نوشته‌ها

بخش تخصصی کاشت ایمپلنت





سلامت دهان و دندان و شکل ظاهری آنها یکی از مهمترین فاکتورها در زیبایی محسوب می‌شوند. یکی از مشکلاتی که میلیونها نفر در دنیا با آن مواجه هستند از دست دادن یک یا چند دندان است و از جمله عواملی که منجر به این مشکل می‌شوند می‌توان به پوسیدگی دندان، بیماریهای لثه، و یا آسیب و ضربه اشاره نمود. بریج و دنچر تنها راه‌حلهایی بودند که سالها برای رفع این مشکل بکار می‌رفتند اما امروزه ایمپلنتهای دندانی ابزاری هستند که بیشتر از سایر روشها مورد استفاده قرار می‌گیرند. ایمپلنتهای دندانی جایگزین ریشۀ دندان می‌باشند. ایمپلنتها پایه‌ای برای دندان جایگزین ثابت یا متحرک هستند که برای هماهنگی با دندانهای طبیعی ساخته می‌شوند.

مقالات تخصصی کاشت ایمپلنت



قبل از انجام فرایندهای دندانپزشکی، بدون مشورت با متخصص قلب خود مصرف آسپرین، پلاویکس یا هر داروی ضد پلاکت دیگری را قطع نکنید.

فشارهای جسمی، عاطفی، و روانی جراحی، شرایطی را درون عروق بوجود می آورد که گاهی اوقات منجر به حمله قلبی یا سکته می شود. مدت ها است که این امر برای پیوند عروق کرونر، تعویض مفصل ران، و دیگر جراحی های اصلی شناخته شده است. اکنون به نظر می رسد که کشیدن دندان و دیگر جراحی های دهانی نیز به طور موقت- اما مقدار اندکی- خطر حمله قلبی و سکته را را افزایش می دهند.

محققان گزارش داده اند که افراد طی چهار هفته قرار گرفتن تحت درمان های تهاجمی دندانپزشکی، مانند کشیدن دندان یا جرم گیری و روت پلنینیگ (تسطیح سطح ریشه) برای پاکسازی دندان ها و لثه ها، احتمال داشتن حمله قلبی یا سکته در آنها 5/1 برابر بیشتر از هر زمان دیگری طی شش ماه پس از فرایند دندانپزشکی بوده است. در ادامه چنین عناوین ترسناکی در رسانه ها منتشر شد که “اقدامات دندانپزشکی می توانند باعث حمله قلبی شما شوند”.

اگر چه از نظر آماری خطرات بروز حوادث قلبی عروقی ظرف چهار هفته پس از چنین اقدامات دندانپزشکی به میزان قابل چشمگیری بالاتر (افزایش 50%) بود، اما خطر مطلق بسیار پایین بود. در این مطالعه که نگاه رو به گذشته دارد، و روی 1152 نفر از افرادی انجام شده بود که مدتی پس از انجام جراحی های دهان و دندان حمله قلبی یا سکته داشته اند، این میزان طی یک ماه پس از فرایند 5/3 درصد، پس از آن طی هر 5 ماه آینده 6/2 درصد بوده است.

هیچ مطالعه ای آنقدر کامل و بی نقص نیست، و این مطالعه نیز محدویت های متعددی داشت. بزرگترین مشکلی که داشت این بود که محققان نتوانسته بودند بگویند آیا افراد شرکت کننده قبل از قرار گرفتن تحت اقدامات تهاجمی دندانپزشکی، مصرف آسپرین، کلوپیدوگرل (پلاویکس) یا دیگر داروهای ضد پلاکت را قطع کرده اند یا خیر.

این داروها اجازه نمی دهند سلول های خونی بسیار ریز معروف به پلاکت ها کنار هم جمع شوند و لخته خون تشکیل دهند. قطع داروی ضد پلاکت قبل از درمان دندان- و نه در طول خود درمان- می تواند عاملی باشد که در حمله قلبی و سکته خیلی زود پس از اقدامات دندانپزشکی در این مطالعه نقش داشته است.

سلامت دندان و سلامت قلب

سلامت دندان و سلامت قلب

منشاء مشکل کجاست؟

وقتی افراد بزرگسال دندان از دست می دهند، وقتی معمولاً مقصر اصلی پریودنتیت است. این بیماری لثه زمانی آغاز می شود که پلاک-یک فیلم مملو از باکتری که روی دندان شکل می گیرد – به داخل حفره کنار دندان فرو می رود، شیارهای بین دندان ها و لثه ها. وقتی این اتفاق رخ می دهد، باکتری ها از خود سمی آزاد می کنند که باعث تحریک بافت های اطراف می شود. برای افزایش بهبود، سیستم ایمنی بدن از خود واکنش التهابی نشان می دهد. اما این می تواند حتی موجب تشدید مشکل شود و منجر به بروز پریودنتیت شود، که یک بیماری التهابی است که باعث تخریب بافت های لثه و تضعیف دندان ها می شود.

اولین خط دفاعی در برابر پریودنتیت مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم برای عاری نگه داشتن دندان ها از پلاک های دندانی است. اما اکثر افراد به پاکسازی های دوره ای دندانی نیز برای زدودت تارتار (پلاک های سفت شده) نیاز دارند. با گسترش پریودنتیت، درمان های تهاجمی بیشتری، مانند پاکسازی عمقی، جراحی پریودنتال، یا کشیدن دندان، ممکن است برای احیاء سلامت لثه ها لازم باشند.

چنین فرایندهایی کم خطر تلقی می شوند. دندانپزشکان برای ایجاد امنیت و جلوگیری از خونریزی بیش از حد در طول درمان، به صورت سنتی به بیماران خود توصیه می کنند از چند روز قبل از انجام یک فرایند تهاجمی دندانپزشکی، دریافت آسپرین، پلاویکس، یا دیگر داروهای ضد انعقاد خون را متوقف کنند. اما این توصیه ها در حال تغییر هستند، مخصوصاً برای افرادی که به دلیل استفاده از استنت کاشته شده باز کننده دهانه شریان، از داروهای ضد پلاکت استفاده می کنند.

دندان ها و لثه ها در معرض خطر هستند.

عفونت و التهاب اطراف دندان ها ممکن است در پیشرفت یا گسترش بیماری های قلبی عروقی نقش داشته باشند.

سلامت دندان و سلامت قلب

سلامت دندان و سلامت قلب

جریان خون را حفظ کنید.

متخصصان توصیه هایی دارند در مورد چگونگی محافظت از قلب، در صورتی که نیاز دارید تحت درمان پریودنتال یا دیگر اقدامات تهاجمی دندانپزشکی قرار بگیرید. این متخصصان همواره توصیه می کنند به دلیل این مطالعه مراجعه به دندانپزشک خود را متوقف نکنید، اما در مورد آن هوشمندانه عمل کنید. اگر دندانپزشک از شما بخواهد قبل از انجام یک فرایند دندانپزشکی آسپرین یا هر داروی ضد پلاکت دیگری که مصرف می کنید را قطع کنید، ابتدا با پزشک متخصص قلب و عروق خود مشورت کنید.

متخصصان قلب و عروق با این موضوع موافق هستند و معتقدند اکثر افراد مبتلا به بیماری های قلبی می توانند با خیال راحت و بدون خطر خونریزی بیش از حد در طول یک فرایند دندانپزشکی داروهای ضد پلاکت خود را ادامه دهند.

توقف موقت داروهای ضد پلاکت برای یک فرایند دندانپزشکی بویژه زمانی خطرناک است که بیمار اخیراً آنژیوپلاستی به همراه کاشت استنت داشته است. قطع درمان با آسپرین به اضافه پلاویکس پس از آنژیوپلاستی، به میزان چشمگیری موجب افزایش خطر ایجاد لخته خون می شود که می تواند باعث بروز حمله قلبی شود.

حتی اگر ارتباط دقیق بین دندان ها، لثه ها، و قلب همچنان نامشخص باقی بماند، هنوز هم مراقبت خوب از دندان ها و و انجام هر کاری که می توانید برای پرهیز از پریودنتیت منطقی است. این کارهای به زیبایی لبخند شما کمک خواهند کرد و ممکن است به طور غیر مستقیم به قلب شما کمک کنند.

تمایل بسیاری از بیماران به داشتن دندان هایی “بی عیب و نقص” و لبخندی درخشان، در دندانپزشکی اهمیت روز افزونی پیدا کرده است. بلیچینگ یک روش درمانی حتی برای سفید و روشن کردن دندان هایی است که به شدت بد رنگ شده اند. این کار ظرف مدت کوتاهی انجام می شود.

علل تغییر رنگ دندان ها

تغییر رنگ دندان ها به دلایل مختلفی اتفاق می افتد. در بین همه آنها مصرف قهوه، برخی از انواع خاص چای ها، نوشیدنی های فاقد الکل، برخی ادویه ها، (از قبیل کاری، زعفران، کورکوما) و خوراکی های دیگر (مانند سس سویا، گیلاس، بلوبری، و توت فرنگی) و همچنین کشیدن سیگار باعث می شوند به جا ماندن رنگدانه ها روی دندان ها و جذب آنها به داخل مینای دندان افزایش پیدا کند. از دیگر عوامل مؤثر روی سفیدی طبیعی دندان ها عبارتند از برخی داروهای خاص، و نیز خمیر دندان ها و دهانشویه های رنگی. آخرین عوامل که البته کم اهمیت هم نیستند، سن، و بهداشت دهانی شخصی هستند که تأثیر اصلی را روی تغییر رنگ دندان ها دارند.

متأسفانه با مسواک زدن با دقت دندان ها نمی توان تغییر رنگ آنها را از بین برد. گرچه تغییر رنگ سطحی می تواند با درمان های تخصصی و حرفه ای در مطب زدوده شوند، اما تنها درمان بلیچینگ می تواند باعث درخشش دندان های شما شود. اکثر دندانپزشکان دو نوع درمان برای سفید کردن دندان ها ارائه می دهند، آفیس بلیچینگ (سفید کردن دندان ها داخل مطب) و هوم بلیچینگ (سفید کردن دندان ها در منزل). قبل از پرداختن به بلیچینگ، یک درمان تخصصی بهداشتی دهان و دندان برای خلق نقطه آغاز ایده آل برای بلیچینگ توصیه می شود.

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

آفیس بلیچینگ

آفیس بلیچینگ در مطب انجام می شود. قبل از درمان معاینه دقیق دندان ها، همراه با مشاوره کامل انجام می شود. برای بلیچینگ، ماده سفید کننده روی سطح دندان ها اعمال می شود، غلظت این ماده بویژه بر اساس کسب بیشترین نتیجه انتخاب می شود. مواد فعال داخل ماده سفید کننده به داخل دندان نفوذ می کنند، جایی که رادیکال های اکسیژن شکل می گیرند، که رنگدانه های روی سطح دندان ها را در هم می شکند.

که در پی آن دیگر روی سطح دندان ها وجود نخواهند داشت. این واکنش “تغییر رنگ” با استفاده هدفمند از نور ال ای دی آبی، که طول موج خاصی دارد، تشدید می شود. به همین دلیل، مولکول های رنگ حتی بیشتر فعال می شوند و بنابراین می تواند با ژل بلیچ کننده واکنش سریع تری نشان دهد. معمولاً سه دوره درمانی لازم است. به عنوان یک قانون کلی، زمان درمان کامل (بدون معاینه و مشاوره) حدود 45 تا 50 دقیقه است.

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

هوم بلیچینگ

برای هوم بلیچینگ تری های شخصی ساخته می شوند. تری ها با ژل سفید کننده پر می شوند و باید به مدت چهار تا پنج روز، هر بار به مدت یک تا دو ساعت روی دندان ها قرار بگیرند. دندانپزشکان دستور العمل های دقیق پیرامون درمان را به بیماران خوئ می دهند.

هوم بلیچینگ در منزل، اما تحت نظارت دندانپزشک انجام می شود، بنابراین، قابل مقایسه با محصولات بلیچینگ  OTC نیستند. علاوه بر این، گزینه دوم کم هزینه تر است، اما کاملاً واضح است که از نظر ایمنی و طول مدت اثر نسبت به سفید کردن تخصصی دندان ها توسط دندانپزشک در رتبه پایین تری قرار دارد. علاوه بر این، مواد فعال (و بنابراین اثر) آن ضعیف تر از موادی هستند که در بلیچینگ تخصصی دندان ها استفاده می شوند.

دندان های با بلیچینگ چگونه سفید می شوند؟

تأثیر این درمان در بیماران مختلف متفاوت است و از بین عوامل مختلف به میزان تغییر رنگ دندان ها در زمان سفید کردن دندان ها، و نیز واکنش بخ درمان بستگی دارد. در مورد هوم بلیچینگ، نظم عامل اصلی است و بیمار باید تری ها را با ژل سفید کننده همانطور که در مطب برای آنها توضیح داده شده است استفاده کرد تا به نتایج مطلوب دست پیدا کرد. به عنوان یک قانون، دندان ها تا چند درجه می توانند روشن تر شوند، به گونه ای که بعد از درمان بیمار بتواند از درخشش لبخند خود لذت ببرد.

تأثیر بلیچینگ دندان چه مدت دوام خواهد داشت؟

تفاوت های فردی وجود دارند، که از بین همه عوامل عادات رژیم غذایی و بهداشت فردی بیمار از بقیه مهم تر هستند. در طول دوره درمان دستور العمل های لازم برای پاکسازی دندان ها به شما داده خواهند شد تا بتوانید اثر بلیچینگ را تا حد امکان حفظ کنید. در صورت لزوم، درمان پس از چند ماه مجدداً تکرار خواهد شد.

آیا بلیچینگ برای همه افراد مؤثر است؟

سفید کردن دندان اساساً برای همه بیماران ممکن است. با این حال، مطالعات بالینی حاکی از این هستند که، بخش بسیار اندکی از جامعه (کمتر از پنج درصد) پس از بلیچینگ تغییرات چندانی را تجربه نمی کنند.

آفیس بلیچینگ یا هوم بلیچینگ، کدامیک برای من بهتر است؟

این پرسش نمی تواند به طور کلی پاسخ داده شود. بهترین راهکار برای هر مورد فردی به عوامل متعددی بستگی خواهد داشت و به صورت شخصی با دندانپزشک در مورد آن تصمیم گیری خواهد شد. با این حال، بر اساس تجربه ما، ترکیبی از درمان های هوم بلیچینگ و آفیس بلیچینگ مؤثر است.

آیا بلیچینگ برای دندان ها مضر است؟

سفید کردن تخصصی دندان ها توسط دندانپزشک روشی بی خطر است و معمولاً دندان ها با انجام آن هیچ آسیبی نمی بینند.

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

آیا بلیچینگ با درد همراه است؟

درمان بدون درد است، اما پس از بلیچینگ، ممکن است دندان ها به مدت چند روز حساس باشند. این یک واکنش کاملاً طبیعی است، که پس از یک دوره کوتاه زمانی از بین می رود و با استفاده از داروهای خاصی می تواند کاهش پیدا کند، که بیماران در مطب دریافت می کنند.

در حال حاضر، بر اساس باور مشترک دندانپزشکان و بیماران، ایمپلنت های دندانی بهترین روش برای جایگزینی هر تعدادی از دندان های از دست رفته هستند، اما آیا می دانسته اید که انها می توانند به حفظ سلامت قلب شما نیز کمک کنند؟ بر اساس تحقیقات جدید، از دست رفتن دندان ها در میانسالی اتفاق می افتد و به میزان چشمگیری می تواند احتمال گسترش بیماری های عروق کرونر قلب را افزایش دهد.

با این حال، ایمپلنت های دندانی می توانند کمک کنند تأثیرات از دست رفتن دندان ها به طور کامل معکوس شود، لبخند شما را احیاء کند و به طور همزمان از قلب شما محافظت کند. به خواندن این مطلب ادامه دهید تا در این زمینه بیشتر یاد بگیرید.

از دست رفتن دندان ها و بیماری عروق کرونر قلب

یک تیم از دانشمندان تحقیقی انجام دادند تا ببینند آیا هیچ ارتباطی بین از دست رفتن دندان ها در میانسالی و بیماری عروق کرونر قلب وجود دارد یا خیر. برای انجام این کار، آنها نگاهی به دو مطالعه قبلی داشتند که روی هزاران زن و مرد 45 تا 69 ساله ای انجام شده بود که از دست رفتن دندان و سلامت قلب خود را در طول یک دوره 12 تا 18 ساله گزارش داده بودند.

محققان پس از ترکیب همه این اطلاعات به چیزهای جالب تری دست یافتند:

  • افرادی که دو دندان یا بیشتر را از دست داده بودند، در مقایسه با افرادی که هیچ دندانی از دست نداده بودند، طی بازه زمانی که مطالعه انجام شده بود، خطر گسترش بیماری قلبی در آنها 23% بیشتر بود.
  • این افزایش خطر بیماری های قلبی هیچ ربطی به کیفیت رژیم غذایی، تعداد دفعات ورزش کردن، وزن بدن، و ابتلا به دیابت، بالا بودن کلسترول، و فشار خون بالا نداشت.
  • افراد شرکت کننده ای که طی دوره ای که مطالعه انجام شده بود هیچ دندانی از دست نداده بودند، هیچ افزایش چشمگیری در خطر بیماری عروق کرونر قلب تجربه نکردند.

محققان به این نتیجه رسیدند “که در میان افراد بزرگسال میانسال، هر چه در سال های اخیر تعداد بیشتری از دندان ها از دست رفته باشد، ممکن است بیشتر با خطرات بعدی بیماری عروق کرونر قلب همراه باشد.

کاشت ایمپلنت برای بیماران قلبی

کاشت ایمپلنت برای بیماران قلبی

ایمپلنت های دندانی چگونه می توانند کمک کنند

بنابراین اگر در حال خواندن این مطلب هستید و در میانسالی به سر می برید، و اخیراً تعدادی از دندان های خود را از دست داده اید، شاید این به ذهنتان برسد که، چه باید کرد؟ آیا شما محکوم به ابتلا به مشکلات قلبی هستید؟ خوشبختانه، دندانپزشکی قادر است با کاشت ایمپلنت های دندانی این مشکل را حل کند.

