نوشته‌ها

بخش تخصصی جراحی درمانی با لیزر





مشکلات و بیماریهای لثه از جمله مشکلات شایع محسوب می‌شوند که نیاز به درمان دارند. روشهای متنوعی برای درمان این عارضه مورد استفاده قرار می‌گیرند. لیزر یکی از مدرنترین روشها در راستای درمان بیماریهای لثه می‌باشد که در مقایسه با دیگر روشها مزیتهایی از قبیل هزینۀ کمتر، غیر تهاجمی بودن، سهولت بیشتر و عوارض و مراقبتهای بعدی کمتر دارد، و از همه مهمتر بدون برش و خونریزی بودن آن است. مطالعات بسیاری حاکی از آن است که لیزر نیز در مقایسه با دیگر گزینه‌های درمانی، نتایجی مشابه داشته‌ است. البته هر نوع لیزر دارای طول موج و سطح قدرت متفاوتی می‌باشد که می‌تواند بدون خطر برای درمان بیماریهای لثه مورد استفاده قرار گیرد که البته انتخاب نوع مناسب آن متناسب با هر مشکلی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

مقالات تخصصی جراحی درمانی با لیزر



شاید از خود بپرسید که آیا می توانید از یک ایمپلنت دندانی برای دو دندان از دست رفته استفاده کنید؟ گرچه ایمپلنت های دندانی معمولاً برای جایگزینی یک دندان استفاده می شوند، اما در دندانپزشکی مواردی نیز وجود دارند که از ایمپلنت ها برای جایگزینی چندین دندان استفاده می شود.

راه حل های مدرن امروزی شامل بریج های کنتی لور، بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی، و پروتزهای پارسیل بر پایه ایمپلنت های دندانی هستند.

در این مقاله، در مورد موارد زیر به بحث خواهیم پرداخت:

  • دلایل استفاده از چندین ایمپلنت دندانی
  • آیا می توان از 1 ایمپلنت دندان برای 2 دندان از دست رفته استفاده کرد؟
  • یک ایمپلنت می تواند چند دندان را پشتیبانی کند؟
  • چه تعداد ایمپلنت دندان می توانید داشته باشید؟

امیدواریم این مقاله شما را در مسیر درست راهنمایی کند. علاوه بر این، به خاطر داشته باشید که هر مورد جداگانه، متفاوت است، و شما باید به دنبال مشاوره تخصصی دندانپزشکی باشید.

ایمپلنت چند دندانی چیست؟

به منظور جایگزینی یک یا چند دندان از دست رفته، یک پایه فلزی کوچک به نام ایمپلنت چند دندانی با جراحی داخل استخوان فک قرار داده می شود. ایمپلنت ممکن است یک دندان، بریج، پروتز یا بخشی از دندان مصنوعی را پشتیبانی کند، و درست مانند دندان های طبیعی شما عمل خواهد کرد.

اگر تعدادی یا تمام دندان های خود را در نتیجه تصادف، بیماری پریودنتال، حفره های درمان نشده یا بیماری لثه از دست داده اید، این می تواند راه حل خوبی برای شما باشد. ایمپلنت های چند دندانی ممکن است برای جایگزینی چندین دندان از دست رفته استفاده شوند.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

چه زمانی می توانیم از 1 ایمپلنت برای 2 یا چند دندان از دست رفته استفاده کنیم؟

استفاده از ایمپلنت های چند دندانی در موارد زیر توصیه می شود:

  • چند دندان ممکن است توسط تنها یک ایمپلنت اضافی پشتیبانی شوند.
  • برای رسیدن به نتیجه مطلوب، ایمپلنت های زیادی نیاز هستند.
  • استفاده از چندین ایمپلنت، دلایل زیبایی دارد.

مزایای استفاده از ایمپلنت چند دندانی

چه زمانی استفاده از 1 ایمپلنت برای 2 دندان توصیه می شود؟ و مزایای کاشت ایمپلنت های چند دندانی چیست؟

  • چندین دندان ممکن است به طور همزمان در چندین نقطه جایگزین شوند.
  • با چندین ایمپلنت دندانی، جایگزینی تعداد بیشتری دندان با ظاهری زیباتر امکان پذیر است.
  • گزینه ایمپلنت های چند دندانی برای دستیابی به نتیجه مطلوب به طور همزمان، به صرفه جویی در زمان و هزینه کمک می کند.

