نوشته‌ها

بخش تخصصی ایمپلنت فوری





ایمپلنت یک روزه یا فوری یک روش کاشت ایمپلنت است که به منظور جایگزین کردن دندان های از دست رفته و شکسته مورد استفاده قرار می گیرد. پایه های ایمپلنت شبیه ریشه دندان های طبیعی در استخوان فک عمل کرده و پایه بسیار مستحکمی برای سوار کردن تاج های دندانی که ظاهری شبیه دندانهای طبیعی دارند؛ بوجود می‌آورد. در روش های کاشت ایمپلنت سنتی دوره بهبود پس از کاشت پایه و پیش از نصب تاج دندان بسیار طولانی است در صورتی که فرایند ایمپلنت یک روزه روشی کاملا خاص و کاربردی است که با استفاده از آن جای خالی دندان در یک روز توسط پایه ایمپلنت و تاج دندانی پر می شود. البته در روش کاشت ایمپلنت فوری، تاج دندان موقتی تا زمانی که تاج دندان اصلی برای نصب آماده شود؛ روی پایه سوار می شود وزیبایی دندان های شما را تکمیل می کند.

مقالات تخصصی ایمپلنت فوری



اگر مشکلی مربوط به سلامت دهان وجود داشته باشد که بخواهید از آن اجتناب نمایید، نهفتگی دندان عقل است. متأسفانه، شما واقعاً نمی توانید اندازه دهان خود را کنترل کنید یا اینکه دندان های عقل چگونه داخل آن رشد کنند. از آنجا که دندان های عقل نهفته اغلب در نتیجه رویش نادرست و نامناسب دندان های عقل بروز پیدا می کنند، کار چندانی نمی توانید برای پیشگیری از بروز این شرایط انجام دهید. خوشبخاتنه، گزینه های درمانی وجود دارند که می توانید به آنها فکر کنید.

نهفتگی دندان عقل چیست؟

گرچه گاهی اوقات دندان ها داخل فکی رشد می کنند که به اندازه کافی بزرگ است تا همه دندان ها را داخل خود جای دهد، اما اکثر افراد فضای کافی برای رویش دندان های عقل خود ندارند، که منجر به نهفتگی آنها می شود. علت این است که اکثر افراد فضایی تقریباً برای رشد 28 دندان دارند، که این همان تعدادی است که شما قبل از رویش دندان های عقل خود دارید. دندان های عقل که تحت عنوان دندان های مولر سوم شناخته می شوند، آخرین دندان هایی هستند که رشد می کنند، و بین 17 تا 25 سالگی بیرون می آیند. آنها هیچ هدفی را برآورده نمی کنند زیرا امروزه رژیم غذایی ما شامل غذاهای نرم تری است و ما می توانیم به راحتی غذای خود را بجویم و به ذرات کوچکتر تبدیل کنیم. اغلب دندان های عقل یا نمی توانند درست بیرون بیایند یا به طور کامل از داخل بافت لثه و استخوان فک بیرون نمی آیند.

نهفتگی دندان عقل

نهفتگی دندان عقل

علائم دندان عقل نهفته چیست؟

از آنجا که شما واقعاً نیازی به دندان های عقل ندارید، ممکن است نگه داشتن آنها برای شما واقعاً مهم نباشد. متأسفانه، در اکثر موارد، دندان های عقل نهفته چندان مورد توجه قرار نمی گیرند.

تورم و عفونت

اغلب تورم، درد، و عفونت قابل توجهی با نهفتگی دندان های عقل همراه است که نباید بدون درمان باقی بماند. علاوه بر این، از آنجا که نهفتگی دندان عقل می تواند به لثه ها، دندان ها، و استخوان اطراف آن آسیب برساند، برخی دندانپزشکان کشیدن آنها با کمک جراحی را توصیه می کنند. کشیدن دندان های عقل نهفته دشوارتر است، و خطر بروز مشکلات برای آنها ناشی از جراحی بیشتر است، و می تواند آسیب دائمی به استخوان ها و دندان های دیگر وارد کند. علاوه بر این، هر چه درد دندان عقل بیشتر طول بکشد، بیشتر احتمال دارد که عفونت منجر به ورود باکتری به داخل بافت باز شود. عفونت های دهانی می توانند تأثیر منفی روی سلامت عمومی سیستمیک بدن نیز داشته باشند.

درد

درد دندان های عقل می تواند نشانه نهفتگی دندان های عقل باشد، که زمانی اتفاق می افتد که استخوان فک یا دندان های دیگر مانع رویش صحیح آنها می شوند. نشانه هایی که دندان های عقل شما می توانند نهفته باشند عبارتند از درد و تحریک پذیری فک یا دندان های دیگر، قرمزی و تورم لثه های اطراف دندان ها، بوی بد دهان، یا مزه بد داخل دهان وقتی برای جویدن بایت خود را می بندید. دندان های عقل نهفته می توانند خطر بروز کیست را نیز به همراه داشته باشند، که کیسه های پر از چرکی هستند که اطراف دندان ها شکل می گیرند. به ندرت، تومورها می توانند کنار دندان ها شکل بگیرند. کیست ها و تومورها می توانند منجر به بروز آسیب های دائمی استخوان فک و همچنین دندان های دیگر شما شوند. درد دندان عقل همیشه هم نشانه نهفته بودن دندان عقل شما نیست، بلکه هر چه بیشتر برای مراجعه به دندانپزشک صبر کنید، بیشتر احتمال دارد که دندان عقل شما نهفته شود.

نهفتگی دندان عقل

نهفتگی دندان عقل

تصاویر رادیوگرافی دندان عقل نهفته را آشکار میکنند

دندانپزشک قبل از کشیدن دندان عقل شما تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس می گیرد تا محل دندان یا دندان هایی که قرار است کشیده شوند را شناسایی نماید. دندان های عقل بر اساس موقعیت قرار گیری آنها داخل دهان به چهار دسته تقسیم می شوند:

  • نهفتگی کامل داخل استخوان: کشیدن یک دندان با این نوع نهفتگی دشوارترین فرایند است زیرا دندان عقل کاملاً داخل استخوان فک گیر کرده است.
  • نهفتگی جزئی دندان داخل استخوان: در این صورت، کشیدن دندان عقل عبارت است از کشیدن دندانی که قسمتی از آن داخل فک گیر کرده است.
  • نهفتگی داخل بافت نرم: کشیدن این نوع دندان ها پیچیدگی کمتر دارد زیرا دندان تنها زیر لثه گیر کرده است.
  • بیرون آمده: کشیدن این نوع دندان عقل ساده ترین فرایند است زیرا دندان قبلاً داخل دهان ظاهر شده است.

کشیدن دندان عقل نهفته

گرچه ممکن است این جراحی ترسناک به نظر برسد، اما بسیار معمول است و اغلب درد آن کمتر از ناراحتی همراه با نهفتگی دندان عقل است. در حقیقت، تقریباً 85 درصد از دندان های عقل در نهایت نیاز به کشیده شدن خواهند داشت.

کشیدن دندان عقل نهفته توسط جراح دهان و دندان و داخل مطب انجام می شود. جراح برای پرهیز از ناراحتی در طول فرایند ابتدا دهان شما را بی حس می کند و یک برش ساده برای کشیدن یک یا همه دندان نهفته شما ایجاد می کند. وقتی دندان عقل نهفته کشیده شد، برای بستن برش از بخیه استفاده خواهد شد و اجازه داده خواهد شد لثه بهبود پیدا کند. به مدت چند روز پس از فرایند ممکن است مقداری خونریزی تجربه کنید. بسیار مهم است که دستور العمل های دندانپزشک خود را برای مراقبت های پس از جراحی دنبال کنید. وقتی دهان شما کاملاً بهبود پیدا کرد باید یک مرتبه دیگر برای کشیدن بخیه ها و چکاپ به مطب مراجعه کنید. پس از آن می توانید به کارهای روتین بهداشت دهانی خود بپردازید و از انواع محصولاتی استفاده کنید که برای بهبود سلامت دهان طراحی شده اند تا دهان خود را سالم نگهدارید.

روکش های دندانی کلاهک هایی هستند که روی دندان ها یا ایمپلنت های دندانی را پوشش می دهند. دندانپزشکان اغلب روکش های دندانی را به عنوان راهی برای حمایت از دندان های شکسته، ضعیف، یا بد شکل توصیه می کنند.

روکش های دندانی می توانند برای پوشش دادن دندان هایی استفاده شوند که خیلی ساییده شده اند یا به شدت بد رنگ شده اند. علاوه بر این، می تواند همراه با بریج ها برای استحکام بخشیدن به دندان ها استفاده شود.

وقتی صحبت از موادی به میان می آید که برای ساخت روکش های دندانی استفاده می شوند، شما چند گزینه ممکن در اختیار دارید، از جمله سرامیک و فلز. گزینه دیگری که اکنون برای برخی افراد فراهم است روکش زیرکونیا است.

روکش های زیرکونیا از اکسید زیرکونیوم ساخته می شوند، یک نوع فلز بسیار با دوام که با تیتانیوم ارتباط دارد، گرچه به عنوان نوعی روکش سرامیکی دسته بندی می شود.

مزایای روکش دندان زیرکونیا

روکش هایی که از زیرکونیا ساخته شده اند روز به روز بیشتر استفاده می شوند و مزایای متعددی ارائه می دهند.

استحکام

یکی از بزرگ ترین مزایای روکش های زیرکونیا استحکام و و دوام است. به میزان فشاری فکر کنید که دندان های عقب دهان شما به غذایی که می جوید وارد می کنند.

لازم است روکش های شما از مواد محکمی ساخته شوند، بنابراین زیرکونیا ممکن است گزینه خوبی برای روکش های دندان های عقب دهان باشد. علاوه بر این، از آنجا که زیرکونیا محکم است، دندانپزشک مجبور نخواهد بود آماده سازی زیادی روی دندان ها انجام دهد.

دوام

روکش هایی که از زیرکونیا ساخته می شوند مانند روکش های دیگری که از فلز ساخته می شوند می توانند بیش از 5 سال دوام داشته باشند. این نوع روکش ها که که روکش های یکپارچه زیرکونیا نامیده می شوند، بسیار با دوام هستند.

سازگاری با بدن انسان

زیرکونیا به دلیل سازگاری آن با بدن انسان انتخای بسیاری از دندانپزشکان است، به این معنا که احتمال واکنش نشان دادن بدن یا واکنش ایمنی مانند التهاب نسبت به آن اندک است. علاوه بر این، تنها در موارد نادری سمیت سلولی ایجاد می کند.

یک روزه بودن فرایند

بسیاری از دندانپزشکان می توانند در مطب خود روکش های زیرکونیا را بسازند، به جای آنکه قالب دندان های شما را برای ساخت روکش به لابراتوار ارسال کنند. بنابراین قادر خواهند بود در یک جلسه روکش ها را روی دندان های شما بچسبانند.

در فرایند CEREC، ترمیم های زیبایی اقتصادی سرامیکی یک جلسه ای، از فناوری طراحی و ساخت با کمک کامپیوتر (CAD/ CAM) برای بالا بردن سرعت این روند استفاده می کند. دندانپزشکان از دستگاه تراشکاری دندانپزشکی برای ساخت روکش های دندانی از یک بلوک زیرکونیا استفاده می کنند.

این روند نیاز به دو جلسه برای ساخت روکش را از بین می برد. با این حال، این فناوری در همه مطب های دندانپزشکی نیز پیدا نمی شود یا همه دندانپزشکان روکش های زیرکونیا کار نمی کنند.

روکش دندانی زیرکونیا

روکش دندانی زیرکونیا

معایب روکش زیرکونیا

مانند بسیاری از فرایندهای دندانپزشکی دیگر، روکش های زیرکونیا نیز ممکن است معایبی داشته باشند:

تطبیق رنگ آنها با دندان های دیگر می تواند دشوار باشد

یکی از معایب احتمالی روکش های زیرکونیا ظاهر مات آنها است که می تواند باعث شود کمتر طبیعی به نظر برسد. این بویژه در مورد روکش های یکپارچه زیرکونیا صدق می کند که تناه از زیرکونیا ساخته می شوند، گرچه ممکن است این برای دندان های عقب دهان مسئله مهمی نباشد.

احتمال ساییدگی دندان های مقابل آنها

برخی دندانپزشکان در استفاده از روکش های زیرکونیا در برخی موقعیت ها، تردید می کنند، زیرا سختی زیرکونیا می تواند موجب ساییدگی دندان های روبرو شود. گرچه ممکن است این نگران کننده باشد، اما برخی تحقیقات نشان می دهند به احتمال زیاد پرسلن فلدسپاتیک بیشتر از زیرکونیا موجب ساییدگی مینای دندان های روبرو می شود.

روکش زیرکونیا با پرسلن

شما به تازگی یاد گرفته اید که زیرکونیا به دلیل مات بودن مواد، کمی با بقیه دندان های شما تطبیق رنگ دارد. به همین دلیل است که برخی دندانپزشکان هنگام ساخت روکش های زیرکونیا یک لایه پرسلن روی آنها می کشند.

روکشی که از زیرکونیا با یک لایه پرسلن ساخته می شود ظاهر طبیعی تری دارد و رنگ آن به راحتی می تواند با رنگ دندان های اطراف تطبیق پیدا کند.

به گفته برخی متخصصان، لایه پرسلن می تواند باعث شود احتمال لب پر شدن، یا تراشه تراشه یا لایه لایه کنده شدن از روکش افزایش پیدا کند. این ممکن است موضوعی تأمل برانگیز باشد.

روکش دندانی زیرکونیا

روکش دندانی زیرکونیا

فرایند ساخت روکش زیرکونیا

دو نوع فرایند اصلی برای نصب روکش های دندانی وجود دارد. دندانپزشک شما می تواند دندان شما را آماده کند و در طول جلسه نخست یک روکش موقت روی آن قرار دهد و در جلسه دوم روکش دائمی را روی دندان بچسباند.

یا، اگر دندانپزشک شما فناوری CEREC داشته باشد می تواند در یک روز روکش دائمی شما را آماده کند و روی دندان بچسباند.

فرایند دو جلسه ای

  • دندانپزشک ابتدا از دهان شما یک تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت و دندان های شما را برای فرایند آماده خواهد کرد، که ممکن است نیز به بی حسی موضعی داشته باشد.
  • در صورت لزوم، بخشی از لایه بیرونی دندان ها تراشیده می شود.
  • از دندان ها قالب گرفته می شود.
  • یک روکش موقت روی دندان ها قرار می گیرد.
  • قالب ها برای ساخت روکش به لابراتوار دندانپزشکی ارسال می شوند.
  • دندانپزشک از شما می خواهد یک جلسه دیگر برای دریافت روکش های دندانی مراجعه کنید.

فرایند یک جلسه ای

طی این فرایند دندانپزشک کارهای زیر را انجام خواهد داد:

  • دهان شما را معاینه خواهد کرد، عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت، دندان های شما را برای فرایند آماده خواهد کرد، که می تواند شامل استفاده از بی حس کننده های موضعی باشد.
  • استفاده از اسکن دیجیتالی گرفته شده از عکس ها برای ساخت روکش داخل مطب.
  • روکش در جای خود چسبانده می شود.

نکته پایانی …

اگر برای یکی از دندان های خود نیاز به روکش های دندانی دارید، روکش های زیرکونیا گزینه خوبی هستند. روکش های زیرکونیا مزایای متعددی ارائه می دهند، از جمله دوام آنها. اما هنگام بحث در مورد آنها با دندانپزشک حتماً در مورد معایب آنها نیز صحبت کنید.

همه می دانید که وقتی نوبت به تمیز و درخشان نگهداشتن دندان های سفید شما می رسد، مسواک زدن دندان ها راهکار کلیدی است. اما در مورد تمیز کردن زبان چطور؟ آیا این موضوع واقعاً چیزی است که شما نگران آن شوید؟ همانطور که مشخص است، آری. شما باید هر روز چند دقیقه ای را صرف تمیز کردن زبان خود کنید و اطلاعات زیر به شما توضیح خواهند داد چرا.

چرا تمیز کردن زبان مهم است؟

مسواک زدن، نخ دندان کشیدن، و شستشوی دهان با دهانشویه باید برای رها شدن از شر همه باکتری های مضر داخل دهان کافی باشند. درست است؟ خیر، اشتباه است! زبان شما نیز میزبان ذرات غذا و باکتری های زیادی است که تنها با پاکسازی آن می توان به شکل مؤثری از شر آنها رها شد. علت این است که سراسر زبان پوشیده از نقاطی است که می توانند محلی برای پنهان شدن باکتری ها باشند تا زمانی که با ابزار مناسب برداشته شوند.

اگر زبان شما پاکسازی نشود، همه باکتری های روی آن می توانند رشد کنند، و این می تواند منجر به بروز بوی بد دهان شود. مهم تر از همه اینکه، باکتری ها حتی ممکن است منجر به پوسیدگی دندان ها یا مشکلات لثه شوند، و حتی رنگ زبان شما نیز تغییر می کند.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

چرا لازم است روی زبان مسواک یا زبان شوی کشیده شود؟

باکتری هایی که روی زبان شکل می گیرند در نهایت موجب تشکیل چیزی می شوند که تحت عنوان بیوفیلم شناخته می شود. به عبارت اساسی، آنها یک دسته از میکرو ارگانیسم های ناخواسته هستند که دوست دارند دور هم جمع شوند و به این صورت روی زبان شما باقی بمانند.

وقتی تنها مقداری آب داخل دهان خود می چرخانید، یا زمانی که دهانشویه استفاده می کنید، شما در واقع کار زیادی برای رها شدن از شر این بیو فیلم ها انجام نمی دهید. در عوض، تنها کاری که صرفاً شما انجام می دهید از بین بردن سلول های بیرونی بیوفیلم است. در نهایت همه سلوی های زیرین آن لایه بیرونی زنده باقی می مانند.

با تمیز کردن زبان باکتری های مضری از بین می روند که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند. زبان انسان یک اندام بزرگ محسوب می شود که میزبان اکثر باکتری ها است. مسواک زدن و پاکسازی منظم آن به معنای از بین بردن باکتری هایی است که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند.

تجمع و انباشته شدن باکتری ها روی زبان می تواند منجر به بروز بیمار لثه و بیماری های دیگر نیز شود که در سراسر بدن منتشر می شوند. اگر این شرایط درمان نشود، التهاب می تواند پیشرفت کند و به بیماری پریودنتال تبدیل شود (وقتی لثه ها در نتیجه تشکیل پاکت های عمیق بین دندان ها و لثه ها عفونی می شوند).

با مسواک زدن و پاکسازی روی زبان و زدودن پلاک های تشکیل شده روی آن، باعث خواهد شد جوانه های چشایی قادر باشند مزه ها را بهتر احساس کنند و از غذاها بیشتر لذت خواهید برد.

با تمیز کردن زبان احتمال تشکیل برفک دهانی نیز کاهش پیدا می کند. برفک دهانی نوعی عفونت است که اساساً در نتیجه رشد مخمرها داخل دهان بروز پیدا می کند. وقتی سطوح باکتری ها داخل دهان شما خیلی بالا باشد، لکه های سفید رنگی روی زبان شکل می گیرند. یک داروی ضد قارج می تواند آن را درمان کند، و پاکسازی منظم مانع بازگشت مجدد آن می شود.

بهترین راه برای تمیز کردن زبان چیست؟

خب همه این صحبت ها در مورد باکتری های روی زبان کاملاً صحت دارند، کمی تأمل کنید تا در ادامه برای شما توضیح دهیم چه باید بکنید و چگونه باید زبان خود را تمیز کنید تا از شر بیوفیلم باکتری هایی که ممکن است منجر به بروز مشکلات دهانی شوند رها شوید:

  • هر بار که دندان های خود را مسواک می زنید، کمی برای کشیدن مسواک روی زبان خود زمان بگذارید، به جای آنکه تنها گاهگاهی این کار را انجام دهید. البته، به سرعت پس از آنکه مسواک می زنید باکتری ها مجدداً روی زبان انباشته خواهند شد، بنابراین تمیز کردن روتین و روزانه می تواند به شما کمک کند تا حد امکان آلودگی ها از زبان شما دور بمانند.
  • برای آنکه این کار را درست انجام دهید، وقتی دندان های خود را مسواک می زنید، می توانید از همان مسواک برای تمیز کردن زبان خود استفاده کنید. گزینه دیگر خریداری زبان شوی است که به راحتی می توانید آن را روی زبان خود بکشید تا بیوفیلم ها را برداریدو یا اینکه حتی می توانید مسواک زبان بخرید، مانند همان مسواکی که می توانید به مسواک برقی خود متصل کنید.
  • بهتر است زبان خود را در چند مسیر مختلف مسواک بزنید، بنابراین باید به صورت این طرف به آن طرف، سپس جلو به عقب و عقب به جلو مسواک را بکشید تا با همه قسمت هایی که باکتری ها می توانند پنهان شوند برخورد پیدا کند، و نیز بتوانید از حرکات مدور نیز استفاده کنید.
  • پس از مسواک زدن روی زبان یا استفاده از زبان شوی، شستشوی دهان با آب کار را تمام خواهد کرد و به کل دهان شما کمک می کند احساس تازگی پیدا کند.

نکات اضافی

خیلی خشن برخورد نکنید، زیرا زبان شما حساس است و نباید بیشتر از آنکه کار مثبتی برای آن انجام می دهید به آن آسیب وارد کنید. اگر حین پاکسازی زبان به آن آسیب وارد کنید، احتمالاً خشن برخورد کرده اید. در اینجا آرام بودن کلید اساسی است. نیاز نیست فشار زیادی وارد کنید، و حتی نیاز ندارید مسواک خود را به سرعت روی زبان بکشید.

به خاطر داشته باشید که پوست حساس و آسیب پذیر زبان به راحتی می تواند آسیب ببیند و ملتهب شود. اگر به آن آسیب وارد کنید، بهتر است به مدت چند روز از تمیز کردن زبان خودداری کنید تا زمانی که پوست بهبود پیدا کند تا مشکل وخیم تر نشود.

اگر یک زخم روی زبان خود دارید، تمیز کردن آن تناه به آسیب بیشتر آن ختم می شود، بنابراین می توانید از مسواک زدن یا زبان شوی کشیدن روی زبان صرف نظر کنید تا اینکه همه چیز به خوبی بهبود پیدا کند. اما اگر مشکل به صورت خود به خود بهبود پیدا نکند، باید برای تشخیص درست به دندانپزشک مراجعه کنید.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

دندانپزشک شما را راهنمایی خواهد کرد

چه در مورد بوی بد مزمن دهان سؤال داشته باشید، چه زبان شما کمی حس سوزش داشته باشد، یا بهترین ابزار برای پاکسازی کامل و دققی زبان، تنها راه برای دریافت بهترین توصیه ها ویژه خود شما مراجعه به دندانپزشک است.

وقتی به همه پرسش های شما پاسخ داده شد، و وقتی تکنیک درست پاکسازی زبان را یاد گرفتید، متوجه خواهید شد که دهان شما بوی خوبی خواهد داشت و احساس تازگی خواهید داشت و دندان ها و لثه های شما نیز سالم تر خواهند بود زیرا از شر همه باکتری هایی رها شده اید که برای سلامت دهان شما مضر هستند. شاید شما تاکنون این کار را انجام نداده باشید، بهتر است در اولین فرصت این روند مهم را آغاز کنید.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

نمونه های درمانی ایمپلنت فوری



بخش تخصصی ایمپلنت فوری





ایمپلنت یک روزه یا فوری یک روش کاشت ایمپلنت است که به منظور جایگزین کردن دندان های از دست رفته و شکسته مورد استفاده قرار می گیرد. پایه های ایمپلنت شبیه ریشه دندان های طبیعی در استخوان فک عمل کرده و پایه بسیار مستحکمی برای سوار کردن تاج های دندانی که ظاهری شبیه دندانهای طبیعی دارند؛ بوجود می‌آورد. در روش های کاشت ایمپلنت سنتی دوره بهبود پس از کاشت پایه و پیش از نصب تاج دندان بسیار طولانی است در صورتی که فرایند ایمپلنت یک روزه روشی کاملا خاص و کاربردی است که با استفاده از آن جای خالی دندان در یک روز توسط پایه ایمپلنت و تاج دندانی پر می شود. البته در روش کاشت ایمپلنت فوری، تاج دندان موقتی تا زمانی که تاج دندان اصلی برای نصب آماده شود؛ روی پایه سوار می شود وزیبایی دندان های شما را تکمیل می کند.

مقالات تخصصی ایمپلنت فوری



اگر مشکلی مربوط به سلامت دهان وجود داشته باشد که بخواهید از آن اجتناب نمایید، نهفتگی دندان عقل است. متأسفانه، شما واقعاً نمی توانید اندازه دهان خود را کنترل کنید یا اینکه دندان های عقل چگونه داخل آن رشد کنند. از آنجا که دندان های عقل نهفته اغلب در نتیجه رویش نادرست و نامناسب دندان های عقل بروز پیدا می کنند، کار چندانی نمی توانید برای پیشگیری از بروز این شرایط انجام دهید. خوشبخاتنه، گزینه های درمانی وجود دارند که می توانید به آنها فکر کنید.

نهفتگی دندان عقل چیست؟

گرچه گاهی اوقات دندان ها داخل فکی رشد می کنند که به اندازه کافی بزرگ است تا همه دندان ها را داخل خود جای دهد، اما اکثر افراد فضای کافی برای رویش دندان های عقل خود ندارند، که منجر به نهفتگی آنها می شود. علت این است که اکثر افراد فضایی تقریباً برای رشد 28 دندان دارند، که این همان تعدادی است که شما قبل از رویش دندان های عقل خود دارید. دندان های عقل که تحت عنوان دندان های مولر سوم شناخته می شوند، آخرین دندان هایی هستند که رشد می کنند، و بین 17 تا 25 سالگی بیرون می آیند. آنها هیچ هدفی را برآورده نمی کنند زیرا امروزه رژیم غذایی ما شامل غذاهای نرم تری است و ما می توانیم به راحتی غذای خود را بجویم و به ذرات کوچکتر تبدیل کنیم. اغلب دندان های عقل یا نمی توانند درست بیرون بیایند یا به طور کامل از داخل بافت لثه و استخوان فک بیرون نمی آیند.

نهفتگی دندان عقل

نهفتگی دندان عقل

علائم دندان عقل نهفته چیست؟

از آنجا که شما واقعاً نیازی به دندان های عقل ندارید، ممکن است نگه داشتن آنها برای شما واقعاً مهم نباشد. متأسفانه، در اکثر موارد، دندان های عقل نهفته چندان مورد توجه قرار نمی گیرند.

تورم و عفونت

اغلب تورم، درد، و عفونت قابل توجهی با نهفتگی دندان های عقل همراه است که نباید بدون درمان باقی بماند. علاوه بر این، از آنجا که نهفتگی دندان عقل می تواند به لثه ها، دندان ها، و استخوان اطراف آن آسیب برساند، برخی دندانپزشکان کشیدن آنها با کمک جراحی را توصیه می کنند. کشیدن دندان های عقل نهفته دشوارتر است، و خطر بروز مشکلات برای آنها ناشی از جراحی بیشتر است، و می تواند آسیب دائمی به استخوان ها و دندان های دیگر وارد کند. علاوه بر این، هر چه درد دندان عقل بیشتر طول بکشد، بیشتر احتمال دارد که عفونت منجر به ورود باکتری به داخل بافت باز شود. عفونت های دهانی می توانند تأثیر منفی روی سلامت عمومی سیستمیک بدن نیز داشته باشند.

درد

درد دندان های عقل می تواند نشانه نهفتگی دندان های عقل باشد، که زمانی اتفاق می افتد که استخوان فک یا دندان های دیگر مانع رویش صحیح آنها می شوند. نشانه هایی که دندان های عقل شما می توانند نهفته باشند عبارتند از درد و تحریک پذیری فک یا دندان های دیگر، قرمزی و تورم لثه های اطراف دندان ها، بوی بد دهان، یا مزه بد داخل دهان وقتی برای جویدن بایت خود را می بندید. دندان های عقل نهفته می توانند خطر بروز کیست را نیز به همراه داشته باشند، که کیسه های پر از چرکی هستند که اطراف دندان ها شکل می گیرند. به ندرت، تومورها می توانند کنار دندان ها شکل بگیرند. کیست ها و تومورها می توانند منجر به بروز آسیب های دائمی استخوان فک و همچنین دندان های دیگر شما شوند. درد دندان عقل همیشه هم نشانه نهفته بودن دندان عقل شما نیست، بلکه هر چه بیشتر برای مراجعه به دندانپزشک صبر کنید، بیشتر احتمال دارد که دندان عقل شما نهفته شود.

نهفتگی دندان عقل

نهفتگی دندان عقل

تصاویر رادیوگرافی دندان عقل نهفته را آشکار میکنند

دندانپزشک قبل از کشیدن دندان عقل شما تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس می گیرد تا محل دندان یا دندان هایی که قرار است کشیده شوند را شناسایی نماید. دندان های عقل بر اساس موقعیت قرار گیری آنها داخل دهان به چهار دسته تقسیم می شوند:

  • نهفتگی کامل داخل استخوان: کشیدن یک دندان با این نوع نهفتگی دشوارترین فرایند است زیرا دندان عقل کاملاً داخل استخوان فک گیر کرده است.
  • نهفتگی جزئی دندان داخل استخوان: در این صورت، کشیدن دندان عقل عبارت است از کشیدن دندانی که قسمتی از آن داخل فک گیر کرده است.
  • نهفتگی داخل بافت نرم: کشیدن این نوع دندان ها پیچیدگی کمتر دارد زیرا دندان تنها زیر لثه گیر کرده است.
  • بیرون آمده: کشیدن این نوع دندان عقل ساده ترین فرایند است زیرا دندان قبلاً داخل دهان ظاهر شده است.

کشیدن دندان عقل نهفته

گرچه ممکن است این جراحی ترسناک به نظر برسد، اما بسیار معمول است و اغلب درد آن کمتر از ناراحتی همراه با نهفتگی دندان عقل است. در حقیقت، تقریباً 85 درصد از دندان های عقل در نهایت نیاز به کشیده شدن خواهند داشت.

کشیدن دندان عقل نهفته توسط جراح دهان و دندان و داخل مطب انجام می شود. جراح برای پرهیز از ناراحتی در طول فرایند ابتدا دهان شما را بی حس می کند و یک برش ساده برای کشیدن یک یا همه دندان نهفته شما ایجاد می کند. وقتی دندان عقل نهفته کشیده شد، برای بستن برش از بخیه استفاده خواهد شد و اجازه داده خواهد شد لثه بهبود پیدا کند. به مدت چند روز پس از فرایند ممکن است مقداری خونریزی تجربه کنید. بسیار مهم است که دستور العمل های دندانپزشک خود را برای مراقبت های پس از جراحی دنبال کنید. وقتی دهان شما کاملاً بهبود پیدا کرد باید یک مرتبه دیگر برای کشیدن بخیه ها و چکاپ به مطب مراجعه کنید. پس از آن می توانید به کارهای روتین بهداشت دهانی خود بپردازید و از انواع محصولاتی استفاده کنید که برای بهبود سلامت دهان طراحی شده اند تا دهان خود را سالم نگهدارید.

روکش های دندانی کلاهک هایی هستند که روی دندان ها یا ایمپلنت های دندانی را پوشش می دهند. دندانپزشکان اغلب روکش های دندانی را به عنوان راهی برای حمایت از دندان های شکسته، ضعیف، یا بد شکل توصیه می کنند.

روکش های دندانی می توانند برای پوشش دادن دندان هایی استفاده شوند که خیلی ساییده شده اند یا به شدت بد رنگ شده اند. علاوه بر این، می تواند همراه با بریج ها برای استحکام بخشیدن به دندان ها استفاده شود.

وقتی صحبت از موادی به میان می آید که برای ساخت روکش های دندانی استفاده می شوند، شما چند گزینه ممکن در اختیار دارید، از جمله سرامیک و فلز. گزینه دیگری که اکنون برای برخی افراد فراهم است روکش زیرکونیا است.

روکش های زیرکونیا از اکسید زیرکونیوم ساخته می شوند، یک نوع فلز بسیار با دوام که با تیتانیوم ارتباط دارد، گرچه به عنوان نوعی روکش سرامیکی دسته بندی می شود.

مزایای روکش دندان زیرکونیا

روکش هایی که از زیرکونیا ساخته شده اند روز به روز بیشتر استفاده می شوند و مزایای متعددی ارائه می دهند.

استحکام

یکی از بزرگ ترین مزایای روکش های زیرکونیا استحکام و و دوام است. به میزان فشاری فکر کنید که دندان های عقب دهان شما به غذایی که می جوید وارد می کنند.

لازم است روکش های شما از مواد محکمی ساخته شوند، بنابراین زیرکونیا ممکن است گزینه خوبی برای روکش های دندان های عقب دهان باشد. علاوه بر این، از آنجا که زیرکونیا محکم است، دندانپزشک مجبور نخواهد بود آماده سازی زیادی روی دندان ها انجام دهد.

دوام

روکش هایی که از زیرکونیا ساخته می شوند مانند روکش های دیگری که از فلز ساخته می شوند می توانند بیش از 5 سال دوام داشته باشند. این نوع روکش ها که که روکش های یکپارچه زیرکونیا نامیده می شوند، بسیار با دوام هستند.

سازگاری با بدن انسان

زیرکونیا به دلیل سازگاری آن با بدن انسان انتخای بسیاری از دندانپزشکان است، به این معنا که احتمال واکنش نشان دادن بدن یا واکنش ایمنی مانند التهاب نسبت به آن اندک است. علاوه بر این، تنها در موارد نادری سمیت سلولی ایجاد می کند.

یک روزه بودن فرایند

بسیاری از دندانپزشکان می توانند در مطب خود روکش های زیرکونیا را بسازند، به جای آنکه قالب دندان های شما را برای ساخت روکش به لابراتوار ارسال کنند. بنابراین قادر خواهند بود در یک جلسه روکش ها را روی دندان های شما بچسبانند.

در فرایند CEREC، ترمیم های زیبایی اقتصادی سرامیکی یک جلسه ای، از فناوری طراحی و ساخت با کمک کامپیوتر (CAD/ CAM) برای بالا بردن سرعت این روند استفاده می کند. دندانپزشکان از دستگاه تراشکاری دندانپزشکی برای ساخت روکش های دندانی از یک بلوک زیرکونیا استفاده می کنند.

این روند نیاز به دو جلسه برای ساخت روکش را از بین می برد. با این حال، این فناوری در همه مطب های دندانپزشکی نیز پیدا نمی شود یا همه دندانپزشکان روکش های زیرکونیا کار نمی کنند.

روکش دندانی زیرکونیا

روکش دندانی زیرکونیا

معایب روکش زیرکونیا

مانند بسیاری از فرایندهای دندانپزشکی دیگر، روکش های زیرکونیا نیز ممکن است معایبی داشته باشند:

تطبیق رنگ آنها با دندان های دیگر می تواند دشوار باشد

یکی از معایب احتمالی روکش های زیرکونیا ظاهر مات آنها است که می تواند باعث شود کمتر طبیعی به نظر برسد. این بویژه در مورد روکش های یکپارچه زیرکونیا صدق می کند که تناه از زیرکونیا ساخته می شوند، گرچه ممکن است این برای دندان های عقب دهان مسئله مهمی نباشد.

احتمال ساییدگی دندان های مقابل آنها

برخی دندانپزشکان در استفاده از روکش های زیرکونیا در برخی موقعیت ها، تردید می کنند، زیرا سختی زیرکونیا می تواند موجب ساییدگی دندان های روبرو شود. گرچه ممکن است این نگران کننده باشد، اما برخی تحقیقات نشان می دهند به احتمال زیاد پرسلن فلدسپاتیک بیشتر از زیرکونیا موجب ساییدگی مینای دندان های روبرو می شود.

روکش زیرکونیا با پرسلن

شما به تازگی یاد گرفته اید که زیرکونیا به دلیل مات بودن مواد، کمی با بقیه دندان های شما تطبیق رنگ دارد. به همین دلیل است که برخی دندانپزشکان هنگام ساخت روکش های زیرکونیا یک لایه پرسلن روی آنها می کشند.

روکشی که از زیرکونیا با یک لایه پرسلن ساخته می شود ظاهر طبیعی تری دارد و رنگ آن به راحتی می تواند با رنگ دندان های اطراف تطبیق پیدا کند.

به گفته برخی متخصصان، لایه پرسلن می تواند باعث شود احتمال لب پر شدن، یا تراشه تراشه یا لایه لایه کنده شدن از روکش افزایش پیدا کند. این ممکن است موضوعی تأمل برانگیز باشد.