ایمپلنت های دندانی، برخلاف دیگر روش های جایگزینی دندان های از دست رفته، در حقیقت کل ساختار دندان را از ریشه تا تاج احیاء می کنند. آنها نه تنها دندان جدیدی می سازند که فوق العاده محکم و با دوام هستند، بلکه به پیشگیری از تحلیل استخوانی کمک می کند که پس از افتادن دندان بسیار شایع است.

اساساً، ایمپلنت های دندانی با هر گونه علائم از دست رفتن دندان  مقابله می کنند، که می توانند تأثیری که آنها روی قلب دارند را به شکلی باور نکردنی کاهش دهند. شاید لازم به ذکر نباشد که، ایمپلنت های دندانی می توانند توانایی غذا خوردن، حرف زدن، و با اعتماد لبخند زدن شما را بهبود دهند و به روش های بیشماری کیفیت زندگی شما را بهبود دهند.

آنچه باید به خاطر داشته باشید:

آنچه همه این اطلاعات ارائه می دهند این است که کاری که مراقبت از دندان ها می تواند انجام دهد بیشتر از زیبا جلوه دادن لبخند شماست. مسواک زدن و نخ دندان کشیدن و مراجعه منظم به دندانپزشک در درجه اول می توانند جلوی از دست رفتن دندان ها را بگیرند، و در صورتی که این اتفاق را تجربه کردید، ایمپلنت های دندانی می توانند باعث شوند گویی هرگز این اتفاق رخ نداده است و زندگی طولانی تر، شادتر، و سالم تری خواهید داشت.

پیشگیری از افتادن دندان های دیگر

کاشت ایمپلنت های دندانی فرایندی است که طی آن پیچ تیانیومی ایمپلنت با جراحی درون استخوان فک زیر خط لثه کار گذاشته می شود. پیچ به صورت طبیعی با استخوان فک پیوند می خورد و یک دندان مصنوعی که به صورت سفارشی ساخته شده است- و روکش نامیده می شود- به آن متصل می شود. ایمپلنت برای همیشه جایگزین دندان از دست رفته می شود.

وقتی یکی از دندان ها از دست می رود و جایگزینی برای آن قرار داده نمی شود، روند تخریب استخوان فک آغاز می شود. این می تواند منجر به از دست رفتن دندان های دیگر شود. استفاده از پروتزهای مصنوعی و بریج ها می تواند فشار بیشتری به دندان های دیگر وارد کند؛ گاهی اوقات، دندان های طبیعی شما باید تراشیده شوند تا اجازه دهند بریج روی آنها قرار بگیرد. وقتی ایمپلنت دندانی می کارید، نیاز نیست هیچ یک از این شرایط را تحمل کنید.

کاشت ایمپلنت برای بیماران قلبی

کاشت ایمپلنت برای بیماران قلبی

جلوگیری از بروز بیماری لثه و خطرات مرتبط با آن

پروتزهای مصنوعی می توانند در بهداشت دهانی اختلال ایجاد کنند، زیرا زدودن ذرات غذا و باکتری ها با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن را دشوار می کنند. بهداشت ضعیف دهانی می تواند منجر به بروز بیماری های لثه مانند ژنژیویت و پریودنتیت شود، که می توانند موجب تورم، التهاب، عفونت، از دست رفتن دندان، و التهاب شوند

پریودنتیت شدید می تواند باعث شود باکتری ها و التهاب در سراسر بدن گسترش پیدا کنند. این اتفاق می تواند خطر انواع مختلف بیماری ها مانند بیماری قلبی، دیابت نوع 2، مشکلات بارداری، مرگ و میر، بیماری آلزایمر، و عفونت ریه را افزایش دهد.

با ایمپلنت های دندانی مسواک زدن و نخ دندان کشیدن آسان تر خواهد بود زیرا درست مانند دندان های طبیعی هستند، به همین دلیل احتمال بروز بیماری لثه و بیماری های دیگر همراه با آن کاهش پیدا می کند.

کمک به داشتن رژیم غذایی سالم تر

اگر خودتان یا یکی از افرادی که می شناسید پروتز مصنوعی یا بریج دارید، احتمالاً می دانید که فهرستی از غذاها وجود دارند که باید از آنها بپرهیزید، از جمله مغزها، کره مغزها، دانه ها، دانه های کاملی مانند پاپ کورن، برخی سبزیجات خام خاص مانند هویچ ها و بلال، و برخی میوه ها مانند سیب و گلابی.

این فهرست اکثر غذاهای سالم را شامل می شود. میوه ها و سبزیجات سرشار از مواد مغذی هستند که با سلامت قلب ارتباط دارند. و میوه ها، مغزها، دانه ها، و دانه های کامل منابع غنی از فیبر هستند، که با خطر کمتر انواع بیماری ها شامل بیماری قلبی، دیابت نوع 2، چاقی، و برخی از انواع سرطان ها ارتباط دارند. وقتی ایمپلنت دندانی دارید، لازم نیست یک فهرست از غذاهای سالم را کنار بگذارید که برای سلامت شما فوق العاده هستند.

نمونه های درمانی کاشت ایمپلنت



بخش تخصصی کاشت ایمپلنت





سلامت دهان و دندان و شکل ظاهری آنها یکی از مهمترین فاکتورها در زیبایی محسوب می‌شوند. یکی از مشکلاتی که میلیونها نفر در دنیا با آن مواجه هستند از دست دادن یک یا چند دندان است و از جمله عواملی که منجر به این مشکل می‌شوند می‌توان به پوسیدگی دندان، بیماریهای لثه، و یا آسیب و ضربه اشاره نمود. بریج و دنچر تنها راه‌حلهایی بودند که سالها برای رفع این مشکل بکار می‌رفتند اما امروزه ایمپلنتهای دندانی ابزاری هستند که بیشتر از سایر روشها مورد استفاده قرار می‌گیرند. ایمپلنتهای دندانی جایگزین ریشۀ دندان می‌باشند. ایمپلنتها پایه‌ای برای دندان جایگزین ثابت یا متحرک هستند که برای هماهنگی با دندانهای طبیعی ساخته می‌شوند.

مقالات تخصصی کاشت ایمپلنت



قبل از انجام فرایندهای دندانپزشکی، بدون مشورت با متخصص قلب خود مصرف آسپرین، پلاویکس یا هر داروی ضد پلاکت دیگری را قطع نکنید.

فشارهای جسمی، عاطفی، و روانی جراحی، شرایطی را درون عروق بوجود می آورد که گاهی اوقات منجر به حمله قلبی یا سکته می شود. مدت ها است که این امر برای پیوند عروق کرونر، تعویض مفصل ران، و دیگر جراحی های اصلی شناخته شده است. اکنون به نظر می رسد که کشیدن دندان و دیگر جراحی های دهانی نیز به طور موقت- اما مقدار اندکی- خطر حمله قلبی و سکته را را افزایش می دهند.

محققان گزارش داده اند که افراد طی چهار هفته قرار گرفتن تحت درمان های تهاجمی دندانپزشکی، مانند کشیدن دندان یا جرم گیری و روت پلنینیگ (تسطیح سطح ریشه) برای پاکسازی دندان ها و لثه ها، احتمال داشتن حمله قلبی یا سکته در آنها 5/1 برابر بیشتر از هر زمان دیگری طی شش ماه پس از فرایند دندانپزشکی بوده است. در ادامه چنین عناوین ترسناکی در رسانه ها منتشر شد که “اقدامات دندانپزشکی می توانند باعث حمله قلبی شما شوند”.

اگر چه از نظر آماری خطرات بروز حوادث قلبی عروقی ظرف چهار هفته پس از چنین اقدامات دندانپزشکی به میزان قابل چشمگیری بالاتر (افزایش 50%) بود، اما خطر مطلق بسیار پایین بود. در این مطالعه که نگاه رو به گذشته دارد، و روی 1152 نفر از افرادی انجام شده بود که مدتی پس از انجام جراحی های دهان و دندان حمله قلبی یا سکته داشته اند، این میزان طی یک ماه پس از فرایند 5/3 درصد، پس از آن طی هر 5 ماه آینده 6/2 درصد بوده است.

هیچ مطالعه ای آنقدر کامل و بی نقص نیست، و این مطالعه نیز محدویت های متعددی داشت. بزرگترین مشکلی که داشت این بود که محققان نتوانسته بودند بگویند آیا افراد شرکت کننده قبل از قرار گرفتن تحت اقدامات تهاجمی دندانپزشکی، مصرف آسپرین، کلوپیدوگرل (پلاویکس) یا دیگر داروهای ضد پلاکت را قطع کرده اند یا خیر.

این داروها اجازه نمی دهند سلول های خونی بسیار ریز معروف به پلاکت ها کنار هم جمع شوند و لخته خون تشکیل دهند. قطع داروی ضد پلاکت قبل از درمان دندان- و نه در طول خود درمان- می تواند عاملی باشد که در حمله قلبی و سکته خیلی زود پس از اقدامات دندانپزشکی در این مطالعه نقش داشته است.

سلامت دندان و سلامت قلب

سلامت دندان و سلامت قلب

منشاء مشکل کجاست؟

وقتی افراد بزرگسال دندان از دست می دهند، وقتی معمولاً مقصر اصلی پریودنتیت است. این بیماری لثه زمانی آغاز می شود که پلاک-یک فیلم مملو از باکتری که روی دندان شکل می گیرد – به داخل حفره کنار دندان فرو می رود، شیارهای بین دندان ها و لثه ها. وقتی این اتفاق رخ می دهد، باکتری ها از خود سمی آزاد می کنند که باعث تحریک بافت های اطراف می شود. برای افزایش بهبود، سیستم ایمنی بدن از خود واکنش التهابی نشان می دهد. اما این می تواند حتی موجب تشدید مشکل شود و منجر به بروز پریودنتیت شود، که یک بیماری التهابی است که باعث تخریب بافت های لثه و تضعیف دندان ها می شود.

اولین خط دفاعی در برابر پریودنتیت مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم برای عاری نگه داشتن دندان ها از پلاک های دندانی است. اما اکثر افراد به پاکسازی های دوره ای دندانی نیز برای زدودت تارتار (پلاک های سفت شده) نیاز دارند. با گسترش پریودنتیت، درمان های تهاجمی بیشتری، مانند پاکسازی عمقی، جراحی پریودنتال، یا کشیدن دندان، ممکن است برای احیاء سلامت لثه ها لازم باشند.

چنین فرایندهایی کم خطر تلقی می شوند. دندانپزشکان برای ایجاد امنیت و جلوگیری از خونریزی بیش از حد در طول درمان، به صورت سنتی به بیماران خود توصیه می کنند از چند روز قبل از انجام یک فرایند تهاجمی دندانپزشکی، دریافت آسپرین، پلاویکس، یا دیگر داروهای ضد انعقاد خون را متوقف کنند. اما این توصیه ها در حال تغییر هستند، مخصوصاً برای افرادی که به دلیل استفاده از استنت کاشته شده باز کننده دهانه شریان، از داروهای ضد پلاکت استفاده می کنند.

دندان ها و لثه ها در معرض خطر هستند.

عفونت و التهاب اطراف دندان ها ممکن است در پیشرفت یا گسترش بیماری های قلبی عروقی نقش داشته باشند.

سلامت دندان و سلامت قلب

سلامت دندان و سلامت قلب

جریان خون را حفظ کنید.

متخصصان توصیه هایی دارند در مورد چگونگی محافظت از قلب، در صورتی که نیاز دارید تحت درمان پریودنتال یا دیگر اقدامات تهاجمی دندانپزشکی قرار بگیرید. این متخصصان همواره توصیه می کنند به دلیل این مطالعه مراجعه به دندانپزشک خود را متوقف نکنید، اما در مورد آن هوشمندانه عمل کنید. اگر دندانپزشک از شما بخواهد قبل از انجام یک فرایند دندانپزشکی آسپرین یا هر داروی ضد پلاکت دیگری که مصرف می کنید را قطع کنید، ابتدا با پزشک متخصص قلب و عروق خود مشورت کنید.

متخصصان قلب و عروق با این موضوع موافق هستند و معتقدند اکثر افراد مبتلا به بیماری های قلبی می توانند با خیال راحت و بدون خطر خونریزی بیش از حد در طول یک فرایند دندانپزشکی داروهای ضد پلاکت خود را ادامه دهند.

توقف موقت داروهای ضد پلاکت برای یک فرایند دندانپزشکی بویژه زمانی خطرناک است که بیمار اخیراً آنژیوپلاستی به همراه کاشت استنت داشته است. قطع درمان با آسپرین به اضافه پلاویکس پس از آنژیوپلاستی، به میزان چشمگیری موجب افزایش خطر ایجاد لخته خون می شود که می تواند باعث بروز حمله قلبی شود.

حتی اگر ارتباط دقیق بین دندان ها، لثه ها، و قلب همچنان نامشخص باقی بماند، هنوز هم مراقبت خوب از دندان ها و و انجام هر کاری که می توانید برای پرهیز از پریودنتیت منطقی است. این کارهای به زیبایی لبخند شما کمک خواهند کرد و ممکن است به طور غیر مستقیم به قلب شما کمک کنند.

تمایل بسیاری از بیماران به داشتن دندان هایی “بی عیب و نقص” و لبخندی درخشان، در دندانپزشکی اهمیت روز افزونی پیدا کرده است. بلیچینگ یک روش درمانی حتی برای سفید و روشن کردن دندان هایی است که به شدت بد رنگ شده اند. این کار ظرف مدت کوتاهی انجام می شود.

علل تغییر رنگ دندان ها

تغییر رنگ دندان ها به دلایل مختلفی اتفاق می افتد. در بین همه آنها مصرف قهوه، برخی از انواع خاص چای ها، نوشیدنی های فاقد الکل، برخی ادویه ها، (از قبیل کاری، زعفران، کورکوما) و خوراکی های دیگر (مانند سس سویا، گیلاس، بلوبری، و توت فرنگی) و همچنین کشیدن سیگار باعث می شوند به جا ماندن رنگدانه ها روی دندان ها و جذب آنها به داخل مینای دندان افزایش پیدا کند. از دیگر عوامل مؤثر روی سفیدی طبیعی دندان ها عبارتند از برخی داروهای خاص، و نیز خمیر دندان ها و دهانشویه های رنگی. آخرین عوامل که البته کم اهمیت هم نیستند، سن، و بهداشت دهانی شخصی هستند که تأثیر اصلی را روی تغییر رنگ دندان ها دارند.

متأسفانه با مسواک زدن با دقت دندان ها نمی توان تغییر رنگ آنها را از بین برد. گرچه تغییر رنگ سطحی می تواند با درمان های تخصصی و حرفه ای در مطب زدوده شوند، اما تنها درمان بلیچینگ می تواند باعث درخشش دندان های شما شود. اکثر دندانپزشکان دو نوع درمان برای سفید کردن دندان ها ارائه می دهند، آفیس بلیچینگ (سفید کردن دندان ها داخل مطب) و هوم بلیچینگ (سفید کردن دندان ها در منزل). قبل از پرداختن به بلیچینگ، یک درمان تخصصی بهداشتی دهان و دندان برای خلق نقطه آغاز ایده آل برای بلیچینگ توصیه می شود.

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

آفیس بلیچینگ

آفیس بلیچینگ در مطب انجام می شود. قبل از درمان معاینه دقیق دندان ها، همراه با مشاوره کامل انجام می شود. برای بلیچینگ، ماده سفید کننده روی سطح دندان ها اعمال می شود، غلظت این ماده بویژه بر اساس کسب بیشترین نتیجه انتخاب می شود. مواد فعال داخل ماده سفید کننده به داخل دندان نفوذ می کنند، جایی که رادیکال های اکسیژن شکل می گیرند، که رنگدانه های روی سطح دندان ها را در هم می شکند.

که در پی آن دیگر روی سطح دندان ها وجود نخواهند داشت. این واکنش “تغییر رنگ” با استفاده هدفمند از نور ال ای دی آبی، که طول موج خاصی دارد، تشدید می شود. به همین دلیل، مولکول های رنگ حتی بیشتر فعال می شوند و بنابراین می تواند با ژل بلیچ کننده واکنش سریع تری نشان دهد. معمولاً سه دوره درمانی لازم است. به عنوان یک قانون کلی، زمان درمان کامل (بدون معاینه و مشاوره) حدود 45 تا 50 دقیقه است.

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

هوم بلیچینگ

برای هوم بلیچینگ تری های شخصی ساخته می شوند. تری ها با ژل سفید کننده پر می شوند و باید به مدت چهار تا پنج روز، هر بار به مدت یک تا دو ساعت روی دندان ها قرار بگیرند. دندانپزشکان دستور العمل های دقیق پیرامون درمان را به بیماران خوئ می دهند.

هوم بلیچینگ در منزل، اما تحت نظارت دندانپزشک انجام می شود، بنابراین، قابل مقایسه با محصولات بلیچینگ  OTC نیستند. علاوه بر این، گزینه دوم کم هزینه تر است، اما کاملاً واضح است که از نظر ایمنی و طول مدت اثر نسبت به سفید کردن تخصصی دندان ها توسط دندانپزشک در رتبه پایین تری قرار دارد. علاوه بر این، مواد فعال (و بنابراین اثر) آن ضعیف تر از موادی هستند که در بلیچینگ تخصصی دندان ها استفاده می شوند.

دندان های با بلیچینگ چگونه سفید می شوند؟

تأثیر این درمان در بیماران مختلف متفاوت است و از بین عوامل مختلف به میزان تغییر رنگ دندان ها در زمان سفید کردن دندان ها، و نیز واکنش بخ درمان بستگی دارد. در مورد هوم بلیچینگ، نظم عامل اصلی است و بیمار باید تری ها را با ژل سفید کننده همانطور که در مطب برای آنها توضیح داده شده است استفاده کرد تا به نتایج مطلوب دست پیدا کرد. به عنوان یک قانون، دندان ها تا چند درجه می توانند روشن تر شوند، به گونه ای که بعد از درمان بیمار بتواند از درخشش لبخند خود لذت ببرد.

