شیری است و یک دندان دائمی زیر آن قرار دارد که منتظر بیرون آمدن است.

می توان از یک فضا نگهدار استفاده کرد که می تواند کمک کند دندان های مجاوری که در حال رویش هستند ایستاده باقی بمانند.

دندان شیری، اما بدون هیچ دندان دائمی زیر آن (اما بیمار خردسال است).

اگر یک بیمار خردسال بدون دندان دائمی در حال انتظار با یک دندان انکیلوز شده تشخیص داده شود، ممکن است دندانپزشک قبل از کشیدن دندان و استفاده از فضا نگهدار، رویکرد “صبر و نظاره” را در پیش بگیرد.

دندان شیری در کودکان بزرگتر، بدون هیچ دندان دائمی زیر آن.

در کودکان بزرگتری که انکیلوز دندان را در حالی تجربه می کنند که هیچ دندان دائمی زیر آن وجود ندارد (هیچ دندانی در کناره ها نیز وجود ندارد) ممکن است بهترین کار کشیدن دندان و استفاده از ترمیم های دندانی (مانند ایمپلنت های دندانی) باشد، زمانی که بزرگتر می شوند.

دندان انکیلوز شده یا جوش خورده به فک

دندان انکیلوز شده یا جوش خورده به فک

دندان دائمی که به تازگی به فک جوش خورده است

اندکی بالاتر آوردن دندان داخل حفره، اصطلاح پزشکی است که برای تغییر محل دندان استفاده می شود. اگر دندان های دائمی انکیلوز شده باشند، امکان جابجا کردن آن وجود دارد تا بتوان مشاهده کرد آیا استخوان جوش خورده پس از آن می تواند به درستی بهبود پیدا کند یا خیر. در غیر اینصورت، پس از آن دندان به طور کامل با استخوان آلوئولار جوش خواهد خورد.

از آنجا که این بهترین حالت نیست، دندان باید کشیده شود و با یک بریج دندان یا ایمپلنت ترمیم شود.

دندان دائمی که زمان زیادی از انکیلوز شدگی آن می گذرد.

برای هر دندان انکیلوز شده ای در افراد بزرگسال، امکان خارج کردن دندان از حفره وجود دارد. این تغییر محل دندان از داخل حفره آن است، با این امید که دندان در محل صحیح خود مجدداً بهبود پیدا کند. در غیر اینصورت، و به نظر برسد که دندان کوتاه تر از دندان های مجاور خود است، روکش دندان یا هر ترمیم دندانی دیگری می توانند کمک کننده باشند.

دندان شیری یا دائمی انکیلوز شده ای که کوتاه تر از دندان های دیگر به نظر می رسد.

تا زمانی که چنین دندانی تهدیدی برای آسیب فوری یا کج بودن بایت نباشد، این نوع دندان های انکیلوز شده عموماً دست نخورده باقی می مانند و برای تغییرات در طول زمان تحت نظر قرار می گیرند. علاوه بر این، ممکن است کشیدن دندان در زمان های بعدی ضروری باشد، اما دندانپزشک شما هیچ کشیدن غیر ضروری را انجام نخواهد داد.

کشیدن دندان انکیلوز شده معمولاً به روش جراحی انجام می شود، زیرا دندان به طور محکم داخل استخوان ثابت شده است. دندانپزشک شما از قبل راجع به کل فرایند گفتگو خواهد کرد تا به پرسش های شما پاسخ دهد و هر گونه ترس شما در مورد فرایند را برطرف کند. این فرایند تجربه ای بدون درد خواهد بود که سلامت و عملکرد دندان های شما را احیاء خواهد کرد.

