نوشته‌ها

بخش تخصصی پیوند لثه





بیماری‌های لثه مثل عقب رفتگی لثه، نیاز به درمان پیوند لثه دارند. پیوند لثه نوعی از عمل جراحی دندان است که نسبتا روشی سریع و آسان می‌باشد. در این عمل متخصص پریودنتیت از سقف دهان، بافت لثه را برداشته و از آن برای لثه‌ی آسیب دیده استفاده می‌کند. عقب رفتگی لثه به آرامی رخ می‌دهد و به همین دلیل بسیاری از مردم متوجه بروز این اتفاق نمی‌شوند. در صورت عدم درمان چنین مشکلاتی، ممکن است در نهایت منجر به از دست رفتن دندان فرد شود. پیوند لثه در بیشتر موارد جنبه‌ی درمانی دارد، ولی برخی از مردم برای اصلاح طرح لبخند خود از این روش استفاده می‌کنند که در این صورت جنبه‌ی زیبایی دارد.

مقالات تخصصی پیوند لثه



آیا می خواهید بدانید که آیا به بریس ها نیاز دارید؟ به جای خوبی مراجعه کرده اید. ما همه توصیه های متخصصان را در یک راهنمای مختصر در این مقاله گرد هم آورده ایم، بنابراین می توانید بگویید که آیا به بریس ها نیاز دارید یا خیر.

گرچه ممکن است شما مایل به دریافت بریس های ارتودنسی باشید، آنها برای اصلاح موقعیت دندان های شما ضروری هستند. این روند می تواند برای گفتار و توانایی جویدن شما نیز مفید باشد. به طور کلی، شما می خواهید اگر به بریس نیاز دارید، زودتر بدانید.

فشردگی و نامرتبی در دندان های شما می تواند برای سلامت دهان و دندان های شما مضر باشد. باعث می شود مسواک زدن برخی از دندان های خاص دشوارتر شود، که به مرور زمان منجر به پوسیدگی و ایجاد حفره های دندانی می شود. گرچه استفاده از بریس ها طی چند ماه نخست می تواند ناراحت کننده باشد، شما دندان های خود را نجات می دهید و لبخند خود را بهبود می بخشید.

بعلاوه، بریس ها می توانند گفتار را بهبود دهند، مشکل در خوردن غذا را کاهش دهند و در جلوگیری از گاز گرفتن زبان به شما کمک کنند. این چیزی است که شما باید بدانید.

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

علائمی که نشان می دهند شما ممکن است به بریس ها نیاز داشته باشید

در صورت نیاز به بریس، مشکلات زیادی بوجود می آیند. دندان های جلوی شما ممکن است به اندازه کافی به یکدیگر نزدیک نباشند یا ممکن است به دلیل محکم به یکدیگر چسبیده بودن دندان ها، خطر پوسیدگی آنها را تهدید کند. مهم نیست که دلیل چیست، شما می خواهید در مورد علائم نیاز به بریس ها بیشتر بدانید.

یک فرد بزرگسال در صورت داشتن علائم زیر ممکن است به بریس احتیاج داشته باشد:

  • دندان های فشرده و نامرتب یا کج
  • مشکل حین نخ دندان کشیدن بین دندان ها
  • دندان هایی که هنگام استراحت دهان به درستی همپوشانی ندارند
  • مشکل در تلفظ برخی از صداهای خاص
  • صدای کلیک فک ها
  • احساس خستگی در فک بعد از خوردن
  • گاز گرفتن مکرر زبان یا مالیده شدن آن به دندان ها
  • باریک بودن سقف دهان

شما می توانید در مورد درمان ارتودنسی با دندانپزشک خود صحبت کنید. آنها می توانند عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس بگیرند و ببینند که دندان های شما داخل دهان شما چگونه به نظر می رسند. برخی ارتودنتیست ها مشاوره رایگان ارائه می دهند، بنابراین اگر فکر می کنید ممکن است به درمان نیاز داشته باشید، ارزش خواهد داشت که از آن استفاده کنید.

در نهایت، اگر بزرگسال هستید، نگران نباشید! گزینه های زیادی برای درمان وجود دارند، از جمله مواردی که افراد دیگر قادر به دیدن آنها نخواهند بود. ارتودنسی مسیری طولانی را پشت سر گذاشته است، با الاینرهای نامرئی که اکنون در صحنه هستند.

آیا حتی اگر دندان های شما صاف باشند هم می توانید بریس دریافت کنید؟

حتی اگر به نظر می رسد که دندان های شما صاف هستند، شما هنوز هم ممکن است با همراستا بودن فک های خود مشکل داشته باشید، که باید مورد توجه قرار گیرد. بریس ها ممکن است کمک کنند که فک ها را برای داشتن بایت راحت تر به مجدداً همراستا کند. اگر احساس می کنید بایت شما به درستی در یم راستا قرار نمی گیرد، با ارتودنتیست خود صحبت کنید.

علائمی که نشان می دهند کودک شما به بریس احتیاج دارد

بهترین راه برای تعیین اینکه فرزند شما به درمان ارتودنسی نیاز دارد، تعیین وقت ملاقات برای آنها است. ارتودنتیست ها قادر خواهند بود دندان های آنها را به درستی معاینه کنند و به شما اطلاع دهند که برای اصلاح آنها چه کاری باید انجام دهید. دندانپزشک شما می تواند ارتودنتیست مورد اعتماد خود را به شما معرفی کند.

اینها برخی از نشانه هایی هستند که کودک شما ممکن است به بریس احتیاج داشته باشد:

  • از راه دهان خود نفس می کشد.
  • فک های او صدای کلیک می دهند یا صداهایی دیگر ایجاد می کنند.
  • اغلب زبان یا گونه خود را گاز می گیرد.
  • دندان های کج یا اوربایت دارد
  • دندان شیری که هرگز نیفتاده است، اما دندان دائمی دائمی جایگزین آن در حال بیرون آمدن است.
  • مکیدن انگشت شست یا استفاده از پستانک بعد از 2 سالگی.
  • فشردگی بیش از حد دندان ها وجود دارد.
  • بهداشت دهان و دندان ضعیف یا تغذیه ای ضعیف دارد.

بسیاری از متخصصان توصیه می کنند که فرزندان خود را هنگامی که خردسال هستند و قبل از رشد کامل فک، نزد یک ارتودنتیست ببرید. به این ترتیب، آنها می توانند مشخص کنند که آیا زودتر به بریس ها نیاز دارند یا خیر. علاوه بر این، بسیاری از شرکت های بیمه تا زمانی که بریس ها از نظر پزشکی نیاز باشند، هزینه آنها را برای کودکان می پردازند.

اگر فرزند شما در حرف زدن، جویدن یا نوشیدن مشکلی دارد، احتمالاً دندان های او مشکل دارند. هرچه زودتر بتوانید مشکلات را اصلاح کنید بهتر است، زیرا احتمالاً آنها فقط بدتر می شوند. صاف کردن دندان ها باعث بهبود ظاهر می شود، اما می تواند کیفیت زندگی کودک را نیز بهبود بخشد. از آنجا که نخ دندان کشیدن و مسواک زدن دندان ها با بریس ها بسیار مهم است، آنها به بچه ها کمک می کنند تا به طور کلی بهتر به فرایندهای بهداشتی بپردازند.

ارتودنسی می تواند مشکلات شایع زیر را اصلاح کند:

  • فاصله یا شکاف بد
  • رو به بیرون بودن دندان های جلو
  • دندان هایی که همپوشانی دارند
  • آندربایت یا اوربایت
  • تراز نادرست فک ها

برای صحبت کردن در مورد دندان های فرزند خود با یک ارتودنتیست، در نزدیکی خود وقت مشاوره بگیرید. هرچه زودتر بتوانید مشکل را برطرف کنید، بهتر است.

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

چه سنی برای دریافت بریس ها بهتر است؟

کودکان خردسال تمایل دارند که نتایج بهتری کسب کنند زیرا همراستا کردن دندان های آنها آسان تر است. سن معمول برای دریافت بریس ها در کودکان بین 8 تا 14 سال است، بعد از افتادن همه دندان های شیری آنها. با این حال، افراد بزرگسال نیز می توانند درمان ارتودنسی بسیار موفقی داشته باشند.

نتیجه گیری

در برخی موارد، ممکن است بدیهی باشد که به بریس نیاز دارید، به عنوان مثال، اگر دندان های به شدت کج یا فشرده ای دارید. با این حال، زمان های دیگری نیز وجود دارند که ممکن است نیاز به درمان ارتودنسی چندان آشکار نباشد.

اگر نگرانی دارید، با ارتودنتیست خود صحبت کنید. امروزه بسیار متداول است که بزرگسالان به دلایل زیبایی تحت درمان ارتودنسی قرار می گیرند، بنابراین برای صحبت کردن با آنها تردید نکنید. آنها ممکن است بتوانند فک شما را بهبود بخشند و به همراستا کردن تدریجی دندان های شما از طریق سفت کردن بریس ها کمک کنند.

به طور کلی، درمان ارتودنسی برای لبخند و سلامت دهان و دندان ها شما عالی است- بنابراین در صورت نیاز به آن، بهتر است از انجام آن صرف نظر نکنید.

دندان های پوسیده می توانند باعث بروز حساسیت و درد در دندان ها و لثه ها شوند. دندان های پوسیده در صورت عدم درمان، می توانند منجر به بروز عفونت ها و بیماری لثه شوند، که با عفونت های سیستمیک (عفونت هایی که کل بدن را تحت تأثیر قرار می دهند) مرتبط هستند. پوسیدگی دندان اگر خیلی زود تشخیص داده شود، قابل درمان است، اما پیشگیری بهترین ابزار برای پرهیز از پوسیدگی دندان ها است.

در این مقاله به بررسی دلایل پوسیدگی دندان، ظاهر دندان های پوسیده، و نحوه پیشگیری و درمان بیماری دندان می پردازیم.

چه عواملی باعث پوسیدگی دندان ها می شوند؟

بیش از 700 نوع میکروب (موجودات زنده کوچک) داخل دهان شما وجود دارند. میکروب ها میکروبیوم، تعادل طبیعی باکتری ها، ویروس ها و ارگانیسم های دیگر در بدن شما را تشکیل می دهند.

برخی از باکتری ها برای بدن شما مفید هستند و به تجزیه و هضم مواد غذایی کمک می کنند . باکتری های دیگر مضر هستند و می توانند منجر به بروز بیماری یا عفونت شوند. باکتری ها و اسیدهایی که آنها تولید می کنند، به همراه ویروس ها، قارچ ها و سایر میکروارگانیسم ها، داخل دهان زندگی می کنند و در کنار هم، باعث بروز پوسیدگی دندان می شوند.

قند و نشاسته موجود در مواد غذایی و نوشیدنی هایی که شما مصرف می کنید، منبع تغذیه باکتری ها هستند و باعث بوجود آمدن فیلمی روی دندان ها می شوند که پلاک نامیده می شود. پلاک پس از مدتی سخت شده و به تارتار تبدیل می شود، که می تواند موجب تجزیه مینای دندان و بافت لثه ها شود، و منجر به آسیب دندان و بیماری لثه شود.

مینای دندان از مواد معدنی قوی تشکیل شده است که از لایه های عمیق تر دندان ها محافظت می کند. مینای ضعیف شده دندان و مناطق بدون پوشش مانده از دندان در نتیجه آسیب لثه ها بیشتر مستعد از دست دادن مواد معدنی هستند، که این امر بعلاوه با پوسیدگی دندان نیز همراه است.

چگونه پلاک باعث پوسیدگی دندان می شود؟

دهان شما پر از باکتری هایی است، که روی دندان های شما فیلمی به نام پلاک دندان را تشکیل می دهند. هنگامی که شما مواد غذایی و نوشیدنی های حاوی کربوهیدرات زیاد- بویژه غذاها و نوشیدنی های شیرین- را مصرف می کنید، باکتری های موجود در پلاک، کربوهیدرات ها را به انرژی که نیاز دارند تبدیل می کنند، و همزمان زمان اسید نیز تولید می کنند. اگر امکان تشکیل پلاک وجود داشته باشد، اسید می تواند شروع به تجزیه (حل) سطح دندان های شما کند، و باعث ایجاد حفره های روی دندان ها شود. هنگامی که حفره ها در مینای دندان ها شکل گرفتند، پلاک و باکتری می توانند به عاج برسند (ماده نرم تر، استخوان- مانند زیر مینای دندان). از آنجا که عاج نرم تر از مینای دندان است، روند پوسیدگی دندان سرعت می یابد.

در صورت عدم درمان، باکتری ها وارد پالپ می شوند (مرکز نرم دندان که حاوی اعصاب و عروق خونی است). در این مرحله، اعصاب شما در معرض باکتری ها قرار خواهند گرفت، و معمولاً باعث درد دندان های شما می شوند. این باکتری ها می توانند باعث بروز آبسه دندان درون پالپ شوند و عفونت می تواند درون استخوان گسترش یابد، و باعث ایجاد نوع دیگری از آبسه شود.

پوسیدگی دندان

پوسیدگی دندان

علائم دندان های پوسیده چیست؟

لکه های سفید روی دندان های شما نشانه از دست رفتن مواد معدنی و نشانه اولیه پوسیدگی دندان هستند.

علائم قابل مشاهده پوسیدگی دندان همچنین شامل لکه های قهوه ای یا تیره، بویژه در اطراف پایه دندان ها و ریشه هایی هستند که در زیر خط لثه بافت محافظ آنها از دست رفته است. در موارد شدید پوسیدگی دندان، ممکن است آبسه های قابل توجه (پاکت های پر از چرک) یا تورم نیز وجود داشته باشند.

علائم دندان های پوسیده چیست؟

پوسیدگی دندان ممکن است هیچ دردی نداشته باشد. ممکن است قبل از تشخیص هرگونه علائم قابل مشاهده، علائم فیزیکی پوسیدگی دندان را احساس کنید. علائم پوسیدگی دندان می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • درد دندان: یا درد مداوم شما را از خواب بیدار می کند یا درد تند گاه به گاه بدون هیچ دلیل مشخصی بروز پیدا می کند.
  • حساسیت دندان: ممکن است هنگام خوردن یا نوشیدن چیزی داغ، سرد یا شیرین، احساس حساسیت یا درد کنید.
  • ایجاد لکه روی دندان ها: لکه های خاکستری، قهوه ای یا سیاه رنگ که روی دندان های شما ظاهر می شوند.
  • بوی بد دهان
  • طعم ناخوشایند داخل دهان
  • حفره (کرم خوردگی دندان)
  • عفونت یا آبسه دندان
  • تورم صورت
  • تب

نحوه درمان پوسیدگی دندان ها

درمان پوسیدگی دندان به پیشرفت آن بستگی دارد. چندین گزینه درمانی می توانند به درمان پوسیدگی دندان ها کمک کنند. دندانپزشک شما، بر اساس وخامت پوسیدگی و سایر علائم، یک درمان مناسب را انتخاب خواهد کرد. درمان های پوسیدگی دندان می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • فلوراید تراپی: فلوراید یک ماده معدنی طبیعی است که با تقویت مینای دندان از آن محافظت و آن را ترمیم می کند و باعث می شود دندان ها در برابر اسیدهای ناشی از پلاک که می توانند باعث پوسیدگی دندان شوند، مقاوم تر شوند.
  • پر کردن دندان: اگر پوسیدگی دندان شما باعث ایجاد حفره شده است، دندانپزشک شما ناحیه پوسیده شده را با یک دریل کوچک پاکسازی می کند و آن را با یک ماده مصنوعی پر می کند که می تواند مینای طبیعی شما را تقلید کند.
  • روکش دندان: اگر پوسیدگی دندان آنقدر پیشرفت کرده باشد که ساختار سالم باقی مانده دندان برای حفظ انسجام دندان کافی نباشد، دندانپزشک شما ممکن است پس از پاکسازی بافت های پوسیده روی دندان روکش قرار دهد تا بتواند یک عمر دندان را حفظ کند. این فرایندها معمولاً با بی حسی انجام می شوند.
  • درمان ریشه: درمان ریشه در موارد شدیدتر پوسیدگی انجام می شود، زمانی که آسیب یا عفونت به ریشه یا پالپ گسترش می یابد (داخلی ترین لایه دندان حاوی بافت همبند، اعصاب و عروق خونی). این درمان شامل پاکسازی بافت پوسیده و به دنبال آن قرار دادن یک پر کننده موقت و در نهایت پر کردن یا پوشش دائمی به نام روکش است.
  • فلوراید دیامین نقره: یک گزینه درمانی غیر تهاجمی برای کودکان یا افراد دارای نیازهای ویژه است.
  • کشیدن دندان: در موارد شدید پوسیدگی دندان، ممکن است دندان های فرد آنقدر آسیب دیده باشند، و به اندازه کافی سالم نباشند تا دندانپزشک آنها را درمان و ترمیم کند. هنگامی که این اتفاق رخ می دهد، دندانپزشک دندان پوسیده می کشد و آن را با یک دندان مصنوعی مانند بریج، پروتز پارسیل، یا ایمپلنت جایگزین می کند.

چگونه می توان از پوسیدگی دندان ها جلوگیری کرد؟

گرچه چندین درمان مؤثر برای پوسیدگی دندان وجود دارند، و گرچه پوسیدگی دندان یک مشکل شایع است، اما اغلب کاملاً قابل پیشگیری است، هر زمان که ممکن باشد، اقدامات پیشگیرانه ترجیح داده می شوند. بهترین راه برای جلوگیری از پوسیدگی دندان این است که دندان ها و لثه های خود را تا حد امکان سالم نگه دارید.

شما با مراقبت منظم دندانپزشکی مانند موارد زیر می توانید از پوسیدگی دندان پیشگیری کنید:

  • دو مرتبه مسواک زدن در روز با خمیر دندان فلورایده
  • نخ دندان کشیدن یا استفاده از مسواک بین دندانی به صورت روزانه
  • داشتن یک رژیم غذایی مغذی با میان وعده های محدود
  • غذاها و نوشیدنی های شیرین و نشاسته ای، بویژه میان وعده های غذایی یا طی یک ساعت قبل از خوابیدن را کاهش دهید- برخی از داروها نیز می توانند حاوی قند باشند، بنابراین بهتر است در صورت امکان به دنبال گزینه های بدون قند باشید.
  • استفاده از درمان های فلوراید مکمل
  • استفاده از سیلانت های دندانی برای محافظت از دندان ها در برابر پوسیدگی
  • اجتناب از سیگار کشیدن یا نوشیدن الکل بیش از حد- دخانیات می تواند در تولید بزاق اختلال ایجاد کند (بزاق به تمیز نگه داشتن دندان های شما کمک می کند) و الکل می تواند به فرسایش مینای دندان ها کمک کند
  • اگر به طور مداوم خشکی دهان دارید، به دندانپزشک یا پزشک عمومی خود مراجعه کنید – این ممکن است ناشی از مصرف داروهای خاص، معالجه یا بیماری خاص باشد.
  • پاکسازی ها و معاینات منظم دندانپزشکی
  • به طور مرتب به دندانپزشک خود مراجعه کنید- دندانپزشک بر اساس وضعیت دهان و دندان ها و لثه های شما تصمیم می گیرد که چند بار در سال مراجعه کنید.

مراجعه به دندانپزشک

به طور مرتب به دندانپزشک خود مراجعه کنید، تا پوسیدگی دندان بتواند در مراحل ابتدایی تشخیص داده شود و در اسرع وقت درمان شود، یا پیشگیری از پوسیدگی آغاز شود. درمان پوسیدگی دندان در مراحل اولیه بسیار ساده تر و ارزان تر است. دندانپزشکان معمولاً می توانند پوسیدگی دندان و مشکلات بیشتر را با یک معاینه ساده یا عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس شناسایی کنند.

همچنین انجام معاینات منظم دندانپزشکی مهم است. افراد بزرگسالان باید حداقل هر دو سال یک بار چکاپ داشته باشند و کودکان زیر 18 سال باید حداقل یک بار در سال چکاپ داشته باشند.

پوسیدگی دندان

پوسیدگی دندان

محافظت از دندان های فرزندتان

ایجاد عادات خوب غذایی با محدود کردن میان وعده ها و نوشیدنی های حاوی قند می تواند به فرزند شما کمک کند تا از پوسیدگی دندان ها جلوگیری کند. مراجعه منظم به دندانپزشک نیز باید از سنین پایین به یک عادت تبدیل شود.