تأثیر بلیچینگ دندان چه مدت دوام خواهد داشت؟

تفاوت های فردی وجود دارند، که از بین همه عوامل عادات رژیم غذایی و بهداشت فردی بیمار از بقیه مهم تر هستند. در طول دوره درمان دستور العمل های لازم برای پاکسازی دندان ها به شما داده خواهند شد تا بتوانید اثر بلیچینگ را تا حد امکان حفظ کنید. در صورت لزوم، درمان پس از چند ماه مجدداً تکرار خواهد شد.

آیا بلیچینگ برای همه افراد مؤثر است؟

سفید کردن دندان اساساً برای همه بیماران ممکن است. با این حال، مطالعات بالینی حاکی از این هستند که، بخش بسیار اندکی از جامعه (کمتر از پنج درصد) پس از بلیچینگ تغییرات چندانی را تجربه نمی کنند.

آفیس بلیچینگ یا هوم بلیچینگ، کدامیک برای من بهتر است؟

این پرسش نمی تواند به طور کلی پاسخ داده شود. بهترین راهکار برای هر مورد فردی به عوامل متعددی بستگی خواهد داشت و به صورت شخصی با دندانپزشک در مورد آن تصمیم گیری خواهد شد. با این حال، بر اساس تجربه ما، ترکیبی از درمان های هوم بلیچینگ و آفیس بلیچینگ مؤثر است.

آیا بلیچینگ برای دندان ها مضر است؟

سفید کردن تخصصی دندان ها توسط دندانپزشک روشی بی خطر است و معمولاً دندان ها با انجام آن هیچ آسیبی نمی بینند.

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

آیا بلیچینگ با درد همراه است؟

درمان بدون درد است، اما پس از بلیچینگ، ممکن است دندان ها به مدت چند روز حساس باشند. این یک واکنش کاملاً طبیعی است، که پس از یک دوره کوتاه زمانی از بین می رود و با استفاده از داروهای خاصی می تواند کاهش پیدا کند، که بیماران در مطب دریافت می کنند.

در حال حاضر، بر اساس باور مشترک دندانپزشکان و بیماران، ایمپلنت های دندانی بهترین روش برای جایگزینی هر تعدادی از دندان های از دست رفته هستند، اما آیا می دانسته اید که انها می توانند به حفظ سلامت قلب شما نیز کمک کنند؟ بر اساس تحقیقات جدید، از دست رفتن دندان ها در میانسالی اتفاق می افتد و به میزان چشمگیری می تواند احتمال گسترش بیماری های عروق کرونر قلب را افزایش دهد.

با این حال، ایمپلنت های دندانی می توانند کمک کنند تأثیرات از دست رفتن دندان ها به طور کامل معکوس شود، لبخند شما را احیاء کند و به طور همزمان از قلب شما محافظت کند. به خواندن این مطلب ادامه دهید تا در این زمینه بیشتر یاد بگیرید.

از دست رفتن دندان ها و بیماری عروق کرونر قلب

یک تیم از دانشمندان تحقیقی انجام دادند تا ببینند آیا هیچ ارتباطی بین از دست رفتن دندان ها در میانسالی و بیماری عروق کرونر قلب وجود دارد یا خیر. برای انجام این کار، آنها نگاهی به دو مطالعه قبلی داشتند که روی هزاران زن و مرد 45 تا 69 ساله ای انجام شده بود که از دست رفتن دندان و سلامت قلب خود را در طول یک دوره 12 تا 18 ساله گزارش داده بودند.

محققان پس از ترکیب همه این اطلاعات به چیزهای جالب تری دست یافتند:

  • افرادی که دو دندان یا بیشتر را از دست داده بودند، در مقایسه با افرادی که هیچ دندانی از دست نداده بودند، طی بازه زمانی که مطالعه انجام شده بود، خطر گسترش بیماری قلبی در آنها 23% بیشتر بود.
  • این افزایش خطر بیماری های قلبی هیچ ربطی به کیفیت رژیم غذایی، تعداد دفعات ورزش کردن، وزن بدن، و ابتلا به دیابت، بالا بودن کلسترول، و فشار خون بالا نداشت.
  • افراد شرکت کننده ای که طی دوره ای که مطالعه انجام شده بود هیچ دندانی از دست نداده بودند، هیچ افزایش چشمگیری در خطر بیماری عروق کرونر قلب تجربه نکردند.

محققان به این نتیجه رسیدند “که در میان افراد بزرگسال میانسال، هر چه در سال های اخیر تعداد بیشتری از دندان ها از دست رفته باشد، ممکن است بیشتر با خطرات بعدی بیماری عروق کرونر قلب همراه باشد.

کاشت ایمپلنت برای بیماران قلبی

کاشت ایمپلنت برای بیماران قلبی

ایمپلنت های دندانی چگونه می توانند کمک کنند

بنابراین اگر در حال خواندن این مطلب هستید و در میانسالی به سر می برید، و اخیراً تعدادی از دندان های خود را از دست داده اید، شاید این به ذهنتان برسد که، چه باید کرد؟ آیا شما محکوم به ابتلا به مشکلات قلبی هستید؟ خوشبختانه، دندانپزشکی قادر است با کاشت ایمپلنت های دندانی این مشکل را حل کند.

ایمپلنت های دندانی، برخلاف دیگر روش های جایگزینی دندان های از دست رفته، در حقیقت کل ساختار دندان را از ریشه تا تاج احیاء می کنند. آنها نه تنها دندان جدیدی می سازند که فوق العاده محکم و با دوام هستند، بلکه به پیشگیری از تحلیل استخوانی کمک می کند که پس از افتادن دندان بسیار شایع است.

اساساً، ایمپلنت های دندانی با هر گونه علائم از دست رفتن دندان  مقابله می کنند، که می توانند تأثیری که آنها روی قلب دارند را به شکلی باور نکردنی کاهش دهند. شاید لازم به ذکر نباشد که، ایمپلنت های دندانی می توانند توانایی غذا خوردن، حرف زدن، و با اعتماد لبخند زدن شما را بهبود دهند و به روش های بیشماری کیفیت زندگی شما را بهبود دهند.

آنچه باید به خاطر داشته باشید:

آنچه همه این اطلاعات ارائه می دهند این است که کاری که مراقبت از دندان ها می تواند انجام دهد بیشتر از زیبا جلوه دادن لبخند شماست. مسواک زدن و نخ دندان کشیدن و مراجعه منظم به دندانپزشک در درجه اول می توانند جلوی از دست رفتن دندان ها را بگیرند، و در صورتی که این اتفاق را تجربه کردید، ایمپلنت های دندانی می توانند باعث شوند گویی هرگز این اتفاق رخ نداده است و زندگی طولانی تر، شادتر، و سالم تری خواهید داشت.

پیشگیری از افتادن دندان های دیگر

کاشت ایمپلنت های دندانی فرایندی است که طی آن پیچ تیانیومی ایمپلنت با جراحی درون استخوان فک زیر خط لثه کار گذاشته می شود. پیچ به صورت طبیعی با استخوان فک پیوند می خورد و یک دندان مصنوعی که به صورت سفارشی ساخته شده است- و روکش نامیده می شود- به آن متصل می شود. ایمپلنت برای همیشه جایگزین دندان از دست رفته می شود.

وقتی یکی از دندان ها از دست می رود و جایگزینی برای آن قرار داده نمی شود، روند تخریب استخوان فک آغاز می شود. این می تواند منجر به از دست رفتن دندان های دیگر شود. استفاده از پروتزهای مصنوعی و بریج ها می تواند فشار بیشتری به دندان های دیگر وارد کند؛ گاهی اوقات، دندان های طبیعی شما باید تراشیده شوند تا اجازه دهند بریج روی آنها قرار بگیرد. وقتی ایمپلنت دندانی می کارید، نیاز نیست هیچ یک از این شرایط را تحمل کنید.

کاشت ایمپلنت برای بیماران قلبی

کاشت ایمپلنت برای بیماران قلبی

جلوگیری از بروز بیماری لثه و خطرات مرتبط با آن

پروتزهای مصنوعی می توانند در بهداشت دهانی اختلال ایجاد کنند، زیرا زدودن ذرات غذا و باکتری ها با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن را دشوار می کنند. بهداشت ضعیف دهانی می تواند منجر به بروز بیماری های لثه مانند ژنژیویت و پریودنتیت شود، که می توانند موجب تورم، التهاب، عفونت، از دست رفتن دندان، و التهاب شوند

پریودنتیت شدید می تواند باعث شود باکتری ها و التهاب در سراسر بدن گسترش پیدا کنند. این اتفاق می تواند خطر انواع مختلف بیماری ها مانند بیماری قلبی، دیابت نوع 2، مشکلات بارداری، مرگ و میر، بیماری آلزایمر، و عفونت ریه را افزایش دهد.

با ایمپلنت های دندانی مسواک زدن و نخ دندان کشیدن آسان تر خواهد بود زیرا درست مانند دندان های طبیعی هستند، به همین دلیل احتمال بروز بیماری لثه و بیماری های دیگر همراه با آن کاهش پیدا می کند.

کمک به داشتن رژیم غذایی سالم تر

اگر خودتان یا یکی از افرادی که می شناسید پروتز مصنوعی یا بریج دارید، احتمالاً می دانید که فهرستی از غذاها وجود دارند که باید از آنها بپرهیزید، از جمله مغزها، کره مغزها، دانه ها، دانه های کاملی مانند پاپ کورن، برخی سبزیجات خام خاص مانند هویچ ها و بلال، و برخی میوه ها مانند سیب و گلابی.

این فهرست اکثر غذاهای سالم را شامل می شود. میوه ها و سبزیجات سرشار از مواد مغذی هستند که با سلامت قلب ارتباط دارند. و میوه ها، مغزها، دانه ها، و دانه های کامل منابع غنی از فیبر هستند، که با خطر کمتر انواع بیماری ها شامل بیماری قلبی، دیابت نوع 2، چاقی، و برخی از انواع سرطان ها ارتباط دارند. وقتی ایمپلنت دندانی دارید، لازم نیست یک فهرست از غذاهای سالم را کنار بگذارید که برای سلامت شما فوق العاده هستند.

نمونه های درمانی کاشت ایمپلنت



دندانپزشک هایی که برای درمان بیماران خود از ایمپلنت های دندانی استفاده می کنند درک صحیحی از ماهیت اسئواینتگریشن و تفاوت های بنیادی مهم بین ایمپلنت های دندانی و دندان های طبیعی دارند. دندان ها در اصل داخل فک شکل می گیرند و طی یک دسته رویدادهای بیولوژیک، از درون مخاط روی آن بیرون می آیند که هنوز کاملاً درک نشده اند. از سوی دیگر، ایمپلنت ها با جراحی داخل استخوان فک قرار داده می شوند و یکی از معدود ابزارهای زیبایی هستند که نشان داده شده است که به صورت موفقیت آمیز و دائمی با کمترین، یا حتی بدون هیچ مشکلی به داخل اپیتلیوم سطح نفوذ می کنند.

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

مقایسه لثه و بافت نرم اطراف ایمپلنت

در دندان های سالم، حاشیه های لثه روی مینای دندان قرار می گیرند. حاشیه های لثه به صورت کنگره دار کنار دندان ها قرار می گیرند و یک شیار نازک را روی سطح دندان ها تشکیل می دهند. لثه بین دندان ها بالا می آید تا پاپیلاهای بین دندانی را تشکیل دهد، که ساختارهای پیچیده ای هستند. بین دندان های جلو و پاپیلاها ساختارهای هرمی شکل با پیوند لثه هستند که پس از کانتور پیوند سمان و مینای دندان قرار می گیرند. در منطقه دندان های مولر، پاپیلاهای باکال و لینگوال در امبراژورهای دندان های طبیعی با “col” از یکدیگر مجزا شده اند، که فرو رفتگی هایی در بافت های بن دندانی هستند که درست زیر سطح تماس اینترپروکسیمال واقع شده اند و پاپیلاهای دهان و زبان را به هم متصل می کنند. یک دسته پیچیده از فیبرهای بافت های همبند لثه یک گروه تعریف شده را شکل می دهند:

  • فیبرهای بین دندانی
  • فیبرهای دندانی- لثه ای
  • فیبرهای مدور
  • فیبرهای پوسته آلوئولار

بسیاری از این فیبرها داخل سمنتوم ریشه، بین پوسته آلوئولار و پیوند سمان و مینای دندان قرار گرفته اند، بنابراین به وجود دندان های طبیعی بستگی دارند.

در ایمپلنت های دندانی، یک عامل بین مخاطی (اباتمنت، گردن ایمپلنت، یا روکش آن) از داخل مخاط بیرون می آید که بهبود پیدا می کند و بدون پیوند سمنتوم اطراف آن شکل می گیرد و تطبیق می یابد. فیبرهای کلاژنی داخل مخاط اطراف ایمپلنت های دندانی موازی اباتمنت قرار می گیرند و هیچ تماسی با سطح اباتمنت برقرار نمی کنند. برخی فیبرها نیز هستند که به صورت مرتب تر در کنار سطوح ایمپلنتی قرار می گیرند که داخل مخاط قرار گرفته اند و سطوح زبرتری دارند. در این موقعیت، به نظر می رسد برخی فیبرها نسبت به سطح ایمپلنت ها با زاویه درست قرار می گیرند، اما هیچ شواهدی مبنی بر مکانیزم اتصال خوب آنها وجود ندارد. با این حال، سطح زبر اباتمنت در صورتی که در حفره دهان بدون پوشش بماند دارای ویژگی های منفی مانند افزایش خوردگی سطح ایمپلنت و آلودگی میکروبی خواهد بود.

پاپیلایی که اطراف ایمپلنت دندانی شکل می گیرد می تواند با فیبرهای کلاژنی حمایت شود که به دندان های طبیعی مجاور پیوند می خورند. با این حال، در مواردی که به جای دندان طبیعی ایمپلنت دندانی در کنار این ایمپلنت ها وجود دارند، شکل گیری پاپیلای بافت نرم کمتر قابل پیش بینی است و شکل آنها به وجود بافت نرم با ضخامت کافی، استخوان با ارتفاع کافی، فضای لازم بین ایمپلنت ها، و کانتور با دقت روکش بستگی دارد تا ظاهر و حفظ پاپیلا ارتقاء یابد.

احتمال اینکه بافت نرم بین چند واحد ایمپلنت در جلوی دهان کانتور صافی داشته باشند بیشتر است، اما می تواند تحت تأثیر ضخامت بافت نرم و شکل روکش قرار بگیرد.

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

اپیتلیوم اتصالی

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

در دندان های سالم، اپیتلیوم اتصالی با اتصالات همی دسموزومی به مینای دندان متصل است و یک ساختار پایه ای لامینا مانند با سلول های اپیتلیال شکل می گیرد. اکنون تصور می شود چسبندگی ها یا اینتگرین های خاصی به صورت واسطه مکانیزم پیوند بیولوژیک عمل می کنند، که در پیوند سلول به سلول و نیز سلول به چسبندگی ماتریکس نقش بنیادی دارند. کاملاً مشخص است که اپیتلیوم اتصالی سمنتوم سطح ریشه، عاج، و مواد دندانی متعددی مانند اجزاء ایمپلنت را شکل می دهد.

 

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

یک اپیتلیوم اتصالی عادی می تواند از مخاط/ لثه دهانی مجاور در کنار برش مجدداً تولید شود، و اپیتلیوم اتصالی جدید از اپیتلیومی که قبلاً وجود داشته است قابل تشخیص نیست. تصور می شود ویژگی های اپیتلیوم اتصالی تحت تأثیر بافت همبند زیرین، وجود نفوذ التهابی، و وجود سطح دندان/ ایمپلنتی که به آن متصل می شوند تعریف می شوند و ویژگی های ذاتی سلول های اپیتلیال در این بین نقش ندارند. اپیتلیوم اتصالی از گردش فوق العاده بالایی برخوردار است نسبت به هر دو ماده و اجزاء سیستم ایمنی و التهابی قابل نفوذ است. اپیتلیوم اتصالی می تواند هم روی خود ایمپلنت و هم روی اباتمنت وجود داشته باشد. علت می تواند تفاوت هایی باشند که در طراحی ایمپلنت ها وجود دارند، و نیز نیازمندی های بیولوژیک پیوند بافت نرم و سطح پیوند بین اباتمنت و ایمپلنت.

عرض بیولوژیک

در دندان ها، مفهوم عرض بیولوژیک به خوبی قابل فهم است، زیرا قسمتی است که در آن منطقه بافت همبند متصل، استخوان آلوئولار زیرین را از انتهای آپیکال اپیتلیوم اتصالی جدا می کند.

 

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

پهنای منطقه بافت همبند حدود 2 میلی متر و ارتفاع اپیتلیوم اتصالی حدود 5/1 میلی متر است. در تصاویر b و c بالا دو طرح متفاوت از ایمپلنت ها و عرض بیولوژیک اطراف آن مشاهده می کنید. در مورد اول، طرح ایمپلنت نمونه سیستم ایمپلنت هایی است که به صورت دو مرحله ای کاشته می شوند. پس از یک سال کارکرد، معمولاً حاشیه استخوان در کنار رزوه اول قرار می گیرد. اپیتلیوم اتصالی (با عرض آپیکو-کرونال 5/1 تا 2 میلی متری) روی اباتمنت واقع شده است، و یک منطقه از بافت همبند بی نظم، حدود 1 تا 2 میلی متر عرض بین آنها قرار می گیرد. اتصال بین اباتمنت و سر ایمپلنت داخل این محدوده واقع شده است.

