برگه‌ها

بخش تخصصی جراحی خط لبخند





لثه‌های سالم و متناسب می‌توانند به عنوان قابی زیبا برای دندان‌های زیبا باشند. با این وجود، لثه‌های بزرگ می‌توانند زیبایی دندان‌ها را پنهان سازند، لبخندی لثه‌ای بوجود آورند که موجب پایین آمدن اعتماد به نفس برخی افراد خواهد شد. با استفاده از تکنیک لیزر در دندانپزشکی می‌توان با کمترین درد و خونریزی، این مشکل را به سادگی برطرف نمود و ظاهری زیبا به دندان‌ها و لثه‌ها بخشید.

مقالات تخصصی جراحی خط لبخند



خشکی دهان یا زروستومیا xerostomia، به شرایطی اشاره دارد که در آن غدد بزاقی داخل دهان بزاق کافی برای مرطوب نگهداشتن دهان تولید نمی کنند. خشکی دهان اغلب نتیجه یا عارضه جانبی استفاده از برخی داروهای خاص یا مشکلات بالا رفتن سن یا نتیجه رادیوتراپی برای درمان سرطان است. کمتر شایع است، اما خشکی دهان ممکن است در نتیجه شرایطی بروز پیدا کند که مستقیماً غدد بزاقی را تحت تأثیر قرار می دهند.

بزاق با خنثی کردن اسیدهای تولید شده توسط باکتری ها، محدود کردن رشد باکتری ها، و شستن ذرات غذا به پشیگیری از پوسیدگی دندان ها کمک می کند. بعلاوه، آنزیم های موجود در بزاق به گوارش نیز کمک می کنند.

دامنه مشکلات کاهش بزاق و خشکی دهان می تواند از یک مزاحمت صرفاً ساده باشد تا چیزی که تأثیری عمده روی سلامت عمومی و سلامت دهان و دندان ها و لثه های شما دارد، همینطور اشتهای شما و لذت بردنتان از غذا.

درمان های خشکی دهان به علت بروز آن بستگی دارند.

علائم و نشانه های خشکی دهان

اگر دهان شما به میزان کافی بزاق تولید نکند، ممکن است به صورت تمام یا گاهی اوقات متوجه بروز این علائم و نشانه ها شوید:

  • خشکی یا احساس چسبندگی داخل دهان
  • بزاقی که غلیظ و رشته ای به نظر می رسد
  • احساس تشنگی مداوم
  • بوی بد دهان
  • مشکل در جویدن، حرف زدن، و بلعیدن
  • خشکی یا سوزش گلو و گرفتگی صدا
  • خشک و شیار دار شدن زبان
  • تغییر در حس چشایی
  • احساس سوزش یا سوزن سوزن شدن در دهان و بویژه روی زبان
  • خشکی و قرمزی زبان
  • مشکل در استفاده از پروتزهای مصنوعی دندانی
  • خشکی مجرای بینی

بعلاوه، خشکی دهان می تواند باعث چسبیدن رژ لب به دندان های شما شود. علاوه بر این علائم، خشکی دهان موجب افزایش خطر ژنژیویت (بیماری لثه)، پوسیدگی دندان، و عفونت های دهان مانند برفک دهان می شود.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر شما متوجه علائم و نشانه های خشکی مستمر دهان شده اید، برای مراجعه به پزشک اقدام کنید.

خشکی دهان

خشکی دهان

علل بروز خشکی دهان

خشکی دهان زمانی بروز پیدا می کند که غدد بزاقی داخل دهان بزاق کافی برای مرطوب نگهداشتن دهان شما تولید نمی کنند. این غدد ممکن است در نتیجه یکی از عوامل زیر به درستی عمل نکنند:

داروها

صدها دارو، شامل داروهایی که تهیه آنها از داروخانه نیازی به نسخه پزشک ندارد (OTC)، خشکی دهان را به عنوان عارضه جانبی خود دارند. از بین محتمل ترین انواع داروهایی که موجب بروز مشکل می شوند برخی داروهایی قرار دارند که برای درمان افسردگی، فشار خون بالا، و اضطراب استفاده می شوند، همینطور برخی آنتی هیستامین ها، ضد احتقان ها، شل کننده عضلات و مسکن ها.

بالا رفتن سن

بسیاری از افراد مسن با افزایش سن خشکی دهان را تجربه می کنند. عوامل مرتبط عبارتند از استفاده از برخی داروهای خاص، تغییرات در توانایی های بدن برای پردازش داروها، مواد مغذی ناکافی، و داشتن بیماری های طولانی مدت.

درمان سرطان

داروهای شیمی درمانی می توانند ماهیت بزاق دهان و مقدار تولید شده آن را تغییر دهند. با بازگشت جریان عادی بزاق پس از تکمیل درمان، این ممکن است موقتی باشد. درمان های پرتو افکنی به سر و گردن می توانند به غدد بزاقی آسیب وارد کنند، که موجب کاهش چشمگیر تولید بزاق می شود. این ممکن است بسته به دوز پرتو افکنی و منطقه تحت درمان، موقتی یا دائمی باشد.

آسیب به عصب

یک صدمه یا جراحی که باعث شود به اعصاب ناحیه سر و گردن آسیب وارد شود، می تواند موجب خشکی دهان شود.

دیگر بیماری ها

خشکی دهان می تواند به دلیل برخی بیماری های خاص بروز پیدا کند، مانند دیابت، سکته مغزی، عفونت قارچی (برفک) داخل دهان، یا بیماری آلزایمر، یا به دلیل بیماری های خود ایمنی، مانند سندروم شوگرن Sjogren’s syndrome یا HIV ایدز. خر و پف کردن و تنفس با دهان باز نیز می تواند موجب خشکی دهان شود.

کم آب شدن بدن

شرایطی که می توانند منجر به کم آب شدن بدن شوند، مانند تب، تعریق شدید، استفراق، اسهال، از دست دادن مقدار زیادی خون، و سوختگی می توانند موجب خشکی دهان شوند.

استفاده از تنباکو و الکل

نوشیدن الکل و یا کشیدن یا جویدن تنباکو می توانند موجب افزایش علائم خشکی دهان شوند.

برداشتن غدد بزاقی با جراحی

مصرف تفریحی مواد مخدر

استفاده از مت آمفتامین می تواند باعث خشکی شدید دهان و آسیب به دندان ها شود، شرایطی که تحت عنوان “متی دهان” نیز شناخته می شود. ماری جوآنا نیز می تواند موجب خشکی دهان شود.

خشکی دهان

خشکی دهان

مشکلات و عوارض ناشی از خشکی دهان

اگر شما بزاق کافی نداشته باشید و دچار خشکی دهان شوید، این می تواند منجر به بروز مشکلات زیر شود:

  • افزایش پلاک، پوسیدگی دندان و بیماری لثه
  • زخم های دهانی
  • عفونت های مخمری داخل دهان (برفک)
  • زخم یا شکاف پوست در گوشه های دهان، یا ترک خوردن لب ها.
  • سوء تغذیه ناشی از مشکلات جویدن و بلعیدن

نحوه تشخیص خشکی دهان

برای مشخص نمودن علت خشکی دهان، پزشک شما سوابق پزشکی شما و همه داروهایی که مصرف می کنید، سامل داروهای OTC، را بررسی خواهد کرد و دهان شما را معاینه خواهد کرد.

گاهی اوقات ممکن است نیاز به آزمایش خون، تصاویر اسکن از غدد بزاقی شما، یا تست هایی داشته باشید که میزان بزاق تولید شده را اندازه گیری می کنند تا به علت بروز خشکی دهان پی ببرند. اگر پزشک شما مشکوک به خشکی دهان در نتیجه سندروم شوگرن باشد، نمونه کوچکی از سلول ها (نمونه برداری) از غدد بزاقی شما در لب های شما ممکن است برای آزمایش به آزمایشگاه ارسال شود.