روکش دندانی زیرکونیا

روکش دندانی زیرکونیا

فرایند ساخت روکش زیرکونیا

دو نوع فرایند اصلی برای نصب روکش های دندانی وجود دارد. دندانپزشک شما می تواند دندان شما را آماده کند و در طول جلسه نخست یک روکش موقت روی آن قرار دهد و در جلسه دوم روکش دائمی را روی دندان بچسباند.

یا، اگر دندانپزشک شما فناوری CEREC داشته باشد می تواند در یک روز روکش دائمی شما را آماده کند و روی دندان بچسباند.

فرایند دو جلسه ای

  • دندانپزشک ابتدا از دهان شما یک تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت و دندان های شما را برای فرایند آماده خواهد کرد، که ممکن است نیز به بی حسی موضعی داشته باشد.
  • در صورت لزوم، بخشی از لایه بیرونی دندان ها تراشیده می شود.
  • از دندان ها قالب گرفته می شود.
  • یک روکش موقت روی دندان ها قرار می گیرد.
  • قالب ها برای ساخت روکش به لابراتوار دندانپزشکی ارسال می شوند.
  • دندانپزشک از شما می خواهد یک جلسه دیگر برای دریافت روکش های دندانی مراجعه کنید.

فرایند یک جلسه ای

طی این فرایند دندانپزشک کارهای زیر را انجام خواهد داد:

  • دهان شما را معاینه خواهد کرد، عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت، دندان های شما را برای فرایند آماده خواهد کرد، که می تواند شامل استفاده از بی حس کننده های موضعی باشد.
  • استفاده از اسکن دیجیتالی گرفته شده از عکس ها برای ساخت روکش داخل مطب.
  • روکش در جای خود چسبانده می شود.

نکته پایانی …

اگر برای یکی از دندان های خود نیاز به روکش های دندانی دارید، روکش های زیرکونیا گزینه خوبی هستند. روکش های زیرکونیا مزایای متعددی ارائه می دهند، از جمله دوام آنها. اما هنگام بحث در مورد آنها با دندانپزشک حتماً در مورد معایب آنها نیز صحبت کنید.

همه می دانید که وقتی نوبت به تمیز و درخشان نگهداشتن دندان های سفید شما می رسد، مسواک زدن دندان ها راهکار کلیدی است. اما در مورد تمیز کردن زبان چطور؟ آیا این موضوع واقعاً چیزی است که شما نگران آن شوید؟ همانطور که مشخص است، آری. شما باید هر روز چند دقیقه ای را صرف تمیز کردن زبان خود کنید و اطلاعات زیر به شما توضیح خواهند داد چرا.

چرا تمیز کردن زبان مهم است؟

مسواک زدن، نخ دندان کشیدن، و شستشوی دهان با دهانشویه باید برای رها شدن از شر همه باکتری های مضر داخل دهان کافی باشند. درست است؟ خیر، اشتباه است! زبان شما نیز میزبان ذرات غذا و باکتری های زیادی است که تنها با پاکسازی آن می توان به شکل مؤثری از شر آنها رها شد. علت این است که سراسر زبان پوشیده از نقاطی است که می توانند محلی برای پنهان شدن باکتری ها باشند تا زمانی که با ابزار مناسب برداشته شوند.

اگر زبان شما پاکسازی نشود، همه باکتری های روی آن می توانند رشد کنند، و این می تواند منجر به بروز بوی بد دهان شود. مهم تر از همه اینکه، باکتری ها حتی ممکن است منجر به پوسیدگی دندان ها یا مشکلات لثه شوند، و حتی رنگ زبان شما نیز تغییر می کند.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

چرا لازم است روی زبان مسواک یا زبان شوی کشیده شود؟

باکتری هایی که روی زبان شکل می گیرند در نهایت موجب تشکیل چیزی می شوند که تحت عنوان بیوفیلم شناخته می شود. به عبارت اساسی، آنها یک دسته از میکرو ارگانیسم های ناخواسته هستند که دوست دارند دور هم جمع شوند و به این صورت روی زبان شما باقی بمانند.

وقتی تنها مقداری آب داخل دهان خود می چرخانید، یا زمانی که دهانشویه استفاده می کنید، شما در واقع کار زیادی برای رها شدن از شر این بیو فیلم ها انجام نمی دهید. در عوض، تنها کاری که صرفاً شما انجام می دهید از بین بردن سلول های بیرونی بیوفیلم است. در نهایت همه سلوی های زیرین آن لایه بیرونی زنده باقی می مانند.

با تمیز کردن زبان باکتری های مضری از بین می روند که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند. زبان انسان یک اندام بزرگ محسوب می شود که میزبان اکثر باکتری ها است. مسواک زدن و پاکسازی منظم آن به معنای از بین بردن باکتری هایی است که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند.

تجمع و انباشته شدن باکتری ها روی زبان می تواند منجر به بروز بیمار لثه و بیماری های دیگر نیز شود که در سراسر بدن منتشر می شوند. اگر این شرایط درمان نشود، التهاب می تواند پیشرفت کند و به بیماری پریودنتال تبدیل شود (وقتی لثه ها در نتیجه تشکیل پاکت های عمیق بین دندان ها و لثه ها عفونی می شوند).

با مسواک زدن و پاکسازی روی زبان و زدودن پلاک های تشکیل شده روی آن، باعث خواهد شد جوانه های چشایی قادر باشند مزه ها را بهتر احساس کنند و از غذاها بیشتر لذت خواهید برد.

با تمیز کردن زبان احتمال تشکیل برفک دهانی نیز کاهش پیدا می کند. برفک دهانی نوعی عفونت است که اساساً در نتیجه رشد مخمرها داخل دهان بروز پیدا می کند. وقتی سطوح باکتری ها داخل دهان شما خیلی بالا باشد، لکه های سفید رنگی روی زبان شکل می گیرند. یک داروی ضد قارج می تواند آن را درمان کند، و پاکسازی منظم مانع بازگشت مجدد آن می شود.

بهترین راه برای تمیز کردن زبان چیست؟

خب همه این صحبت ها در مورد باکتری های روی زبان کاملاً صحت دارند، کمی تأمل کنید تا در ادامه برای شما توضیح دهیم چه باید بکنید و چگونه باید زبان خود را تمیز کنید تا از شر بیوفیلم باکتری هایی که ممکن است منجر به بروز مشکلات دهانی شوند رها شوید:

  • هر بار که دندان های خود را مسواک می زنید، کمی برای کشیدن مسواک روی زبان خود زمان بگذارید، به جای آنکه تنها گاهگاهی این کار را انجام دهید. البته، به سرعت پس از آنکه مسواک می زنید باکتری ها مجدداً روی زبان انباشته خواهند شد، بنابراین تمیز کردن روتین و روزانه می تواند به شما کمک کند تا حد امکان آلودگی ها از زبان شما دور بمانند.
  • برای آنکه این کار را درست انجام دهید، وقتی دندان های خود را مسواک می زنید، می توانید از همان مسواک برای تمیز کردن زبان خود استفاده کنید. گزینه دیگر خریداری زبان شوی است که به راحتی می توانید آن را روی زبان خود بکشید تا بیوفیلم ها را برداریدو یا اینکه حتی می توانید مسواک زبان بخرید، مانند همان مسواکی که می توانید به مسواک برقی خود متصل کنید.
  • بهتر است زبان خود را در چند مسیر مختلف مسواک بزنید، بنابراین باید به صورت این طرف به آن طرف، سپس جلو به عقب و عقب به جلو مسواک را بکشید تا با همه قسمت هایی که باکتری ها می توانند پنهان شوند برخورد پیدا کند، و نیز بتوانید از حرکات مدور نیز استفاده کنید.
  • پس از مسواک زدن روی زبان یا استفاده از زبان شوی، شستشوی دهان با آب کار را تمام خواهد کرد و به کل دهان شما کمک می کند احساس تازگی پیدا کند.

نکات اضافی

خیلی خشن برخورد نکنید، زیرا زبان شما حساس است و نباید بیشتر از آنکه کار مثبتی برای آن انجام می دهید به آن آسیب وارد کنید. اگر حین پاکسازی زبان به آن آسیب وارد کنید، احتمالاً خشن برخورد کرده اید. در اینجا آرام بودن کلید اساسی است. نیاز نیست فشار زیادی وارد کنید، و حتی نیاز ندارید مسواک خود را به سرعت روی زبان بکشید.

به خاطر داشته باشید که پوست حساس و آسیب پذیر زبان به راحتی می تواند آسیب ببیند و ملتهب شود. اگر به آن آسیب وارد کنید، بهتر است به مدت چند روز از تمیز کردن زبان خودداری کنید تا زمانی که پوست بهبود پیدا کند تا مشکل وخیم تر نشود.

اگر یک زخم روی زبان خود دارید، تمیز کردن آن تناه به آسیب بیشتر آن ختم می شود، بنابراین می توانید از مسواک زدن یا زبان شوی کشیدن روی زبان صرف نظر کنید تا اینکه همه چیز به خوبی بهبود پیدا کند. اما اگر مشکل به صورت خود به خود بهبود پیدا نکند، باید برای تشخیص درست به دندانپزشک مراجعه کنید.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

دندانپزشک شما را راهنمایی خواهد کرد

چه در مورد بوی بد مزمن دهان سؤال داشته باشید، چه زبان شما کمی حس سوزش داشته باشد، یا بهترین ابزار برای پاکسازی کامل و دققی زبان، تنها راه برای دریافت بهترین توصیه ها ویژه خود شما مراجعه به دندانپزشک است.

وقتی به همه پرسش های شما پاسخ داده شد، و وقتی تکنیک درست پاکسازی زبان را یاد گرفتید، متوجه خواهید شد که دهان شما بوی خوبی خواهد داشت و احساس تازگی خواهید داشت و دندان ها و لثه های شما نیز سالم تر خواهند بود زیرا از شر همه باکتری هایی رها شده اید که برای سلامت دهان شما مضر هستند. شاید شما تاکنون این کار را انجام نداده باشید، بهتر است در اولین فرصت این روند مهم را آغاز کنید.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

نمونه های درمانی ایمپلنت فوری



بخش تخصصی کاشت ایمپلنت





سلامت دهان و دندان و شکل ظاهری آنها یکی از مهمترین فاکتورها در زیبایی محسوب می‌شوند. یکی از مشکلاتی که میلیونها نفر در دنیا با آن مواجه هستند از دست دادن یک یا چند دندان است و از جمله عواملی که منجر به این مشکل می‌شوند می‌توان به پوسیدگی دندان، بیماریهای لثه، و یا آسیب و ضربه اشاره نمود. بریج و دنچر تنها راه‌حلهایی بودند که سالها برای رفع این مشکل بکار می‌رفتند اما امروزه ایمپلنتهای دندانی ابزاری هستند که بیشتر از سایر روشها مورد استفاده قرار می‌گیرند. ایمپلنتهای دندانی جایگزین ریشۀ دندان می‌باشند. ایمپلنتها پایه‌ای برای دندان جایگزین ثابت یا متحرک هستند که برای هماهنگی با دندانهای طبیعی ساخته می‌شوند.

مقالات تخصصی کاشت ایمپلنت



اگر مشکلی مربوط به سلامت دهان وجود داشته باشد که بخواهید از آن اجتناب نمایید، نهفتگی دندان عقل است. متأسفانه، شما واقعاً نمی توانید اندازه دهان خود را کنترل کنید یا اینکه دندان های عقل چگونه داخل آن رشد کنند. از آنجا که دندان های عقل نهفته اغلب در نتیجه رویش نادرست و نامناسب دندان های عقل بروز پیدا می کنند، کار چندانی نمی توانید برای پیشگیری از بروز این شرایط انجام دهید. خوشبخاتنه، گزینه های درمانی وجود دارند که می توانید به آنها فکر کنید.

نهفتگی دندان عقل چیست؟

گرچه گاهی اوقات دندان ها داخل فکی رشد می کنند که به اندازه کافی بزرگ است تا همه دندان ها را داخل خود جای دهد، اما اکثر افراد فضای کافی برای رویش دندان های عقل خود ندارند، که منجر به نهفتگی آنها می شود. علت این است که اکثر افراد فضایی تقریباً برای رشد 28 دندان دارند، که این همان تعدادی است که شما قبل از رویش دندان های عقل خود دارید. دندان های عقل که تحت عنوان دندان های مولر سوم شناخته می شوند، آخرین دندان هایی هستند که رشد می کنند، و بین 17 تا 25 سالگی بیرون می آیند. آنها هیچ هدفی را برآورده نمی کنند زیرا امروزه رژیم غذایی ما شامل غذاهای نرم تری است و ما می توانیم به راحتی غذای خود را بجویم و به ذرات کوچکتر تبدیل کنیم. اغلب دندان های عقل یا نمی توانند درست بیرون بیایند یا به طور کامل از داخل بافت لثه و استخوان فک بیرون نمی آیند.

نهفتگی دندان عقل

نهفتگی دندان عقل

علائم دندان عقل نهفته چیست؟

از آنجا که شما واقعاً نیازی به دندان های عقل ندارید، ممکن است نگه داشتن آنها برای شما واقعاً مهم نباشد. متأسفانه، در اکثر موارد، دندان های عقل نهفته چندان مورد توجه قرار نمی گیرند.

تورم و عفونت

اغلب تورم، درد، و عفونت قابل توجهی با نهفتگی دندان های عقل همراه است که نباید بدون درمان باقی بماند. علاوه بر این، از آنجا که نهفتگی دندان عقل می تواند به لثه ها، دندان ها، و استخوان اطراف آن آسیب برساند، برخی دندانپزشکان کشیدن آنها با کمک جراحی را توصیه می کنند. کشیدن دندان های عقل نهفته دشوارتر است، و خطر بروز مشکلات برای آنها ناشی از جراحی بیشتر است، و می تواند آسیب دائمی به استخوان ها و دندان های دیگر وارد کند. علاوه بر این، هر چه درد دندان عقل بیشتر طول بکشد، بیشتر احتمال دارد که عفونت منجر به ورود باکتری به داخل بافت باز شود. عفونت های دهانی می توانند تأثیر منفی روی سلامت عمومی سیستمیک بدن نیز داشته باشند.

درد

درد دندان های عقل می تواند نشانه نهفتگی دندان های عقل باشد، که زمانی اتفاق می افتد که استخوان فک یا دندان های دیگر مانع رویش صحیح آنها می شوند. نشانه هایی که دندان های عقل شما می توانند نهفته باشند عبارتند از درد و تحریک پذیری فک یا دندان های دیگر، قرمزی و تورم لثه های اطراف دندان ها، بوی بد دهان، یا مزه بد داخل دهان وقتی برای جویدن بایت خود را می بندید. دندان های عقل نهفته می توانند خطر بروز کیست را نیز به همراه داشته باشند، که کیسه های پر از چرکی هستند که اطراف دندان ها شکل می گیرند. به ندرت، تومورها می توانند کنار دندان ها شکل بگیرند. کیست ها و تومورها می توانند منجر به بروز آسیب های دائمی استخوان فک و همچنین دندان های دیگر شما شوند. درد دندان عقل همیشه هم نشانه نهفته بودن دندان عقل شما نیست، بلکه هر چه بیشتر برای مراجعه به دندانپزشک صبر کنید، بیشتر احتمال دارد که دندان عقل شما نهفته شود.

نهفتگی دندان عقل

نهفتگی دندان عقل

تصاویر رادیوگرافی دندان عقل نهفته را آشکار میکنند

دندانپزشک قبل از کشیدن دندان عقل شما تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس می گیرد تا محل دندان یا دندان هایی که قرار است کشیده شوند را شناسایی نماید. دندان های عقل بر اساس موقعیت قرار گیری آنها داخل دهان به چهار دسته تقسیم می شوند:

  • نهفتگی کامل داخل استخوان: کشیدن یک دندان با این نوع نهفتگی دشوارترین فرایند است زیرا دندان عقل کاملاً داخل استخوان فک گیر کرده است.
  • نهفتگی جزئی دندان داخل استخوان: در این صورت، کشیدن دندان عقل عبارت است از کشیدن دندانی که قسمتی از آن داخل فک گیر کرده است.
  • نهفتگی داخل بافت نرم: کشیدن این نوع دندان ها پیچیدگی کمتر دارد زیرا دندان تنها زیر لثه گیر کرده است.
  • بیرون آمده: کشیدن این نوع دندان عقل ساده ترین فرایند است زیرا دندان قبلاً داخل دهان ظاهر شده است.

کشیدن دندان عقل نهفته

گرچه ممکن است این جراحی ترسناک به نظر برسد، اما بسیار معمول است و اغلب درد آن کمتر از ناراحتی همراه با نهفتگی دندان عقل است. در حقیقت، تقریباً 85 درصد از دندان های عقل در نهایت نیاز به کشیده شدن خواهند داشت.

کشیدن دندان عقل نهفته توسط جراح دهان و دندان و داخل مطب انجام می شود. جراح برای پرهیز از ناراحتی در طول فرایند ابتدا دهان شما را بی حس می کند و یک برش ساده برای کشیدن یک یا همه دندان نهفته شما ایجاد می کند. وقتی دندان عقل نهفته کشیده شد، برای بستن برش از بخیه استفاده خواهد شد و اجازه داده خواهد شد لثه بهبود پیدا کند. به مدت چند روز پس از فرایند ممکن است مقداری خونریزی تجربه کنید. بسیار مهم است که دستور العمل های دندانپزشک خود را برای مراقبت های پس از جراحی دنبال کنید. وقتی دهان شما کاملاً بهبود پیدا کرد باید یک مرتبه دیگر برای کشیدن بخیه ها و چکاپ به مطب مراجعه کنید. پس از آن می توانید به کارهای روتین بهداشت دهانی خود بپردازید و از انواع محصولاتی استفاده کنید که برای بهبود سلامت دهان طراحی شده اند تا دهان خود را سالم نگهدارید.

روکش های دندانی کلاهک هایی هستند که روی دندان ها یا ایمپلنت های دندانی را پوشش می دهند. دندانپزشکان اغلب روکش های دندانی را به عنوان راهی برای حمایت از دندان های شکسته، ضعیف، یا بد شکل توصیه می کنند.

روکش های دندانی می توانند برای پوشش دادن دندان هایی استفاده شوند که خیلی ساییده شده اند یا به شدت بد رنگ شده اند. علاوه بر این، می تواند همراه با بریج ها برای استحکام بخشیدن به دندان ها استفاده شود.

وقتی صحبت از موادی به میان می آید که برای ساخت روکش های دندانی استفاده می شوند، شما چند گزینه ممکن در اختیار دارید، از جمله سرامیک و فلز. گزینه دیگری که اکنون برای برخی افراد فراهم است روکش زیرکونیا است.

روکش های زیرکونیا از اکسید زیرکونیوم ساخته می شوند، یک نوع فلز بسیار با دوام که با تیتانیوم ارتباط دارد، گرچه به عنوان نوعی روکش سرامیکی دسته بندی می شود.

مزایای روکش دندان زیرکونیا

روکش هایی که از زیرکونیا ساخته شده اند روز به روز بیشتر استفاده می شوند و مزایای متعددی ارائه می دهند.

استحکام

یکی از بزرگ ترین مزایای روکش های زیرکونیا استحکام و و دوام است. به میزان فشاری فکر کنید که دندان های عقب دهان شما به غذایی که می جوید وارد می کنند.

لازم است روکش های شما از مواد محکمی ساخته شوند، بنابراین زیرکونیا ممکن است گزینه خوبی برای روکش های دندان های عقب دهان باشد. علاوه بر این، از آنجا که زیرکونیا محکم است، دندانپزشک مجبور نخواهد بود آماده سازی زیادی روی دندان ها انجام دهد.

دوام

روکش هایی که از زیرکونیا ساخته می شوند مانند روکش های دیگری که از فلز ساخته می شوند می توانند بیش از 5 سال دوام داشته باشند. این نوع روکش ها که که روکش های یکپارچه زیرکونیا نامیده می شوند، بسیار با دوام هستند.

سازگاری با بدن انسان

زیرکونیا به دلیل سازگاری آن با بدن انسان انتخای بسیاری از دندانپزشکان است، به این معنا که احتمال واکنش نشان دادن بدن یا واکنش ایمنی مانند التهاب نسبت به آن اندک است. علاوه بر این، تنها در موارد نادری سمیت سلولی ایجاد می کند.

یک روزه بودن فرایند

بسیاری از دندانپزشکان می توانند در مطب خود روکش های زیرکونیا را بسازند، به جای آنکه قالب دندان های شما را برای ساخت روکش به لابراتوار ارسال کنند. بنابراین قادر خواهند بود در یک جلسه روکش ها را روی دندان های شما بچسبانند.

در فرایند CEREC، ترمیم های زیبایی اقتصادی سرامیکی یک جلسه ای، از فناوری طراحی و ساخت با کمک کامپیوتر (CAD/ CAM) برای بالا بردن سرعت این روند استفاده می کند. دندانپزشکان از دستگاه تراشکاری دندانپزشکی برای ساخت روکش های دندانی از یک بلوک زیرکونیا استفاده می کنند.

این روند نیاز به دو جلسه برای ساخت روکش را از بین می برد. با این حال، این فناوری در همه مطب های دندانپزشکی نیز پیدا نمی شود یا همه دندانپزشکان روکش های زیرکونیا کار نمی کنند.

روکش دندانی زیرکونیا

روکش دندانی زیرکونیا

معایب روکش زیرکونیا

مانند بسیاری از فرایندهای دندانپزشکی دیگر، روکش های زیرکونیا نیز ممکن است معایبی داشته باشند:

تطبیق رنگ آنها با دندان های دیگر می تواند دشوار باشد

یکی از معایب احتمالی روکش های زیرکونیا ظاهر مات آنها است که می تواند باعث شود کمتر طبیعی به نظر برسد. این بویژه در مورد روکش های یکپارچه زیرکونیا صدق می کند که تناه از زیرکونیا ساخته می شوند، گرچه ممکن است این برای دندان های عقب دهان مسئله مهمی نباشد.

احتمال ساییدگی دندان های مقابل آنها

برخی دندانپزشکان در استفاده از روکش های زیرکونیا در برخی موقعیت ها، تردید می کنند، زیرا سختی زیرکونیا می تواند موجب ساییدگی دندان های روبرو شود. گرچه ممکن است این نگران کننده باشد، اما برخی تحقیقات نشان می دهند به احتمال زیاد پرسلن فلدسپاتیک بیشتر از زیرکونیا موجب ساییدگی مینای دندان های روبرو می شود.

روکش زیرکونیا با پرسلن

شما به تازگی یاد گرفته اید که زیرکونیا به دلیل مات بودن مواد، کمی با بقیه دندان های شما تطبیق رنگ دارد. به همین دلیل است که برخی دندانپزشکان هنگام ساخت روکش های زیرکونیا یک لایه پرسلن روی آنها می کشند.

روکشی که از زیرکونیا با یک لایه پرسلن ساخته می شود ظاهر طبیعی تری دارد و رنگ آن به راحتی می تواند با رنگ دندان های اطراف تطبیق پیدا کند.

به گفته برخی متخصصان، لایه پرسلن می تواند باعث شود احتمال لب پر شدن، یا تراشه تراشه یا لایه لایه کنده شدن از روکش افزایش پیدا کند. این ممکن است موضوعی تأمل برانگیز باشد.

روکش دندانی زیرکونیا

روکش دندانی زیرکونیا

فرایند ساخت روکش زیرکونیا

دو نوع فرایند اصلی برای نصب روکش های دندانی وجود دارد. دندانپزشک شما می تواند دندان شما را آماده کند و در طول جلسه نخست یک روکش موقت روی آن قرار دهد و در جلسه دوم روکش دائمی را روی دندان بچسباند.

یا، اگر دندانپزشک شما فناوری CEREC داشته باشد می تواند در یک روز روکش دائمی شما را آماده کند و روی دندان بچسباند.

فرایند دو جلسه ای

  • دندانپزشک ابتدا از دهان شما یک تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت و دندان های شما را برای فرایند آماده خواهد کرد، که ممکن است نیز به بی حسی موضعی داشته باشد.
  • در صورت لزوم، بخشی از لایه بیرونی دندان ها تراشیده می شود.
  • از دندان ها قالب گرفته می شود.
  • یک روکش موقت روی دندان ها قرار می گیرد.
  • قالب ها برای ساخت روکش به لابراتوار دندانپزشکی ارسال می شوند.
  • دندانپزشک از شما می خواهد یک جلسه دیگر برای دریافت روکش های دندانی مراجعه کنید.

فرایند یک جلسه ای

طی این فرایند دندانپزشک کارهای زیر را انجام خواهد داد:

  • دهان شما را معاینه خواهد کرد، عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت، دندان های شما را برای فرایند آماده خواهد کرد، که می تواند شامل استفاده از بی حس کننده های موضعی باشد.
  • استفاده از اسکن دیجیتالی گرفته شده از عکس ها برای ساخت روکش داخل مطب.
  • روکش در جای خود چسبانده می شود.

نکته پایانی …

اگر برای یکی از دندان های خود نیاز به روکش های دندانی دارید، روکش های زیرکونیا گزینه خوبی هستند. روکش های زیرکونیا مزایای متعددی ارائه می دهند، از جمله دوام آنها. اما هنگام بحث در مورد آنها با دندانپزشک حتماً در مورد معایب آنها نیز صحبت کنید.

همه می دانید که وقتی نوبت به تمیز و درخشان نگهداشتن دندان های سفید شما می رسد، مسواک زدن دندان ها راهکار کلیدی است. اما در مورد تمیز کردن زبان چطور؟ آیا این موضوع واقعاً چیزی است که شما نگران آن شوید؟ همانطور که مشخص است، آری. شما باید هر روز چند دقیقه ای را صرف تمیز کردن زبان خود کنید و اطلاعات زیر به شما توضیح خواهند داد چرا.

چرا تمیز کردن زبان مهم است؟

مسواک زدن، نخ دندان کشیدن، و شستشوی دهان با دهانشویه باید برای رها شدن از شر همه باکتری های مضر داخل دهان کافی باشند. درست است؟ خیر، اشتباه است! زبان شما نیز میزبان ذرات غذا و باکتری های زیادی است که تنها با پاکسازی آن می توان به شکل مؤثری از شر آنها رها شد. علت این است که سراسر زبان پوشیده از نقاطی است که می توانند محلی برای پنهان شدن باکتری ها باشند تا زمانی که با ابزار مناسب برداشته شوند.

اگر زبان شما پاکسازی نشود، همه باکتری های روی آن می توانند رشد کنند، و این می تواند منجر به بروز بوی بد دهان شود. مهم تر از همه اینکه، باکتری ها حتی ممکن است منجر به پوسیدگی دندان ها یا مشکلات لثه شوند، و حتی رنگ زبان شما نیز تغییر می کند.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

چرا لازم است روی زبان مسواک یا زبان شوی کشیده شود؟

باکتری هایی که روی زبان شکل می گیرند در نهایت موجب تشکیل چیزی می شوند که تحت عنوان بیوفیلم شناخته می شود. به عبارت اساسی، آنها یک دسته از میکرو ارگانیسم های ناخواسته هستند که دوست دارند دور هم جمع شوند و به این صورت روی زبان شما باقی بمانند.

وقتی تنها مقداری آب داخل دهان خود می چرخانید، یا زمانی که دهانشویه استفاده می کنید، شما در واقع کار زیادی برای رها شدن از شر این بیو فیلم ها انجام نمی دهید. در عوض، تنها کاری که صرفاً شما انجام می دهید از بین بردن سلول های بیرونی بیوفیلم است. در نهایت همه سلوی های زیرین آن لایه بیرونی زنده باقی می مانند.

با تمیز کردن زبان باکتری های مضری از بین می روند که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند. زبان انسان یک اندام بزرگ محسوب می شود که میزبان اکثر باکتری ها است. مسواک زدن و پاکسازی منظم آن به معنای از بین بردن باکتری هایی است که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند.

تجمع و انباشته شدن باکتری ها روی زبان می تواند منجر به بروز بیمار لثه و بیماری های دیگر نیز شود که در سراسر بدن منتشر می شوند. اگر این شرایط درمان نشود، التهاب می تواند پیشرفت کند و به بیماری پریودنتال تبدیل شود (وقتی لثه ها در نتیجه تشکیل پاکت های عمیق بین دندان ها و لثه ها عفونی می شوند).

با مسواک زدن و پاکسازی روی زبان و زدودن پلاک های تشکیل شده روی آن، باعث خواهد شد جوانه های چشایی قادر باشند مزه ها را بهتر احساس کنند و از غذاها بیشتر لذت خواهید برد.

با تمیز کردن زبان احتمال تشکیل برفک دهانی نیز کاهش پیدا می کند. برفک دهانی نوعی عفونت است که اساساً در نتیجه رشد مخمرها داخل دهان بروز پیدا می کند. وقتی سطوح باکتری ها داخل دهان شما خیلی بالا باشد، لکه های سفید رنگی روی زبان شکل می گیرند. یک داروی ضد قارج می تواند آن را درمان کند، و پاکسازی منظم مانع بازگشت مجدد آن می شود.

بهترین راه برای تمیز کردن زبان چیست؟

خب همه این صحبت ها در مورد باکتری های روی زبان کاملاً صحت دارند، کمی تأمل کنید تا در ادامه برای شما توضیح دهیم چه باید بکنید و چگونه باید زبان خود را تمیز کنید تا از شر بیوفیلم باکتری هایی که ممکن است منجر به بروز مشکلات دهانی شوند رها شوید:

  • هر بار که دندان های خود را مسواک می زنید، کمی برای کشیدن مسواک روی زبان خود زمان بگذارید، به جای آنکه تنها گاهگاهی این کار را انجام دهید. البته، به سرعت پس از آنکه مسواک می زنید باکتری ها مجدداً روی زبان انباشته خواهند شد، بنابراین تمیز کردن روتین و روزانه می تواند به شما کمک کند تا حد امکان آلودگی ها از زبان شما دور بمانند.
  • برای آنکه این کار را درست انجام دهید، وقتی دندان های خود را مسواک می زنید، می توانید از همان مسواک برای تمیز کردن زبان خود استفاده کنید. گزینه دیگر خریداری زبان شوی است که به راحتی می توانید آن را روی زبان خود بکشید تا بیوفیلم ها را برداریدو یا اینکه حتی می توانید مسواک زبان بخرید، مانند همان مسواکی که می توانید به مسواک برقی خود متصل کنید.
  • بهتر است زبان خود را در چند مسیر مختلف مسواک بزنید، بنابراین باید به صورت این طرف به آن طرف، سپس جلو به عقب و عقب به جلو مسواک را بکشید تا با همه قسمت هایی که باکتری ها می توانند پنهان شوند برخورد پیدا کند، و نیز بتوانید از حرکات مدور نیز استفاده کنید.
  • پس از مسواک زدن روی زبان یا استفاده از زبان شوی، شستشوی دهان با آب کار را تمام خواهد کرد و به کل دهان شما کمک می کند احساس تازگی پیدا کند.

نکات اضافی

خیلی خشن برخورد نکنید، زیرا زبان شما حساس است و نباید بیشتر از آنکه کار مثبتی برای آن انجام می دهید به آن آسیب وارد کنید. اگر حین پاکسازی زبان به آن آسیب وارد کنید، احتمالاً خشن برخورد کرده اید. در اینجا آرام بودن کلید اساسی است. نیاز نیست فشار زیادی وارد کنید، و حتی نیاز ندارید مسواک خود را به سرعت روی زبان بکشید.

به خاطر داشته باشید که پوست حساس و آسیب پذیر زبان به راحتی می تواند آسیب ببیند و ملتهب شود. اگر به آن آسیب وارد کنید، بهتر است به مدت چند روز از تمیز کردن زبان خودداری کنید تا زمانی که پوست بهبود پیدا کند تا مشکل وخیم تر نشود.

اگر یک زخم روی زبان خود دارید، تمیز کردن آن تناه به آسیب بیشتر آن ختم می شود، بنابراین می توانید از مسواک زدن یا زبان شوی کشیدن روی زبان صرف نظر کنید تا اینکه همه چیز به خوبی بهبود پیدا کند. اما اگر مشکل به صورت خود به خود بهبود پیدا نکند، باید برای تشخیص درست به دندانپزشک مراجعه کنید.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

دندانپزشک شما را راهنمایی خواهد کرد

چه در مورد بوی بد مزمن دهان سؤال داشته باشید، چه زبان شما کمی حس سوزش داشته باشد، یا بهترین ابزار برای پاکسازی کامل و دققی زبان، تنها راه برای دریافت بهترین توصیه ها ویژه خود شما مراجعه به دندانپزشک است.

وقتی به همه پرسش های شما پاسخ داده شد، و وقتی تکنیک درست پاکسازی زبان را یاد گرفتید، متوجه خواهید شد که دهان شما بوی خوبی خواهد داشت و احساس تازگی خواهید داشت و دندان ها و لثه های شما نیز سالم تر خواهند بود زیرا از شر همه باکتری هایی رها شده اید که برای سلامت دهان شما مضر هستند. شاید شما تاکنون این کار را انجام نداده باشید، بهتر است در اولین فرصت این روند مهم را آغاز کنید.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

نمونه های درمانی کاشت ایمپلنت



ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6، و All-on-8 چه نوع ایمپلنتی هستند؟ آنها ایمپلنت هایی هستند که برای جایگزینی دندان های از دست رفته استفاده می شوند، اگر اکثر یا همه دندان های بیمار از دست رفته باشند. علاوه بر استفاده از بریج های دندانی که در آنها دو دندان طبیعی باقی مانده به عنوان تکیه گاه استفاده می شوند، ایمپلنت های دندانی راهکارهایی دائمی برای از دست رفتن دندان ها هستند، با این تفاوت که ایمپلنت ها نقش تکیه گاه بریج های دندانی را ایفا می کنند که آنها را به یکدیگر متصل می کنید تا یک ردیف دندان مصنوعی تشکیل دهند که ظاهر و عملکردی درست شبیه دندان های طبیعی دارند.

از آنجا که فرد برای استفاده از آنها باید تصمیم بگیرد، هیچ پاسخ یا تصمیم غلطی وجود ندارد. این به بیمار بستگی دارد که چه تعداد ایمپلنت استفاده شوند. علاوه بر این، این تصمیم به توپوگرافی دهان بیمار نیز بستگی دارد، از جمله چه تعداد دندان طبیعی باقی مانده است. ایمپلنت های All-on-8 (با کمک هشت ایمپلنت دندانی) زمانی بهترین انتخاب هستند که هیچ دندانی داخل دهان باقی نمانده باشد، که به دندانپزشک آزادی عمل بیشتری در کاشت ایمپلنت می دهند. با این حال، حتی با وجود تعدادی دندان طبیعی برای تحمل فشار یا قرار گرفتن به عنوان پایه، هنوز هم می توان از آنها استفاده کرد.

 ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

تفاوت های ایمپلنت های دندانی دندانی All-on-4، All-on-6، و All-on-8 و عملکرد آنها

داستان طولانی ایمپلنت های دندانی را اینگونه می توان کوتاه کرد که، همه انواع ایمپلنت های دندانی all-on درمان های دندانی هستند که می توانند برای کمک به بازسازی دندان از دست رفته استفاده شوند که در یک یا هر دو قوس دندانی از دست رفته اند. بر خلاف دندان های مصنوعی سنتی، آنها کمک می کنند دندان های مصنوعی بیمار دائمی شوند، در نتیجه، دندان ها، لبخند، و بایت شما همگی به طور همزمان ثابت می شوند.

این روش های کاشت ایمپلنت، مقرون به صرفه ترین و عملی ترین روش های بازگرداندن همه دندان های از دست رفته، بدون روش پر هزینه و دردناک قرار دادن ایمپلنت داخل تک تک حفره های دندان های از دست رفته هستند. به عبارت دیگر:

 ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

  • تفاوت های اصلی: اصلی ترین تفاوت های ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6، و All-on-8 در نام آنها وجود دارد. آنها به تعداد ایمپلنت هایی اشاره دارند که به صورت استراتژیک داخل استخوان فک های بالا یا پایین کار گذاشته می شوند. تفاوت اصلی دیگر ایمپلنت های all-on و دندان های طبیعی این حقیقت است که نحوه کشیدن نخ دندان آنها با دندان های طبیعی واقعی متفاوت است.