در مقایسه، ایمپلنت های یک مرحله ای (ایمپلنت هایی که در زیر لثه قرار نمی گیرند) به گونه ای قرار می گیرند که سطح زبر آنها داخل استخوان قرار داده می شود، اما گردن صاف و صیقلی آن که بخش یکدستی از ایمپلنت است، که نقش عامل بین مخاطی را ایفا می کند. بنابراین، اپیتلویم اتصالی به طور عادی روی ایمپلنت قرار می گیرد، و اتصال ایمپلنت/ اباتمنت نسبت به این سطح به صورت کورونال قرار می گیرد. اینطور فرض شده است که اتصال داخل سیستم قرار گرفته زیر بافت (دو مرحله ای) می تواند روی سطح پیوند بافت نرم و عرض بیولوژیک تأثیر بگذارد. این اتفاق می تواند در نتیجه حرکات بسیار ریز بین دو جزء رخ دهد یا در صورت نفوذ میکروبی از بین فواصل بسیار ریز بین ایمپلنت و اباتمنت. در حال حاضر، تفاوت های نظری بین این دو نوع هیچ تفاوت فاحشی از نظر بافتی، یا در عملکرد بالینی بوجود نمی آورد.

بررسی عمق پروب کردن

پروب پریودنتال دندان های طبیعی بخش مهمی از معاینات دندانپزشکی است. کاملاً اثبات شده است که در شرایط کاملاً سالم، پروب دندانپزشکی تا حدودی در اپیتلویم اتصالی نفوذ می کند و این نفوذ با وجود التهاب افزایش می یابد. تحت شرایط اخیر، پروب توسط بیشتر فیبرهای بافت همبند ژینژیوال دست نخورده کورونال، حدود 2 میلی متر از استخوان، متوقف می شود. شرایط اطراف ایمپلنت دندانی متفاوت است و عمق شیار تا حد زیادی به ضخامت پاکت بافت نرم بستگی دارد. عمق های پروب کردن اطراف ایمپلنت ها، به طور کلی عمیق تر از اطراف دندان ها هستند، اما نفوذ بافت نرم بر پایه شیار، تا میزان مشابهی اتفاق می افتد و نوک پروب تنها در حدود 2 میلی متری حاشیه استخوان ها متوقف می شود.

اطلاعات بدست آمده از پروب اطراف ایمپلنت ها تا حدودی پرسش برانگیز است و برخی دندانپزشک ها به انجام آن اعتقادی ندارند، و ترجیح می دهند تکیه آنها روی بررسی رادیوگرافیک سطوح استخوان باشد. بعلاوه، فشار دیجیتال روی سطوح خارجی بافت نرم اطراف ایمپلنت، می تواند علائم التهابی مانند خونریزی یا ترشح چرک را از خود نشان دهد.

مقایسه الیاف پریودنتال لیگامان با اسئواینتگریشن

الیاف پریودنتال لیگامان

الیاف پریودنتال لیگامان یک ساختار پیچیده، با حدود 1/0 تا 2/0 میلی متر عرض است، که با یک حالت کشسان، از دندان حمایت می کند. لیگامان فیبرهای کلاژنی را تشکیل می دهد که به عنوان فیبرهای Sharpey درون سمنتوم ریشه و استخوان آلوئولار گنجانده شده اند، همراه با عروقی که خونرسانی می کنند، و بافت های همبند که بستری فراهم می آورند که عناصر کلیدی دیگر را برای مکانیزم های حمایت کننده دیگر فراهم می کنند. الیاف پریودنتال لیگامان مکانزیم تحریک پذیری از داخل را دارد که بسیار حساس است و می تواند تغییرات جزئی در فشارهای وارده به دندان را شناسایی نماید. فشارهای وارده به دندان از طریق فشرده شدن و توزیع مجدد عناصر مایع و نیز با استفاده از سیستم فیبر از بین می رود.

فشارهایی که از طریق الیاف پریودنتال لیگامان منتقل می شوند، منجر به تغییر شکل و جابجایی دندان می شود، مانند چیزی که در ارتودنسی مشاهده می شود یا در عریض شدن الیاف لیگامان و افزایش تحرک پذیری دندان در واکنش به فشارهای زیاد (مانند تروماهای اکلوزال). بنابراین، الیاف پریودنتال لیگامان می تواند حیطه وسیعی از فشارها را شناسایی کرده و به آنها واکنش نشان دهد.

اسئواینتگریشن

ماهیت دقیق اسئواینتگریشن در سطح مولکولی کاملاً درک نشده است. در سطوح میکروسکوپی سبک، تطبیق بسیار نزدیکی بین استخوان و سطح ایمپلنت وجود دارد.

 

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

در بزرگنمایی بالاتر که با میکروسکوپ الکترونی امکان پذیر می باشد، یک شکاف (با عرض حدوداً 100 نانومیکرونی) بین سطح ایمپلنت و استخوان وجود دارد. این شکاف با یک منطقه پر از کلاژن پر شده است که در جوار استخوان قرار دارد و یک منطقه آمورفور (بی شکل) که در جوار سطح ایمپلنت قرار دارد. پروتوگلیکان های استخوان ممکن است در اتصال ابتدایی بافت ها به سطح ایمپلنت مهم باشند، که در مورد ایمپلنت های تیتانیومی از یک لایه اکسید تیتانیوم تشکیل شده است، که خواص سرامیک را دارد. اسئواینتگریشن یک پدیده مطلق و بدون محدودیت نیست و می تواند به عنوان تناسب کل سطح ایمپلنت که با استخوان در تماس است اندازه گیری شود.

سطوح تماس استخوان در استخوان های کورتیکال بیشتر از استخوان های منفذ دار است، جایی که فضاهای مغز استخوان اغلب در جوار سطوح ایمپلنت قرار دارند. میزان تماس استخوان به مرور زمان و با عمل کردن افزایش می یابد. وقتی ایمپلنت برای نخستین بار داخل استخوان کار گذاشته می شود، باید تناسب کامل داشته باشد تا از ثبات آن اطمینان حاصل شود. فضای بین ایمپلنت و استخوان در ابتدا با لخته خون و سرم/ پروتئین های استخوان پر می شود. گرچه دقت زیادی می شود تا از آسیب وارد شدن به استخوان پرهیز شود، اما واکنش ابتدایی به تروماهای جراحی، جذب و تحلیل استخوان است، که در پی آن رسوب استخوان اتفاق می افتد. یک دوره حیاتی در روند بهبود، حدود دو هفته پس از کاشت ایمپلنت وجود دارد که جذب و تحلیل استخوان باعث می شود ثبات ایمپلنت کمتر از مراحل ابتدایی باشد.

تشکیل استخوانی که پس از آن اتفاق می افتد، منجر به افزایش سطح اتصال استخوان و ثبات آن می شود. این در ایمپلنت هایی که بارگذاری نشده بودند (روی آنها روکش قرار نگرفته بود) در اوایل دوره بهبود و طی بازه های زمانی طولانی تر پس از بارگذاری ایمپلنت نشان داده شده است. بنابراین استئواینتگریشن باید به عنوان یک روند دینامیک تلقی شود که در آن بازسازی استخوان اتفاق می افتد، اما مانند روند تطبیقی که درون الیاف لیگامان دندان های طبیعی رخ می دهد نیست. اسئواینتگریشن شباهت زیادی به انکیلوز دارد، که در آن فقدان تحرک پذیری و عدم تداخل کسپول های بافت فیبروز نشانه پیوند موفقیت آمیز است.

تحت این شرایط، هیچ سیستم ویسکوالاستیک کاهش دهنده دامنه نوسانات جریان الکتریکی وجود ندارد، هر چند مکانیزم های تحریک پذیری داخلی ممکن است داخل استخوان و ساختارهای دهانی دیگر عمل کنند. فشارها روی استخوان توزیع می شوند و ممکن است در بخش های خاصی متمرکز شوند، مخصوصاً اطراف گردن ایمپلنت. برخی طراحی ها، بویژه ایمپلنت های رزوه دار، می توانند فشارها را به شکل مؤثرتری از بین ببرند. فشارهای شدیدی که به ایمپلنت ها وارد می شوند ممکن است منجر به تغییر شکل استخوان های حاشیه ای شوند که در نتیجه موجب جابجایی آپیکال حاشیه استخوان و از دست رفتن اسئواینتگریشن می شود. مکانیزم دقیق چگونگی این اتفاق به طور کامل مشخص نیست اما تصور می شود ترک های مویی ممکن است به استخوان های مجاور نیز نفوذ پیدا کنند.

این نوع تحلیل استخوان که در نتیجه بارگذاری بیش از حد اتفاق می افتد، ممکن است به آرامی رو به افزایش برود، تا جایی که با یک شکست فاجعه بار اسئواینتگریشن باقی مانده یا شکست ایمپلنت مواجه شود. خوشبختانه، این دو گزینه بسیار نادر هستند. فشارهای شدید معمولاً قبل از این مرحله و با استفاده از تصاویر رادیوگرافی تحلیل استخوان حاشیه ای یا شکست مکانیکی ساختارهای فوقانی و/ یا اباتمنت ها شناسایی می شوند. با این حال نشان داده شده است که، فشارهایی که به خوبی کنترل شده اند منجر به افزایش میزان تماس استخوان و ایمپلنت و تغییر الگوی ساختارهای ترابکیولار و از بین رفتن فشارها می شود. بنابراین، تطبیق امکانپذیر است، هرچند اسئواینتگریشن اجازه نمی دهد ایمپلنت ها به شکلی جابجا شوند که ارتودنسی دندان ها را جابجا می کند.

بنابراین، ایمپلنت جوش خورده با استخوان، ثابت کرده است که می تواند انکوریجی (تکیه گاه) بسیار عالی برای موارد دشوار ارتودنسی بوجود بیاورد، علاوه بر این می تواند به عنوان جایگزینی برای تکیه گاه سیستم هدگیر استفاده شود. این حقیقت که ایمپلنت مانند یک دندان انکیلوز شده عمل می کند، موجب محدودیت استفاده از آن برای افرادی می شود که رشد فک آنها کامل شده است.

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

کارگذاری یک ایمپلنت برای یک کودک منجر به پایین ماندن سطح روکش ایمپلنت نسبت به دندان های مجاور آن خواهد شد. به همین دلیل توصیه می شود جایگذاری ایمپلنت به تعویق بیفتد تا زمانی که رشد تکمیل شود.

پریودنتیت و پری ایمپلنتایتیس

این امکان وجود دارد که باکتری هایی که در پریودنتیت عامل عفونت هستند، پاتوژن های اصلی در ضایعات التهابی مخرب اطراف ایمپلنت (پری ایمپلنتایتیس) هستند. بنابراین احتمال عفونت ناشی از باکترهای پریودنتوپاتیک (نوعی اختلال غیر التهابی اطراف بافت های دندان) قدیمی وجود دارد. تخریب بافت های پیرامون دندان و ایمپلنت ها شباهت هایی دارند، اما تفاوت های مهمی وجود دارند که در نتیجه ماهیت بافت های حمایت کننده بوجود آمده اند. این تفاوت ها بویژه در الگوهای متفاوت مشاهده شده در تخریب بافت قابل توجه هستند. پری ایمپلنتایتیس روی کل محیط اطراف ایمپلنت تأثیر می گذارد و منجر به پر شدن شیارهای تحلیل استخوان با بافت های ملتهبی می شود که تا سطح استخوان امتداد می یابند.

 

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

در مقایسه، دندان هایی که تحت تأثیر پریودنتیت قرار گرفته اند، عموماً با تحلیل غیر عادی بافت های حمایت کننده مواجه هستند که اغلب به سطوح نزدیک محدود می شود و منجر به نقص پیچیده فراتر از استخوان ها می شود. علاوه بر این، در اکثر موارد در بافت های پریودنتال می توان ضایعات التهابی را از استخوان آلوئولار و الیاف پریودنتال لیگامان، با قسمت بافت های فیبروز جدا کرد. این امکان وجود دارد که ضایعات التهابی مخرب که دندان ها و ایمپلنت را تحت تأثیر قرار می دهند، مراحلی دارند که در آنها مراحل بیماری بسیار سریع تر پیش می روند و پس از آن دوره های خاموشی وجود دارد. بروز پری ایمپلنتایتیس با سرعت پایین اتفاق می افتد، اما می تواند منجر به تخریب سریع استخوان های حاشیه ای شود و بواسطه فشارهای شدید، ایجاد تمایز بین آن و تحلیل استخوان کار ساده ای نیست.

استفاده از مرغوب ترین مواد و تجهیزات اروپایی و آمریکایی در کاشت ایمپلنت

ما کیفیت و نتیجه درمان ایمپلنت را برای شما تضمین میکنیم!


ایمپلنت های دندانی



بریج و دنچر تنها راه‌حل هایی بودند که سال ها برای رفع مشکل از دست دادن یک یا چند دندان بکار می‌رفتند اما امروزه ایمپلنت های دندانی ابزاری هستند که بیشتر از سایر روش ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. ایمپلنت های دندانی جایگزین ریشۀ دندان می‌باشند. ایمپلنت ها پایه‌ای برای دندان جایگزین ثابت یا متحرک هستند که برای هماهنگی با دندان های طبیعی ساخته می‌شوند.



ایمپلنت فوری



ایمپلنت یک روزه یا فوری یک روش کاشت ایمپلنت است که به منظور جایگزین کردن دندان های از دست رفته و شکسته مورد استفاده قرار می گیرد. پایه های ایمپلنت شبیه ریشه دندان های طبیعی در استخوان فک عمل کرده و پایه بسیار مستحکمی برای سوار کردن تاج های دندانی که ظاهری شبیه دندانهای طبیعی دارند؛ بوجود می‌آورد.



ایمپلنت تمام فک



اخیرا صدها هزار بیمار با روش All on 4 درمان شده‌اند. این روش اغلب برای جایگزینی دندان‌های مصنوعی یا دندان‌های از دست رفته استفاده می‌شود، روش All-on-4 از چهار ایمپلنت دندانی تیتانیومی استفاده می‌کند تا نقش لنگر را در فک بالا و پایین داشته باشند. این روش یک پایه‌ی قوی برای پروتز دندان ارائه می‌دهد که بعدا برای تکمیل این روش دائمی اضافه می‌شوند.



پیوند لثه



بیماری‌های لثه مثل عقب رفتگی لثه، نیاز به درمان پیوند لثه دارند. پیوند لثه نوعی از عمل جراحی دندان است که نسبتا روشی سریع و آسان می‌باشد. در این عمل متخصص پریودنتیت از سقف دهان، بافت لثه را برداشته و از آن برای لثه‌ی آسیب دیده استفاده می‌کند. عقب رفتگی لثه به آرامی رخ می‌دهد و به همین دلیل بسیاری از مردم متوجه بروز این اتفاق نمی‌شوند.



پیگمنتاسیون لثه با استفاده از لیزر



داشتن لثه تیره رنگ تاثیری منفی در زیبایی ظاهری افراد دارد که به لطف لیزر می‌توان از طریق برطرف ساختن رنگ دانه‌های تیره از سطح لثه در آن تغییر رنگ ایجاد نمود و آن را به شکل لثه‌ای سالم و صورتی رنگ درآورد. طی جراحی زیبایی لثه دندانپزشک با برداشتن رنگدانه‌های اضافی از سطح لثه به روشنتر شدن رنگ آن کمک می‌نماید. درمان با لیزر روشی سریع و ساده می‌باشد.



افزایش طول تاج دندان



افزایش طول تاج دندان یکی از روشهای جراحی است که به منظور افزایش ساختار طول دندان از بالای لثه صورت می‌گیرد و هدف اصلی آن حفظ سلامت و بهبود زیبایی فرد می‌باشد. این نوع جراحی شامل برداشت بافت سخت و نرم لثۀ پیرامون دندان می‌باشد که نتیجۀ آن افزایش طول ساختار قابل رویت دندان است. لیزر یکی از روشهای جایگزین، و موثر است که نتایجی فوق‌العاده همراه با رضایت بیمار در بر خواهد داشت.


انجام بیش از 4000 مورد کاشت موفق ایمپلنت



درباره دکتر امیربنده متخصص جراحی لثه و کاشت ایمپلنت

فلوشيپ (فوق تخصص) جراحی ليزر از دانشگاه جنوا

دوره عمومی دندانپزشكى در دانشگاه مشهد

1378-1384



اخذ بورد تخصصی پریودنتیکس

1394



رييس بخش دندانپزشكى كلينيك امام حسن ع

1386-1389

پزشک معتمد بيمه هاى نيروهاى مسلح

1384-1389



رييس بخش جراحى لثه كلينيك تخصصى امام على ع

1385-تا کنون



فلوشيپ جراحی ليزر از دانشگاه جنوا

آخرین مقالات آموزشی

اکثر افراد مبتلا به بیماری قلبی می توانند با خیال راحت و بدون خطر خونریزی بیش از حد در طول یک فرایند دندانپزشکی داروهای ضد پلاکت خود را ادامه دهند
دندان ها با بلیچینگ چگونه سفید می شوند؟ بلیچینگ دندان چه مدت دوام خواهد داشت؟ آیا بلیچینگ برای همه افراد مؤثر است؟انواع روش بلیچینگ دندان
از دست رفتن دندان در میانسالی به میزان چشمگیری احتمال بیماری های عروق قلب را افزایش می دهد، ایمپلنت میتواند به حفظ سلامت قلب شما کمک کند


آدرس مطب:

تهران، ضلع شمالی میدان ونک، کوچه صانعی، پلاک42، طبقه پنجم

 تلفن تماس : 22740531

 تلفن تماس : 88674866



مشاوره رایگان جراحی لثه و ایمپلنت

در طول هفته (در ساعت های مشخص شده) به صورت تلفنی پاسخگوی سوالات شما هستیم


صبح ها از ساعت 11 تا 13 – بعدازظهر ها از ساعت 5 تا 7


مشاوره آنلاین و رایگان دندانپزشکی



Filter:همهUnanswered
کیست دندان
پاسخ 8 ماه ago • 
396 views1 answers0 votes
مشکل لثه
پاسخ 8 ماه ago • 
397 views1 answers0 votes
شل شدن ایمپلنت
پاسخ 8 ماه ago • 
385 views1 answers0 votes
کیست لثه
پاسخ 10 ماه ago • 
555 views1 answers0 votes
ضایعه در عکس دندان
پاسخ 1 سال ago • 
862 views1 answers0 votes

با ما در شبکه های اجتماعی همراه باشید

برگه‌ها

بخش تخصصی کاشت ایمپلنت





سلامت دهان و دندان و شکل ظاهری آنها یکی از مهمترین فاکتورها در زیبایی محسوب می‌شوند. یکی از مشکلاتی که میلیونها نفر در دنیا با آن مواجه هستند از دست دادن یک یا چند دندان است و از جمله عواملی که منجر به این مشکل می‌شوند می‌توان به پوسیدگی دندان، بیماریهای لثه، و یا آسیب و ضربه اشاره نمود. بریج و دنچر تنها راه‌حلهایی بودند که سالها برای رفع این مشکل بکار می‌رفتند اما امروزه ایمپلنتهای دندانی ابزاری هستند که بیشتر از سایر روشها مورد استفاده قرار می‌گیرند. ایمپلنتهای دندانی جایگزین ریشۀ دندان می‌باشند. ایمپلنتها پایه‌ای برای دندان جایگزین ثابت یا متحرک هستند که برای هماهنگی با دندانهای طبیعی ساخته می‌شوند.