درمان های خشکی دهان

درمان خشکی دهان به علت بروز آن بستگی دارد. دندانپزشک یا پزشک شما ممکن است راهکارهای زیر را ارائه دهند:

  • تغییر داروهایی که موجب خشکی دهان شده اند. اگر پزشک شما معتقد باشد که داروها عامل بروز خشکی دهان شما هستند، ممکن است دوز داروهای شما را تغییر دهند یا داروی شما را به داروی دیگری تغییر دهند که باعث بروز خشکی دهان نمی شوند.
  • پیشنهاد محصولاتی برای مرطوب کردن دهان شما. اینها می توانند شامل دهانشویه های تجویزی یا OTC، بزاق مصنوعی، یا مرطوب کننده برای لغزنده کردن دهان هستند. دهانشویه هایی که برای خشکی دهان طراحی شده اند، مخصوصاً دهانشویه های حاوی زایلیتول، می توانند مؤثر باشند، که در برابر پوسیدگی دندان ها نیز محافظت ایجاد می کنند.
  • در نهایت، درمان های جدید و امیدوار کننده ای در حال بررسی می باشند. دانشمندان در حال کار کردن روی روش های ترمیم غدد بزاقی آسیب دیده، و در حال تولید غدد بزاقی مصنوعی هستند که قابل کاشته شدن داخل بدن هستند.
  • غذاهای خود را با آبگوشت، سوپ، سس، خامه، کره، یا مارگارین مرطوب کنید. غذاهای نرم و مرطوب و خنک در دمای اتاق بخورید.
  • از خوردن غذاهای شور و خشک (مانند کراکر، نان تست، کلوچه، نان خشک، گوشت خشک، مرغ، ماهی، میوه خشک، و موز) و غذاها و نوشیدنی های حاوی قند زیاد خودداری کنید.

اگر خشکی شدید دهان دارید، پزشک یا دندانپزشک شما ممکن است راهکارهای زیر را پیشنهاد دهند:

  • تجویز داروهایی که تولید بزاق را تحریک می کنند. پزشک شما ممکن است برای تحریک تولید بزاق پیلوکارپین pilocarpine (Salagen) یا سویمیل cevimeline (Evoxac) تجویز کند.
  • محافظت از دندان های شما. برای پیشیگیری از بروز پوسیدگی و حفره های دندانی، دندانپزشک شما ممکن است استفاده هفتگی از دهانشویه های کلرهگزیدین را برای کنترل بروز حفره های دندانی توصیه کند.
خشکی دهان

خشکی دهان

تغییر سبک زندگی و راهکارهای خانگی

علاوه بر توصیه هایی که از پزشک دریافت می کنید، این نکات نیز ممکن است به کاهش علائم خشکی دهان شما کمک کنند:

  • جرعه جرعه آب یا مایعات فاقد قند بنوشید یا تکه های کوچک یخ رادر طول روز بمکید تا دهان شما مرطوب شود، و در طول وعده های غذایی نیز برای کمک به جویدن و بلع آب بنوشید.
  • آدامس های فاقد قند بجوید یا آبنبات های فاقد قند بمکید. محصولاتی که حاوی زایلیتول هستند نیز ممکن است به پیشگیری از بروز حفره های دندانی کمک کنند. با این حال، در برخی افراد، زایلیتول، که اغلب در آدامس ها یا آبنبات های فاقد قند یافت می شود، اگر در مقادیر زیاد مصرف شود ممکن است موجب تولید گاز معده یا اسهال شود.
  • جایگزین های OTC بزاق را امتحان کنید که حاوی زایلیتول هستند، مانند اسپری مرطوب کننده دهان که حاوی کربوکسی متیل سلولز یا هیدروکسی اتیل سلولز هستند.
  • از راه بینی نفس بکشید، نه از راه دهان. اگر خر و پف شما موجب تنفی از راه دهان در طول شب می شود، ممکن است لازم باشد برای آن دنبال درمان باشید.
  • با استفاده از دستگاه های بخور به هوای اتاق در شب رطوبت اضافه کنید.
  • لب های خود را مرطوب کنید تا خشکی یا مناطق ترک خورده را تسکین دهید.

از چیزهایی که می توانند علائم شما را بدتر کنند پرهیز کنید، که عبارتند از:

  • کافئین و الکل. این محصولات می توانند موجب بروز خشکی دهان و حساسیت شوند. از دهانشویه های حاوی الکل استفاده نکنید.
  • همه نوع تنباکو. اگر شما تنباکو می کشید یا می جوید، این کار را ترک کنید، زیرا محصولات تنباکو می توانند موجب خشکی و تحریک دهان شوند.
  • آنتی هسیتامین ها و ضد احتقان های OTC. این محصولات می توانند خشکی دهان شما را بدتر کنند.
  • غذاها و آبنبات های قندی و اسیدی. اینها خطر پوسیدگی دندان ها را افزایش می دهند. بعلاوه، از خوردن غذاهای پر ادویه و پر نمک نیز اجتناب کنید زیرا آنها می توانند موجب بروز تحریک شوند.

بزاق برای حفظ سلامت دهان و دندان های شما مهم است. برداشتن این گام ها برای محافظت از دندان ها نیز ممکن است به خشکی دهان شما کمک کند:

  • دندان های خود را با خمیر دندان فلورایده مسواک بزنید و آنها را نخ دندان بکشید. از دندانپزشک خود بپرسید آیا خمیر دندان های فلورایده، خمیر دندان های حاوی بتائین، یا ژل های دندانی تجویزی می توانند برای خنثی کردن اسیدهای باکتری ها مفید باشند یا خیر.
  • قبل از رفتن به رختخواب از دهانشویه های فلورایده استفاده کنید، یا با ژل های فلورایده دندان های خود را مسواک بزنید.
  • حداقل دو مرتبه در طول سال برای معاینه دندان های خود و زدودن پلاک های دندانی، برای کمک به پیشگیری از بروز پوسیدگی دندان ها به دندانپزشک مراجعه کنید.

اگر گام های زیر موجب بهبود خشکی دهان شما نشدند، با پزشک یا دندانپزشک خود در مورد آن صحبت کنید. علت می تواند دارو یا شرایط دیگری باشد که در بالا به آنها اشاره کردیم. داروها یکی از شایع ترین علل خشکی دهان هستند. درمان کامل و طولانی مدت خشکی دهان ممکن است به معنای توقف یا تغییر داروها یا دوز آنها، یا پرداختن به علت های بنیادی باشد.

آمادگی قبل از مراجعه به پزشک برای خشکی دهان

قبل از مراجعه به پزشک فهرستی از موارد زیر تهیه کنید:

  • علائمی که تجربه می کنید، شامل هر چیزی که ممکن است با دلیل مراجعه شما به پزشک مرتبط باشد.
  • اطلاعات فردی کلیدی، شامل هر گونه استرس اصلی یا تغییرات بزرگی که اخیراً در زندگی داشته اید، که ممکن است با خشکی دهان ارتباط داشته باشد.
  • همه داروهای تجویزی، ویتامین ها، دمنوش های گیاهی، و دیگر مکمل ها و داروهای OTC که مصرف می کنید همراه را دوز آنها.

آیا نیاز است یکی از دندان های شما کشیده شود و ممکن است برای انجام آن جراحی نیاز باشد؟ شرایط خوبی دارید. زیرا کشیدن دندان ها با جراحی، در حقیقت یکی از عادی ترین فرایندهای جراحی است که امروزه در سراسر دنیا انجام می شود. در اکثر موارد وقتی دندان کشیده می شود، با یک فرایند کاملاً مشخص این کار انجام می شود. با این حال، گاهی اوقات مقداری پیچیده تر است و نیاز به فرایند طولانی تری دارد. اینجاست که این پرسش مطرح می شود، چرا ممکن است کشیدن دندان ضروری شود؟ چرا ممکن است این فرایند نیاز به جراحی داشته باشد؟ پس از جراحی کشیدن دندان چه مراقبت هایی نیاز هستند؟

چرا امکان نجات یک دندان وجود ندارد؟

گرچه نجات دندان همیشه مطلوب است، اما مواردی وجود دارند که ممکن است لازم باشد دندان کشیده شود. دلایلی که چنین الزامی را بوجود می آورند عبارتند از تروما، بیماری، و فشردگی و نامرتبی دندان ها.

وقتی یک دندان نتواند با استفاده از روکش یا پر کردن ترمیم شود، ممکن است کشیدن دندان بهترین گزینه باشد. دندان هایی که به دلیل بیماری پریودنتال استخوان کافی برای حمایت از آنها وجود ندارد، و همچنین دندان های عفونی (آبسه کرده) که به درمان ریشه پاسخ نمی دهند نیز ممکن است نیاز به کشیده شدن داشته باشند. علاوه بر این، اصلاً بعید نیست که یک ارتودنتیست به دلیل فشردگی بیش از حد دندان ها کشیدن یک یا دو دندان را قبل از کارگذاری بریس ها توصیه کند. به همین ترتیب، دندان های عقل معمولاً به دلیل نهفته بودن یا نداشتن فضای کافی برای کامل بیرون آمدن داخل دهان، نیاز است کشیده شوند.