شماره 1- صرفه جویی در هزینه و زمان

ممکن است چندین ایمپلنت در یک درمان ترکیب شوند و همزمان در زمان و هزینه بیمار صرفه جویی شود. برای افرادی که می خواهند همه دندان های خود را بلافاصله پس از کشیدن دندان جایگزین کنند بسیار مناسب است. قرار دادن 3 تا 5 ایمپلنت مقرون به صرفه است زیرا میانگین هزینه تقریباً برابر با تنها یک ایمپلنت است.

شماره 2- اگر استخوان های شما نتوانند ایمپلنت های تکی را پشتیبانی کنند، ممکن است گزینه خوبی باشد.

با قرار دادن ایمپلنت در استخوان فک، استخوان فک شما استحکام خود را حفظ خواهد کرد. از دست دادن دندان ها ممکن است باعث از دست دادن مقدار قابل توجهی از استخوان شما شود، اما با استفاده از ایمپلنت ها، می توانید تراکم استخوان خود را در جایی که باید باشد حفظ کرد و از نیاز به پیوند استخوان اجتناب کرد. با این حال، بیمارانی که استخوان فک آنها در حال حاضر برای حفظ ایمپلنت های تکی ضعیف است، ممکن است استفاده از یک ایمپلنت برای دو دندان یا ایمپلنت های چند دندانی برای آنها یک راه حل مناسب باشد.

شماره 3- سلامت خوب دندان ها

چند ایمپلنت دندانی شما را قادر می سازند تا وعده های غذایی خود را به درستی مصرف کنید و سلامت دهان خود را بدون نگرانی در مورد آسیب یا صدمه ناشی از از دست دادن دندان حفظ کنید. آنها عملکردی درست شبیه دندان های طبیعی دارند.

شماره 4- ظاهری زیباتر

هنگام استفاده از ایمپلنت ها روی دندان های جلو، باید مطمئن شوید که ایمپلنت ها از داخل لثه ها قابل مشاهده نیستند. این می تواند دلیل دیگری برای استفاده از 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان باشد.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

بهترین گزینه های ایمپلنت های چند دندانی

بسته به وضعیت لثه و استخوان فک بیمار، گاهی اوقات ممکن است دو دندان مجاور توسط یک ایمپلنت تکی نگه داشته شوند. ایمپلنت های چند دندانی بیشتر برای محکم نگهداشتن بریج های ثابت یا پروتزهای پارسیل متحرک استفاده می شوند.

بریج کنتی لور

گاهی اوقات اگر بیمار بخواهد برای دو دندان جایگزین قرار دهد، استفاده از یک ایمپلنت برای دندان دومی که درست در کنار آن قرار گرفته است، امکان پذیر است. اگر دندان ها در کنار یکدیگر نباشند باید از دو ایمپلنت استفاده شود.

بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی

چندین دندان روی یک قوس دندانی ممکن است با یک بریج تحت حمایت ایمپلنت جایگزین شوند. برای حمایت از بریج در طول این فرایند، ممکن است ایمپلنت چند دندانی قرار داده شوند. چندین مزیت بریج های بر پایه ایمپلنت نسبت به بریج های استاندارد ثابت عبارتند از:

  • با حساسیت کمتر لثه، بسیاری از بیماران آنها را پایدارتر، راحت تر و قابل اعتمادتر می دانند.
  • آنها ممکن است توسط بیمارانی استفاده شوند که استخوان فک آنها به اندازه کافی برای حمایت از ایمپلنت های تکی برای هر دندان از دست رفته قوی نیست.
  • بریج هایی که حمایت ایمپلنت های دندانی هستند، عملکرد و زیبایی را برای مدت زمان طولانی تری حفظ می کنند زیرا تخریب کمتری رخ می دهد.
  • بریج های تحت حمایت ایمپلنت، نیاز نیست برای خوابیدن یا تمیز کردن برداشته شوند.
  • چسب زدن لازم نیست.

پروتزهای پارسیل بر پایه ایمپلنت های دندانی

پروتزهای پارسیل که تحت حمایت ایمپلنت های دندانی قرار دارند، مانند عملکرد بریج های دندانی، به جای ثابت بودن، قابل جدا شدن هستند. برای افرادی که قصد ایجاد تغییر از پروتزهای پارسیل استاندارد را دارند، ممکن است پروتزهای پارسیل تحت حمایت ایمپلنت نسبت به بریج دائمی تغییر ساده تری باشند.