مقالات تخصصی کاشت ایمپلنت



قبل از انجام فرایندهای دندانپزشکی، بدون مشورت با متخصص قلب خود مصرف آسپرین، پلاویکس یا هر داروی ضد پلاکت دیگری را قطع نکنید.

فشارهای جسمی، عاطفی، و روانی جراحی، شرایطی را درون عروق بوجود می آورد که گاهی اوقات منجر به حمله قلبی یا سکته می شود. مدت ها است که این امر برای پیوند عروق کرونر، تعویض مفصل ران، و دیگر جراحی های اصلی شناخته شده است. اکنون به نظر می رسد که کشیدن دندان و دیگر جراحی های دهانی نیز به طور موقت- اما مقدار اندکی- خطر حمله قلبی و سکته را را افزایش می دهند.

محققان گزارش داده اند که افراد طی چهار هفته قرار گرفتن تحت درمان های تهاجمی دندانپزشکی، مانند کشیدن دندان یا جرم گیری و روت پلنینیگ (تسطیح سطح ریشه) برای پاکسازی دندان ها و لثه ها، احتمال داشتن حمله قلبی یا سکته در آنها 5/1 برابر بیشتر از هر زمان دیگری طی شش ماه پس از فرایند دندانپزشکی بوده است. در ادامه چنین عناوین ترسناکی در رسانه ها منتشر شد که “اقدامات دندانپزشکی می توانند باعث حمله قلبی شما شوند”.

اگر چه از نظر آماری خطرات بروز حوادث قلبی عروقی ظرف چهار هفته پس از چنین اقدامات دندانپزشکی به میزان قابل چشمگیری بالاتر (افزایش 50%) بود، اما خطر مطلق بسیار پایین بود. در این مطالعه که نگاه رو به گذشته دارد، و روی 1152 نفر از افرادی انجام شده بود که مدتی پس از انجام جراحی های دهان و دندان حمله قلبی یا سکته داشته اند، این میزان طی یک ماه پس از فرایند 5/3 درصد، پس از آن طی هر 5 ماه آینده 6/2 درصد بوده است.

هیچ مطالعه ای آنقدر کامل و بی نقص نیست، و این مطالعه نیز محدویت های متعددی داشت. بزرگترین مشکلی که داشت این بود که محققان نتوانسته بودند بگویند آیا افراد شرکت کننده قبل از قرار گرفتن تحت اقدامات تهاجمی دندانپزشکی، مصرف آسپرین، کلوپیدوگرل (پلاویکس) یا دیگر داروهای ضد پلاکت را قطع کرده اند یا خیر.

این داروها اجازه نمی دهند سلول های خونی بسیار ریز معروف به پلاکت ها کنار هم جمع شوند و لخته خون تشکیل دهند. قطع داروی ضد پلاکت قبل از درمان دندان- و نه در طول خود درمان- می تواند عاملی باشد که در حمله قلبی و سکته خیلی زود پس از اقدامات دندانپزشکی در این مطالعه نقش داشته است.

سلامت دندان و سلامت قلب

سلامت دندان و سلامت قلب

منشاء مشکل کجاست؟

وقتی افراد بزرگسال دندان از دست می دهند، وقتی معمولاً مقصر اصلی پریودنتیت است. این بیماری لثه زمانی آغاز می شود که پلاک-یک فیلم مملو از باکتری که روی دندان شکل می گیرد – به داخل حفره کنار دندان فرو می رود، شیارهای بین دندان ها و لثه ها. وقتی این اتفاق رخ می دهد، باکتری ها از خود سمی آزاد می کنند که باعث تحریک بافت های اطراف می شود. برای افزایش بهبود، سیستم ایمنی بدن از خود واکنش التهابی نشان می دهد. اما این می تواند حتی موجب تشدید مشکل شود و منجر به بروز پریودنتیت شود، که یک بیماری التهابی است که باعث تخریب بافت های لثه و تضعیف دندان ها می شود.

اولین خط دفاعی در برابر پریودنتیت مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم برای عاری نگه داشتن دندان ها از پلاک های دندانی است. اما اکثر افراد به پاکسازی های دوره ای دندانی نیز برای زدودت تارتار (پلاک های سفت شده) نیاز دارند. با گسترش پریودنتیت، درمان های تهاجمی بیشتری، مانند پاکسازی عمقی، جراحی پریودنتال، یا کشیدن دندان، ممکن است برای احیاء سلامت لثه ها لازم باشند.

چنین فرایندهایی کم خطر تلقی می شوند. دندانپزشکان برای ایجاد امنیت و جلوگیری از خونریزی بیش از حد در طول درمان، به صورت سنتی به بیماران خود توصیه می کنند از چند روز قبل از انجام یک فرایند تهاجمی دندانپزشکی، دریافت آسپرین، پلاویکس، یا دیگر داروهای ضد انعقاد خون را متوقف کنند. اما این توصیه ها در حال تغییر هستند، مخصوصاً برای افرادی که به دلیل استفاده از استنت کاشته شده باز کننده دهانه شریان، از داروهای ضد پلاکت استفاده می کنند.

دندان ها و لثه ها در معرض خطر هستند.

عفونت و التهاب اطراف دندان ها ممکن است در پیشرفت یا گسترش بیماری های قلبی عروقی نقش داشته باشند.

سلامت دندان و سلامت قلب

سلامت دندان و سلامت قلب

جریان خون را حفظ کنید.

متخصصان توصیه هایی دارند در مورد چگونگی محافظت از قلب، در صورتی که نیاز دارید تحت درمان پریودنتال یا دیگر اقدامات تهاجمی دندانپزشکی قرار بگیرید. این متخصصان همواره توصیه می کنند به دلیل این مطالعه مراجعه به دندانپزشک خود را متوقف نکنید، اما در مورد آن هوشمندانه عمل کنید. اگر دندانپزشک از شما بخواهد قبل از انجام یک فرایند دندانپزشکی آسپرین یا هر داروی ضد پلاکت دیگری که مصرف می کنید را قطع کنید، ابتدا با پزشک متخصص قلب و عروق خود مشورت کنید.

متخصصان قلب و عروق با این موضوع موافق هستند و معتقدند اکثر افراد مبتلا به بیماری های قلبی می توانند با خیال راحت و بدون خطر خونریزی بیش از حد در طول یک فرایند دندانپزشکی داروهای ضد پلاکت خود را ادامه دهند.

توقف موقت داروهای ضد پلاکت برای یک فرایند دندانپزشکی بویژه زمانی خطرناک است که بیمار اخیراً آنژیوپلاستی به همراه کاشت استنت داشته است. قطع درمان با آسپرین به اضافه پلاویکس پس از آنژیوپلاستی، به میزان چشمگیری موجب افزایش خطر ایجاد لخته خون می شود که می تواند باعث بروز حمله قلبی شود.

حتی اگر ارتباط دقیق بین دندان ها، لثه ها، و قلب همچنان نامشخص باقی بماند، هنوز هم مراقبت خوب از دندان ها و و انجام هر کاری که می توانید برای پرهیز از پریودنتیت منطقی است. این کارهای به زیبایی لبخند شما کمک خواهند کرد و ممکن است به طور غیر مستقیم به قلب شما کمک کنند.

تمایل بسیاری از بیماران به داشتن دندان هایی “بی عیب و نقص” و لبخندی درخشان، در دندانپزشکی اهمیت روز افزونی پیدا کرده است. بلیچینگ یک روش درمانی حتی برای سفید و روشن کردن دندان هایی است که به شدت بد رنگ شده اند. این کار ظرف مدت کوتاهی انجام می شود.

علل تغییر رنگ دندان ها

تغییر رنگ دندان ها به دلایل مختلفی اتفاق می افتد. در بین همه آنها مصرف قهوه، برخی از انواع خاص چای ها، نوشیدنی های فاقد الکل، برخی ادویه ها، (از قبیل کاری، زعفران، کورکوما) و خوراکی های دیگر (مانند سس سویا، گیلاس، بلوبری، و توت فرنگی) و همچنین کشیدن سیگار باعث می شوند به جا ماندن رنگدانه ها روی دندان ها و جذب آنها به داخل مینای دندان افزایش پیدا کند. از دیگر عوامل مؤثر روی سفیدی طبیعی دندان ها عبارتند از برخی داروهای خاص، و نیز خمیر دندان ها و دهانشویه های رنگی. آخرین عوامل که البته کم اهمیت هم نیستند، سن، و بهداشت دهانی شخصی هستند که تأثیر اصلی را روی تغییر رنگ دندان ها دارند.

متأسفانه با مسواک زدن با دقت دندان ها نمی توان تغییر رنگ آنها را از بین برد. گرچه تغییر رنگ سطحی می تواند با درمان های تخصصی و حرفه ای در مطب زدوده شوند، اما تنها درمان بلیچینگ می تواند باعث درخشش دندان های شما شود. اکثر دندانپزشکان دو نوع درمان برای سفید کردن دندان ها ارائه می دهند، آفیس بلیچینگ (سفید کردن دندان ها داخل مطب) و هوم بلیچینگ (سفید کردن دندان ها در منزل). قبل از پرداختن به بلیچینگ، یک درمان تخصصی بهداشتی دهان و دندان برای خلق نقطه آغاز ایده آل برای بلیچینگ توصیه می شود.

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

آفیس بلیچینگ

آفیس بلیچینگ در مطب انجام می شود. قبل از درمان معاینه دقیق دندان ها، همراه با مشاوره کامل انجام می شود. برای بلیچینگ، ماده سفید کننده روی سطح دندان ها اعمال می شود، غلظت این ماده بویژه بر اساس کسب بیشترین نتیجه انتخاب می شود. مواد فعال داخل ماده سفید کننده به داخل دندان نفوذ می کنند، جایی که رادیکال های اکسیژن شکل می گیرند، که رنگدانه های روی سطح دندان ها را در هم می شکند.

که در پی آن دیگر روی سطح دندان ها وجود نخواهند داشت. این واکنش “تغییر رنگ” با استفاده هدفمند از نور ال ای دی آبی، که طول موج خاصی دارد، تشدید می شود. به همین دلیل، مولکول های رنگ حتی بیشتر فعال می شوند و بنابراین می تواند با ژل بلیچ کننده واکنش سریع تری نشان دهد. معمولاً سه دوره درمانی لازم است. به عنوان یک قانون کلی، زمان درمان کامل (بدون معاینه و مشاوره) حدود 45 تا 50 دقیقه است.

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

هوم بلیچینگ

برای هوم بلیچینگ تری های شخصی ساخته می شوند. تری ها با ژل سفید کننده پر می شوند و باید به مدت چهار تا پنج روز، هر بار به مدت یک تا دو ساعت روی دندان ها قرار بگیرند. دندانپزشکان دستور العمل های دقیق پیرامون درمان را به بیماران خوئ می دهند.

هوم بلیچینگ در منزل، اما تحت نظارت دندانپزشک انجام می شود، بنابراین، قابل مقایسه با محصولات بلیچینگ  OTC نیستند. علاوه بر این، گزینه دوم کم هزینه تر است، اما کاملاً واضح است که از نظر ایمنی و طول مدت اثر نسبت به سفید کردن تخصصی دندان ها توسط دندانپزشک در رتبه پایین تری قرار دارد. علاوه بر این، مواد فعال (و بنابراین اثر) آن ضعیف تر از موادی هستند که در بلیچینگ تخصصی دندان ها استفاده می شوند.

دندان های با بلیچینگ چگونه سفید می شوند؟

تأثیر این درمان در بیماران مختلف متفاوت است و از بین عوامل مختلف به میزان تغییر رنگ دندان ها در زمان سفید کردن دندان ها، و نیز واکنش بخ درمان بستگی دارد. در مورد هوم بلیچینگ، نظم عامل اصلی است و بیمار باید تری ها را با ژل سفید کننده همانطور که در مطب برای آنها توضیح داده شده است استفاده کرد تا به نتایج مطلوب دست پیدا کرد. به عنوان یک قانون، دندان ها تا چند درجه می توانند روشن تر شوند، به گونه ای که بعد از درمان بیمار بتواند از درخشش لبخند خود لذت ببرد.

تأثیر بلیچینگ دندان چه مدت دوام خواهد داشت؟

تفاوت های فردی وجود دارند، که از بین همه عوامل عادات رژیم غذایی و بهداشت فردی بیمار از بقیه مهم تر هستند. در طول دوره درمان دستور العمل های لازم برای پاکسازی دندان ها به شما داده خواهند شد تا بتوانید اثر بلیچینگ را تا حد امکان حفظ کنید. در صورت لزوم، درمان پس از چند ماه مجدداً تکرار خواهد شد.

آیا بلیچینگ برای همه افراد مؤثر است؟

سفید کردن دندان اساساً برای همه بیماران ممکن است. با این حال، مطالعات بالینی حاکی از این هستند که، بخش بسیار اندکی از جامعه (کمتر از پنج درصد) پس از بلیچینگ تغییرات چندانی را تجربه نمی کنند.

آفیس بلیچینگ یا هوم بلیچینگ، کدامیک برای من بهتر است؟

این پرسش نمی تواند به طور کلی پاسخ داده شود. بهترین راهکار برای هر مورد فردی به عوامل متعددی بستگی خواهد داشت و به صورت شخصی با دندانپزشک در مورد آن تصمیم گیری خواهد شد. با این حال، بر اساس تجربه ما، ترکیبی از درمان های هوم بلیچینگ و آفیس بلیچینگ مؤثر است.

آیا بلیچینگ برای دندان ها مضر است؟

سفید کردن تخصصی دندان ها توسط دندانپزشک روشی بی خطر است و معمولاً دندان ها با انجام آن هیچ آسیبی نمی بینند.

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

آیا بلیچینگ با درد همراه است؟

درمان بدون درد است، اما پس از بلیچینگ، ممکن است دندان ها به مدت چند روز حساس باشند. این یک واکنش کاملاً طبیعی است، که پس از یک دوره کوتاه زمانی از بین می رود و با استفاده از داروهای خاصی می تواند کاهش پیدا کند، که بیماران در مطب دریافت می کنند.

در حال حاضر، بر اساس باور مشترک دندانپزشکان و بیماران، ایمپلنت های دندانی بهترین روش برای جایگزینی هر تعدادی از دندان های از دست رفته هستند، اما آیا می دانسته اید که انها می توانند به حفظ سلامت قلب شما نیز کمک کنند؟ بر اساس تحقیقات جدید، از دست رفتن دندان ها در میانسالی اتفاق می افتد و به میزان چشمگیری می تواند احتمال گسترش بیماری های عروق کرونر قلب را افزایش دهد.

با این حال، ایمپلنت های دندانی می توانند کمک کنند تأثیرات از دست رفتن دندان ها به طور کامل معکوس شود، لبخند شما را احیاء کند و به طور همزمان از قلب شما محافظت کند. به خواندن این مطلب ادامه دهید تا در این زمینه بیشتر یاد بگیرید.

از دست رفتن دندان ها و بیماری عروق کرونر قلب

یک تیم از دانشمندان تحقیقی انجام دادند تا ببینند آیا هیچ ارتباطی بین از دست رفتن دندان ها در میانسالی و بیماری عروق کرونر قلب وجود دارد یا خیر. برای انجام این کار، آنها نگاهی به دو مطالعه قبلی داشتند که روی هزاران زن و مرد 45 تا 69 ساله ای انجام شده بود که از دست رفتن دندان و سلامت قلب خود را در طول یک دوره 12 تا 18 ساله گزارش داده بودند.

محققان پس از ترکیب همه این اطلاعات به چیزهای جالب تری دست یافتند:

  • افرادی که دو دندان یا بیشتر را از دست داده بودند، در مقایسه با افرادی که هیچ دندانی از دست نداده بودند، طی بازه زمانی که مطالعه انجام شده بود، خطر گسترش بیماری قلبی در آنها 23% بیشتر بود.
  • این افزایش خطر بیماری های قلبی هیچ ربطی به کیفیت رژیم غذایی، تعداد دفعات ورزش کردن، وزن بدن، و ابتلا به دیابت، بالا بودن کلسترول، و فشار خون بالا نداشت.
  • افراد شرکت کننده ای که طی دوره ای که مطالعه انجام شده بود هیچ دندانی از دست نداده بودند، هیچ افزایش چشمگیری در خطر بیماری عروق کرونر قلب تجربه نکردند.

محققان به این نتیجه رسیدند “که در میان افراد بزرگسال میانسال، هر چه در سال های اخیر تعداد بیشتری از دندان ها از دست رفته باشد، ممکن است بیشتر با خطرات بعدی بیماری عروق کرونر قلب همراه باشد.

کاشت ایمپلنت برای بیماران قلبی

کاشت ایمپلنت برای بیماران قلبی

ایمپلنت های دندانی چگونه می توانند کمک کنند

بنابراین اگر در حال خواندن این مطلب هستید و در میانسالی به سر می برید، و اخیراً تعدادی از دندان های خود را از دست داده اید، شاید این به ذهنتان برسد که، چه باید کرد؟ آیا شما محکوم به ابتلا به مشکلات قلبی هستید؟ خوشبختانه، دندانپزشکی قادر است با کاشت ایمپلنت های دندانی این مشکل را حل کند.