جراحی برای کشیدن دندان

جراحی برای کشیدن دندان

مقایسه کشیدن ساده دندان و کشیدن دندان با جراحی

کشیدن ساده دندان چیست؟وقتی دندان از بالای خط لثه قابل مشاهده باشد، و دندانپزشک بتواند به راحتی آن را فورسپس بکشد، تنها کاری که باید انجام شود کشیدن ساده دندان است.

با این حال، اگر لازم باشد دندانپزشک مقداری از بافت لثه یا استخوان را برای کشیدن دندان بردارد، به احتمال زیاد برای کشیدن دندان نیاز به جراحی خواهید داشت. با این حال، نگران نباشید. با فناوری امروز و پیشرفت هایی که در دندانپزشکی صورت گرفته است، راحتی و امنیت شما تضمین خواهد بود. علاوه بر این، بخیه نیاز خواهید داشت و به احتمال زیاد برای شما داروی مسکن تجویز خواهد شد تا با کمترین ناراحتی زودتر بهبود پیدا کنید.

جراحی برای کشیدن دندان

جراحی برای کشیدن دندان

دلایل نیاز به جراحی برای کشیدن دندان

دندانپزشک با گرفتن عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس و معاینه دندان ها معمولاً می تواند مشخص کند آیا شما نیاز به کشیدن ساده دندان دارید یا کشیدن با جراحی. با این حال، زمان هایی وجود دارند که کشیدن ساده دندان نیاز به فرایند جراحی دارد. برای مثال، اگر دندان در طول فرایند شکسته شود، ممکن است لازم باشد متخصص دندانپزشکی فرایند جراحی گسترده تری انجام دهد.

دلایل دیگر برای کشیدن دندان با جراحی عبارتند از:

  • کشیدن دندان عقل، اگر نهفته باشد، و بافت استخوان نیاز به برش داشته باشد.
  • هنگام خارج کردن دندان شکسته.
  • بیرون آوردن نوک ریشه یا دندان با ریشه های خمیده بلند.
  • اگر یک دندان یا دندان مولر در سطح خط لثه شکسته باشد.

دستور العمل های پس از جراحی کشیدن دندان

با کشیدن دندان با جراحی، به احتمال زیاد بخیه هایی خواهید داشت که نیاز به مراقبت خواهند داشت. صرفنظر از اینکه کشیدن دندان شما به روش ساده انجام شده است یا روش جراحی، همیشه دنبال کردن دستور العمل های مراقبت پس از آن مهم هستند. به این ترتیب، شما می توانید برای یک بهبود سریع برنامه ریزی کنید و از هر گونه پیچیدگی و مشکلات احتمالی پرهیز کنید. در اینجا به بیان برخی کارهایی می پردازیم که دندانپزشک شما به احتمال زیاد توصیه خواهد کرد پس از فرایند آنها را انجام دهید:

  • به دهان خود استراحت دهید. به مدت دو ساعت پس از کشیدن دندان از حرف زدن، خوردن، و آشامیدن غیر ضروری بپرهیزید. علاوه بر این، در طول مدتی که در دوره بهبود به سر می برید نی استفاده نکنید، سیگار نکشید، از تف کردن اجتناب کنید.
  • مایعات و غذاهای نرم مصرف کنید. پس از بند آمدن خونریزی، مقدار زیادی آب ولرم یا مایعات خنک بنوشید. مایعات و غذاهای نرم معولاً قبل از بازگشت به رژیم غذایی معمولی توصیه می شوند. دندانپزشک به شما توضیح خواهد داد برای بهبود چه رژیم غذایی داشته باشید.
  • از مسواک زدن منطقه اطراف دندان کشیده شده خودداری کنید. به مدت 12 ساعت از شستشو و مسواک زدن دندان های خود خودداری کنید. پس از آن می توانید مثل همیشه مسواک بزنید، با این حال باید از نزدیک شدن به محل دندان کشیده شده اجتناب کنید. دندانپزشک ممکن است از شما بخواهد دهان خود را با دهانشویه های تجویزی یا آب ولرم و نمک شستشو دهید.
  • به توصیه های دندانپزشک خود در مورد داروهای مسکن گوش دهید. دستور العمل های دندانپزشک خود در مورد مصرف هر گونه داروهای مسکن تجویزی گوش دهید. این داروها می توانند به شما کمک کنند بهبود پیدا کنید بدون آنکه هیچ دردی تحمل کنید یا هیچ خطر خاصی شما را تهدید کند. در مورد خطرات و مزایای استفاده از داروهای مسکن تجویزی قبل از مصرف این داروها با دندانپزشک خود صحبت کنید.
  • در صورت ادامه داشتن خونریزی، فوراً با دندانپزشک خود تماس بگیرید. انجام این کار برای روند بهبود شما ضروری است و از بروز مشکلات بیشتر جلوگیری خواهد کرد.

بنابراین اگر نیاز است دندان شما به روش جراحی کشیده شود، چیزی برای نگران شدن وجود ندارد. با فرایندها و داروهای بی حسی مدرن امروز، کشیدن دندان سلامت بیشتر دهان شما را در دراز مدت تأمین خواهد کرد. اکنون می دانید چرا ممکن است دندان شما نیاز به کشیدن داشته باشد، و چرا ممکن است لازم باشد دندانپزشک آن را به روش جراحی انجام دهد.

پس از درمان، لازم است از بخیه ها مراقبت کنید و غذاهای نرم یا مایع بخورید. بعلاوه، نباید اطراف منطقه در حال بهبود را مسواک بزنید. همیشه لازم است دستور العمل دندانپزشک را پس از فرایند دنبال کنید و در صورت وجود هر گونه درد مداوم یا خونریزی با دندانپزشک تماس بگیرید. بنابراین، اگر فرایند جراحی کشیدن دندان در پیش دارید، اعتماد به نفس داشته باشید و آماده باشید.

 محصولات بهداشتی دهان و دندان، شامل خمیر دندان، نخ دندان، تمیز کننده های دنچر (پروتزهای مصنوعی دندانی) و دهانشویه ها می شوند. واکنش های تماسی به محصولات بهداشتی دهان و دندان ها می توانند افراد را در تمام سنین تحت تأثیر قرار دهند.

خمیر دندان ها حاوی طعم دهنده ها، مواد نگهدارنده، مواد رنگ دهنده، مواد ساینده، مواد شوینده، مواد متصل کننده، مواد مرطوب کننده، مواد ضد عفونی کننده، مواد آنتی اسید، و نمک های فلوراید می باشند. طعم دهنده ها علت اصلی حساسیت های تماسی به خمیر دندان ها می باشند و همپوشانی قابل توجهی با غذاها دارند.

خمیر دندان و دیگر محصولات بهداشتی دهان می توانند موجب بروز التهاب لب و استوماتیت (التهاب دهان) شوند. شرایط خاص عبارتند از:

·        التهاب لب ناشی از حساسیت تماسی

·        التهاب پوستی تحریک پذیر

·        استومتیت تماسی

·        درماتیت اگزمایی اطرف دهان به دلیل درماتیت حساسیت تماسی یا درماتیت تحریک کننده تماسی

·        لک و پیس تماسی contact leukoderma

·        کهیر تماسی

·        تغییر رنگ دندان ها

با این حال، با درنظر گرفتن استفاده خیلی زیاد از این محصولات، خوشبختانه چنین واکنش هایی نادر هستند.

چه افرادی دچار واکنش های آلرژیک تماسی به محصولات بهداشتی می شوند؟

آلرژی به مواد بهداشتی دهان و دندان، احتمالاً به دلیل شستشویی که پس از استفاده از آنها انجام می شود، نادر است. تقریباً 30 آلرژن (ماده حساسیت زا) داخل خمیر دندان ها شناسایی شده است و در اکثر آنها وجود دارند.

زنان بیشتر از مردان دچار واکنش های آلرژیک تماسی به خمیر دندان ها و دیگر محصولات بهداشتی دهان و دندان ها می شوند. شاید علت این موضوع این باشد که زنان ابتدا نسبت به سایر محصولات حاوی رایحه و عطر حساس می شوند.

روی هم رفته، خمیر دندان پس از رژ لب ها دومین عامل شناخته شده مسبب تورم التهابی تماسی می باشند، اما شایع ترین در بین مردان است.

حساسیت به محصولات بهداشتی دهان و دندان

حساسیت به محصولات بهداشتی دهان و دندان

علائم بالینی حساسیت تماسی

التهاب لب Cheilitis

آلرژی تماسی به محصولات بهداشتی دهان معمولاً در قالب التهاب اگزمایی لب ها تظاهر پیدا می کند که می تواند لبها را تحت تأثیر قرار دهد. خشکی، خارش، درد، و پوسته پوسته شدن می توانند از جمله علائم آن باشند.