بویژه، شکاف های بین دندان های مصنوعی که درست بالای لثه ها قرار دارند، با دندان های از دست رفته تفاوت دارند. بعلاوه، وقتی تعداد ایمپلنت های بیشتری استفاده می شود، فشار روی ایمپلنت ها و فک به صورت یکدست تری توزیع می شود مثل اینکه، چطور یک میز ثبات بیشتری دارد وقتی پایه های بیشتری دارد و به طور یکسان زیر بدنه آن توزیع می شوند. هر چه تعداد ایمپلنت ها بیشتر باشد، پروتزهای دندانی ثابت با ثبات تری خواهید داشت.

  • هر چه بیشتر بهتر: در ایمپلنت های دندانی All-on4 از چهار ایمپلنت استفاده می شود، دو ایمپلنت در قوس دندانی بالا یا ماگزیلا، و دو ایمپلنت در قوس دندانی پایین یا مندیبل، تا چهار ردیف بریج دندانی را به یکدیگر متصل کنند. در ایمپلنت های دندانی All-on-6 از دو ایمپلنت اضافی به منظور ایجاد تکیه گاه برای محکم تر و منسجم تر شدن پروتزهای دندانی استفاده می شود. در حالی که، ایمپلنت های دندانی All-on-8 احتمالاً بیشترین تعداد ایمپلنت های دندانی مورد نیاز برای بازسازی دهان و پر کردن جای خالی دندان های از دست رفته را ارائه می دهند.

کار ایمپلنت های دندانی شبیه سازی فشاری است که توسط دندان ها به آنها وارد می شود. یک یا دو ایمپلنت با یک روکش یا بریج روی آنها، از نظر عملکرد و احساسی که برای فرد استفاده کننده بوجود می آورند، در مقایسه با دندان های مصنوعی شباهت بیشتری به دندان های طبیعی دائمی دارند. نام ” all-on ” در مقدار کامل بودن بریجی ریشه دارد که یک ردیف کامل از دندان ها را پوشش می دهند، و بسته به فرایند انتخاب شده، به 8-4 ایمپلنت متصل می شوند. البته دقت داشته باشید، هر چه تعداد ایمپلنت ها بیشتر باشد، هزینه آنها نیز بیشتر خواهد بود.

 ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

چه انتظاری می توان از راهکارهای ایمپلنت های دندانی All-On داشت؟

اصلی ترین انتظاری که می توان از راهکار دندانی all-on داشت چندین جراحی کاشت ایمپلنت های دندانی است. برخی کلینیک ها و دندانپزشک ها ایمپلنت های دندانی یک روزه و قرار گیری فوری روکش های دندانی روی آنها را، با استفاده از فناوری های جدید پیشنهاد می دهند، بنابراین لازم نیست دو هفته یا بیشتر صبر کنید تا دندان های مصنوعی جدید خود را دریافت کنید.

به عبارت دیگر، با دریافت این نوع ایمپلنت های دندانی می توانید انتظار داشته باشید اتفاقات زیر رخ دهند:

  • انسجام محکم استخوان فک: اول از همه، ایمپلنت ها داخل استخوان فک قرار می گیرند. این کار مستلزم ایجاد برش روی لثه در قسمتی است که دندان از دست رفته آنجا بوده است، سپس با دریل حفره ای داخل استخوان ایجاد می شود و ایمپلنت درون حفره آن کار گذاشته می شود. سپس لثه بخیه زده می شود و اجازه داده می شود بهبود پیدا کند. پس از آن، یک اباتمنت روی قسمت قابل مشاهده ایمپلنت گذاشته می شود، که اجازه می دهد جایگذاری بریج دندانی راحت تر و قابل اطمینان تر باشد. گرچه نمی توان دندان دائم از دست رفته را مجدداً رویاند، اما این بهترین راهکار برای جایگزینی آنها است.

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

  • از آنها می توان کنار دندان های طبیعی استفاده کرد: در صورت وجود تعدادی دندان طبیعی، می توان کمتر از 4 ایمپلنت کاشت. البته لازم است دندان های طبیعی تراشیده شوند و به یک تکیه گاه برای بریج های دندانی تبدیل شوند، بنابراین وقتی می خواهید دندان مصنوعی دائمی داخل دهان خود قرار دهید، می توانید در هزینه های خود صرفه جویی کنید. از نظر مزایا، این درمان های دندانی نه تنها باعث می شوند اینگونه به نظر برسد که هنوز دندان های طبیعی خود را دارید، بلکه این روکش ها و بریج های پرسلاینی، در مقایسه با ترمیم های زیبایی مصنوعی، عملکردی درست شبیه دندان های طبیعی دارند.
  • چرا باید زحمت درمان All-On را به خود داد؟ دلیل اینکه چرا دندانپزشک ها فرایندهای All-On و انواع آن را پیشنهاد می دهند این است که آنها راهکاری مؤثر برای افرادی هستند که تعداد زیادی دندان از فک بالا یا پایین آنها از دست رفته است. علاوه بر این، بهترین راهکار برای پرداختن به شرایط بی دندانی کامل، بر خلاف دندان مصنوعی است. وقتی اکثر دندان های شما از دست می روند، بهتر است روی پروتزهای مصنوعی ثابت تر سرمایه گذاری کنید که در درمان های All-On، در مقایسه با دندان های مصنوعی سنتی، شبیه ترین عملکرد را به دندان های طبیعی داشته باشند.
  • پروتزهای مصنوعی متحرک لازم نیستند. لازم نیست با ایمپلنت ها از پروتزهای مصنوعی متحرک یا ثابت استفاده کنید، زیرا در بسیاری موارد، می توان ظرف چند روز پروتزهای طولانی مدت را روی ایمپلنت قرار داد. بعلاوه، استفاده از ایمپلنت های All-On اجازه می دهد دندان هایی محکم داشته باشید که نه تنها ظاهری طبیعی دارند بلکه عملکرد و ظاهری که بوجود می آورند شبیه دندان های طبیعی است، در حالی که بایتی با ثبات بوجود خواهند آورد. آنها از بعضی لحاظ حتی بهتر از دندان های طبیعی هستند زیرا وقتی روکش یا بریج شکسته می شوند، به راحتی می توانید روکش جدید جایگزین آن کنید.
  • چرا نباید بیشتر از 8 ایمپلنت استفاده کرد؟ با یک فرایند All-On، مثل این است که 4-8 ریشه داخل استخوان فک شما قرار بگیرند، در حالی که بقیه دندان درست بالای لثه ها قرار می گیرد. بنابراین هنگام نخ دندان کشیدن، به نوع خاصی نخ دندان نیاز دارید تا فاصله های جدید غیر عادی بین دندان های مصنوعی که بالای لثه قرار می گیرند را تمیز کنید. نیاز نیست برای هر دندان از دست رفته پول زیادی صرف کنید. هر دندان باقی مانده ای که دارید می تواند به عنوان یک پست عمل کند تا از تعداد ایمپلنت های دندانی مورد نیاز برای کامل کردن قوس دندانی کاسته شود.

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

  • برای کاشت ایمپلنت در گذشته تعداد ایمپلنت های بیشتری نیاز بود. در گذشته، کاشت ایمپلنت ها نیاز به تعداد بیشتری ایمپلنت داشت تا جایگزین یک دست دندان کامل شوند. علاوه بر این، می تواند شامل کاشت استخوان فک و مدت زمان بهبود 6 تا 9 ماهه لازم باشد، قبل از آنکه دنچرهایی شبیه روکش یا بریج روی ایمپلنت ها قرار بگیرد. مشخصه ویژه آنها درد پس از جراحی، طولانی شدن دوره بهبود، و تآثیر روی بودجه بیمار است. پروتزهای مصنوعی موقت نیز تا زمانی می توانند کار گذاشته شوند که پروتز نهایی ظرف یک هفته تا سه ماه، در لابراتوار دندانی ساخته می شود.
  • برای همه دندان ها تنها یک جراحی لازم است. به جای انجام جراحی کاشت ایمپلنت های دندانی یکی پس از دیگری، راهکار All-On به دندانپزشک اجازه می دهد همه دندان های فک بالا یا پایین را به جای چند جراحی، تنها با یک جراحی جایگزین کند. اگر تقویت استخوان نیاز نباشد، تنها 4-8 ایمپلنت دندانی و یک بریج ثابت نیاز است. بعلاوه، هنگام قرار گیری ایمپلنت ها داخل فک، عمق، زاویه، و فواصل نیز مد نظر قرار می گیرند.
  • شما به کدام فرایند All-On نیاز دارید؟ آیا باید ارزانترین بسته را بردارید یا گرانترین را؟ بر اساس وضعیت دهان و دندان های باقی مانده شما، آیا 8 ایمپلنت دندانی نیاز دارید، یا دو ایمپلنت برای شما کفایت می کنند؟ با دندانپزشک خود مشورت کنید کدام یک برای شما مناسب تر است و شما استطاعت پرداخت هزینه کدام گزینه را دارید؟ هیچ پاسخ جامعی وجود ندارد که برای همه بیماران مناسب باشد. این به موقعیت دهان شما بستگی دارد، و اگر برای قرار گرفتن تحت این نوع جراحی ها سن شما اندکی بالاست، گاهی اوقات بهترین سرمایه گذاری شما این است که پروتزهای دندانی متحرک را دریافت کنید.

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

  • راهکار دندانی قابل پرداخت: گزینه All-On راهکاری است که بسیاری از افرادی که اکثر (و نه همه) دندان های خود را از دست داده اند، و کاندید دریافت ایمپلنت های دندانی هستند، آن را ترجیح می دهند. زیرا بیشتر قابل پرداخت می باشند و مانند یک میز هستند که چهار پست یا پایه دارد و آنقدر کافی هستند که ساختاری با ثبات بوجود بیاورند. پس از تجربیات بسیار زیاد در گذشته، دندانپزشک ها دریافتند که حداقل 4 ایمپلنت (یا کمتر، اگر تعدادی دندان طبیعی دارید که بتوان آنها را تراش داد) لازم است تا به همان میزان ثبات و استحکامی دست یافت که در دندان های طبیعی دائمی وجود دارد.
  • اگر پول اضافی دارید: دریافت All-On-5 و All-On-6 یا حتی All-On-8 به عنوان یک اقدام احتیاطی عمل می کند که برای ساختار بریج شما ثبات بیشتری فراهم می آورند. برخی بریج ها می توانند حتی روی یک دندان یا ایمپلنت قرار بگیرند (بریج های دندانی یک طرفه). با این حال، اگر شما استطاعت پرداخت هزینه ایمپلنت های All-On-5 یا All-On-8 را داشته باشید، می توانید از استحکام و انسجان ساختار استخوان اطمینان بیشتری داشته باشید.

چگونه درمان با تکنیک All-On عملی است؟

قبل از بهره مند شدن از درمان All-On، لازم است ابتدا CT اسکن، تصاویر رادیو گرافی با اشعه ایکس، یا اسکن دیجیتالی بگیرید. علاوه بر این ممکن است برای شما قالب دندانی تهیه کنند تا کمک کند طراح بریج، بهترین شکل شما را برای بریج یا بریج های شما برای دهان شما با ویژگی های خاص خود و دندان های باقی مانده درآورد. اسکن دیجیتالی این مزیت را دارد که برای لابراتوار دندانپزشکی این امکان را بوجود می آورد که از طریق کامپیوتر، یا CDA (طراحی با کمک کامپیوتر computer-assisted design) یک تصویر سه بعدی از بریج نهایی را طراحی نماید، که سپس می تواند به صورت سه بعدی پرینت گرفته شود و پس از آن به سرعت داخل دهان قرار گیرد.

  • کاشت: پس از مشاوره شخصی با بیمار، وقت جراحی دهان مشخص خواهد شد. این همان روزی است که ایمپلنت ها کار گذاشته می شوند. این کار معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می شود تا جراحی بدون درد انجام شود.
  • 4 روز بعد: چهار روز بعد، بریج موقت نهایی روی ایمپلنت ها قرار خواهد گرفت مگر آنکه بخواهید فرایند شما به صورت یک روزه انجام شود، که در آن بریج همان روز روی ایمپلنت در حال بهبود قرار می گیرد. به صورت استاندارد، یک دندان مصنوعی موقتی یا بریج ثابت پس از کاشت ایمپلنت ساخته خواهد شد.

با این دندان های موقتی است که بهترین شکل ممکن می توانید به سبک عادی زندگی خود بازگردید. یک بار دیگر می توانید به صورت عادی غذا بخورید و بجوید. دیگر نیاز نیست غذای کودک بخورید زیرا هم بریج های نهایی را ندارید، و هم می توانید لبخندی موقتی داشته باشید که تقریباً به اندازه لبخندی که در آینده خواهید داشت زیبا است.

  • سه ماه بعد: گاهی اوقات، خیلی زود، و پس از سه ماه، دندان های مصنوعی موقت با بریج های نهایی تعویض می شوند. همین زمان ها است که استخوان بهبود پیدا کرده است تا به خوبی ایمپلنت را درون خود نگه دارد، و اجازه دهد بریج مصنوعی نهایی به پست فلزی متصل شود.
  • چکاپ های منظم و بهداشت دهانی: پس از آنکه درمان به اتمام می رسد، باید هر شش ماه یک مرتبه برای چکاپ به دندانپزشک مراجعه نمایید تا از خدمات بهداشتی و درمانی دندانپزشکی بهره مند شوید. به محضی که بریج نهایی خود را دریافت می کنید، دندانپزشکی که فرایند را انجام داده است، به شما یاد خواهد داد چطور با نخ دندانی که طراحی ویژه ای دارد نخ دندان بکشید.

 

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

آیا راهکارهای دندانی All-On توصیه می شوند؟

به لطف راهکار ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-5، All-on-6، و All-on-8، نیاز نیست منتظر بازه زمانی طولانی مدت بهبود و انجام کاشت چندین ایمپلنت باشید. آیا می توانید کاشت 32 ایمپلنت و قرار گرفتن 32 روکش روی آنها را تصور کنید؟ نه تنها غیر ممکن است؛ بلکه به صورت باور نکردنی دردناک و غیر قابل تحمل است و رنجی که مجبورید تحمل کنید به اندازه دوره شکل گیری بچه تا زمان تولد طول خواهد کشید. دیگر نیاز نیست به هزینه آن اشاره کنیم. بعلاوه، در این روش از پرینت سه بعدی و اسکن دیجیتالی استفاده می شود که این امکان را بوجود می آورد که بتوان از خدمات ایمپلنت های یک روزه بهره مند شد تا دیگر نیاز نباشد دوباره به مطب مراجعه کرد یا از روکش های موقت استفاده کرد.

مزیت مهم دیگر استفاده از فرایند all-on این است که احیاء می تواند روی بافت های استخوانی کوچک صورت گیرد، بدون نیاز به تقویت یا پیوند استخوان. به عبارت دیگر، با بهره مند شدن از راهکار all-on تنها با یک جراحی کوچک مواجه خواهید بود، در مقایسه با دریافت چندین ایمپلنت دندانی برای تک تک دندان های از دست رفته. علاوه بر این، هزینه آن به شکلی باور نکردنی کمتر خواهد بود زیرا نیاز به جراحی، درد و ناراحتی، و زمان بهبود اضافی نیست. این بهترین و عملی ترین راهکار برای افرادی است که عذاب گذاشتن و درآوردن و شستن پروتزهای مصنوعی را در سنین پیری خود نمی خواهند.

 

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4 و All-on-6؛ کدامیک برای شما بهتر است؟

هر دوی این راهکارها فوق العاده هستند، برای افرادی که می خواهند همزمان برای تعداد زیادی از دندان های خود در یک فک جایگزین قرار دهند. روی هم رفته دوره تنظیم و انطباق و بهبود اندک است و خیلی زمان نمی برد که بیمار فراموش خواهد کرد دندان های داخل دهان او طبیعی نیستند. علیرغم همه اطلاعاتی که در این مقاله ارائه دادیم باید بگوییم تنها دندانپزشک ها و متخصصان کاشت ایمپلنت می توانند مشخص نمایند هر بیمار چه تعداد ایمپلنت برای قرار گرفتن دست دندان ثابت روی آنها نیاز است.

ایمپلنت های all-on با استخوان فک بیمار جوش می خورند. به این معنا که ایمپلنت های دندانی می توانند به اندازه دندان های طبیعی محکم باشند. ایمپلنت ها داخل استخوان فک قرار می گیرند بنابراین لازم است کیفیت آن سنجیده شود، و این هم تنها از عهده دندانپزشک بر می آید. هیچ راهکاری نیست که تنها راهکار خوب ممکن باشد. هر بیمار شرایط متفاوتی دارد و لازم است بر اساس این شرایط تصمیم گیری شود. هر نوع ایمپلنتی که انتخاب شود، به بیمار کمک می کند لبخند زیبای خود را دوباره داشته باشد.

از نخستین مرتبه که لیزر در درمان دندانپزشکی مورد استفاده قرار گرفت، کاربرد آن به سرعت و ظرف مدت کوتاهی افزایش یافت. استفاده از این فناوری در کاشت ایمپلنت های دندانی نیز با استقبال شدیدی مواجه شد. ایمپلنت های دندان گزینه هایی فوق العاده برای جایگزینی دندان های از دست رفته هستند و انتخاب دندانپزشکی که از لیزر برای فرایند کاشت ایمپلنت استفاده می کند کاملاً عاقلانه است. درمان با کمک لیزر در مقایسه با استفاده از اسکالپل ها (چاقوی کوچک جراحی) و نیز تیغ جراحی دارای مزایای بیشتری است، از جمله:

  • افزایش قدرت دید محل جراحی
  • کنترل بیشتر و دقیق تر روی برش ها
  • حداقل آسیب به بافت های اطراف
  • جلوگیری از خونریزی زیاد
  • کاهش تورم
  • کاهش عفونت در نتیجه تأثیر روش های مختلف استریلیزاسیون، و در نتیجه کاهش درد پس از جراحی.
  • راحتی بیشتر بیمار

در حال حاضر، انواع مختلف فرایندها با استفاده از لیزر انجام می شوند. بر اساس طول موج هایی که استفاده می شوند و نیز بافتی که لیزر روی آن عمل می کند، می توان لیزر را به دسته های مختلفی تقسیم بندی نمود. تمام طول موج های لیزرهای موجود را نمی توان برای تمام موقعیت های ایمپلنت های دندان استفاده کرد. جراح کاشت ایمپلنت باید شرایط، معایب و مزایا و نیز کارآمدی لیزرهای موجود را بسنجد و بر اساس آنها تصمیم بگیرد از چه طول موجی استفاده کند.

کاشت ایمپلنت با لیزر

کاشت ایمپلنت با لیزر

 

لیزر در چه مراحلی از کاشت ایمپلنت به کار می آید؟

کاشت ایمپلنت

در صورتی که استخوان از ارتفاع و عرض کافی برخوردار باشد، کاشت غیر تهاجمی ایمپلنت، با ایجاد کوچکترین شکاف در بافت، یکی از شناخته شده ترین راه های کاشت ایمپلنت است. به جای استفاده از میکرو موتور می توان از لیزر بافت سخت برای ایجاد شکاف اولیه برای قرار دادن ایمپلنت درون آن استفاده کرد. از لیزر می توان برای برداشتن بافت نرم و نیز غشاء استخوان به شکل دایره و با قطر حدوداً 2-3 میلی متر استفاده کرد و بقیه مراحل برش استخوان با استفاده از یک دریل دستی انجام خواهد شد. بر خلاف دریل های سنتی احتمال لغزیدن سر لیزر بسیار اندک است. این باعث می شود زمان بهبود تا میزان زیادی کاهش یابد، فرایند جوش خوردن با سرعت بیشتری پیش برود، و بیمار ناراحتی کمتری تجربه کند و میزان تماس استخوان با ایمپلنت افزایش می یابد. علاوه بر این، نیازی به ضربه در طول برداشتن فلپ (توده ای از بافت که قسمتی از آن با عمل جراحی جدا می شود) و بخیه زدن نیست. این فرایند را می توان با استفاده از راهنمای جراحی که برای قرار گرفتن ایمپلنت با کمک لیزر آماده شده است انجام داد. از جمله مزایای انجام این مرحله با کمک لیزر عبارتند از کاهش التهاب پس از جراحی در نتیجه تمیزتر و استریل بودن محل جراحی و راحت قرار دادن ایمپلنت. تنها نکته این است که تمام فرایند برش استخوان را نمی توان با استفاده از لیزر انجام داد.

برداشتن بافت از روی ایمپلنت طی مرحله دوم

در مرحله دوم جراحی کاشت ایمپلنت دندان، به راحتی و با دقت زیاد می توان از تمام طول موج های لیزر برای برداشتن بافت روی ایمپلنت استفاده کرد. برای این کار متخصص کاشت ایمپلنت به راحتی بافت روی ایمپلنت را با استفاده از لیزر می سوزاند تا به کلاهک روی ایمپلنت دست پیدا کند،  بدون اینکه بیمار هیچ درد و ناراحتی احساس کند. این فرایند کاملاً بی ضرر است و به پیشگیری از تغییر شکل ستیغ استخوان کمک می کند. تنها باید متخصص مراقب باشد نوک لیزر را به صورت کاملاً طبیعی حرکت دهد و از نگه داشتن آن در یک منطقه برای مدت زمان طولانی پرهیز نماید تا از افزایش حرارت روی اجزاء ایمپلنت پرهیز شود. بعلاوه، باید مراقب بود اتصال لثه با اطراف ایمپلنت به میزان کافی حفظ شود. بافت های حاشیه ای اگر با کمک لیزر برش خورده باشند، پس از بهبود تحلیل نخواهند رفت. اصلی ترین مزایای استفاده از لیزر در این مرحله عبارتند از توقف خونریزی؛ سهولت دسترسی بصری به پیچ کاور (پیچی که طی مرحله استئواينتگريشن روی ایمپلنت قرار می گیرد)، تولید یک لخته خون محافظ- کمک به بهبود و راحتی بیمار در طول درمان و پس از آن. علاوه بر همه اینها، روکش دندان را می توان در همان جلسه روی ایمپلنت قرار داد.

کاشت ایمپلنت با لیزر

کاشت ایمپلنت با لیزر

کمک به درمان پری ایمپلنتیت

پری ایمپلنتیت عبارت است از پیشرفت سریع شکست استئواينتگريشن، که منجر به تولید سموم باکتریایی می شود که تغییرات التهابی و تحلیل استخوان را در پی خواهد داشت. در صورت بروز پری ایمپلنتیت، سطح ایمپلنت با سلول های بافت نرم، باکتری و دیگر عوراض جانبی باکتریایی آلوده می شود. برداشتن تمام پلاک های باکتریایی و اندوتوکسین ها (یا درون زهر، سمی است که در داخل باکتری وجود دارد و تنها پس از انهدام باکتری خارج می شود) از بین شیارهای ایمپلنت، با استفاده از ابزارهای مکانیکی کار دشواری است. برطرف کردن تمام مواد خارجی و پاک کردن و ضد عفونی کردن تمام بافت های آلوده را می توان با استفاده از طول موج هایی از لیزر انجام داد که به استخوان آسیبی نمی رسانند. برخی از طول موج های لیزر را می توان برای پاکسازی مؤثر پلاک و رسوب روی اباتمنت ایمپلنت استفاده کرد، بدون اینکه به سطح آنها هیچ آسیبی وارد شود.

خارج کردن ایمپلنت از درون استخوان فک

در پی افزایش استفاده از ایمپلنت های دندان، به همین میزان، شکست ایمپلنت و نیاز به درمان نیز افزایش یافته است. گاهی اوقات با شکست ایمپلنت دندان نیاز است ایمپلنت به روش جراحی و با استفاده از تکنیک هایی مانند block resection، برداشت استخوان باکال، برداشت استخوان با کمک مته، از داخل استخوان فک خارج شود. انجام این کار با استفاده از لیزر از کمترین میزان تهاجمی بودن برخوردار است. مکانیزم برش با استفاده از انرژی لیزری انجام می شود که با اسپری هوا- آب جذب می شود که روی بافت هدف انفجارهای میکرو ایجاد می کند. با استفاده از این تأثیرات جنبشی آب می توان برش های تمیز بدون آسیب های حرارتی ایجاد نمود. طی این فرایند لیزر می تواند روی بافت های اطراف تأثیر ضد عفونی کنندگی داشته باشد و موجب خواهد شد بهبود بافت بدون هیچ مشکلی صورت گیرد.

نه تنها ایمپلنت های دندانی برای افراد مبتلا به دیابت خطری ندارند، بلکه جایگزینی پروتزهای دندان با ایمپلنت های ثابت دندانی می تواند سلامت آنها را ارتقاء بخشد. ایمپلنت ها علاوه بر اینکه به شما کمک می کنند با خیال راحت رژیم غذایی متعادلی داشته باشید، موجب کاهش التهاب، سوزش و ناراحتی و عفونت هایی خواهند شد که بروز آنها با وجود دندان های مصنوعی شایع تر است. این خطر بیماری های خطرناک پریودنتال (اطراف لثه) و نیز عفونت ها و مشکلات پس از کاشت ایمپلنت را به حداقل خواهد رساند.

هرچند این کاملاً صحت دارد که افراد مبتلا به دیابت ممکن است قبل و بعد از کاشت ایمپلنت به مراقبت های خاصی نیاز داشته باشند تا مشکلات آنها را به حداقل میزان ممکن برسانند. مطالعات اخیر حاکی از آن است افرادی که دیابت خود را تحت کنترل دارند، تا زمانی ایمپلنت های دندانی برای آنها بی خطر است که سلامت عمومی آنها در حد استانداردهای سلامت پیش از فرایند باشد.اگر مبتلا به دیابت هستید و به ایمپلنت های دندانی نیاز دارید، تعلل نکنید و هر چه سریع تر برای دریافت آنها اقدام کنید.

دیابت و کاشت ایمپلنت

دیابت و کاشت ایمپلنت

تأثیر دیابت و موفقیت ایمپلنت های دندانی

بر اساس تحقیقاتی که روی ایمپلنت های دندانی و دیابت صورت گرفته است، مشخص شده زمانی که دیابت به خوبی تحت کنترل است، فرایند کاشت ایمپلنت های دندانی کاملاً بی خطر و قابل پیش بینی است و احتمال برزو مشکلات در آنها به اندازه ی افراد سالم است. این برای افراد بزرگسال مبتلا به دیابت که در پی جایگزینی سالم و با دوام تر برای پروتزهای مصنوعی هستند خبر خوبی است.

نکات لازم برای افراد مبتلا به دیابت که قصد استفاده از ایمپلنت های دندان را دارند:

به کدام یک مبتلا هستید؟ دیابت نوع 1 یا نوع 2 ؟

کنترل دیابت نوع 1 مشکل تر خواهد بود. به این معنا که خطرات و میزان شکست درمان ایمپلنت های دندانی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 اندکی بیشتر از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 است. البته نمی توان گفت افراد مبتلا به دیابت نوع 1 نمی توانند ایمپلنت دندانی داشته باشند، با این حال، جراح دهان و دندان شما در مرور پرونده های پزشکی و دندانپزشکی شما دقیق تر خواهد بود و به بررسی سلامت عمومی شما خواهد پرداخت و از سوابق عفونت ها و جدول زمانی معمول بدن شما هنگام بهبودی اطلاعات کسب خواهد کرد.

علاوه بر این، در بیماران مبتلا به دیابت ممکن است سن بیشتر از معمول مهم باشد. علت این امر آن است که هر چه مدت زمان طولانی تری به دیابت مبتلا بوده باشید، شما بیشتر مستعد عفونت خواهید بود و فرایند بهبودی شما کند تر پیش خواهد رفت. در صورتی که به دیابت مبتلا هستید و به دریافت ایمپلنت های دندانی علاقه مند هستید، هر چه زودتر اقدام کنید بهتر است.

دیابت و کاشت ایمپلنت

دیابت و کاشت ایمپلنت

آیا دیابت شما تحت کنترل است؟

مرور تعدادی از مطالعات انجام شده در این زمینه حاکی از آن است که بیمارانی که دیابت آنها تحت کنترل است، به هیچ عنوان بیشتر از بیماران غیر دیابتی در معرض خطرات مشکلات یا شکست ایمپلنت های دندانی نخواهند بود. علاوه بر این، همین تحقیقات نشان می دهند که در بیماران دیابتی که دیابت آنها تحت کنترل نیست، میزان عفونت پس از فرایند کاشت ایمپلنت و نیز شکست درمان آنها بالاتر بوده است.

ایمپلنت های دندانی درون لثه ها و استخوان های فک قرار دارند. فرایند بهبود آنها به فرایندهای طبیعی بهبود بدن یا بازسازی بافت استخوان فک بستگی دارد که استخوان اطراف فک ها را به پست جوش می دهد (استئواینتگریشن osseiointegration). سپس، لثه ها نیز باید بهبود یابند. این جوش خوردن کامل با استخوان فک و لثه ها همان چیزی است که ایمپلنت های دندان را تا حد زیادی شبیه دندان های واقعی می کند، و به همین دلیل دائمی تر از پروتزهای دندان هستند.

از آنجا که ممکن است فرایند بهبود برای افراد مبتلا به دیابت کندتر باشد، در بیمارانی که دیابت آنها تحت کنترل نیست، زمان بهبود آنها دشوارتر خواهد بود. بنابراین، جراح دهان و دندان شما کمک خواهد کرد مجدداً به روال معمول بازگردید، و طرح درمانی انتخاب خواهد کرد تا دیابت خود را تحت کنترل داشته باشید و مطمئن شوید که تمام تلاش خود را می کنید تا از ابتلا به بیمار لثه پیشگیری کنید. زمانی که این قطعات پازل کنار یکدیگر قرار می گیرند، مجدداً باید به متخصص کاشت ایمپلنت مراجعه کنید تا بررسی کند که آیا برای دریافت ایمپلنت آمادگی دارید یا خیر.

دیابت و کاشت ایمپلنت

دیابت و کاشت ایمپلنت

آیا از سلامت عمومی برخوردار هستید؟

یکی از معمول ترین سؤالاتی که بیماران دیابتی می پرسند این است که “آیا سن من آنقدر زیاد است که نتوانم از ایمپلنت ها استفاده کنم؟” در واقع، این سلامت شما – و نه سن شماست- که مشخص می کند شما برای دریافت ایمپلنت ها گزینه ی مناسبی هستید یا خیر. در صورتی جراح دهان و دندان ایمپلنت را برای شما مناسب نمی داند که:

  • در حال حاضر بیماری لثه یا پریودنتال دارید.
  • تراکم استخوان شما بسیار پایین است (هرچند اگر برای دریافت ایمپلنت گزینه ی مناسبی باشید، می توان راجع به گزینه های پیوند استخوان صحبت کرد).
  • به نظر می رسد که بیمار یا تمایل ندارد یا قادر نیست صبورانه دوره ی پس از کاشت ایمپلنت را سپری کند، که به مراقبت و توجه دقیق به چیزهایی نیاز دارد که می خورد یا در دهان خود قرار می دهد، کاری که اجازه می دهد ایمپلنت ها به طور کامل بهبود یابند.
  • آیا سیگار می کشید- فرایند بهبود برای افراد سیگاری نه تنها دشوارتر است بلکه عمل مکیدنی که برای انجام آن نیاز است می تواند باعث شود مشکلاتی بوجود بیایند که در فرایند بهبود و موفقیت کاشت ایمپلنت مشکل ایجاد خواهند کرد. در اکثر مواقع، افراد سیگاری باید در طول این دوره این عادت خود را ترک کنند که ممکن است چند ماه طول بکشد.
  • قبلاً برای درمان سرطان دهان تحت درمان قرار گرفته اید یا داروهای بیس فسفات مصرف نموده اید.
  • شرایط یا بیماری دارید که قابلیت بهبود شما را پیچیده می کند.

تمام این مشکلات و دیگر ملاحضات باید طی جلسه ی مشاوره مورد بحث قرار بگیرند.

دیابت و کاشت ایمپلنت

دیابت و کاشت ایمپلنت

ایمپلنت های دندان کمکی برای حفظ رژیم غذایی سالم برای افراد دیابتی

آیا تا به حال توجه کرده اید که سالم ترین رژیم غذایی برای افراد مبتلا به دیابت حجم زیادی غذاهای تازه و کامل را شامل می شود که به عملکرد جویدن و آسیاب کردن بیشتری نیاز دارند؟ در مقایسه با پروتزهای مصنوعی، دائمی بودن ایمپلنت های دندان- که محکم درون استخوان فک و لثه قرار گرفته اند- خوردن غذاهایی که دوست دارید را برای شما آسان و بدون درد می کند.

احتمال تکان خوردن پروتزهای مصنوعی زیاد است، که موجب التهاب و حساسیت لثه ها می شود. خوردن غذاهای خاصی که به کشیدن، پاره کردن، یا آسیاب کردن نیاز دارند و دندان ها باید مقاومت بیشتری داشته باشند (مانند سبزیجات مقوی حاوی فیبر زیاد)، برای دندان های مصنوعی دشوارتر خواهد بود. افرادی که در قرار گرفتن دندان های مصنوعی خود مشکل داشته یا التهاب و ناراحتی دارند، بیشتر امکان دارد که غذا نخورند یا غذاهای نامناسب بخورند (نرم تر، فراوری شده، دارای کربوهیدرات بیشتر)، که می تواند پایین نگه داشتن سطح قند خون را دشوارتر کند.

بارداری دوره ای است که باید از آن لذت برد، زمانی که شاهد شکوفه ی وجود خود خواهید بود و در بهترین حالت خود به سر می برید. اما، در دوران بارداری بدن شما دچار تغییرات فیزیولوژیک بسیاری می شود و تحت فشار زیادی قرار می گیرد در نتیجه فعالیت ها و فرایندهای بسیاری هستند که باید طی این دوره پرهیز شوند. شاید مشاهده کرده باشید که بارداری موجب بروز مشکلات دندانی دور از انتظاری شده باشد و حتی یکی از دندان های خود را از دست داده باشید. ممکن است بخواهید بدون تعلل، هر چه زودتر فاصله ی بین دندان ها را پر کنید و زیبایی لبخند خود را بازگردانید. یکی از سوألاتی که همواره برای زنان بارداری که مشکلات دندانی دارند مطرح است در زمینه کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری و خطرات احتمالی آن است.

اگر بخواهیم به صورت کوتاه پاسخ دهیم باید بگوییم، پس از پایان سه ماهه ی اول می توان ایمپلنت دندانی دریافت کرد. نگرانی شما کاملاً قابل درک است. با این حال، اکثر دندانپزشک ها و متخصص های جراحی لثه و کاشت ایمپلنت توصیه می کنند تا زمانی که وضعیتی اورژانسی پیش نیامده باشد، تا پایان دوره ی بارداری صبر کنید.

علل به تأخیر انداختن کاشت ایمپلنت دندانی تا پایان بارداری

این توصیه ی متخصصان به چند علت است. از جمله:

1.     بالا رفتن احتمال خطر و مشکلات پس از جراحی

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

بارداری هیچ تناقضی با کاشت ایمپلنت های دندانی ندارد اما به هر حال کاشت ایمپلنت نوعی فرایند جراحی است و بهتر است جنین خود را در معرض هیچ خطری قرار ندهید، مگر آنکه شرایط اضطراری پزشکی وجود داشته باشد. ایمپلنت دندانی نوعی پست تیانیومی ظریف است که از طریق جراحی درون استخوان فک قرار داده می شود تا دندان های مصنوعی را در جای خود نگه دارد. بهبود استخوان فک و جوش خوردن ایمپلنت با آن، تا وقتی که دندان مصنوعی روی آن قرار داده شود، زمان می برد. هر نوع جراحی طی دوران بارداری با مشکلات بسیاری همراه است و اگر انتخاب دیگری وجود دارد بهتر است از انجام آن خودداری کنید.

2.     بهتر است از قرار گرفتن در معرض اشعه ی ایکس خودداری کنید.

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

پیش از جراحی کاشت ایمپلنت دندانی لازم است با اشعه ی ایکس از استخوان فک تصویر رادیوگرافی تهیه شود تا محل دقیق ایمپلنت مشخص شود. گرچه اشعه ی ایکس دندانپزشکی برای زنان باردار طی سه ماهه ی اول و سوم بارداری کاملاً بی خطر است، قرار گرفتن جنین در معرض مقادیر اندک اشعه ی مورد استفاده در رادیولوژی نیز می تواند خطرناک باشد. درست است که اشعه ی ایکس تشخیصی دندانپزشکی تنها روی منطقه ی دهان متمرکز می شود، اما بسیاری افراد ترجیح می دهند حین دوران بارداری از هر گونه اشعه ی ایکس کاملاً به دور باشند تا جنین آنها در معرض هیچ خطری قرار نگیرد.

3.     پرهیز از داروهای بیهوشی

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

گرچه مطالعات حاکی از آن است که درمان های دندانپزشکی که تحت بی حسی موضعی انجام می شوند طی دوران بارداری هیچ خطری ندارند، اما توصیه می شود طی این نه ماه از هر گونه داروهای آرام بخش یا بیهوشی عمومی پرهیز کنید. داروهای بیهوشی داروهای قوی هستند که ممکن است به جنین آسیب برسانند.

