نوشته‌ها

پیشگیری از شکست ایمپلنت دندانی با لیزر

برای بسیاری از افرادی که یک یا چند دندان خود را از دست داده اند، ایمپلنت های دندانی بهترین جایگزین برای پروتزهای مصنوعی هستند زیرا احساسی مانند دندان های طبیعی دارند و پوسیده نمی شوند. اما داشتن ایمپلنت های دندانی به این معنا نیست که شما مجاز هستید تمیز کردن دندان ها و مراقبت های عادی پیشگیرانه دندانی را فراموش کنید. برخی افرادی که کاشت ایمپلنت دندانی داشته اند به اشتباه فکر می کنند از آنجا که ایمپلنت ها در برابر بیماری مقاوم هستند، نیاز به مسواک زدن یا کشیدن نخ دندان دقیق ندارند. هیچ چیز نمی تواند فراتر از واقعیت برود.

اگر مراقبت های دندانی را به خوبی انجام نمی دهید، در نهایت دچار نوعی عفونت خواهید شد که مختص ایمپلنت های دندانی است: پری ایمپلنتیت.

پیشگیری از شکست ایمپلنت دندانی با لیزر

پیشگیری از شکست ایمپلنت دندانی با لیزر

پری ایمپلنتیت بیماری است شبیه بیماری لثه (پریودنتیت)، که توسط نوعی باکتری بوجود می آید که روی سطح ایمپلنت های دندانی انباشته می شوند. این نوع باکتری ها گونه های نسبتاً متفاوتی از موجودات زنده هستند، اما نتایجی شبیه دیگر باکتری ها به جای می گذارند. این نوع باکتری ها قادرند بافت های استخوانی و لثه اطراف ایمپلنت های دندانی را تخریب کنند، و باعث می شوند استخوان اطراف ایمپلنت از بین برود. این روند به تدریج موجب از بین رفتن پوشش روی ایمپلنت های دندانی می شود و پیچ آن قابل مشاهده خواهد بود و موجب شکست ایمپلنت دندانی خواهد شد.

با برداشته شدن پوشش روی ایمپلنت های دندانی، تمیز کردن رزوه های ایمپلنت دشوارتر از دندان های طبیعی خواهد بود. باکتری ها عاشق شیار هستند. مطالعات حاکی از این هستند که افراد سیگاری بیشتر مستعد شکست ایمپلنت های دندانی می باشند، حتی اگر به طور منظم مسواک بزنند. اما افراد سیگاری تنها افرادی نیستند که در معرض خطر می باشند. شکست ایمپلنت های دندانی به معنای شل شدن ایمپلنت و نیاز به برداشته شدن آن است. افراد مبتلا به دیابت، افرادی که سوء مصرف مواد دارند، و نیز افراد مبتلا به پوکی استخوان، باید به طور منظم مسواک بزنند و هر 3 تا 4 ماه یک مرتبه، از خدمات پاکسازی و جرمگیری تخصصی برخوردار شوند.

پیشگیری از شکست ایمپلنت دندانی با لیزر

پیشگیری از شکست ایمپلنت دندانی با لیزر

 لیزر در درمان پری ایمپلنتیت

اما همه ایمپلنت های عفونی در نهایت با شکست مواجه نمی شوند. با عفونی شدن یک ایمپلنت، فرایند ضد عفونی سازی با لیزر می تواند به پاکسازی آن کمک کند. متخصصان جراحی لثه و کاشت ایمپلنت با کمک فرایندی به نام LAPIP (laser assisted peri-implantitis procedure) یا فرایند درمان ایمپلنت با کمک لیزر، می تواند ایمپلنت هایی که دچار عفونت شده اند را درمان نمایند.