مهم است که به فرزند خود بیاموزید که چگونه دندان های خود را به درستی و به طور منظم پاکسازی کند. دندانپزشک شما می تواند به شما نشان دهد که چگونه این کار را انجام دهید. کودکان کوچکتر باید از خمیر دندان کودکان استفاده کنند، اما در مورد نحوه استفاده از آن حتماً برچسب آن را مطالعه کنید.

کودکان نیز باید دو بار در روز، به خصوص قبل از خواب، دندان های خود را مسواک بزنند.

خلاصه

باکتری ها، اسیدها و سایر مواد با خوردن مینای دندان های شما باعث پوسیدگی دندان ها می شوند. افزایش باکتری ها داخل دهان می تواند منجر به بروز عفونت ها شود، که در صورت عدم درمان می تواند تشدید شود. پوسیدگی دندان را می توان با کمک چندین روش درمان کرد، اما مراقبت های منظم دندانی بهترین راه برای جلوگیری از پوسیدگی دندان هستند.

پوسیدگی دندان می تواند باعث بروز درد و مشکل در خوردن و افزایش خطر گسترش عفونت شود. پس از بروز پوسیدگی دندان، دندانپزشک شما ممکن است درمان های فلوراید یا پر کردن را برای ترمیم آسیب ارائه دهد.

در موارد شدید، یک دندانپزشک، بخش های پوسیده دندان را می زداید و آن را با ایمپلنت جایگزین می کند. برای پاکسازی ها و معاینات منظم به یک دندانپزشک مراجعه کنید. حتما عادات بهداشتی دندانی و خطر بروز پوسیدگی دندان را مطرح کنید.

پرسش های متداول در مورد پوسیدگی دندان

چه اتفاقی می افتد اگر دندان های پوسیده درمان نشده باقی بمانند؟

در برخی موارد، دندان های پوسیده را می توان با پر کردن یا فرایندی تحت عنوان درمان ریشه درمان کرد. اگر پوسیدگی درمان نشده باقی بماند، ممکن است دندانپزشک شما مجبور شود دندان های آسیب دیده را بکشد. همچنین می توانید دچار عفونت های شدید دهانی یا سیستمیک شوید.

آیا می توان دندان های پوسیده را نجات داد؟

اگر قبل از اینکه آسیب بیش از حد شدید شود، یک دندانپزشک می تواند دندان های پوسیده را با درمان فلوراید، پر کردن و درمان ریشه درمان کند.

چگونه می توان متوجه از دست رفتن دندان شد؟

درد، خاکستری شدن رنگ دندان و بوی بد دهان از جمله علائم دندان از دست رفته هستند. یک دندانپزشک ممکن است بتواند درمان ریشه را برای نجات دندان در حال مرگ انجام دهد. در غیر این صورت، دندان از دست رفته کشیده می شود.

موفقیت کاشت ایمپلنت دندانی در محل کشیدن همراه با ترمیم های موقت فوری برای ایمپلنت دندانی که به تازگی کاشته شده است، باعث بوجود آمدن یک هدف مشترک در کارهای ترمیمی و جراحی برای طرح درمان کاشت ایمپلنت های دندانی شده است. این همسو شدن اهداف، در رویکرد عدم موفقیت کاشت ایمپلنت در منطقه زیبایی فک بالا، به اوج خود می رسد. به دلایل آناتومیک، دندان های قدامی فک بالا بیشتر در معرض خطر آسیب تروماتیک قرار دارند. دندان های آسیب دیده غالباً تحت درمان اندودنتیک قرار می گیرند که ممکن است پس از آن دچار شکستگی افقی یا عمودی ریشه شوند. پاسخ تاریخی دندانپزشکی به از دست رفتن دندان، بریج های ثابت بوده است. آماده سازی لازم دندان برای یک بریج ثابت، اغلب منجر به کاهش قابل توجه ساختار دندان می شود. محدودیت های ذاتی بریج های ثابت از نظر زیبایی عبارتند از، از دست رفتن پاپیلای لثه یا تحلیل رفتن پلیت آلوئولار باکال. به همین دلایل، ایمپلنت های دندانی یک انتخاب ارجح برای جایگزینی دندان در منطقه زیبایی فک بالا هستند.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

میکرو سرجری یا جراحی میکروسکوپی ایمپلنت دندان

جراحی میکروسکوپی با فرایندهای پیشرفته بافت نرم و بخیه زدن ریز همراه است. این بخشی از دامنه جراحی میکروسکوپی کاشت ایمپلنت است اما مزیت اضافی عبارت است از دقت در ایجاد حفره برای ایمپلنت دندانی. توانایی تشخیص تفاوت های ابعادی خیلی جزئی، اجازه می دهد آماده سازی برش استخوان برای کاشت ایمپلنت دقیقاً بین نقاط مرجع مانند دندان های مجاور، ایمپلنت های مجاور یا آناتومی باکال و تیغه زبانی متمرکز باشد. به طور جدی تر، میکروسکوپ امکان تشخیص فوری تغییرات ظریف در موقعیت دریل را فراهم می کند، بنابراین می توان اصلاحات بازخوردی صحیح را روی ابزار دستی اعمال کرد. افزایش درک زاویه ای نیز مهم است. موقعیت زاویه ای دریل را می توان نسبت به نقاط برجسته کوچک مانند سطح رویی رزوه های ایمپلنت یا هیلینگ کپ ایمپلنت مجاور قرار داد.

این امکان بهترین قرار گیری موازی و عمق ایمپلنت های مجاور را فراهم می کند. ایجاد حفره برای کاشت ایمپلنت، همچنین می تواند با استفاده از تنها 3 تا 4 میلی متر از آناتومی در معرض دید ریشه که بین محل پیوند سمان- مینا و پوسته استخوان قرار دارد، به طور صحیح نسبت به جهت گیری سطح ریشه زاویه داده شود. این نقاط مرجع بدون میکروسکوپ به سادگی قابل مشاهده نیستند. تشخیص نقاط مرجع زاویه ای ظریف، و ایجاد تغییر در موقعیت دریل امکان اصلاح بازخورد را فراهم می کند، که برای آماده سازی برش استخوان در حفره دندان کشیده شده مهم است. افزایش دقت میکرو سرجری برش استخوان با استفاده از میکروسکوپ، امکان قرار دادن ایمپلنت در یک موقعیت ایده آل و به دنبال آن یک ترمیم موقت بر پایه ایمپلنت را فراهم می کند. این فرایند به عنوان یک روش بدون فلپ، با حداقل عوارض برای بیمار انجام می شود.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کشیدن دندان با میکرو سرجری

قرن ها است که کشیدن دندان تروماتیک بوده است. کشیدن معمولی دندان ممکن است به فلپ های مخاطی- لثه ای و برداشتن استخوان نیاز داشته باشد که در نتیجه زیبایی را به خطر خواهد انداخت. استفاده از میکروسکوپ با اصول حداقل تهاجمی بودن، باعث کاهش تروما و قابل پیش بینی بودن نتایج از نظر زیبایی می شود. انتخاب ابزار روی ترومای کشیدن دندان تأثیر می گذارد. با بیرون آوردن از حفره به روش پریوتوم یا کشیدن مکانیکی با استفاده از سیستم های ضربه ای تکیه گاه ریشه، می توان دندان را با دقت از لیگامان اطراف خود جدا کرده و آن را به صورت عمودی از حفره بالا آورد. این فرایند، آسیب به پاپیلا را محدود می کند و آناتومی طبیعی لثه را حفظ می کند.

تفاوت های ظریف در جهت بیرون آوردن دندان از حفره، می تواند برای کشیدن ریشه در یک مسیر آناتومیک مناسب کشیدن دندان به صورت میکروسکوپیک تشخیص داده شود. افزایش دید زیر میکروسکوپ، اجازه می دهد اکثر کشیدن دندان ها بدون فلپ های مخاطی- لثه ای انجام شوند. دید بیشتر همچنین امکان جدا سازی آتروماتیک (بدون آسیب) ریشه های انکیلوز شده (جوش خورده به استخوان فک) را فراهم می آورد، تا استخوان آلوئولار و بافت نرم بدون صدمه باقی بمانند. با دید کامل می توان ضایعات گرانولوماتوز آپیکال را به طور کامل از بین برد. چنین تکنیک های میکروسکوپی، با حداقل میزان تهاجمی بودن، به معنای کاهش عوارض برای بیمار با افزایش بهبودی هستند.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

ایجاد حفره در محل دندان کشیده شده

ایجاد حفره در محل حفره دندان کشیده شده، برای کاشت ایمپلنت، با کمک میکروسکوپ بی نظیر است. زیر میکروسکوپ، یک حفره با اپکس و دیواره های آن، به بزرگی یک اتاق، به وضوح قابل مشاهده است. برای ایجاد حفره، مجموعه ای از مهارت های مختلف نیاز است. برای قرار دادن ایمپلنت ها در بخش قدامی فک بالا، مطلوب ترین استخوان در بخش پالاتال قرار دارد. بنابراین ایجاد حفره باید به صورت زاویه دار با دیواره حفره پالاتال انجام شود. دریل های پیچ خورده به صورت ذاتی به سمت استخوان کمتر متراکم و حفره باز حرکت می کنند. ایجاد حفره ها زیر میکروسکوپ از بازخورد بصری استفاده می کند تا دائماً مسیر دریل را به سمت موقعیت و زاویه صحیح تغییر دهد. این کار، از اشتباه متداول جایگذاری ایمپلنت بیشتر در سمت باکال، جلوگیری می کند. با بزرگ نمایی و روشنایی میکروسکوپ، ایمپلنت ها را می توان در دیواره حفره پالاتال با ثبات اولیه خوب و موقعیت زیبایی ایده آل قرار داد.

بهبود ابعادی و زاویه ای ادراک با کمک میکروسکوپ اجازه می دهد تا سرعت صحیح ایجاد حفره را تنظیم کرد. فشار بسیار اندک یا بسیار زیاد دریل، یا سرعت بیش از حد دریل باعث ایجاد گرمای اصطکاک می شود. این اتفاق، روی اسئواینتگریشن (جوش خوردن) ایمپلنت تأثیر منفی دارد. تشخیص کوچک ترین حرکات دریل در حال پیشروی، تضمین می کند که برای تراکم های استخوانی مختلف که در حفره مشاهده می شوند، فشار و سرعت چرخش صحیح اعمال می شود. سرعت زاویه ای در لبه برش یک دریل 4 میلی متری چندین برابر سریع تر از سرعت در لبه برش یک دریل 2 میلی متری است. به همین دلیل، فشار و چرخش دریل های دارای قطر بزرگتر باید کاهش یابد تا سرعت برش سریع تر آنها را جبران کند. بهبود بازخورد بصری برای اصلاح سرعت و فشار از طریق مشاهده مستقیم دریل در حال پیشروی زیر میکروسکوپ حاصل می شود.

پیوند استخوان

برش استخوان در حفره یک دندان کشیده شده، در دیواره پالاتال آماده می شود. این جایگذاری منجر به ایجاد یک شکاف بین ایمپلنت و دیواره باکال حفره می شود. برای جلوگیری از جابجایی ذرات پیوند، قبل از قرار دادن ماده پیوندی استخوان داخل یک حفره، نمونه موقتی آن تمام می شود. حفره تا یک میلی متری از سطح بالای آن، با زانوگرافت (پیوند استخوان حیوان به انسان) پر می شود. زانوگرافت به این دلیل انتخاب شده است که تحلیلی که باعث تغییر الگوی استخوان باکال می شود کاهش پیدا کند. استخوان فیلتر شده از آماده سازی برش استخوان با محلول تتراسایکلین 3% شستشو داده می شود و سپس در بالای زانوگرافت متراکم می شود. سرانجام، با لایه ای از کلاژن میکروفیبر پوشش داده می شود تا پیوند را کنترل کند.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

پیوند باکال لثه

اسناد زیادی مبنی بر تحلیل در حاشیه باکال لثه در اطراف ایمپلنت های قدامی که در حفره های دندان کشیده شده قرار گرفته است وجود دارد. عوامل متعدد، مانند بیوتیپ پریودنتال، وجود یا عدم وجود پلیت کورتیکال (قشری) باکال، ترومای جراحی، موقعیت ایمپلنت و مشخصات ظهور هر دو ترمیم های موقت و نهایی، با چنین تحلیلی همراه است. بنابراین، یک پیوند بافت همبند ساب اپیتلیال از کام برداشته می شود و به برش ضخیم شکاف پوشش روی قسمت باکال ایمپلنت منتقل می شود. پیوند بافت همبند برای حفظ یا تقویت ارتفاع لثه و ضخامتی که ممکن است در نتیجه آسیب از دست رفته باشد، انجام می شود.

نمونه های درمانی پیوند لثه



بخش تخصصی پیوند لثه





بیماری‌های لثه مثل عقب رفتگی لثه، نیاز به درمان پیوند لثه دارند. پیوند لثه نوعی از عمل جراحی دندان است که نسبتا روشی سریع و آسان می‌باشد. در این عمل متخصص پریودنتیت از سقف دهان، بافت لثه را برداشته و از آن برای لثه‌ی آسیب دیده استفاده می‌کند. عقب رفتگی لثه به آرامی رخ می‌دهد و به همین دلیل بسیاری از مردم متوجه بروز این اتفاق نمی‌شوند. در صورت عدم درمان چنین مشکلاتی، ممکن است در نهایت منجر به از دست رفتن دندان فرد شود. پیوند لثه در بیشتر موارد جنبه‌ی درمانی دارد، ولی برخی از مردم برای اصلاح طرح لبخند خود از این روش استفاده می‌کنند که در این صورت جنبه‌ی زیبایی دارد.

مقالات تخصصی پیوند لثه



آیا می خواهید بدانید که آیا به بریس ها نیاز دارید؟ به جای خوبی مراجعه کرده اید. ما همه توصیه های متخصصان را در یک راهنمای مختصر در این مقاله گرد هم آورده ایم، بنابراین می توانید بگویید که آیا به بریس ها نیاز دارید یا خیر.

گرچه ممکن است شما مایل به دریافت بریس های ارتودنسی باشید، آنها برای اصلاح موقعیت دندان های شما ضروری هستند. این روند می تواند برای گفتار و توانایی جویدن شما نیز مفید باشد. به طور کلی، شما می خواهید اگر به بریس نیاز دارید، زودتر بدانید.

فشردگی و نامرتبی در دندان های شما می تواند برای سلامت دهان و دندان های شما مضر باشد. باعث می شود مسواک زدن برخی از دندان های خاص دشوارتر شود، که به مرور زمان منجر به پوسیدگی و ایجاد حفره های دندانی می شود. گرچه استفاده از بریس ها طی چند ماه نخست می تواند ناراحت کننده باشد، شما دندان های خود را نجات می دهید و لبخند خود را بهبود می بخشید.

بعلاوه، بریس ها می توانند گفتار را بهبود دهند، مشکل در خوردن غذا را کاهش دهند و در جلوگیری از گاز گرفتن زبان به شما کمک کنند. این چیزی است که شما باید بدانید.

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

علائمی که نشان می دهند شما ممکن است به بریس ها نیاز داشته باشید

در صورت نیاز به بریس، مشکلات زیادی بوجود می آیند. دندان های جلوی شما ممکن است به اندازه کافی به یکدیگر نزدیک نباشند یا ممکن است به دلیل محکم به یکدیگر چسبیده بودن دندان ها، خطر پوسیدگی آنها را تهدید کند. مهم نیست که دلیل چیست، شما می خواهید در مورد علائم نیاز به بریس ها بیشتر بدانید.

یک فرد بزرگسال در صورت داشتن علائم زیر ممکن است به بریس احتیاج داشته باشد:

  • دندان های فشرده و نامرتب یا کج
  • مشکل حین نخ دندان کشیدن بین دندان ها
  • دندان هایی که هنگام استراحت دهان به درستی همپوشانی ندارند
  • مشکل در تلفظ برخی از صداهای خاص
  • صدای کلیک فک ها
  • احساس خستگی در فک بعد از خوردن
  • گاز گرفتن مکرر زبان یا مالیده شدن آن به دندان ها
  • باریک بودن سقف دهان

شما می توانید در مورد درمان ارتودنسی با دندانپزشک خود صحبت کنید. آنها می توانند عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس بگیرند و ببینند که دندان های شما داخل دهان شما چگونه به نظر می رسند. برخی ارتودنتیست ها مشاوره رایگان ارائه می دهند، بنابراین اگر فکر می کنید ممکن است به درمان نیاز داشته باشید، ارزش خواهد داشت که از آن استفاده کنید.

در نهایت، اگر بزرگسال هستید، نگران نباشید! گزینه های زیادی برای درمان وجود دارند، از جمله مواردی که افراد دیگر قادر به دیدن آنها نخواهند بود. ارتودنسی مسیری طولانی را پشت سر گذاشته است، با الاینرهای نامرئی که اکنون در صحنه هستند.

آیا حتی اگر دندان های شما صاف باشند هم می توانید بریس دریافت کنید؟

حتی اگر به نظر می رسد که دندان های شما صاف هستند، شما هنوز هم ممکن است با همراستا بودن فک های خود مشکل داشته باشید، که باید مورد توجه قرار گیرد. بریس ها ممکن است کمک کنند که فک ها را برای داشتن بایت راحت تر به مجدداً همراستا کند. اگر احساس می کنید بایت شما به درستی در یم راستا قرار نمی گیرد، با ارتودنتیست خود صحبت کنید.

علائمی که نشان می دهند کودک شما به بریس احتیاج دارد

بهترین راه برای تعیین اینکه فرزند شما به درمان ارتودنسی نیاز دارد، تعیین وقت ملاقات برای آنها است. ارتودنتیست ها قادر خواهند بود دندان های آنها را به درستی معاینه کنند و به شما اطلاع دهند که برای اصلاح آنها چه کاری باید انجام دهید. دندانپزشک شما می تواند ارتودنتیست مورد اعتماد خود را به شما معرفی کند.

اینها برخی از نشانه هایی هستند که کودک شما ممکن است به بریس احتیاج داشته باشد:

  • از راه دهان خود نفس می کشد.
  • فک های او صدای کلیک می دهند یا صداهایی دیگر ایجاد می کنند.
  • اغلب زبان یا گونه خود را گاز می گیرد.
  • دندان های کج یا اوربایت دارد
  • دندان شیری که هرگز نیفتاده است، اما دندان دائمی دائمی جایگزین آن در حال بیرون آمدن است.
  • مکیدن انگشت شست یا استفاده از پستانک بعد از 2 سالگی.
  • فشردگی بیش از حد دندان ها وجود دارد.
  • بهداشت دهان و دندان ضعیف یا تغذیه ای ضعیف دارد.

بسیاری از متخصصان توصیه می کنند که فرزندان خود را هنگامی که خردسال هستند و قبل از رشد کامل فک، نزد یک ارتودنتیست ببرید. به این ترتیب، آنها می توانند مشخص کنند که آیا زودتر به بریس ها نیاز دارند یا خیر. علاوه بر این، بسیاری از شرکت های بیمه تا زمانی که بریس ها از نظر پزشکی نیاز باشند، هزینه آنها را برای کودکان می پردازند.

اگر فرزند شما در حرف زدن، جویدن یا نوشیدن مشکلی دارد، احتمالاً دندان های او مشکل دارند. هرچه زودتر بتوانید مشکلات را اصلاح کنید بهتر است، زیرا احتمالاً آنها فقط بدتر می شوند. صاف کردن دندان ها باعث بهبود ظاهر می شود، اما می تواند کیفیت زندگی کودک را نیز بهبود بخشد. از آنجا که نخ دندان کشیدن و مسواک زدن دندان ها با بریس ها بسیار مهم است، آنها به بچه ها کمک می کنند تا به طور کلی بهتر به فرایندهای بهداشتی بپردازند.

ارتودنسی می تواند مشکلات شایع زیر را اصلاح کند:

  • فاصله یا شکاف بد
  • رو به بیرون بودن دندان های جلو
  • دندان هایی که همپوشانی دارند
  • آندربایت یا اوربایت
  • تراز نادرست فک ها

برای صحبت کردن در مورد دندان های فرزند خود با یک ارتودنتیست، در نزدیکی خود وقت مشاوره بگیرید. هرچه زودتر بتوانید مشکل را برطرف کنید، بهتر است.