دندان انکیلوز شده یا جوش خورده به فک

دندان انکیلوز شده یا جوش خورده به فک

نمونه های درمانی پیوند لثه



بخش تخصصی پیوند لثه





بیماری‌های لثه مثل عقب رفتگی لثه، نیاز به درمان پیوند لثه دارند. پیوند لثه نوعی از عمل جراحی دندان است که نسبتا روشی سریع و آسان می‌باشد. در این عمل متخصص پریودنتیت از سقف دهان، بافت لثه را برداشته و از آن برای لثه‌ی آسیب دیده استفاده می‌کند. عقب رفتگی لثه به آرامی رخ می‌دهد و به همین دلیل بسیاری از مردم متوجه بروز این اتفاق نمی‌شوند. در صورت عدم درمان چنین مشکلاتی، ممکن است در نهایت منجر به از دست رفتن دندان فرد شود. پیوند لثه در بیشتر موارد جنبه‌ی درمانی دارد، ولی برخی از مردم برای اصلاح طرح لبخند خود از این روش استفاده می‌کنند که در این صورت جنبه‌ی زیبایی دارد.

مقالات تخصصی پیوند لثه



آیا شما هم بین دندان های خود فاصله دارید؟ این فضاها بین دندان های زیبا و درخشان شما یک پدیده دندانی کاملاً متداول هستند- ارتودنتیست ها آنها را دیاستم می نامند- و می توانند به دلایل متعددی بروز پیدا کنند. برخی بیمارانی که دیاستم دارند، مشخصه فردی که به همراه دارد را دوست دارند، در حالی که برخی دیگر لبخند متداول تری را ترجیح می دهند. گاهی اوقات، فاصله بین دندان ها می تواند یک علامت هشدار دهنده نیز باشد. خواه دیاستم برای شما مهم نباشد یا ترجیح دهید آن را ببندید، به همه اطلاعاتی که در اختیار شما قرار می دهیم نیاز خواهید داشت.

چه عواملی موجب بروز دیاستم بین دندان ها می شوند؟

در مورد دندان ها، اغلب پی بردن به علت بروز مشکل می تواند کمک کننده باشد. و برای دیاستم، دلایل متعددی می توانند وجود داشته باشند. تحریکات رشد که رخ می دهند، دندان هایی کوچک تر از حد معمول یا فکی بزرگ تر از حد معمول، می توانند منجر به ایجاد فواصلی قابل توجه بین دندان ها شوند که تحقیقات نیز نشان می دهند که هم اندازه دندان ها و هم اندازه فک ها ارثی هستند.

در برخی افراد، بافت بین دندان ها و لثه های آنها می تواند مقداری اندازه بزرگ تر داشته باشد. اگر ارتودنتیست شما به فرنوم لبی اشاره کرد، این همان بافتی است که آنها درمورد آن صحبت می کنند.

بیماری لثه یک علت غیر ژنتیکی جدی است که باعث ایجاد فاصله بین دندان ها می شود، زیرا فواصل می توانند نشان دهنده این موضوع باشند که بیماری پیشرفت کرده است. التهاب لثه ها و استخوان اطراف دندان ها نیز می تواند باعث لق شدن دندان ها و بروز فاصله بین آنها شود. از آنجا که جدی ترین و مزمن ترین بیماری لثه نیز (پریودنتیت) نسبتاً بدون درد است، ممکن است بدون آنکه اطلاعی در مورد آن داشته باشید پیشرفت کند. این روی نیاز به چکاپ های منظم توسط دندانپزشک شما تأکید دارد.

دیاستم یا فواصل بین دندانی

دیاستم یا فواصل بین دندانی

آیا فواصل بین دندان ها با افزایش سن افزایش پیدا می کنند؟

دندان های شما پیوسته در حال جابجا شدن و در حال رشد هستند، این در افراد جوان تر مشهود تر است زیرا فک آنها در دوران بلوغ هنوز در حال رشد است، با این حال، بسیاری افراد متوجه می شوند که دندان های آنها در تمام طول عمرشان در حال جابجا شدن هستند. شاید به این معنا باشد که فواصل بین دندان ها می تواند به مرور زمان و طی سال ها بزرگ تر شود، یا در برخی موارد، آنها می توانند کوچک تر شوند. شما هنوز هم نیاز به مشورت با ارتودنتیست دارید تا بدانید چگونه دندان های شما با گذشت زمان در حال جابجا شدن هستند.