پیشگیری از شکست ایمپلنت دندانی با لیزر

پیشگیری از شکست ایمپلنت دندانی با لیزر

درمان پری ایمپلنتیت با لیزر

در فرایند LAPIP از یک لیزر مخصوص بافت لثه به نام PerioLase MVP-7 استفاده می شود که به طور انتخابی باکتری های مولد بیماری را از بین می برد، و بافت های عفونی لثه را بر می دارد، در حالی که بافت های سالم را دست نخورده باقی می گذارد. علاوه بر این، لخته خون حرارتی که با کمک لیزر بوجود آمده است این قابلیت را دارد که با تحت کنترل درآوردن عوامل بازتولید استخوان و بافت نرم خود بدن، ترمیم استخوان را تحریک کند. هیچ برش، بخیه، مواد پیوندی، یا فاکتور رشد خارجی وجود ندارد، و ناراحتی پس از فرایند یا اصلاً وجود ندارد یا بسیار اندک خواهد بود.

حدود 40 سال، استاندارد طلائی برای بازتولید استخوان، جراحی مرسوم با استفاده از استخوان پیوندی، فاکتورهای رشد و مواد بیولوژیکی دیگر بوده است. خطرات عبارتند از تورم، خونریزی، و درد قابل توجه پس از فرایند جراحی.

این نوع لیزر دارای طول موجی است که به طور ویژه برای درمان بیماری لثه مؤثر است. در اصل، این لیزر نخستین بار برای ترمیم و اصلاح بافت نرم به تأیید سازمان غذا و دارو رسید. اما مدتی بعد همین سازمان تأیید کرد که لیزر بافت نرم برای کمک به بازسازی استخوان نیز مفید است. برای برخوردار بودن از استانداردهای سازمان غذا و دارو، لیزر باید قادر به بازسازی استخوان باشد به گونه ای که مجدداً به ایمپلنت متصل شود.

پیشگیری از شکست ایمپلنت دندانی با لیزر

پیشگیری از شکست ایمپلنت دندانی با لیزر

فواید لیزر برای درمان پری ایمپلنتیت

با کمک لیزر برای درمان پری ایمپلنتیت، بیماران زمان کمتری را در مطب دندانپزشکی صرف می کنند و زمان ریکاوری (بهبود) آنها کمتر خواهد بود. تعداد جلسات کمتری نیاز دارند تا پس از درمان به دندانپزشک مراجعه کنند، و میزان ناراحتی آنها نیز بسیار کمتر خواهد بود.

اگر همه اینها واقعیت داشته باشند عالی است، اما بسیاری افراد انتظار دارند LAPIP گرانتر از جراحی های مرسوم باشد. در واقع، در مقایسه با پیوندهای استخوان و دیگر فاکتورهای رشدی که برای بازتولید استخوان استفاده می شوند، هزینه آن بسیار کمتر است زیرا دندانپزشک مجبور به استفاده از زیست مواد پر هزینه نیست. علاوه بر این، بیماران مبتلا به بیماری های مزمن مجبور به توقف استفاده از داروهای خود نیستند. به عنوان مثال، بیمارن قلبی که از داروهای رقیق کننده خون مانند کومادین Coumadin، پلاویکس Plavix، و زارلتو Xarelto استفاده می کنند، برای قرار گرفتن تحت جراحی های مرسوم باید مصرف داروهای خود را متوقف کنند، تا خطر افزایش خونریزی را کاهش دهند. در غیر اینصورت، گزینه های مناسبی برای جراحی نیستند. درمان با کمک LAPIP به بیمار اجازه می دهد تا به مصرف داروهای خود ادامه دهد، زیرا لیزر موجب بوجود آمدن لخته خون با دوامی می شود.

بهترین سد دفاعی در برابر عفونت، رعایت بهداشت دهان و انجام چکاپ های منظم است. اگر حین مسواک زدن لثه های شما دچار خونریزی می شوند، باید هر چه سریعتر به جراح و متخصص بیماری های لثه مراجعه نمایید.