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

چه سنی برای دریافت بریس ها بهتر است؟

کودکان خردسال تمایل دارند که نتایج بهتری کسب کنند زیرا همراستا کردن دندان های آنها آسان تر است. سن معمول برای دریافت بریس ها در کودکان بین 8 تا 14 سال است، بعد از افتادن همه دندان های شیری آنها. با این حال، افراد بزرگسال نیز می توانند درمان ارتودنسی بسیار موفقی داشته باشند.

نتیجه گیری

در برخی موارد، ممکن است بدیهی باشد که به بریس نیاز دارید، به عنوان مثال، اگر دندان های به شدت کج یا فشرده ای دارید. با این حال، زمان های دیگری نیز وجود دارند که ممکن است نیاز به درمان ارتودنسی چندان آشکار نباشد.

اگر نگرانی دارید، با ارتودنتیست خود صحبت کنید. امروزه بسیار متداول است که بزرگسالان به دلایل زیبایی تحت درمان ارتودنسی قرار می گیرند، بنابراین برای صحبت کردن با آنها تردید نکنید. آنها ممکن است بتوانند فک شما را بهبود بخشند و به همراستا کردن تدریجی دندان های شما از طریق سفت کردن بریس ها کمک کنند.

به طور کلی، درمان ارتودنسی برای لبخند و سلامت دهان و دندان ها شما عالی است- بنابراین در صورت نیاز به آن، بهتر است از انجام آن صرف نظر نکنید.

دندان های پوسیده می توانند باعث بروز حساسیت و درد در دندان ها و لثه ها شوند. دندان های پوسیده در صورت عدم درمان، می توانند منجر به بروز عفونت ها و بیماری لثه شوند، که با عفونت های سیستمیک (عفونت هایی که کل بدن را تحت تأثیر قرار می دهند) مرتبط هستند. پوسیدگی دندان اگر خیلی زود تشخیص داده شود، قابل درمان است، اما پیشگیری بهترین ابزار برای پرهیز از پوسیدگی دندان ها است.

در این مقاله به بررسی دلایل پوسیدگی دندان، ظاهر دندان های پوسیده، و نحوه پیشگیری و درمان بیماری دندان می پردازیم.

چه عواملی باعث پوسیدگی دندان ها می شوند؟

بیش از 700 نوع میکروب (موجودات زنده کوچک) داخل دهان شما وجود دارند. میکروب ها میکروبیوم، تعادل طبیعی باکتری ها، ویروس ها و ارگانیسم های دیگر در بدن شما را تشکیل می دهند.

برخی از باکتری ها برای بدن شما مفید هستند و به تجزیه و هضم مواد غذایی کمک می کنند . باکتری های دیگر مضر هستند و می توانند منجر به بروز بیماری یا عفونت شوند. باکتری ها و اسیدهایی که آنها تولید می کنند، به همراه ویروس ها، قارچ ها و سایر میکروارگانیسم ها، داخل دهان زندگی می کنند و در کنار هم، باعث بروز پوسیدگی دندان می شوند.

قند و نشاسته موجود در مواد غذایی و نوشیدنی هایی که شما مصرف می کنید، منبع تغذیه باکتری ها هستند و باعث بوجود آمدن فیلمی روی دندان ها می شوند که پلاک نامیده می شود. پلاک پس از مدتی سخت شده و به تارتار تبدیل می شود، که می تواند موجب تجزیه مینای دندان و بافت لثه ها شود، و منجر به آسیب دندان و بیماری لثه شود.

مینای دندان از مواد معدنی قوی تشکیل شده است که از لایه های عمیق تر دندان ها محافظت می کند. مینای ضعیف شده دندان و مناطق بدون پوشش مانده از دندان در نتیجه آسیب لثه ها بیشتر مستعد از دست دادن مواد معدنی هستند، که این امر بعلاوه با پوسیدگی دندان نیز همراه است.

چگونه پلاک باعث پوسیدگی دندان می شود؟

دهان شما پر از باکتری هایی است، که روی دندان های شما فیلمی به نام پلاک دندان را تشکیل می دهند. هنگامی که شما مواد غذایی و نوشیدنی های حاوی کربوهیدرات زیاد- بویژه غذاها و نوشیدنی های شیرین- را مصرف می کنید، باکتری های موجود در پلاک، کربوهیدرات ها را به انرژی که نیاز دارند تبدیل می کنند، و همزمان زمان اسید نیز تولید می کنند. اگر امکان تشکیل پلاک وجود داشته باشد، اسید می تواند شروع به تجزیه (حل) سطح دندان های شما کند، و باعث ایجاد حفره های روی دندان ها شود. هنگامی که حفره ها در مینای دندان ها شکل گرفتند، پلاک و باکتری می توانند به عاج برسند (ماده نرم تر، استخوان- مانند زیر مینای دندان). از آنجا که عاج نرم تر از مینای دندان است، روند پوسیدگی دندان سرعت می یابد.

در صورت عدم درمان، باکتری ها وارد پالپ می شوند (مرکز نرم دندان که حاوی اعصاب و عروق خونی است). در این مرحله، اعصاب شما در معرض باکتری ها قرار خواهند گرفت، و معمولاً باعث درد دندان های شما می شوند. این باکتری ها می توانند باعث بروز آبسه دندان درون پالپ شوند و عفونت می تواند درون استخوان گسترش یابد، و باعث ایجاد نوع دیگری از آبسه شود.

پوسیدگی دندان

پوسیدگی دندان

علائم دندان های پوسیده چیست؟

لکه های سفید روی دندان های شما نشانه از دست رفتن مواد معدنی و نشانه اولیه پوسیدگی دندان هستند.

علائم قابل مشاهده پوسیدگی دندان همچنین شامل لکه های قهوه ای یا تیره، بویژه در اطراف پایه دندان ها و ریشه هایی هستند که در زیر خط لثه بافت محافظ آنها از دست رفته است. در موارد شدید پوسیدگی دندان، ممکن است آبسه های قابل توجه (پاکت های پر از چرک) یا تورم نیز وجود داشته باشند.

علائم دندان های پوسیده چیست؟

پوسیدگی دندان ممکن است هیچ دردی نداشته باشد. ممکن است قبل از تشخیص هرگونه علائم قابل مشاهده، علائم فیزیکی پوسیدگی دندان را احساس کنید. علائم پوسیدگی دندان می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • درد دندان: یا درد مداوم شما را از خواب بیدار می کند یا درد تند گاه به گاه بدون هیچ دلیل مشخصی بروز پیدا می کند.
  • حساسیت دندان: ممکن است هنگام خوردن یا نوشیدن چیزی داغ، سرد یا شیرین، احساس حساسیت یا درد کنید.
  • ایجاد لکه روی دندان ها: لکه های خاکستری، قهوه ای یا سیاه رنگ که روی دندان های شما ظاهر می شوند.
  • بوی بد دهان
  • طعم ناخوشایند داخل دهان
  • حفره (کرم خوردگی دندان)
  • عفونت یا آبسه دندان
  • تورم صورت
  • تب

نحوه درمان پوسیدگی دندان ها

درمان پوسیدگی دندان به پیشرفت آن بستگی دارد. چندین گزینه درمانی می توانند به درمان پوسیدگی دندان ها کمک کنند. دندانپزشک شما، بر اساس وخامت پوسیدگی و سایر علائم، یک درمان مناسب را انتخاب خواهد کرد. درمان های پوسیدگی دندان می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • فلوراید تراپی: فلوراید یک ماده معدنی طبیعی است که با تقویت مینای دندان از آن محافظت و آن را ترمیم می کند و باعث می شود دندان ها در برابر اسیدهای ناشی از پلاک که می توانند باعث پوسیدگی دندان شوند، مقاوم تر شوند.
  • پر کردن دندان: اگر پوسیدگی دندان شما باعث ایجاد حفره شده است، دندانپزشک شما ناحیه پوسیده شده را با یک دریل کوچک پاکسازی می کند و آن را با یک ماده مصنوعی پر می کند که می تواند مینای طبیعی شما را تقلید کند.
  • روکش دندان: اگر پوسیدگی دندان آنقدر پیشرفت کرده باشد که ساختار سالم باقی مانده دندان برای حفظ انسجام دندان کافی نباشد، دندانپزشک شما ممکن است پس از پاکسازی بافت های پوسیده روی دندان روکش قرار دهد تا بتواند یک عمر دندان را حفظ کند. این فرایندها معمولاً با بی حسی انجام می شوند.
  • درمان ریشه: درمان ریشه در موارد شدیدتر پوسیدگی انجام می شود، زمانی که آسیب یا عفونت به ریشه یا پالپ گسترش می یابد (داخلی ترین لایه دندان حاوی بافت همبند، اعصاب و عروق خونی). این درمان شامل پاکسازی بافت پوسیده و به دنبال آن قرار دادن یک پر کننده موقت و در نهایت پر کردن یا پوشش دائمی به نام روکش است.
  • فلوراید دیامین نقره: یک گزینه درمانی غیر تهاجمی برای کودکان یا افراد دارای نیازهای ویژه است.
  • کشیدن دندان: در موارد شدید پوسیدگی دندان، ممکن است دندان های فرد آنقدر آسیب دیده باشند، و به اندازه کافی سالم نباشند تا دندانپزشک آنها را درمان و ترمیم کند. هنگامی که این اتفاق رخ می دهد، دندانپزشک دندان پوسیده می کشد و آن را با یک دندان مصنوعی مانند بریج، پروتز پارسیل، یا ایمپلنت جایگزین می کند.

چگونه می توان از پوسیدگی دندان ها جلوگیری کرد؟

گرچه چندین درمان مؤثر برای پوسیدگی دندان وجود دارند، و گرچه پوسیدگی دندان یک مشکل شایع است، اما اغلب کاملاً قابل پیشگیری است، هر زمان که ممکن باشد، اقدامات پیشگیرانه ترجیح داده می شوند. بهترین راه برای جلوگیری از پوسیدگی دندان این است که دندان ها و لثه های خود را تا حد امکان سالم نگه دارید.

شما با مراقبت منظم دندانپزشکی مانند موارد زیر می توانید از پوسیدگی دندان پیشگیری کنید:

  • دو مرتبه مسواک زدن در روز با خمیر دندان فلورایده
  • نخ دندان کشیدن یا استفاده از مسواک بین دندانی به صورت روزانه
  • داشتن یک رژیم غذایی مغذی با میان وعده های محدود
  • غذاها و نوشیدنی های شیرین و نشاسته ای، بویژه میان وعده های غذایی یا طی یک ساعت قبل از خوابیدن را کاهش دهید- برخی از داروها نیز می توانند حاوی قند باشند، بنابراین بهتر است در صورت امکان به دنبال گزینه های بدون قند باشید.
  • استفاده از درمان های فلوراید مکمل
  • استفاده از سیلانت های دندانی برای محافظت از دندان ها در برابر پوسیدگی
  • اجتناب از سیگار کشیدن یا نوشیدن الکل بیش از حد- دخانیات می تواند در تولید بزاق اختلال ایجاد کند (بزاق به تمیز نگه داشتن دندان های شما کمک می کند) و الکل می تواند به فرسایش مینای دندان ها کمک کند
  • اگر به طور مداوم خشکی دهان دارید، به دندانپزشک یا پزشک عمومی خود مراجعه کنید – این ممکن است ناشی از مصرف داروهای خاص، معالجه یا بیماری خاص باشد.
  • پاکسازی ها و معاینات منظم دندانپزشکی
  • به طور مرتب به دندانپزشک خود مراجعه کنید- دندانپزشک بر اساس وضعیت دهان و دندان ها و لثه های شما تصمیم می گیرد که چند بار در سال مراجعه کنید.

مراجعه به دندانپزشک

به طور مرتب به دندانپزشک خود مراجعه کنید، تا پوسیدگی دندان بتواند در مراحل ابتدایی تشخیص داده شود و در اسرع وقت درمان شود، یا پیشگیری از پوسیدگی آغاز شود. درمان پوسیدگی دندان در مراحل اولیه بسیار ساده تر و ارزان تر است. دندانپزشکان معمولاً می توانند پوسیدگی دندان و مشکلات بیشتر را با یک معاینه ساده یا عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس شناسایی کنند.

همچنین انجام معاینات منظم دندانپزشکی مهم است. افراد بزرگسالان باید حداقل هر دو سال یک بار چکاپ داشته باشند و کودکان زیر 18 سال باید حداقل یک بار در سال چکاپ داشته باشند.

پوسیدگی دندان

پوسیدگی دندان

محافظت از دندان های فرزندتان

ایجاد عادات خوب غذایی با محدود کردن میان وعده ها و نوشیدنی های حاوی قند می تواند به فرزند شما کمک کند تا از پوسیدگی دندان ها جلوگیری کند. مراجعه منظم به دندانپزشک نیز باید از سنین پایین به یک عادت تبدیل شود.

مهم است که به فرزند خود بیاموزید که چگونه دندان های خود را به درستی و به طور منظم پاکسازی کند. دندانپزشک شما می تواند به شما نشان دهد که چگونه این کار را انجام دهید. کودکان کوچکتر باید از خمیر دندان کودکان استفاده کنند، اما در مورد نحوه استفاده از آن حتماً برچسب آن را مطالعه کنید.

کودکان نیز باید دو بار در روز، به خصوص قبل از خواب، دندان های خود را مسواک بزنند.

خلاصه

باکتری ها، اسیدها و سایر مواد با خوردن مینای دندان های شما باعث پوسیدگی دندان ها می شوند. افزایش باکتری ها داخل دهان می تواند منجر به بروز عفونت ها شود، که در صورت عدم درمان می تواند تشدید شود. پوسیدگی دندان را می توان با کمک چندین روش درمان کرد، اما مراقبت های منظم دندانی بهترین راه برای جلوگیری از پوسیدگی دندان هستند.

پوسیدگی دندان می تواند باعث بروز درد و مشکل در خوردن و افزایش خطر گسترش عفونت شود. پس از بروز پوسیدگی دندان، دندانپزشک شما ممکن است درمان های فلوراید یا پر کردن را برای ترمیم آسیب ارائه دهد.

در موارد شدید، یک دندانپزشک، بخش های پوسیده دندان را می زداید و آن را با ایمپلنت جایگزین می کند. برای پاکسازی ها و معاینات منظم به یک دندانپزشک مراجعه کنید. حتما عادات بهداشتی دندانی و خطر بروز پوسیدگی دندان را مطرح کنید.

پرسش های متداول در مورد پوسیدگی دندان

چه اتفاقی می افتد اگر دندان های پوسیده درمان نشده باقی بمانند؟

در برخی موارد، دندان های پوسیده را می توان با پر کردن یا فرایندی تحت عنوان درمان ریشه درمان کرد. اگر پوسیدگی درمان نشده باقی بماند، ممکن است دندانپزشک شما مجبور شود دندان های آسیب دیده را بکشد. همچنین می توانید دچار عفونت های شدید دهانی یا سیستمیک شوید.

آیا می توان دندان های پوسیده را نجات داد؟

اگر قبل از اینکه آسیب بیش از حد شدید شود، یک دندانپزشک می تواند دندان های پوسیده را با درمان فلوراید، پر کردن و درمان ریشه درمان کند.

چگونه می توان متوجه از دست رفتن دندان شد؟

درد، خاکستری شدن رنگ دندان و بوی بد دهان از جمله علائم دندان از دست رفته هستند. یک دندانپزشک ممکن است بتواند درمان ریشه را برای نجات دندان در حال مرگ انجام دهد. در غیر این صورت، دندان از دست رفته کشیده می شود.

موفقیت کاشت ایمپلنت دندانی در محل کشیدن همراه با ترمیم های موقت فوری برای ایمپلنت دندانی که به تازگی کاشته شده است، باعث بوجود آمدن یک هدف مشترک در کارهای ترمیمی و جراحی برای طرح درمان کاشت ایمپلنت های دندانی شده است. این همسو شدن اهداف، در رویکرد عدم موفقیت کاشت ایمپلنت در منطقه زیبایی فک بالا، به اوج خود می رسد. به دلایل آناتومیک، دندان های قدامی فک بالا بیشتر در معرض خطر آسیب تروماتیک قرار دارند. دندان های آسیب دیده غالباً تحت درمان اندودنتیک قرار می گیرند که ممکن است پس از آن دچار شکستگی افقی یا عمودی ریشه شوند. پاسخ تاریخی دندانپزشکی به از دست رفتن دندان، بریج های ثابت بوده است. آماده سازی لازم دندان برای یک بریج ثابت، اغلب منجر به کاهش قابل توجه ساختار دندان می شود. محدودیت های ذاتی بریج های ثابت از نظر زیبایی عبارتند از، از دست رفتن پاپیلای لثه یا تحلیل رفتن پلیت آلوئولار باکال. به همین دلایل، ایمپلنت های دندانی یک انتخاب ارجح برای جایگزینی دندان در منطقه زیبایی فک بالا هستند.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

میکرو سرجری یا جراحی میکروسکوپی ایمپلنت دندان

جراحی میکروسکوپی با فرایندهای پیشرفته بافت نرم و بخیه زدن ریز همراه است. این بخشی از دامنه جراحی میکروسکوپی کاشت ایمپلنت است اما مزیت اضافی عبارت است از دقت در ایجاد حفره برای ایمپلنت دندانی. توانایی تشخیص تفاوت های ابعادی خیلی جزئی، اجازه می دهد آماده سازی برش استخوان برای کاشت ایمپلنت دقیقاً بین نقاط مرجع مانند دندان های مجاور، ایمپلنت های مجاور یا آناتومی باکال و تیغه زبانی متمرکز باشد. به طور جدی تر، میکروسکوپ امکان تشخیص فوری تغییرات ظریف در موقعیت دریل را فراهم می کند، بنابراین می توان اصلاحات بازخوردی صحیح را روی ابزار دستی اعمال کرد. افزایش درک زاویه ای نیز مهم است. موقعیت زاویه ای دریل را می توان نسبت به نقاط برجسته کوچک مانند سطح رویی رزوه های ایمپلنت یا هیلینگ کپ ایمپلنت مجاور قرار داد.

این امکان بهترین قرار گیری موازی و عمق ایمپلنت های مجاور را فراهم می کند. ایجاد حفره برای کاشت ایمپلنت، همچنین می تواند با استفاده از تنها 3 تا 4 میلی متر از آناتومی در معرض دید ریشه که بین محل پیوند سمان- مینا و پوسته استخوان قرار دارد، به طور صحیح نسبت به جهت گیری سطح ریشه زاویه داده شود. این نقاط مرجع بدون میکروسکوپ به سادگی قابل مشاهده نیستند. تشخیص نقاط مرجع زاویه ای ظریف، و ایجاد تغییر در موقعیت دریل امکان اصلاح بازخورد را فراهم می کند، که برای آماده سازی برش استخوان در حفره دندان کشیده شده مهم است. افزایش دقت میکرو سرجری برش استخوان با استفاده از میکروسکوپ، امکان قرار دادن ایمپلنت در یک موقعیت ایده آل و به دنبال آن یک ترمیم موقت بر پایه ایمپلنت را فراهم می کند. این فرایند به عنوان یک روش بدون فلپ، با حداقل عوارض برای بیمار انجام می شود.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کشیدن دندان با میکرو سرجری

قرن ها است که کشیدن دندان تروماتیک بوده است. کشیدن معمولی دندان ممکن است به فلپ های مخاطی- لثه ای و برداشتن استخوان نیاز داشته باشد که در نتیجه زیبایی را به خطر خواهد انداخت. استفاده از میکروسکوپ با اصول حداقل تهاجمی بودن، باعث کاهش تروما و قابل پیش بینی بودن نتایج از نظر زیبایی می شود. انتخاب ابزار روی ترومای کشیدن دندان تأثیر می گذارد. با بیرون آوردن از حفره به روش پریوتوم یا کشیدن مکانیکی با استفاده از سیستم های ضربه ای تکیه گاه ریشه، می توان دندان را با دقت از لیگامان اطراف خود جدا کرده و آن را به صورت عمودی از حفره بالا آورد. این فرایند، آسیب به پاپیلا را محدود می کند و آناتومی طبیعی لثه را حفظ می کند.