حساسیت به محصولات بهداشتی دهان و دندان

حساسیت به محصولات بهداشتی دهان و دندان

استوماتیت تماسی

استوماتیت تماسی به محصولات بهداشتی دهان و دندان کمتر از التهاب لب ها شایع است، علیرغم این موضوع که محصولات به جای روی لب ها، داخل دهان استفاده می شوند. تظاهرات این علائم ممکن است مزمن یا حاد باشد. این واکنش تمایل به درگیر کردن بخش های برزگتری دارد، و با استفاده از یک خمیر دندان یا دهانشویه، لثه ها (ژنژیویت)، زبان (التهاب زبان)، و داخل گونه ها را تحت تأثیر قرار می دهد. درد سوزش دار داخل دهان ممکن است توصیف شود و در معاینات، معمولاً قرمزی با تورم و پوسته پوسته شدن لثه ها، زبان، و یا داخل گونه ها وجود دارد.

حساسیت به محصولات بهداشتی دهان و دندان

حساسیت به محصولات بهداشتی دهان و دندان

اگزمای اطراف دهان و لک و پیس تماسی

گاهی اوقات واکنش های آلرژیک به فراتر از لب ها گسترش پیدا می کنند و پوست اطراف آنها را نیز درگیر می کنند و در قالب اگزما اطراف دهان نمود پیدا می کنند. لک و پیس اطراف دهان، سفید شدن پوست اطراف دهان، به دلیل وجود آلدئید سینامیک در خمیر دندان بیمار گزارش شده است.

حساسیت به محصولات بهداشتی دهان و دندان

حساسیت به محصولات بهداشتی دهان و دندان

کهیر تماسی

کهیر تماسی معمولاً به شکل تورم فوری لب ها پس از تماس با ماده حساسیت زا خود را نشان می دهد. گزارش شده است این مشکل در نتیجه وجود آلدئید سینامیک در دهانشویه ای که بیمار استفاده کرده است بروز پیدا کرده است.

با این حال، تماس مکرر با مواد حساسیت زا با غلظت اندک، می تواند منجر به بروز بیماری التهاب اگزمایی شود، علیرغم اینکه ناشی از واکنش فوری نوع 1 باشد. گزارش شده است چنین موقعیتی به دلیل طعم دهنده نعنا داخل خمیر دندان ها بوجود می آید. قرار گرفتن های بعدی در معرض تمیز کننده های دندانی با طعم نعنا در مطب دندانپزشک منجر به بروز تورم فوری لب شد.

حساسیت تماسی به محصولات بهداشتی دهان و دندان چگونه تشخیص داده می شود؟

تست پَچ نخستین بررسی است که برای آلرژی های تماسی مشکوک انجام می شود. سری های استاندارد پایه اغلب در تشخیص حساسیت تماسی به محصولات بهداشتی دهان و دندان مفید نیستند زیرا مواد حساسیت زای شایع موجود در این محصولات را شامل نمی شود. بنابراین، لازم است یک دسته گسترده از خمیر دندان ها و محصولات خود بیمار را اضافه کنید.

در تحقیقات گذشته مباحثاتی وجود داشته است در خصوص تست پچ با خمیر دندان ها، زیرا واکنش های حساسیتی به مواد شوینده و ساینده موجود در آنها وجود داشته است. با این حال، برخی مطالعات گزارش داده اند که امکان ایجاد تمایز بین واکنش های تست پچ تحریک کننده و آلرژیک به خمیر دندان ها وجود دارد. مزیت تست کردن با محصولات خود بیمار این است که در تعداد قابل توجهی از موارد، تنها واکنش های مثبت به این محصولات مشاهده شده بودند. با این حال، اگر ماده حساسیت زا با غلظت پایین وجود داشته باشد، تست پچ به محصولات ممکن است نتایج منفی اشتباه در برداشته باشد.

معمولاً کمپانی های تولید کننده خمیر دندان با متخصصان پوست همکاری می کنند و اطلاعات بیشتری در خصوص محصول خود ارائه می دهند تا ماده حساسیت زا بتواند شناسایی شود.

علاوه بر این، تست کردن می تواند در شناسایی محصولات جایگزینی کمک کند که احتمالاً برای استفاده در بیمار بی خطر می باشند.

علت واکنش فوری (نوع 1) (کهیر تماسی) با آزمایش خراش پوست شناسایی می شود. با این حال، غلظت پایین مواد حساسیت زا در یک محصول ممکن است آنقدر پایین باشد که نتواند واکنش مثبت نشان دهد.

آزمایش نهایی متوقف کردن مصرف محصول مشکوک و اشاره به بهبود در طی چندین هفته است.

درمان های واکنش آلرژیک به محصولات بهداشتی دهان

در همه اشکال حساسیت های تماسی، بهترین درمان پرهیز از محصولات و آلرژن ها، در صورت شناسایی، است. واکنش ظرف چند هفته فروکش خواهد کرد.

مواد حساسیت زای گزارش شده در محصولات بهداشتی دهان و دندان

خمیر دندان

طعم دهنده های موجود در خمیر دندان ها “طعم تمیزی و تازگی” بوجود می آورند و مزه تلخ پیروفسفات های موجود در خمیر دندان های مخصوص کنترل تارتار را پنهان می کنند. و اینها از جمله رایج ترین موادی هستند که موجب بروز آلرژی های تماسی می شوند. شایع ترین موادی که مسئول این واکنش ها هستند از گیاه نعنا گرفته می شوند: نعنای تند، نعناع فلفلی، منتول، کارون.

دیگر مواد حساسیت زایی که گزارش شده اند عبارتند از:

·        دارچین- طعم دهنده ای که از دارچین گرفته می شود.

·        آنتول- طعم دهنده ای که از انیسون ستاره ای، رازیانه، و انیسون گرفته می شود.

·        مومی که زنبور عسل از غنچه ها تهیه کرده است- ضد عفونی کننده.

·        هگزیل رزورسینول- کنترل پلاک.

·        دیپنتین- حلال مورد استفاده در محصولات تمیز کننده.

·        کوکامیدوپروپیل بتائین- واکنشگر.

·        پارابن- نگهدارنده.

·        نمک های فلوراید.

نخ دندان

مواد حساسیت زای رایج در نخ دندان عبارتند از کلوفونی (E915) و طعم دهنده هد.

دهانشویه ها

بسیاری از همین آلرژن هایی که در خمیر دندان ها وجود دارند در دهانشویه ها نیز وجود دارند، و برای “حس تازگی و تمیزی” افزوده می شوند. گزارش شده است که کوکامیدوپروپیل بتائین در دهانشوهای دو در یک موجب بروز التهاب پوستی آلرژیک می شود.

تمیز کننده های پروتزهای مصنوعی

به ندرت گزارش شده است که تمیز کننده های پروتزهای مصنوعی موجب بروز آلرژی تماسی شوند. با این حال، استفاده از تمیز کننده های پروتزهای مصنوعی حاوی آمونیوم پرسولفات روی یک پروتز آکریلیک کاملاً فرسوده باعث ایجاد التهاب تماسی آلرژیک می شود. زیرا پرسولفات با انتشار آهسته جذب منافذ دنچر می شود.

واکنش های تماسی به محصولات بهداشتی دهان

سدیم لوریل سولفات (SLS) نوعی ماده شوینده و واکنشگر رایج در خمیر دندان است. این ماده باعث ایجاد کف می شود و ممکن است دارای اثر ضد میکروبی باشد. از آنجا که یک ماده شوینده است، می تواند باعث بروز درماتیت تماسی، مخصوصاً پوست اطراف دهان شود. چندین مطالعه نشان می دهند که SLS می تواند دفعات حملات زخم های آفتی را در افراد مستعد ابتلا به آنها افزایش دهد، اگرچه در یک مطالعه هیچ بهبودی پس از تعویض خمیر دندان با یک خمیر دندان فاقد SLS مشاهده نشد.

التهاب پوستی تحریک پذیر می تواند در نتیجه غلظت بالای پیرو فسفات های موجود در خمیر دندان های مخصوص کنترل تارتار بروز پیدا کنند.