آیا عادات بد می توانند باعث بروز شکاف بین دندان ها شوند؟

فواصل بین دندان ها می تواند در نتیجه برخی عادات نیز بوجود بیاید. برخی افراد هنگام بلع، زبان خود را به جای آنکه به سقف دهان فشار دهند، آن را بین دندان های خود فشار می دهند. ارتودنتیست ها این حرکت را “تانگ تراست” می نامند، که اگر قابل توجه باشد، به تدریج می تواند دندان های شما را از هم جدا کند.

فواصلی که به صورت ناگهانی بین دندان ها بروز می یابند

آیا ظهور فاصله هایی که قبلاً وجود نداشته اند بین دندان ها، و باعث لق شدن یا تغییر مکان آنها می شوند، نگران کننده است؟

این می تواند مانند فاصله هایی باشد که از قبل وجود داشته اند و در حال بزرگ تر شدن هستند. برخی از موارد دیاستم می توانند نتیجه مستقیم بیماری لثه باشند، که عفونتی است که داخل لثه ها به دلیل تارتار و تجمع پلاک بروز می یابد و می تواند اگران کننده باشد.

این بیماری می تواند موجب بروز مثلت سیاه شود که تحت عنوان پاکت های بین دندانی نیز شناخته می شود. علت این است که دندان ها بیشتر از هم فاصله نمی گیرند، بلکه لثه ها تخریب می شوند. التهاب لثه ها به بافت حمایتی زیر دندان آسیب می رساند، که باعث ایجاد شکاف یا پاکت بین دندان ها می شود. وقتی لثه ها احیاء نشوند یا دوباره رشد نکنند، مهم است مسئله نادیده گرفته نشود تا از بروز مشکلات در آینده و از دست رفتن دندان ها پیشگیری شود.

دیاستم یا فواصل بین دندانی

دیاستم یا فواصل بین دندانی

آیا دندان های با فاصله جذاب هستند؟

زیبایی نسبی است! و آنچه به نظر ما جذاب است، اغلب آن چیزی است که باب شده است.

مد از مد می افتد و از دور خارج می شود، اما تاریخچه ای طولانی وجود دارد که فاصله بین دندان ها نشانه زیبایی بوده است و بازیگران فرانسوی لبخندی جدید را به مردم معرفی کردند. سالیان سال دیاستم یک مشخصه منحصر بفرد تلقی می شد و به زیبایی افراد می افزود. این می تواند برای شما نیز اینطور باشد.

آیا فاصله بین دندان ها می تواند به طور طبیعی بسته شود؟

گاهی اوقات، دندان های فاصله دار تفاوت های خود را کنار می گذارند و به طور طبیعی به یکدیگر نزدیک می شوند. اغلب بین دندان های شیری فاصله وجود دارد، و وقتی دندان های دائمی بیرون می آیند، آنها نیز می توانند فاصله داشته باشند (همه ما چنین تصویری داریم). وقتی دندان های دائمی بیشتری بیرون می آیند، این فاصله ها می توانند بدون هیچ مداخله ای بسته شوند. به همین دلیل است که ما توصیه می کنیم کودکان خود را از سنین پایین نزد ارتودنتیست ببرید، تا به ارتودنتیست خود در نظارت روی رشد آنها کمک کنید و نیز خودتان اطلاعات کافی در مورد هر گونه تغییری که ممکن است به طور طبیعی در لبخند کودک ایجاد شود کسب کنید.