از نخستین مرتبه که لیزر در درمان دندانپزشکی مورد استفاده قرار گرفت، کاربرد آن به سرعت و ظرف مدت کوتاهی افزایش یافت. استفاده از این فناوری در کاشت ایمپلنت های دندانی نیز با استقبال شدیدی مواجه شد. ایمپلنت های دندان گزینه هایی فوق العاده برای جایگزینی دندان های از دست رفته هستند و انتخاب دندانپزشکی که از لیزر برای فرایند کاشت ایمپلنت استفاده می کند کاملاً عاقلانه است. درمان با کمک لیزر در مقایسه با استفاده از اسکالپل ها (چاقوی کوچک جراحی) و نیز تیغ جراحی دارای مزایای بیشتری است، از جمله:

  • افزایش قدرت دید محل جراحی
  • کنترل بیشتر و دقیق تر روی برش ها
  • حداقل آسیب به بافت های اطراف
  • جلوگیری از خونریزی زیاد
  • کاهش تورم
  • کاهش عفونت در نتیجه تأثیر روش های مختلف استریلیزاسیون، و در نتیجه کاهش درد پس از جراحی.
  • راحتی بیشتر بیمار

در حال حاضر، انواع مختلف فرایندها با استفاده از لیزر انجام می شوند. بر اساس طول موج هایی که استفاده می شوند و نیز بافتی که لیزر روی آن عمل می کند، می توان لیزر را به دسته های مختلفی تقسیم بندی نمود. تمام طول موج های لیزرهای موجود را نمی توان برای تمام موقعیت های ایمپلنت های دندان استفاده کرد. جراح کاشت ایمپلنت باید شرایط، معایب و مزایا و نیز کارآمدی لیزرهای موجود را بسنجد و بر اساس آنها تصمیم بگیرد از چه طول موجی استفاده کند.

کاشت ایمپلنت با لیزر

کاشت ایمپلنت با لیزر

 

لیزر در چه مراحلی از کاشت ایمپلنت به کار می آید؟

کاشت ایمپلنت

در صورتی که استخوان از ارتفاع و عرض کافی برخوردار باشد، کاشت غیر تهاجمی ایمپلنت، با ایجاد کوچکترین شکاف در بافت، یکی از شناخته شده ترین راه های کاشت ایمپلنت است. به جای استفاده از میکرو موتور می توان از لیزر بافت سخت برای ایجاد شکاف اولیه برای قرار دادن ایمپلنت درون آن استفاده کرد. از لیزر می توان برای برداشتن بافت نرم و نیز غشاء استخوان به شکل دایره و با قطر حدوداً 2-3 میلی متر استفاده کرد و بقیه مراحل برش استخوان با استفاده از یک دریل دستی انجام خواهد شد. بر خلاف دریل های سنتی احتمال لغزیدن سر لیزر بسیار اندک است. این باعث می شود زمان بهبود تا میزان زیادی کاهش یابد، فرایند جوش خوردن با سرعت بیشتری پیش برود، و بیمار ناراحتی کمتری تجربه کند و میزان تماس استخوان با ایمپلنت افزایش می یابد. علاوه بر این، نیازی به ضربه در طول برداشتن فلپ (توده ای از بافت که قسمتی از آن با عمل جراحی جدا می شود) و بخیه زدن نیست. این فرایند را می توان با استفاده از راهنمای جراحی که برای قرار گرفتن ایمپلنت با کمک لیزر آماده شده است انجام داد. از جمله مزایای انجام این مرحله با کمک لیزر عبارتند از کاهش التهاب پس از جراحی در نتیجه تمیزتر و استریل بودن محل جراحی و راحت قرار دادن ایمپلنت. تنها نکته این است که تمام فرایند برش استخوان را نمی توان با استفاده از لیزر انجام داد.