تفاوت های ظریف در جهت بیرون آوردن دندان از حفره، می تواند برای کشیدن ریشه در یک مسیر آناتومیک مناسب کشیدن دندان به صورت میکروسکوپیک تشخیص داده شود. افزایش دید زیر میکروسکوپ، اجازه می دهد اکثر کشیدن دندان ها بدون فلپ های مخاطی- لثه ای انجام شوند. دید بیشتر همچنین امکان جدا سازی آتروماتیک (بدون آسیب) ریشه های انکیلوز شده (جوش خورده به استخوان فک) را فراهم می آورد، تا استخوان آلوئولار و بافت نرم بدون صدمه باقی بمانند. با دید کامل می توان ضایعات گرانولوماتوز آپیکال را به طور کامل از بین برد. چنین تکنیک های میکروسکوپی، با حداقل میزان تهاجمی بودن، به معنای کاهش عوارض برای بیمار با افزایش بهبودی هستند.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

ایجاد حفره در محل دندان کشیده شده

ایجاد حفره در محل حفره دندان کشیده شده، برای کاشت ایمپلنت، با کمک میکروسکوپ بی نظیر است. زیر میکروسکوپ، یک حفره با اپکس و دیواره های آن، به بزرگی یک اتاق، به وضوح قابل مشاهده است. برای ایجاد حفره، مجموعه ای از مهارت های مختلف نیاز است. برای قرار دادن ایمپلنت ها در بخش قدامی فک بالا، مطلوب ترین استخوان در بخش پالاتال قرار دارد. بنابراین ایجاد حفره باید به صورت زاویه دار با دیواره حفره پالاتال انجام شود. دریل های پیچ خورده به صورت ذاتی به سمت استخوان کمتر متراکم و حفره باز حرکت می کنند. ایجاد حفره ها زیر میکروسکوپ از بازخورد بصری استفاده می کند تا دائماً مسیر دریل را به سمت موقعیت و زاویه صحیح تغییر دهد. این کار، از اشتباه متداول جایگذاری ایمپلنت بیشتر در سمت باکال، جلوگیری می کند. با بزرگ نمایی و روشنایی میکروسکوپ، ایمپلنت ها را می توان در دیواره حفره پالاتال با ثبات اولیه خوب و موقعیت زیبایی ایده آل قرار داد.

بهبود ابعادی و زاویه ای ادراک با کمک میکروسکوپ اجازه می دهد تا سرعت صحیح ایجاد حفره را تنظیم کرد. فشار بسیار اندک یا بسیار زیاد دریل، یا سرعت بیش از حد دریل باعث ایجاد گرمای اصطکاک می شود. این اتفاق، روی اسئواینتگریشن (جوش خوردن) ایمپلنت تأثیر منفی دارد. تشخیص کوچک ترین حرکات دریل در حال پیشروی، تضمین می کند که برای تراکم های استخوانی مختلف که در حفره مشاهده می شوند، فشار و سرعت چرخش صحیح اعمال می شود. سرعت زاویه ای در لبه برش یک دریل 4 میلی متری چندین برابر سریع تر از سرعت در لبه برش یک دریل 2 میلی متری است. به همین دلیل، فشار و چرخش دریل های دارای قطر بزرگتر باید کاهش یابد تا سرعت برش سریع تر آنها را جبران کند. بهبود بازخورد بصری برای اصلاح سرعت و فشار از طریق مشاهده مستقیم دریل در حال پیشروی زیر میکروسکوپ حاصل می شود.

پیوند استخوان

برش استخوان در حفره یک دندان کشیده شده، در دیواره پالاتال آماده می شود. این جایگذاری منجر به ایجاد یک شکاف بین ایمپلنت و دیواره باکال حفره می شود. برای جلوگیری از جابجایی ذرات پیوند، قبل از قرار دادن ماده پیوندی استخوان داخل یک حفره، نمونه موقتی آن تمام می شود. حفره تا یک میلی متری از سطح بالای آن، با زانوگرافت (پیوند استخوان حیوان به انسان) پر می شود. زانوگرافت به این دلیل انتخاب شده است که تحلیلی که باعث تغییر الگوی استخوان باکال می شود کاهش پیدا کند. استخوان فیلتر شده از آماده سازی برش استخوان با محلول تتراسایکلین 3% شستشو داده می شود و سپس در بالای زانوگرافت متراکم می شود. سرانجام، با لایه ای از کلاژن میکروفیبر پوشش داده می شود تا پیوند را کنترل کند.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

پیوند باکال لثه

اسناد زیادی مبنی بر تحلیل در حاشیه باکال لثه در اطراف ایمپلنت های قدامی که در حفره های دندان کشیده شده قرار گرفته است وجود دارد. عوامل متعدد، مانند بیوتیپ پریودنتال، وجود یا عدم وجود پلیت کورتیکال (قشری) باکال، ترومای جراحی، موقعیت ایمپلنت و مشخصات ظهور هر دو ترمیم های موقت و نهایی، با چنین تحلیلی همراه است. بنابراین، یک پیوند بافت همبند ساب اپیتلیال از کام برداشته می شود و به برش ضخیم شکاف پوشش روی قسمت باکال ایمپلنت منتقل می شود. پیوند بافت همبند برای حفظ یا تقویت ارتفاع لثه و ضخامتی که ممکن است در نتیجه آسیب از دست رفته باشد، انجام می شود.

نمونه های درمانی پیوند لثه



 چرا لازم است جراحی پیوند لثه انجام شود؟

اگر لثه های شما دچار تحلیل شده اند، ممکن است دندانپزشک شما انجام جراحی پیوند بافت لثه را پیشنهاد دهد. تحلیل لثه باعث کنار رفتن پوشش روی ریشه های دندان ها می شود. این می تواند باعث شود سطح ریشه های دندان ها بیشتر مستعد پوسیدگی شود، علاوه بر این، حساس تر و بیشتر مستعد خوردگی باشند.

پیوند لثه، که تحت عنوان پیوند ژینژیوال نیز شناخته می شود، می توانند تحلیل لثه ها را اصلاح نماید. دندانپزشک می تواند شما را به پریودنتیست، متخصص لثه، ارجاع دهد. در جراحی پیوند لثه پریودنتیست ابتدا یک تکه از بافت را سقف دهان یا از بافت های سالم لثه های نزدیک بر می دارد، سپس آن را به منطقه ای متصل می کند که لثه ها در نتیجه ساییدگی از بین رفته اند. این فرایند نسبتاً با سرعت انجام می شود، و به محض انجام شدن می توانید مطب را ترک کنید.

با خواندن این مقاله با جوانب مختلف این درمان آشنا خواهید شد.

 

چگونه باید برای پیوند لثه آماده شد؟

سه نواع پیوند لثه وجود دارد:

·        پیوند لثه آزاد

·        پیوند بافت همبند

·        پیوند پدیکال (لترال- جانبی)

پریودنتیست راجع به گزینه های مختلف با شما صحبت خواهد کرد و بر اساس نیازهای شخصی شما توصیه های لازم را خواهد کرد.

به محضی که تصمیم بگیرید این فرایند را انجام دهید، نیاز نیست روزه بگیرید یا رژیم غذایی خود را در روز جراحی یا روز قبل از آن تغییر دهید. تمام کاری که لازم است انجام دهید مراجعه به پریودنتیست و داشتن یک همراه برای بازگشت به منزل است. برای کاهش درد و ناراحتی ممکن است به شما داروهایی داده شود که باعث شوند مجاز به رانندگی نباشید، بنابراین لازم است یک نفر شما را تا منزل همراهی کند.

جراحی پیوند لثه

جراحی پیوند لثه

 

فرایند جراحی پیوند لثه چگونه انجام می شود؟

برای آغاز فرایند لازم است داروی بی حس کننده موضعی برای بی حس کردن محدوده اطراف فرایند تزریق شود. در برخی موارد نادر، پریودنتیست ممکن است برای شما بیهوشی عمومی را پیشنهاد دهد تا در طول فرایند هوشیار نباشید. معمولاً بواسطه خطراتی که بیهوشی های عمومی دارند، توصیه نمی شوند.

بسته به نیازهای فردی شما، پریودنتیست یکی از فرایندهای زیر را انجام خواهد داد:

پیوند لثه آزاد: پریودنتیست بخش کوچکی از بافت سقف دهان را بر می دارد و آن را به منطقه ای که نیاز به پبوند دارد بخیه می زند. در صورتی از این نوع پیوند استفاده می شود که لثه های شما نازک باشند و برای پیشگیری از تحلیل بیشتر، بافت اضافی لازم باشد.

پیوند بافت همبند: پریودنتیست فلپ کوچکی در سقف دهان باز می کند و تکه ای از بافت همبند را از زیر لایه رویی بافت بر می دارد. این تکه بافت به محلی که نیاز به پیوند دارد بخیه زده می شود، و فلپ برداشته شده نیز مجدداً در جای خود بخیه زده می شود. این رایج ترین نوع پیوند بافت است.

پیوند پدیکال: پریودنتیست یک فلپ از بافت دقیقاً مجاور لثه تحلیل رفته بر می دارد و از آن برای پوشاندن منطقه ای استفاده خواهد کرد که لثه تحلیل رفته است. در این فرایند، به جای برداشتن بافت پیوند از قسمت دیگر دهان، بافت لثه به روی منطقه تحلیل رفته حرکت داده می شود. این نوع پیوند معمولاً موفقیت آمیزترین نوع پیوند است زیرا منجر به بروز خونریزی در قسمت دیگر دهان نمی شود. برای عملی بودن این فرایند، لازم است حجم بافت لثه در مناطق اطراف لثه تحلیل رفته به مقدار کافی باشد.

این فرایند معمولاً خیلی زمان نمی برد. به محضی که پریودنتیست کار بخیه زدن را به اتمام برساند، احتمالاً از شما خواهد خواست تا دهان خود را با دهانشویه آنتی باکتریال شستشو دهید.

در نهایت مراقبت های پس از جراحی پیوند لثه تا بهبودی کامل برای شما توضیح داده خواهند شد.

جراحی پیوند لثه

جراحی پیوند لثه

 

طی دوره بهبود چه انتظاراتی باید داشت؟

درست پس از اتمام فرایند می توانید به منزل بروید. ممکن است پریودنتیست از شما بخواهد یک یا دو ساعت صبر کنید تا با معاینه شما اطمینان حاصل نماید هیچ مشکلی برای پیوند شما پیش نیامده باشد. طی یک تا دو هفته نخست بهبود، سعی کنید غذاهای نرم و سرد بخورید تا مطمئن شوید به پیوند آسیبی وارد نخواهد شد. نباید غذاهای سفت یا داغ بخورید، زیرا موجب سوزش یا اذیت شدن پیوند خواهند شد.

غذاهایی که برای دوره خوب هستند عبارتند از:

·        تخم مرغ، مخصوصاً خاگینه یا آب پز شده.

·        ماست.

·        سبزیجاتی که تا حد نرم شدن پخته شده اند.

·        پنیر کوتیج.

·        بستنی.

·        ژلاتین.

به احتمال زیاد پریودنتیست پیشنهاد خواهد داد به مدت دو هفته از دهانشویه های آنتی میکروبیال استفاده کنید تا از بروز عفونت، یا تشکیل پلاک روی دندان ها یا بروز مشکل برای پیوند پیشگیری شود.

اطراف منطقه جراحی پیوند را نباید مسواک بزنید یا نخ دندان بکشید، تا زمانی که دندانپزشک به شما بگوید انجام این کار خطری ندارد. مسواک زدن یا کشیدن نخ دندان قبل از بهبود کامل منطقه اطراف آن می تواند باعث باز شدن زخم و عفونی شدن آن شود.

در صورت مواجه شدن با هر درد یا ناراحتی، داروهای مسکن OTC، مانند ناپروکسن، می توانند به کاهش درد کمک کنند. از انجام ورزش یا فعالیت های بدنی شدید تا زمان موافقت پزشک خودداری کنید.

 

جراحی پیوند لثه

جراحی پیوند لثه

آیا بروز مشکلات ممکن است؟

بروز مشکل برای پیوند لثه نادر است. عفونی شدن آن نیز بعید است. اما در صورت مشاهده هر گونه ترشح چرک یا خونریزی غیر منتظره ای اطراف محل جراحی با جراح خود تماس بگیرید.

در برخی موارد نادر، ممکن است بافت پیوندی به درستی با محل پیوند تطبیق پیدا نکند. در صورتی که این اتفاق رخ دهد، ممکن است لازم باشد این فرایند مجدداً انجام شود.

پس از بهبود ممکن است ظاهر بافت پیوند را دوست نداشته باشید. در این صورت، راجع به راجع به ژنژیوپلاستی (تغییر شکل بافت لثه) با جراح خود صحبت کنید. ممکن است بتوانید در بافت تغییراتی ایجاد نمایید تا ظاهر بهتری برای آن ایجاد نمایید.

 

جراحی پیوند لثه

جراحی پیوند لثه

 

 

مزایای جراحی پیوند لثه کدامند؟

پیوند لثه می تواند مانع پیشرفت بیشتر لثه و تحلیل استخوان شود. در برخی موارد، می تواند از ریشه های بدون پوشش مانده در برابر پوسیدگی محافظت کند. این درمان می تواند حساسیت دندان ها را کاهش دهد و ظاهر لبخند را نیز بهبود دهد. خواه پیوند لثه برای بهبود عملکرد انجام شود یا زیبایی، بیمار از مزایای هر دو برخوردار می شود: یک لبخند زیبای جدید و ارتقاء سلامت پریودنتال- کلید لبخند، غذا خوردن، و حرف زدن راحت و با اعتماد به نفس شما هستند.

 

 

در مقاله قبل گفتیم که با فراهم بودن همه شرایط، امکان کاشت ایمپلنت فوری وجود دارد. اما ممکن است برای حفظ و بازسازی بافت لثه و استخوان پیرامون آن نیاز باشد اقدامات خاصی انجام داد.

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

بازسازی و پیوند بافت استخوان

هرچند بافت زنده استخوان به ظاهر منسجم، یکپارچه و غیر قابل تغییر به نظر می رسد، اما این بافت دائماً در حال بازسازی و بازتولید خود از طریق جایگزینی سلول های قدیمی با سلول های جدید است. زمانی که یک دندان از دست می رود، به تدریج آب می رود (از حجم آن کاسته می شود). اگر این تحلیل رفتن بافت استخوان مورد توجه قرار نگیرد و درمان نشود، تحلیل استخوان فک ادامه پیدا می کند و ممکن است منجر به بروز مشکلات دهانی بیشتر، از جمله کنار رفتن بافت لثه از روی دندان (تحلیل لثه) و در نهایت از دست رفتن دندان های بیشتر شود. نتایج بسیاری مطالعات حاکی از آن است که ایمپلنت های دندان می توانند روند تحلیل استخوان را متوقف کنند؛ به همین دلیل است که ایمپلنت ها درمان برگزیده برای جایگزینی دندان های از دست رفته هستند.

بعلاوه، تحقیقات نشان می دهند در افرادی که ایمپلنت های دندان را فوراً همراه با درمان های تکمیلی دریافت می کنند تا بازسازی بافت را ارتقاء دهند، در مقایسه با افرادی که از درمان های اضافی بهره مند نمی شوند، تحلیل لثه کمتری مشاهده شده است. امروزه، یکی از این درمان ها- پیوند استخوان- به یکی از بخش های همیشگی روند کاشت ایمپلنت دندان تبدیل شده است. مواد پیوندی که داخل حفره دندان اطراف ایمپلنت قرار داده می شوند می توانند تحلیل استخوان را کاهش دهند و به رشد مجدد طبیعی استخوان کمک کنند. در گذشته، استخوان خود بیمار به عنوان پیوند استفاده می شد؛ امروزه، به طور معمول بافت های فراوری شده از یک فرد اهدا کننده استفاده می شوند یا مواد استریل فراوری شده استخوان از یک حیوان که برای مصارف انسانی بی خطر هستند. می توان از یک غشاء محافظ خاص از جنس مواد طبیعی یا ترکیبی برای قرار دادن در منطقه ای استفاده کرد، که انتظار می رود استخوان در آنجا رشد کند. این غشاء در تکنیکی به نام “بازسازی هدایت شده استخوان Guided Bone Regeneration) GBR) مورد استفاده قرار می گیرد.

داشتن بافت استخوانی با کیفیت به میزان کافی، برای حصول اطمینان از خوب قرار گرفتن ایمپلنت داخل استخوان فک از اهمیت ویژه ای برخوردار است. بعلاوه، سلامت و تراکم این بافت برای حفظ سلامت بافت لثه در دراز مدت نیز حیاتی است. تحقیقات نشان داده اند که ضخامت حدود 2 میلی متر استخوان برای پیشگیری از تحلیل لثه اطراف ایمپلنت ضروری است. در صورتی که این میزان استخوان به طور طبیعی وجود نداشته باشد، می تواند با استفاده از ترکیب تکنیک های پیوند استخوان و GBR تقویت شود.

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

 

اهمیت بافت نرم

برای داشتن یک کاشت ایمپلنت موفق، علاوه بر استخوان، سلامت بافت نرم (لثه) نیز بسیار مهم است- مخصوصاً در قسمت هایی از دهان که قابل مشاهده هستند. در این قسمت ها، حتی کوچکترین آب رفتگی (تحلیل) استخوان نیز به شدت قابل مشاهده خواهد بود. به محضی که ایمپلنت دندان کاشته می شود، همزمان که فرایند پیوند استخوان انجام می شود، روند اتصال بافت لثه به آن آغاز می شود. حفظ سلامت بافت نرم و سخت می تواند موفقیت کاشت ایمپلنت را، هم به لحاظ زیبایی و هم از نظر عملکردی تحت تأثیر قرار دهد.

خواه تکنیک کاشت ایمپلنت فوری انتخاب شود یا نه، بافت لثه برای حفظ آناتومی و ظاهر سالم خود در دراز مدت به تقویت نیاز دارد. در محل هایی که بافت لثه به طور طبیعی نازک تر است، انجام پیوند بافت نرم همزمان با کاشت ایمپلنت منجر به حفظ استخوان بیشتری خواهد شد. نتایج تحقیقات نشان می دهند، در قسمت هایی که پیوند بافت نرم انجام می شود، در مقایسه با قسمت هایی که به طور طبیعی بافت نازک تری دارند، میزان استخوان بیشتری حفظ می شود. پیوند بافت نرم، مخصوصاً در پیشگیری از تحلیل لثه اطراف ایمپلنت در جلوی دهان اهمیت دارد.

پیوند لثه برای کاشت ایمپلنت

برای تأمین و نیز استفاده از بافت نرم برای پیوند، روش های مختلفی وجود دارد. می توان یک لایه نازک از بافت لثه خود فرد را از جای دیگری در داخل دهان برداشت و آن را به روش جراحی در جایی که نیاز است، متصل نمود. این روش “خود پیوندینه” (اتوگرافت autograft) نامیده می شود. هر چند میزان موفقیت این روش بسیار بالاست، اما این فرایند به یک محل جراحی دوم نیاز دارد، که گاهی اوقات موجب بروز ناراحتی بیشتر می شود. این روش بویژه برای افرادی مناسب است که بافت لثه آنها به طور طبیعی ضخیم است و نشان داده است که در دراز مدت در برابر تحلیل مقاوم است.

درست مانند بافت استخوان، این امکان وجود دارد که به جای استفاده از بافت لثه خود فرد، مواد فراوری شده انسانی از فرد اهداء کننده دیگری مورد استفاده قرار گیرند. از این طریق از ایجاد محل جراحی دوم پیشگیری خواهد شد. این روش “هم پیوندینه” (آلوگرافت allograft) نامیده می شود. مواد پیوندی فراوری شده ی غیر فعال، حاوی سلول و عروق خونی نیستند، به این معنا که پیوند آنها با محل جدیدی که در آن قرار می گیرد با سرعت کمتری صورت خواهد گرفت؛ با این حال، محل جراحی دوم ایجاد نخواهد شد.

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

 

فرایندی که در کاشت ایمپلنت فوری با موفقیت مورد استفاده قرار گرفته است تکنیک “dermal apron” نامیده می شود. در این روش، همزمان با قرار گرفتن ایمپلنت درون استخوان فک، ترکیبی از مواد استخوان فراوری شده استریل درون حفره دندان قرار داده می شود. سپس دندان مصنوعی موقت به ایمپلنت متصل می شود، و مواد پیوندی بافت نرم فرد اهداء کننده تعدیل داده می شوند تا اطراف بافت را تقویت کند. این تکنیک می تواند از ضخامت بافت لثه بکاهد و به حفظ استخوان زیر آن کمک کند، در حالی که نیاز نیست فرد یک مرتبه دیگر ناراحتی های مربوط به محل جراحی دوم در روش اتوگرافت را تحمل کند.