فلوراید اغلب تحت عنوان ضد حفره های دندانی طبیعی شناخته می شود و این دلیل خوبی نیز دارد. فلوراید، که یک ماده معدنی است که به صورت طبیعی وجود دارد، با مقاوم ساختن سطح خارجی دندان ها (مینای دندان ها) در برابر حملات اسیدی که باعث پوسیدگی دندان ها می شوند، از ایجاد حفره در دندان های کودکان و افراد بزرگسال جلوگیری می کند.

 فلوراید و سلامت دندان

فلوراید و سلامت دندان

فلوراید چگونه از دندان ها محافظت می کند؟

فلوراید هم برای کودکان و هم برای افراد بزرگسال مفید است. برای شما توضیح می دهیم چگونه:

قبل از آنکه دندان ها از سطح لثه ها عبور کنند، فلورایدی که از غذاها، نوشیدنی ها، و مکمل های رژیمی دریافت می شود مینای دندان ها (سطح سخت دندان) را قوی تر می کند، و باعث می شود دندان راحت تر بتواند در برابر پوسیدگی مقاومت کند. این همان چیزی است که تحت عنوان مزیت “سیستمیک” نامیده می شود.

پس از رویش و بیرون امدن دندان ها، فلوراید به بازسازی (معدنی سازی مجدد) مینای ضعیف شده دندان ها کمک می کند و علائم اولیه پوسیدگی دندان را معکوس می کند. وقتی دندان های خود را با خمیر دندان فلورایده مسواک می زنید، یا از دیگر محصولات دندانی فلورایده استفاده می کنید، فلوراید روی سطح دندان ها اعمال می شود. این همان چیزی است که تحت عنوان مزیت “موضعی” نامیده می شود.

بعلاوه، فلورایدی که شما از غذاها و نوشیدنی ها دریافت می کنید به ارائه مزایای موضعی ادامه می دهد زیرا بخشی از بزاق دهان شما می شود، شستشوی مداوم دندان ها با مقادیر اندک فلوریاد که به بازسازی مینای ضعیف شده دندان ها کمک می کند.

فلوراید نه تنها از دندان های شما در برابر پوسیدگی محافظت می کنند، بلکه به کاهش پوسیدگی و ساییدگی مینای دندان ها ناشی از مصرف اسید نیز کمک می کند. برخی خوراکی های اسیدی خاص، مانند سس سالاد، آبمیوه ها، و گوجه ها، می توانند به صورت روزانه مینای دندان های شما را حل کنند.

 فلوراید و سلامت دندان

فلوراید و سلامت دندان

راه های دریافت فلوراید

آب حاوی فلوراید بیشتر بنوشید.

فلوراید به صورت طبیعی در اکثر منابع آبی، رودخانه ها، دریاچه ها، چاه ها، و حتی اقیانوس ها یافت می شود. طی 70 سال گذشته، فلوراید به منابع آب شهری افزوده شده است تا سطح فلوراید را تا میزان لازم بالا بیاورد تا به پیشگیری از پوسیدگی های دندانی کمک کند.

فلورایده کردن آب شهری مانند غنی سازی شیر با ویتامین D یا خوردن نان و غلات غنی شده با اسید فولیک است. قبل از معدنی سازی آب، کودکان حدوداً سه برابر بیشتر از اکنون حفره های دندانی داشتند. به دلیل نقش مهمی که این ماده در کاهش پوسیدگی و حفره های دندانی ایفا می کند، مرکز پیشگیری و کنترل بیماری ها اعلام کرده است که معدنی سازی آب شرب شهری یکی از 10 دستاورد بزرگ سلامتی در قرن بیستم بوده است. مطالعات ثابت کرده اند که فلورایده کردن آب شرب حداقل در 25 درصد از کودکان و افراد بزرگسال، به پیشگیری از پوسیدگی و حفره های دندانی کمک می کند، حتی با فلوراید موجود در منابع دیگر، مانند خمیر دندان ها. امروزه، تقریباً 75 درصد از جمعیت آمریکا از سیستم آب شهری فلورایده استفاده می کند.