برداشتن بافت از روی ایمپلنت طی مرحله دوم

در مرحله دوم جراحی کاشت ایمپلنت دندان، به راحتی و با دقت زیاد می توان از تمام طول موج های لیزر برای برداشتن بافت روی ایمپلنت استفاده کرد. برای این کار متخصص کاشت ایمپلنت به راحتی بافت روی ایمپلنت را با استفاده از لیزر می سوزاند تا به کلاهک روی ایمپلنت دست پیدا کند،  بدون اینکه بیمار هیچ درد و ناراحتی احساس کند. این فرایند کاملاً بی ضرر است و به پیشگیری از تغییر شکل ستیغ استخوان کمک می کند. تنها باید متخصص مراقب باشد نوک لیزر را به صورت کاملاً طبیعی حرکت دهد و از نگه داشتن آن در یک منطقه برای مدت زمان طولانی پرهیز نماید تا از افزایش حرارت روی اجزاء ایمپلنت پرهیز شود. بعلاوه، باید مراقب بود اتصال لثه با اطراف ایمپلنت به میزان کافی حفظ شود. بافت های حاشیه ای اگر با کمک لیزر برش خورده باشند، پس از بهبود تحلیل نخواهند رفت. اصلی ترین مزایای استفاده از لیزر در این مرحله عبارتند از توقف خونریزی؛ سهولت دسترسی بصری به پیچ کاور (پیچی که طی مرحله استئواينتگريشن روی ایمپلنت قرار می گیرد)، تولید یک لخته خون محافظ- کمک به بهبود و راحتی بیمار در طول درمان و پس از آن. علاوه بر همه اینها، روکش دندان را می توان در همان جلسه روی ایمپلنت قرار داد.

کاشت ایمپلنت با لیزر

کاشت ایمپلنت با لیزر

کمک به درمان پری ایمپلنتیت

پری ایمپلنتیت عبارت است از پیشرفت سریع شکست استئواينتگريشن، که منجر به تولید سموم باکتریایی می شود که تغییرات التهابی و تحلیل استخوان را در پی خواهد داشت. در صورت بروز پری ایمپلنتیت، سطح ایمپلنت با سلول های بافت نرم، باکتری و دیگر عوراض جانبی باکتریایی آلوده می شود. برداشتن تمام پلاک های باکتریایی و اندوتوکسین ها (یا درون زهر، سمی است که در داخل باکتری وجود دارد و تنها پس از انهدام باکتری خارج می شود) از بین شیارهای ایمپلنت، با استفاده از ابزارهای مکانیکی کار دشواری است. برطرف کردن تمام مواد خارجی و پاک کردن و ضد عفونی کردن تمام بافت های آلوده را می توان با استفاده از طول موج هایی از لیزر انجام داد که به استخوان آسیبی نمی رسانند. برخی از طول موج های لیزر را می توان برای پاکسازی مؤثر پلاک و رسوب روی اباتمنت ایمپلنت استفاده کرد، بدون اینکه به سطح آنها هیچ آسیبی وارد شود.

خارج کردن ایمپلنت از درون استخوان فک

در پی افزایش استفاده از ایمپلنت های دندان، به همین میزان، شکست ایمپلنت و نیاز به درمان نیز افزایش یافته است. گاهی اوقات با شکست ایمپلنت دندان نیاز است ایمپلنت به روش جراحی و با استفاده از تکنیک هایی مانند block resection، برداشت استخوان باکال، برداشت استخوان با کمک مته، از داخل استخوان فک خارج شود. انجام این کار با استفاده از لیزر از کمترین میزان تهاجمی بودن برخوردار است. مکانیزم برش با استفاده از انرژی لیزری انجام می شود که با اسپری هوا- آب جذب می شود که روی بافت هدف انفجارهای میکرو ایجاد می کند. با استفاده از این تأثیرات جنبشی آب می توان برش های تمیز بدون آسیب های حرارتی ایجاد نمود. طی این فرایند لیزر می تواند روی بافت های اطراف تأثیر ضد عفونی کنندگی داشته باشد و موجب خواهد شد بهبود بافت بدون هیچ مشکلی صورت گیرد.