برگه‌ها

بخش تخصصی پیوند لثه





بیماری‌های لثه مثل عقب رفتگی لثه، نیاز به درمان پیوند لثه دارند. پیوند لثه نوعی از عمل جراحی دندان است که نسبتا روشی سریع و آسان می‌باشد. در این عمل متخصص پریودنتیت از سقف دهان، بافت لثه را برداشته و از آن برای لثه‌ی آسیب دیده استفاده می‌کند. عقب رفتگی لثه به آرامی رخ می‌دهد و به همین دلیل بسیاری از مردم متوجه بروز این اتفاق نمی‌شوند. در صورت عدم درمان چنین مشکلاتی، ممکن است در نهایت منجر به از دست رفتن دندان فرد شود. پیوند لثه در بیشتر موارد جنبه‌ی درمانی دارد، ولی برخی از مردم برای اصلاح طرح لبخند خود از این روش استفاده می‌کنند که در این صورت جنبه‌ی زیبایی دارد.

مقالات تخصصی پیوند لثه



آیا می خواهید بدانید که آیا به بریس ها نیاز دارید؟ به جای خوبی مراجعه کرده اید. ما همه توصیه های متخصصان را در یک راهنمای مختصر در این مقاله گرد هم آورده ایم، بنابراین می توانید بگویید که آیا به بریس ها نیاز دارید یا خیر.

گرچه ممکن است شما مایل به دریافت بریس های ارتودنسی باشید، آنها برای اصلاح موقعیت دندان های شما ضروری هستند. این روند می تواند برای گفتار و توانایی جویدن شما نیز مفید باشد. به طور کلی، شما می خواهید اگر به بریس نیاز دارید، زودتر بدانید.

فشردگی و نامرتبی در دندان های شما می تواند برای سلامت دهان و دندان های شما مضر باشد. باعث می شود مسواک زدن برخی از دندان های خاص دشوارتر شود، که به مرور زمان منجر به پوسیدگی و ایجاد حفره های دندانی می شود. گرچه استفاده از بریس ها طی چند ماه نخست می تواند ناراحت کننده باشد، شما دندان های خود را نجات می دهید و لبخند خود را بهبود می بخشید.

بعلاوه، بریس ها می توانند گفتار را بهبود دهند، مشکل در خوردن غذا را کاهش دهند و در جلوگیری از گاز گرفتن زبان به شما کمک کنند. این چیزی است که شما باید بدانید.

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

علائمی که نشان می دهند شما ممکن است به بریس ها نیاز داشته باشید

در صورت نیاز به بریس، مشکلات زیادی بوجود می آیند. دندان های جلوی شما ممکن است به اندازه کافی به یکدیگر نزدیک نباشند یا ممکن است به دلیل محکم به یکدیگر چسبیده بودن دندان ها، خطر پوسیدگی آنها را تهدید کند. مهم نیست که دلیل چیست، شما می خواهید در مورد علائم نیاز به بریس ها بیشتر بدانید.

یک فرد بزرگسال در صورت داشتن علائم زیر ممکن است به بریس احتیاج داشته باشد:

  • دندان های فشرده و نامرتب یا کج
  • مشکل حین نخ دندان کشیدن بین دندان ها
  • دندان هایی که هنگام استراحت دهان به درستی همپوشانی ندارند
  • مشکل در تلفظ برخی از صداهای خاص
  • صدای کلیک فک ها
  • احساس خستگی در فک بعد از خوردن
  • گاز گرفتن مکرر زبان یا مالیده شدن آن به دندان ها
  • باریک بودن سقف دهان

شما می توانید در مورد درمان ارتودنسی با دندانپزشک خود صحبت کنید. آنها می توانند عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس بگیرند و ببینند که دندان های شما داخل دهان شما چگونه به نظر می رسند. برخی ارتودنتیست ها مشاوره رایگان ارائه می دهند، بنابراین اگر فکر می کنید ممکن است به درمان نیاز داشته باشید، ارزش خواهد داشت که از آن استفاده کنید.

در نهایت، اگر بزرگسال هستید، نگران نباشید! گزینه های زیادی برای درمان وجود دارند، از جمله مواردی که افراد دیگر قادر به دیدن آنها نخواهند بود. ارتودنسی مسیری طولانی را پشت سر گذاشته است، با الاینرهای نامرئی که اکنون در صحنه هستند.

آیا حتی اگر دندان های شما صاف باشند هم می توانید بریس دریافت کنید؟

حتی اگر به نظر می رسد که دندان های شما صاف هستند، شما هنوز هم ممکن است با همراستا بودن فک های خود مشکل داشته باشید، که باید مورد توجه قرار گیرد. بریس ها ممکن است کمک کنند که فک ها را برای داشتن بایت راحت تر به مجدداً همراستا کند. اگر احساس می کنید بایت شما به درستی در یم راستا قرار نمی گیرد، با ارتودنتیست خود صحبت کنید.

علائمی که نشان می دهند کودک شما به بریس احتیاج دارد

بهترین راه برای تعیین اینکه فرزند شما به درمان ارتودنسی نیاز دارد، تعیین وقت ملاقات برای آنها است. ارتودنتیست ها قادر خواهند بود دندان های آنها را به درستی معاینه کنند و به شما اطلاع دهند که برای اصلاح آنها چه کاری باید انجام دهید. دندانپزشک شما می تواند ارتودنتیست مورد اعتماد خود را به شما معرفی کند.

اینها برخی از نشانه هایی هستند که کودک شما ممکن است به بریس احتیاج داشته باشد:

  • از راه دهان خود نفس می کشد.
  • فک های او صدای کلیک می دهند یا صداهایی دیگر ایجاد می کنند.
  • اغلب زبان یا گونه خود را گاز می گیرد.
  • دندان های کج یا اوربایت دارد
  • دندان شیری که هرگز نیفتاده است، اما دندان دائمی دائمی جایگزین آن در حال بیرون آمدن است.
  • مکیدن انگشت شست یا استفاده از پستانک بعد از 2 سالگی.
  • فشردگی بیش از حد دندان ها وجود دارد.
  • بهداشت دهان و دندان ضعیف یا تغذیه ای ضعیف دارد.

بسیاری از متخصصان توصیه می کنند که فرزندان خود را هنگامی که خردسال هستند و قبل از رشد کامل فک، نزد یک ارتودنتیست ببرید. به این ترتیب، آنها می توانند مشخص کنند که آیا زودتر به بریس ها نیاز دارند یا خیر. علاوه بر این، بسیاری از شرکت های بیمه تا زمانی که بریس ها از نظر پزشکی نیاز باشند، هزینه آنها را برای کودکان می پردازند.

اگر فرزند شما در حرف زدن، جویدن یا نوشیدن مشکلی دارد، احتمالاً دندان های او مشکل دارند. هرچه زودتر بتوانید مشکلات را اصلاح کنید بهتر است، زیرا احتمالاً آنها فقط بدتر می شوند. صاف کردن دندان ها باعث بهبود ظاهر می شود، اما می تواند کیفیت زندگی کودک را نیز بهبود بخشد. از آنجا که نخ دندان کشیدن و مسواک زدن دندان ها با بریس ها بسیار مهم است، آنها به بچه ها کمک می کنند تا به طور کلی بهتر به فرایندهای بهداشتی بپردازند.

ارتودنسی می تواند مشکلات شایع زیر را اصلاح کند:

  • فاصله یا شکاف بد
  • رو به بیرون بودن دندان های جلو
  • دندان هایی که همپوشانی دارند
  • آندربایت یا اوربایت
  • تراز نادرست فک ها

برای صحبت کردن در مورد دندان های فرزند خود با یک ارتودنتیست، در نزدیکی خود وقت مشاوره بگیرید. هرچه زودتر بتوانید مشکل را برطرف کنید، بهتر است.

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

چه سنی برای دریافت بریس ها بهتر است؟

کودکان خردسال تمایل دارند که نتایج بهتری کسب کنند زیرا همراستا کردن دندان های آنها آسان تر است. سن معمول برای دریافت بریس ها در کودکان بین 8 تا 14 سال است، بعد از افتادن همه دندان های شیری آنها. با این حال، افراد بزرگسال نیز می توانند درمان ارتودنسی بسیار موفقی داشته باشند.

نتیجه گیری

در برخی موارد، ممکن است بدیهی باشد که به بریس نیاز دارید، به عنوان مثال، اگر دندان های به شدت کج یا فشرده ای دارید. با این حال، زمان های دیگری نیز وجود دارند که ممکن است نیاز به درمان ارتودنسی چندان آشکار نباشد.

اگر نگرانی دارید، با ارتودنتیست خود صحبت کنید. امروزه بسیار متداول است که بزرگسالان به دلایل زیبایی تحت درمان ارتودنسی قرار می گیرند، بنابراین برای صحبت کردن با آنها تردید نکنید. آنها ممکن است بتوانند فک شما را بهبود بخشند و به همراستا کردن تدریجی دندان های شما از طریق سفت کردن بریس ها کمک کنند.

به طور کلی، درمان ارتودنسی برای لبخند و سلامت دهان و دندان ها شما عالی است- بنابراین در صورت نیاز به آن، بهتر است از انجام آن صرف نظر نکنید.

دندان های پوسیده می توانند باعث بروز حساسیت و درد در دندان ها و لثه ها شوند. دندان های پوسیده در صورت عدم درمان، می توانند منجر به بروز عفونت ها و بیماری لثه شوند، که با عفونت های سیستمیک (عفونت هایی که کل بدن را تحت تأثیر قرار می دهند) مرتبط هستند. پوسیدگی دندان اگر خیلی زود تشخیص داده شود، قابل درمان است، اما پیشگیری بهترین ابزار برای پرهیز از پوسیدگی دندان ها است.

در این مقاله به بررسی دلایل پوسیدگی دندان، ظاهر دندان های پوسیده، و نحوه پیشگیری و درمان بیماری دندان می پردازیم.

چه عواملی باعث پوسیدگی دندان ها می شوند؟

بیش از 700 نوع میکروب (موجودات زنده کوچک) داخل دهان شما وجود دارند. میکروب ها میکروبیوم، تعادل طبیعی باکتری ها، ویروس ها و ارگانیسم های دیگر در بدن شما را تشکیل می دهند.

برخی از باکتری ها برای بدن شما مفید هستند و به تجزیه و هضم مواد غذایی کمک می کنند . باکتری های دیگر مضر هستند و می توانند منجر به بروز بیماری یا عفونت شوند. باکتری ها و اسیدهایی که آنها تولید می کنند، به همراه ویروس ها، قارچ ها و سایر میکروارگانیسم ها، داخل دهان زندگی می کنند و در کنار هم، باعث بروز پوسیدگی دندان می شوند.

قند و نشاسته موجود در مواد غذایی و نوشیدنی هایی که شما مصرف می کنید، منبع تغذیه باکتری ها هستند و باعث بوجود آمدن فیلمی روی دندان ها می شوند که پلاک نامیده می شود. پلاک پس از مدتی سخت شده و به تارتار تبدیل می شود، که می تواند موجب تجزیه مینای دندان و بافت لثه ها شود، و منجر به آسیب دندان و بیماری لثه شود.

مینای دندان از مواد معدنی قوی تشکیل شده است که از لایه های عمیق تر دندان ها محافظت می کند. مینای ضعیف شده دندان و مناطق بدون پوشش مانده از دندان در نتیجه آسیب لثه ها بیشتر مستعد از دست دادن مواد معدنی هستند، که این امر بعلاوه با پوسیدگی دندان نیز همراه است.

چگونه پلاک باعث پوسیدگی دندان می شود؟

دهان شما پر از باکتری هایی است، که روی دندان های شما فیلمی به نام پلاک دندان را تشکیل می دهند. هنگامی که شما مواد غذایی و نوشیدنی های حاوی کربوهیدرات زیاد- بویژه غذاها و نوشیدنی های شیرین- را مصرف می کنید، باکتری های موجود در پلاک، کربوهیدرات ها را به انرژی که نیاز دارند تبدیل می کنند، و همزمان زمان اسید نیز تولید می کنند. اگر امکان تشکیل پلاک وجود داشته باشد، اسید می تواند شروع به تجزیه (حل) سطح دندان های شما کند، و باعث ایجاد حفره های روی دندان ها شود. هنگامی که حفره ها در مینای دندان ها شکل گرفتند، پلاک و باکتری می توانند به عاج برسند (ماده نرم تر، استخوان- مانند زیر مینای دندان). از آنجا که عاج نرم تر از مینای دندان است، روند پوسیدگی دندان سرعت می یابد.

در صورت عدم درمان، باکتری ها وارد پالپ می شوند (مرکز نرم دندان که حاوی اعصاب و عروق خونی است). در این مرحله، اعصاب شما در معرض باکتری ها قرار خواهند گرفت، و معمولاً باعث درد دندان های شما می شوند. این باکتری ها می توانند باعث بروز آبسه دندان درون پالپ شوند و عفونت می تواند درون استخوان گسترش یابد، و باعث ایجاد نوع دیگری از آبسه شود.

پوسیدگی دندان

پوسیدگی دندان

علائم دندان های پوسیده چیست؟

لکه های سفید روی دندان های شما نشانه از دست رفتن مواد معدنی و نشانه اولیه پوسیدگی دندان هستند.

علائم قابل مشاهده پوسیدگی دندان همچنین شامل لکه های قهوه ای یا تیره، بویژه در اطراف پایه دندان ها و ریشه هایی هستند که در زیر خط لثه بافت محافظ آنها از دست رفته است. در موارد شدید پوسیدگی دندان، ممکن است آبسه های قابل توجه (پاکت های پر از چرک) یا تورم نیز وجود داشته باشند.

علائم دندان های پوسیده چیست؟

پوسیدگی دندان ممکن است هیچ دردی نداشته باشد. ممکن است قبل از تشخیص هرگونه علائم قابل مشاهده، علائم فیزیکی پوسیدگی دندان را احساس کنید. علائم پوسیدگی دندان می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • درد دندان: یا درد مداوم شما را از خواب بیدار می کند یا درد تند گاه به گاه بدون هیچ دلیل مشخصی بروز پیدا می کند.
  • حساسیت دندان: ممکن است هنگام خوردن یا نوشیدن چیزی داغ، سرد یا شیرین، احساس حساسیت یا درد کنید.
  • ایجاد لکه روی دندان ها: لکه های خاکستری، قهوه ای یا سیاه رنگ که روی دندان های شما ظاهر می شوند.
  • بوی بد دهان
  • طعم ناخوشایند داخل دهان
  • حفره (کرم خوردگی دندان)
  • عفونت یا آبسه دندان
  • تورم صورت
  • تب

نحوه درمان پوسیدگی دندان ها

درمان پوسیدگی دندان به پیشرفت آن بستگی دارد. چندین گزینه درمانی می توانند به درمان پوسیدگی دندان ها کمک کنند. دندانپزشک شما، بر اساس وخامت پوسیدگی و سایر علائم، یک درمان مناسب را انتخاب خواهد کرد. درمان های پوسیدگی دندان می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • فلوراید تراپی: فلوراید یک ماده معدنی طبیعی است که با تقویت مینای دندان از آن محافظت و آن را ترمیم می کند و باعث می شود دندان ها در برابر اسیدهای ناشی از پلاک که می توانند باعث پوسیدگی دندان شوند، مقاوم تر شوند.
  • پر کردن دندان: اگر پوسیدگی دندان شما باعث ایجاد حفره شده است، دندانپزشک شما ناحیه پوسیده شده را با یک دریل کوچک پاکسازی می کند و آن را با یک ماده مصنوعی پر می کند که می تواند مینای طبیعی شما را تقلید کند.
  • روکش دندان: اگر پوسیدگی دندان آنقدر پیشرفت کرده باشد که ساختار سالم باقی مانده دندان برای حفظ انسجام دندان کافی نباشد، دندانپزشک شما ممکن است پس از پاکسازی بافت های پوسیده روی دندان روکش قرار دهد تا بتواند یک عمر دندان را حفظ کند. این فرایندها معمولاً با بی حسی انجام می شوند.
  • درمان ریشه: درمان ریشه در موارد شدیدتر پوسیدگی انجام می شود، زمانی که آسیب یا عفونت به ریشه یا پالپ گسترش می یابد (داخلی ترین لایه دندان حاوی بافت همبند، اعصاب و عروق خونی). این درمان شامل پاکسازی بافت پوسیده و به دنبال آن قرار دادن یک پر کننده موقت و در نهایت پر کردن یا پوشش دائمی به نام روکش است.
  • فلوراید دیامین نقره: یک گزینه درمانی غیر تهاجمی برای کودکان یا افراد دارای نیازهای ویژه است.
  • کشیدن دندان: در موارد شدید پوسیدگی دندان، ممکن است دندان های فرد آنقدر آسیب دیده باشند، و به اندازه کافی سالم نباشند تا دندانپزشک آنها را درمان و ترمیم کند. هنگامی که این اتفاق رخ می دهد، دندانپزشک دندان پوسیده می کشد و آن را با یک دندان مصنوعی مانند بریج، پروتز پارسیل، یا ایمپلنت جایگزین می کند.

چگونه می توان از پوسیدگی دندان ها جلوگیری کرد؟

گرچه چندین درمان مؤثر برای پوسیدگی دندان وجود دارند، و گرچه پوسیدگی دندان یک مشکل شایع است، اما اغلب کاملاً قابل پیشگیری است، هر زمان که ممکن باشد، اقدامات پیشگیرانه ترجیح داده می شوند. بهترین راه برای جلوگیری از پوسیدگی دندان این است که دندان ها و لثه های خود را تا حد امکان سالم نگه دارید.

شما با مراقبت منظم دندانپزشکی مانند موارد زیر می توانید از پوسیدگی دندان پیشگیری کنید:

  • دو مرتبه مسواک زدن در روز با خمیر دندان فلورایده
  • نخ دندان کشیدن یا استفاده از مسواک بین دندانی به صورت روزانه
  • داشتن یک رژیم غذایی مغذی با میان وعده های محدود
  • غذاها و نوشیدنی های شیرین و نشاسته ای، بویژه میان وعده های غذایی یا طی یک ساعت قبل از خوابیدن را کاهش دهید- برخی از داروها نیز می توانند حاوی قند باشند، بنابراین بهتر است در صورت امکان به دنبال گزینه های بدون قند باشید.
  • استفاده از درمان های فلوراید مکمل
  • استفاده از سیلانت های دندانی برای محافظت از دندان ها در برابر پوسیدگی
  • اجتناب از سیگار کشیدن یا نوشیدن الکل بیش از حد- دخانیات می تواند در تولید بزاق اختلال ایجاد کند (بزاق به تمیز نگه داشتن دندان های شما کمک می کند) و الکل می تواند به فرسایش مینای دندان ها کمک کند
  • اگر به طور مداوم خشکی دهان دارید، به دندانپزشک یا پزشک عمومی خود مراجعه کنید – این ممکن است ناشی از مصرف داروهای خاص، معالجه یا بیماری خاص باشد.
  • پاکسازی ها و معاینات منظم دندانپزشکی
  • به طور مرتب به دندانپزشک خود مراجعه کنید- دندانپزشک بر اساس وضعیت دهان و دندان ها و لثه های شما تصمیم می گیرد که چند بار در سال مراجعه کنید.

مراجعه به دندانپزشک

به طور مرتب به دندانپزشک خود مراجعه کنید، تا پوسیدگی دندان بتواند در مراحل ابتدایی تشخیص داده شود و در اسرع وقت درمان شود، یا پیشگیری از پوسیدگی آغاز شود. درمان پوسیدگی دندان در مراحل اولیه بسیار ساده تر و ارزان تر است. دندانپزشکان معمولاً می توانند پوسیدگی دندان و مشکلات بیشتر را با یک معاینه ساده یا عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس شناسایی کنند.

همچنین انجام معاینات منظم دندانپزشکی مهم است. افراد بزرگسالان باید حداقل هر دو سال یک بار چکاپ داشته باشند و کودکان زیر 18 سال باید حداقل یک بار در سال چکاپ داشته باشند.

پوسیدگی دندان

پوسیدگی دندان

محافظت از دندان های فرزندتان

ایجاد عادات خوب غذایی با محدود کردن میان وعده ها و نوشیدنی های حاوی قند می تواند به فرزند شما کمک کند تا از پوسیدگی دندان ها جلوگیری کند. مراجعه منظم به دندانپزشک نیز باید از سنین پایین به یک عادت تبدیل شود.