4.     کاهش استرس

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

سطح بالای استرس و اضطراب در مادر بارداری که انتظار تولد فرزند خود را می کشد می تواند روی رشد جنین تأثیر منفی داشته باشد. یک جراحی انتخابی طی دوره ای که به خودی خود استرس آور هست احتمالاً می تواند موجب افزایش اضطراب شود. در این دوره، هورمون ها می توانند موجب تغییرات خلق و خو و افسردگی شوند که تحت کنترل شما نیست. آرام باشید و روی جنین خود تمرکز کنید. به نگرانی های خود اضافه نکنید. بعد از زایمان به اندازه ی کافی زمان، و آنقدر آمادگی دارید که برای کاشت ایمپلنت دندانی تحت جراحی قرار بگیرید.

5.     بهتر است ایمپلنت های دندانی پس از تولد فرزندتان کاشته شوند.

پس از تولد نوزاد، به محضی که آمادگی کامل داشتید می توانید برای کاشت ایمپلنت به دندانپزشک مراجعه کنید. اگر شاد و سالم هستید، هیچ دلیلی برای تعلل وجود ندارد. در صورتی که بچه از شیر شما تغذیه می کند، دندانپزشک بهترین راهکار را به شما توصیه خواهد کرد. پس از جراحی و دوره ی نقاهت، دندان مصنوعی شما با استفاده از فن آوری مدرن و به دست متخصصان مجرب ساخته خواهد شد. رنگ، شکل، اندازه و نیز عملکرد دندان های جدید شما جایگزین بسیار مناسبی برای دندان طبیعی شما خواهد بود که خیلی زود اعتماد به نفس شما را باز خواهد گرداند. با نخستین لبخند کودکتان شما نیز با خیال راحت لبخند خواهید زد.

پیشگیری از نیاز به کاشت ایمپلنت در دوران بارداری

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

گرچه تا پایان دوران بارداری بهتر است برای جراحی کاشت ایمپلنت دندانی دست نگه دارید، اما به خاطر جنین خود هنوز ملزم هستید سلامت دهان و دندان های خود را حفظ کنید. در زیر به بیان نکاتی برای حفظ بهداشت دهان طی این دوره می پردازیم:

  • بهداشت دهان و دندان خود را به خوبی رعایت کنید تا از زخم شدن و ورم لثه ها، یکی از عوارض جانبی بارداری، پیشگیری کنید. اگر بیش از 6 ماه است که به دندانپزشک مراجعه نکرده اید، برای چکاپ و پاکسازی تخصصی دندان ها به دندانپزشک مراجعه کنید.
  • دو مرتبه در طول روز مسواک بزنید، حتماً هر روز نخ دندان بکشید و هر شب دهان خود را با دهانشویه ی فلورایده ی فاقد الکل شستشو دهید.
  • اگر تهوع صبحگاهی دارید، دهان خود را با محلول یک قاشق چایخوری جوش شیرین و یک لیوان آب شستشو دهید تا مانع عفونت دندان توسط اسید معده شوید.
  • رژیم غذایی متعادل و سالم با حداقل میزان قند و شکر داشته باشید.

جراحی لثه یا افزایش طول تاج دندان چیست؟

افزایش طول تاج دندان یکی از فرایندهای جراحی معمول است که طی آن، جراح لثه مقداری از بافت لثه یا استخوان، یا هر دو بر می دارد تا حجم بیشتری از دندان قابل مشاهده باشد. گاهی اوقات این جراحی زمانی که دندان ها نیاز به رسیدگی داشته باشند انجام می شود، اما در بیشتر مواقع در بالای لثه میزان کافی از دندان بدون پوشش لثه وجود ندارد تا بتواند پر شدگی دندان یا روکش آن را حمایت کند.

این اتفاق بیشتر زمانی رخ می دهد که دندان در خط لثه شکسته می شود یا وقتی که روکش دندان یا پر شدگی دندان از روی یا داخل دندان خارج شوند و زیر آنها پوسیدگی وجود داشته باشد. برای پر کردن مجدد دندان یا قرار دادن روکش جدید روی آن، ممکن است دندانپزشک نیاز داشته باشد اندازه ی بخشی از دندان که لثه روی آن قرار ندارد بیشتر باشد. این کار با برداشتن قسمتی از بافت لثه یا استخوان انجام می شود.

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

برخی افراد اطراف دندان های جلوی فک بالای خود بافت لثه ی زیادی دارند، که دندانپزشک ها آن را تحت عنوان “لبخند لثه ای” می شناسند و معتقدند باعث کاهش زیبایی لبخند فرد می شود که با جراحی افزایش طول تاج دندان قابل اصلاح است.

قبلا راجع به جزئیات این جراحی توضیحاتی ارائه نمودیم اما در این مطلب قصد داریم به مراقبت های لازم پس از آن بپردازیم.

مراقبت های لازم پس از جراحی لثه یا افزایش طول تاج دندان

عوارض جانبی و مشکلات پس از جراحی لثه در افراد مختلف متفاوت است، بنابراین ممکن است همه ی این دستورالعمل ها برای همه ی افراد صدق نکنند.

ناراحتی و مصرف داروها

برای شما داروی بی حسی موضعی تزریق شده است بنابراین کاملا طبیعی است که چندین ساعت پس از جراحی، اطراف فک شما بی حس باشد. برای به حداقل رساندن درد و ناراحتی، بهتر است مصرف داروهای مسکن را پیش از اتمام اثر داروی بی حسی، تقریبا یک ساعت پس از جراحی، شروع کنید. اگر درد شما به اندازه ی کافی کاهش نیافت، مسکن هایی مانند تیلنول Tylenol (استامینوفن)، ادویل Advil (ایبوپروفن) یا آلیو Aleve (ناپروکسن) مصرف کنید. مصرف داروهای مسکن در کنار رژیم حاوی غذاهای نرم و آبکی می تواند هر گونه عوارض جانبی مانند تهوع یا ناراحتی های معده را کاهش دهد. تا زمانی که نیاز است، طبق دستور پزشک مصرف داروهای مسکن خود را ادامه دهید. آنتی بیوتیک هایی که پزشک برای شما تجویز کرده است را طبق دستور تا انتها مصرف کنید.

خونریزی

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

پس از جراحی افزایش طول تاج دندان، مقداری خونریزی کاملا طبیعی است. ممکن است جراح یک تکه گاز استریل روی منطقه ی جراحی قرار داده باشد. برای حفظ فشار روی محل جراحی به مدت 20 دقیقه دندان های خود را محکم روی گاز قرار دهید؛ در صورت نیاز گاز استریل را تعویض کنید. ممکن است به مدت 24 ساعت در بزاق خود خون ببینید. برای پیشگیری از مشکلات احتمالی خونریزی، طی 48 ساعت نخست پس از جراحی از شستشوی شدید و پر فشار دهان یا استفاده از نی بپرهیزید. خونریزی شدید نخواهد بود. در صورتی که خونریزی ادامه داشت، به مدت 20 -30 دقیقه، روی محل جراحی یک چای کیسه ای مرطوب (که ابتدا درون آب داغ قرار گرفته، آب آن گرفته شده و درون گاز استریل پیچانده شده است) قرار دهید و دندان های خود را روی آن فشار دهید. اگر خونریزی همچنان ادامه داشت، با جراح لثه ی خود تماس بگیرید.

تورم و کبودی

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

تورم یکی از نشانه های طبیعی بهبودی است که معمولا ظرف مدت 48 ساعت به اوج خود می رسد. برای کاهش تورم، باید روی صورت نزدیک منطقه ی جراحی کیسه ی یخ قرار گیرد. طی 24 ساعت نخست پس از جراحی باید کیسه ی یخ 20 دقیقه روی صورت قرار گیرد و 20 دقیقه برداشته شود. پس از 24 ساعت، بهتر است به جای کیسه ی یخ از گرمای مرطوب یا کمپرس آب گرم استفاده کنید تا زمانی که ورم از بین برود. خشکی و سفتی عضلات فک می تواند باعث دشواری باز و بسته کردن دهان شود؛ این مشکل می تواند تا 10 روز پس از جراحی ادامه داشته باشد، تا جایی که می توانید روی مفاصل فک، کمپرس آب گرم قرار دهید. در صورت نیاز، برای کاهش درد می توان هر 6 – 8 ساعت، موترین Motrin (ایبوپروفن) و آلیو Aleve (ناپروکسن) مصرف نمود که از داروهای ضد التهاب هستند. علاوه بر این ممکن است اطراف محل جراحی کبود شود که ممکن است 4 – 7 روز ادامه داشته باشد.

پانسمان محل جراحی

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

ممکن است روی محل جراحی پانسمان قرار داده شود تا از آن محافظت کند. این نوع پانسمان یک ماده ی صورتی رنگ و بتونه مانند شبیه حباب آدامس است که اطراف دندان جراحی شده قرار داده شده است. این پانسمان باید تا اولین مراجعه پس از جراحی در جای خود باقی بماند. مهم است که تا پایان بهبودی محل جراحی، پانسمان روی آن باقی بماند، بنابراین در صورت خارج شدن آن به جراح خود مراجعه کنید تا آن را تعویض نماید.

رژیم غذایی

برای بهبودی کامل نیاز است که از تغذیه ی کافی برخوردار باشید. توصیه می شود در روز نخست پس از جراحی به خوردن غذاهای نرم مانند سوپ، پاستا، ماست، پودینگ، ماهی، تخم مرغ و پوره ی سیب زمینی اکتفا کنید. مقادیر زیادی آب و مایعات دیگر بنوشید. طی یک روز نخست پس از جراحی از خوردن غذاهای جامد و سفت و نیز مایعات داغ بپرهیزید. طی چند روز بعد از آن به تدریج می توانید غذاهای جامد بخورید. به محضی که احساس راحتی داشتید به رژیم غذایی سابق خود برگردید. از خوردن غذاها یا میوه های هسته، مغز یا دانه دار مانند توت فرنگی، تمشک، یا نان چاودار بپرهیزید. ذرت بو داده، نان فرانسوی و دیگر نان های سفت نیز نباید استفاده شوند.

از مصرف انواع دخانیات بپرهیزید.

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

کشیدن سیگار یا مصرف دیگر مواد دخانی می تواند فرایند بهبود را به تعویق بیاندازد یا موجب ناراحتی و مشکلات بیشتر شود.

بهداشت دهان و دندان

نخستین روز پس از جراحی می توانید تنها سطح جونده ی دندان های منطقه ی جراحی را به آرامی مسواک بزنید. مسواک را از پانسمان و منطقه ی لثه دور نگه دارید. از کشیدن نخ دندان یا استفاده از پروکسی براش (نوعی مسواک بین دندانی)، مسواک برقی، یا واتر پیک (واتر جت) در منطقه ی جراحی خودداری کنید. اگر جراح پس از اتمام جراحی برای شما کلرهگزیدین (Peridex) تجویز کرد، تا اولین مراجعه پس از جراحی روزی دو مرتبه دهان خود را با آن شستشو دهید. شستشوی دهان با محلول آب گرم و نمک، 2 – 3 مرتبه در روز نیز توصیه می شود. دیگر مناطق دهان را مانند قبل نخ دندان بکشید و مسواک بزنید. تمیز نگه داشتن دهان پس از جراحی ضروری است.

ممکن است در وب سایت های دیگر مطالب بسیاری در رابطه با فواید کاشت ایمپلنت دندانی خوانده باشید. به طور کلی، کاملا موافق هستیم که ایمپلنت های دندانی اغلب گزینه های درمانی هستند که می توانند به علل زیر، جایگزین دندان از دست رفته شوند که در واقع فواید آنها محسوب می شوند:
• ایمپلنت دندانی مانع تحلیل و از دست رفتن استخوان منطقه ی پیرامون دندان از دست رفته می شود.
• ایمپلنت های دندانی دندان های هر دو سمت شکاف به جا مانده از افتادن دندان را حمایت می کنند و مانع لغزیدن این دندان ها به سمت فضای خالی می شوند.
• ایمپلنت ها دندان مخالف فضای خالی را حمایت می کنند و مانع حرکت آن رو به پایین می شوند.
• در صورتی که طول زمانی که ایمپلنت های دندانی در دهان باقی می مانند را مد نظر قرار دهیم متوجه می شویم که این درمان مقرون به صرفه ترین درمان ممکن است.
با این حال، همه ی این اطلاعات غالبا در اینترنت پیدا می شوند. بنابراین مناسب دیدیم که اندکی هم به مشکلات همراه با آنها اشاره کنیم.

مشکلات کاشت ایمپلنت های دندانی

1. فرایند کاشت ایمپلنت های دندانی نوعی جراحی است که به دوره ی بهبود نیاز دارد.
2. ممکن است این نوع درمان گران تر از دیگر گزینه های درمان باشد.
3. شکست مکانیکی ایمپلنت دندانی.
4. شکست روکش دندان.

فرایند جراحی برای ایمپلنت ها

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

پس از قرار گرفتن ایمپلنت درون استخوان فک، به احتمال زیاد روی آن بخیه زده می شود، بنابراین نیاز به مراقبت زیادی خواهد داشت. یکی از مراقبت هایی که بر اساس تجربه کمک زیادی به بهبودی سریع تر محل جراحی می کند، خوردن غذاهای نرم و در عین حال مقوی است. علاوه بر آن، سعی کنید درست پس از جایگذاری ایمپلنت، محل آن را به خوبی هیدراته نگه دارید، به این معنا که با حفظ رطوبت آن، از خشکی محل جراحی جلوگیری کنید. خبر خوب اینکه، دهان به صورت خود به خود و به سرعت فرایند بهبودی را آغاز می کند. بنابراین، پس از قرار گرفتن ایمپلنت درون دهان، خیلی زود به شرایط طبیعی باز خواهید گشت.

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

در برخی موارد، ممکن است در فک استخوان کافی وجود نداشته باشد تا ایمپلنت را حمایت کند. این کمبود ممکن است پیوند یا تقویت استخوان را ضروری کند. این فرایند ممکن است تهاجمی تر باشد و دوره ی بهبودی آن طولانی تر شود.

گران تر بودن از سایر گزینه های درمان

شاید به زبان ساده حقیقت داشته باشد، زیرا این هزینه شامل فرایند جراحی و اجزاء ایمپلنت و ساخت روکش نهایی آن است. با این حال، اگر این هزینه را به طول عمر ایمپلنت درون دهان، فرضاً 20 سال، تقسیم کنیم متوجه می شویم این هزینه برای هر روز بسیار ناچیز است.
بسیاری از مراکز سود بسیار اندکی بابت کاشت ایمپلنت دریافت می کنند. اگر حتی به خرید یک اتومبیل فکر کنید، با احتساب اینکه در طول شبانه روز به طور 24 ساعته از آن استفاده نمی شود و دائما به تعمیر و سرویس نیاز دارد، عمر مفید آن در مقایسه با ایمپلنت که به صورت تمام وقت، حتی حین خواب در حال انجام وظیفه است، بسیار کمتر است. بنابراین ارزش دارد که برای داشتن لبخندی زیبا به اندازه ی یک عمر، سرمایه گذاری کنید.

شکست مکانیکی اجزاء ایمپلنت دندانی

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

 

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

به طور کلی، ایمپلنت از اجزاء زیر ساخته شده است:
1. خود ایمپلنت که به روش جراحی درون استخوان قرار می گیرد.
2. بخشی که به آن متصل می شود.
3. پیچی که اباتمنت را به ایمپلنت متصل می کند.
4. روکش دائمی که روی اباتمنت ثابت می شود.

این اجزاء ضروری هستند تا قادر باشند به طور کامل ایمپلنت را با وضعیت بالینی فرد قابل تطبیق دهند، اما متاسفانه هر یک از این اجزاء ممکن است دچار مشکل شوند. با این حال، در واقعیت نرخ موفقیت این فرایند 90 درصد است.

شکست روکش ایمپلنت دندانی

احتمال شکست روکشی که روی ایمپلنت قرار می گیرد بیشتر از شکست روکشی است که روی دندان طبیعی قرار می گیرد. دندان های طبیعی بواسطه ی الیاف لیگامان پریودنتال دارای انعطاف و نرمی هستند که ایمپلنت دندانی فاقد آن است، به این معنا که به جای جذب فشار ناشی از جویدن، این فشار مستقیما به روکش های دندان وارد می شود.

عوارض جانبی ایمپلنت های دندانی

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

عفونت اطراف ایمپلنت:

بر خلاف دندان های طبیعی، ایمپلنت ها دچار پوسیدگی نخواهند شد. با این حال، درست به همان شکلی که روی دندان ها پلاک تشکیل می شود، در صورتی که روکش ایمپلنت به طور مرتب تمیز نشود، مستعد تشکیل پلاک است که موجب تحریک لثه خواهد شد. این تحریک منجر به التهابی می شود که پس از آن می تواند به عفونت لثه و یا استخوان ختم شود. این مشکل تحت عنوان پری ایمپلنتیت شناخته می شود.

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

اگر این التهاب در مراحل اولیه تشخیص داده شده و تحت درمان قرار گیرد، منجر به از دست رفتن ایمپلنت دندان نخواهد شد. با این وجود، اگر عفونت پیشرفت کند، ممکن است نیاز باشد ایمپلنت از درون استخوان خارج شود. به همین دلیل است که باید پس از جراحی ایمپلنت به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید تا مطمئن شوید بهداشت دهان شما به اندازه ای هست که از بروز این مشکل پیشگیری شود.
افراد مبتلا به دیابت و کسانی که سیگار می کشند بیشتر از سایرین در معرض خطر پری ایمپلنتیت هستند.

علائم و نشانه های مشکل ایمپلنت دندانی

علائم و نشانه های کلی مشکلات ایمپلنت های دندانی عبارتند از درد، التهاب و حساسیت، تورم و یا قرمزی لثه ی اطراف منطقه ی ایمپلنت دندانی. در موارد حاد ممکن است بیمار شاهد لق شدن ایمپلنت نیز باشد.
علیرغم این مشکلات، کاشت ایمپلنت های دندانی توصیه می شوند.
پیش از آغاز درمان، تمامی گزینه های درمان به بیمار معرفی می شوند، از جمله دنچرها و بریج ها. با توجه به معایب و مزایای هر یک، کاشت ایمپلنت بهترین گزینه ی موجود است، که اگر توسط متخصصی مجرب انجام شود 100 درصد موفقیت آمیز خواهد بود.

ایمپلنت دندانی چیست؟

ایمپلنت‌های دندانی ابزارهای مکانیکی هستند که برای جایگزینی هر یک از دندان‌های از دست رفته طراحی شده‌اند. ایمپلنت‌ها به عنوان ریشه‌های مصنوعی دندان عمل می‌کنند که روی سر هر یک از آنها دندان مصنوعی (روکش دندان، بریج، یا دنچر ) قرار می‌گیرد.

انواع ایمپلنتهای دندانی

ایمپلنت‌های دندانی داخل استخوانی شبیه ریشه‌ی دندان Endosseous root-form

این نوع ایمپلنت از رایج‌ترین ایمپلنت‌های دندانی هستند. Endosseous یا داخل استخوانی به این حقیقت اشاره دارد که ایمپلنت درون استخوان قرار می‌گیرد. root form یا شبیه ریشه‌ی دندان نیز حاکی از آن است که شکل ایمپلنت چیزی مشابه ریشه‍ی دندان‌های طبیعی تک ریشه است.

ایمپلنت‌های دندانی با قابلیت جوش خوردن با استخوان Osseointegrated

اصطلاح Osseointegrated به این حقیقت اشاره دارد که ارتباط مستقیمی بین سطح ایمپلنتها و بافت زنده‌ی استخوان وجود دارد. عملا تمامی ایمپلنت‌های داخل استخوانی شبیه ریشه‌ی دندان قابلیت جوش خوردن با استخوان را دارند.

اجزاء تشکیل دهنده‌ی ایمپلنت

اجزاء ایمپلنت دندانی

اجزاء ایمپلنت دندانی

1.     فیکسچر Fixture

فیکسچر به بخشی از ایمپلنتها گفته می‌شود که درون استخوان فک قرار می‌گیرد و با آن جوش می‌خورد. در واقع زیر خط لثه قرار می‌گیرد و از نظر عملی معادل ریشه‌ی مصنوعی دندان محسوب می‌شود.

الف) ساختار فیکسچر

فیکسچرهای ایمپلنت‌هایی که قابلیت جوش خوردن با استخوان را دارند از جنس فلز تیتانیوم هستند. این فلز ممکن است خالص (بیش از 5/99 % فلز خالص) یا از جنس آلیاژ (ترکیب تیتانیوم و آلومینیوم و وندیوم، تا استحکام آن افزایش یابد و در برابر شکست مقاوم شود) باشد.

فیکسچر ممکن است سوراخ دار یا توپر، استوانه‌ای یا پیچ مانند باشد.

ب) سطوح خاص فیکسچر

سطح فلزی بخش فیکسچر ایمپلنتها ممکن است صاف و صیقلی باشد یا اینکه برخی تولیدکنندگان این سطح را به صورت زبر، ماشینی یا ناهموار و دارای بافت تولید می‌کنند تا در سطح میکروسکوپی زبر باشد.

این کار موجب می‌شود کل سطح خارجی فیکسچر افزایش یابد، در نتیجه میزان پیوند استخوان با ایمپلنتها افزایش می‌یابد.

ج) روکش‌های خاص فیکسچر

اجزاء ایمپلنت دندانی

اجزاء ایمپلنت دندانی

 

گاهی اوقات سطح فیکسچر پوشیده از مواد خاصی است که قابلیت تولید استخوان را دارند، از جمله هیدروکسی آپاتیت. برخی تولیدکنندگان احساس می‌کنند که این به تسریع روند پیوند (جوش خوردن) فیکسچر با استخوان کمک می‌کند.

2.     پیچ هیلینگ/ روکش

این قطعه در یک جراحی دو مرحله‌ای در جای خود قرار می‌گیرد؛ این پیچ حفره‌ی اباتمنت را پوشش می‌دهد و توسط بافت / مخاط لثه پوشانده می‌شود و درون ایمپلنت دندانی قرار می‌گیرد.

3.     اباتمنت

بخش اباتمنت ایمپلنت دندانی، بخشی است که در بالای خط لثه قرار می‌گیرد. این بخش سایر اجزاء دندان (روکش، بریج و دنچر) که روی آن قرار می‌گیرند را حمایت می‌کند و امنیت لازم را برای آنها فراهم می‌آورد. این قطعه در یک جراحی یک مرحله‌ای یا پس از برداشتن پوشش ایمپلنت روی آن قرار می‌گیرد. اغلب این بخش به لثه / بافت لثه‌ای می‌چسبد و می‌تواند اندازه و رنگ‌های مختلفی داشته باشد.

عموما تا پس از پایان روند جوش خوردن ایمپلنت با دندان، اباتمنت به فیکسچر دندان افزوده نمی‌شود (روی آن پیچ نمی‌شود).

اباتمنت در انواع مختلف وجود دارند: موقت؛ پیش ساخته (صاف، زاویه دار)؛ دست ساز (زیرکونیا، تیتانیوم، سایر فلزها)؛ و اباتمنت‌هایی که برای اتصال به اوردنچر استفاده می‌شوند.

پس از برداشتن اباتمنت، متخصص کاشت ایمپلنت از سطح بافت لثه قالبی تهیه می‌نماید. بسته به شرایط بالینی بیمار، از انواع قالب‌ها در اندازه‌های مختلف و در انواع متفاوت تری باز (open-tray) و تری بسته (closed-tray) استفاده می‌شود.

4.     پیچ اباتمنت

این قطعه کمک می‌کند اباتمنت به فیکسچر ایمپلنت متصل باقی بماند؛ اکثر اوردنچرها دارای پیچی هستند که به خود آنها متصل است.

5.     پروتز دندانی

پروتز دندانی به دندان مصنوعی (روکش، بریج، دنچر) گفته می‌شود که ایمپلنت آن را حمایت می‌کند و نگه می‌دارد.

بسته به طرح آن، ممکن است با چسب یا با پیچ شدن (مانند روکش یا بریج) در جای خود قرار گیرد یا اینکه مانند گیره با صدای کلیک در جای خود فرو رود (مانند دنچر).

چه کسانی بهترین گزینه‌ها برای ایمپلنت‌های دندانی هستند؟

به محضی که دندانپزشک تصمیم بگیرد که ایمپنت بهترین گزینه‌ی درمان برای شخص است، باید ویژگی‌های فرد مورد بررسی قرار گیرند که آیا شرایط لازم برای دریافت ایمپلنت را دارد.

عواملی که باید مورد بررسی قرار گیرند عبارتند از:

  1. سلامت عمومی بیمار و شرایط پزشکی که ممکن است کاشت ایمپلنت را با مشکل مواجه سازد.

حمله‌ی قلبی یا مغزی که اخیرا رخ داده است، جراحی دریچه‌ی مصنوعی قلب، کاهش عملکرد سیستم ایمنی بدن، مشکلاتی از قبیل خونریزی یا انعقاد خون، درمان فعال غدد بد خیم، سوء مصرف مواد مخدر و بیماری‌های ذهنی.

داروهایی که بیمار استفاده می‌کند، مخصوصا داروهای درمان سرطان که مانع انعقاد خون می‌شوند، می‌توانند روی نتایج جراحی ایمپلنت تاثیر سوء داشته باشند.

  1. عادات بیمار که ممکن است در روند درمان کاشت ایمپلنت اختلال ایجاد کنند.
اجزاء ایمپلنت دندانی

اجزاء ایمپلنت دندانی

 

کاشت ایمپلنتهای دندانی در افراد سیگاری در دراز مدت کمتر با موفقیت مواجه می‌شود. به نظر، کشیدن سیگار موجب کاهش تراکم و کیفیت استخوان می‌شود و روند بهبود زخم را با مشکل مواجه می‌سازد. البته به این معنا نیست که افراد سیگاری به هیچ عنوان نباید تحت درمان کاشت ایمپلنت قرار گیرند بلکه باید به این نکته توجه کنند، در صورتی که این عادت خود را ترک نکنند احتمال شکست درمان ایمپلنت آنها افزایش خواهد یافت.

دندان قروچه یا فشردن دندان‌ها روی یکدیگر یکی دیگر از عاداتی است موفقیت درمان کاشت ایمپلنتها را به خطر خواهد انداخت. این عمل فشار زیادی به سطح اتصال استخوان فک و ایمپلنت وارد می‌کند و این بار بیومکانیکی می‌تواند موجب شکسته شدن ایمپلنتهای دندان شود. برای پیشگیری از این اتفاق، بیمار باید پیش از آغاز درمان به فکر راهکاری برای کنترل این عادت باشد، از جمله استفاده از محافظ دندان.

عدم رعایت بهداشت بیشترین تاثیر روی نتایج درمان ایمپلنتها را دارد. بهداشت نامناسب دهان و دندان احتمال بروز عفونت و بیماری‌هایی همچون پری ایمپلنتیت را افزایش خواهد داد.

  1. تراکم و حجم استخوان فک در محل قرار گیری ایمپلنت.
اجزاء ایمپلنت دندانی

اجزاء ایمپلنت دندانی

متخصص کاشت ایمپلنت، پیش از کاشت ایمپلنتها در استخوان فک باید تراکم استخوان را بسنجد تا اطمینان حاصل نماید که استخوان به میزان کافی استحکام دارد که ایمپلنت را درون خود حفظ کند.

  1. شرایط سنی بیمار.

یکی از قوانین کلی برای کاشت ایمپلنتهای دندانی این است که این جراحی باید تا سن 18 تا 19 سالگی به تعویق بیافتد زیرا تا آن زمان استخوان فک در حال رشد است. از طرف دیگر، سن بالای بیمار ممکن است پوکی استخوان را به همراه داشته باشد و نیاز باشد پیش از جراحی، استخوان فک تقویت شود یا پیوند استخوان صورت گیرد.

کاشت ایمپلنت‌ دندانی چیزی بیشتر از چسباندن چند دندان مصنوعی درون دهان ، یا قرار دادن چیزی شبیه محافظ دندان در دهان است. این فرایند مانند انواع جراحی‌های جزئی دیگر است. اگر با دنیای دندانپزشکی آشنایی نداشته باشید (درست شبیه بسیاری افراد دیگر)، ممکن است به طور کامل درک نکنید که فرایند کاشت ایمپلنت دندانی چگونه است.

اساسا، نکته‌ی جراحی ایمپلنت دندانی این است که دندان‌های از دست رفته یا آسیب دیده با دندان‌ها و ریشه‌های مصنوعی تعویض می‌شوند. ایمپلنت‌های دندانی می‌توانند جایگزین‌های بسیار راحت‌تری نسبت به دنچرهای کامل سنتی باشند.

چه کسانی گزینه‌های مناسبی برای جراحی ایمپلنت‌های دندانی هستند؟

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

بهترین افراد برای جراحی ایمپلنت‌های دندانی کسانی هستند که دارای ویژگی‌های زیر هستند:

  • از دست دادن یک یا چند دندان
  • دندان آسیب دیده
  • رعایت بهداشت دهان و دندان به خوبی
  • وجود استخوان کافی در فک برای حمایت و نگه داشتن ایمپلنت درون خود
  • سلامت عمومی بدن

اینها همگی نکاتی هستند که می‌توانید راجع به آنها با متخصص کاشت ایمپلنت دندانی خود گفتگو نمایید تا ببینید آیا شما گزینه‌ی مناسبی برای کاشت ایمپلنت دندانی هستید یا خیر.

مراحل کاشت ایمپلنت دندانی

این نوع جراحی به گونه‌ای نیست که شما بدون یک یا چند دندان وارد اتاق عمل شوید و با دندان‌های سفید جدید بیرون بیایید. این نوع جراحی نیاز به مراقبت‌های سرپایی دارد و طی چند مرحله انجام می‌شود.

مشاوره‌ی اولیه

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

 

اولین کاری که باید انجام دهید مراجعه به متخصص کاشت ایمپلنت‌ دندانی است تا تحت مشاوره‌ی اولیه قرار گیرید. طی این جلسه، دندانپزشک با دقت دندان‌ها را معاینه می‌کند، با استفاده از اشعه‌ی ایکس تصویر رادیوگرافی تهیه می‌کند و از دندان‌ها قالب تهیه می‌نماید.

پس از آن، دندانپزشک با شما در خصوص طرح درمان پیشنهادی، مراحل درمان، برنامه‌ی زمانی هر مرحله و کارهایی که باید طی ریکاوری انجام شوند صحبت خواهد کرد. بعلاوه در مورد نیاز شما به پیوند استخوان نیز بحث خواهد کرد.

طی این مشاوره، باید برای انجام نخستین مرحله برنامه‌ریزی کنید.

کشیدن دندان و پیوند استخوان

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

چنانچه دندان خراب یا آسیب دیده هنوز در دهان است، دندانپزشک باید ابتدا آن را بکشد. این مرحله نیاز به بی حسی موضعی دارد و فرایندی مجزا محسوب می‌شود.

پس از آن، ممکن است به پیوند استخوان نیاز داشته باشید، به این معنا که جراح اندکی استخوان از جای دیگری از بدن برمی‌دارد (عموما از چانه یا لگن) و طی جراحی آن را درون استخوان فک قرار می‌دهد. این مرحله تنها در صورتی نیاز خواهد بود که استخوان فک از تراکم کافی برخوردار نباشد تا ایمپلنت را حمایت کند و آن را درون خود نگه دارد.

در صورتی که پیوند استخوان داشته باشید، ممکن است 4 تا 12 ماه طول بکشد تا استخوان فک آمادگی لازم جهت پذیرفتن نخستین ایمپلنت را داشته باشد. طی این زمان استخوان به طور کامل بهبود خواهد یافت.

کاشت ایمپلنت دندانی

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

 

پس از مدتی که استخوان فک بهبود یافت (پس از جراحی پیوند استخوان)، متخصص کاشت ایمپلنت دندان، ایمپلنت‌های دندانی را درون استخوان فک قرار خواهد داد. ایمپلنت‌ها پیچ‌های فلزی هستند که درون استخوان قرار می‌گیرند و به عنوان لنگر یا تکیه گاه برای تمام دندان‌های مصنوعی عمل می‌کنند. در واقع، ایمپلنت به درون استخوان پیچ می‌شود تا از حداکثر استحکام لازم برخوردار باشد. این فرایند معمولا 1 تا 2 ساعت طول می‌کشد و تمام این مدت شما بیهوش خواهید بود.

پس از آن، یک دوره‌ی بهبود دیگر- تحت عنوان استئواینتگریشن (جوش خوردن ایمپلنت با استخوان پیرامون آن)- باید صبر کنید که حداقل چند ماه، حداکثر 5 ماه برای فک پایین و 7 ماه برای فک بالا طول می‌کشد.

قرار دادن healing Collar و/ یا روکش موقت

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

پس از جوش خوردن ایمپلنت با استخوان فک، شما برای مرحله‌ی بعد آماده خواهید بود، که عبارت است از دریافت healing Collar و یا احتمالا روکش موقت.

دندانپزشک healing Collar (که healing cap نیز نامیده می‌شود) روی سر ایمپلنت قرار خواهد داد- این قطعه به هدایت بافت لثه کمک می‌کند تا در مسیر درست بهبود یابد. این قطعه، تکه‌ی فلزی گردی است که لثه را از ایمپلنت دور نگه می‌دارد. این روکش موقت به مدت 10 تا 14 هفته در جای خود باقی خواهد ماند.

پس از این زمان، که باید بافت لثه‌ی شما بهبود یافته باشد، دندانپزشک آن را برخواهد داشت و به سراغ مرحله‌ی بعد خواهد رفت.

قرار دادن اباتمنت

پس از بهبود کامل، جراح اباتمنت را به ایمپلنت متصل می‌سازد. اباتمنت قطعه‌ای است که به درون ایمپلنت پیچ می‌شود و روکش دندان را حمایت می‌نماید. سپس، پس از بهبود بافت نرم، دندانپزشک برای هر دندان جایگزین، از دندان و استخوان فک شما قالبی تهیه خواهد کرد. سپس روکش موقت روی ایمپلنت قرار می‌گیرد تا در این حین بافت لثه بهبود یافته و مانند لثه‌‌ی اطراف دندان طبیعی به دور دندان مصنوعی شکل بگیرد. روکش‌های موقت به مدت 4 تا  6 هفته در محل خود باقی خواهند ماند. طی این زمان، روکش‌های دائمی دندان آماده خواهند شد. در جلسه‌ی بعد، دندان‌های مصنوعی (روکش‌های دندانی) بالاخره روی اباتمنت قرار خواهند گرفت.

قرار دادن روکش دائم

اکنون نوبت به مرحله‌ی نهایی این فرایند- قرار دادن روکش‌های دائمی- رسیده است. روکش‌های دندان، اجزاء دندان مانندی هستند که یا به درون اباتمنت پیچ می‌شوند یا با سمان دندانپزشکی در جای خود ثابت می‌شوند. گزینه‌ی دوم اصولا بهتر و طبیعی‌تر به نظر می‌رسد زیرا هیچ سوراخی به جای پیچ باقی نمی‌ماند که ممکن باشد از زوایای خاصی قابل مشاهده باشد.

انواع روکش‌های دندانی

به طور کلی، دو نوع روکش وجود دارد که دندانپزشک می‌تواند از بین آنها انتخاب نماید:

روکش‌های متحرک

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

 

دندان‌های مصنوعی متحرک از مواد پلاستیکی سفید و صورتی ساخته شده‌اند تا مانند دندان و بافت لثه‌ی اطراف آن کاملا طبیعی به نظر برسند. معمولا روی یک چارچوب فلزی سوار می‌شود، که با صدا به درون اباتمنت فرو می‌رود. به این معنا که می‌توان برای پاکسازی روزانه آن را برداشت.

روکش‌های ثابت

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

در روکش‌های ثابت، دندان مصنوعی یا به درون اباتمنت پیچ می‌شود یا با سمان به آن متصل می‌شود و به طور دائم در جای خود باقی می‌ماند. شما قادر نخواهید بود برای پاکسازی روکش ثابت را بردارید. اکثر اوقات، این نوع روکش محکم‌تر و با ثبات‌تر از روکش‌های متحرک خواهد بود.

تمام این روند ممکن است چند ماه طول بکشد، که بیشتر این زمان صرف انتظار برای بهبود دهان خواهد بود.