تغییر رنگ دندان ها در نتیجه برخی محصولات بهداشت دهان

کلرهگزیدین یکی از ترکیبات رایج دهانشویه ها است، زیرا باکتری ها را از بین می برد. استفاده طولانی مدت از دهانشویه های حاوی کلرهگزیدین می تواند موجب تغییر رنگ دندان ها و ترمیم های دندانی شود. کلرهگزیدین می تواند حس چشایی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

نمونه های درمانی جراحی خط لبخند



بخش تخصصی جراحی خط لبخند





لثه‌های سالم و متناسب می‌توانند به عنوان قابی زیبا برای دندان‌های زیبا باشند. با این وجود، لثه‌های بزرگ می‌توانند زیبایی دندان‌ها را پنهان سازند، لبخندی لثه‌ای بوجود آورند که موجب پایین آمدن اعتماد به نفس برخی افراد خواهد شد. با استفاده از تکنیک لیزر در دندانپزشکی می‌توان با کمترین درد و خونریزی، این مشکل را به سادگی برطرف نمود و ظاهری زیبا به دندان‌ها و لثه‌ها بخشید.

مقالات تخصصی جراحی خط لبخند



خشکی دهان یا زروستومیا xerostomia، به شرایطی اشاره دارد که در آن غدد بزاقی داخل دهان بزاق کافی برای مرطوب نگهداشتن دهان تولید نمی کنند. خشکی دهان اغلب نتیجه یا عارضه جانبی استفاده از برخی داروهای خاص یا مشکلات بالا رفتن سن یا نتیجه رادیوتراپی برای درمان سرطان است. کمتر شایع است، اما خشکی دهان ممکن است در نتیجه شرایطی بروز پیدا کند که مستقیماً غدد بزاقی را تحت تأثیر قرار می دهند.

بزاق با خنثی کردن اسیدهای تولید شده توسط باکتری ها، محدود کردن رشد باکتری ها، و شستن ذرات غذا به پشیگیری از پوسیدگی دندان ها کمک می کند. بعلاوه، آنزیم های موجود در بزاق به گوارش نیز کمک می کنند.

دامنه مشکلات کاهش بزاق و خشکی دهان می تواند از یک مزاحمت صرفاً ساده باشد تا چیزی که تأثیری عمده روی سلامت عمومی و سلامت دهان و دندان ها و لثه های شما دارد، همینطور اشتهای شما و لذت بردنتان از غذا.

درمان های خشکی دهان به علت بروز آن بستگی دارند.

علائم و نشانه های خشکی دهان

اگر دهان شما به میزان کافی بزاق تولید نکند، ممکن است به صورت تمام یا گاهی اوقات متوجه بروز این علائم و نشانه ها شوید:

  • خشکی یا احساس چسبندگی داخل دهان
  • بزاقی که غلیظ و رشته ای به نظر می رسد
  • احساس تشنگی مداوم
  • بوی بد دهان
  • مشکل در جویدن، حرف زدن، و بلعیدن
  • خشکی یا سوزش گلو و گرفتگی صدا
  • خشک و شیار دار شدن زبان
  • تغییر در حس چشایی
  • احساس سوزش یا سوزن سوزن شدن در دهان و بویژه روی زبان
  • خشکی و قرمزی زبان
  • مشکل در استفاده از پروتزهای مصنوعی دندانی
  • خشکی مجرای بینی

بعلاوه، خشکی دهان می تواند باعث چسبیدن رژ لب به دندان های شما شود. علاوه بر این علائم، خشکی دهان موجب افزایش خطر ژنژیویت (بیماری لثه)، پوسیدگی دندان، و عفونت های دهان مانند برفک دهان می شود.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر شما متوجه علائم و نشانه های خشکی مستمر دهان شده اید، برای مراجعه به پزشک اقدام کنید.

خشکی دهان

خشکی دهان

علل بروز خشکی دهان

خشکی دهان زمانی بروز پیدا می کند که غدد بزاقی داخل دهان بزاق کافی برای مرطوب نگهداشتن دهان شما تولید نمی کنند. این غدد ممکن است در نتیجه یکی از عوامل زیر به درستی عمل نکنند:

داروها

صدها دارو، شامل داروهایی که تهیه آنها از داروخانه نیازی به نسخه پزشک ندارد (OTC)، خشکی دهان را به عنوان عارضه جانبی خود دارند. از بین محتمل ترین انواع داروهایی که موجب بروز مشکل می شوند برخی داروهایی قرار دارند که برای درمان افسردگی، فشار خون بالا، و اضطراب استفاده می شوند، همینطور برخی آنتی هیستامین ها، ضد احتقان ها، شل کننده عضلات و مسکن ها.

بالا رفتن سن

بسیاری از افراد مسن با افزایش سن خشکی دهان را تجربه می کنند. عوامل مرتبط عبارتند از استفاده از برخی داروهای خاص، تغییرات در توانایی های بدن برای پردازش داروها، مواد مغذی ناکافی، و داشتن بیماری های طولانی مدت.

درمان سرطان

داروهای شیمی درمانی می توانند ماهیت بزاق دهان و مقدار تولید شده آن را تغییر دهند. با بازگشت جریان عادی بزاق پس از تکمیل درمان، این ممکن است موقتی باشد. درمان های پرتو افکنی به سر و گردن می توانند به غدد بزاقی آسیب وارد کنند، که موجب کاهش چشمگیر تولید بزاق می شود. این ممکن است بسته به دوز پرتو افکنی و منطقه تحت درمان، موقتی یا دائمی باشد.

آسیب به عصب

یک صدمه یا جراحی که باعث شود به اعصاب ناحیه سر و گردن آسیب وارد شود، می تواند موجب خشکی دهان شود.

دیگر بیماری ها

خشکی دهان می تواند به دلیل برخی بیماری های خاص بروز پیدا کند، مانند دیابت، سکته مغزی، عفونت قارچی (برفک) داخل دهان، یا بیماری آلزایمر، یا به دلیل بیماری های خود ایمنی، مانند سندروم شوگرن Sjogren’s syndrome یا HIV ایدز. خر و پف کردن و تنفس با دهان باز نیز می تواند موجب خشکی دهان شود.

کم آب شدن بدن

شرایطی که می توانند منجر به کم آب شدن بدن شوند، مانند تب، تعریق شدید، استفراق، اسهال، از دست دادن مقدار زیادی خون، و سوختگی می توانند موجب خشکی دهان شوند.

استفاده از تنباکو و الکل

نوشیدن الکل و یا کشیدن یا جویدن تنباکو می توانند موجب افزایش علائم خشکی دهان شوند.

برداشتن غدد بزاقی با جراحی

مصرف تفریحی مواد مخدر

استفاده از مت آمفتامین می تواند باعث خشکی شدید دهان و آسیب به دندان ها شود، شرایطی که تحت عنوان “متی دهان” نیز شناخته می شود. ماری جوآنا نیز می تواند موجب خشکی دهان شود.

خشکی دهان

خشکی دهان

مشکلات و عوارض ناشی از خشکی دهان

اگر شما بزاق کافی نداشته باشید و دچار خشکی دهان شوید، این می تواند منجر به بروز مشکلات زیر شود:

  • افزایش پلاک، پوسیدگی دندان و بیماری لثه
  • زخم های دهانی
  • عفونت های مخمری داخل دهان (برفک)
  • زخم یا شکاف پوست در گوشه های دهان، یا ترک خوردن لب ها.
  • سوء تغذیه ناشی از مشکلات جویدن و بلعیدن

نحوه تشخیص خشکی دهان

برای مشخص نمودن علت خشکی دهان، پزشک شما سوابق پزشکی شما و همه داروهایی که مصرف می کنید، سامل داروهای OTC، را بررسی خواهد کرد و دهان شما را معاینه خواهد کرد.

گاهی اوقات ممکن است نیاز به آزمایش خون، تصاویر اسکن از غدد بزاقی شما، یا تست هایی داشته باشید که میزان بزاق تولید شده را اندازه گیری می کنند تا به علت بروز خشکی دهان پی ببرند. اگر پزشک شما مشکوک به خشکی دهان در نتیجه سندروم شوگرن باشد، نمونه کوچکی از سلول ها (نمونه برداری) از غدد بزاقی شما در لب های شما ممکن است برای آزمایش به آزمایشگاه ارسال شود.