مهم است که به فرزند خود بیاموزید که چگونه دندان های خود را به درستی و به طور منظم پاکسازی کند. دندانپزشک شما می تواند به شما نشان دهد که چگونه این کار را انجام دهید. کودکان کوچکتر باید از خمیر دندان کودکان استفاده کنند، اما در مورد نحوه استفاده از آن حتماً برچسب آن را مطالعه کنید.

کودکان نیز باید دو بار در روز، به خصوص قبل از خواب، دندان های خود را مسواک بزنند.

خلاصه

باکتری ها، اسیدها و سایر مواد با خوردن مینای دندان های شما باعث پوسیدگی دندان ها می شوند. افزایش باکتری ها داخل دهان می تواند منجر به بروز عفونت ها شود، که در صورت عدم درمان می تواند تشدید شود. پوسیدگی دندان را می توان با کمک چندین روش درمان کرد، اما مراقبت های منظم دندانی بهترین راه برای جلوگیری از پوسیدگی دندان هستند.

پوسیدگی دندان می تواند باعث بروز درد و مشکل در خوردن و افزایش خطر گسترش عفونت شود. پس از بروز پوسیدگی دندان، دندانپزشک شما ممکن است درمان های فلوراید یا پر کردن را برای ترمیم آسیب ارائه دهد.

در موارد شدید، یک دندانپزشک، بخش های پوسیده دندان را می زداید و آن را با ایمپلنت جایگزین می کند. برای پاکسازی ها و معاینات منظم به یک دندانپزشک مراجعه کنید. حتما عادات بهداشتی دندانی و خطر بروز پوسیدگی دندان را مطرح کنید.

پرسش های متداول در مورد پوسیدگی دندان

چه اتفاقی می افتد اگر دندان های پوسیده درمان نشده باقی بمانند؟

در برخی موارد، دندان های پوسیده را می توان با پر کردن یا فرایندی تحت عنوان درمان ریشه درمان کرد. اگر پوسیدگی درمان نشده باقی بماند، ممکن است دندانپزشک شما مجبور شود دندان های آسیب دیده را بکشد. همچنین می توانید دچار عفونت های شدید دهانی یا سیستمیک شوید.

آیا می توان دندان های پوسیده را نجات داد؟

اگر قبل از اینکه آسیب بیش از حد شدید شود، یک دندانپزشک می تواند دندان های پوسیده را با درمان فلوراید، پر کردن و درمان ریشه درمان کند.

چگونه می توان متوجه از دست رفتن دندان شد؟

درد، خاکستری شدن رنگ دندان و بوی بد دهان از جمله علائم دندان از دست رفته هستند. یک دندانپزشک ممکن است بتواند درمان ریشه را برای نجات دندان در حال مرگ انجام دهد. در غیر این صورت، دندان از دست رفته کشیده می شود.

موفقیت کاشت ایمپلنت دندانی در محل کشیدن همراه با ترمیم های موقت فوری برای ایمپلنت دندانی که به تازگی کاشته شده است، باعث بوجود آمدن یک هدف مشترک در کارهای ترمیمی و جراحی برای طرح درمان کاشت ایمپلنت های دندانی شده است. این همسو شدن اهداف، در رویکرد عدم موفقیت کاشت ایمپلنت در منطقه زیبایی فک بالا، به اوج خود می رسد. به دلایل آناتومیک، دندان های قدامی فک بالا بیشتر در معرض خطر آسیب تروماتیک قرار دارند. دندان های آسیب دیده غالباً تحت درمان اندودنتیک قرار می گیرند که ممکن است پس از آن دچار شکستگی افقی یا عمودی ریشه شوند. پاسخ تاریخی دندانپزشکی به از دست رفتن دندان، بریج های ثابت بوده است. آماده سازی لازم دندان برای یک بریج ثابت، اغلب منجر به کاهش قابل توجه ساختار دندان می شود. محدودیت های ذاتی بریج های ثابت از نظر زیبایی عبارتند از، از دست رفتن پاپیلای لثه یا تحلیل رفتن پلیت آلوئولار باکال. به همین دلایل، ایمپلنت های دندانی یک انتخاب ارجح برای جایگزینی دندان در منطقه زیبایی فک بالا هستند.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

میکرو سرجری یا جراحی میکروسکوپی ایمپلنت دندان

جراحی میکروسکوپی با فرایندهای پیشرفته بافت نرم و بخیه زدن ریز همراه است. این بخشی از دامنه جراحی میکروسکوپی کاشت ایمپلنت است اما مزیت اضافی عبارت است از دقت در ایجاد حفره برای ایمپلنت دندانی. توانایی تشخیص تفاوت های ابعادی خیلی جزئی، اجازه می دهد آماده سازی برش استخوان برای کاشت ایمپلنت دقیقاً بین نقاط مرجع مانند دندان های مجاور، ایمپلنت های مجاور یا آناتومی باکال و تیغه زبانی متمرکز باشد. به طور جدی تر، میکروسکوپ امکان تشخیص فوری تغییرات ظریف در موقعیت دریل را فراهم می کند، بنابراین می توان اصلاحات بازخوردی صحیح را روی ابزار دستی اعمال کرد. افزایش درک زاویه ای نیز مهم است. موقعیت زاویه ای دریل را می توان نسبت به نقاط برجسته کوچک مانند سطح رویی رزوه های ایمپلنت یا هیلینگ کپ ایمپلنت مجاور قرار داد.

این امکان بهترین قرار گیری موازی و عمق ایمپلنت های مجاور را فراهم می کند. ایجاد حفره برای کاشت ایمپلنت، همچنین می تواند با استفاده از تنها 3 تا 4 میلی متر از آناتومی در معرض دید ریشه که بین محل پیوند سمان- مینا و پوسته استخوان قرار دارد، به طور صحیح نسبت به جهت گیری سطح ریشه زاویه داده شود. این نقاط مرجع بدون میکروسکوپ به سادگی قابل مشاهده نیستند. تشخیص نقاط مرجع زاویه ای ظریف، و ایجاد تغییر در موقعیت دریل امکان اصلاح بازخورد را فراهم می کند، که برای آماده سازی برش استخوان در حفره دندان کشیده شده مهم است. افزایش دقت میکرو سرجری برش استخوان با استفاده از میکروسکوپ، امکان قرار دادن ایمپلنت در یک موقعیت ایده آل و به دنبال آن یک ترمیم موقت بر پایه ایمپلنت را فراهم می کند. این فرایند به عنوان یک روش بدون فلپ، با حداقل عوارض برای بیمار انجام می شود.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کشیدن دندان با میکرو سرجری

قرن ها است که کشیدن دندان تروماتیک بوده است. کشیدن معمولی دندان ممکن است به فلپ های مخاطی- لثه ای و برداشتن استخوان نیاز داشته باشد که در نتیجه زیبایی را به خطر خواهد انداخت. استفاده از میکروسکوپ با اصول حداقل تهاجمی بودن، باعث کاهش تروما و قابل پیش بینی بودن نتایج از نظر زیبایی می شود. انتخاب ابزار روی ترومای کشیدن دندان تأثیر می گذارد. با بیرون آوردن از حفره به روش پریوتوم یا کشیدن مکانیکی با استفاده از سیستم های ضربه ای تکیه گاه ریشه، می توان دندان را با دقت از لیگامان اطراف خود جدا کرده و آن را به صورت عمودی از حفره بالا آورد. این فرایند، آسیب به پاپیلا را محدود می کند و آناتومی طبیعی لثه را حفظ می کند.

تفاوت های ظریف در جهت بیرون آوردن دندان از حفره، می تواند برای کشیدن ریشه در یک مسیر آناتومیک مناسب کشیدن دندان به صورت میکروسکوپیک تشخیص داده شود. افزایش دید زیر میکروسکوپ، اجازه می دهد اکثر کشیدن دندان ها بدون فلپ های مخاطی- لثه ای انجام شوند. دید بیشتر همچنین امکان جدا سازی آتروماتیک (بدون آسیب) ریشه های انکیلوز شده (جوش خورده به استخوان فک) را فراهم می آورد، تا استخوان آلوئولار و بافت نرم بدون صدمه باقی بمانند. با دید کامل می توان ضایعات گرانولوماتوز آپیکال را به طور کامل از بین برد. چنین تکنیک های میکروسکوپی، با حداقل میزان تهاجمی بودن، به معنای کاهش عوارض برای بیمار با افزایش بهبودی هستند.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

ایجاد حفره در محل دندان کشیده شده

ایجاد حفره در محل حفره دندان کشیده شده، برای کاشت ایمپلنت، با کمک میکروسکوپ بی نظیر است. زیر میکروسکوپ، یک حفره با اپکس و دیواره های آن، به بزرگی یک اتاق، به وضوح قابل مشاهده است. برای ایجاد حفره، مجموعه ای از مهارت های مختلف نیاز است. برای قرار دادن ایمپلنت ها در بخش قدامی فک بالا، مطلوب ترین استخوان در بخش پالاتال قرار دارد. بنابراین ایجاد حفره باید به صورت زاویه دار با دیواره حفره پالاتال انجام شود. دریل های پیچ خورده به صورت ذاتی به سمت استخوان کمتر متراکم و حفره باز حرکت می کنند. ایجاد حفره ها زیر میکروسکوپ از بازخورد بصری استفاده می کند تا دائماً مسیر دریل را به سمت موقعیت و زاویه صحیح تغییر دهد. این کار، از اشتباه متداول جایگذاری ایمپلنت بیشتر در سمت باکال، جلوگیری می کند. با بزرگ نمایی و روشنایی میکروسکوپ، ایمپلنت ها را می توان در دیواره حفره پالاتال با ثبات اولیه خوب و موقعیت زیبایی ایده آل قرار داد.

بهبود ابعادی و زاویه ای ادراک با کمک میکروسکوپ اجازه می دهد تا سرعت صحیح ایجاد حفره را تنظیم کرد. فشار بسیار اندک یا بسیار زیاد دریل، یا سرعت بیش از حد دریل باعث ایجاد گرمای اصطکاک می شود. این اتفاق، روی اسئواینتگریشن (جوش خوردن) ایمپلنت تأثیر منفی دارد. تشخیص کوچک ترین حرکات دریل در حال پیشروی، تضمین می کند که برای تراکم های استخوانی مختلف که در حفره مشاهده می شوند، فشار و سرعت چرخش صحیح اعمال می شود. سرعت زاویه ای در لبه برش یک دریل 4 میلی متری چندین برابر سریع تر از سرعت در لبه برش یک دریل 2 میلی متری است. به همین دلیل، فشار و چرخش دریل های دارای قطر بزرگتر باید کاهش یابد تا سرعت برش سریع تر آنها را جبران کند. بهبود بازخورد بصری برای اصلاح سرعت و فشار از طریق مشاهده مستقیم دریل در حال پیشروی زیر میکروسکوپ حاصل می شود.

پیوند استخوان

برش استخوان در حفره یک دندان کشیده شده، در دیواره پالاتال آماده می شود. این جایگذاری منجر به ایجاد یک شکاف بین ایمپلنت و دیواره باکال حفره می شود. برای جلوگیری از جابجایی ذرات پیوند، قبل از قرار دادن ماده پیوندی استخوان داخل یک حفره، نمونه موقتی آن تمام می شود. حفره تا یک میلی متری از سطح بالای آن، با زانوگرافت (پیوند استخوان حیوان به انسان) پر می شود. زانوگرافت به این دلیل انتخاب شده است که تحلیلی که باعث تغییر الگوی استخوان باکال می شود کاهش پیدا کند. استخوان فیلتر شده از آماده سازی برش استخوان با محلول تتراسایکلین 3% شستشو داده می شود و سپس در بالای زانوگرافت متراکم می شود. سرانجام، با لایه ای از کلاژن میکروفیبر پوشش داده می شود تا پیوند را کنترل کند.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

پیوند باکال لثه

اسناد زیادی مبنی بر تحلیل در حاشیه باکال لثه در اطراف ایمپلنت های قدامی که در حفره های دندان کشیده شده قرار گرفته است وجود دارد. عوامل متعدد، مانند بیوتیپ پریودنتال، وجود یا عدم وجود پلیت کورتیکال (قشری) باکال، ترومای جراحی، موقعیت ایمپلنت و مشخصات ظهور هر دو ترمیم های موقت و نهایی، با چنین تحلیلی همراه است. بنابراین، یک پیوند بافت همبند ساب اپیتلیال از کام برداشته می شود و به برش ضخیم شکاف پوشش روی قسمت باکال ایمپلنت منتقل می شود. پیوند بافت همبند برای حفظ یا تقویت ارتفاع لثه و ضخامتی که ممکن است در نتیجه آسیب از دست رفته باشد، انجام می شود.

نمونه های درمانی پیوند لثه



بخش تخصصی پیوند لثه





بیماری‌های لثه مثل عقب رفتگی لثه، نیاز به درمان پیوند لثه دارند. پیوند لثه نوعی از عمل جراحی دندان است که نسبتا روشی سریع و آسان می‌باشد. در این عمل متخصص پریودنتیت از سقف دهان، بافت لثه را برداشته و از آن برای لثه‌ی آسیب دیده استفاده می‌کند. عقب رفتگی لثه به آرامی رخ می‌دهد و به همین دلیل بسیاری از مردم متوجه بروز این اتفاق نمی‌شوند. در صورت عدم درمان چنین مشکلاتی، ممکن است در نهایت منجر به از دست رفتن دندان فرد شود. پیوند لثه در بیشتر موارد جنبه‌ی درمانی دارد، ولی برخی از مردم برای اصلاح طرح لبخند خود از این روش استفاده می‌کنند که در این صورت جنبه‌ی زیبایی دارد.

مقالات تخصصی پیوند لثه



آیا می خواهید بدانید که آیا به بریس ها نیاز دارید؟ به جای خوبی مراجعه کرده اید. ما همه توصیه های متخصصان را در یک راهنمای مختصر در این مقاله گرد هم آورده ایم، بنابراین می توانید بگویید که آیا به بریس ها نیاز دارید یا خیر.

گرچه ممکن است شما مایل به دریافت بریس های ارتودنسی باشید، آنها برای اصلاح موقعیت دندان های شما ضروری هستند. این روند می تواند برای گفتار و توانایی جویدن شما نیز مفید باشد. به طور کلی، شما می خواهید اگر به بریس نیاز دارید، زودتر بدانید.

فشردگی و نامرتبی در دندان های شما می تواند برای سلامت دهان و دندان های شما مضر باشد. باعث می شود مسواک زدن برخی از دندان های خاص دشوارتر شود، که به مرور زمان منجر به پوسیدگی و ایجاد حفره های دندانی می شود. گرچه استفاده از بریس ها طی چند ماه نخست می تواند ناراحت کننده باشد، شما دندان های خود را نجات می دهید و لبخند خود را بهبود می بخشید.

بعلاوه، بریس ها می توانند گفتار را بهبود دهند، مشکل در خوردن غذا را کاهش دهند و در جلوگیری از گاز گرفتن زبان به شما کمک کنند. این چیزی است که شما باید بدانید.

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

علائمی که نشان می دهند شما ممکن است به بریس ها نیاز داشته باشید

در صورت نیاز به بریس، مشکلات زیادی بوجود می آیند. دندان های جلوی شما ممکن است به اندازه کافی به یکدیگر نزدیک نباشند یا ممکن است به دلیل محکم به یکدیگر چسبیده بودن دندان ها، خطر پوسیدگی آنها را تهدید کند. مهم نیست که دلیل چیست، شما می خواهید در مورد علائم نیاز به بریس ها بیشتر بدانید.

یک فرد بزرگسال در صورت داشتن علائم زیر ممکن است به بریس احتیاج داشته باشد:

  • دندان های فشرده و نامرتب یا کج
  • مشکل حین نخ دندان کشیدن بین دندان ها
  • دندان هایی که هنگام استراحت دهان به درستی همپوشانی ندارند
  • مشکل در تلفظ برخی از صداهای خاص
  • صدای کلیک فک ها
  • احساس خستگی در فک بعد از خوردن
  • گاز گرفتن مکرر زبان یا مالیده شدن آن به دندان ها
  • باریک بودن سقف دهان

شما می توانید در مورد درمان ارتودنسی با دندانپزشک خود صحبت کنید. آنها می توانند عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس بگیرند و ببینند که دندان های شما داخل دهان شما چگونه به نظر می رسند. برخی ارتودنتیست ها مشاوره رایگان ارائه می دهند، بنابراین اگر فکر می کنید ممکن است به درمان نیاز داشته باشید، ارزش خواهد داشت که از آن استفاده کنید.

در نهایت، اگر بزرگسال هستید، نگران نباشید! گزینه های زیادی برای درمان وجود دارند، از جمله مواردی که افراد دیگر قادر به دیدن آنها نخواهند بود. ارتودنسی مسیری طولانی را پشت سر گذاشته است، با الاینرهای نامرئی که اکنون در صحنه هستند.

آیا حتی اگر دندان های شما صاف باشند هم می توانید بریس دریافت کنید؟

حتی اگر به نظر می رسد که دندان های شما صاف هستند، شما هنوز هم ممکن است با همراستا بودن فک های خود مشکل داشته باشید، که باید مورد توجه قرار گیرد. بریس ها ممکن است کمک کنند که فک ها را برای داشتن بایت راحت تر به مجدداً همراستا کند. اگر احساس می کنید بایت شما به درستی در یم راستا قرار نمی گیرد، با ارتودنتیست خود صحبت کنید.

علائمی که نشان می دهند کودک شما به بریس احتیاج دارد

بهترین راه برای تعیین اینکه فرزند شما به درمان ارتودنسی نیاز دارد، تعیین وقت ملاقات برای آنها است. ارتودنتیست ها قادر خواهند بود دندان های آنها را به درستی معاینه کنند و به شما اطلاع دهند که برای اصلاح آنها چه کاری باید انجام دهید. دندانپزشک شما می تواند ارتودنتیست مورد اعتماد خود را به شما معرفی کند.

اینها برخی از نشانه هایی هستند که کودک شما ممکن است به بریس احتیاج داشته باشد:

  • از راه دهان خود نفس می کشد.
  • فک های او صدای کلیک می دهند یا صداهایی دیگر ایجاد می کنند.
  • اغلب زبان یا گونه خود را گاز می گیرد.
  • دندان های کج یا اوربایت دارد
  • دندان شیری که هرگز نیفتاده است، اما دندان دائمی دائمی جایگزین آن در حال بیرون آمدن است.
  • مکیدن انگشت شست یا استفاده از پستانک بعد از 2 سالگی.
  • فشردگی بیش از حد دندان ها وجود دارد.
  • بهداشت دهان و دندان ضعیف یا تغذیه ای ضعیف دارد.

بسیاری از متخصصان توصیه می کنند که فرزندان خود را هنگامی که خردسال هستند و قبل از رشد کامل فک، نزد یک ارتودنتیست ببرید. به این ترتیب، آنها می توانند مشخص کنند که آیا زودتر به بریس ها نیاز دارند یا خیر. علاوه بر این، بسیاری از شرکت های بیمه تا زمانی که بریس ها از نظر پزشکی نیاز باشند، هزینه آنها را برای کودکان می پردازند.

اگر فرزند شما در حرف زدن، جویدن یا نوشیدن مشکلی دارد، احتمالاً دندان های او مشکل دارند. هرچه زودتر بتوانید مشکلات را اصلاح کنید بهتر است، زیرا احتمالاً آنها فقط بدتر می شوند. صاف کردن دندان ها باعث بهبود ظاهر می شود، اما می تواند کیفیت زندگی کودک را نیز بهبود بخشد. از آنجا که نخ دندان کشیدن و مسواک زدن دندان ها با بریس ها بسیار مهم است، آنها به بچه ها کمک می کنند تا به طور کلی بهتر به فرایندهای بهداشتی بپردازند.

ارتودنسی می تواند مشکلات شایع زیر را اصلاح کند:

  • فاصله یا شکاف بد
  • رو به بیرون بودن دندان های جلو
  • دندان هایی که همپوشانی دارند
  • آندربایت یا اوربایت
  • تراز نادرست فک ها

برای صحبت کردن در مورد دندان های فرزند خود با یک ارتودنتیست، در نزدیکی خود وقت مشاوره بگیرید. هرچه زودتر بتوانید مشکل را برطرف کنید، بهتر است.