برگه‌ها

بخش تخصصی ایمپلنت فوری





ایمپلنت یک روزه یا فوری یک روش کاشت ایمپلنت است که به منظور جایگزین کردن دندان های از دست رفته و شکسته مورد استفاده قرار می گیرد. پایه های ایمپلنت شبیه ریشه دندان های طبیعی در استخوان فک عمل کرده و پایه بسیار مستحکمی برای سوار کردن تاج های دندانی که ظاهری شبیه دندانهای طبیعی دارند؛ بوجود می‌آورد. در روش های کاشت ایمپلنت سنتی دوره بهبود پس از کاشت پایه و پیش از نصب تاج دندان بسیار طولانی است در صورتی که فرایند ایمپلنت یک روزه روشی کاملا خاص و کاربردی است که با استفاده از آن جای خالی دندان در یک روز توسط پایه ایمپلنت و تاج دندانی پر می شود. البته در روش کاشت ایمپلنت فوری، تاج دندان موقتی تا زمانی که تاج دندان اصلی برای نصب آماده شود؛ روی پایه سوار می شود وزیبایی دندان های شما را تکمیل می کند.

مقالات تخصصی ایمپلنت فوری



اگر مشکلی مربوط به سلامت دهان وجود داشته باشد که بخواهید از آن اجتناب نمایید، نهفتگی دندان عقل است. متأسفانه، شما واقعاً نمی توانید اندازه دهان خود را کنترل کنید یا اینکه دندان های عقل چگونه داخل آن رشد کنند. از آنجا که دندان های عقل نهفته اغلب در نتیجه رویش نادرست و نامناسب دندان های عقل بروز پیدا می کنند، کار چندانی نمی توانید برای پیشگیری از بروز این شرایط انجام دهید. خوشبخاتنه، گزینه های درمانی وجود دارند که می توانید به آنها فکر کنید.

نهفتگی دندان عقل چیست؟

گرچه گاهی اوقات دندان ها داخل فکی رشد می کنند که به اندازه کافی بزرگ است تا همه دندان ها را داخل خود جای دهد، اما اکثر افراد فضای کافی برای رویش دندان های عقل خود ندارند، که منجر به نهفتگی آنها می شود. علت این است که اکثر افراد فضایی تقریباً برای رشد 28 دندان دارند، که این همان تعدادی است که شما قبل از رویش دندان های عقل خود دارید. دندان های عقل که تحت عنوان دندان های مولر سوم شناخته می شوند، آخرین دندان هایی هستند که رشد می کنند، و بین 17 تا 25 سالگی بیرون می آیند. آنها هیچ هدفی را برآورده نمی کنند زیرا امروزه رژیم غذایی ما شامل غذاهای نرم تری است و ما می توانیم به راحتی غذای خود را بجویم و به ذرات کوچکتر تبدیل کنیم. اغلب دندان های عقل یا نمی توانند درست بیرون بیایند یا به طور کامل از داخل بافت لثه و استخوان فک بیرون نمی آیند.

نهفتگی دندان عقل

نهفتگی دندان عقل

علائم دندان عقل نهفته چیست؟

از آنجا که شما واقعاً نیازی به دندان های عقل ندارید، ممکن است نگه داشتن آنها برای شما واقعاً مهم نباشد. متأسفانه، در اکثر موارد، دندان های عقل نهفته چندان مورد توجه قرار نمی گیرند.

تورم و عفونت

اغلب تورم، درد، و عفونت قابل توجهی با نهفتگی دندان های عقل همراه است که نباید بدون درمان باقی بماند. علاوه بر این، از آنجا که نهفتگی دندان عقل می تواند به لثه ها، دندان ها، و استخوان اطراف آن آسیب برساند، برخی دندانپزشکان کشیدن آنها با کمک جراحی را توصیه می کنند. کشیدن دندان های عقل نهفته دشوارتر است، و خطر بروز مشکلات برای آنها ناشی از جراحی بیشتر است، و می تواند آسیب دائمی به استخوان ها و دندان های دیگر وارد کند. علاوه بر این، هر چه درد دندان عقل بیشتر طول بکشد، بیشتر احتمال دارد که عفونت منجر به ورود باکتری به داخل بافت باز شود. عفونت های دهانی می توانند تأثیر منفی روی سلامت عمومی سیستمیک بدن نیز داشته باشند.

درد

درد دندان های عقل می تواند نشانه نهفتگی دندان های عقل باشد، که زمانی اتفاق می افتد که استخوان فک یا دندان های دیگر مانع رویش صحیح آنها می شوند. نشانه هایی که دندان های عقل شما می توانند نهفته باشند عبارتند از درد و تحریک پذیری فک یا دندان های دیگر، قرمزی و تورم لثه های اطراف دندان ها، بوی بد دهان، یا مزه بد داخل دهان وقتی برای جویدن بایت خود را می بندید. دندان های عقل نهفته می توانند خطر بروز کیست را نیز به همراه داشته باشند، که کیسه های پر از چرکی هستند که اطراف دندان ها شکل می گیرند. به ندرت، تومورها می توانند کنار دندان ها شکل بگیرند. کیست ها و تومورها می توانند منجر به بروز آسیب های دائمی استخوان فک و همچنین دندان های دیگر شما شوند. درد دندان عقل همیشه هم نشانه نهفته بودن دندان عقل شما نیست، بلکه هر چه بیشتر برای مراجعه به دندانپزشک صبر کنید، بیشتر احتمال دارد که دندان عقل شما نهفته شود.

نهفتگی دندان عقل

نهفتگی دندان عقل

تصاویر رادیوگرافی دندان عقل نهفته را آشکار میکنند

دندانپزشک قبل از کشیدن دندان عقل شما تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس می گیرد تا محل دندان یا دندان هایی که قرار است کشیده شوند را شناسایی نماید. دندان های عقل بر اساس موقعیت قرار گیری آنها داخل دهان به چهار دسته تقسیم می شوند:

  • نهفتگی کامل داخل استخوان: کشیدن یک دندان با این نوع نهفتگی دشوارترین فرایند است زیرا دندان عقل کاملاً داخل استخوان فک گیر کرده است.
  • نهفتگی جزئی دندان داخل استخوان: در این صورت، کشیدن دندان عقل عبارت است از کشیدن دندانی که قسمتی از آن داخل فک گیر کرده است.
  • نهفتگی داخل بافت نرم: کشیدن این نوع دندان ها پیچیدگی کمتر دارد زیرا دندان تنها زیر لثه گیر کرده است.
  • بیرون آمده: کشیدن این نوع دندان عقل ساده ترین فرایند است زیرا دندان قبلاً داخل دهان ظاهر شده است.

کشیدن دندان عقل نهفته

گرچه ممکن است این جراحی ترسناک به نظر برسد، اما بسیار معمول است و اغلب درد آن کمتر از ناراحتی همراه با نهفتگی دندان عقل است. در حقیقت، تقریباً 85 درصد از دندان های عقل در نهایت نیاز به کشیده شدن خواهند داشت.

کشیدن دندان عقل نهفته توسط جراح دهان و دندان و داخل مطب انجام می شود. جراح برای پرهیز از ناراحتی در طول فرایند ابتدا دهان شما را بی حس می کند و یک برش ساده برای کشیدن یک یا همه دندان نهفته شما ایجاد می کند. وقتی دندان عقل نهفته کشیده شد، برای بستن برش از بخیه استفاده خواهد شد و اجازه داده خواهد شد لثه بهبود پیدا کند. به مدت چند روز پس از فرایند ممکن است مقداری خونریزی تجربه کنید. بسیار مهم است که دستور العمل های دندانپزشک خود را برای مراقبت های پس از جراحی دنبال کنید. وقتی دهان شما کاملاً بهبود پیدا کرد باید یک مرتبه دیگر برای کشیدن بخیه ها و چکاپ به مطب مراجعه کنید. پس از آن می توانید به کارهای روتین بهداشت دهانی خود بپردازید و از انواع محصولاتی استفاده کنید که برای بهبود سلامت دهان طراحی شده اند تا دهان خود را سالم نگهدارید.

روکش های دندانی کلاهک هایی هستند که روی دندان ها یا ایمپلنت های دندانی را پوشش می دهند. دندانپزشکان اغلب روکش های دندانی را به عنوان راهی برای حمایت از دندان های شکسته، ضعیف، یا بد شکل توصیه می کنند.

روکش های دندانی می توانند برای پوشش دادن دندان هایی استفاده شوند که خیلی ساییده شده اند یا به شدت بد رنگ شده اند. علاوه بر این، می تواند همراه با بریج ها برای استحکام بخشیدن به دندان ها استفاده شود.

وقتی صحبت از موادی به میان می آید که برای ساخت روکش های دندانی استفاده می شوند، شما چند گزینه ممکن در اختیار دارید، از جمله سرامیک و فلز. گزینه دیگری که اکنون برای برخی افراد فراهم است روکش زیرکونیا است.

روکش های زیرکونیا از اکسید زیرکونیوم ساخته می شوند، یک نوع فلز بسیار با دوام که با تیتانیوم ارتباط دارد، گرچه به عنوان نوعی روکش سرامیکی دسته بندی می شود.

مزایای روکش دندان زیرکونیا

روکش هایی که از زیرکونیا ساخته شده اند روز به روز بیشتر استفاده می شوند و مزایای متعددی ارائه می دهند.

استحکام

یکی از بزرگ ترین مزایای روکش های زیرکونیا استحکام و و دوام است. به میزان فشاری فکر کنید که دندان های عقب دهان شما به غذایی که می جوید وارد می کنند.

لازم است روکش های شما از مواد محکمی ساخته شوند، بنابراین زیرکونیا ممکن است گزینه خوبی برای روکش های دندان های عقب دهان باشد. علاوه بر این، از آنجا که زیرکونیا محکم است، دندانپزشک مجبور نخواهد بود آماده سازی زیادی روی دندان ها انجام دهد.

دوام

روکش هایی که از زیرکونیا ساخته می شوند مانند روکش های دیگری که از فلز ساخته می شوند می توانند بیش از 5 سال دوام داشته باشند. این نوع روکش ها که که روکش های یکپارچه زیرکونیا نامیده می شوند، بسیار با دوام هستند.

سازگاری با بدن انسان

زیرکونیا به دلیل سازگاری آن با بدن انسان انتخای بسیاری از دندانپزشکان است، به این معنا که احتمال واکنش نشان دادن بدن یا واکنش ایمنی مانند التهاب نسبت به آن اندک است. علاوه بر این، تنها در موارد نادری سمیت سلولی ایجاد می کند.

یک روزه بودن فرایند

بسیاری از دندانپزشکان می توانند در مطب خود روکش های زیرکونیا را بسازند، به جای آنکه قالب دندان های شما را برای ساخت روکش به لابراتوار ارسال کنند. بنابراین قادر خواهند بود در یک جلسه روکش ها را روی دندان های شما بچسبانند.

در فرایند CEREC، ترمیم های زیبایی اقتصادی سرامیکی یک جلسه ای، از فناوری طراحی و ساخت با کمک کامپیوتر (CAD/ CAM) برای بالا بردن سرعت این روند استفاده می کند. دندانپزشکان از دستگاه تراشکاری دندانپزشکی برای ساخت روکش های دندانی از یک بلوک زیرکونیا استفاده می کنند.

این روند نیاز به دو جلسه برای ساخت روکش را از بین می برد. با این حال، این فناوری در همه مطب های دندانپزشکی نیز پیدا نمی شود یا همه دندانپزشکان روکش های زیرکونیا کار نمی کنند.

روکش دندانی زیرکونیا

روکش دندانی زیرکونیا

معایب روکش زیرکونیا

مانند بسیاری از فرایندهای دندانپزشکی دیگر، روکش های زیرکونیا نیز ممکن است معایبی داشته باشند:

تطبیق رنگ آنها با دندان های دیگر می تواند دشوار باشد

یکی از معایب احتمالی روکش های زیرکونیا ظاهر مات آنها است که می تواند باعث شود کمتر طبیعی به نظر برسد. این بویژه در مورد روکش های یکپارچه زیرکونیا صدق می کند که تناه از زیرکونیا ساخته می شوند، گرچه ممکن است این برای دندان های عقب دهان مسئله مهمی نباشد.

احتمال ساییدگی دندان های مقابل آنها

برخی دندانپزشکان در استفاده از روکش های زیرکونیا در برخی موقعیت ها، تردید می کنند، زیرا سختی زیرکونیا می تواند موجب ساییدگی دندان های روبرو شود. گرچه ممکن است این نگران کننده باشد، اما برخی تحقیقات نشان می دهند به احتمال زیاد پرسلن فلدسپاتیک بیشتر از زیرکونیا موجب ساییدگی مینای دندان های روبرو می شود.

روکش زیرکونیا با پرسلن

شما به تازگی یاد گرفته اید که زیرکونیا به دلیل مات بودن مواد، کمی با بقیه دندان های شما تطبیق رنگ دارد. به همین دلیل است که برخی دندانپزشکان هنگام ساخت روکش های زیرکونیا یک لایه پرسلن روی آنها می کشند.

روکشی که از زیرکونیا با یک لایه پرسلن ساخته می شود ظاهر طبیعی تری دارد و رنگ آن به راحتی می تواند با رنگ دندان های اطراف تطبیق پیدا کند.

به گفته برخی متخصصان، لایه پرسلن می تواند باعث شود احتمال لب پر شدن، یا تراشه تراشه یا لایه لایه کنده شدن از روکش افزایش پیدا کند. این ممکن است موضوعی تأمل برانگیز باشد.

روکش دندانی زیرکونیا

روکش دندانی زیرکونیا

فرایند ساخت روکش زیرکونیا

دو نوع فرایند اصلی برای نصب روکش های دندانی وجود دارد. دندانپزشک شما می تواند دندان شما را آماده کند و در طول جلسه نخست یک روکش موقت روی آن قرار دهد و در جلسه دوم روکش دائمی را روی دندان بچسباند.

یا، اگر دندانپزشک شما فناوری CEREC داشته باشد می تواند در یک روز روکش دائمی شما را آماده کند و روی دندان بچسباند.

فرایند دو جلسه ای

  • دندانپزشک ابتدا از دهان شما یک تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت و دندان های شما را برای فرایند آماده خواهد کرد، که ممکن است نیز به بی حسی موضعی داشته باشد.
  • در صورت لزوم، بخشی از لایه بیرونی دندان ها تراشیده می شود.
  • از دندان ها قالب گرفته می شود.
  • یک روکش موقت روی دندان ها قرار می گیرد.
  • قالب ها برای ساخت روکش به لابراتوار دندانپزشکی ارسال می شوند.
  • دندانپزشک از شما می خواهد یک جلسه دیگر برای دریافت روکش های دندانی مراجعه کنید.

فرایند یک جلسه ای

طی این فرایند دندانپزشک کارهای زیر را انجام خواهد داد:

  • دهان شما را معاینه خواهد کرد، عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت، دندان های شما را برای فرایند آماده خواهد کرد، که می تواند شامل استفاده از بی حس کننده های موضعی باشد.
  • استفاده از اسکن دیجیتالی گرفته شده از عکس ها برای ساخت روکش داخل مطب.
  • روکش در جای خود چسبانده می شود.

نکته پایانی …

اگر برای یکی از دندان های خود نیاز به روکش های دندانی دارید، روکش های زیرکونیا گزینه خوبی هستند. روکش های زیرکونیا مزایای متعددی ارائه می دهند، از جمله دوام آنها. اما هنگام بحث در مورد آنها با دندانپزشک حتماً در مورد معایب آنها نیز صحبت کنید.

همه می دانید که وقتی نوبت به تمیز و درخشان نگهداشتن دندان های سفید شما می رسد، مسواک زدن دندان ها راهکار کلیدی است. اما در مورد تمیز کردن زبان چطور؟ آیا این موضوع واقعاً چیزی است که شما نگران آن شوید؟ همانطور که مشخص است، آری. شما باید هر روز چند دقیقه ای را صرف تمیز کردن زبان خود کنید و اطلاعات زیر به شما توضیح خواهند داد چرا.

چرا تمیز کردن زبان مهم است؟

مسواک زدن، نخ دندان کشیدن، و شستشوی دهان با دهانشویه باید برای رها شدن از شر همه باکتری های مضر داخل دهان کافی باشند. درست است؟ خیر، اشتباه است! زبان شما نیز میزبان ذرات غذا و باکتری های زیادی است که تنها با پاکسازی آن می توان به شکل مؤثری از شر آنها رها شد. علت این است که سراسر زبان پوشیده از نقاطی است که می توانند محلی برای پنهان شدن باکتری ها باشند تا زمانی که با ابزار مناسب برداشته شوند.

اگر زبان شما پاکسازی نشود، همه باکتری های روی آن می توانند رشد کنند، و این می تواند منجر به بروز بوی بد دهان شود. مهم تر از همه اینکه، باکتری ها حتی ممکن است منجر به پوسیدگی دندان ها یا مشکلات لثه شوند، و حتی رنگ زبان شما نیز تغییر می کند.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

چرا لازم است روی زبان مسواک یا زبان شوی کشیده شود؟

باکتری هایی که روی زبان شکل می گیرند در نهایت موجب تشکیل چیزی می شوند که تحت عنوان بیوفیلم شناخته می شود. به عبارت اساسی، آنها یک دسته از میکرو ارگانیسم های ناخواسته هستند که دوست دارند دور هم جمع شوند و به این صورت روی زبان شما باقی بمانند.

وقتی تنها مقداری آب داخل دهان خود می چرخانید، یا زمانی که دهانشویه استفاده می کنید، شما در واقع کار زیادی برای رها شدن از شر این بیو فیلم ها انجام نمی دهید. در عوض، تنها کاری که صرفاً شما انجام می دهید از بین بردن سلول های بیرونی بیوفیلم است. در نهایت همه سلوی های زیرین آن لایه بیرونی زنده باقی می مانند.

با تمیز کردن زبان باکتری های مضری از بین می روند که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند. زبان انسان یک اندام بزرگ محسوب می شود که میزبان اکثر باکتری ها است. مسواک زدن و پاکسازی منظم آن به معنای از بین بردن باکتری هایی است که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند.

تجمع و انباشته شدن باکتری ها روی زبان می تواند منجر به بروز بیمار لثه و بیماری های دیگر نیز شود که در سراسر بدن منتشر می شوند. اگر این شرایط درمان نشود، التهاب می تواند پیشرفت کند و به بیماری پریودنتال تبدیل شود (وقتی لثه ها در نتیجه تشکیل پاکت های عمیق بین دندان ها و لثه ها عفونی می شوند).

با مسواک زدن و پاکسازی روی زبان و زدودن پلاک های تشکیل شده روی آن، باعث خواهد شد جوانه های چشایی قادر باشند مزه ها را بهتر احساس کنند و از غذاها بیشتر لذت خواهید برد.

با تمیز کردن زبان احتمال تشکیل برفک دهانی نیز کاهش پیدا می کند. برفک دهانی نوعی عفونت است که اساساً در نتیجه رشد مخمرها داخل دهان بروز پیدا می کند. وقتی سطوح باکتری ها داخل دهان شما خیلی بالا باشد، لکه های سفید رنگی روی زبان شکل می گیرند. یک داروی ضد قارج می تواند آن را درمان کند، و پاکسازی منظم مانع بازگشت مجدد آن می شود.

بهترین راه برای تمیز کردن زبان چیست؟

خب همه این صحبت ها در مورد باکتری های روی زبان کاملاً صحت دارند، کمی تأمل کنید تا در ادامه برای شما توضیح دهیم چه باید بکنید و چگونه باید زبان خود را تمیز کنید تا از شر بیوفیلم باکتری هایی که ممکن است منجر به بروز مشکلات دهانی شوند رها شوید:

  • هر بار که دندان های خود را مسواک می زنید، کمی برای کشیدن مسواک روی زبان خود زمان بگذارید، به جای آنکه تنها گاهگاهی این کار را انجام دهید. البته، به سرعت پس از آنکه مسواک می زنید باکتری ها مجدداً روی زبان انباشته خواهند شد، بنابراین تمیز کردن روتین و روزانه می تواند به شما کمک کند تا حد امکان آلودگی ها از زبان شما دور بمانند.
  • برای آنکه این کار را درست انجام دهید، وقتی دندان های خود را مسواک می زنید، می توانید از همان مسواک برای تمیز کردن زبان خود استفاده کنید. گزینه دیگر خریداری زبان شوی است که به راحتی می توانید آن را روی زبان خود بکشید تا بیوفیلم ها را برداریدو یا اینکه حتی می توانید مسواک زبان بخرید، مانند همان مسواکی که می توانید به مسواک برقی خود متصل کنید.
  • بهتر است زبان خود را در چند مسیر مختلف مسواک بزنید، بنابراین باید به صورت این طرف به آن طرف، سپس جلو به عقب و عقب به جلو مسواک را بکشید تا با همه قسمت هایی که باکتری ها می توانند پنهان شوند برخورد پیدا کند، و نیز بتوانید از حرکات مدور نیز استفاده کنید.
  • پس از مسواک زدن روی زبان یا استفاده از زبان شوی، شستشوی دهان با آب کار را تمام خواهد کرد و به کل دهان شما کمک می کند احساس تازگی پیدا کند.

نکات اضافی

خیلی خشن برخورد نکنید، زیرا زبان شما حساس است و نباید بیشتر از آنکه کار مثبتی برای آن انجام می دهید به آن آسیب وارد کنید. اگر حین پاکسازی زبان به آن آسیب وارد کنید، احتمالاً خشن برخورد کرده اید. در اینجا آرام بودن کلید اساسی است. نیاز نیست فشار زیادی وارد کنید، و حتی نیاز ندارید مسواک خود را به سرعت روی زبان بکشید.

به خاطر داشته باشید که پوست حساس و آسیب پذیر زبان به راحتی می تواند آسیب ببیند و ملتهب شود. اگر به آن آسیب وارد کنید، بهتر است به مدت چند روز از تمیز کردن زبان خودداری کنید تا زمانی که پوست بهبود پیدا کند تا مشکل وخیم تر نشود.

اگر یک زخم روی زبان خود دارید، تمیز کردن آن تناه به آسیب بیشتر آن ختم می شود، بنابراین می توانید از مسواک زدن یا زبان شوی کشیدن روی زبان صرف نظر کنید تا اینکه همه چیز به خوبی بهبود پیدا کند. اما اگر مشکل به صورت خود به خود بهبود پیدا نکند، باید برای تشخیص درست به دندانپزشک مراجعه کنید.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

دندانپزشک شما را راهنمایی خواهد کرد

چه در مورد بوی بد مزمن دهان سؤال داشته باشید، چه زبان شما کمی حس سوزش داشته باشد، یا بهترین ابزار برای پاکسازی کامل و دققی زبان، تنها راه برای دریافت بهترین توصیه ها ویژه خود شما مراجعه به دندانپزشک است.

وقتی به همه پرسش های شما پاسخ داده شد، و وقتی تکنیک درست پاکسازی زبان را یاد گرفتید، متوجه خواهید شد که دهان شما بوی خوبی خواهد داشت و احساس تازگی خواهید داشت و دندان ها و لثه های شما نیز سالم تر خواهند بود زیرا از شر همه باکتری هایی رها شده اید که برای سلامت دهان شما مضر هستند. شاید شما تاکنون این کار را انجام نداده باشید، بهتر است در اولین فرصت این روند مهم را آغاز کنید.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

نمونه های درمانی ایمپلنت فوری



بخش تخصصی ایمپلنت فوری





ایمپلنت یک روزه یا فوری یک روش کاشت ایمپلنت است که به منظور جایگزین کردن دندان های از دست رفته و شکسته مورد استفاده قرار می گیرد. پایه های ایمپلنت شبیه ریشه دندان های طبیعی در استخوان فک عمل کرده و پایه بسیار مستحکمی برای سوار کردن تاج های دندانی که ظاهری شبیه دندانهای طبیعی دارند؛ بوجود می‌آورد. در روش های کاشت ایمپلنت سنتی دوره بهبود پس از کاشت پایه و پیش از نصب تاج دندان بسیار طولانی است در صورتی که فرایند ایمپلنت یک روزه روشی کاملا خاص و کاربردی است که با استفاده از آن جای خالی دندان در یک روز توسط پایه ایمپلنت و تاج دندانی پر می شود. البته در روش کاشت ایمپلنت فوری، تاج دندان موقتی تا زمانی که تاج دندان اصلی برای نصب آماده شود؛ روی پایه سوار می شود وزیبایی دندان های شما را تکمیل می کند.

مقالات تخصصی ایمپلنت فوری



اگر مشکلی مربوط به سلامت دهان وجود داشته باشد که بخواهید از آن اجتناب نمایید، نهفتگی دندان عقل است. متأسفانه، شما واقعاً نمی توانید اندازه دهان خود را کنترل کنید یا اینکه دندان های عقل چگونه داخل آن رشد کنند. از آنجا که دندان های عقل نهفته اغلب در نتیجه رویش نادرست و نامناسب دندان های عقل بروز پیدا می کنند، کار چندانی نمی توانید برای پیشگیری از بروز این شرایط انجام دهید. خوشبخاتنه، گزینه های درمانی وجود دارند که می توانید به آنها فکر کنید.

نهفتگی دندان عقل چیست؟

گرچه گاهی اوقات دندان ها داخل فکی رشد می کنند که به اندازه کافی بزرگ است تا همه دندان ها را داخل خود جای دهد، اما اکثر افراد فضای کافی برای رویش دندان های عقل خود ندارند، که منجر به نهفتگی آنها می شود. علت این است که اکثر افراد فضایی تقریباً برای رشد 28 دندان دارند، که این همان تعدادی است که شما قبل از رویش دندان های عقل خود دارید. دندان های عقل که تحت عنوان دندان های مولر سوم شناخته می شوند، آخرین دندان هایی هستند که رشد می کنند، و بین 17 تا 25 سالگی بیرون می آیند. آنها هیچ هدفی را برآورده نمی کنند زیرا امروزه رژیم غذایی ما شامل غذاهای نرم تری است و ما می توانیم به راحتی غذای خود را بجویم و به ذرات کوچکتر تبدیل کنیم. اغلب دندان های عقل یا نمی توانند درست بیرون بیایند یا به طور کامل از داخل بافت لثه و استخوان فک بیرون نمی آیند.

نهفتگی دندان عقل

نهفتگی دندان عقل

علائم دندان عقل نهفته چیست؟

از آنجا که شما واقعاً نیازی به دندان های عقل ندارید، ممکن است نگه داشتن آنها برای شما واقعاً مهم نباشد. متأسفانه، در اکثر موارد، دندان های عقل نهفته چندان مورد توجه قرار نمی گیرند.

تورم و عفونت

اغلب تورم، درد، و عفونت قابل توجهی با نهفتگی دندان های عقل همراه است که نباید بدون درمان باقی بماند. علاوه بر این، از آنجا که نهفتگی دندان عقل می تواند به لثه ها، دندان ها، و استخوان اطراف آن آسیب برساند، برخی دندانپزشکان کشیدن آنها با کمک جراحی را توصیه می کنند. کشیدن دندان های عقل نهفته دشوارتر است، و خطر بروز مشکلات برای آنها ناشی از جراحی بیشتر است، و می تواند آسیب دائمی به استخوان ها و دندان های دیگر وارد کند. علاوه بر این، هر چه درد دندان عقل بیشتر طول بکشد، بیشتر احتمال دارد که عفونت منجر به ورود باکتری به داخل بافت باز شود. عفونت های دهانی می توانند تأثیر منفی روی سلامت عمومی سیستمیک بدن نیز داشته باشند.

درد

درد دندان های عقل می تواند نشانه نهفتگی دندان های عقل باشد، که زمانی اتفاق می افتد که استخوان فک یا دندان های دیگر مانع رویش صحیح آنها می شوند. نشانه هایی که دندان های عقل شما می توانند نهفته باشند عبارتند از درد و تحریک پذیری فک یا دندان های دیگر، قرمزی و تورم لثه های اطراف دندان ها، بوی بد دهان، یا مزه بد داخل دهان وقتی برای جویدن بایت خود را می بندید. دندان های عقل نهفته می توانند خطر بروز کیست را نیز به همراه داشته باشند، که کیسه های پر از چرکی هستند که اطراف دندان ها شکل می گیرند. به ندرت، تومورها می توانند کنار دندان ها شکل بگیرند. کیست ها و تومورها می توانند منجر به بروز آسیب های دائمی استخوان فک و همچنین دندان های دیگر شما شوند. درد دندان عقل همیشه هم نشانه نهفته بودن دندان عقل شما نیست، بلکه هر چه بیشتر برای مراجعه به دندانپزشک صبر کنید، بیشتر احتمال دارد که دندان عقل شما نهفته شود.

نهفتگی دندان عقل

نهفتگی دندان عقل

تصاویر رادیوگرافی دندان عقل نهفته را آشکار میکنند

دندانپزشک قبل از کشیدن دندان عقل شما تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس می گیرد تا محل دندان یا دندان هایی که قرار است کشیده شوند را شناسایی نماید. دندان های عقل بر اساس موقعیت قرار گیری آنها داخل دهان به چهار دسته تقسیم می شوند:

  • نهفتگی کامل داخل استخوان: کشیدن یک دندان با این نوع نهفتگی دشوارترین فرایند است زیرا دندان عقل کاملاً داخل استخوان فک گیر کرده است.
  • نهفتگی جزئی دندان داخل استخوان: در این صورت، کشیدن دندان عقل عبارت است از کشیدن دندانی که قسمتی از آن داخل فک گیر کرده است.
  • نهفتگی داخل بافت نرم: کشیدن این نوع دندان ها پیچیدگی کمتر دارد زیرا دندان تنها زیر لثه گیر کرده است.
  • بیرون آمده: کشیدن این نوع دندان عقل ساده ترین فرایند است زیرا دندان قبلاً داخل دهان ظاهر شده است.

کشیدن دندان عقل نهفته

گرچه ممکن است این جراحی ترسناک به نظر برسد، اما بسیار معمول است و اغلب درد آن کمتر از ناراحتی همراه با نهفتگی دندان عقل است. در حقیقت، تقریباً 85 درصد از دندان های عقل در نهایت نیاز به کشیده شدن خواهند داشت.

کشیدن دندان عقل نهفته توسط جراح دهان و دندان و داخل مطب انجام می شود. جراح برای پرهیز از ناراحتی در طول فرایند ابتدا دهان شما را بی حس می کند و یک برش ساده برای کشیدن یک یا همه دندان نهفته شما ایجاد می کند. وقتی دندان عقل نهفته کشیده شد، برای بستن برش از بخیه استفاده خواهد شد و اجازه داده خواهد شد لثه بهبود پیدا کند. به مدت چند روز پس از فرایند ممکن است مقداری خونریزی تجربه کنید. بسیار مهم است که دستور العمل های دندانپزشک خود را برای مراقبت های پس از جراحی دنبال کنید. وقتی دهان شما کاملاً بهبود پیدا کرد باید یک مرتبه دیگر برای کشیدن بخیه ها و چکاپ به مطب مراجعه کنید. پس از آن می توانید به کارهای روتین بهداشت دهانی خود بپردازید و از انواع محصولاتی استفاده کنید که برای بهبود سلامت دهان طراحی شده اند تا دهان خود را سالم نگهدارید.

روکش های دندانی کلاهک هایی هستند که روی دندان ها یا ایمپلنت های دندانی را پوشش می دهند. دندانپزشکان اغلب روکش های دندانی را به عنوان راهی برای حمایت از دندان های شکسته، ضعیف، یا بد شکل توصیه می کنند.

روکش های دندانی می توانند برای پوشش دادن دندان هایی استفاده شوند که خیلی ساییده شده اند یا به شدت بد رنگ شده اند. علاوه بر این، می تواند همراه با بریج ها برای استحکام بخشیدن به دندان ها استفاده شود.

وقتی صحبت از موادی به میان می آید که برای ساخت روکش های دندانی استفاده می شوند، شما چند گزینه ممکن در اختیار دارید، از جمله سرامیک و فلز. گزینه دیگری که اکنون برای برخی افراد فراهم است روکش زیرکونیا است.

روکش های زیرکونیا از اکسید زیرکونیوم ساخته می شوند، یک نوع فلز بسیار با دوام که با تیتانیوم ارتباط دارد، گرچه به عنوان نوعی روکش سرامیکی دسته بندی می شود.

مزایای روکش دندان زیرکونیا

روکش هایی که از زیرکونیا ساخته شده اند روز به روز بیشتر استفاده می شوند و مزایای متعددی ارائه می دهند.

استحکام

یکی از بزرگ ترین مزایای روکش های زیرکونیا استحکام و و دوام است. به میزان فشاری فکر کنید که دندان های عقب دهان شما به غذایی که می جوید وارد می کنند.

لازم است روکش های شما از مواد محکمی ساخته شوند، بنابراین زیرکونیا ممکن است گزینه خوبی برای روکش های دندان های عقب دهان باشد. علاوه بر این، از آنجا که زیرکونیا محکم است، دندانپزشک مجبور نخواهد بود آماده سازی زیادی روی دندان ها انجام دهد.

دوام

روکش هایی که از زیرکونیا ساخته می شوند مانند روکش های دیگری که از فلز ساخته می شوند می توانند بیش از 5 سال دوام داشته باشند. این نوع روکش ها که که روکش های یکپارچه زیرکونیا نامیده می شوند، بسیار با دوام هستند.

سازگاری با بدن انسان

زیرکونیا به دلیل سازگاری آن با بدن انسان انتخای بسیاری از دندانپزشکان است، به این معنا که احتمال واکنش نشان دادن بدن یا واکنش ایمنی مانند التهاب نسبت به آن اندک است. علاوه بر این، تنها در موارد نادری سمیت سلولی ایجاد می کند.

یک روزه بودن فرایند

بسیاری از دندانپزشکان می توانند در مطب خود روکش های زیرکونیا را بسازند، به جای آنکه قالب دندان های شما را برای ساخت روکش به لابراتوار ارسال کنند. بنابراین قادر خواهند بود در یک جلسه روکش ها را روی دندان های شما بچسبانند.

در فرایند CEREC، ترمیم های زیبایی اقتصادی سرامیکی یک جلسه ای، از فناوری طراحی و ساخت با کمک کامپیوتر (CAD/ CAM) برای بالا بردن سرعت این روند استفاده می کند. دندانپزشکان از دستگاه تراشکاری دندانپزشکی برای ساخت روکش های دندانی از یک بلوک زیرکونیا استفاده می کنند.

این روند نیاز به دو جلسه برای ساخت روکش را از بین می برد. با این حال، این فناوری در همه مطب های دندانپزشکی نیز پیدا نمی شود یا همه دندانپزشکان روکش های زیرکونیا کار نمی کنند.

روکش دندانی زیرکونیا

روکش دندانی زیرکونیا

معایب روکش زیرکونیا

مانند بسیاری از فرایندهای دندانپزشکی دیگر، روکش های زیرکونیا نیز ممکن است معایبی داشته باشند:

تطبیق رنگ آنها با دندان های دیگر می تواند دشوار باشد

یکی از معایب احتمالی روکش های زیرکونیا ظاهر مات آنها است که می تواند باعث شود کمتر طبیعی به نظر برسد. این بویژه در مورد روکش های یکپارچه زیرکونیا صدق می کند که تناه از زیرکونیا ساخته می شوند، گرچه ممکن است این برای دندان های عقب دهان مسئله مهمی نباشد.

احتمال ساییدگی دندان های مقابل آنها

برخی دندانپزشکان در استفاده از روکش های زیرکونیا در برخی موقعیت ها، تردید می کنند، زیرا سختی زیرکونیا می تواند موجب ساییدگی دندان های روبرو شود. گرچه ممکن است این نگران کننده باشد، اما برخی تحقیقات نشان می دهند به احتمال زیاد پرسلن فلدسپاتیک بیشتر از زیرکونیا موجب ساییدگی مینای دندان های روبرو می شود.

روکش زیرکونیا با پرسلن

شما به تازگی یاد گرفته اید که زیرکونیا به دلیل مات بودن مواد، کمی با بقیه دندان های شما تطبیق رنگ دارد. به همین دلیل است که برخی دندانپزشکان هنگام ساخت روکش های زیرکونیا یک لایه پرسلن روی آنها می کشند.

روکشی که از زیرکونیا با یک لایه پرسلن ساخته می شود ظاهر طبیعی تری دارد و رنگ آن به راحتی می تواند با رنگ دندان های اطراف تطبیق پیدا کند.

به گفته برخی متخصصان، لایه پرسلن می تواند باعث شود احتمال لب پر شدن، یا تراشه تراشه یا لایه لایه کنده شدن از روکش افزایش پیدا کند. این ممکن است موضوعی تأمل برانگیز باشد.