درمان های خشکی دهان

درمان خشکی دهان به علت بروز آن بستگی دارد. دندانپزشک یا پزشک شما ممکن است راهکارهای زیر را ارائه دهند:

  • تغییر داروهایی که موجب خشکی دهان شده اند. اگر پزشک شما معتقد باشد که داروها عامل بروز خشکی دهان شما هستند، ممکن است دوز داروهای شما را تغییر دهند یا داروی شما را به داروی دیگری تغییر دهند که باعث بروز خشکی دهان نمی شوند.
  • پیشنهاد محصولاتی برای مرطوب کردن دهان شما. اینها می توانند شامل دهانشویه های تجویزی یا OTC، بزاق مصنوعی، یا مرطوب کننده برای لغزنده کردن دهان هستند. دهانشویه هایی که برای خشکی دهان طراحی شده اند، مخصوصاً دهانشویه های حاوی زایلیتول، می توانند مؤثر باشند، که در برابر پوسیدگی دندان ها نیز محافظت ایجاد می کنند.
  • در نهایت، درمان های جدید و امیدوار کننده ای در حال بررسی می باشند. دانشمندان در حال کار کردن روی روش های ترمیم غدد بزاقی آسیب دیده، و در حال تولید غدد بزاقی مصنوعی هستند که قابل کاشته شدن داخل بدن هستند.
  • غذاهای خود را با آبگوشت، سوپ، سس، خامه، کره، یا مارگارین مرطوب کنید. غذاهای نرم و مرطوب و خنک در دمای اتاق بخورید.
  • از خوردن غذاهای شور و خشک (مانند کراکر، نان تست، کلوچه، نان خشک، گوشت خشک، مرغ، ماهی، میوه خشک، و موز) و غذاها و نوشیدنی های حاوی قند زیاد خودداری کنید.

اگر خشکی شدید دهان دارید، پزشک یا دندانپزشک شما ممکن است راهکارهای زیر را پیشنهاد دهند:

  • تجویز داروهایی که تولید بزاق را تحریک می کنند. پزشک شما ممکن است برای تحریک تولید بزاق پیلوکارپین pilocarpine (Salagen) یا سویمیل cevimeline (Evoxac) تجویز کند.
  • محافظت از دندان های شما. برای پیشیگیری از بروز پوسیدگی و حفره های دندانی، دندانپزشک شما ممکن است استفاده هفتگی از دهانشویه های کلرهگزیدین را برای کنترل بروز حفره های دندانی توصیه کند.
خشکی دهان

خشکی دهان

تغییر سبک زندگی و راهکارهای خانگی

علاوه بر توصیه هایی که از پزشک دریافت می کنید، این نکات نیز ممکن است به کاهش علائم خشکی دهان شما کمک کنند:

  • جرعه جرعه آب یا مایعات فاقد قند بنوشید یا تکه های کوچک یخ رادر طول روز بمکید تا دهان شما مرطوب شود، و در طول وعده های غذایی نیز برای کمک به جویدن و بلع آب بنوشید.
  • آدامس های فاقد قند بجوید یا آبنبات های فاقد قند بمکید. محصولاتی که حاوی زایلیتول هستند نیز ممکن است به پیشگیری از بروز حفره های دندانی کمک کنند. با این حال، در برخی افراد، زایلیتول، که اغلب در آدامس ها یا آبنبات های فاقد قند یافت می شود، اگر در مقادیر زیاد مصرف شود ممکن است موجب تولید گاز معده یا اسهال شود.
  • جایگزین های OTC بزاق را امتحان کنید که حاوی زایلیتول هستند، مانند اسپری مرطوب کننده دهان که حاوی کربوکسی متیل سلولز یا هیدروکسی اتیل سلولز هستند.
  • از راه بینی نفس بکشید، نه از راه دهان. اگر خر و پف شما موجب تنفی از راه دهان در طول شب می شود، ممکن است لازم باشد برای آن دنبال درمان باشید.
  • با استفاده از دستگاه های بخور به هوای اتاق در شب رطوبت اضافه کنید.
  • لب های خود را مرطوب کنید تا خشکی یا مناطق ترک خورده را تسکین دهید.

از چیزهایی که می توانند علائم شما را بدتر کنند پرهیز کنید، که عبارتند از:

  • کافئین و الکل. این محصولات می توانند موجب بروز خشکی دهان و حساسیت شوند. از دهانشویه های حاوی الکل استفاده نکنید.
  • همه نوع تنباکو. اگر شما تنباکو می کشید یا می جوید، این کار را ترک کنید، زیرا محصولات تنباکو می توانند موجب خشکی و تحریک دهان شوند.
  • آنتی هسیتامین ها و ضد احتقان های OTC. این محصولات می توانند خشکی دهان شما را بدتر کنند.
  • غذاها و آبنبات های قندی و اسیدی. اینها خطر پوسیدگی دندان ها را افزایش می دهند. بعلاوه، از خوردن غذاهای پر ادویه و پر نمک نیز اجتناب کنید زیرا آنها می توانند موجب بروز تحریک شوند.

بزاق برای حفظ سلامت دهان و دندان های شما مهم است. برداشتن این گام ها برای محافظت از دندان ها نیز ممکن است به خشکی دهان شما کمک کند:

  • دندان های خود را با خمیر دندان فلورایده مسواک بزنید و آنها را نخ دندان بکشید. از دندانپزشک خود بپرسید آیا خمیر دندان های فلورایده، خمیر دندان های حاوی بتائین، یا ژل های دندانی تجویزی می توانند برای خنثی کردن اسیدهای باکتری ها مفید باشند یا خیر.
  • قبل از رفتن به رختخواب از دهانشویه های فلورایده استفاده کنید، یا با ژل های فلورایده دندان های خود را مسواک بزنید.
  • حداقل دو مرتبه در طول سال برای معاینه دندان های خود و زدودن پلاک های دندانی، برای کمک به پیشگیری از بروز پوسیدگی دندان ها به دندانپزشک مراجعه کنید.

اگر گام های زیر موجب بهبود خشکی دهان شما نشدند، با پزشک یا دندانپزشک خود در مورد آن صحبت کنید. علت می تواند دارو یا شرایط دیگری باشد که در بالا به آنها اشاره کردیم. داروها یکی از شایع ترین علل خشکی دهان هستند. درمان کامل و طولانی مدت خشکی دهان ممکن است به معنای توقف یا تغییر داروها یا دوز آنها، یا پرداختن به علت های بنیادی باشد.

آمادگی قبل از مراجعه به پزشک برای خشکی دهان

قبل از مراجعه به پزشک فهرستی از موارد زیر تهیه کنید:

  • علائمی که تجربه می کنید، شامل هر چیزی که ممکن است با دلیل مراجعه شما به پزشک مرتبط باشد.
  • اطلاعات فردی کلیدی، شامل هر گونه استرس اصلی یا تغییرات بزرگی که اخیراً در زندگی داشته اید، که ممکن است با خشکی دهان ارتباط داشته باشد.
  • همه داروهای تجویزی، ویتامین ها، دمنوش های گیاهی، و دیگر مکمل ها و داروهای OTC که مصرف می کنید همراه را دوز آنها.

آیا نیاز است یکی از دندان های شما کشیده شود و ممکن است برای انجام آن جراحی نیاز باشد؟ شرایط خوبی دارید. زیرا کشیدن دندان ها با جراحی، در حقیقت یکی از عادی ترین فرایندهای جراحی است که امروزه در سراسر دنیا انجام می شود. در اکثر موارد وقتی دندان کشیده می شود، با یک فرایند کاملاً مشخص این کار انجام می شود. با این حال، گاهی اوقات مقداری پیچیده تر است و نیاز به فرایند طولانی تری دارد. اینجاست که این پرسش مطرح می شود، چرا ممکن است کشیدن دندان ضروری شود؟ چرا ممکن است این فرایند نیاز به جراحی داشته باشد؟ پس از جراحی کشیدن دندان چه مراقبت هایی نیاز هستند؟

چرا امکان نجات یک دندان وجود ندارد؟

گرچه نجات دندان همیشه مطلوب است، اما مواردی وجود دارند که ممکن است لازم باشد دندان کشیده شود. دلایلی که چنین الزامی را بوجود می آورند عبارتند از تروما، بیماری، و فشردگی و نامرتبی دندان ها.

وقتی یک دندان نتواند با استفاده از روکش یا پر کردن ترمیم شود، ممکن است کشیدن دندان بهترین گزینه باشد. دندان هایی که به دلیل بیماری پریودنتال استخوان کافی برای حمایت از آنها وجود ندارد، و همچنین دندان های عفونی (آبسه کرده) که به درمان ریشه پاسخ نمی دهند نیز ممکن است نیاز به کشیده شدن داشته باشند. علاوه بر این، اصلاً بعید نیست که یک ارتودنتیست به دلیل فشردگی بیش از حد دندان ها کشیدن یک یا دو دندان را قبل از کارگذاری بریس ها توصیه کند. به همین ترتیب، دندان های عقل معمولاً به دلیل نهفته بودن یا نداشتن فضای کافی برای کامل بیرون آمدن داخل دهان، نیاز است کشیده شوند.