از خمیر دندان ها و دهانشویه های حاوی فلوراید استفاده کنید.

از سال 1960 تاکنون، خمیر دندان های حاوی فلوراید به میزان قابل توجهی حفره های دندانی را کاهش داده اند. به دنبال خمیر دندان های دارای برچسب تأیید انجمن دندانپزشکان باشید تا مطمئن شوید حاوی فلوراید است.

  • دو مرتبه در طول روز (صبح و شب) یا طبق دستور دندانپزشک یا پزشک مسواک بزنید.
  • برای کودکان زیر 3 سال، مسواک زدن دندان ها را به محض بیرون آمدن آنها داخل دهان و با استفاده از یک لایه نازک خمیر دندان فلورایده انجام دهید.
  • برای کودکان 3 تا 6 ساله، خمیر دندان فلورایده ای که استفاده می کنید نباید از یک دانه نخود بزرگ تر باشد.
  • همیشه روی مسواک زدن کودکان خود نظارت داشته باشید تا اطمینان حاصل کنید از مقدار صحیح خمیر دندان استفاده می کنند و سعی کنید او را متقاعد کنید خمیر دندان باقی مانده داخل دهان را تف کند.

دهانشویه های حاوی فلوراید می توانند دندان های شما را در برابر پوسیدگی مقاوم تر سازند، اما کودکان 6 ساله و کمتر از 6 سال نباید از آن استفاده کنند مگر آنکه توسط دندانپزشک توصیه شده باشد. در بسیاری از کودکان کمتر از 6 سال، احتمال بلعیدن آن از تف کردن آن بیشتر است، زیرا رفلاکس بلع آنها هنوز به طور کامل شکل نگرفته است.

برای اعمال تخصصی فلوراید روی دندان ها به دندانپزشک مراجعه کنید.

اگر احتمال پوسیدگی و حفره های دندانی در شما بیشتر است، دندانپزشک شما می تواند در یک جلسه دندانپزشکی، فلوراید را به شکل ژل، فوم، یا دهانشویه، به طور مستقیم روی دندان های شما اعمال کند.

مکمل های فلوراید مصرف کنید.

این نوع مکمل های فلوراید که تنها به صورت تجویزی در دسترس هستند، به شکل قرص، قطره، یا قرص زیر زبانی وجود دارند. آنها تنها برای کودکان شش ماهه تا شانزده ساله ای تجویز می شود که در مناطقی زندگی می کنند که مقدار کافی فلوراید در آب شرب آن وجود ندارد و نیز افرادی که احتمال بروز پوسیدگی و حفره های دندانی بالا است. با دندانپزشک خود و دندانپزشک کودکتان، یا پزشک خانوادگی خود در مورد نیازهای خاص فلوراید خود و فرزندانتان گفتگو کنید.

چه افرادی نیاز به فلوراید اضافی دارند؟

موقعیت های مختلف ممکن است نیاز به محافظت اضافی فلوراید داشته باشند، از جمله:

  • مصرف داروهای تجویزی: بسیاری از داروهای تجویزی جریان بزاق را کاهش می دهند، و باعث خشکی دهان می شوند. کاهش بزاق می تواند خطر بروز حفره های دندانی را در شما افزایش دهد.
  • داشتن تحلیل لثه: تحلیل لثه در افراد بزرگسال شایع است، و در آن بخشی از پوشش ریشه دندان از بین می رود. این مناطق نرم تر از سطح رویی مینای دندان های شما هستند، که باعث می شود در برابر پوسیدگی آسیب پذیرتر باشند.
  • انجام اقدامات ترمیمی: افراد بزرگسال اغلب به درمان های ترمیمی مانند بریج یا روکش نیاز دارند. فلوراید به محافظت از حاشیه این ترمیم ها کمک می کند، و در نهایت از سرمایه گذاری شما محافظت می کند.
  • انجام درمان ارتودنسی: این روزها بسیاری از افراد بزرگسال در پی درمان ارتودنسی هستند. بریس ها چالش بزرگی برای حفظ خوب بهداشت دهان و دندان ها هستند. فلوراید دندان های شما را قوی و عاری از هر گونه حفره و پوسیدگی نگه می دارد، حتی زمانی که سدی مانند ابزارهای ارتودنسی در راه باشد.
  • داشتن دندان های حساس: بعلاوه، فلوراید به کاهش مسائل دندان های حساس کمک می کند. رژیم غذایی حاوی خوراکی ها و نوشیدنی های حاوی اسید زیاد، افزایش استفاده از محصولات سفید کننده و تحلیل لثه همگی می توانند باعث حساسیت دندان ها شوند. انجام یک فلوراید تراپی می تواند به معدنی سازی مجدد مینای دندان ها و کاهش حساسیت آنها کمک کند.
  • انجام پرتو درمانی: افرادی که تحت پرتو درمانی مرتبط با سرطان قرار می گیرند نیز می توانند از مزایای فلوراید تراپی موضعی بهره مند شوند. اشعه باعث آسیب به غدد بزاقی می شود و در نتیجه جریان بزاق را کاهش می دهد. بزاق شما مانند محافظ بین دندان های شما و غذاها و مایعاتی عمل می کند که مصرف می کنید. یک بار دیگر می گوییم، وقتی بزاق شما کاهش پیدا می کند، می تواند خطر بروز حفره های دندانی را کاهش دهد.

در عادی ترین حالت ممکن، دندان های شیری بین 4 تا 6 ماهگی شروع به ظاهر شدن می کنند، و در نهایت قبل از آنکه دندان های دائمی راهی برای رویش پیدا کنند (که حدود 7 سالگی آغاز می شود)، دندان های شیری دهان لثه ای فرزند شما را پر می کنند. زمانی بین عدم وجود هیچ دندانی، و نیز یک دست دندان کامل، ممکن است ما حفره های دندانی، مشکلات ارتودنتیک، و دیگر چالش های سلامت دهان را تجربه کنیم. در برخی موارد نادر، این چالش ها شدید هستند ، از جمله وقتی انکیلوز دندان رخ می دهد.

انکیلوز دندان چیست؟

انکیلوز نوعی شرایط دندانی است که در آن دندان الیاف پریودنتال لیگامان خود را از دست می دهد، و باعث جوش خوردن آن با استخوان می شود. انکیلوز عموماً برای کودکان خردسال بروز می یابد که هنوز دندان های دائمی آنها بیرون نیامده اند، زیرا دندان شیری راه آن را سد کرده است.

علل بروز انکیلوز دندان ها چیست؟

استخوان آلوئولار استخوانی است که دندان ها را درون حفره خود نگه می دارد. هر دندان- شیری و دائمی- درون حفره دندان قرار می گیرد.

انکیلوز دندان زمانی اتفاق می افتد که یکی از دو شرایط زیر بروز پیدا کند:

  1. دندان شیری تصمیم می گیرد به اطراف خود بچسبد، و با استخوان آلوئولار جوش بخورد.
  2. دندان دائمی با استخوان جوش بخورد.

در کودکان، شایع ترین دندان هایی که انکیلوز می شوند دندان های مولر دوم شیری در مندیبل (فک پایین) هستند. نخستین مرحله از انکیلوز دندان تحلیل جزئی ریشه دندان و جذب آن به استخوان آلوئولار است.

این باعث می شود دندان به استخوان جوش بخورد. از آنجا که دندان به تازگی با استخوان جوش خورده است، نمی تواند لق شود و بیفتد تا راه را برای دندان های دائمی باز کند. با رشد استخوان آلوئولار همزمان با رشد کودک، به نظر می رسد که دندان شیری پایین تر از بقیه دندان ها باقی مانده است و دندان دائمی که قرار بوده است جایگزین آن شود نهفته باقی می ماند.