روکش دندانی زیرکونیا

روکش دندانی زیرکونیا

فرایند ساخت روکش زیرکونیا

دو نوع فرایند اصلی برای نصب روکش های دندانی وجود دارد. دندانپزشک شما می تواند دندان شما را آماده کند و در طول جلسه نخست یک روکش موقت روی آن قرار دهد و در جلسه دوم روکش دائمی را روی دندان بچسباند.

یا، اگر دندانپزشک شما فناوری CEREC داشته باشد می تواند در یک روز روکش دائمی شما را آماده کند و روی دندان بچسباند.

فرایند دو جلسه ای

  • دندانپزشک ابتدا از دهان شما یک تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت و دندان های شما را برای فرایند آماده خواهد کرد، که ممکن است نیز به بی حسی موضعی داشته باشد.
  • در صورت لزوم، بخشی از لایه بیرونی دندان ها تراشیده می شود.
  • از دندان ها قالب گرفته می شود.
  • یک روکش موقت روی دندان ها قرار می گیرد.
  • قالب ها برای ساخت روکش به لابراتوار دندانپزشکی ارسال می شوند.
  • دندانپزشک از شما می خواهد یک جلسه دیگر برای دریافت روکش های دندانی مراجعه کنید.

فرایند یک جلسه ای

طی این فرایند دندانپزشک کارهای زیر را انجام خواهد داد:

  • دهان شما را معاینه خواهد کرد، عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت، دندان های شما را برای فرایند آماده خواهد کرد، که می تواند شامل استفاده از بی حس کننده های موضعی باشد.
  • استفاده از اسکن دیجیتالی گرفته شده از عکس ها برای ساخت روکش داخل مطب.
  • روکش در جای خود چسبانده می شود.

نکته پایانی …

اگر برای یکی از دندان های خود نیاز به روکش های دندانی دارید، روکش های زیرکونیا گزینه خوبی هستند. روکش های زیرکونیا مزایای متعددی ارائه می دهند، از جمله دوام آنها. اما هنگام بحث در مورد آنها با دندانپزشک حتماً در مورد معایب آنها نیز صحبت کنید.

همه می دانید که وقتی نوبت به تمیز و درخشان نگهداشتن دندان های سفید شما می رسد، مسواک زدن دندان ها راهکار کلیدی است. اما در مورد تمیز کردن زبان چطور؟ آیا این موضوع واقعاً چیزی است که شما نگران آن شوید؟ همانطور که مشخص است، آری. شما باید هر روز چند دقیقه ای را صرف تمیز کردن زبان خود کنید و اطلاعات زیر به شما توضیح خواهند داد چرا.

چرا تمیز کردن زبان مهم است؟

مسواک زدن، نخ دندان کشیدن، و شستشوی دهان با دهانشویه باید برای رها شدن از شر همه باکتری های مضر داخل دهان کافی باشند. درست است؟ خیر، اشتباه است! زبان شما نیز میزبان ذرات غذا و باکتری های زیادی است که تنها با پاکسازی آن می توان به شکل مؤثری از شر آنها رها شد. علت این است که سراسر زبان پوشیده از نقاطی است که می توانند محلی برای پنهان شدن باکتری ها باشند تا زمانی که با ابزار مناسب برداشته شوند.

اگر زبان شما پاکسازی نشود، همه باکتری های روی آن می توانند رشد کنند، و این می تواند منجر به بروز بوی بد دهان شود. مهم تر از همه اینکه، باکتری ها حتی ممکن است منجر به پوسیدگی دندان ها یا مشکلات لثه شوند، و حتی رنگ زبان شما نیز تغییر می کند.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

چرا لازم است روی زبان مسواک یا زبان شوی کشیده شود؟

باکتری هایی که روی زبان شکل می گیرند در نهایت موجب تشکیل چیزی می شوند که تحت عنوان بیوفیلم شناخته می شود. به عبارت اساسی، آنها یک دسته از میکرو ارگانیسم های ناخواسته هستند که دوست دارند دور هم جمع شوند و به این صورت روی زبان شما باقی بمانند.

وقتی تنها مقداری آب داخل دهان خود می چرخانید، یا زمانی که دهانشویه استفاده می کنید، شما در واقع کار زیادی برای رها شدن از شر این بیو فیلم ها انجام نمی دهید. در عوض، تنها کاری که صرفاً شما انجام می دهید از بین بردن سلول های بیرونی بیوفیلم است. در نهایت همه سلوی های زیرین آن لایه بیرونی زنده باقی می مانند.

با تمیز کردن زبان باکتری های مضری از بین می روند که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند. زبان انسان یک اندام بزرگ محسوب می شود که میزبان اکثر باکتری ها است. مسواک زدن و پاکسازی منظم آن به معنای از بین بردن باکتری هایی است که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند.

تجمع و انباشته شدن باکتری ها روی زبان می تواند منجر به بروز بیمار لثه و بیماری های دیگر نیز شود که در سراسر بدن منتشر می شوند. اگر این شرایط درمان نشود، التهاب می تواند پیشرفت کند و به بیماری پریودنتال تبدیل شود (وقتی لثه ها در نتیجه تشکیل پاکت های عمیق بین دندان ها و لثه ها عفونی می شوند).

با مسواک زدن و پاکسازی روی زبان و زدودن پلاک های تشکیل شده روی آن، باعث خواهد شد جوانه های چشایی قادر باشند مزه ها را بهتر احساس کنند و از غذاها بیشتر لذت خواهید برد.

با تمیز کردن زبان احتمال تشکیل برفک دهانی نیز کاهش پیدا می کند. برفک دهانی نوعی عفونت است که اساساً در نتیجه رشد مخمرها داخل دهان بروز پیدا می کند. وقتی سطوح باکتری ها داخل دهان شما خیلی بالا باشد، لکه های سفید رنگی روی زبان شکل می گیرند. یک داروی ضد قارج می تواند آن را درمان کند، و پاکسازی منظم مانع بازگشت مجدد آن می شود.

بهترین راه برای تمیز کردن زبان چیست؟

خب همه این صحبت ها در مورد باکتری های روی زبان کاملاً صحت دارند، کمی تأمل کنید تا در ادامه برای شما توضیح دهیم چه باید بکنید و چگونه باید زبان خود را تمیز کنید تا از شر بیوفیلم باکتری هایی که ممکن است منجر به بروز مشکلات دهانی شوند رها شوید:

  • هر بار که دندان های خود را مسواک می زنید، کمی برای کشیدن مسواک روی زبان خود زمان بگذارید، به جای آنکه تنها گاهگاهی این کار را انجام دهید. البته، به سرعت پس از آنکه مسواک می زنید باکتری ها مجدداً روی زبان انباشته خواهند شد، بنابراین تمیز کردن روتین و روزانه می تواند به شما کمک کند تا حد امکان آلودگی ها از زبان شما دور بمانند.
  • برای آنکه این کار را درست انجام دهید، وقتی دندان های خود را مسواک می زنید، می توانید از همان مسواک برای تمیز کردن زبان خود استفاده کنید. گزینه دیگر خریداری زبان شوی است که به راحتی می توانید آن را روی زبان خود بکشید تا بیوفیلم ها را برداریدو یا اینکه حتی می توانید مسواک زبان بخرید، مانند همان مسواکی که می توانید به مسواک برقی خود متصل کنید.
  • بهتر است زبان خود را در چند مسیر مختلف مسواک بزنید، بنابراین باید به صورت این طرف به آن طرف، سپس جلو به عقب و عقب به جلو مسواک را بکشید تا با همه قسمت هایی که باکتری ها می توانند پنهان شوند برخورد پیدا کند، و نیز بتوانید از حرکات مدور نیز استفاده کنید.
  • پس از مسواک زدن روی زبان یا استفاده از زبان شوی، شستشوی دهان با آب کار را تمام خواهد کرد و به کل دهان شما کمک می کند احساس تازگی پیدا کند.

نکات اضافی

خیلی خشن برخورد نکنید، زیرا زبان شما حساس است و نباید بیشتر از آنکه کار مثبتی برای آن انجام می دهید به آن آسیب وارد کنید. اگر حین پاکسازی زبان به آن آسیب وارد کنید، احتمالاً خشن برخورد کرده اید. در اینجا آرام بودن کلید اساسی است. نیاز نیست فشار زیادی وارد کنید، و حتی نیاز ندارید مسواک خود را به سرعت روی زبان بکشید.

به خاطر داشته باشید که پوست حساس و آسیب پذیر زبان به راحتی می تواند آسیب ببیند و ملتهب شود. اگر به آن آسیب وارد کنید، بهتر است به مدت چند روز از تمیز کردن زبان خودداری کنید تا زمانی که پوست بهبود پیدا کند تا مشکل وخیم تر نشود.

اگر یک زخم روی زبان خود دارید، تمیز کردن آن تناه به آسیب بیشتر آن ختم می شود، بنابراین می توانید از مسواک زدن یا زبان شوی کشیدن روی زبان صرف نظر کنید تا اینکه همه چیز به خوبی بهبود پیدا کند. اما اگر مشکل به صورت خود به خود بهبود پیدا نکند، باید برای تشخیص درست به دندانپزشک مراجعه کنید.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

دندانپزشک شما را راهنمایی خواهد کرد

چه در مورد بوی بد مزمن دهان سؤال داشته باشید، چه زبان شما کمی حس سوزش داشته باشد، یا بهترین ابزار برای پاکسازی کامل و دققی زبان، تنها راه برای دریافت بهترین توصیه ها ویژه خود شما مراجعه به دندانپزشک است.

وقتی به همه پرسش های شما پاسخ داده شد، و وقتی تکنیک درست پاکسازی زبان را یاد گرفتید، متوجه خواهید شد که دهان شما بوی خوبی خواهد داشت و احساس تازگی خواهید داشت و دندان ها و لثه های شما نیز سالم تر خواهند بود زیرا از شر همه باکتری هایی رها شده اید که برای سلامت دهان شما مضر هستند. شاید شما تاکنون این کار را انجام نداده باشید، بهتر است در اولین فرصت این روند مهم را آغاز کنید.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

نمونه های درمانی ایمپلنت فوری



بخش تخصصی کاشت ایمپلنت





سلامت دهان و دندان و شکل ظاهری آنها یکی از مهمترین فاکتورها در زیبایی محسوب می‌شوند. یکی از مشکلاتی که میلیونها نفر در دنیا با آن مواجه هستند از دست دادن یک یا چند دندان است و از جمله عواملی که منجر به این مشکل می‌شوند می‌توان به پوسیدگی دندان، بیماریهای لثه، و یا آسیب و ضربه اشاره نمود. بریج و دنچر تنها راه‌حلهایی بودند که سالها برای رفع این مشکل بکار می‌رفتند اما امروزه ایمپلنتهای دندانی ابزاری هستند که بیشتر از سایر روشها مورد استفاده قرار می‌گیرند. ایمپلنتهای دندانی جایگزین ریشۀ دندان می‌باشند. ایمپلنتها پایه‌ای برای دندان جایگزین ثابت یا متحرک هستند که برای هماهنگی با دندانهای طبیعی ساخته می‌شوند.

مقالات تخصصی کاشت ایمپلنت



اگر مشکلی مربوط به سلامت دهان وجود داشته باشد که بخواهید از آن اجتناب نمایید، نهفتگی دندان عقل است. متأسفانه، شما واقعاً نمی توانید اندازه دهان خود را کنترل کنید یا اینکه دندان های عقل چگونه داخل آن رشد کنند. از آنجا که دندان های عقل نهفته اغلب در نتیجه رویش نادرست و نامناسب دندان های عقل بروز پیدا می کنند، کار چندانی نمی توانید برای پیشگیری از بروز این شرایط انجام دهید. خوشبخاتنه، گزینه های درمانی وجود دارند که می توانید به آنها فکر کنید.

نهفتگی دندان عقل چیست؟

گرچه گاهی اوقات دندان ها داخل فکی رشد می کنند که به اندازه کافی بزرگ است تا همه دندان ها را داخل خود جای دهد، اما اکثر افراد فضای کافی برای رویش دندان های عقل خود ندارند، که منجر به نهفتگی آنها می شود. علت این است که اکثر افراد فضایی تقریباً برای رشد 28 دندان دارند، که این همان تعدادی است که شما قبل از رویش دندان های عقل خود دارید. دندان های عقل که تحت عنوان دندان های مولر سوم شناخته می شوند، آخرین دندان هایی هستند که رشد می کنند، و بین 17 تا 25 سالگی بیرون می آیند. آنها هیچ هدفی را برآورده نمی کنند زیرا امروزه رژیم غذایی ما شامل غذاهای نرم تری است و ما می توانیم به راحتی غذای خود را بجویم و به ذرات کوچکتر تبدیل کنیم. اغلب دندان های عقل یا نمی توانند درست بیرون بیایند یا به طور کامل از داخل بافت لثه و استخوان فک بیرون نمی آیند.

نهفتگی دندان عقل

نهفتگی دندان عقل

علائم دندان عقل نهفته چیست؟

از آنجا که شما واقعاً نیازی به دندان های عقل ندارید، ممکن است نگه داشتن آنها برای شما واقعاً مهم نباشد. متأسفانه، در اکثر موارد، دندان های عقل نهفته چندان مورد توجه قرار نمی گیرند.

تورم و عفونت

اغلب تورم، درد، و عفونت قابل توجهی با نهفتگی دندان های عقل همراه است که نباید بدون درمان باقی بماند. علاوه بر این، از آنجا که نهفتگی دندان عقل می تواند به لثه ها، دندان ها، و استخوان اطراف آن آسیب برساند، برخی دندانپزشکان کشیدن آنها با کمک جراحی را توصیه می کنند. کشیدن دندان های عقل نهفته دشوارتر است، و خطر بروز مشکلات برای آنها ناشی از جراحی بیشتر است، و می تواند آسیب دائمی به استخوان ها و دندان های دیگر وارد کند. علاوه بر این، هر چه درد دندان عقل بیشتر طول بکشد، بیشتر احتمال دارد که عفونت منجر به ورود باکتری به داخل بافت باز شود. عفونت های دهانی می توانند تأثیر منفی روی سلامت عمومی سیستمیک بدن نیز داشته باشند.

درد

درد دندان های عقل می تواند نشانه نهفتگی دندان های عقل باشد، که زمانی اتفاق می افتد که استخوان فک یا دندان های دیگر مانع رویش صحیح آنها می شوند. نشانه هایی که دندان های عقل شما می توانند نهفته باشند عبارتند از درد و تحریک پذیری فک یا دندان های دیگر، قرمزی و تورم لثه های اطراف دندان ها، بوی بد دهان، یا مزه بد داخل دهان وقتی برای جویدن بایت خود را می بندید. دندان های عقل نهفته می توانند خطر بروز کیست را نیز به همراه داشته باشند، که کیسه های پر از چرکی هستند که اطراف دندان ها شکل می گیرند. به ندرت، تومورها می توانند کنار دندان ها شکل بگیرند. کیست ها و تومورها می توانند منجر به بروز آسیب های دائمی استخوان فک و همچنین دندان های دیگر شما شوند. درد دندان عقل همیشه هم نشانه نهفته بودن دندان عقل شما نیست، بلکه هر چه بیشتر برای مراجعه به دندانپزشک صبر کنید، بیشتر احتمال دارد که دندان عقل شما نهفته شود.

نهفتگی دندان عقل

نهفتگی دندان عقل

تصاویر رادیوگرافی دندان عقل نهفته را آشکار میکنند

دندانپزشک قبل از کشیدن دندان عقل شما تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس می گیرد تا محل دندان یا دندان هایی که قرار است کشیده شوند را شناسایی نماید. دندان های عقل بر اساس موقعیت قرار گیری آنها داخل دهان به چهار دسته تقسیم می شوند:

  • نهفتگی کامل داخل استخوان: کشیدن یک دندان با این نوع نهفتگی دشوارترین فرایند است زیرا دندان عقل کاملاً داخل استخوان فک گیر کرده است.
  • نهفتگی جزئی دندان داخل استخوان: در این صورت، کشیدن دندان عقل عبارت است از کشیدن دندانی که قسمتی از آن داخل فک گیر کرده است.
  • نهفتگی داخل بافت نرم: کشیدن این نوع دندان ها پیچیدگی کمتر دارد زیرا دندان تنها زیر لثه گیر کرده است.
  • بیرون آمده: کشیدن این نوع دندان عقل ساده ترین فرایند است زیرا دندان قبلاً داخل دهان ظاهر شده است.

کشیدن دندان عقل نهفته

گرچه ممکن است این جراحی ترسناک به نظر برسد، اما بسیار معمول است و اغلب درد آن کمتر از ناراحتی همراه با نهفتگی دندان عقل است. در حقیقت، تقریباً 85 درصد از دندان های عقل در نهایت نیاز به کشیده شدن خواهند داشت.

کشیدن دندان عقل نهفته توسط جراح دهان و دندان و داخل مطب انجام می شود. جراح برای پرهیز از ناراحتی در طول فرایند ابتدا دهان شما را بی حس می کند و یک برش ساده برای کشیدن یک یا همه دندان نهفته شما ایجاد می کند. وقتی دندان عقل نهفته کشیده شد، برای بستن برش از بخیه استفاده خواهد شد و اجازه داده خواهد شد لثه بهبود پیدا کند. به مدت چند روز پس از فرایند ممکن است مقداری خونریزی تجربه کنید. بسیار مهم است که دستور العمل های دندانپزشک خود را برای مراقبت های پس از جراحی دنبال کنید. وقتی دهان شما کاملاً بهبود پیدا کرد باید یک مرتبه دیگر برای کشیدن بخیه ها و چکاپ به مطب مراجعه کنید. پس از آن می توانید به کارهای روتین بهداشت دهانی خود بپردازید و از انواع محصولاتی استفاده کنید که برای بهبود سلامت دهان طراحی شده اند تا دهان خود را سالم نگهدارید.

روکش های دندانی کلاهک هایی هستند که روی دندان ها یا ایمپلنت های دندانی را پوشش می دهند. دندانپزشکان اغلب روکش های دندانی را به عنوان راهی برای حمایت از دندان های شکسته، ضعیف، یا بد شکل توصیه می کنند.

روکش های دندانی می توانند برای پوشش دادن دندان هایی استفاده شوند که خیلی ساییده شده اند یا به شدت بد رنگ شده اند. علاوه بر این، می تواند همراه با بریج ها برای استحکام بخشیدن به دندان ها استفاده شود.

وقتی صحبت از موادی به میان می آید که برای ساخت روکش های دندانی استفاده می شوند، شما چند گزینه ممکن در اختیار دارید، از جمله سرامیک و فلز. گزینه دیگری که اکنون برای برخی افراد فراهم است روکش زیرکونیا است.

روکش های زیرکونیا از اکسید زیرکونیوم ساخته می شوند، یک نوع فلز بسیار با دوام که با تیتانیوم ارتباط دارد، گرچه به عنوان نوعی روکش سرامیکی دسته بندی می شود.

مزایای روکش دندان زیرکونیا

روکش هایی که از زیرکونیا ساخته شده اند روز به روز بیشتر استفاده می شوند و مزایای متعددی ارائه می دهند.

استحکام

یکی از بزرگ ترین مزایای روکش های زیرکونیا استحکام و و دوام است. به میزان فشاری فکر کنید که دندان های عقب دهان شما به غذایی که می جوید وارد می کنند.

لازم است روکش های شما از مواد محکمی ساخته شوند، بنابراین زیرکونیا ممکن است گزینه خوبی برای روکش های دندان های عقب دهان باشد. علاوه بر این، از آنجا که زیرکونیا محکم است، دندانپزشک مجبور نخواهد بود آماده سازی زیادی روی دندان ها انجام دهد.

دوام

روکش هایی که از زیرکونیا ساخته می شوند مانند روکش های دیگری که از فلز ساخته می شوند می توانند بیش از 5 سال دوام داشته باشند. این نوع روکش ها که که روکش های یکپارچه زیرکونیا نامیده می شوند، بسیار با دوام هستند.

سازگاری با بدن انسان

زیرکونیا به دلیل سازگاری آن با بدن انسان انتخای بسیاری از دندانپزشکان است، به این معنا که احتمال واکنش نشان دادن بدن یا واکنش ایمنی مانند التهاب نسبت به آن اندک است. علاوه بر این، تنها در موارد نادری سمیت سلولی ایجاد می کند.

یک روزه بودن فرایند

بسیاری از دندانپزشکان می توانند در مطب خود روکش های زیرکونیا را بسازند، به جای آنکه قالب دندان های شما را برای ساخت روکش به لابراتوار ارسال کنند. بنابراین قادر خواهند بود در یک جلسه روکش ها را روی دندان های شما بچسبانند.

در فرایند CEREC، ترمیم های زیبایی اقتصادی سرامیکی یک جلسه ای، از فناوری طراحی و ساخت با کمک کامپیوتر (CAD/ CAM) برای بالا بردن سرعت این روند استفاده می کند. دندانپزشکان از دستگاه تراشکاری دندانپزشکی برای ساخت روکش های دندانی از یک بلوک زیرکونیا استفاده می کنند.

این روند نیاز به دو جلسه برای ساخت روکش را از بین می برد. با این حال، این فناوری در همه مطب های دندانپزشکی نیز پیدا نمی شود یا همه دندانپزشکان روکش های زیرکونیا کار نمی کنند.

روکش دندانی زیرکونیا

روکش دندانی زیرکونیا

معایب روکش زیرکونیا

مانند بسیاری از فرایندهای دندانپزشکی دیگر، روکش های زیرکونیا نیز ممکن است معایبی داشته باشند:

تطبیق رنگ آنها با دندان های دیگر می تواند دشوار باشد

یکی از معایب احتمالی روکش های زیرکونیا ظاهر مات آنها است که می تواند باعث شود کمتر طبیعی به نظر برسد. این بویژه در مورد روکش های یکپارچه زیرکونیا صدق می کند که تناه از زیرکونیا ساخته می شوند، گرچه ممکن است این برای دندان های عقب دهان مسئله مهمی نباشد.

احتمال ساییدگی دندان های مقابل آنها

برخی دندانپزشکان در استفاده از روکش های زیرکونیا در برخی موقعیت ها، تردید می کنند، زیرا سختی زیرکونیا می تواند موجب ساییدگی دندان های روبرو شود. گرچه ممکن است این نگران کننده باشد، اما برخی تحقیقات نشان می دهند به احتمال زیاد پرسلن فلدسپاتیک بیشتر از زیرکونیا موجب ساییدگی مینای دندان های روبرو می شود.

روکش زیرکونیا با پرسلن

شما به تازگی یاد گرفته اید که زیرکونیا به دلیل مات بودن مواد، کمی با بقیه دندان های شما تطبیق رنگ دارد. به همین دلیل است که برخی دندانپزشکان هنگام ساخت روکش های زیرکونیا یک لایه پرسلن روی آنها می کشند.

روکشی که از زیرکونیا با یک لایه پرسلن ساخته می شود ظاهر طبیعی تری دارد و رنگ آن به راحتی می تواند با رنگ دندان های اطراف تطبیق پیدا کند.

به گفته برخی متخصصان، لایه پرسلن می تواند باعث شود احتمال لب پر شدن، یا تراشه تراشه یا لایه لایه کنده شدن از روکش افزایش پیدا کند. این ممکن است موضوعی تأمل برانگیز باشد.

روکش دندانی زیرکونیا

روکش دندانی زیرکونیا

فرایند ساخت روکش زیرکونیا

دو نوع فرایند اصلی برای نصب روکش های دندانی وجود دارد. دندانپزشک شما می تواند دندان شما را آماده کند و در طول جلسه نخست یک روکش موقت روی آن قرار دهد و در جلسه دوم روکش دائمی را روی دندان بچسباند.

یا، اگر دندانپزشک شما فناوری CEREC داشته باشد می تواند در یک روز روکش دائمی شما را آماده کند و روی دندان بچسباند.

فرایند دو جلسه ای

  • دندانپزشک ابتدا از دهان شما یک تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت و دندان های شما را برای فرایند آماده خواهد کرد، که ممکن است نیز به بی حسی موضعی داشته باشد.
  • در صورت لزوم، بخشی از لایه بیرونی دندان ها تراشیده می شود.
  • از دندان ها قالب گرفته می شود.
  • یک روکش موقت روی دندان ها قرار می گیرد.
  • قالب ها برای ساخت روکش به لابراتوار دندانپزشکی ارسال می شوند.
  • دندانپزشک از شما می خواهد یک جلسه دیگر برای دریافت روکش های دندانی مراجعه کنید.

فرایند یک جلسه ای

طی این فرایند دندانپزشک کارهای زیر را انجام خواهد داد:

  • دهان شما را معاینه خواهد کرد، عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت، دندان های شما را برای فرایند آماده خواهد کرد، که می تواند شامل استفاده از بی حس کننده های موضعی باشد.
  • استفاده از اسکن دیجیتالی گرفته شده از عکس ها برای ساخت روکش داخل مطب.
  • روکش در جای خود چسبانده می شود.

نکته پایانی …

اگر برای یکی از دندان های خود نیاز به روکش های دندانی دارید، روکش های زیرکونیا گزینه خوبی هستند. روکش های زیرکونیا مزایای متعددی ارائه می دهند، از جمله دوام آنها. اما هنگام بحث در مورد آنها با دندانپزشک حتماً در مورد معایب آنها نیز صحبت کنید.

همه می دانید که وقتی نوبت به تمیز و درخشان نگهداشتن دندان های سفید شما می رسد، مسواک زدن دندان ها راهکار کلیدی است. اما در مورد تمیز کردن زبان چطور؟ آیا این موضوع واقعاً چیزی است که شما نگران آن شوید؟ همانطور که مشخص است، آری. شما باید هر روز چند دقیقه ای را صرف تمیز کردن زبان خود کنید و اطلاعات زیر به شما توضیح خواهند داد چرا.

چرا تمیز کردن زبان مهم است؟

مسواک زدن، نخ دندان کشیدن، و شستشوی دهان با دهانشویه باید برای رها شدن از شر همه باکتری های مضر داخل دهان کافی باشند. درست است؟ خیر، اشتباه است! زبان شما نیز میزبان ذرات غذا و باکتری های زیادی است که تنها با پاکسازی آن می توان به شکل مؤثری از شر آنها رها شد. علت این است که سراسر زبان پوشیده از نقاطی است که می توانند محلی برای پنهان شدن باکتری ها باشند تا زمانی که با ابزار مناسب برداشته شوند.

اگر زبان شما پاکسازی نشود، همه باکتری های روی آن می توانند رشد کنند، و این می تواند منجر به بروز بوی بد دهان شود. مهم تر از همه اینکه، باکتری ها حتی ممکن است منجر به پوسیدگی دندان ها یا مشکلات لثه شوند، و حتی رنگ زبان شما نیز تغییر می کند.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

چرا لازم است روی زبان مسواک یا زبان شوی کشیده شود؟

باکتری هایی که روی زبان شکل می گیرند در نهایت موجب تشکیل چیزی می شوند که تحت عنوان بیوفیلم شناخته می شود. به عبارت اساسی، آنها یک دسته از میکرو ارگانیسم های ناخواسته هستند که دوست دارند دور هم جمع شوند و به این صورت روی زبان شما باقی بمانند.

وقتی تنها مقداری آب داخل دهان خود می چرخانید، یا زمانی که دهانشویه استفاده می کنید، شما در واقع کار زیادی برای رها شدن از شر این بیو فیلم ها انجام نمی دهید. در عوض، تنها کاری که صرفاً شما انجام می دهید از بین بردن سلول های بیرونی بیوفیلم است. در نهایت همه سلوی های زیرین آن لایه بیرونی زنده باقی می مانند.

با تمیز کردن زبان باکتری های مضری از بین می روند که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند. زبان انسان یک اندام بزرگ محسوب می شود که میزبان اکثر باکتری ها است. مسواک زدن و پاکسازی منظم آن به معنای از بین بردن باکتری هایی است که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند.

تجمع و انباشته شدن باکتری ها روی زبان می تواند منجر به بروز بیمار لثه و بیماری های دیگر نیز شود که در سراسر بدن منتشر می شوند. اگر این شرایط درمان نشود، التهاب می تواند پیشرفت کند و به بیماری پریودنتال تبدیل شود (وقتی لثه ها در نتیجه تشکیل پاکت های عمیق بین دندان ها و لثه ها عفونی می شوند).

با مسواک زدن و پاکسازی روی زبان و زدودن پلاک های تشکیل شده روی آن، باعث خواهد شد جوانه های چشایی قادر باشند مزه ها را بهتر احساس کنند و از غذاها بیشتر لذت خواهید برد.

با تمیز کردن زبان احتمال تشکیل برفک دهانی نیز کاهش پیدا می کند. برفک دهانی نوعی عفونت است که اساساً در نتیجه رشد مخمرها داخل دهان بروز پیدا می کند. وقتی سطوح باکتری ها داخل دهان شما خیلی بالا باشد، لکه های سفید رنگی روی زبان شکل می گیرند. یک داروی ضد قارج می تواند آن را درمان کند، و پاکسازی منظم مانع بازگشت مجدد آن می شود.

بهترین راه برای تمیز کردن زبان چیست؟

خب همه این صحبت ها در مورد باکتری های روی زبان کاملاً صحت دارند، کمی تأمل کنید تا در ادامه برای شما توضیح دهیم چه باید بکنید و چگونه باید زبان خود را تمیز کنید تا از شر بیوفیلم باکتری هایی که ممکن است منجر به بروز مشکلات دهانی شوند رها شوید:

  • هر بار که دندان های خود را مسواک می زنید، کمی برای کشیدن مسواک روی زبان خود زمان بگذارید، به جای آنکه تنها گاهگاهی این کار را انجام دهید. البته، به سرعت پس از آنکه مسواک می زنید باکتری ها مجدداً روی زبان انباشته خواهند شد، بنابراین تمیز کردن روتین و روزانه می تواند به شما کمک کند تا حد امکان آلودگی ها از زبان شما دور بمانند.
  • برای آنکه این کار را درست انجام دهید، وقتی دندان های خود را مسواک می زنید، می توانید از همان مسواک برای تمیز کردن زبان خود استفاده کنید. گزینه دیگر خریداری زبان شوی است که به راحتی می توانید آن را روی زبان خود بکشید تا بیوفیلم ها را برداریدو یا اینکه حتی می توانید مسواک زبان بخرید، مانند همان مسواکی که می توانید به مسواک برقی خود متصل کنید.
  • بهتر است زبان خود را در چند مسیر مختلف مسواک بزنید، بنابراین باید به صورت این طرف به آن طرف، سپس جلو به عقب و عقب به جلو مسواک را بکشید تا با همه قسمت هایی که باکتری ها می توانند پنهان شوند برخورد پیدا کند، و نیز بتوانید از حرکات مدور نیز استفاده کنید.
  • پس از مسواک زدن روی زبان یا استفاده از زبان شوی، شستشوی دهان با آب کار را تمام خواهد کرد و به کل دهان شما کمک می کند احساس تازگی پیدا کند.

نکات اضافی

خیلی خشن برخورد نکنید، زیرا زبان شما حساس است و نباید بیشتر از آنکه کار مثبتی برای آن انجام می دهید به آن آسیب وارد کنید. اگر حین پاکسازی زبان به آن آسیب وارد کنید، احتمالاً خشن برخورد کرده اید. در اینجا آرام بودن کلید اساسی است. نیاز نیست فشار زیادی وارد کنید، و حتی نیاز ندارید مسواک خود را به سرعت روی زبان بکشید.

به خاطر داشته باشید که پوست حساس و آسیب پذیر زبان به راحتی می تواند آسیب ببیند و ملتهب شود. اگر به آن آسیب وارد کنید، بهتر است به مدت چند روز از تمیز کردن زبان خودداری کنید تا زمانی که پوست بهبود پیدا کند تا مشکل وخیم تر نشود.

اگر یک زخم روی زبان خود دارید، تمیز کردن آن تناه به آسیب بیشتر آن ختم می شود، بنابراین می توانید از مسواک زدن یا زبان شوی کشیدن روی زبان صرف نظر کنید تا اینکه همه چیز به خوبی بهبود پیدا کند. اما اگر مشکل به صورت خود به خود بهبود پیدا نکند، باید برای تشخیص درست به دندانپزشک مراجعه کنید.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

دندانپزشک شما را راهنمایی خواهد کرد

چه در مورد بوی بد مزمن دهان سؤال داشته باشید، چه زبان شما کمی حس سوزش داشته باشد، یا بهترین ابزار برای پاکسازی کامل و دققی زبان، تنها راه برای دریافت بهترین توصیه ها ویژه خود شما مراجعه به دندانپزشک است.

وقتی به همه پرسش های شما پاسخ داده شد، و وقتی تکنیک درست پاکسازی زبان را یاد گرفتید، متوجه خواهید شد که دهان شما بوی خوبی خواهد داشت و احساس تازگی خواهید داشت و دندان ها و لثه های شما نیز سالم تر خواهند بود زیرا از شر همه باکتری هایی رها شده اید که برای سلامت دهان شما مضر هستند. شاید شما تاکنون این کار را انجام نداده باشید، بهتر است در اولین فرصت این روند مهم را آغاز کنید.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

نمونه های درمانی کاشت ایمپلنت



ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6، و All-on-8 چه نوع ایمپلنتی هستند؟ آنها ایمپلنت هایی هستند که برای جایگزینی دندان های از دست رفته استفاده می شوند، اگر اکثر یا همه دندان های بیمار از دست رفته باشند. علاوه بر استفاده از بریج های دندانی که در آنها دو دندان طبیعی باقی مانده به عنوان تکیه گاه استفاده می شوند، ایمپلنت های دندانی راهکارهایی دائمی برای از دست رفتن دندان ها هستند، با این تفاوت که ایمپلنت ها نقش تکیه گاه بریج های دندانی را ایفا می کنند که آنها را به یکدیگر متصل می کنید تا یک ردیف دندان مصنوعی تشکیل دهند که ظاهر و عملکردی درست شبیه دندان های طبیعی دارند.

از آنجا که فرد برای استفاده از آنها باید تصمیم بگیرد، هیچ پاسخ یا تصمیم غلطی وجود ندارد. این به بیمار بستگی دارد که چه تعداد ایمپلنت استفاده شوند. علاوه بر این، این تصمیم به توپوگرافی دهان بیمار نیز بستگی دارد، از جمله چه تعداد دندان طبیعی باقی مانده است. ایمپلنت های All-on-8 (با کمک هشت ایمپلنت دندانی) زمانی بهترین انتخاب هستند که هیچ دندانی داخل دهان باقی نمانده باشد، که به دندانپزشک آزادی عمل بیشتری در کاشت ایمپلنت می دهند. با این حال، حتی با وجود تعدادی دندان طبیعی برای تحمل فشار یا قرار گرفتن به عنوان پایه، هنوز هم می توان از آنها استفاده کرد.

 ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

تفاوت های ایمپلنت های دندانی دندانی All-on-4، All-on-6، و All-on-8 و عملکرد آنها

داستان طولانی ایمپلنت های دندانی را اینگونه می توان کوتاه کرد که، همه انواع ایمپلنت های دندانی all-on درمان های دندانی هستند که می توانند برای کمک به بازسازی دندان از دست رفته استفاده شوند که در یک یا هر دو قوس دندانی از دست رفته اند. بر خلاف دندان های مصنوعی سنتی، آنها کمک می کنند دندان های مصنوعی بیمار دائمی شوند، در نتیجه، دندان ها، لبخند، و بایت شما همگی به طور همزمان ثابت می شوند.

این روش های کاشت ایمپلنت، مقرون به صرفه ترین و عملی ترین روش های بازگرداندن همه دندان های از دست رفته، بدون روش پر هزینه و دردناک قرار دادن ایمپلنت داخل تک تک حفره های دندان های از دست رفته هستند. به عبارت دیگر:

 ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

  • تفاوت های اصلی: اصلی ترین تفاوت های ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6، و All-on-8 در نام آنها وجود دارد. آنها به تعداد ایمپلنت هایی اشاره دارند که به صورت استراتژیک داخل استخوان فک های بالا یا پایین کار گذاشته می شوند. تفاوت اصلی دیگر ایمپلنت های all-on و دندان های طبیعی این حقیقت است که نحوه کشیدن نخ دندان آنها با دندان های طبیعی واقعی متفاوت است.

بویژه، شکاف های بین دندان های مصنوعی که درست بالای لثه ها قرار دارند، با دندان های از دست رفته تفاوت دارند. بعلاوه، وقتی تعداد ایمپلنت های بیشتری استفاده می شود، فشار روی ایمپلنت ها و فک به صورت یکدست تری توزیع می شود مثل اینکه، چطور یک میز ثبات بیشتری دارد وقتی پایه های بیشتری دارد و به طور یکسان زیر بدنه آن توزیع می شوند. هر چه تعداد ایمپلنت ها بیشتر باشد، پروتزهای دندانی ثابت با ثبات تری خواهید داشت.