جراحی برای کشیدن دندان

جراحی برای کشیدن دندان

مقایسه کشیدن ساده دندان و کشیدن دندان با جراحی

کشیدن ساده دندان چیست؟وقتی دندان از بالای خط لثه قابل مشاهده باشد، و دندانپزشک بتواند به راحتی آن را فورسپس بکشد، تنها کاری که باید انجام شود کشیدن ساده دندان است.

با این حال، اگر لازم باشد دندانپزشک مقداری از بافت لثه یا استخوان را برای کشیدن دندان بردارد، به احتمال زیاد برای کشیدن دندان نیاز به جراحی خواهید داشت. با این حال، نگران نباشید. با فناوری امروز و پیشرفت هایی که در دندانپزشکی صورت گرفته است، راحتی و امنیت شما تضمین خواهد بود. علاوه بر این، بخیه نیاز خواهید داشت و به احتمال زیاد برای شما داروی مسکن تجویز خواهد شد تا با کمترین ناراحتی زودتر بهبود پیدا کنید.

جراحی برای کشیدن دندان

جراحی برای کشیدن دندان

دلایل نیاز به جراحی برای کشیدن دندان

دندانپزشک با گرفتن عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس و معاینه دندان ها معمولاً می تواند مشخص کند آیا شما نیاز به کشیدن ساده دندان دارید یا کشیدن با جراحی. با این حال، زمان هایی وجود دارند که کشیدن ساده دندان نیاز به فرایند جراحی دارد. برای مثال، اگر دندان در طول فرایند شکسته شود، ممکن است لازم باشد متخصص دندانپزشکی فرایند جراحی گسترده تری انجام دهد.

دلایل دیگر برای کشیدن دندان با جراحی عبارتند از:

  • کشیدن دندان عقل، اگر نهفته باشد، و بافت استخوان نیاز به برش داشته باشد.
  • هنگام خارج کردن دندان شکسته.
  • بیرون آوردن نوک ریشه یا دندان با ریشه های خمیده بلند.
  • اگر یک دندان یا دندان مولر در سطح خط لثه شکسته باشد.

دستور العمل های پس از جراحی کشیدن دندان

با کشیدن دندان با جراحی، به احتمال زیاد بخیه هایی خواهید داشت که نیاز به مراقبت خواهند داشت. صرفنظر از اینکه کشیدن دندان شما به روش ساده انجام شده است یا روش جراحی، همیشه دنبال کردن دستور العمل های مراقبت پس از آن مهم هستند. به این ترتیب، شما می توانید برای یک بهبود سریع برنامه ریزی کنید و از هر گونه پیچیدگی و مشکلات احتمالی پرهیز کنید. در اینجا به بیان برخی کارهایی می پردازیم که دندانپزشک شما به احتمال زیاد توصیه خواهد کرد پس از فرایند آنها را انجام دهید:

  • به دهان خود استراحت دهید. به مدت دو ساعت پس از کشیدن دندان از حرف زدن، خوردن، و آشامیدن غیر ضروری بپرهیزید. علاوه بر این، در طول مدتی که در دوره بهبود به سر می برید نی استفاده نکنید، سیگار نکشید، از تف کردن اجتناب کنید.
  • مایعات و غذاهای نرم مصرف کنید. پس از بند آمدن خونریزی، مقدار زیادی آب ولرم یا مایعات خنک بنوشید. مایعات و غذاهای نرم معولاً قبل از بازگشت به رژیم غذایی معمولی توصیه می شوند. دندانپزشک به شما توضیح خواهد داد برای بهبود چه رژیم غذایی داشته باشید.
  • از مسواک زدن منطقه اطراف دندان کشیده شده خودداری کنید. به مدت 12 ساعت از شستشو و مسواک زدن دندان های خود خودداری کنید. پس از آن می توانید مثل همیشه مسواک بزنید، با این حال باید از نزدیک شدن به محل دندان کشیده شده اجتناب کنید. دندانپزشک ممکن است از شما بخواهد دهان خود را با دهانشویه های تجویزی یا آب ولرم و نمک شستشو دهید.
  • به توصیه های دندانپزشک خود در مورد داروهای مسکن گوش دهید. دستور العمل های دندانپزشک خود در مورد مصرف هر گونه داروهای مسکن تجویزی گوش دهید. این داروها می توانند به شما کمک کنند بهبود پیدا کنید بدون آنکه هیچ دردی تحمل کنید یا هیچ خطر خاصی شما را تهدید کند. در مورد خطرات و مزایای استفاده از داروهای مسکن تجویزی قبل از مصرف این داروها با دندانپزشک خود صحبت کنید.
  • در صورت ادامه داشتن خونریزی، فوراً با دندانپزشک خود تماس بگیرید. انجام این کار برای روند بهبود شما ضروری است و از بروز مشکلات بیشتر جلوگیری خواهد کرد.

بنابراین اگر نیاز است دندان شما به روش جراحی کشیده شود، چیزی برای نگران شدن وجود ندارد. با فرایندها و داروهای بی حسی مدرن امروز، کشیدن دندان سلامت بیشتر دهان شما را در دراز مدت تأمین خواهد کرد. اکنون می دانید چرا ممکن است دندان شما نیاز به کشیدن داشته باشد، و چرا ممکن است لازم باشد دندانپزشک آن را به روش جراحی انجام دهد.

پس از درمان، لازم است از بخیه ها مراقبت کنید و غذاهای نرم یا مایع بخورید. بعلاوه، نباید اطراف منطقه در حال بهبود را مسواک بزنید. همیشه لازم است دستور العمل دندانپزشک را پس از فرایند دنبال کنید و در صورت وجود هر گونه درد مداوم یا خونریزی با دندانپزشک تماس بگیرید. بنابراین، اگر فرایند جراحی کشیدن دندان در پیش دارید، اعتماد به نفس داشته باشید و آماده باشید.

 محصولات بهداشتی دهان و دندان، شامل خمیر دندان، نخ دندان، تمیز کننده های دنچر (پروتزهای مصنوعی دندانی) و دهانشویه ها می شوند. واکنش های تماسی به محصولات بهداشتی دهان و دندان ها می توانند افراد را در تمام سنین تحت تأثیر قرار دهند.

خمیر دندان ها حاوی طعم دهنده ها، مواد نگهدارنده، مواد رنگ دهنده، مواد ساینده، مواد شوینده، مواد متصل کننده، مواد مرطوب کننده، مواد ضد عفونی کننده، مواد آنتی اسید، و نمک های فلوراید می باشند. طعم دهنده ها علت اصلی حساسیت های تماسی به خمیر دندان ها می باشند و همپوشانی قابل توجهی با غذاها دارند.

خمیر دندان و دیگر محصولات بهداشتی دهان می توانند موجب بروز التهاب لب و استوماتیت (التهاب دهان) شوند. شرایط خاص عبارتند از:

·        التهاب لب ناشی از حساسیت تماسی

·        التهاب پوستی تحریک پذیر

·        استومتیت تماسی

·        درماتیت اگزمایی اطرف دهان به دلیل درماتیت حساسیت تماسی یا درماتیت تحریک کننده تماسی

·        لک و پیس تماسی contact leukoderma

·        کهیر تماسی

·        تغییر رنگ دندان ها

با این حال، با درنظر گرفتن استفاده خیلی زیاد از این محصولات، خوشبختانه چنین واکنش هایی نادر هستند.

چه افرادی دچار واکنش های آلرژیک تماسی به محصولات بهداشتی می شوند؟

آلرژی به مواد بهداشتی دهان و دندان، احتمالاً به دلیل شستشویی که پس از استفاده از آنها انجام می شود، نادر است. تقریباً 30 آلرژن (ماده حساسیت زا) داخل خمیر دندان ها شناسایی شده است و در اکثر آنها وجود دارند.

زنان بیشتر از مردان دچار واکنش های آلرژیک تماسی به خمیر دندان ها و دیگر محصولات بهداشتی دهان و دندان ها می شوند. شاید علت این موضوع این باشد که زنان ابتدا نسبت به سایر محصولات حاوی رایحه و عطر حساس می شوند.

روی هم رفته، خمیر دندان پس از رژ لب ها دومین عامل شناخته شده مسبب تورم التهابی تماسی می باشند، اما شایع ترین در بین مردان است.

حساسیت به محصولات بهداشتی دهان و دندان

حساسیت به محصولات بهداشتی دهان و دندان

علائم بالینی حساسیت تماسی

التهاب لب Cheilitis

آلرژی تماسی به محصولات بهداشتی دهان معمولاً در قالب التهاب اگزمایی لب ها تظاهر پیدا می کند که می تواند لبها را تحت تأثیر قرار دهد. خشکی، خارش، درد، و پوسته پوسته شدن می توانند از جمله علائم آن باشند.