در افراد بزرگسال، دندان انکیلوز شده (جوش خورده به فک) عموماً در نتیجه آسیب به الیاف پریودنتال لیگامان اتفاق می افتد که باعث می شود ریشه های دندان ها قبل از جوش خوردن با استخوان آلوئولار از آن جدا باشند. این آسیب می تواند در نتیجه یک تروما، یک تصادف، یا طولانی مدت شدن مشکلات بهداشتی دهان و دندان با درجه پایین اتفاق بیفتد.

دندان انکیلوز شده یا جوش خورده به فک

دندان انکیلوز شده یا جوش خورده به فک

علائم و ریسک فاکتورهای انکیلوز دندان

انکیلوز دندان، اغلب دندان های شیری را خیلی بیشتر از دندان های دائمی تحت تأثیر قرار می دهد (نرخ تخمین زده آن 10 به 1 است). درک خطر انکیلوز دندان در کودکان ساده است. عدم وجود فضای کافی برای رویش دندان های دائمی باعث می شود آنها نهفته باقی بمانند و نیاز خواهند داشت با جراحی کشیده شوند.

دندان های انکیلوز شده خطر پوسیدگی، مال اکلوژن، و دیگر بیماری های پریودنتال را در کودکان افزایش می دهند. علاوه بر این، انکیلوز دندان مانع موفقیت درمان های ارتودنسی خواهد شد، زیرا دندان هایی که تحت تأثیر قرار گرفته اند به هیچ عنوان حرکت نخواهند کرد.

افراد بزرگسالی که دندان انکیلوز شده دارند، ممکن است دندان هایی داشته باشند که استفاده عملی دارند اما از نظر زیبایی مشکل دارند. دندان های انکیلوز شده یا فک جوش عموماً روی ماهیت زیبایی دندان ها تأثیر می گذارد. در اکثر موارد، یک دندان دائمی انکیلوز شده تنها علت برای کشیدن آن نیست، بلکه اگر دندان به هر دلیل دیگری نیاز به کشیدن داشته باشد، بیشتر از یک کشیدن ساده دندان می تواند چالش برانگیز باشد.

هیچ پاسخ قاطعی وجود ندارد برای این پرسش که چه چیزی باعث انکیلوز دندان می شود. بسیاری از افرادی که دندان انکیلوز شده دارند، بعضی از اعضای خانواده آنها چنین شرایطی را دارند، و این حاکی از مقداری عوامل ژنتیکی پر خطر است. موارد دیگر عبارتند از:

  • تروما، خواه جزئی به مرور زمان، یا بروز ناگهانی چشمگیر.
  • التهاب.
  • عفونت.

علائم و نشانه های دندان انکیلوز شده عبارتند از:

  • تعداد کمتر دندان ها
  • ناهنجاری در مینای دندان ها.
  • بزرگ بودن مندیبل (فک پایین).
  • ناهنجاری در دندان های دیگر.

به طرز عجیبی، تقریباً بین 5 تا 29 درصد از افراد با دندان فک جوش شده، یک انگشت صورتی خمیده دائمی دارند. دندانپزشکان علاوه بر نگاه به انگشت صورتی، با معاینات بالینی شامل تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس نیز تشخیص هایی می دهد. بهترین راه برای مشخص نمودن اینکه آیا دندان به فک جوش خورده است یا خیر نگاه کردن به آن است، و تصاویر رادیوگرافی راهی است که باید پیش برود.

دندان انکیلوز شده یا جوش خورده به فک

دندان انکیلوز شده یا جوش خورده به فک

برای کشیدن دندان فک جوش شده چه انتظاری باید داشت؟

چند درمان رایج برای دندان انکیلوز شده وجود دارد، که بسته به زمان و نیز محل انکیلوز شدگی دندان انتخاب می شوند.