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

چه سنی برای دریافت بریس ها بهتر است؟

کودکان خردسال تمایل دارند که نتایج بهتری کسب کنند زیرا همراستا کردن دندان های آنها آسان تر است. سن معمول برای دریافت بریس ها در کودکان بین 8 تا 14 سال است، بعد از افتادن همه دندان های شیری آنها. با این حال، افراد بزرگسال نیز می توانند درمان ارتودنسی بسیار موفقی داشته باشند.

نتیجه گیری

در برخی موارد، ممکن است بدیهی باشد که به بریس نیاز دارید، به عنوان مثال، اگر دندان های به شدت کج یا فشرده ای دارید. با این حال، زمان های دیگری نیز وجود دارند که ممکن است نیاز به درمان ارتودنسی چندان آشکار نباشد.

اگر نگرانی دارید، با ارتودنتیست خود صحبت کنید. امروزه بسیار متداول است که بزرگسالان به دلایل زیبایی تحت درمان ارتودنسی قرار می گیرند، بنابراین برای صحبت کردن با آنها تردید نکنید. آنها ممکن است بتوانند فک شما را بهبود بخشند و به همراستا کردن تدریجی دندان های شما از طریق سفت کردن بریس ها کمک کنند.

به طور کلی، درمان ارتودنسی برای لبخند و سلامت دهان و دندان ها شما عالی است- بنابراین در صورت نیاز به آن، بهتر است از انجام آن صرف نظر نکنید.

دندان های پوسیده می توانند باعث بروز حساسیت و درد در دندان ها و لثه ها شوند. دندان های پوسیده در صورت عدم درمان، می توانند منجر به بروز عفونت ها و بیماری لثه شوند، که با عفونت های سیستمیک (عفونت هایی که کل بدن را تحت تأثیر قرار می دهند) مرتبط هستند. پوسیدگی دندان اگر خیلی زود تشخیص داده شود، قابل درمان است، اما پیشگیری بهترین ابزار برای پرهیز از پوسیدگی دندان ها است.

در این مقاله به بررسی دلایل پوسیدگی دندان، ظاهر دندان های پوسیده، و نحوه پیشگیری و درمان بیماری دندان می پردازیم.

چه عواملی باعث پوسیدگی دندان ها می شوند؟

بیش از 700 نوع میکروب (موجودات زنده کوچک) داخل دهان شما وجود دارند. میکروب ها میکروبیوم، تعادل طبیعی باکتری ها، ویروس ها و ارگانیسم های دیگر در بدن شما را تشکیل می دهند.

برخی از باکتری ها برای بدن شما مفید هستند و به تجزیه و هضم مواد غذایی کمک می کنند . باکتری های دیگر مضر هستند و می توانند منجر به بروز بیماری یا عفونت شوند. باکتری ها و اسیدهایی که آنها تولید می کنند، به همراه ویروس ها، قارچ ها و سایر میکروارگانیسم ها، داخل دهان زندگی می کنند و در کنار هم، باعث بروز پوسیدگی دندان می شوند.

قند و نشاسته موجود در مواد غذایی و نوشیدنی هایی که شما مصرف می کنید، منبع تغذیه باکتری ها هستند و باعث بوجود آمدن فیلمی روی دندان ها می شوند که پلاک نامیده می شود. پلاک پس از مدتی سخت شده و به تارتار تبدیل می شود، که می تواند موجب تجزیه مینای دندان و بافت لثه ها شود، و منجر به آسیب دندان و بیماری لثه شود.

مینای دندان از مواد معدنی قوی تشکیل شده است که از لایه های عمیق تر دندان ها محافظت می کند. مینای ضعیف شده دندان و مناطق بدون پوشش مانده از دندان در نتیجه آسیب لثه ها بیشتر مستعد از دست دادن مواد معدنی هستند، که این امر بعلاوه با پوسیدگی دندان نیز همراه است.

چگونه پلاک باعث پوسیدگی دندان می شود؟

دهان شما پر از باکتری هایی است، که روی دندان های شما فیلمی به نام پلاک دندان را تشکیل می دهند. هنگامی که شما مواد غذایی و نوشیدنی های حاوی کربوهیدرات زیاد- بویژه غذاها و نوشیدنی های شیرین- را مصرف می کنید، باکتری های موجود در پلاک، کربوهیدرات ها را به انرژی که نیاز دارند تبدیل می کنند، و همزمان زمان اسید نیز تولید می کنند. اگر امکان تشکیل پلاک وجود داشته باشد، اسید می تواند شروع به تجزیه (حل) سطح دندان های شما کند، و باعث ایجاد حفره های روی دندان ها شود. هنگامی که حفره ها در مینای دندان ها شکل گرفتند، پلاک و باکتری می توانند به عاج برسند (ماده نرم تر، استخوان- مانند زیر مینای دندان). از آنجا که عاج نرم تر از مینای دندان است، روند پوسیدگی دندان سرعت می یابد.

در صورت عدم درمان، باکتری ها وارد پالپ می شوند (مرکز نرم دندان که حاوی اعصاب و عروق خونی است). در این مرحله، اعصاب شما در معرض باکتری ها قرار خواهند گرفت، و معمولاً باعث درد دندان های شما می شوند. این باکتری ها می توانند باعث بروز آبسه دندان درون پالپ شوند و عفونت می تواند درون استخوان گسترش یابد، و باعث ایجاد نوع دیگری از آبسه شود.

پوسیدگی دندان

پوسیدگی دندان

علائم دندان های پوسیده چیست؟

لکه های سفید روی دندان های شما نشانه از دست رفتن مواد معدنی و نشانه اولیه پوسیدگی دندان هستند.

علائم قابل مشاهده پوسیدگی دندان همچنین شامل لکه های قهوه ای یا تیره، بویژه در اطراف پایه دندان ها و ریشه هایی هستند که در زیر خط لثه بافت محافظ آنها از دست رفته است. در موارد شدید پوسیدگی دندان، ممکن است آبسه های قابل توجه (پاکت های پر از چرک) یا تورم نیز وجود داشته باشند.

علائم دندان های پوسیده چیست؟

پوسیدگی دندان ممکن است هیچ دردی نداشته باشد. ممکن است قبل از تشخیص هرگونه علائم قابل مشاهده، علائم فیزیکی پوسیدگی دندان را احساس کنید. علائم پوسیدگی دندان می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • درد دندان: یا درد مداوم شما را از خواب بیدار می کند یا درد تند گاه به گاه بدون هیچ دلیل مشخصی بروز پیدا می کند.
  • حساسیت دندان: ممکن است هنگام خوردن یا نوشیدن چیزی داغ، سرد یا شیرین، احساس حساسیت یا درد کنید.
  • ایجاد لکه روی دندان ها: لکه های خاکستری، قهوه ای یا سیاه رنگ که روی دندان های شما ظاهر می شوند.
  • بوی بد دهان
  • طعم ناخوشایند داخل دهان
  • حفره (کرم خوردگی دندان)
  • عفونت یا آبسه دندان
  • تورم صورت
  • تب

نحوه درمان پوسیدگی دندان ها

درمان پوسیدگی دندان به پیشرفت آن بستگی دارد. چندین گزینه درمانی می توانند به درمان پوسیدگی دندان ها کمک کنند. دندانپزشک شما، بر اساس وخامت پوسیدگی و سایر علائم، یک درمان مناسب را انتخاب خواهد کرد. درمان های پوسیدگی دندان می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • فلوراید تراپی: فلوراید یک ماده معدنی طبیعی است که با تقویت مینای دندان از آن محافظت و آن را ترمیم می کند و باعث می شود دندان ها در برابر اسیدهای ناشی از پلاک که می توانند باعث پوسیدگی دندان شوند، مقاوم تر شوند.
  • پر کردن دندان: اگر پوسیدگی دندان شما باعث ایجاد حفره شده است، دندانپزشک شما ناحیه پوسیده شده را با یک دریل کوچک پاکسازی می کند و آن را با یک ماده مصنوعی پر می کند که می تواند مینای طبیعی شما را تقلید کند.
  • روکش دندان: اگر پوسیدگی دندان آنقدر پیشرفت کرده باشد که ساختار سالم باقی مانده دندان برای حفظ انسجام دندان کافی نباشد، دندانپزشک شما ممکن است پس از پاکسازی بافت های پوسیده روی دندان روکش قرار دهد تا بتواند یک عمر دندان را حفظ کند. این فرایندها معمولاً با بی حسی انجام می شوند.
  • درمان ریشه: درمان ریشه در موارد شدیدتر پوسیدگی انجام می شود، زمانی که آسیب یا عفونت به ریشه یا پالپ گسترش می یابد (داخلی ترین لایه دندان حاوی بافت همبند، اعصاب و عروق خونی). این درمان شامل پاکسازی بافت پوسیده و به دنبال آن قرار دادن یک پر کننده موقت و در نهایت پر کردن یا پوشش دائمی به نام روکش است.
  • فلوراید دیامین نقره: یک گزینه درمانی غیر تهاجمی برای کودکان یا افراد دارای نیازهای ویژه است.
  • کشیدن دندان: در موارد شدید پوسیدگی دندان، ممکن است دندان های فرد آنقدر آسیب دیده باشند، و به اندازه کافی سالم نباشند تا دندانپزشک آنها را درمان و ترمیم کند. هنگامی که این اتفاق رخ می دهد، دندانپزشک دندان پوسیده می کشد و آن را با یک دندان مصنوعی مانند بریج، پروتز پارسیل، یا ایمپلنت جایگزین می کند.

چگونه می توان از پوسیدگی دندان ها جلوگیری کرد؟

گرچه چندین درمان مؤثر برای پوسیدگی دندان وجود دارند، و گرچه پوسیدگی دندان یک مشکل شایع است، اما اغلب کاملاً قابل پیشگیری است، هر زمان که ممکن باشد، اقدامات پیشگیرانه ترجیح داده می شوند. بهترین راه برای جلوگیری از پوسیدگی دندان این است که دندان ها و لثه های خود را تا حد امکان سالم نگه دارید.

شما با مراقبت منظم دندانپزشکی مانند موارد زیر می توانید از پوسیدگی دندان پیشگیری کنید:

  • دو مرتبه مسواک زدن در روز با خمیر دندان فلورایده
  • نخ دندان کشیدن یا استفاده از مسواک بین دندانی به صورت روزانه
  • داشتن یک رژیم غذایی مغذی با میان وعده های محدود
  • غذاها و نوشیدنی های شیرین و نشاسته ای، بویژه میان وعده های غذایی یا طی یک ساعت قبل از خوابیدن را کاهش دهید- برخی از داروها نیز می توانند حاوی قند باشند، بنابراین بهتر است در صورت امکان به دنبال گزینه های بدون قند باشید.
  • استفاده از درمان های فلوراید مکمل
  • استفاده از سیلانت های دندانی برای محافظت از دندان ها در برابر پوسیدگی
  • اجتناب از سیگار کشیدن یا نوشیدن الکل بیش از حد- دخانیات می تواند در تولید بزاق اختلال ایجاد کند (بزاق به تمیز نگه داشتن دندان های شما کمک می کند) و الکل می تواند به فرسایش مینای دندان ها کمک کند
  • اگر به طور مداوم خشکی دهان دارید، به دندانپزشک یا پزشک عمومی خود مراجعه کنید – این ممکن است ناشی از مصرف داروهای خاص، معالجه یا بیماری خاص باشد.
  • پاکسازی ها و معاینات منظم دندانپزشکی
  • به طور مرتب به دندانپزشک خود مراجعه کنید- دندانپزشک بر اساس وضعیت دهان و دندان ها و لثه های شما تصمیم می گیرد که چند بار در سال مراجعه کنید.

مراجعه به دندانپزشک

به طور مرتب به دندانپزشک خود مراجعه کنید، تا پوسیدگی دندان بتواند در مراحل ابتدایی تشخیص داده شود و در اسرع وقت درمان شود، یا پیشگیری از پوسیدگی آغاز شود. درمان پوسیدگی دندان در مراحل اولیه بسیار ساده تر و ارزان تر است. دندانپزشکان معمولاً می توانند پوسیدگی دندان و مشکلات بیشتر را با یک معاینه ساده یا عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس شناسایی کنند.

همچنین انجام معاینات منظم دندانپزشکی مهم است. افراد بزرگسالان باید حداقل هر دو سال یک بار چکاپ داشته باشند و کودکان زیر 18 سال باید حداقل یک بار در سال چکاپ داشته باشند.

پوسیدگی دندان

پوسیدگی دندان

محافظت از دندان های فرزندتان

ایجاد عادات خوب غذایی با محدود کردن میان وعده ها و نوشیدنی های حاوی قند می تواند به فرزند شما کمک کند تا از پوسیدگی دندان ها جلوگیری کند. مراجعه منظم به دندانپزشک نیز باید از سنین پایین به یک عادت تبدیل شود.

مهم است که به فرزند خود بیاموزید که چگونه دندان های خود را به درستی و به طور منظم پاکسازی کند. دندانپزشک شما می تواند به شما نشان دهد که چگونه این کار را انجام دهید. کودکان کوچکتر باید از خمیر دندان کودکان استفاده کنند، اما در مورد نحوه استفاده از آن حتماً برچسب آن را مطالعه کنید.

کودکان نیز باید دو بار در روز، به خصوص قبل از خواب، دندان های خود را مسواک بزنند.

خلاصه

باکتری ها، اسیدها و سایر مواد با خوردن مینای دندان های شما باعث پوسیدگی دندان ها می شوند. افزایش باکتری ها داخل دهان می تواند منجر به بروز عفونت ها شود، که در صورت عدم درمان می تواند تشدید شود. پوسیدگی دندان را می توان با کمک چندین روش درمان کرد، اما مراقبت های منظم دندانی بهترین راه برای جلوگیری از پوسیدگی دندان هستند.

پوسیدگی دندان می تواند باعث بروز درد و مشکل در خوردن و افزایش خطر گسترش عفونت شود. پس از بروز پوسیدگی دندان، دندانپزشک شما ممکن است درمان های فلوراید یا پر کردن را برای ترمیم آسیب ارائه دهد.

در موارد شدید، یک دندانپزشک، بخش های پوسیده دندان را می زداید و آن را با ایمپلنت جایگزین می کند. برای پاکسازی ها و معاینات منظم به یک دندانپزشک مراجعه کنید. حتما عادات بهداشتی دندانی و خطر بروز پوسیدگی دندان را مطرح کنید.

پرسش های متداول در مورد پوسیدگی دندان

چه اتفاقی می افتد اگر دندان های پوسیده درمان نشده باقی بمانند؟

در برخی موارد، دندان های پوسیده را می توان با پر کردن یا فرایندی تحت عنوان درمان ریشه درمان کرد. اگر پوسیدگی درمان نشده باقی بماند، ممکن است دندانپزشک شما مجبور شود دندان های آسیب دیده را بکشد. همچنین می توانید دچار عفونت های شدید دهانی یا سیستمیک شوید.

آیا می توان دندان های پوسیده را نجات داد؟

اگر قبل از اینکه آسیب بیش از حد شدید شود، یک دندانپزشک می تواند دندان های پوسیده را با درمان فلوراید، پر کردن و درمان ریشه درمان کند.

چگونه می توان متوجه از دست رفتن دندان شد؟

درد، خاکستری شدن رنگ دندان و بوی بد دهان از جمله علائم دندان از دست رفته هستند. یک دندانپزشک ممکن است بتواند درمان ریشه را برای نجات دندان در حال مرگ انجام دهد. در غیر این صورت، دندان از دست رفته کشیده می شود.

موفقیت کاشت ایمپلنت دندانی در محل کشیدن همراه با ترمیم های موقت فوری برای ایمپلنت دندانی که به تازگی کاشته شده است، باعث بوجود آمدن یک هدف مشترک در کارهای ترمیمی و جراحی برای طرح درمان کاشت ایمپلنت های دندانی شده است. این همسو شدن اهداف، در رویکرد عدم موفقیت کاشت ایمپلنت در منطقه زیبایی فک بالا، به اوج خود می رسد. به دلایل آناتومیک، دندان های قدامی فک بالا بیشتر در معرض خطر آسیب تروماتیک قرار دارند. دندان های آسیب دیده غالباً تحت درمان اندودنتیک قرار می گیرند که ممکن است پس از آن دچار شکستگی افقی یا عمودی ریشه شوند. پاسخ تاریخی دندانپزشکی به از دست رفتن دندان، بریج های ثابت بوده است. آماده سازی لازم دندان برای یک بریج ثابت، اغلب منجر به کاهش قابل توجه ساختار دندان می شود. محدودیت های ذاتی بریج های ثابت از نظر زیبایی عبارتند از، از دست رفتن پاپیلای لثه یا تحلیل رفتن پلیت آلوئولار باکال. به همین دلایل، ایمپلنت های دندانی یک انتخاب ارجح برای جایگزینی دندان در منطقه زیبایی فک بالا هستند.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

میکرو سرجری یا جراحی میکروسکوپی ایمپلنت دندان

جراحی میکروسکوپی با فرایندهای پیشرفته بافت نرم و بخیه زدن ریز همراه است. این بخشی از دامنه جراحی میکروسکوپی کاشت ایمپلنت است اما مزیت اضافی عبارت است از دقت در ایجاد حفره برای ایمپلنت دندانی. توانایی تشخیص تفاوت های ابعادی خیلی جزئی، اجازه می دهد آماده سازی برش استخوان برای کاشت ایمپلنت دقیقاً بین نقاط مرجع مانند دندان های مجاور، ایمپلنت های مجاور یا آناتومی باکال و تیغه زبانی متمرکز باشد. به طور جدی تر، میکروسکوپ امکان تشخیص فوری تغییرات ظریف در موقعیت دریل را فراهم می کند، بنابراین می توان اصلاحات بازخوردی صحیح را روی ابزار دستی اعمال کرد. افزایش درک زاویه ای نیز مهم است. موقعیت زاویه ای دریل را می توان نسبت به نقاط برجسته کوچک مانند سطح رویی رزوه های ایمپلنت یا هیلینگ کپ ایمپلنت مجاور قرار داد.

این امکان بهترین قرار گیری موازی و عمق ایمپلنت های مجاور را فراهم می کند. ایجاد حفره برای کاشت ایمپلنت، همچنین می تواند با استفاده از تنها 3 تا 4 میلی متر از آناتومی در معرض دید ریشه که بین محل پیوند سمان- مینا و پوسته استخوان قرار دارد، به طور صحیح نسبت به جهت گیری سطح ریشه زاویه داده شود. این نقاط مرجع بدون میکروسکوپ به سادگی قابل مشاهده نیستند. تشخیص نقاط مرجع زاویه ای ظریف، و ایجاد تغییر در موقعیت دریل امکان اصلاح بازخورد را فراهم می کند، که برای آماده سازی برش استخوان در حفره دندان کشیده شده مهم است. افزایش دقت میکرو سرجری برش استخوان با استفاده از میکروسکوپ، امکان قرار دادن ایمپلنت در یک موقعیت ایده آل و به دنبال آن یک ترمیم موقت بر پایه ایمپلنت را فراهم می کند. این فرایند به عنوان یک روش بدون فلپ، با حداقل عوارض برای بیمار انجام می شود.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کشیدن دندان با میکرو سرجری

قرن ها است که کشیدن دندان تروماتیک بوده است. کشیدن معمولی دندان ممکن است به فلپ های مخاطی- لثه ای و برداشتن استخوان نیاز داشته باشد که در نتیجه زیبایی را به خطر خواهد انداخت. استفاده از میکروسکوپ با اصول حداقل تهاجمی بودن، باعث کاهش تروما و قابل پیش بینی بودن نتایج از نظر زیبایی می شود. انتخاب ابزار روی ترومای کشیدن دندان تأثیر می گذارد. با بیرون آوردن از حفره به روش پریوتوم یا کشیدن مکانیکی با استفاده از سیستم های ضربه ای تکیه گاه ریشه، می توان دندان را با دقت از لیگامان اطراف خود جدا کرده و آن را به صورت عمودی از حفره بالا آورد. این فرایند، آسیب به پاپیلا را محدود می کند و آناتومی طبیعی لثه را حفظ می کند.