حساسیت به محصولات بهداشتی دهان و دندان

حساسیت به محصولات بهداشتی دهان و دندان

استوماتیت تماسی

استوماتیت تماسی به محصولات بهداشتی دهان و دندان کمتر از التهاب لب ها شایع است، علیرغم این موضوع که محصولات به جای روی لب ها، داخل دهان استفاده می شوند. تظاهرات این علائم ممکن است مزمن یا حاد باشد. این واکنش تمایل به درگیر کردن بخش های برزگتری دارد، و با استفاده از یک خمیر دندان یا دهانشویه، لثه ها (ژنژیویت)، زبان (التهاب زبان)، و داخل گونه ها را تحت تأثیر قرار می دهد. درد سوزش دار داخل دهان ممکن است توصیف شود و در معاینات، معمولاً قرمزی با تورم و پوسته پوسته شدن لثه ها، زبان، و یا داخل گونه ها وجود دارد.

حساسیت به محصولات بهداشتی دهان و دندان

حساسیت به محصولات بهداشتی دهان و دندان

اگزمای اطراف دهان و لک و پیس تماسی

گاهی اوقات واکنش های آلرژیک به فراتر از لب ها گسترش پیدا می کنند و پوست اطراف آنها را نیز درگیر می کنند و در قالب اگزما اطراف دهان نمود پیدا می کنند. لک و پیس اطراف دهان، سفید شدن پوست اطراف دهان، به دلیل وجود آلدئید سینامیک در خمیر دندان بیمار گزارش شده است.

حساسیت به محصولات بهداشتی دهان و دندان

حساسیت به محصولات بهداشتی دهان و دندان

کهیر تماسی

کهیر تماسی معمولاً به شکل تورم فوری لب ها پس از تماس با ماده حساسیت زا خود را نشان می دهد. گزارش شده است این مشکل در نتیجه وجود آلدئید سینامیک در دهانشویه ای که بیمار استفاده کرده است بروز پیدا کرده است.

با این حال، تماس مکرر با مواد حساسیت زا با غلظت اندک، می تواند منجر به بروز بیماری التهاب اگزمایی شود، علیرغم اینکه ناشی از واکنش فوری نوع 1 باشد. گزارش شده است چنین موقعیتی به دلیل طعم دهنده نعنا داخل خمیر دندان ها بوجود می آید. قرار گرفتن های بعدی در معرض تمیز کننده های دندانی با طعم نعنا در مطب دندانپزشک منجر به بروز تورم فوری لب شد.

حساسیت تماسی به محصولات بهداشتی دهان و دندان چگونه تشخیص داده می شود؟

تست پَچ نخستین بررسی است که برای آلرژی های تماسی مشکوک انجام می شود. سری های استاندارد پایه اغلب در تشخیص حساسیت تماسی به محصولات بهداشتی دهان و دندان مفید نیستند زیرا مواد حساسیت زای شایع موجود در این محصولات را شامل نمی شود. بنابراین، لازم است یک دسته گسترده از خمیر دندان ها و محصولات خود بیمار را اضافه کنید.

در تحقیقات گذشته مباحثاتی وجود داشته است در خصوص تست پچ با خمیر دندان ها، زیرا واکنش های حساسیتی به مواد شوینده و ساینده موجود در آنها وجود داشته است. با این حال، برخی مطالعات گزارش داده اند که امکان ایجاد تمایز بین واکنش های تست پچ تحریک کننده و آلرژیک به خمیر دندان ها وجود دارد. مزیت تست کردن با محصولات خود بیمار این است که در تعداد قابل توجهی از موارد، تنها واکنش های مثبت به این محصولات مشاهده شده بودند. با این حال، اگر ماده حساسیت زا با غلظت پایین وجود داشته باشد، تست پچ به محصولات ممکن است نتایج منفی اشتباه در برداشته باشد.

معمولاً کمپانی های تولید کننده خمیر دندان با متخصصان پوست همکاری می کنند و اطلاعات بیشتری در خصوص محصول خود ارائه می دهند تا ماده حساسیت زا بتواند شناسایی شود.

علاوه بر این، تست کردن می تواند در شناسایی محصولات جایگزینی کمک کند که احتمالاً برای استفاده در بیمار بی خطر می باشند.

علت واکنش فوری (نوع 1) (کهیر تماسی) با آزمایش خراش پوست شناسایی می شود. با این حال، غلظت پایین مواد حساسیت زا در یک محصول ممکن است آنقدر پایین باشد که نتواند واکنش مثبت نشان دهد.

آزمایش نهایی متوقف کردن مصرف محصول مشکوک و اشاره به بهبود در طی چندین هفته است.

درمان های واکنش آلرژیک به محصولات بهداشتی دهان

در همه اشکال حساسیت های تماسی، بهترین درمان پرهیز از محصولات و آلرژن ها، در صورت شناسایی، است. واکنش ظرف چند هفته فروکش خواهد کرد.

مواد حساسیت زای گزارش شده در محصولات بهداشتی دهان و دندان

خمیر دندان

طعم دهنده های موجود در خمیر دندان ها “طعم تمیزی و تازگی” بوجود می آورند و مزه تلخ پیروفسفات های موجود در خمیر دندان های مخصوص کنترل تارتار را پنهان می کنند. و اینها از جمله رایج ترین موادی هستند که موجب بروز آلرژی های تماسی می شوند. شایع ترین موادی که مسئول این واکنش ها هستند از گیاه نعنا گرفته می شوند: نعنای تند، نعناع فلفلی، منتول، کارون.

دیگر مواد حساسیت زایی که گزارش شده اند عبارتند از:

·        دارچین- طعم دهنده ای که از دارچین گرفته می شود.

·        آنتول- طعم دهنده ای که از انیسون ستاره ای، رازیانه، و انیسون گرفته می شود.

·        مومی که زنبور عسل از غنچه ها تهیه کرده است- ضد عفونی کننده.

·        هگزیل رزورسینول- کنترل پلاک.

·        دیپنتین- حلال مورد استفاده در محصولات تمیز کننده.

·        کوکامیدوپروپیل بتائین- واکنشگر.

·        پارابن- نگهدارنده.

·        نمک های فلوراید.

نخ دندان

مواد حساسیت زای رایج در نخ دندان عبارتند از کلوفونی (E915) و طعم دهنده هد.

دهانشویه ها

بسیاری از همین آلرژن هایی که در خمیر دندان ها وجود دارند در دهانشویه ها نیز وجود دارند، و برای “حس تازگی و تمیزی” افزوده می شوند. گزارش شده است که کوکامیدوپروپیل بتائین در دهانشوهای دو در یک موجب بروز التهاب پوستی آلرژیک می شود.

تمیز کننده های پروتزهای مصنوعی

به ندرت گزارش شده است که تمیز کننده های پروتزهای مصنوعی موجب بروز آلرژی تماسی شوند. با این حال، استفاده از تمیز کننده های پروتزهای مصنوعی حاوی آمونیوم پرسولفات روی یک پروتز آکریلیک کاملاً فرسوده باعث ایجاد التهاب تماسی آلرژیک می شود. زیرا پرسولفات با انتشار آهسته جذب منافذ دنچر می شود.

واکنش های تماسی به محصولات بهداشتی دهان

سدیم لوریل سولفات (SLS) نوعی ماده شوینده و واکنشگر رایج در خمیر دندان است. این ماده باعث ایجاد کف می شود و ممکن است دارای اثر ضد میکروبی باشد. از آنجا که یک ماده شوینده است، می تواند باعث بروز درماتیت تماسی، مخصوصاً پوست اطراف دهان شود. چندین مطالعه نشان می دهند که SLS می تواند دفعات حملات زخم های آفتی را در افراد مستعد ابتلا به آنها افزایش دهد، اگرچه در یک مطالعه هیچ بهبودی پس از تعویض خمیر دندان با یک خمیر دندان فاقد SLS مشاهده نشد.

التهاب پوستی تحریک پذیر می تواند در نتیجه غلظت بالای پیرو فسفات های موجود در خمیر دندان های مخصوص کنترل تارتار بروز پیدا کنند.

تغییر رنگ دندان ها در نتیجه برخی محصولات بهداشت دهان

کلرهگزیدین یکی از ترکیبات رایج دهانشویه ها است، زیرا باکتری ها را از بین می برد. استفاده طولانی مدت از دهانشویه های حاوی کلرهگزیدین می تواند موجب تغییر رنگ دندان ها و ترمیم های دندانی شود. کلرهگزیدین می تواند حس چشایی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

نمونه های درمانی جراحی خط لبخند