ایمپلنت های دندانی، برخلاف دیگر روش های جایگزینی دندان های از دست رفته، در حقیقت کل ساختار دندان را از ریشه تا تاج احیاء می کنند. آنها نه تنها دندان جدیدی می سازند که فوق العاده محکم و با دوام هستند، بلکه به پیشگیری از تحلیل استخوانی کمک می کند که پس از افتادن دندان بسیار شایع است.

اساساً، ایمپلنت های دندانی با هر گونه علائم از دست رفتن دندان  مقابله می کنند، که می توانند تأثیری که آنها روی قلب دارند را به شکلی باور نکردنی کاهش دهند. شاید لازم به ذکر نباشد که، ایمپلنت های دندانی می توانند توانایی غذا خوردن، حرف زدن، و با اعتماد لبخند زدن شما را بهبود دهند و به روش های بیشماری کیفیت زندگی شما را بهبود دهند.

آنچه باید به خاطر داشته باشید:

آنچه همه این اطلاعات ارائه می دهند این است که کاری که مراقبت از دندان ها می تواند انجام دهد بیشتر از زیبا جلوه دادن لبخند شماست. مسواک زدن و نخ دندان کشیدن و مراجعه منظم به دندانپزشک در درجه اول می توانند جلوی از دست رفتن دندان ها را بگیرند، و در صورتی که این اتفاق را تجربه کردید، ایمپلنت های دندانی می توانند باعث شوند گویی هرگز این اتفاق رخ نداده است و زندگی طولانی تر، شادتر، و سالم تری خواهید داشت.

پیشگیری از افتادن دندان های دیگر

کاشت ایمپلنت های دندانی فرایندی است که طی آن پیچ تیانیومی ایمپلنت با جراحی درون استخوان فک زیر خط لثه کار گذاشته می شود. پیچ به صورت طبیعی با استخوان فک پیوند می خورد و یک دندان مصنوعی که به صورت سفارشی ساخته شده است- و روکش نامیده می شود- به آن متصل می شود. ایمپلنت برای همیشه جایگزین دندان از دست رفته می شود.

وقتی یکی از دندان ها از دست می رود و جایگزینی برای آن قرار داده نمی شود، روند تخریب استخوان فک آغاز می شود. این می تواند منجر به از دست رفتن دندان های دیگر شود. استفاده از پروتزهای مصنوعی و بریج ها می تواند فشار بیشتری به دندان های دیگر وارد کند؛ گاهی اوقات، دندان های طبیعی شما باید تراشیده شوند تا اجازه دهند بریج روی آنها قرار بگیرد. وقتی ایمپلنت دندانی می کارید، نیاز نیست هیچ یک از این شرایط را تحمل کنید.

کاشت ایمپلنت برای بیماران قلبی

کاشت ایمپلنت برای بیماران قلبی

جلوگیری از بروز بیماری لثه و خطرات مرتبط با آن

پروتزهای مصنوعی می توانند در بهداشت دهانی اختلال ایجاد کنند، زیرا زدودن ذرات غذا و باکتری ها با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن را دشوار می کنند. بهداشت ضعیف دهانی می تواند منجر به بروز بیماری های لثه مانند ژنژیویت و پریودنتیت شود، که می توانند موجب تورم، التهاب، عفونت، از دست رفتن دندان، و التهاب شوند

پریودنتیت شدید می تواند باعث شود باکتری ها و التهاب در سراسر بدن گسترش پیدا کنند. این اتفاق می تواند خطر انواع مختلف بیماری ها مانند بیماری قلبی، دیابت نوع 2، مشکلات بارداری، مرگ و میر، بیماری آلزایمر، و عفونت ریه را افزایش دهد.

با ایمپلنت های دندانی مسواک زدن و نخ دندان کشیدن آسان تر خواهد بود زیرا درست مانند دندان های طبیعی هستند، به همین دلیل احتمال بروز بیماری لثه و بیماری های دیگر همراه با آن کاهش پیدا می کند.

کمک به داشتن رژیم غذایی سالم تر

اگر خودتان یا یکی از افرادی که می شناسید پروتز مصنوعی یا بریج دارید، احتمالاً می دانید که فهرستی از غذاها وجود دارند که باید از آنها بپرهیزید، از جمله مغزها، کره مغزها، دانه ها، دانه های کاملی مانند پاپ کورن، برخی سبزیجات خام خاص مانند هویچ ها و بلال، و برخی میوه ها مانند سیب و گلابی.

این فهرست اکثر غذاهای سالم را شامل می شود. میوه ها و سبزیجات سرشار از مواد مغذی هستند که با سلامت قلب ارتباط دارند. و میوه ها، مغزها، دانه ها، و دانه های کامل منابع غنی از فیبر هستند، که با خطر کمتر انواع بیماری ها شامل بیماری قلبی، دیابت نوع 2، چاقی، و برخی از انواع سرطان ها ارتباط دارند. وقتی ایمپلنت دندانی دارید، لازم نیست یک فهرست از غذاهای سالم را کنار بگذارید که برای سلامت شما فوق العاده هستند.

نمونه های درمانی کاشت ایمپلنت



بخش تخصصی کاشت ایمپلنت





سلامت دهان و دندان و شکل ظاهری آنها یکی از مهمترین فاکتورها در زیبایی محسوب می‌شوند. یکی از مشکلاتی که میلیونها نفر در دنیا با آن مواجه هستند از دست دادن یک یا چند دندان است و از جمله عواملی که منجر به این مشکل می‌شوند می‌توان به پوسیدگی دندان، بیماریهای لثه، و یا آسیب و ضربه اشاره نمود. بریج و دنچر تنها راه‌حلهایی بودند که سالها برای رفع این مشکل بکار می‌رفتند اما امروزه ایمپلنتهای دندانی ابزاری هستند که بیشتر از سایر روشها مورد استفاده قرار می‌گیرند. ایمپلنتهای دندانی جایگزین ریشۀ دندان می‌باشند. ایمپلنتها پایه‌ای برای دندان جایگزین ثابت یا متحرک هستند که برای هماهنگی با دندانهای طبیعی ساخته می‌شوند.

مقالات تخصصی کاشت ایمپلنت



قبل از انجام فرایندهای دندانپزشکی، بدون مشورت با متخصص قلب خود مصرف آسپرین، پلاویکس یا هر داروی ضد پلاکت دیگری را قطع نکنید.

فشارهای جسمی، عاطفی، و روانی جراحی، شرایطی را درون عروق بوجود می آورد که گاهی اوقات منجر به حمله قلبی یا سکته می شود. مدت ها است که این امر برای پیوند عروق کرونر، تعویض مفصل ران، و دیگر جراحی های اصلی شناخته شده است. اکنون به نظر می رسد که کشیدن دندان و دیگر جراحی های دهانی نیز به طور موقت- اما مقدار اندکی- خطر حمله قلبی و سکته را را افزایش می دهند.

محققان گزارش داده اند که افراد طی چهار هفته قرار گرفتن تحت درمان های تهاجمی دندانپزشکی، مانند کشیدن دندان یا جرم گیری و روت پلنینیگ (تسطیح سطح ریشه) برای پاکسازی دندان ها و لثه ها، احتمال داشتن حمله قلبی یا سکته در آنها 5/1 برابر بیشتر از هر زمان دیگری طی شش ماه پس از فرایند دندانپزشکی بوده است. در ادامه چنین عناوین ترسناکی در رسانه ها منتشر شد که “اقدامات دندانپزشکی می توانند باعث حمله قلبی شما شوند”.

اگر چه از نظر آماری خطرات بروز حوادث قلبی عروقی ظرف چهار هفته پس از چنین اقدامات دندانپزشکی به میزان قابل چشمگیری بالاتر (افزایش 50%) بود، اما خطر مطلق بسیار پایین بود. در این مطالعه که نگاه رو به گذشته دارد، و روی 1152 نفر از افرادی انجام شده بود که مدتی پس از انجام جراحی های دهان و دندان حمله قلبی یا سکته داشته اند، این میزان طی یک ماه پس از فرایند 5/3 درصد، پس از آن طی هر 5 ماه آینده 6/2 درصد بوده است.

هیچ مطالعه ای آنقدر کامل و بی نقص نیست، و این مطالعه نیز محدویت های متعددی داشت. بزرگترین مشکلی که داشت این بود که محققان نتوانسته بودند بگویند آیا افراد شرکت کننده قبل از قرار گرفتن تحت اقدامات تهاجمی دندانپزشکی، مصرف آسپرین، کلوپیدوگرل (پلاویکس) یا دیگر داروهای ضد پلاکت را قطع کرده اند یا خیر.

این داروها اجازه نمی دهند سلول های خونی بسیار ریز معروف به پلاکت ها کنار هم جمع شوند و لخته خون تشکیل دهند. قطع داروی ضد پلاکت قبل از درمان دندان- و نه در طول خود درمان- می تواند عاملی باشد که در حمله قلبی و سکته خیلی زود پس از اقدامات دندانپزشکی در این مطالعه نقش داشته است.

سلامت دندان و سلامت قلب

سلامت دندان و سلامت قلب

منشاء مشکل کجاست؟

وقتی افراد بزرگسال دندان از دست می دهند، وقتی معمولاً مقصر اصلی پریودنتیت است. این بیماری لثه زمانی آغاز می شود که پلاک-یک فیلم مملو از باکتری که روی دندان شکل می گیرد – به داخل حفره کنار دندان فرو می رود، شیارهای بین دندان ها و لثه ها. وقتی این اتفاق رخ می دهد، باکتری ها از خود سمی آزاد می کنند که باعث تحریک بافت های اطراف می شود. برای افزایش بهبود، سیستم ایمنی بدن از خود واکنش التهابی نشان می دهد. اما این می تواند حتی موجب تشدید مشکل شود و منجر به بروز پریودنتیت شود، که یک بیماری التهابی است که باعث تخریب بافت های لثه و تضعیف دندان ها می شود.

اولین خط دفاعی در برابر پریودنتیت مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم برای عاری نگه داشتن دندان ها از پلاک های دندانی است. اما اکثر افراد به پاکسازی های دوره ای دندانی نیز برای زدودت تارتار (پلاک های سفت شده) نیاز دارند. با گسترش پریودنتیت، درمان های تهاجمی بیشتری، مانند پاکسازی عمقی، جراحی پریودنتال، یا کشیدن دندان، ممکن است برای احیاء سلامت لثه ها لازم باشند.

چنین فرایندهایی کم خطر تلقی می شوند. دندانپزشکان برای ایجاد امنیت و جلوگیری از خونریزی بیش از حد در طول درمان، به صورت سنتی به بیماران خود توصیه می کنند از چند روز قبل از انجام یک فرایند تهاجمی دندانپزشکی، دریافت آسپرین، پلاویکس، یا دیگر داروهای ضد انعقاد خون را متوقف کنند. اما این توصیه ها در حال تغییر هستند، مخصوصاً برای افرادی که به دلیل استفاده از استنت کاشته شده باز کننده دهانه شریان، از داروهای ضد پلاکت استفاده می کنند.

دندان ها و لثه ها در معرض خطر هستند.

عفونت و التهاب اطراف دندان ها ممکن است در پیشرفت یا گسترش بیماری های قلبی عروقی نقش داشته باشند.

سلامت دندان و سلامت قلب

سلامت دندان و سلامت قلب

جریان خون را حفظ کنید.

متخصصان توصیه هایی دارند در مورد چگونگی محافظت از قلب، در صورتی که نیاز دارید تحت درمان پریودنتال یا دیگر اقدامات تهاجمی دندانپزشکی قرار بگیرید. این متخصصان همواره توصیه می کنند به دلیل این مطالعه مراجعه به دندانپزشک خود را متوقف نکنید، اما در مورد آن هوشمندانه عمل کنید. اگر دندانپزشک از شما بخواهد قبل از انجام یک فرایند دندانپزشکی آسپرین یا هر داروی ضد پلاکت دیگری که مصرف می کنید را قطع کنید، ابتدا با پزشک متخصص قلب و عروق خود مشورت کنید.

متخصصان قلب و عروق با این موضوع موافق هستند و معتقدند اکثر افراد مبتلا به بیماری های قلبی می توانند با خیال راحت و بدون خطر خونریزی بیش از حد در طول یک فرایند دندانپزشکی داروهای ضد پلاکت خود را ادامه دهند.

توقف موقت داروهای ضد پلاکت برای یک فرایند دندانپزشکی بویژه زمانی خطرناک است که بیمار اخیراً آنژیوپلاستی به همراه کاشت استنت داشته است. قطع درمان با آسپرین به اضافه پلاویکس پس از آنژیوپلاستی، به میزان چشمگیری موجب افزایش خطر ایجاد لخته خون می شود که می تواند باعث بروز حمله قلبی شود.

حتی اگر ارتباط دقیق بین دندان ها، لثه ها، و قلب همچنان نامشخص باقی بماند، هنوز هم مراقبت خوب از دندان ها و و انجام هر کاری که می توانید برای پرهیز از پریودنتیت منطقی است. این کارهای به زیبایی لبخند شما کمک خواهند کرد و ممکن است به طور غیر مستقیم به قلب شما کمک کنند.

تمایل بسیاری از بیماران به داشتن دندان هایی “بی عیب و نقص” و لبخندی درخشان، در دندانپزشکی اهمیت روز افزونی پیدا کرده است. بلیچینگ یک روش درمانی حتی برای سفید و روشن کردن دندان هایی است که به شدت بد رنگ شده اند. این کار ظرف مدت کوتاهی انجام می شود.

علل تغییر رنگ دندان ها

تغییر رنگ دندان ها به دلایل مختلفی اتفاق می افتد. در بین همه آنها مصرف قهوه، برخی از انواع خاص چای ها، نوشیدنی های فاقد الکل، برخی ادویه ها، (از قبیل کاری، زعفران، کورکوما) و خوراکی های دیگر (مانند سس سویا، گیلاس، بلوبری، و توت فرنگی) و همچنین کشیدن سیگار باعث می شوند به جا ماندن رنگدانه ها روی دندان ها و جذب آنها به داخل مینای دندان افزایش پیدا کند. از دیگر عوامل مؤثر روی سفیدی طبیعی دندان ها عبارتند از برخی داروهای خاص، و نیز خمیر دندان ها و دهانشویه های رنگی. آخرین عوامل که البته کم اهمیت هم نیستند، سن، و بهداشت دهانی شخصی هستند که تأثیر اصلی را روی تغییر رنگ دندان ها دارند.

متأسفانه با مسواک زدن با دقت دندان ها نمی توان تغییر رنگ آنها را از بین برد. گرچه تغییر رنگ سطحی می تواند با درمان های تخصصی و حرفه ای در مطب زدوده شوند، اما تنها درمان بلیچینگ می تواند باعث درخشش دندان های شما شود. اکثر دندانپزشکان دو نوع درمان برای سفید کردن دندان ها ارائه می دهند، آفیس بلیچینگ (سفید کردن دندان ها داخل مطب) و هوم بلیچینگ (سفید کردن دندان ها در منزل). قبل از پرداختن به بلیچینگ، یک درمان تخصصی بهداشتی دهان و دندان برای خلق نقطه آغاز ایده آل برای بلیچینگ توصیه می شود.

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

آفیس بلیچینگ

آفیس بلیچینگ در مطب انجام می شود. قبل از درمان معاینه دقیق دندان ها، همراه با مشاوره کامل انجام می شود. برای بلیچینگ، ماده سفید کننده روی سطح دندان ها اعمال می شود، غلظت این ماده بویژه بر اساس کسب بیشترین نتیجه انتخاب می شود. مواد فعال داخل ماده سفید کننده به داخل دندان نفوذ می کنند، جایی که رادیکال های اکسیژن شکل می گیرند، که رنگدانه های روی سطح دندان ها را در هم می شکند.

که در پی آن دیگر روی سطح دندان ها وجود نخواهند داشت. این واکنش “تغییر رنگ” با استفاده هدفمند از نور ال ای دی آبی، که طول موج خاصی دارد، تشدید می شود. به همین دلیل، مولکول های رنگ حتی بیشتر فعال می شوند و بنابراین می تواند با ژل بلیچ کننده واکنش سریع تری نشان دهد. معمولاً سه دوره درمانی لازم است. به عنوان یک قانون کلی، زمان درمان کامل (بدون معاینه و مشاوره) حدود 45 تا 50 دقیقه است.

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

هوم بلیچینگ

برای هوم بلیچینگ تری های شخصی ساخته می شوند. تری ها با ژل سفید کننده پر می شوند و باید به مدت چهار تا پنج روز، هر بار به مدت یک تا دو ساعت روی دندان ها قرار بگیرند. دندانپزشکان دستور العمل های دقیق پیرامون درمان را به بیماران خوئ می دهند.

هوم بلیچینگ در منزل، اما تحت نظارت دندانپزشک انجام می شود، بنابراین، قابل مقایسه با محصولات بلیچینگ  OTC نیستند. علاوه بر این، گزینه دوم کم هزینه تر است، اما کاملاً واضح است که از نظر ایمنی و طول مدت اثر نسبت به سفید کردن تخصصی دندان ها توسط دندانپزشک در رتبه پایین تری قرار دارد. علاوه بر این، مواد فعال (و بنابراین اثر) آن ضعیف تر از موادی هستند که در بلیچینگ تخصصی دندان ها استفاده می شوند.

دندان های با بلیچینگ چگونه سفید می شوند؟

تأثیر این درمان در بیماران مختلف متفاوت است و از بین عوامل مختلف به میزان تغییر رنگ دندان ها در زمان سفید کردن دندان ها، و نیز واکنش بخ درمان بستگی دارد. در مورد هوم بلیچینگ، نظم عامل اصلی است و بیمار باید تری ها را با ژل سفید کننده همانطور که در مطب برای آنها توضیح داده شده است استفاده کرد تا به نتایج مطلوب دست پیدا کرد. به عنوان یک قانون، دندان ها تا چند درجه می توانند روشن تر شوند، به گونه ای که بعد از درمان بیمار بتواند از درخشش لبخند خود لذت ببرد.