  • هر چه بیشتر بهتر: در ایمپلنت های دندانی All-on4 از چهار ایمپلنت استفاده می شود، دو ایمپلنت در قوس دندانی بالا یا ماگزیلا، و دو ایمپلنت در قوس دندانی پایین یا مندیبل، تا چهار ردیف بریج دندانی را به یکدیگر متصل کنند. در ایمپلنت های دندانی All-on-6 از دو ایمپلنت اضافی به منظور ایجاد تکیه گاه برای محکم تر و منسجم تر شدن پروتزهای دندانی استفاده می شود. در حالی که، ایمپلنت های دندانی All-on-8 احتمالاً بیشترین تعداد ایمپلنت های دندانی مورد نیاز برای بازسازی دهان و پر کردن جای خالی دندان های از دست رفته را ارائه می دهند.

کار ایمپلنت های دندانی شبیه سازی فشاری است که توسط دندان ها به آنها وارد می شود. یک یا دو ایمپلنت با یک روکش یا بریج روی آنها، از نظر عملکرد و احساسی که برای فرد استفاده کننده بوجود می آورند، در مقایسه با دندان های مصنوعی شباهت بیشتری به دندان های طبیعی دائمی دارند. نام ” all-on ” در مقدار کامل بودن بریجی ریشه دارد که یک ردیف کامل از دندان ها را پوشش می دهند، و بسته به فرایند انتخاب شده، به 8-4 ایمپلنت متصل می شوند. البته دقت داشته باشید، هر چه تعداد ایمپلنت ها بیشتر باشد، هزینه آنها نیز بیشتر خواهد بود.

 ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

چه انتظاری می توان از راهکارهای ایمپلنت های دندانی All-On داشت؟

اصلی ترین انتظاری که می توان از راهکار دندانی all-on داشت چندین جراحی کاشت ایمپلنت های دندانی است. برخی کلینیک ها و دندانپزشک ها ایمپلنت های دندانی یک روزه و قرار گیری فوری روکش های دندانی روی آنها را، با استفاده از فناوری های جدید پیشنهاد می دهند، بنابراین لازم نیست دو هفته یا بیشتر صبر کنید تا دندان های مصنوعی جدید خود را دریافت کنید.

به عبارت دیگر، با دریافت این نوع ایمپلنت های دندانی می توانید انتظار داشته باشید اتفاقات زیر رخ دهند:

  • انسجام محکم استخوان فک: اول از همه، ایمپلنت ها داخل استخوان فک قرار می گیرند. این کار مستلزم ایجاد برش روی لثه در قسمتی است که دندان از دست رفته آنجا بوده است، سپس با دریل حفره ای داخل استخوان ایجاد می شود و ایمپلنت درون حفره آن کار گذاشته می شود. سپس لثه بخیه زده می شود و اجازه داده می شود بهبود پیدا کند. پس از آن، یک اباتمنت روی قسمت قابل مشاهده ایمپلنت گذاشته می شود، که اجازه می دهد جایگذاری بریج دندانی راحت تر و قابل اطمینان تر باشد. گرچه نمی توان دندان دائم از دست رفته را مجدداً رویاند، اما این بهترین راهکار برای جایگزینی آنها است.

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

  • از آنها می توان کنار دندان های طبیعی استفاده کرد: در صورت وجود تعدادی دندان طبیعی، می توان کمتر از 4 ایمپلنت کاشت. البته لازم است دندان های طبیعی تراشیده شوند و به یک تکیه گاه برای بریج های دندانی تبدیل شوند، بنابراین وقتی می خواهید دندان مصنوعی دائمی داخل دهان خود قرار دهید، می توانید در هزینه های خود صرفه جویی کنید. از نظر مزایا، این درمان های دندانی نه تنها باعث می شوند اینگونه به نظر برسد که هنوز دندان های طبیعی خود را دارید، بلکه این روکش ها و بریج های پرسلاینی، در مقایسه با ترمیم های زیبایی مصنوعی، عملکردی درست شبیه دندان های طبیعی دارند.
  • چرا باید زحمت درمان All-On را به خود داد؟ دلیل اینکه چرا دندانپزشک ها فرایندهای All-On و انواع آن را پیشنهاد می دهند این است که آنها راهکاری مؤثر برای افرادی هستند که تعداد زیادی دندان از فک بالا یا پایین آنها از دست رفته است. علاوه بر این، بهترین راهکار برای پرداختن به شرایط بی دندانی کامل، بر خلاف دندان مصنوعی است. وقتی اکثر دندان های شما از دست می روند، بهتر است روی پروتزهای مصنوعی ثابت تر سرمایه گذاری کنید که در درمان های All-On، در مقایسه با دندان های مصنوعی سنتی، شبیه ترین عملکرد را به دندان های طبیعی داشته باشند.
  • پروتزهای مصنوعی متحرک لازم نیستند. لازم نیست با ایمپلنت ها از پروتزهای مصنوعی متحرک یا ثابت استفاده کنید، زیرا در بسیاری موارد، می توان ظرف چند روز پروتزهای طولانی مدت را روی ایمپلنت قرار داد. بعلاوه، استفاده از ایمپلنت های All-On اجازه می دهد دندان هایی محکم داشته باشید که نه تنها ظاهری طبیعی دارند بلکه عملکرد و ظاهری که بوجود می آورند شبیه دندان های طبیعی است، در حالی که بایتی با ثبات بوجود خواهند آورد. آنها از بعضی لحاظ حتی بهتر از دندان های طبیعی هستند زیرا وقتی روکش یا بریج شکسته می شوند، به راحتی می توانید روکش جدید جایگزین آن کنید.
  • چرا نباید بیشتر از 8 ایمپلنت استفاده کرد؟ با یک فرایند All-On، مثل این است که 4-8 ریشه داخل استخوان فک شما قرار بگیرند، در حالی که بقیه دندان درست بالای لثه ها قرار می گیرد. بنابراین هنگام نخ دندان کشیدن، به نوع خاصی نخ دندان نیاز دارید تا فاصله های جدید غیر عادی بین دندان های مصنوعی که بالای لثه قرار می گیرند را تمیز کنید. نیاز نیست برای هر دندان از دست رفته پول زیادی صرف کنید. هر دندان باقی مانده ای که دارید می تواند به عنوان یک پست عمل کند تا از تعداد ایمپلنت های دندانی مورد نیاز برای کامل کردن قوس دندانی کاسته شود.

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

  • برای کاشت ایمپلنت در گذشته تعداد ایمپلنت های بیشتری نیاز بود. در گذشته، کاشت ایمپلنت ها نیاز به تعداد بیشتری ایمپلنت داشت تا جایگزین یک دست دندان کامل شوند. علاوه بر این، می تواند شامل کاشت استخوان فک و مدت زمان بهبود 6 تا 9 ماهه لازم باشد، قبل از آنکه دنچرهایی شبیه روکش یا بریج روی ایمپلنت ها قرار بگیرد. مشخصه ویژه آنها درد پس از جراحی، طولانی شدن دوره بهبود، و تآثیر روی بودجه بیمار است. پروتزهای مصنوعی موقت نیز تا زمانی می توانند کار گذاشته شوند که پروتز نهایی ظرف یک هفته تا سه ماه، در لابراتوار دندانی ساخته می شود.
  • برای همه دندان ها تنها یک جراحی لازم است. به جای انجام جراحی کاشت ایمپلنت های دندانی یکی پس از دیگری، راهکار All-On به دندانپزشک اجازه می دهد همه دندان های فک بالا یا پایین را به جای چند جراحی، تنها با یک جراحی جایگزین کند. اگر تقویت استخوان نیاز نباشد، تنها 4-8 ایمپلنت دندانی و یک بریج ثابت نیاز است. بعلاوه، هنگام قرار گیری ایمپلنت ها داخل فک، عمق، زاویه، و فواصل نیز مد نظر قرار می گیرند.
  • شما به کدام فرایند All-On نیاز دارید؟ آیا باید ارزانترین بسته را بردارید یا گرانترین را؟ بر اساس وضعیت دهان و دندان های باقی مانده شما، آیا 8 ایمپلنت دندانی نیاز دارید، یا دو ایمپلنت برای شما کفایت می کنند؟ با دندانپزشک خود مشورت کنید کدام یک برای شما مناسب تر است و شما استطاعت پرداخت هزینه کدام گزینه را دارید؟ هیچ پاسخ جامعی وجود ندارد که برای همه بیماران مناسب باشد. این به موقعیت دهان شما بستگی دارد، و اگر برای قرار گرفتن تحت این نوع جراحی ها سن شما اندکی بالاست، گاهی اوقات بهترین سرمایه گذاری شما این است که پروتزهای دندانی متحرک را دریافت کنید.

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

  • راهکار دندانی قابل پرداخت: گزینه All-On راهکاری است که بسیاری از افرادی که اکثر (و نه همه) دندان های خود را از دست داده اند، و کاندید دریافت ایمپلنت های دندانی هستند، آن را ترجیح می دهند. زیرا بیشتر قابل پرداخت می باشند و مانند یک میز هستند که چهار پست یا پایه دارد و آنقدر کافی هستند که ساختاری با ثبات بوجود بیاورند. پس از تجربیات بسیار زیاد در گذشته، دندانپزشک ها دریافتند که حداقل 4 ایمپلنت (یا کمتر، اگر تعدادی دندان طبیعی دارید که بتوان آنها را تراش داد) لازم است تا به همان میزان ثبات و استحکامی دست یافت که در دندان های طبیعی دائمی وجود دارد.
  • اگر پول اضافی دارید: دریافت All-On-5 و All-On-6 یا حتی All-On-8 به عنوان یک اقدام احتیاطی عمل می کند که برای ساختار بریج شما ثبات بیشتری فراهم می آورند. برخی بریج ها می توانند حتی روی یک دندان یا ایمپلنت قرار بگیرند (بریج های دندانی یک طرفه). با این حال، اگر شما استطاعت پرداخت هزینه ایمپلنت های All-On-5 یا All-On-8 را داشته باشید، می توانید از استحکام و انسجان ساختار استخوان اطمینان بیشتری داشته باشید.

چگونه درمان با تکنیک All-On عملی است؟

قبل از بهره مند شدن از درمان All-On، لازم است ابتدا CT اسکن، تصاویر رادیو گرافی با اشعه ایکس، یا اسکن دیجیتالی بگیرید. علاوه بر این ممکن است برای شما قالب دندانی تهیه کنند تا کمک کند طراح بریج، بهترین شکل شما را برای بریج یا بریج های شما برای دهان شما با ویژگی های خاص خود و دندان های باقی مانده درآورد. اسکن دیجیتالی این مزیت را دارد که برای لابراتوار دندانپزشکی این امکان را بوجود می آورد که از طریق کامپیوتر، یا CDA (طراحی با کمک کامپیوتر computer-assisted design) یک تصویر سه بعدی از بریج نهایی را طراحی نماید، که سپس می تواند به صورت سه بعدی پرینت گرفته شود و پس از آن به سرعت داخل دهان قرار گیرد.

  • کاشت: پس از مشاوره شخصی با بیمار، وقت جراحی دهان مشخص خواهد شد. این همان روزی است که ایمپلنت ها کار گذاشته می شوند. این کار معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می شود تا جراحی بدون درد انجام شود.
  • 4 روز بعد: چهار روز بعد، بریج موقت نهایی روی ایمپلنت ها قرار خواهد گرفت مگر آنکه بخواهید فرایند شما به صورت یک روزه انجام شود، که در آن بریج همان روز روی ایمپلنت در حال بهبود قرار می گیرد. به صورت استاندارد، یک دندان مصنوعی موقتی یا بریج ثابت پس از کاشت ایمپلنت ساخته خواهد شد.

با این دندان های موقتی است که بهترین شکل ممکن می توانید به سبک عادی زندگی خود بازگردید. یک بار دیگر می توانید به صورت عادی غذا بخورید و بجوید. دیگر نیاز نیست غذای کودک بخورید زیرا هم بریج های نهایی را ندارید، و هم می توانید لبخندی موقتی داشته باشید که تقریباً به اندازه لبخندی که در آینده خواهید داشت زیبا است.

  • سه ماه بعد: گاهی اوقات، خیلی زود، و پس از سه ماه، دندان های مصنوعی موقت با بریج های نهایی تعویض می شوند. همین زمان ها است که استخوان بهبود پیدا کرده است تا به خوبی ایمپلنت را درون خود نگه دارد، و اجازه دهد بریج مصنوعی نهایی به پست فلزی متصل شود.
  • چکاپ های منظم و بهداشت دهانی: پس از آنکه درمان به اتمام می رسد، باید هر شش ماه یک مرتبه برای چکاپ به دندانپزشک مراجعه نمایید تا از خدمات بهداشتی و درمانی دندانپزشکی بهره مند شوید. به محضی که بریج نهایی خود را دریافت می کنید، دندانپزشکی که فرایند را انجام داده است، به شما یاد خواهد داد چطور با نخ دندانی که طراحی ویژه ای دارد نخ دندان بکشید.

 

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

آیا راهکارهای دندانی All-On توصیه می شوند؟

به لطف راهکار ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-5، All-on-6، و All-on-8، نیاز نیست منتظر بازه زمانی طولانی مدت بهبود و انجام کاشت چندین ایمپلنت باشید. آیا می توانید کاشت 32 ایمپلنت و قرار گرفتن 32 روکش روی آنها را تصور کنید؟ نه تنها غیر ممکن است؛ بلکه به صورت باور نکردنی دردناک و غیر قابل تحمل است و رنجی که مجبورید تحمل کنید به اندازه دوره شکل گیری بچه تا زمان تولد طول خواهد کشید. دیگر نیاز نیست به هزینه آن اشاره کنیم. بعلاوه، در این روش از پرینت سه بعدی و اسکن دیجیتالی استفاده می شود که این امکان را بوجود می آورد که بتوان از خدمات ایمپلنت های یک روزه بهره مند شد تا دیگر نیاز نباشد دوباره به مطب مراجعه کرد یا از روکش های موقت استفاده کرد.

مزیت مهم دیگر استفاده از فرایند all-on این است که احیاء می تواند روی بافت های استخوانی کوچک صورت گیرد، بدون نیاز به تقویت یا پیوند استخوان. به عبارت دیگر، با بهره مند شدن از راهکار all-on تنها با یک جراحی کوچک مواجه خواهید بود، در مقایسه با دریافت چندین ایمپلنت دندانی برای تک تک دندان های از دست رفته. علاوه بر این، هزینه آن به شکلی باور نکردنی کمتر خواهد بود زیرا نیاز به جراحی، درد و ناراحتی، و زمان بهبود اضافی نیست. این بهترین و عملی ترین راهکار برای افرادی است که عذاب گذاشتن و درآوردن و شستن پروتزهای مصنوعی را در سنین پیری خود نمی خواهند.

 

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4، All-on-6 و All-on-8

ایمپلنت های دندانی All-on-4 و All-on-6؛ کدامیک برای شما بهتر است؟

هر دوی این راهکارها فوق العاده هستند، برای افرادی که می خواهند همزمان برای تعداد زیادی از دندان های خود در یک فک جایگزین قرار دهند. روی هم رفته دوره تنظیم و انطباق و بهبود اندک است و خیلی زمان نمی برد که بیمار فراموش خواهد کرد دندان های داخل دهان او طبیعی نیستند. علیرغم همه اطلاعاتی که در این مقاله ارائه دادیم باید بگوییم تنها دندانپزشک ها و متخصصان کاشت ایمپلنت می توانند مشخص نمایند هر بیمار چه تعداد ایمپلنت برای قرار گرفتن دست دندان ثابت روی آنها نیاز است.

ایمپلنت های all-on با استخوان فک بیمار جوش می خورند. به این معنا که ایمپلنت های دندانی می توانند به اندازه دندان های طبیعی محکم باشند. ایمپلنت ها داخل استخوان فک قرار می گیرند بنابراین لازم است کیفیت آن سنجیده شود، و این هم تنها از عهده دندانپزشک بر می آید. هیچ راهکاری نیست که تنها راهکار خوب ممکن باشد. هر بیمار شرایط متفاوتی دارد و لازم است بر اساس این شرایط تصمیم گیری شود. هر نوع ایمپلنتی که انتخاب شود، به بیمار کمک می کند لبخند زیبای خود را دوباره داشته باشد.

از نخستین مرتبه که لیزر در درمان دندانپزشکی مورد استفاده قرار گرفت، کاربرد آن به سرعت و ظرف مدت کوتاهی افزایش یافت. استفاده از این فناوری در کاشت ایمپلنت های دندانی نیز با استقبال شدیدی مواجه شد. ایمپلنت های دندان گزینه هایی فوق العاده برای جایگزینی دندان های از دست رفته هستند و انتخاب دندانپزشکی که از لیزر برای فرایند کاشت ایمپلنت استفاده می کند کاملاً عاقلانه است. درمان با کمک لیزر در مقایسه با استفاده از اسکالپل ها (چاقوی کوچک جراحی) و نیز تیغ جراحی دارای مزایای بیشتری است، از جمله:

  • افزایش قدرت دید محل جراحی
  • کنترل بیشتر و دقیق تر روی برش ها
  • حداقل آسیب به بافت های اطراف
  • جلوگیری از خونریزی زیاد
  • کاهش تورم
  • کاهش عفونت در نتیجه تأثیر روش های مختلف استریلیزاسیون، و در نتیجه کاهش درد پس از جراحی.
  • راحتی بیشتر بیمار

در حال حاضر، انواع مختلف فرایندها با استفاده از لیزر انجام می شوند. بر اساس طول موج هایی که استفاده می شوند و نیز بافتی که لیزر روی آن عمل می کند، می توان لیزر را به دسته های مختلفی تقسیم بندی نمود. تمام طول موج های لیزرهای موجود را نمی توان برای تمام موقعیت های ایمپلنت های دندان استفاده کرد. جراح کاشت ایمپلنت باید شرایط، معایب و مزایا و نیز کارآمدی لیزرهای موجود را بسنجد و بر اساس آنها تصمیم بگیرد از چه طول موجی استفاده کند.

کاشت ایمپلنت با لیزر

کاشت ایمپلنت با لیزر

 

لیزر در چه مراحلی از کاشت ایمپلنت به کار می آید؟

کاشت ایمپلنت

در صورتی که استخوان از ارتفاع و عرض کافی برخوردار باشد، کاشت غیر تهاجمی ایمپلنت، با ایجاد کوچکترین شکاف در بافت، یکی از شناخته شده ترین راه های کاشت ایمپلنت است. به جای استفاده از میکرو موتور می توان از لیزر بافت سخت برای ایجاد شکاف اولیه برای قرار دادن ایمپلنت درون آن استفاده کرد. از لیزر می توان برای برداشتن بافت نرم و نیز غشاء استخوان به شکل دایره و با قطر حدوداً 2-3 میلی متر استفاده کرد و بقیه مراحل برش استخوان با استفاده از یک دریل دستی انجام خواهد شد. بر خلاف دریل های سنتی احتمال لغزیدن سر لیزر بسیار اندک است. این باعث می شود زمان بهبود تا میزان زیادی کاهش یابد، فرایند جوش خوردن با سرعت بیشتری پیش برود، و بیمار ناراحتی کمتری تجربه کند و میزان تماس استخوان با ایمپلنت افزایش می یابد. علاوه بر این، نیازی به ضربه در طول برداشتن فلپ (توده ای از بافت که قسمتی از آن با عمل جراحی جدا می شود) و بخیه زدن نیست. این فرایند را می توان با استفاده از راهنمای جراحی که برای قرار گرفتن ایمپلنت با کمک لیزر آماده شده است انجام داد. از جمله مزایای انجام این مرحله با کمک لیزر عبارتند از کاهش التهاب پس از جراحی در نتیجه تمیزتر و استریل بودن محل جراحی و راحت قرار دادن ایمپلنت. تنها نکته این است که تمام فرایند برش استخوان را نمی توان با استفاده از لیزر انجام داد.

برداشتن بافت از روی ایمپلنت طی مرحله دوم

در مرحله دوم جراحی کاشت ایمپلنت دندان، به راحتی و با دقت زیاد می توان از تمام طول موج های لیزر برای برداشتن بافت روی ایمپلنت استفاده کرد. برای این کار متخصص کاشت ایمپلنت به راحتی بافت روی ایمپلنت را با استفاده از لیزر می سوزاند تا به کلاهک روی ایمپلنت دست پیدا کند،  بدون اینکه بیمار هیچ درد و ناراحتی احساس کند. این فرایند کاملاً بی ضرر است و به پیشگیری از تغییر شکل ستیغ استخوان کمک می کند. تنها باید متخصص مراقب باشد نوک لیزر را به صورت کاملاً طبیعی حرکت دهد و از نگه داشتن آن در یک منطقه برای مدت زمان طولانی پرهیز نماید تا از افزایش حرارت روی اجزاء ایمپلنت پرهیز شود. بعلاوه، باید مراقب بود اتصال لثه با اطراف ایمپلنت به میزان کافی حفظ شود. بافت های حاشیه ای اگر با کمک لیزر برش خورده باشند، پس از بهبود تحلیل نخواهند رفت. اصلی ترین مزایای استفاده از لیزر در این مرحله عبارتند از توقف خونریزی؛ سهولت دسترسی بصری به پیچ کاور (پیچی که طی مرحله استئواينتگريشن روی ایمپلنت قرار می گیرد)، تولید یک لخته خون محافظ- کمک به بهبود و راحتی بیمار در طول درمان و پس از آن. علاوه بر همه اینها، روکش دندان را می توان در همان جلسه روی ایمپلنت قرار داد.

کاشت ایمپلنت با لیزر

کاشت ایمپلنت با لیزر

کمک به درمان پری ایمپلنتیت

پری ایمپلنتیت عبارت است از پیشرفت سریع شکست استئواينتگريشن، که منجر به تولید سموم باکتریایی می شود که تغییرات التهابی و تحلیل استخوان را در پی خواهد داشت. در صورت بروز پری ایمپلنتیت، سطح ایمپلنت با سلول های بافت نرم، باکتری و دیگر عوراض جانبی باکتریایی آلوده می شود. برداشتن تمام پلاک های باکتریایی و اندوتوکسین ها (یا درون زهر، سمی است که در داخل باکتری وجود دارد و تنها پس از انهدام باکتری خارج می شود) از بین شیارهای ایمپلنت، با استفاده از ابزارهای مکانیکی کار دشواری است. برطرف کردن تمام مواد خارجی و پاک کردن و ضد عفونی کردن تمام بافت های آلوده را می توان با استفاده از طول موج هایی از لیزر انجام داد که به استخوان آسیبی نمی رسانند. برخی از طول موج های لیزر را می توان برای پاکسازی مؤثر پلاک و رسوب روی اباتمنت ایمپلنت استفاده کرد، بدون اینکه به سطح آنها هیچ آسیبی وارد شود.

خارج کردن ایمپلنت از درون استخوان فک

در پی افزایش استفاده از ایمپلنت های دندان، به همین میزان، شکست ایمپلنت و نیاز به درمان نیز افزایش یافته است. گاهی اوقات با شکست ایمپلنت دندان نیاز است ایمپلنت به روش جراحی و با استفاده از تکنیک هایی مانند block resection، برداشت استخوان باکال، برداشت استخوان با کمک مته، از داخل استخوان فک خارج شود. انجام این کار با استفاده از لیزر از کمترین میزان تهاجمی بودن برخوردار است. مکانیزم برش با استفاده از انرژی لیزری انجام می شود که با اسپری هوا- آب جذب می شود که روی بافت هدف انفجارهای میکرو ایجاد می کند. با استفاده از این تأثیرات جنبشی آب می توان برش های تمیز بدون آسیب های حرارتی ایجاد نمود. طی این فرایند لیزر می تواند روی بافت های اطراف تأثیر ضد عفونی کنندگی داشته باشد و موجب خواهد شد بهبود بافت بدون هیچ مشکلی صورت گیرد.

نه تنها ایمپلنت های دندانی برای افراد مبتلا به دیابت خطری ندارند، بلکه جایگزینی پروتزهای دندان با ایمپلنت های ثابت دندانی می تواند سلامت آنها را ارتقاء بخشد. ایمپلنت ها علاوه بر اینکه به شما کمک می کنند با خیال راحت رژیم غذایی متعادلی داشته باشید، موجب کاهش التهاب، سوزش و ناراحتی و عفونت هایی خواهند شد که بروز آنها با وجود دندان های مصنوعی شایع تر است. این خطر بیماری های خطرناک پریودنتال (اطراف لثه) و نیز عفونت ها و مشکلات پس از کاشت ایمپلنت را به حداقل خواهد رساند.

هرچند این کاملاً صحت دارد که افراد مبتلا به دیابت ممکن است قبل و بعد از کاشت ایمپلنت به مراقبت های خاصی نیاز داشته باشند تا مشکلات آنها را به حداقل میزان ممکن برسانند. مطالعات اخیر حاکی از آن است افرادی که دیابت خود را تحت کنترل دارند، تا زمانی ایمپلنت های دندانی برای آنها بی خطر است که سلامت عمومی آنها در حد استانداردهای سلامت پیش از فرایند باشد.اگر مبتلا به دیابت هستید و به ایمپلنت های دندانی نیاز دارید، تعلل نکنید و هر چه سریع تر برای دریافت آنها اقدام کنید.

دیابت و کاشت ایمپلنت

دیابت و کاشت ایمپلنت

تأثیر دیابت و موفقیت ایمپلنت های دندانی

بر اساس تحقیقاتی که روی ایمپلنت های دندانی و دیابت صورت گرفته است، مشخص شده زمانی که دیابت به خوبی تحت کنترل است، فرایند کاشت ایمپلنت های دندانی کاملاً بی خطر و قابل پیش بینی است و احتمال برزو مشکلات در آنها به اندازه ی افراد سالم است. این برای افراد بزرگسال مبتلا به دیابت که در پی جایگزینی سالم و با دوام تر برای پروتزهای مصنوعی هستند خبر خوبی است.

نکات لازم برای افراد مبتلا به دیابت که قصد استفاده از ایمپلنت های دندان را دارند:

به کدام یک مبتلا هستید؟ دیابت نوع 1 یا نوع 2 ؟

کنترل دیابت نوع 1 مشکل تر خواهد بود. به این معنا که خطرات و میزان شکست درمان ایمپلنت های دندانی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 اندکی بیشتر از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 است. البته نمی توان گفت افراد مبتلا به دیابت نوع 1 نمی توانند ایمپلنت دندانی داشته باشند، با این حال، جراح دهان و دندان شما در مرور پرونده های پزشکی و دندانپزشکی شما دقیق تر خواهد بود و به بررسی سلامت عمومی شما خواهد پرداخت و از سوابق عفونت ها و جدول زمانی معمول بدن شما هنگام بهبودی اطلاعات کسب خواهد کرد.

علاوه بر این، در بیماران مبتلا به دیابت ممکن است سن بیشتر از معمول مهم باشد. علت این امر آن است که هر چه مدت زمان طولانی تری به دیابت مبتلا بوده باشید، شما بیشتر مستعد عفونت خواهید بود و فرایند بهبودی شما کند تر پیش خواهد رفت. در صورتی که به دیابت مبتلا هستید و به دریافت ایمپلنت های دندانی علاقه مند هستید، هر چه زودتر اقدام کنید بهتر است.

دیابت و کاشت ایمپلنت

دیابت و کاشت ایمپلنت

آیا دیابت شما تحت کنترل است؟

مرور تعدادی از مطالعات انجام شده در این زمینه حاکی از آن است که بیمارانی که دیابت آنها تحت کنترل است، به هیچ عنوان بیشتر از بیماران غیر دیابتی در معرض خطرات مشکلات یا شکست ایمپلنت های دندانی نخواهند بود. علاوه بر این، همین تحقیقات نشان می دهند که در بیماران دیابتی که دیابت آنها تحت کنترل نیست، میزان عفونت پس از فرایند کاشت ایمپلنت و نیز شکست درمان آنها بالاتر بوده است.

ایمپلنت های دندانی درون لثه ها و استخوان های فک قرار دارند. فرایند بهبود آنها به فرایندهای طبیعی بهبود بدن یا بازسازی بافت استخوان فک بستگی دارد که استخوان اطراف فک ها را به پست جوش می دهد (استئواینتگریشن osseiointegration). سپس، لثه ها نیز باید بهبود یابند. این جوش خوردن کامل با استخوان فک و لثه ها همان چیزی است که ایمپلنت های دندان را تا حد زیادی شبیه دندان های واقعی می کند، و به همین دلیل دائمی تر از پروتزهای دندان هستند.

از آنجا که ممکن است فرایند بهبود برای افراد مبتلا به دیابت کندتر باشد، در بیمارانی که دیابت آنها تحت کنترل نیست، زمان بهبود آنها دشوارتر خواهد بود. بنابراین، جراح دهان و دندان شما کمک خواهد کرد مجدداً به روال معمول بازگردید، و طرح درمانی انتخاب خواهد کرد تا دیابت خود را تحت کنترل داشته باشید و مطمئن شوید که تمام تلاش خود را می کنید تا از ابتلا به بیمار لثه پیشگیری کنید. زمانی که این قطعات پازل کنار یکدیگر قرار می گیرند، مجدداً باید به متخصص کاشت ایمپلنت مراجعه کنید تا بررسی کند که آیا برای دریافت ایمپلنت آمادگی دارید یا خیر.

دیابت و کاشت ایمپلنت

دیابت و کاشت ایمپلنت

آیا از سلامت عمومی برخوردار هستید؟

یکی از معمول ترین سؤالاتی که بیماران دیابتی می پرسند این است که “آیا سن من آنقدر زیاد است که نتوانم از ایمپلنت ها استفاده کنم؟” در واقع، این سلامت شما – و نه سن شماست- که مشخص می کند شما برای دریافت ایمپلنت ها گزینه ی مناسبی هستید یا خیر. در صورتی جراح دهان و دندان ایمپلنت را برای شما مناسب نمی داند که:

  • در حال حاضر بیماری لثه یا پریودنتال دارید.
  • تراکم استخوان شما بسیار پایین است (هرچند اگر برای دریافت ایمپلنت گزینه ی مناسبی باشید، می توان راجع به گزینه های پیوند استخوان صحبت کرد).
  • به نظر می رسد که بیمار یا تمایل ندارد یا قادر نیست صبورانه دوره ی پس از کاشت ایمپلنت را سپری کند، که به مراقبت و توجه دقیق به چیزهایی نیاز دارد که می خورد یا در دهان خود قرار می دهد، کاری که اجازه می دهد ایمپلنت ها به طور کامل بهبود یابند.
  • آیا سیگار می کشید- فرایند بهبود برای افراد سیگاری نه تنها دشوارتر است بلکه عمل مکیدنی که برای انجام آن نیاز است می تواند باعث شود مشکلاتی بوجود بیایند که در فرایند بهبود و موفقیت کاشت ایمپلنت مشکل ایجاد خواهند کرد. در اکثر مواقع، افراد سیگاری باید در طول این دوره این عادت خود را ترک کنند که ممکن است چند ماه طول بکشد.
  • قبلاً برای درمان سرطان دهان تحت درمان قرار گرفته اید یا داروهای بیس فسفات مصرف نموده اید.
  • شرایط یا بیماری دارید که قابلیت بهبود شما را پیچیده می کند.

تمام این مشکلات و دیگر ملاحضات باید طی جلسه ی مشاوره مورد بحث قرار بگیرند.

دیابت و کاشت ایمپلنت

دیابت و کاشت ایمپلنت

ایمپلنت های دندان کمکی برای حفظ رژیم غذایی سالم برای افراد دیابتی

آیا تا به حال توجه کرده اید که سالم ترین رژیم غذایی برای افراد مبتلا به دیابت حجم زیادی غذاهای تازه و کامل را شامل می شود که به عملکرد جویدن و آسیاب کردن بیشتری نیاز دارند؟ در مقایسه با پروتزهای مصنوعی، دائمی بودن ایمپلنت های دندان- که محکم درون استخوان فک و لثه قرار گرفته اند- خوردن غذاهایی که دوست دارید را برای شما آسان و بدون درد می کند.

احتمال تکان خوردن پروتزهای مصنوعی زیاد است، که موجب التهاب و حساسیت لثه ها می شود. خوردن غذاهای خاصی که به کشیدن، پاره کردن، یا آسیاب کردن نیاز دارند و دندان ها باید مقاومت بیشتری داشته باشند (مانند سبزیجات مقوی حاوی فیبر زیاد)، برای دندان های مصنوعی دشوارتر خواهد بود. افرادی که در قرار گرفتن دندان های مصنوعی خود مشکل داشته یا التهاب و ناراحتی دارند، بیشتر امکان دارد که غذا نخورند یا غذاهای نامناسب بخورند (نرم تر، فراوری شده، دارای کربوهیدرات بیشتر)، که می تواند پایین نگه داشتن سطح قند خون را دشوارتر کند.

بارداری دوره ای است که باید از آن لذت برد، زمانی که شاهد شکوفه ی وجود خود خواهید بود و در بهترین حالت خود به سر می برید. اما، در دوران بارداری بدن شما دچار تغییرات فیزیولوژیک بسیاری می شود و تحت فشار زیادی قرار می گیرد در نتیجه فعالیت ها و فرایندهای بسیاری هستند که باید طی این دوره پرهیز شوند. شاید مشاهده کرده باشید که بارداری موجب بروز مشکلات دندانی دور از انتظاری شده باشد و حتی یکی از دندان های خود را از دست داده باشید. ممکن است بخواهید بدون تعلل، هر چه زودتر فاصله ی بین دندان ها را پر کنید و زیبایی لبخند خود را بازگردانید. یکی از سوألاتی که همواره برای زنان بارداری که مشکلات دندانی دارند مطرح است در زمینه کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری و خطرات احتمالی آن است.

اگر بخواهیم به صورت کوتاه پاسخ دهیم باید بگوییم، پس از پایان سه ماهه ی اول می توان ایمپلنت دندانی دریافت کرد. نگرانی شما کاملاً قابل درک است. با این حال، اکثر دندانپزشک ها و متخصص های جراحی لثه و کاشت ایمپلنت توصیه می کنند تا زمانی که وضعیتی اورژانسی پیش نیامده باشد، تا پایان دوره ی بارداری صبر کنید.

علل به تأخیر انداختن کاشت ایمپلنت دندانی تا پایان بارداری

این توصیه ی متخصصان به چند علت است. از جمله:

1.     بالا رفتن احتمال خطر و مشکلات پس از جراحی

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

بارداری هیچ تناقضی با کاشت ایمپلنت های دندانی ندارد اما به هر حال کاشت ایمپلنت نوعی فرایند جراحی است و بهتر است جنین خود را در معرض هیچ خطری قرار ندهید، مگر آنکه شرایط اضطراری پزشکی وجود داشته باشد. ایمپلنت دندانی نوعی پست تیانیومی ظریف است که از طریق جراحی درون استخوان فک قرار داده می شود تا دندان های مصنوعی را در جای خود نگه دارد. بهبود استخوان فک و جوش خوردن ایمپلنت با آن، تا وقتی که دندان مصنوعی روی آن قرار داده شود، زمان می برد. هر نوع جراحی طی دوران بارداری با مشکلات بسیاری همراه است و اگر انتخاب دیگری وجود دارد بهتر است از انجام آن خودداری کنید.

2.     بهتر است از قرار گرفتن در معرض اشعه ی ایکس خودداری کنید.

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

پیش از جراحی کاشت ایمپلنت دندانی لازم است با اشعه ی ایکس از استخوان فک تصویر رادیوگرافی تهیه شود تا محل دقیق ایمپلنت مشخص شود. گرچه اشعه ی ایکس دندانپزشکی برای زنان باردار طی سه ماهه ی اول و سوم بارداری کاملاً بی خطر است، قرار گرفتن جنین در معرض مقادیر اندک اشعه ی مورد استفاده در رادیولوژی نیز می تواند خطرناک باشد. درست است که اشعه ی ایکس تشخیصی دندانپزشکی تنها روی منطقه ی دهان متمرکز می شود، اما بسیاری افراد ترجیح می دهند حین دوران بارداری از هر گونه اشعه ی ایکس کاملاً به دور باشند تا جنین آنها در معرض هیچ خطری قرار نگیرد.

3.     پرهیز از داروهای بیهوشی

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

گرچه مطالعات حاکی از آن است که درمان های دندانپزشکی که تحت بی حسی موضعی انجام می شوند طی دوران بارداری هیچ خطری ندارند، اما توصیه می شود طی این نه ماه از هر گونه داروهای آرام بخش یا بیهوشی عمومی پرهیز کنید. داروهای بیهوشی داروهای قوی هستند که ممکن است به جنین آسیب برسانند.