دندان شیری با وجود یک دندان دائمی در پشت آن

به طور کلی، دندانپزشک شما اقدام به کشیدن دندان انکیلوز شده ای می کند که شیری است و یک دندان دائمی زیر آن قرار دارد که منتظر بیرون آمدن است.

می توان از یک فضا نگهدار استفاده کرد که می تواند کمک کند دندان های مجاوری که در حال رویش هستند ایستاده باقی بمانند.

دندان شیری، اما بدون هیچ دندان دائمی زیر آن (اما بیمار خردسال است).

اگر یک بیمار خردسال بدون دندان دائمی در حال انتظار با یک دندان انکیلوز شده تشخیص داده شود، ممکن است دندانپزشک قبل از کشیدن دندان و استفاده از فضا نگهدار، رویکرد “صبر و نظاره” را در پیش بگیرد.

دندان شیری در کودکان بزرگتر، بدون هیچ دندان دائمی زیر آن.

در کودکان بزرگتری که انکیلوز دندان را در حالی تجربه می کنند که هیچ دندان دائمی زیر آن وجود ندارد (هیچ دندانی در کناره ها نیز وجود ندارد) ممکن است بهترین کار کشیدن دندان و استفاده از ترمیم های دندانی (مانند ایمپلنت های دندانی) باشد، زمانی که بزرگتر می شوند.

دندان انکیلوز شده یا جوش خورده به فک

دندان انکیلوز شده یا جوش خورده به فک

دندان دائمی که به تازگی به فک جوش خورده است

اندکی بالاتر آوردن دندان داخل حفره، اصطلاح پزشکی است که برای تغییر محل دندان استفاده می شود. اگر دندان های دائمی انکیلوز شده باشند، امکان جابجا کردن آن وجود دارد تا بتوان مشاهده کرد آیا استخوان جوش خورده پس از آن می تواند به درستی بهبود پیدا کند یا خیر. در غیر اینصورت، پس از آن دندان به طور کامل با استخوان آلوئولار جوش خواهد خورد.

از آنجا که این بهترین حالت نیست، دندان باید کشیده شود و با یک بریج دندان یا ایمپلنت ترمیم شود.

دندان دائمی که زمان زیادی از انکیلوز شدگی آن می گذرد.

برای هر دندان انکیلوز شده ای در افراد بزرگسال، امکان خارج کردن دندان از حفره وجود دارد. این تغییر محل دندان از داخل حفره آن است، با این امید که دندان در محل صحیح خود مجدداً بهبود پیدا کند. در غیر اینصورت، و به نظر برسد که دندان کوتاه تر از دندان های مجاور خود است، روکش دندان یا هر ترمیم دندانی دیگری می توانند کمک کننده باشند.

دندان شیری یا دائمی انکیلوز شده ای که کوتاه تر از دندان های دیگر به نظر می رسد.

تا زمانی که چنین دندانی تهدیدی برای آسیب فوری یا کج بودن بایت نباشد، این نوع دندان های انکیلوز شده عموماً دست نخورده باقی می مانند و برای تغییرات در طول زمان تحت نظر قرار می گیرند. علاوه بر این، ممکن است کشیدن دندان در زمان های بعدی ضروری باشد، اما دندانپزشک شما هیچ کشیدن غیر ضروری را انجام نخواهد داد.

کشیدن دندان انکیلوز شده معمولاً به روش جراحی انجام می شود، زیرا دندان به طور محکم داخل استخوان ثابت شده است. دندانپزشک شما از قبل راجع به کل فرایند گفتگو خواهد کرد تا به پرسش های شما پاسخ دهد و هر گونه ترس شما در مورد فرایند را برطرف کند. این فرایند تجربه ای بدون درد خواهد بود که سلامت و عملکرد دندان های شما را احیاء خواهد کرد.

دندان انکیلوز شده یا جوش خورده به فک

دندان انکیلوز شده یا جوش خورده به فک

نمونه های درمانی پیوند لثه