تأثیر بلیچینگ دندان چه مدت دوام خواهد داشت؟

تفاوت های فردی وجود دارند، که از بین همه عوامل عادات رژیم غذایی و بهداشت فردی بیمار از بقیه مهم تر هستند. در طول دوره درمان دستور العمل های لازم برای پاکسازی دندان ها به شما داده خواهند شد تا بتوانید اثر بلیچینگ را تا حد امکان حفظ کنید. در صورت لزوم، درمان پس از چند ماه مجدداً تکرار خواهد شد.

آیا بلیچینگ برای همه افراد مؤثر است؟

سفید کردن دندان اساساً برای همه بیماران ممکن است. با این حال، مطالعات بالینی حاکی از این هستند که، بخش بسیار اندکی از جامعه (کمتر از پنج درصد) پس از بلیچینگ تغییرات چندانی را تجربه نمی کنند.

آفیس بلیچینگ یا هوم بلیچینگ، کدامیک برای من بهتر است؟

این پرسش نمی تواند به طور کلی پاسخ داده شود. بهترین راهکار برای هر مورد فردی به عوامل متعددی بستگی خواهد داشت و به صورت شخصی با دندانپزشک در مورد آن تصمیم گیری خواهد شد. با این حال، بر اساس تجربه ما، ترکیبی از درمان های هوم بلیچینگ و آفیس بلیچینگ مؤثر است.

آیا بلیچینگ برای دندان ها مضر است؟

سفید کردن تخصصی دندان ها توسط دندانپزشک روشی بی خطر است و معمولاً دندان ها با انجام آن هیچ آسیبی نمی بینند.

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

بلیچینگ و سفید کردن دندان ها

آیا بلیچینگ با درد همراه است؟

درمان بدون درد است، اما پس از بلیچینگ، ممکن است دندان ها به مدت چند روز حساس باشند. این یک واکنش کاملاً طبیعی است، که پس از یک دوره کوتاه زمانی از بین می رود و با استفاده از داروهای خاصی می تواند کاهش پیدا کند، که بیماران در مطب دریافت می کنند.

در حال حاضر، بر اساس باور مشترک دندانپزشکان و بیماران، ایمپلنت های دندانی بهترین روش برای جایگزینی هر تعدادی از دندان های از دست رفته هستند، اما آیا می دانسته اید که انها می توانند به حفظ سلامت قلب شما نیز کمک کنند؟ بر اساس تحقیقات جدید، از دست رفتن دندان ها در میانسالی اتفاق می افتد و به میزان چشمگیری می تواند احتمال گسترش بیماری های عروق کرونر قلب را افزایش دهد.

با این حال، ایمپلنت های دندانی می توانند کمک کنند تأثیرات از دست رفتن دندان ها به طور کامل معکوس شود، لبخند شما را احیاء کند و به طور همزمان از قلب شما محافظت کند. به خواندن این مطلب ادامه دهید تا در این زمینه بیشتر یاد بگیرید.

از دست رفتن دندان ها و بیماری عروق کرونر قلب

یک تیم از دانشمندان تحقیقی انجام دادند تا ببینند آیا هیچ ارتباطی بین از دست رفتن دندان ها در میانسالی و بیماری عروق کرونر قلب وجود دارد یا خیر. برای انجام این کار، آنها نگاهی به دو مطالعه قبلی داشتند که روی هزاران زن و مرد 45 تا 69 ساله ای انجام شده بود که از دست رفتن دندان و سلامت قلب خود را در طول یک دوره 12 تا 18 ساله گزارش داده بودند.

محققان پس از ترکیب همه این اطلاعات به چیزهای جالب تری دست یافتند:

  • افرادی که دو دندان یا بیشتر را از دست داده بودند، در مقایسه با افرادی که هیچ دندانی از دست نداده بودند، طی بازه زمانی که مطالعه انجام شده بود، خطر گسترش بیماری قلبی در آنها 23% بیشتر بود.
  • این افزایش خطر بیماری های قلبی هیچ ربطی به کیفیت رژیم غذایی، تعداد دفعات ورزش کردن، وزن بدن، و ابتلا به دیابت، بالا بودن کلسترول، و فشار خون بالا نداشت.
  • افراد شرکت کننده ای که طی دوره ای که مطالعه انجام شده بود هیچ دندانی از دست نداده بودند، هیچ افزایش چشمگیری در خطر بیماری عروق کرونر قلب تجربه نکردند.

محققان به این نتیجه رسیدند “که در میان افراد بزرگسال میانسال، هر چه در سال های اخیر تعداد بیشتری از دندان ها از دست رفته باشد، ممکن است بیشتر با خطرات بعدی بیماری عروق کرونر قلب همراه باشد.

کاشت ایمپلنت برای بیماران قلبی

کاشت ایمپلنت برای بیماران قلبی

ایمپلنت های دندانی چگونه می توانند کمک کنند

بنابراین اگر در حال خواندن این مطلب هستید و در میانسالی به سر می برید، و اخیراً تعدادی از دندان های خود را از دست داده اید، شاید این به ذهنتان برسد که، چه باید کرد؟ آیا شما محکوم به ابتلا به مشکلات قلبی هستید؟ خوشبختانه، دندانپزشکی قادر است با کاشت ایمپلنت های دندانی این مشکل را حل کند.

ایمپلنت های دندانی، برخلاف دیگر روش های جایگزینی دندان های از دست رفته، در حقیقت کل ساختار دندان را از ریشه تا تاج احیاء می کنند. آنها نه تنها دندان جدیدی می سازند که فوق العاده محکم و با دوام هستند، بلکه به پیشگیری از تحلیل استخوانی کمک می کند که پس از افتادن دندان بسیار شایع است.

اساساً، ایمپلنت های دندانی با هر گونه علائم از دست رفتن دندان  مقابله می کنند، که می توانند تأثیری که آنها روی قلب دارند را به شکلی باور نکردنی کاهش دهند. شاید لازم به ذکر نباشد که، ایمپلنت های دندانی می توانند توانایی غذا خوردن، حرف زدن، و با اعتماد لبخند زدن شما را بهبود دهند و به روش های بیشماری کیفیت زندگی شما را بهبود دهند.

آنچه باید به خاطر داشته باشید:

آنچه همه این اطلاعات ارائه می دهند این است که کاری که مراقبت از دندان ها می تواند انجام دهد بیشتر از زیبا جلوه دادن لبخند شماست. مسواک زدن و نخ دندان کشیدن و مراجعه منظم به دندانپزشک در درجه اول می توانند جلوی از دست رفتن دندان ها را بگیرند، و در صورتی که این اتفاق را تجربه کردید، ایمپلنت های دندانی می توانند باعث شوند گویی هرگز این اتفاق رخ نداده است و زندگی طولانی تر، شادتر، و سالم تری خواهید داشت.

پیشگیری از افتادن دندان های دیگر

کاشت ایمپلنت های دندانی فرایندی است که طی آن پیچ تیانیومی ایمپلنت با جراحی درون استخوان فک زیر خط لثه کار گذاشته می شود. پیچ به صورت طبیعی با استخوان فک پیوند می خورد و یک دندان مصنوعی که به صورت سفارشی ساخته شده است- و روکش نامیده می شود- به آن متصل می شود. ایمپلنت برای همیشه جایگزین دندان از دست رفته می شود.

وقتی یکی از دندان ها از دست می رود و جایگزینی برای آن قرار داده نمی شود، روند تخریب استخوان فک آغاز می شود. این می تواند منجر به از دست رفتن دندان های دیگر شود. استفاده از پروتزهای مصنوعی و بریج ها می تواند فشار بیشتری به دندان های دیگر وارد کند؛ گاهی اوقات، دندان های طبیعی شما باید تراشیده شوند تا اجازه دهند بریج روی آنها قرار بگیرد. وقتی ایمپلنت دندانی می کارید، نیاز نیست هیچ یک از این شرایط را تحمل کنید.

کاشت ایمپلنت برای بیماران قلبی

کاشت ایمپلنت برای بیماران قلبی

جلوگیری از بروز بیماری لثه و خطرات مرتبط با آن

پروتزهای مصنوعی می توانند در بهداشت دهانی اختلال ایجاد کنند، زیرا زدودن ذرات غذا و باکتری ها با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن را دشوار می کنند. بهداشت ضعیف دهانی می تواند منجر به بروز بیماری های لثه مانند ژنژیویت و پریودنتیت شود، که می توانند موجب تورم، التهاب، عفونت، از دست رفتن دندان، و التهاب شوند

پریودنتیت شدید می تواند باعث شود باکتری ها و التهاب در سراسر بدن گسترش پیدا کنند. این اتفاق می تواند خطر انواع مختلف بیماری ها مانند بیماری قلبی، دیابت نوع 2، مشکلات بارداری، مرگ و میر، بیماری آلزایمر، و عفونت ریه را افزایش دهد.

با ایمپلنت های دندانی مسواک زدن و نخ دندان کشیدن آسان تر خواهد بود زیرا درست مانند دندان های طبیعی هستند، به همین دلیل احتمال بروز بیماری لثه و بیماری های دیگر همراه با آن کاهش پیدا می کند.

کمک به داشتن رژیم غذایی سالم تر

اگر خودتان یا یکی از افرادی که می شناسید پروتز مصنوعی یا بریج دارید، احتمالاً می دانید که فهرستی از غذاها وجود دارند که باید از آنها بپرهیزید، از جمله مغزها، کره مغزها، دانه ها، دانه های کاملی مانند پاپ کورن، برخی سبزیجات خام خاص مانند هویچ ها و بلال، و برخی میوه ها مانند سیب و گلابی.

این فهرست اکثر غذاهای سالم را شامل می شود. میوه ها و سبزیجات سرشار از مواد مغذی هستند که با سلامت قلب ارتباط دارند. و میوه ها، مغزها، دانه ها، و دانه های کامل منابع غنی از فیبر هستند، که با خطر کمتر انواع بیماری ها شامل بیماری قلبی، دیابت نوع 2، چاقی، و برخی از انواع سرطان ها ارتباط دارند. وقتی ایمپلنت دندانی دارید، لازم نیست یک فهرست از غذاهای سالم را کنار بگذارید که برای سلامت شما فوق العاده هستند.

نمونه های درمانی کاشت ایمپلنت



دندانپزشک هایی که برای درمان بیماران خود از ایمپلنت های دندانی استفاده می کنند درک صحیحی از ماهیت اسئواینتگریشن و تفاوت های بنیادی مهم بین ایمپلنت های دندانی و دندان های طبیعی دارند. دندان ها در اصل داخل فک شکل می گیرند و طی یک دسته رویدادهای بیولوژیک، از درون مخاط روی آن بیرون می آیند که هنوز کاملاً درک نشده اند. از سوی دیگر، ایمپلنت ها با جراحی داخل استخوان فک قرار داده می شوند و یکی از معدود ابزارهای زیبایی هستند که نشان داده شده است که به صورت موفقیت آمیز و دائمی با کمترین، یا حتی بدون هیچ مشکلی به داخل اپیتلیوم سطح نفوذ می کنند.

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

مقایسه لثه و بافت نرم اطراف ایمپلنت

در دندان های سالم، حاشیه های لثه روی مینای دندان قرار می گیرند. حاشیه های لثه به صورت کنگره دار کنار دندان ها قرار می گیرند و یک شیار نازک را روی سطح دندان ها تشکیل می دهند. لثه بین دندان ها بالا می آید تا پاپیلاهای بین دندانی را تشکیل دهد، که ساختارهای پیچیده ای هستند. بین دندان های جلو و پاپیلاها ساختارهای هرمی شکل با پیوند لثه هستند که پس از کانتور پیوند سمان و مینای دندان قرار می گیرند. در منطقه دندان های مولر، پاپیلاهای باکال و لینگوال در امبراژورهای دندان های طبیعی با “col” از یکدیگر مجزا شده اند، که فرو رفتگی هایی در بافت های بن دندانی هستند که درست زیر سطح تماس اینترپروکسیمال واقع شده اند و پاپیلاهای دهان و زبان را به هم متصل می کنند. یک دسته پیچیده از فیبرهای بافت های همبند لثه یک گروه تعریف شده را شکل می دهند:

  • فیبرهای بین دندانی
  • فیبرهای دندانی- لثه ای
  • فیبرهای مدور
  • فیبرهای پوسته آلوئولار

بسیاری از این فیبرها داخل سمنتوم ریشه، بین پوسته آلوئولار و پیوند سمان و مینای دندان قرار گرفته اند، بنابراین به وجود دندان های طبیعی بستگی دارند.

در ایمپلنت های دندانی، یک عامل بین مخاطی (اباتمنت، گردن ایمپلنت، یا روکش آن) از داخل مخاط بیرون می آید که بهبود پیدا می کند و بدون پیوند سمنتوم اطراف آن شکل می گیرد و تطبیق می یابد. فیبرهای کلاژنی داخل مخاط اطراف ایمپلنت های دندانی موازی اباتمنت قرار می گیرند و هیچ تماسی با سطح اباتمنت برقرار نمی کنند. برخی فیبرها نیز هستند که به صورت مرتب تر در کنار سطوح ایمپلنتی قرار می گیرند که داخل مخاط قرار گرفته اند و سطوح زبرتری دارند. در این موقعیت، به نظر می رسد برخی فیبرها نسبت به سطح ایمپلنت ها با زاویه درست قرار می گیرند، اما هیچ شواهدی مبنی بر مکانیزم اتصال خوب آنها وجود ندارد. با این حال، سطح زبر اباتمنت در صورتی که در حفره دهان بدون پوشش بماند دارای ویژگی های منفی مانند افزایش خوردگی سطح ایمپلنت و آلودگی میکروبی خواهد بود.

پاپیلایی که اطراف ایمپلنت دندانی شکل می گیرد می تواند با فیبرهای کلاژنی حمایت شود که به دندان های طبیعی مجاور پیوند می خورند. با این حال، در مواردی که به جای دندان طبیعی ایمپلنت دندانی در کنار این ایمپلنت ها وجود دارند، شکل گیری پاپیلای بافت نرم کمتر قابل پیش بینی است و شکل آنها به وجود بافت نرم با ضخامت کافی، استخوان با ارتفاع کافی، فضای لازم بین ایمپلنت ها، و کانتور با دقت روکش بستگی دارد تا ظاهر و حفظ پاپیلا ارتقاء یابد.

احتمال اینکه بافت نرم بین چند واحد ایمپلنت در جلوی دهان کانتور صافی داشته باشند بیشتر است، اما می تواند تحت تأثیر ضخامت بافت نرم و شکل روکش قرار بگیرد.

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

اپیتلیوم اتصالی

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

در دندان های سالم، اپیتلیوم اتصالی با اتصالات همی دسموزومی به مینای دندان متصل است و یک ساختار پایه ای لامینا مانند با سلول های اپیتلیال شکل می گیرد. اکنون تصور می شود چسبندگی ها یا اینتگرین های خاصی به صورت واسطه مکانیزم پیوند بیولوژیک عمل می کنند، که در پیوند سلول به سلول و نیز سلول به چسبندگی ماتریکس نقش بنیادی دارند. کاملاً مشخص است که اپیتلیوم اتصالی سمنتوم سطح ریشه، عاج، و مواد دندانی متعددی مانند اجزاء ایمپلنت را شکل می دهد.

 

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

یک اپیتلیوم اتصالی عادی می تواند از مخاط/ لثه دهانی مجاور در کنار برش مجدداً تولید شود، و اپیتلیوم اتصالی جدید از اپیتلیومی که قبلاً وجود داشته است قابل تشخیص نیست. تصور می شود ویژگی های اپیتلیوم اتصالی تحت تأثیر بافت همبند زیرین، وجود نفوذ التهابی، و وجود سطح دندان/ ایمپلنتی که به آن متصل می شوند تعریف می شوند و ویژگی های ذاتی سلول های اپیتلیال در این بین نقش ندارند. اپیتلیوم اتصالی از گردش فوق العاده بالایی برخوردار است نسبت به هر دو ماده و اجزاء سیستم ایمنی و التهابی قابل نفوذ است. اپیتلیوم اتصالی می تواند هم روی خود ایمپلنت و هم روی اباتمنت وجود داشته باشد. علت می تواند تفاوت هایی باشند که در طراحی ایمپلنت ها وجود دارند، و نیز نیازمندی های بیولوژیک پیوند بافت نرم و سطح پیوند بین اباتمنت و ایمپلنت.

عرض بیولوژیک

در دندان ها، مفهوم عرض بیولوژیک به خوبی قابل فهم است، زیرا قسمتی است که در آن منطقه بافت همبند متصل، استخوان آلوئولار زیرین را از انتهای آپیکال اپیتلیوم اتصالی جدا می کند.

 

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

پهنای منطقه بافت همبند حدود 2 میلی متر و ارتفاع اپیتلیوم اتصالی حدود 5/1 میلی متر است. در تصاویر b و c بالا دو طرح متفاوت از ایمپلنت ها و عرض بیولوژیک اطراف آن مشاهده می کنید. در مورد اول، طرح ایمپلنت نمونه سیستم ایمپلنت هایی است که به صورت دو مرحله ای کاشته می شوند. پس از یک سال کارکرد، معمولاً حاشیه استخوان در کنار رزوه اول قرار می گیرد. اپیتلیوم اتصالی (با عرض آپیکو-کرونال 5/1 تا 2 میلی متری) روی اباتمنت واقع شده است، و یک منطقه از بافت همبند بی نظم، حدود 1 تا 2 میلی متر عرض بین آنها قرار می گیرد. اتصال بین اباتمنت و سر ایمپلنت داخل این محدوده واقع شده است.