4.     کاهش استرس

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

سطح بالای استرس و اضطراب در مادر بارداری که انتظار تولد فرزند خود را می کشد می تواند روی رشد جنین تأثیر منفی داشته باشد. یک جراحی انتخابی طی دوره ای که به خودی خود استرس آور هست احتمالاً می تواند موجب افزایش اضطراب شود. در این دوره، هورمون ها می توانند موجب تغییرات خلق و خو و افسردگی شوند که تحت کنترل شما نیست. آرام باشید و روی جنین خود تمرکز کنید. به نگرانی های خود اضافه نکنید. بعد از زایمان به اندازه ی کافی زمان، و آنقدر آمادگی دارید که برای کاشت ایمپلنت دندانی تحت جراحی قرار بگیرید.

5.     بهتر است ایمپلنت های دندانی پس از تولد فرزندتان کاشته شوند.

پس از تولد نوزاد، به محضی که آمادگی کامل داشتید می توانید برای کاشت ایمپلنت به دندانپزشک مراجعه کنید. اگر شاد و سالم هستید، هیچ دلیلی برای تعلل وجود ندارد. در صورتی که بچه از شیر شما تغذیه می کند، دندانپزشک بهترین راهکار را به شما توصیه خواهد کرد. پس از جراحی و دوره ی نقاهت، دندان مصنوعی شما با استفاده از فن آوری مدرن و به دست متخصصان مجرب ساخته خواهد شد. رنگ، شکل، اندازه و نیز عملکرد دندان های جدید شما جایگزین بسیار مناسبی برای دندان طبیعی شما خواهد بود که خیلی زود اعتماد به نفس شما را باز خواهد گرداند. با نخستین لبخند کودکتان شما نیز با خیال راحت لبخند خواهید زد.

پیشگیری از نیاز به کاشت ایمپلنت در دوران بارداری

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

کاشت ایمپلنت دندانی در دوران بارداری

گرچه تا پایان دوران بارداری بهتر است برای جراحی کاشت ایمپلنت دندانی دست نگه دارید، اما به خاطر جنین خود هنوز ملزم هستید سلامت دهان و دندان های خود را حفظ کنید. در زیر به بیان نکاتی برای حفظ بهداشت دهان طی این دوره می پردازیم:

  • بهداشت دهان و دندان خود را به خوبی رعایت کنید تا از زخم شدن و ورم لثه ها، یکی از عوارض جانبی بارداری، پیشگیری کنید. اگر بیش از 6 ماه است که به دندانپزشک مراجعه نکرده اید، برای چکاپ و پاکسازی تخصصی دندان ها به دندانپزشک مراجعه کنید.
  • دو مرتبه در طول روز مسواک بزنید، حتماً هر روز نخ دندان بکشید و هر شب دهان خود را با دهانشویه ی فلورایده ی فاقد الکل شستشو دهید.
  • اگر تهوع صبحگاهی دارید، دهان خود را با محلول یک قاشق چایخوری جوش شیرین و یک لیوان آب شستشو دهید تا مانع عفونت دندان توسط اسید معده شوید.
  • رژیم غذایی متعادل و سالم با حداقل میزان قند و شکر داشته باشید.

جراحی لثه یا افزایش طول تاج دندان چیست؟

افزایش طول تاج دندان یکی از فرایندهای جراحی معمول است که طی آن، جراح لثه مقداری از بافت لثه یا استخوان، یا هر دو بر می دارد تا حجم بیشتری از دندان قابل مشاهده باشد. گاهی اوقات این جراحی زمانی که دندان ها نیاز به رسیدگی داشته باشند انجام می شود، اما در بیشتر مواقع در بالای لثه میزان کافی از دندان بدون پوشش لثه وجود ندارد تا بتواند پر شدگی دندان یا روکش آن را حمایت کند.

این اتفاق بیشتر زمانی رخ می دهد که دندان در خط لثه شکسته می شود یا وقتی که روکش دندان یا پر شدگی دندان از روی یا داخل دندان خارج شوند و زیر آنها پوسیدگی وجود داشته باشد. برای پر کردن مجدد دندان یا قرار دادن روکش جدید روی آن، ممکن است دندانپزشک نیاز داشته باشد اندازه ی بخشی از دندان که لثه روی آن قرار ندارد بیشتر باشد. این کار با برداشتن قسمتی از بافت لثه یا استخوان انجام می شود.

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

برخی افراد اطراف دندان های جلوی فک بالای خود بافت لثه ی زیادی دارند، که دندانپزشک ها آن را تحت عنوان “لبخند لثه ای” می شناسند و معتقدند باعث کاهش زیبایی لبخند فرد می شود که با جراحی افزایش طول تاج دندان قابل اصلاح است.

قبلا راجع به جزئیات این جراحی توضیحاتی ارائه نمودیم اما در این مطلب قصد داریم به مراقبت های لازم پس از آن بپردازیم.

مراقبت های لازم پس از جراحی لثه یا افزایش طول تاج دندان

عوارض جانبی و مشکلات پس از جراحی لثه در افراد مختلف متفاوت است، بنابراین ممکن است همه ی این دستورالعمل ها برای همه ی افراد صدق نکنند.

ناراحتی و مصرف داروها

برای شما داروی بی حسی موضعی تزریق شده است بنابراین کاملا طبیعی است که چندین ساعت پس از جراحی، اطراف فک شما بی حس باشد. برای به حداقل رساندن درد و ناراحتی، بهتر است مصرف داروهای مسکن را پیش از اتمام اثر داروی بی حسی، تقریبا یک ساعت پس از جراحی، شروع کنید. اگر درد شما به اندازه ی کافی کاهش نیافت، مسکن هایی مانند تیلنول Tylenol (استامینوفن)، ادویل Advil (ایبوپروفن) یا آلیو Aleve (ناپروکسن) مصرف کنید. مصرف داروهای مسکن در کنار رژیم حاوی غذاهای نرم و آبکی می تواند هر گونه عوارض جانبی مانند تهوع یا ناراحتی های معده را کاهش دهد. تا زمانی که نیاز است، طبق دستور پزشک مصرف داروهای مسکن خود را ادامه دهید. آنتی بیوتیک هایی که پزشک برای شما تجویز کرده است را طبق دستور تا انتها مصرف کنید.

خونریزی

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

پس از جراحی افزایش طول تاج دندان، مقداری خونریزی کاملا طبیعی است. ممکن است جراح یک تکه گاز استریل روی منطقه ی جراحی قرار داده باشد. برای حفظ فشار روی محل جراحی به مدت 20 دقیقه دندان های خود را محکم روی گاز قرار دهید؛ در صورت نیاز گاز استریل را تعویض کنید. ممکن است به مدت 24 ساعت در بزاق خود خون ببینید. برای پیشگیری از مشکلات احتمالی خونریزی، طی 48 ساعت نخست پس از جراحی از شستشوی شدید و پر فشار دهان یا استفاده از نی بپرهیزید. خونریزی شدید نخواهد بود. در صورتی که خونریزی ادامه داشت، به مدت 20 -30 دقیقه، روی محل جراحی یک چای کیسه ای مرطوب (که ابتدا درون آب داغ قرار گرفته، آب آن گرفته شده و درون گاز استریل پیچانده شده است) قرار دهید و دندان های خود را روی آن فشار دهید. اگر خونریزی همچنان ادامه داشت، با جراح لثه ی خود تماس بگیرید.

تورم و کبودی

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

تورم یکی از نشانه های طبیعی بهبودی است که معمولا ظرف مدت 48 ساعت به اوج خود می رسد. برای کاهش تورم، باید روی صورت نزدیک منطقه ی جراحی کیسه ی یخ قرار گیرد. طی 24 ساعت نخست پس از جراحی باید کیسه ی یخ 20 دقیقه روی صورت قرار گیرد و 20 دقیقه برداشته شود. پس از 24 ساعت، بهتر است به جای کیسه ی یخ از گرمای مرطوب یا کمپرس آب گرم استفاده کنید تا زمانی که ورم از بین برود. خشکی و سفتی عضلات فک می تواند باعث دشواری باز و بسته کردن دهان شود؛ این مشکل می تواند تا 10 روز پس از جراحی ادامه داشته باشد، تا جایی که می توانید روی مفاصل فک، کمپرس آب گرم قرار دهید. در صورت نیاز، برای کاهش درد می توان هر 6 – 8 ساعت، موترین Motrin (ایبوپروفن) و آلیو Aleve (ناپروکسن) مصرف نمود که از داروهای ضد التهاب هستند. علاوه بر این ممکن است اطراف محل جراحی کبود شود که ممکن است 4 – 7 روز ادامه داشته باشد.

پانسمان محل جراحی

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

ممکن است روی محل جراحی پانسمان قرار داده شود تا از آن محافظت کند. این نوع پانسمان یک ماده ی صورتی رنگ و بتونه مانند شبیه حباب آدامس است که اطراف دندان جراحی شده قرار داده شده است. این پانسمان باید تا اولین مراجعه پس از جراحی در جای خود باقی بماند. مهم است که تا پایان بهبودی محل جراحی، پانسمان روی آن باقی بماند، بنابراین در صورت خارج شدن آن به جراح خود مراجعه کنید تا آن را تعویض نماید.

رژیم غذایی

برای بهبودی کامل نیاز است که از تغذیه ی کافی برخوردار باشید. توصیه می شود در روز نخست پس از جراحی به خوردن غذاهای نرم مانند سوپ، پاستا، ماست، پودینگ، ماهی، تخم مرغ و پوره ی سیب زمینی اکتفا کنید. مقادیر زیادی آب و مایعات دیگر بنوشید. طی یک روز نخست پس از جراحی از خوردن غذاهای جامد و سفت و نیز مایعات داغ بپرهیزید. طی چند روز بعد از آن به تدریج می توانید غذاهای جامد بخورید. به محضی که احساس راحتی داشتید به رژیم غذایی سابق خود برگردید. از خوردن غذاها یا میوه های هسته، مغز یا دانه دار مانند توت فرنگی، تمشک، یا نان چاودار بپرهیزید. ذرت بو داده، نان فرانسوی و دیگر نان های سفت نیز نباید استفاده شوند.

از مصرف انواع دخانیات بپرهیزید.

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

مراقبت پس از جراحی لثه (افزایش طول تاج دندان)

کشیدن سیگار یا مصرف دیگر مواد دخانی می تواند فرایند بهبود را به تعویق بیاندازد یا موجب ناراحتی و مشکلات بیشتر شود.

بهداشت دهان و دندان

نخستین روز پس از جراحی می توانید تنها سطح جونده ی دندان های منطقه ی جراحی را به آرامی مسواک بزنید. مسواک را از پانسمان و منطقه ی لثه دور نگه دارید. از کشیدن نخ دندان یا استفاده از پروکسی براش (نوعی مسواک بین دندانی)، مسواک برقی، یا واتر پیک (واتر جت) در منطقه ی جراحی خودداری کنید. اگر جراح پس از اتمام جراحی برای شما کلرهگزیدین (Peridex) تجویز کرد، تا اولین مراجعه پس از جراحی روزی دو مرتبه دهان خود را با آن شستشو دهید. شستشوی دهان با محلول آب گرم و نمک، 2 – 3 مرتبه در روز نیز توصیه می شود. دیگر مناطق دهان را مانند قبل نخ دندان بکشید و مسواک بزنید. تمیز نگه داشتن دهان پس از جراحی ضروری است.

ممکن است در وب سایت های دیگر مطالب بسیاری در رابطه با فواید کاشت ایمپلنت دندانی خوانده باشید. به طور کلی، کاملا موافق هستیم که ایمپلنت های دندانی اغلب گزینه های درمانی هستند که می توانند به علل زیر، جایگزین دندان از دست رفته شوند که در واقع فواید آنها محسوب می شوند:
• ایمپلنت دندانی مانع تحلیل و از دست رفتن استخوان منطقه ی پیرامون دندان از دست رفته می شود.
• ایمپلنت های دندانی دندان های هر دو سمت شکاف به جا مانده از افتادن دندان را حمایت می کنند و مانع لغزیدن این دندان ها به سمت فضای خالی می شوند.
• ایمپلنت ها دندان مخالف فضای خالی را حمایت می کنند و مانع حرکت آن رو به پایین می شوند.
• در صورتی که طول زمانی که ایمپلنت های دندانی در دهان باقی می مانند را مد نظر قرار دهیم متوجه می شویم که این درمان مقرون به صرفه ترین درمان ممکن است.
با این حال، همه ی این اطلاعات غالبا در اینترنت پیدا می شوند. بنابراین مناسب دیدیم که اندکی هم به مشکلات همراه با آنها اشاره کنیم.

مشکلات کاشت ایمپلنت های دندانی

1. فرایند کاشت ایمپلنت های دندانی نوعی جراحی است که به دوره ی بهبود نیاز دارد.
2. ممکن است این نوع درمان گران تر از دیگر گزینه های درمان باشد.
3. شکست مکانیکی ایمپلنت دندانی.
4. شکست روکش دندان.

فرایند جراحی برای ایمپلنت ها

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

پس از قرار گرفتن ایمپلنت درون استخوان فک، به احتمال زیاد روی آن بخیه زده می شود، بنابراین نیاز به مراقبت زیادی خواهد داشت. یکی از مراقبت هایی که بر اساس تجربه کمک زیادی به بهبودی سریع تر محل جراحی می کند، خوردن غذاهای نرم و در عین حال مقوی است. علاوه بر آن، سعی کنید درست پس از جایگذاری ایمپلنت، محل آن را به خوبی هیدراته نگه دارید، به این معنا که با حفظ رطوبت آن، از خشکی محل جراحی جلوگیری کنید. خبر خوب اینکه، دهان به صورت خود به خود و به سرعت فرایند بهبودی را آغاز می کند. بنابراین، پس از قرار گرفتن ایمپلنت درون دهان، خیلی زود به شرایط طبیعی باز خواهید گشت.

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

در برخی موارد، ممکن است در فک استخوان کافی وجود نداشته باشد تا ایمپلنت را حمایت کند. این کمبود ممکن است پیوند یا تقویت استخوان را ضروری کند. این فرایند ممکن است تهاجمی تر باشد و دوره ی بهبودی آن طولانی تر شود.

گران تر بودن از سایر گزینه های درمان

شاید به زبان ساده حقیقت داشته باشد، زیرا این هزینه شامل فرایند جراحی و اجزاء ایمپلنت و ساخت روکش نهایی آن است. با این حال، اگر این هزینه را به طول عمر ایمپلنت درون دهان، فرضاً 20 سال، تقسیم کنیم متوجه می شویم این هزینه برای هر روز بسیار ناچیز است.
بسیاری از مراکز سود بسیار اندکی بابت کاشت ایمپلنت دریافت می کنند. اگر حتی به خرید یک اتومبیل فکر کنید، با احتساب اینکه در طول شبانه روز به طور 24 ساعته از آن استفاده نمی شود و دائما به تعمیر و سرویس نیاز دارد، عمر مفید آن در مقایسه با ایمپلنت که به صورت تمام وقت، حتی حین خواب در حال انجام وظیفه است، بسیار کمتر است. بنابراین ارزش دارد که برای داشتن لبخندی زیبا به اندازه ی یک عمر، سرمایه گذاری کنید.

شکست مکانیکی اجزاء ایمپلنت دندانی

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

 

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

به طور کلی، ایمپلنت از اجزاء زیر ساخته شده است:
1. خود ایمپلنت که به روش جراحی درون استخوان قرار می گیرد.
2. بخشی که به آن متصل می شود.
3. پیچی که اباتمنت را به ایمپلنت متصل می کند.
4. روکش دائمی که روی اباتمنت ثابت می شود.

این اجزاء ضروری هستند تا قادر باشند به طور کامل ایمپلنت را با وضعیت بالینی فرد قابل تطبیق دهند، اما متاسفانه هر یک از این اجزاء ممکن است دچار مشکل شوند. با این حال، در واقعیت نرخ موفقیت این فرایند 90 درصد است.

شکست روکش ایمپلنت دندانی

احتمال شکست روکشی که روی ایمپلنت قرار می گیرد بیشتر از شکست روکشی است که روی دندان طبیعی قرار می گیرد. دندان های طبیعی بواسطه ی الیاف لیگامان پریودنتال دارای انعطاف و نرمی هستند که ایمپلنت دندانی فاقد آن است، به این معنا که به جای جذب فشار ناشی از جویدن، این فشار مستقیما به روکش های دندان وارد می شود.

عوارض جانبی ایمپلنت های دندانی

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

عفونت اطراف ایمپلنت:

بر خلاف دندان های طبیعی، ایمپلنت ها دچار پوسیدگی نخواهند شد. با این حال، درست به همان شکلی که روی دندان ها پلاک تشکیل می شود، در صورتی که روکش ایمپلنت به طور مرتب تمیز نشود، مستعد تشکیل پلاک است که موجب تحریک لثه خواهد شد. این تحریک منجر به التهابی می شود که پس از آن می تواند به عفونت لثه و یا استخوان ختم شود. این مشکل تحت عنوان پری ایمپلنتیت شناخته می شود.

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

خطرات و عوارض جانبی کاشت ایمپلنت دندانی

اگر این التهاب در مراحل اولیه تشخیص داده شده و تحت درمان قرار گیرد، منجر به از دست رفتن ایمپلنت دندان نخواهد شد. با این وجود، اگر عفونت پیشرفت کند، ممکن است نیاز باشد ایمپلنت از درون استخوان خارج شود. به همین دلیل است که باید پس از جراحی ایمپلنت به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید تا مطمئن شوید بهداشت دهان شما به اندازه ای هست که از بروز این مشکل پیشگیری شود.
افراد مبتلا به دیابت و کسانی که سیگار می کشند بیشتر از سایرین در معرض خطر پری ایمپلنتیت هستند.

علائم و نشانه های مشکل ایمپلنت دندانی

علائم و نشانه های کلی مشکلات ایمپلنت های دندانی عبارتند از درد، التهاب و حساسیت، تورم و یا قرمزی لثه ی اطراف منطقه ی ایمپلنت دندانی. در موارد حاد ممکن است بیمار شاهد لق شدن ایمپلنت نیز باشد.
علیرغم این مشکلات، کاشت ایمپلنت های دندانی توصیه می شوند.
پیش از آغاز درمان، تمامی گزینه های درمان به بیمار معرفی می شوند، از جمله دنچرها و بریج ها. با توجه به معایب و مزایای هر یک، کاشت ایمپلنت بهترین گزینه ی موجود است، که اگر توسط متخصصی مجرب انجام شود 100 درصد موفقیت آمیز خواهد بود.

ایمپلنت دندانی چیست؟

ایمپلنت‌های دندانی ابزارهای مکانیکی هستند که برای جایگزینی هر یک از دندان‌های از دست رفته طراحی شده‌اند. ایمپلنت‌ها به عنوان ریشه‌های مصنوعی دندان عمل می‌کنند که روی سر هر یک از آنها دندان مصنوعی (روکش دندان، بریج، یا دنچر ) قرار می‌گیرد.

انواع ایمپلنتهای دندانی

ایمپلنت‌های دندانی داخل استخوانی شبیه ریشه‌ی دندان Endosseous root-form

این نوع ایمپلنت از رایج‌ترین ایمپلنت‌های دندانی هستند. Endosseous یا داخل استخوانی به این حقیقت اشاره دارد که ایمپلنت درون استخوان قرار می‌گیرد. root form یا شبیه ریشه‌ی دندان نیز حاکی از آن است که شکل ایمپلنت چیزی مشابه ریشه‍ی دندان‌های طبیعی تک ریشه است.

ایمپلنت‌های دندانی با قابلیت جوش خوردن با استخوان Osseointegrated

اصطلاح Osseointegrated به این حقیقت اشاره دارد که ارتباط مستقیمی بین سطح ایمپلنتها و بافت زنده‌ی استخوان وجود دارد. عملا تمامی ایمپلنت‌های داخل استخوانی شبیه ریشه‌ی دندان قابلیت جوش خوردن با استخوان را دارند.

اجزاء تشکیل دهنده‌ی ایمپلنت

اجزاء ایمپلنت دندانی

اجزاء ایمپلنت دندانی

1.     فیکسچر Fixture

فیکسچر به بخشی از ایمپلنتها گفته می‌شود که درون استخوان فک قرار می‌گیرد و با آن جوش می‌خورد. در واقع زیر خط لثه قرار می‌گیرد و از نظر عملی معادل ریشه‌ی مصنوعی دندان محسوب می‌شود.

الف) ساختار فیکسچر

فیکسچرهای ایمپلنت‌هایی که قابلیت جوش خوردن با استخوان را دارند از جنس فلز تیتانیوم هستند. این فلز ممکن است خالص (بیش از 5/99 % فلز خالص) یا از جنس آلیاژ (ترکیب تیتانیوم و آلومینیوم و وندیوم، تا استحکام آن افزایش یابد و در برابر شکست مقاوم شود) باشد.

فیکسچر ممکن است سوراخ دار یا توپر، استوانه‌ای یا پیچ مانند باشد.

ب) سطوح خاص فیکسچر

سطح فلزی بخش فیکسچر ایمپلنتها ممکن است صاف و صیقلی باشد یا اینکه برخی تولیدکنندگان این سطح را به صورت زبر، ماشینی یا ناهموار و دارای بافت تولید می‌کنند تا در سطح میکروسکوپی زبر باشد.

این کار موجب می‌شود کل سطح خارجی فیکسچر افزایش یابد، در نتیجه میزان پیوند استخوان با ایمپلنتها افزایش می‌یابد.

ج) روکش‌های خاص فیکسچر

اجزاء ایمپلنت دندانی

اجزاء ایمپلنت دندانی

 

گاهی اوقات سطح فیکسچر پوشیده از مواد خاصی است که قابلیت تولید استخوان را دارند، از جمله هیدروکسی آپاتیت. برخی تولیدکنندگان احساس می‌کنند که این به تسریع روند پیوند (جوش خوردن) فیکسچر با استخوان کمک می‌کند.

2.     پیچ هیلینگ/ روکش

این قطعه در یک جراحی دو مرحله‌ای در جای خود قرار می‌گیرد؛ این پیچ حفره‌ی اباتمنت را پوشش می‌دهد و توسط بافت / مخاط لثه پوشانده می‌شود و درون ایمپلنت دندانی قرار می‌گیرد.

3.     اباتمنت

بخش اباتمنت ایمپلنت دندانی، بخشی است که در بالای خط لثه قرار می‌گیرد. این بخش سایر اجزاء دندان (روکش، بریج و دنچر) که روی آن قرار می‌گیرند را حمایت می‌کند و امنیت لازم را برای آنها فراهم می‌آورد. این قطعه در یک جراحی یک مرحله‌ای یا پس از برداشتن پوشش ایمپلنت روی آن قرار می‌گیرد. اغلب این بخش به لثه / بافت لثه‌ای می‌چسبد و می‌تواند اندازه و رنگ‌های مختلفی داشته باشد.

عموما تا پس از پایان روند جوش خوردن ایمپلنت با دندان، اباتمنت به فیکسچر دندان افزوده نمی‌شود (روی آن پیچ نمی‌شود).

اباتمنت در انواع مختلف وجود دارند: موقت؛ پیش ساخته (صاف، زاویه دار)؛ دست ساز (زیرکونیا، تیتانیوم، سایر فلزها)؛ و اباتمنت‌هایی که برای اتصال به اوردنچر استفاده می‌شوند.

پس از برداشتن اباتمنت، متخصص کاشت ایمپلنت از سطح بافت لثه قالبی تهیه می‌نماید. بسته به شرایط بالینی بیمار، از انواع قالب‌ها در اندازه‌های مختلف و در انواع متفاوت تری باز (open-tray) و تری بسته (closed-tray) استفاده می‌شود.

4.     پیچ اباتمنت

این قطعه کمک می‌کند اباتمنت به فیکسچر ایمپلنت متصل باقی بماند؛ اکثر اوردنچرها دارای پیچی هستند که به خود آنها متصل است.

5.     پروتز دندانی

پروتز دندانی به دندان مصنوعی (روکش، بریج، دنچر) گفته می‌شود که ایمپلنت آن را حمایت می‌کند و نگه می‌دارد.

بسته به طرح آن، ممکن است با چسب یا با پیچ شدن (مانند روکش یا بریج) در جای خود قرار گیرد یا اینکه مانند گیره با صدای کلیک در جای خود فرو رود (مانند دنچر).

چه کسانی بهترین گزینه‌ها برای ایمپلنت‌های دندانی هستند؟

به محضی که دندانپزشک تصمیم بگیرد که ایمپنت بهترین گزینه‌ی درمان برای شخص است، باید ویژگی‌های فرد مورد بررسی قرار گیرند که آیا شرایط لازم برای دریافت ایمپلنت را دارد.

عواملی که باید مورد بررسی قرار گیرند عبارتند از:

  1. سلامت عمومی بیمار و شرایط پزشکی که ممکن است کاشت ایمپلنت را با مشکل مواجه سازد.

حمله‌ی قلبی یا مغزی که اخیرا رخ داده است، جراحی دریچه‌ی مصنوعی قلب، کاهش عملکرد سیستم ایمنی بدن، مشکلاتی از قبیل خونریزی یا انعقاد خون، درمان فعال غدد بد خیم، سوء مصرف مواد مخدر و بیماری‌های ذهنی.

داروهایی که بیمار استفاده می‌کند، مخصوصا داروهای درمان سرطان که مانع انعقاد خون می‌شوند، می‌توانند روی نتایج جراحی ایمپلنت تاثیر سوء داشته باشند.

  1. عادات بیمار که ممکن است در روند درمان کاشت ایمپلنت اختلال ایجاد کنند.
اجزاء ایمپلنت دندانی

اجزاء ایمپلنت دندانی

 

کاشت ایمپلنتهای دندانی در افراد سیگاری در دراز مدت کمتر با موفقیت مواجه می‌شود. به نظر، کشیدن سیگار موجب کاهش تراکم و کیفیت استخوان می‌شود و روند بهبود زخم را با مشکل مواجه می‌سازد. البته به این معنا نیست که افراد سیگاری به هیچ عنوان نباید تحت درمان کاشت ایمپلنت قرار گیرند بلکه باید به این نکته توجه کنند، در صورتی که این عادت خود را ترک نکنند احتمال شکست درمان ایمپلنت آنها افزایش خواهد یافت.

دندان قروچه یا فشردن دندان‌ها روی یکدیگر یکی دیگر از عاداتی است موفقیت درمان کاشت ایمپلنتها را به خطر خواهد انداخت. این عمل فشار زیادی به سطح اتصال استخوان فک و ایمپلنت وارد می‌کند و این بار بیومکانیکی می‌تواند موجب شکسته شدن ایمپلنتهای دندان شود. برای پیشگیری از این اتفاق، بیمار باید پیش از آغاز درمان به فکر راهکاری برای کنترل این عادت باشد، از جمله استفاده از محافظ دندان.

عدم رعایت بهداشت بیشترین تاثیر روی نتایج درمان ایمپلنتها را دارد. بهداشت نامناسب دهان و دندان احتمال بروز عفونت و بیماری‌هایی همچون پری ایمپلنتیت را افزایش خواهد داد.

  1. تراکم و حجم استخوان فک در محل قرار گیری ایمپلنت.
اجزاء ایمپلنت دندانی

اجزاء ایمپلنت دندانی

متخصص کاشت ایمپلنت، پیش از کاشت ایمپلنتها در استخوان فک باید تراکم استخوان را بسنجد تا اطمینان حاصل نماید که استخوان به میزان کافی استحکام دارد که ایمپلنت را درون خود حفظ کند.

  1. شرایط سنی بیمار.

یکی از قوانین کلی برای کاشت ایمپلنتهای دندانی این است که این جراحی باید تا سن 18 تا 19 سالگی به تعویق بیافتد زیرا تا آن زمان استخوان فک در حال رشد است. از طرف دیگر، سن بالای بیمار ممکن است پوکی استخوان را به همراه داشته باشد و نیاز باشد پیش از جراحی، استخوان فک تقویت شود یا پیوند استخوان صورت گیرد.

کاشت ایمپلنت‌ دندانی چیزی بیشتر از چسباندن چند دندان مصنوعی درون دهان ، یا قرار دادن چیزی شبیه محافظ دندان در دهان است. این فرایند مانند انواع جراحی‌های جزئی دیگر است. اگر با دنیای دندانپزشکی آشنایی نداشته باشید (درست شبیه بسیاری افراد دیگر)، ممکن است به طور کامل درک نکنید که فرایند کاشت ایمپلنت دندانی چگونه است.

اساسا، نکته‌ی جراحی ایمپلنت دندانی این است که دندان‌های از دست رفته یا آسیب دیده با دندان‌ها و ریشه‌های مصنوعی تعویض می‌شوند. ایمپلنت‌های دندانی می‌توانند جایگزین‌های بسیار راحت‌تری نسبت به دنچرهای کامل سنتی باشند.

چه کسانی گزینه‌های مناسبی برای جراحی ایمپلنت‌های دندانی هستند؟

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

بهترین افراد برای جراحی ایمپلنت‌های دندانی کسانی هستند که دارای ویژگی‌های زیر هستند:

  • از دست دادن یک یا چند دندان
  • دندان آسیب دیده
  • رعایت بهداشت دهان و دندان به خوبی
  • وجود استخوان کافی در فک برای حمایت و نگه داشتن ایمپلنت درون خود
  • سلامت عمومی بدن

اینها همگی نکاتی هستند که می‌توانید راجع به آنها با متخصص کاشت ایمپلنت دندانی خود گفتگو نمایید تا ببینید آیا شما گزینه‌ی مناسبی برای کاشت ایمپلنت دندانی هستید یا خیر.

مراحل کاشت ایمپلنت دندانی

این نوع جراحی به گونه‌ای نیست که شما بدون یک یا چند دندان وارد اتاق عمل شوید و با دندان‌های سفید جدید بیرون بیایید. این نوع جراحی نیاز به مراقبت‌های سرپایی دارد و طی چند مرحله انجام می‌شود.

مشاوره‌ی اولیه

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

 

اولین کاری که باید انجام دهید مراجعه به متخصص کاشت ایمپلنت‌ دندانی است تا تحت مشاوره‌ی اولیه قرار گیرید. طی این جلسه، دندانپزشک با دقت دندان‌ها را معاینه می‌کند، با استفاده از اشعه‌ی ایکس تصویر رادیوگرافی تهیه می‌کند و از دندان‌ها قالب تهیه می‌نماید.

پس از آن، دندانپزشک با شما در خصوص طرح درمان پیشنهادی، مراحل درمان، برنامه‌ی زمانی هر مرحله و کارهایی که باید طی ریکاوری انجام شوند صحبت خواهد کرد. بعلاوه در مورد نیاز شما به پیوند استخوان نیز بحث خواهد کرد.

طی این مشاوره، باید برای انجام نخستین مرحله برنامه‌ریزی کنید.

کشیدن دندان و پیوند استخوان

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

چنانچه دندان خراب یا آسیب دیده هنوز در دهان است، دندانپزشک باید ابتدا آن را بکشد. این مرحله نیاز به بی حسی موضعی دارد و فرایندی مجزا محسوب می‌شود.

پس از آن، ممکن است به پیوند استخوان نیاز داشته باشید، به این معنا که جراح اندکی استخوان از جای دیگری از بدن برمی‌دارد (عموما از چانه یا لگن) و طی جراحی آن را درون استخوان فک قرار می‌دهد. این مرحله تنها در صورتی نیاز خواهد بود که استخوان فک از تراکم کافی برخوردار نباشد تا ایمپلنت را حمایت کند و آن را درون خود نگه دارد.

در صورتی که پیوند استخوان داشته باشید، ممکن است 4 تا 12 ماه طول بکشد تا استخوان فک آمادگی لازم جهت پذیرفتن نخستین ایمپلنت را داشته باشد. طی این زمان استخوان به طور کامل بهبود خواهد یافت.

کاشت ایمپلنت دندانی

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

 

پس از مدتی که استخوان فک بهبود یافت (پس از جراحی پیوند استخوان)، متخصص کاشت ایمپلنت دندان، ایمپلنت‌های دندانی را درون استخوان فک قرار خواهد داد. ایمپلنت‌ها پیچ‌های فلزی هستند که درون استخوان قرار می‌گیرند و به عنوان لنگر یا تکیه گاه برای تمام دندان‌های مصنوعی عمل می‌کنند. در واقع، ایمپلنت به درون استخوان پیچ می‌شود تا از حداکثر استحکام لازم برخوردار باشد. این فرایند معمولا 1 تا 2 ساعت طول می‌کشد و تمام این مدت شما بیهوش خواهید بود.

پس از آن، یک دوره‌ی بهبود دیگر- تحت عنوان استئواینتگریشن (جوش خوردن ایمپلنت با استخوان پیرامون آن)- باید صبر کنید که حداقل چند ماه، حداکثر 5 ماه برای فک پایین و 7 ماه برای فک بالا طول می‌کشد.

قرار دادن healing Collar و/ یا روکش موقت

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

پس از جوش خوردن ایمپلنت با استخوان فک، شما برای مرحله‌ی بعد آماده خواهید بود، که عبارت است از دریافت healing Collar و یا احتمالا روکش موقت.

دندانپزشک healing Collar (که healing cap نیز نامیده می‌شود) روی سر ایمپلنت قرار خواهد داد- این قطعه به هدایت بافت لثه کمک می‌کند تا در مسیر درست بهبود یابد. این قطعه، تکه‌ی فلزی گردی است که لثه را از ایمپلنت دور نگه می‌دارد. این روکش موقت به مدت 10 تا 14 هفته در جای خود باقی خواهد ماند.

پس از این زمان، که باید بافت لثه‌ی شما بهبود یافته باشد، دندانپزشک آن را برخواهد داشت و به سراغ مرحله‌ی بعد خواهد رفت.

قرار دادن اباتمنت

پس از بهبود کامل، جراح اباتمنت را به ایمپلنت متصل می‌سازد. اباتمنت قطعه‌ای است که به درون ایمپلنت پیچ می‌شود و روکش دندان را حمایت می‌نماید. سپس، پس از بهبود بافت نرم، دندانپزشک برای هر دندان جایگزین، از دندان و استخوان فک شما قالبی تهیه خواهد کرد. سپس روکش موقت روی ایمپلنت قرار می‌گیرد تا در این حین بافت لثه بهبود یافته و مانند لثه‌‌ی اطراف دندان طبیعی به دور دندان مصنوعی شکل بگیرد. روکش‌های موقت به مدت 4 تا  6 هفته در محل خود باقی خواهند ماند. طی این زمان، روکش‌های دائمی دندان آماده خواهند شد. در جلسه‌ی بعد، دندان‌های مصنوعی (روکش‌های دندانی) بالاخره روی اباتمنت قرار خواهند گرفت.

قرار دادن روکش دائم

اکنون نوبت به مرحله‌ی نهایی این فرایند- قرار دادن روکش‌های دائمی- رسیده است. روکش‌های دندان، اجزاء دندان مانندی هستند که یا به درون اباتمنت پیچ می‌شوند یا با سمان دندانپزشکی در جای خود ثابت می‌شوند. گزینه‌ی دوم اصولا بهتر و طبیعی‌تر به نظر می‌رسد زیرا هیچ سوراخی به جای پیچ باقی نمی‌ماند که ممکن باشد از زوایای خاصی قابل مشاهده باشد.

انواع روکش‌های دندانی

به طور کلی، دو نوع روکش وجود دارد که دندانپزشک می‌تواند از بین آنها انتخاب نماید:

روکش‌های متحرک

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

 

دندان‌های مصنوعی متحرک از مواد پلاستیکی سفید و صورتی ساخته شده‌اند تا مانند دندان و بافت لثه‌ی اطراف آن کاملا طبیعی به نظر برسند. معمولا روی یک چارچوب فلزی سوار می‌شود، که با صدا به درون اباتمنت فرو می‌رود. به این معنا که می‌توان برای پاکسازی روزانه آن را برداشت.

روکش‌های ثابت

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

کاشت ایمپلنت‌ دندانی

در روکش‌های ثابت، دندان مصنوعی یا به درون اباتمنت پیچ می‌شود یا با سمان به آن متصل می‌شود و به طور دائم در جای خود باقی می‌ماند. شما قادر نخواهید بود برای پاکسازی روکش ثابت را بردارید. اکثر اوقات، این نوع روکش محکم‌تر و با ثبات‌تر از روکش‌های متحرک خواهد بود.

تمام این روند ممکن است چند ماه طول بکشد، که بیشتر این زمان صرف انتظار برای بهبود دهان خواهد بود.