تفاوت های ظریف در جهت بیرون آوردن دندان از حفره، می تواند برای کشیدن ریشه در یک مسیر آناتومیک مناسب کشیدن دندان به صورت میکروسکوپیک تشخیص داده شود. افزایش دید زیر میکروسکوپ، اجازه می دهد اکثر کشیدن دندان ها بدون فلپ های مخاطی- لثه ای انجام شوند. دید بیشتر همچنین امکان جدا سازی آتروماتیک (بدون آسیب) ریشه های انکیلوز شده (جوش خورده به استخوان فک) را فراهم می آورد، تا استخوان آلوئولار و بافت نرم بدون صدمه باقی بمانند. با دید کامل می توان ضایعات گرانولوماتوز آپیکال را به طور کامل از بین برد. چنین تکنیک های میکروسکوپی، با حداقل میزان تهاجمی بودن، به معنای کاهش عوارض برای بیمار با افزایش بهبودی هستند.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

ایجاد حفره در محل دندان کشیده شده

ایجاد حفره در محل حفره دندان کشیده شده، برای کاشت ایمپلنت، با کمک میکروسکوپ بی نظیر است. زیر میکروسکوپ، یک حفره با اپکس و دیواره های آن، به بزرگی یک اتاق، به وضوح قابل مشاهده است. برای ایجاد حفره، مجموعه ای از مهارت های مختلف نیاز است. برای قرار دادن ایمپلنت ها در بخش قدامی فک بالا، مطلوب ترین استخوان در بخش پالاتال قرار دارد. بنابراین ایجاد حفره باید به صورت زاویه دار با دیواره حفره پالاتال انجام شود. دریل های پیچ خورده به صورت ذاتی به سمت استخوان کمتر متراکم و حفره باز حرکت می کنند. ایجاد حفره ها زیر میکروسکوپ از بازخورد بصری استفاده می کند تا دائماً مسیر دریل را به سمت موقعیت و زاویه صحیح تغییر دهد. این کار، از اشتباه متداول جایگذاری ایمپلنت بیشتر در سمت باکال، جلوگیری می کند. با بزرگ نمایی و روشنایی میکروسکوپ، ایمپلنت ها را می توان در دیواره حفره پالاتال با ثبات اولیه خوب و موقعیت زیبایی ایده آل قرار داد.

بهبود ابعادی و زاویه ای ادراک با کمک میکروسکوپ اجازه می دهد تا سرعت صحیح ایجاد حفره را تنظیم کرد. فشار بسیار اندک یا بسیار زیاد دریل، یا سرعت بیش از حد دریل باعث ایجاد گرمای اصطکاک می شود. این اتفاق، روی اسئواینتگریشن (جوش خوردن) ایمپلنت تأثیر منفی دارد. تشخیص کوچک ترین حرکات دریل در حال پیشروی، تضمین می کند که برای تراکم های استخوانی مختلف که در حفره مشاهده می شوند، فشار و سرعت چرخش صحیح اعمال می شود. سرعت زاویه ای در لبه برش یک دریل 4 میلی متری چندین برابر سریع تر از سرعت در لبه برش یک دریل 2 میلی متری است. به همین دلیل، فشار و چرخش دریل های دارای قطر بزرگتر باید کاهش یابد تا سرعت برش سریع تر آنها را جبران کند. بهبود بازخورد بصری برای اصلاح سرعت و فشار از طریق مشاهده مستقیم دریل در حال پیشروی زیر میکروسکوپ حاصل می شود.

پیوند استخوان

برش استخوان در حفره یک دندان کشیده شده، در دیواره پالاتال آماده می شود. این جایگذاری منجر به ایجاد یک شکاف بین ایمپلنت و دیواره باکال حفره می شود. برای جلوگیری از جابجایی ذرات پیوند، قبل از قرار دادن ماده پیوندی استخوان داخل یک حفره، نمونه موقتی آن تمام می شود. حفره تا یک میلی متری از سطح بالای آن، با زانوگرافت (پیوند استخوان حیوان به انسان) پر می شود. زانوگرافت به این دلیل انتخاب شده است که تحلیلی که باعث تغییر الگوی استخوان باکال می شود کاهش پیدا کند. استخوان فیلتر شده از آماده سازی برش استخوان با محلول تتراسایکلین 3% شستشو داده می شود و سپس در بالای زانوگرافت متراکم می شود. سرانجام، با لایه ای از کلاژن میکروفیبر پوشش داده می شود تا پیوند را کنترل کند.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

پیوند باکال لثه

اسناد زیادی مبنی بر تحلیل در حاشیه باکال لثه در اطراف ایمپلنت های قدامی که در حفره های دندان کشیده شده قرار گرفته است وجود دارد. عوامل متعدد، مانند بیوتیپ پریودنتال، وجود یا عدم وجود پلیت کورتیکال (قشری) باکال، ترومای جراحی، موقعیت ایمپلنت و مشخصات ظهور هر دو ترمیم های موقت و نهایی، با چنین تحلیلی همراه است. بنابراین، یک پیوند بافت همبند ساب اپیتلیال از کام برداشته می شود و به برش ضخیم شکاف پوشش روی قسمت باکال ایمپلنت منتقل می شود. پیوند بافت همبند برای حفظ یا تقویت ارتفاع لثه و ضخامتی که ممکن است در نتیجه آسیب از دست رفته باشد، انجام می شود.

نمونه های درمانی پیوند لثه



 چرا لازم است جراحی پیوند لثه انجام شود؟

اگر لثه های شما دچار تحلیل شده اند، ممکن است دندانپزشک شما انجام جراحی پیوند بافت لثه را پیشنهاد دهد. تحلیل لثه باعث کنار رفتن پوشش روی ریشه های دندان ها می شود. این می تواند باعث شود سطح ریشه های دندان ها بیشتر مستعد پوسیدگی شود، علاوه بر این، حساس تر و بیشتر مستعد خوردگی باشند.

پیوند لثه، که تحت عنوان پیوند ژینژیوال نیز شناخته می شود، می توانند تحلیل لثه ها را اصلاح نماید. دندانپزشک می تواند شما را به پریودنتیست، متخصص لثه، ارجاع دهد. در جراحی پیوند لثه پریودنتیست ابتدا یک تکه از بافت را سقف دهان یا از بافت های سالم لثه های نزدیک بر می دارد، سپس آن را به منطقه ای متصل می کند که لثه ها در نتیجه ساییدگی از بین رفته اند. این فرایند نسبتاً با سرعت انجام می شود، و به محض انجام شدن می توانید مطب را ترک کنید.

با خواندن این مقاله با جوانب مختلف این درمان آشنا خواهید شد.

 

چگونه باید برای پیوند لثه آماده شد؟

سه نواع پیوند لثه وجود دارد:

·        پیوند لثه آزاد

·        پیوند بافت همبند

·        پیوند پدیکال (لترال- جانبی)

پریودنتیست راجع به گزینه های مختلف با شما صحبت خواهد کرد و بر اساس نیازهای شخصی شما توصیه های لازم را خواهد کرد.

به محضی که تصمیم بگیرید این فرایند را انجام دهید، نیاز نیست روزه بگیرید یا رژیم غذایی خود را در روز جراحی یا روز قبل از آن تغییر دهید. تمام کاری که لازم است انجام دهید مراجعه به پریودنتیست و داشتن یک همراه برای بازگشت به منزل است. برای کاهش درد و ناراحتی ممکن است به شما داروهایی داده شود که باعث شوند مجاز به رانندگی نباشید، بنابراین لازم است یک نفر شما را تا منزل همراهی کند.

جراحی پیوند لثه

جراحی پیوند لثه

 

فرایند جراحی پیوند لثه چگونه انجام می شود؟

برای آغاز فرایند لازم است داروی بی حس کننده موضعی برای بی حس کردن محدوده اطراف فرایند تزریق شود. در برخی موارد نادر، پریودنتیست ممکن است برای شما بیهوشی عمومی را پیشنهاد دهد تا در طول فرایند هوشیار نباشید. معمولاً بواسطه خطراتی که بیهوشی های عمومی دارند، توصیه نمی شوند.

بسته به نیازهای فردی شما، پریودنتیست یکی از فرایندهای زیر را انجام خواهد داد:

پیوند لثه آزاد: پریودنتیست بخش کوچکی از بافت سقف دهان را بر می دارد و آن را به منطقه ای که نیاز به پبوند دارد بخیه می زند. در صورتی از این نوع پیوند استفاده می شود که لثه های شما نازک باشند و برای پیشگیری از تحلیل بیشتر، بافت اضافی لازم باشد.

پیوند بافت همبند: پریودنتیست فلپ کوچکی در سقف دهان باز می کند و تکه ای از بافت همبند را از زیر لایه رویی بافت بر می دارد. این تکه بافت به محلی که نیاز به پیوند دارد بخیه زده می شود، و فلپ برداشته شده نیز مجدداً در جای خود بخیه زده می شود. این رایج ترین نوع پیوند بافت است.

پیوند پدیکال: پریودنتیست یک فلپ از بافت دقیقاً مجاور لثه تحلیل رفته بر می دارد و از آن برای پوشاندن منطقه ای استفاده خواهد کرد که لثه تحلیل رفته است. در این فرایند، به جای برداشتن بافت پیوند از قسمت دیگر دهان، بافت لثه به روی منطقه تحلیل رفته حرکت داده می شود. این نوع پیوند معمولاً موفقیت آمیزترین نوع پیوند است زیرا منجر به بروز خونریزی در قسمت دیگر دهان نمی شود. برای عملی بودن این فرایند، لازم است حجم بافت لثه در مناطق اطراف لثه تحلیل رفته به مقدار کافی باشد.

این فرایند معمولاً خیلی زمان نمی برد. به محضی که پریودنتیست کار بخیه زدن را به اتمام برساند، احتمالاً از شما خواهد خواست تا دهان خود را با دهانشویه آنتی باکتریال شستشو دهید.

در نهایت مراقبت های پس از جراحی پیوند لثه تا بهبودی کامل برای شما توضیح داده خواهند شد.

جراحی پیوند لثه

جراحی پیوند لثه

 

طی دوره بهبود چه انتظاراتی باید داشت؟

درست پس از اتمام فرایند می توانید به منزل بروید. ممکن است پریودنتیست از شما بخواهد یک یا دو ساعت صبر کنید تا با معاینه شما اطمینان حاصل نماید هیچ مشکلی برای پیوند شما پیش نیامده باشد. طی یک تا دو هفته نخست بهبود، سعی کنید غذاهای نرم و سرد بخورید تا مطمئن شوید به پیوند آسیبی وارد نخواهد شد. نباید غذاهای سفت یا داغ بخورید، زیرا موجب سوزش یا اذیت شدن پیوند خواهند شد.

غذاهایی که برای دوره خوب هستند عبارتند از:

·        تخم مرغ، مخصوصاً خاگینه یا آب پز شده.

·        ماست.

·        سبزیجاتی که تا حد نرم شدن پخته شده اند.

·        پنیر کوتیج.

·        بستنی.

·        ژلاتین.

به احتمال زیاد پریودنتیست پیشنهاد خواهد داد به مدت دو هفته از دهانشویه های آنتی میکروبیال استفاده کنید تا از بروز عفونت، یا تشکیل پلاک روی دندان ها یا بروز مشکل برای پیوند پیشگیری شود.

اطراف منطقه جراحی پیوند را نباید مسواک بزنید یا نخ دندان بکشید، تا زمانی که دندانپزشک به شما بگوید انجام این کار خطری ندارد. مسواک زدن یا کشیدن نخ دندان قبل از بهبود کامل منطقه اطراف آن می تواند باعث باز شدن زخم و عفونی شدن آن شود.

در صورت مواجه شدن با هر درد یا ناراحتی، داروهای مسکن OTC، مانند ناپروکسن، می توانند به کاهش درد کمک کنند. از انجام ورزش یا فعالیت های بدنی شدید تا زمان موافقت پزشک خودداری کنید.

 

جراحی پیوند لثه

جراحی پیوند لثه

آیا بروز مشکلات ممکن است؟

بروز مشکل برای پیوند لثه نادر است. عفونی شدن آن نیز بعید است. اما در صورت مشاهده هر گونه ترشح چرک یا خونریزی غیر منتظره ای اطراف محل جراحی با جراح خود تماس بگیرید.

در برخی موارد نادر، ممکن است بافت پیوندی به درستی با محل پیوند تطبیق پیدا نکند. در صورتی که این اتفاق رخ دهد، ممکن است لازم باشد این فرایند مجدداً انجام شود.

پس از بهبود ممکن است ظاهر بافت پیوند را دوست نداشته باشید. در این صورت، راجع به راجع به ژنژیوپلاستی (تغییر شکل بافت لثه) با جراح خود صحبت کنید. ممکن است بتوانید در بافت تغییراتی ایجاد نمایید تا ظاهر بهتری برای آن ایجاد نمایید.

 

جراحی پیوند لثه

جراحی پیوند لثه

 

 

مزایای جراحی پیوند لثه کدامند؟

پیوند لثه می تواند مانع پیشرفت بیشتر لثه و تحلیل استخوان شود. در برخی موارد، می تواند از ریشه های بدون پوشش مانده در برابر پوسیدگی محافظت کند. این درمان می تواند حساسیت دندان ها را کاهش دهد و ظاهر لبخند را نیز بهبود دهد. خواه پیوند لثه برای بهبود عملکرد انجام شود یا زیبایی، بیمار از مزایای هر دو برخوردار می شود: یک لبخند زیبای جدید و ارتقاء سلامت پریودنتال- کلید لبخند، غذا خوردن، و حرف زدن راحت و با اعتماد به نفس شما هستند.

 

 

در مقاله قبل گفتیم که با فراهم بودن همه شرایط، امکان کاشت ایمپلنت فوری وجود دارد. اما ممکن است برای حفظ و بازسازی بافت لثه و استخوان پیرامون آن نیاز باشد اقدامات خاصی انجام داد.

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

بازسازی و پیوند بافت استخوان

هرچند بافت زنده استخوان به ظاهر منسجم، یکپارچه و غیر قابل تغییر به نظر می رسد، اما این بافت دائماً در حال بازسازی و بازتولید خود از طریق جایگزینی سلول های قدیمی با سلول های جدید است. زمانی که یک دندان از دست می رود، به تدریج آب می رود (از حجم آن کاسته می شود). اگر این تحلیل رفتن بافت استخوان مورد توجه قرار نگیرد و درمان نشود، تحلیل استخوان فک ادامه پیدا می کند و ممکن است منجر به بروز مشکلات دهانی بیشتر، از جمله کنار رفتن بافت لثه از روی دندان (تحلیل لثه) و در نهایت از دست رفتن دندان های بیشتر شود. نتایج بسیاری مطالعات حاکی از آن است که ایمپلنت های دندان می توانند روند تحلیل استخوان را متوقف کنند؛ به همین دلیل است که ایمپلنت ها درمان برگزیده برای جایگزینی دندان های از دست رفته هستند.

بعلاوه، تحقیقات نشان می دهند در افرادی که ایمپلنت های دندان را فوراً همراه با درمان های تکمیلی دریافت می کنند تا بازسازی بافت را ارتقاء دهند، در مقایسه با افرادی که از درمان های اضافی بهره مند نمی شوند، تحلیل لثه کمتری مشاهده شده است. امروزه، یکی از این درمان ها- پیوند استخوان- به یکی از بخش های همیشگی روند کاشت ایمپلنت دندان تبدیل شده است. مواد پیوندی که داخل حفره دندان اطراف ایمپلنت قرار داده می شوند می توانند تحلیل استخوان را کاهش دهند و به رشد مجدد طبیعی استخوان کمک کنند. در گذشته، استخوان خود بیمار به عنوان پیوند استفاده می شد؛ امروزه، به طور معمول بافت های فراوری شده از یک فرد اهدا کننده استفاده می شوند یا مواد استریل فراوری شده استخوان از یک حیوان که برای مصارف انسانی بی خطر هستند. می توان از یک غشاء محافظ خاص از جنس مواد طبیعی یا ترکیبی برای قرار دادن در منطقه ای استفاده کرد، که انتظار می رود استخوان در آنجا رشد کند. این غشاء در تکنیکی به نام “بازسازی هدایت شده استخوان Guided Bone Regeneration) GBR) مورد استفاده قرار می گیرد.

داشتن بافت استخوانی با کیفیت به میزان کافی، برای حصول اطمینان از خوب قرار گرفتن ایمپلنت داخل استخوان فک از اهمیت ویژه ای برخوردار است. بعلاوه، سلامت و تراکم این بافت برای حفظ سلامت بافت لثه در دراز مدت نیز حیاتی است. تحقیقات نشان داده اند که ضخامت حدود 2 میلی متر استخوان برای پیشگیری از تحلیل لثه اطراف ایمپلنت ضروری است. در صورتی که این میزان استخوان به طور طبیعی وجود نداشته باشد، می تواند با استفاده از ترکیب تکنیک های پیوند استخوان و GBR تقویت شود.

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

 

اهمیت بافت نرم

برای داشتن یک کاشت ایمپلنت موفق، علاوه بر استخوان، سلامت بافت نرم (لثه) نیز بسیار مهم است- مخصوصاً در قسمت هایی از دهان که قابل مشاهده هستند. در این قسمت ها، حتی کوچکترین آب رفتگی (تحلیل) استخوان نیز به شدت قابل مشاهده خواهد بود. به محضی که ایمپلنت دندان کاشته می شود، همزمان که فرایند پیوند استخوان انجام می شود، روند اتصال بافت لثه به آن آغاز می شود. حفظ سلامت بافت نرم و سخت می تواند موفقیت کاشت ایمپلنت را، هم به لحاظ زیبایی و هم از نظر عملکردی تحت تأثیر قرار دهد.

خواه تکنیک کاشت ایمپلنت فوری انتخاب شود یا نه، بافت لثه برای حفظ آناتومی و ظاهر سالم خود در دراز مدت به تقویت نیاز دارد. در محل هایی که بافت لثه به طور طبیعی نازک تر است، انجام پیوند بافت نرم همزمان با کاشت ایمپلنت منجر به حفظ استخوان بیشتری خواهد شد. نتایج تحقیقات نشان می دهند، در قسمت هایی که پیوند بافت نرم انجام می شود، در مقایسه با قسمت هایی که به طور طبیعی بافت نازک تری دارند، میزان استخوان بیشتری حفظ می شود. پیوند بافت نرم، مخصوصاً در پیشگیری از تحلیل لثه اطراف ایمپلنت در جلوی دهان اهمیت دارد.

پیوند لثه برای کاشت ایمپلنت

برای تأمین و نیز استفاده از بافت نرم برای پیوند، روش های مختلفی وجود دارد. می توان یک لایه نازک از بافت لثه خود فرد را از جای دیگری در داخل دهان برداشت و آن را به روش جراحی در جایی که نیاز است، متصل نمود. این روش “خود پیوندینه” (اتوگرافت autograft) نامیده می شود. هر چند میزان موفقیت این روش بسیار بالاست، اما این فرایند به یک محل جراحی دوم نیاز دارد، که گاهی اوقات موجب بروز ناراحتی بیشتر می شود. این روش بویژه برای افرادی مناسب است که بافت لثه آنها به طور طبیعی ضخیم است و نشان داده است که در دراز مدت در برابر تحلیل مقاوم است.

درست مانند بافت استخوان، این امکان وجود دارد که به جای استفاده از بافت لثه خود فرد، مواد فراوری شده انسانی از فرد اهداء کننده دیگری مورد استفاده قرار گیرند. از این طریق از ایجاد محل جراحی دوم پیشگیری خواهد شد. این روش “هم پیوندینه” (آلوگرافت allograft) نامیده می شود. مواد پیوندی فراوری شده ی غیر فعال، حاوی سلول و عروق خونی نیستند، به این معنا که پیوند آنها با محل جدیدی که در آن قرار می گیرد با سرعت کمتری صورت خواهد گرفت؛ با این حال، محل جراحی دوم ایجاد نخواهد شد.

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

بازسازی و تقویت استخوان و لثه پیش از کاشت ایمپلنت فوری

 

فرایندی که در کاشت ایمپلنت فوری با موفقیت مورد استفاده قرار گرفته است تکنیک “dermal apron” نامیده می شود. در این روش، همزمان با قرار گرفتن ایمپلنت درون استخوان فک، ترکیبی از مواد استخوان فراوری شده استریل درون حفره دندان قرار داده می شود. سپس دندان مصنوعی موقت به ایمپلنت متصل می شود، و مواد پیوندی بافت نرم فرد اهداء کننده تعدیل داده می شوند تا اطراف بافت را تقویت کند. این تکنیک می تواند از ضخامت بافت لثه بکاهد و به حفظ استخوان زیر آن کمک کند، در حالی که نیاز نیست فرد یک مرتبه دیگر ناراحتی های مربوط به محل جراحی دوم در روش اتوگرافت را تحمل کند.