در مقایسه، ایمپلنت های یک مرحله ای (ایمپلنت هایی که در زیر لثه قرار نمی گیرند) به گونه ای قرار می گیرند که سطح زبر آنها داخل استخوان قرار داده می شود، اما گردن صاف و صیقلی آن که بخش یکدستی از ایمپلنت است، که نقش عامل بین مخاطی را ایفا می کند. بنابراین، اپیتلویم اتصالی به طور عادی روی ایمپلنت قرار می گیرد، و اتصال ایمپلنت/ اباتمنت نسبت به این سطح به صورت کورونال قرار می گیرد. اینطور فرض شده است که اتصال داخل سیستم قرار گرفته زیر بافت (دو مرحله ای) می تواند روی سطح پیوند بافت نرم و عرض بیولوژیک تأثیر بگذارد. این اتفاق می تواند در نتیجه حرکات بسیار ریز بین دو جزء رخ دهد یا در صورت نفوذ میکروبی از بین فواصل بسیار ریز بین ایمپلنت و اباتمنت. در حال حاضر، تفاوت های نظری بین این دو نوع هیچ تفاوت فاحشی از نظر بافتی، یا در عملکرد بالینی بوجود نمی آورد.

بررسی عمق پروب کردن

پروب پریودنتال دندان های طبیعی بخش مهمی از معاینات دندانپزشکی است. کاملاً اثبات شده است که در شرایط کاملاً سالم، پروب دندانپزشکی تا حدودی در اپیتلویم اتصالی نفوذ می کند و این نفوذ با وجود التهاب افزایش می یابد. تحت شرایط اخیر، پروب توسط بیشتر فیبرهای بافت همبند ژینژیوال دست نخورده کورونال، حدود 2 میلی متر از استخوان، متوقف می شود. شرایط اطراف ایمپلنت دندانی متفاوت است و عمق شیار تا حد زیادی به ضخامت پاکت بافت نرم بستگی دارد. عمق های پروب کردن اطراف ایمپلنت ها، به طور کلی عمیق تر از اطراف دندان ها هستند، اما نفوذ بافت نرم بر پایه شیار، تا میزان مشابهی اتفاق می افتد و نوک پروب تنها در حدود 2 میلی متری حاشیه استخوان ها متوقف می شود.

اطلاعات بدست آمده از پروب اطراف ایمپلنت ها تا حدودی پرسش برانگیز است و برخی دندانپزشک ها به انجام آن اعتقادی ندارند، و ترجیح می دهند تکیه آنها روی بررسی رادیوگرافیک سطوح استخوان باشد. بعلاوه، فشار دیجیتال روی سطوح خارجی بافت نرم اطراف ایمپلنت، می تواند علائم التهابی مانند خونریزی یا ترشح چرک را از خود نشان دهد.

مقایسه الیاف پریودنتال لیگامان با اسئواینتگریشن

الیاف پریودنتال لیگامان

الیاف پریودنتال لیگامان یک ساختار پیچیده، با حدود 1/0 تا 2/0 میلی متر عرض است، که با یک حالت کشسان، از دندان حمایت می کند. لیگامان فیبرهای کلاژنی را تشکیل می دهد که به عنوان فیبرهای Sharpey درون سمنتوم ریشه و استخوان آلوئولار گنجانده شده اند، همراه با عروقی که خونرسانی می کنند، و بافت های همبند که بستری فراهم می آورند که عناصر کلیدی دیگر را برای مکانیزم های حمایت کننده دیگر فراهم می کنند. الیاف پریودنتال لیگامان مکانزیم تحریک پذیری از داخل را دارد که بسیار حساس است و می تواند تغییرات جزئی در فشارهای وارده به دندان را شناسایی نماید. فشارهای وارده به دندان از طریق فشرده شدن و توزیع مجدد عناصر مایع و نیز با استفاده از سیستم فیبر از بین می رود.

فشارهایی که از طریق الیاف پریودنتال لیگامان منتقل می شوند، منجر به تغییر شکل و جابجایی دندان می شود، مانند چیزی که در ارتودنسی مشاهده می شود یا در عریض شدن الیاف لیگامان و افزایش تحرک پذیری دندان در واکنش به فشارهای زیاد (مانند تروماهای اکلوزال). بنابراین، الیاف پریودنتال لیگامان می تواند حیطه وسیعی از فشارها را شناسایی کرده و به آنها واکنش نشان دهد.

اسئواینتگریشن

ماهیت دقیق اسئواینتگریشن در سطح مولکولی کاملاً درک نشده است. در سطوح میکروسکوپی سبک، تطبیق بسیار نزدیکی بین استخوان و سطح ایمپلنت وجود دارد.

 

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

در بزرگنمایی بالاتر که با میکروسکوپ الکترونی امکان پذیر می باشد، یک شکاف (با عرض حدوداً 100 نانومیکرونی) بین سطح ایمپلنت و استخوان وجود دارد. این شکاف با یک منطقه پر از کلاژن پر شده است که در جوار استخوان قرار دارد و یک منطقه آمورفور (بی شکل) که در جوار سطح ایمپلنت قرار دارد. پروتوگلیکان های استخوان ممکن است در اتصال ابتدایی بافت ها به سطح ایمپلنت مهم باشند، که در مورد ایمپلنت های تیتانیومی از یک لایه اکسید تیتانیوم تشکیل شده است، که خواص سرامیک را دارد. اسئواینتگریشن یک پدیده مطلق و بدون محدودیت نیست و می تواند به عنوان تناسب کل سطح ایمپلنت که با استخوان در تماس است اندازه گیری شود.

سطوح تماس استخوان در استخوان های کورتیکال بیشتر از استخوان های منفذ دار است، جایی که فضاهای مغز استخوان اغلب در جوار سطوح ایمپلنت قرار دارند. میزان تماس استخوان به مرور زمان و با عمل کردن افزایش می یابد. وقتی ایمپلنت برای نخستین بار داخل استخوان کار گذاشته می شود، باید تناسب کامل داشته باشد تا از ثبات آن اطمینان حاصل شود. فضای بین ایمپلنت و استخوان در ابتدا با لخته خون و سرم/ پروتئین های استخوان پر می شود. گرچه دقت زیادی می شود تا از آسیب وارد شدن به استخوان پرهیز شود، اما واکنش ابتدایی به تروماهای جراحی، جذب و تحلیل استخوان است، که در پی آن رسوب استخوان اتفاق می افتد. یک دوره حیاتی در روند بهبود، حدود دو هفته پس از کاشت ایمپلنت وجود دارد که جذب و تحلیل استخوان باعث می شود ثبات ایمپلنت کمتر از مراحل ابتدایی باشد.

تشکیل استخوانی که پس از آن اتفاق می افتد، منجر به افزایش سطح اتصال استخوان و ثبات آن می شود. این در ایمپلنت هایی که بارگذاری نشده بودند (روی آنها روکش قرار نگرفته بود) در اوایل دوره بهبود و طی بازه های زمانی طولانی تر پس از بارگذاری ایمپلنت نشان داده شده است. بنابراین استئواینتگریشن باید به عنوان یک روند دینامیک تلقی شود که در آن بازسازی استخوان اتفاق می افتد، اما مانند روند تطبیقی که درون الیاف لیگامان دندان های طبیعی رخ می دهد نیست. اسئواینتگریشن شباهت زیادی به انکیلوز دارد، که در آن فقدان تحرک پذیری و عدم تداخل کسپول های بافت فیبروز نشانه پیوند موفقیت آمیز است.

تحت این شرایط، هیچ سیستم ویسکوالاستیک کاهش دهنده دامنه نوسانات جریان الکتریکی وجود ندارد، هر چند مکانیزم های تحریک پذیری داخلی ممکن است داخل استخوان و ساختارهای دهانی دیگر عمل کنند. فشارها روی استخوان توزیع می شوند و ممکن است در بخش های خاصی متمرکز شوند، مخصوصاً اطراف گردن ایمپلنت. برخی طراحی ها، بویژه ایمپلنت های رزوه دار، می توانند فشارها را به شکل مؤثرتری از بین ببرند. فشارهای شدیدی که به ایمپلنت ها وارد می شوند ممکن است منجر به تغییر شکل استخوان های حاشیه ای شوند که در نتیجه موجب جابجایی آپیکال حاشیه استخوان و از دست رفتن اسئواینتگریشن می شود. مکانیزم دقیق چگونگی این اتفاق به طور کامل مشخص نیست اما تصور می شود ترک های مویی ممکن است به استخوان های مجاور نیز نفوذ پیدا کنند.

این نوع تحلیل استخوان که در نتیجه بارگذاری بیش از حد اتفاق می افتد، ممکن است به آرامی رو به افزایش برود، تا جایی که با یک شکست فاجعه بار اسئواینتگریشن باقی مانده یا شکست ایمپلنت مواجه شود. خوشبختانه، این دو گزینه بسیار نادر هستند. فشارهای شدید معمولاً قبل از این مرحله و با استفاده از تصاویر رادیوگرافی تحلیل استخوان حاشیه ای یا شکست مکانیکی ساختارهای فوقانی و/ یا اباتمنت ها شناسایی می شوند. با این حال نشان داده شده است که، فشارهایی که به خوبی کنترل شده اند منجر به افزایش میزان تماس استخوان و ایمپلنت و تغییر الگوی ساختارهای ترابکیولار و از بین رفتن فشارها می شود. بنابراین، تطبیق امکانپذیر است، هرچند اسئواینتگریشن اجازه نمی دهد ایمپلنت ها به شکلی جابجا شوند که ارتودنسی دندان ها را جابجا می کند.

بنابراین، ایمپلنت جوش خورده با استخوان، ثابت کرده است که می تواند انکوریجی (تکیه گاه) بسیار عالی برای موارد دشوار ارتودنسی بوجود بیاورد، علاوه بر این می تواند به عنوان جایگزینی برای تکیه گاه سیستم هدگیر استفاده شود. این حقیقت که ایمپلنت مانند یک دندان انکیلوز شده عمل می کند، موجب محدودیت استفاده از آن برای افرادی می شود که رشد فک آنها کامل شده است.

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

کارگذاری یک ایمپلنت برای یک کودک منجر به پایین ماندن سطح روکش ایمپلنت نسبت به دندان های مجاور آن خواهد شد. به همین دلیل توصیه می شود جایگذاری ایمپلنت به تعویق بیفتد تا زمانی که رشد تکمیل شود.

پریودنتیت و پری ایمپلنتایتیس

این امکان وجود دارد که باکتری هایی که در پریودنتیت عامل عفونت هستند، پاتوژن های اصلی در ضایعات التهابی مخرب اطراف ایمپلنت (پری ایمپلنتایتیس) هستند. بنابراین احتمال عفونت ناشی از باکترهای پریودنتوپاتیک (نوعی اختلال غیر التهابی اطراف بافت های دندان) قدیمی وجود دارد. تخریب بافت های پیرامون دندان و ایمپلنت ها شباهت هایی دارند، اما تفاوت های مهمی وجود دارند که در نتیجه ماهیت بافت های حمایت کننده بوجود آمده اند. این تفاوت ها بویژه در الگوهای متفاوت مشاهده شده در تخریب بافت قابل توجه هستند. پری ایمپلنتایتیس روی کل محیط اطراف ایمپلنت تأثیر می گذارد و منجر به پر شدن شیارهای تحلیل استخوان با بافت های ملتهبی می شود که تا سطح استخوان امتداد می یابند.

 

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

در مقایسه، دندان هایی که تحت تأثیر پریودنتیت قرار گرفته اند، عموماً با تحلیل غیر عادی بافت های حمایت کننده مواجه هستند که اغلب به سطوح نزدیک محدود می شود و منجر به نقص پیچیده فراتر از استخوان ها می شود. علاوه بر این، در اکثر موارد در بافت های پریودنتال می توان ضایعات التهابی را از استخوان آلوئولار و الیاف پریودنتال لیگامان، با قسمت بافت های فیبروز جدا کرد. این امکان وجود دارد که ضایعات التهابی مخرب که دندان ها و ایمپلنت را تحت تأثیر قرار می دهند، مراحلی دارند که در آنها مراحل بیماری بسیار سریع تر پیش می روند و پس از آن دوره های خاموشی وجود دارد. بروز پری ایمپلنتایتیس با سرعت پایین اتفاق می افتد، اما می تواند منجر به تخریب سریع استخوان های حاشیه ای شود و بواسطه فشارهای شدید، ایجاد تمایز بین آن و تحلیل استخوان کار ساده ای نیست.

استفاده از مرغوب ترین مواد و تجهیزات اروپایی و آمریکایی در کاشت ایمپلنت

ما کیفیت و نتیجه درمان ایمپلنت را برای شما تضمین میکنیم!


ایمپلنت های دندانی



بریج و دنچر تنها راه‌حل هایی بودند که سال ها برای رفع مشکل از دست دادن یک یا چند دندان بکار می‌رفتند اما امروزه ایمپلنت های دندانی ابزاری هستند که بیشتر از سایر روش ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. ایمپلنت های دندانی جایگزین ریشۀ دندان می‌باشند. ایمپلنت ها پایه‌ای برای دندان جایگزین ثابت یا متحرک هستند که برای هماهنگی با دندان های طبیعی ساخته می‌شوند.



ایمپلنت فوری



ایمپلنت یک روزه یا فوری یک روش کاشت ایمپلنت است که به منظور جایگزین کردن دندان های از دست رفته و شکسته مورد استفاده قرار می گیرد. پایه های ایمپلنت شبیه ریشه دندان های طبیعی در استخوان فک عمل کرده و پایه بسیار مستحکمی برای سوار کردن تاج های دندانی که ظاهری شبیه دندانهای طبیعی دارند؛ بوجود می‌آورد.



ایمپلنت تمام فک



اخیرا صدها هزار بیمار با روش All on 4 درمان شده‌اند. این روش اغلب برای جایگزینی دندان‌های مصنوعی یا دندان‌های از دست رفته استفاده می‌شود، روش All-on-4 از چهار ایمپلنت دندانی تیتانیومی استفاده می‌کند تا نقش لنگر را در فک بالا و پایین داشته باشند. این روش یک پایه‌ی قوی برای پروتز دندان ارائه می‌دهد که بعدا برای تکمیل این روش دائمی اضافه می‌شوند.



پیوند لثه



بیماری‌های لثه مثل عقب رفتگی لثه، نیاز به درمان پیوند لثه دارند. پیوند لثه نوعی از عمل جراحی دندان است که نسبتا روشی سریع و آسان می‌باشد. در این عمل متخصص پریودنتیت از سقف دهان، بافت لثه را برداشته و از آن برای لثه‌ی آسیب دیده استفاده می‌کند. عقب رفتگی لثه به آرامی رخ می‌دهد و به همین دلیل بسیاری از مردم متوجه بروز این اتفاق نمی‌شوند.



پیگمنتاسیون لثه با استفاده از لیزر



داشتن لثه تیره رنگ تاثیری منفی در زیبایی ظاهری افراد دارد که به لطف لیزر می‌توان از طریق برطرف ساختن رنگ دانه‌های تیره از سطح لثه در آن تغییر رنگ ایجاد نمود و آن را به شکل لثه‌ای سالم و صورتی رنگ درآورد. طی جراحی زیبایی لثه دندانپزشک با برداشتن رنگدانه‌های اضافی از سطح لثه به روشنتر شدن رنگ آن کمک می‌نماید. درمان با لیزر روشی سریع و ساده می‌باشد.



افزایش طول تاج دندان



افزایش طول تاج دندان یکی از روشهای جراحی است که به منظور افزایش ساختار طول دندان از بالای لثه صورت می‌گیرد و هدف اصلی آن حفظ سلامت و بهبود زیبایی فرد می‌باشد. این نوع جراحی شامل برداشت بافت سخت و نرم لثۀ پیرامون دندان می‌باشد که نتیجۀ آن افزایش طول ساختار قابل رویت دندان است. لیزر یکی از روشهای جایگزین، و موثر است که نتایجی فوق‌العاده همراه با رضایت بیمار در بر خواهد داشت.


انجام بیش از 4000 مورد کاشت موفق ایمپلنت



درباره دکتر امیربنده متخصص جراحی لثه و کاشت ایمپلنت

فلوشيپ (فوق تخصص) جراحی ليزر از دانشگاه جنوا

دوره عمومی دندانپزشكى در دانشگاه مشهد

1378-1384



اخذ بورد تخصصی پریودنتیکس

1394



رييس بخش دندانپزشكى كلينيك امام حسن ع

1386-1389

پزشک معتمد بيمه هاى نيروهاى مسلح

1384-1389



رييس بخش جراحى لثه كلينيك تخصصى امام على ع

1385-تا کنون



فلوشيپ جراحی ليزر از دانشگاه جنوا

آخرین مقالات آموزشی

اکثر افراد مبتلا به بیماری قلبی می توانند با خیال راحت و بدون خطر خونریزی بیش از حد در طول یک فرایند دندانپزشکی داروهای ضد پلاکت خود را ادامه دهند
دندان ها با بلیچینگ چگونه سفید می شوند؟ بلیچینگ دندان چه مدت دوام خواهد داشت؟ آیا بلیچینگ برای همه افراد مؤثر است؟انواع روش بلیچینگ دندان
از دست رفتن دندان در میانسالی به میزان چشمگیری احتمال بیماری های عروق قلب را افزایش می دهد، ایمپلنت میتواند به حفظ سلامت قلب شما کمک کند


آدرس مطب:

تهران، ضلع شمالی میدان ونک، کوچه صانعی، پلاک42، طبقه پنجم

 تلفن تماس : 22740531

 تلفن تماس : 88674866



مشاوره رایگان جراحی لثه و ایمپلنت

در طول هفته (در ساعت های مشخص شده) به صورت تلفنی پاسخگوی سوالات شما هستیم


صبح ها از ساعت 11 تا 13 – بعدازظهر ها از ساعت 5 تا 7


مشاوره آنلاین و رایگان دندانپزشکی



Filter:همهUnanswered
کیست دندان
پاسخ 8 ماه ago • 
396 views1 answers0 votes
مشکل لثه
پاسخ 8 ماه ago • 
397 views1 answers0 votes
شل شدن ایمپلنت
پاسخ 8 ماه ago • 
385 views1 answers0 votes
کیست لثه
پاسخ 10 ماه ago • 
555 views1 answers0 votes
ضایعه در عکس دندان
پاسخ 1 سال ago • 
862 views1 answers0 votes

با ما در شبکه های اجتماعی همراه باشید