توانایی برداشتن پروتزهای پارسیل، از آن در برابر آسیب های احتمالی محافظت می کند، و باعث می شود جایگزین خوبی برای افرادی باشد که به دندان قروچه شبانه دچار هستند. از آنجا که قطعات را می توان از دهان خارج و تمیز کرد، آنها راه حل های کارآمدی برای ایمپلنت های چند دندانی برای افرادی هستند که در تمیز کردن و نخ دندان کشیدن دندان های خود مشکل دارند.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

نتیجه گیری

در برخی موارد می توان از 1 ایمپلنت دندان برای 2 دندان استفاده کرد. این تکنیک معمولاً در ناحیه جلوی دهان استفاده می شود. این به دلیل عرض کمتر آن قسمت و این واقعیت است که آنها نسبت به دندان های مولر در عقب دهان معمولاً تحت نیروی کمتری قرار می گیرند. با این حال، از آنجا که انجام این کار باعث می شود دو دندان مجزا چسبیده به هم به نظر برسند، یکی از موانع کلیدی هنگام جایگزینی دو دندان مجاور است که توسط یک ایمپلنت دندانی پشتیبانی می شوند.

ایمپلنت 2 دندانی یا بریج های دندانی، یک روش متداول در دندانپزشکی است، و مزایای زیادی برای بیمار به همراه دارد.

به بیان ساده تر، ممکن است 2 دندان روی یک ایمپلنت دندانی پیچ شوند. اما تنها زمانی از نظر زیبایی ظاهری دلپذیر به نظر می رسد که ساختار لثه ها به گونه ای باشد که پیش بینی شود دو دندان مجزا را احاطه کند. تغییر شکل لثه، یک فرایند بسیار تخصصی و پیچیده، تنها راه انجام این کار است.

مشکل هر بیمار تقریباً همیشه از راه دندانپزشکی مدرن قابل حل است. با این حال، مشاوره با یک متخصص کاشت ایمپلنت دندان ضروری است.

پرسش های متداول

هزینه 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان چقدر است؟

هزینه ایمپلنت های تکی دندانی بین 1500 تا 6000 دلار است. اگر گزینه 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان را انتخاب کنید، ممکن است بتوانید در مقایسه با هزینه دو ایمپلنت تکی در هزینه خود صرفه جویی کنید.

یک ایمپلنت می تواند چند دندان را پشتیبانی کند؟

بسته به وضعیت لثه و استخوان فک بیمار، گاهی می توان از یک ایمپلنت برای دو دندان استفاده کرد. با این حال، در برخی موارد، دو ایمپلنت دندانی ممکن است جایگزین پنج دندان از دست رفته شوند.

آیا می توان از 1 ایمپلنت دندانی برای 3 دندان استفاده کرد؟

گاهی اوقات، بسته به لثه و استخوان فک بیمار، کاشت دو دندان امکان پذیر است. اگر به دنبال استفاده از 1 ایمپلنت دندانی برای 3 دندان هستید، بریج های دائمی یا پروتزهای پارسیل متحرک را در نظر بگیرید.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

چه تعداد ایمپلنت دندانی می توانید داشته باشید؟

پاسخ واقعی این است که برای جایگزینی دندان های از دست رفته، می توانید به تعداد مورد نیاز ایمپلنت دندان داشته باشید. با این حال، هر بیمار نیازهای منحصر به فردی دارد و به قضاوت تخصصی نیاز دارد.

آیا می توانید دو دندان جلو روی یک ایمپلنت داشت؟

داشتن دو دندان جلو روی یک ایمپلنت متداول است. بخش دشوار این است که آنها را به گونه ای قرار داد که طبیعی به نظر برسند و به صورت دو دندان مجزا ظاهر شوند. برای انجام این کار می توان از روش های خاص شکل دادن به لثه استفاده کرد.

هزینه 2 ایمپلنت دندان چقدر است؟

ایمپلنت دندان ممکن است پر هزینه باشد، اما ممکن است بتوانید با جایگزینی دو دندان با یک ایمپلنت دندان، در مقابل دو ایمپلنت دندان، در هزینه خود صرفه جویی کنید.

آیا 1 ایمپلنت می تواند 2 دندان را نگه دارد؟

آری، در برخی موارد، یک ایمپلنت دندان می تواند دو یا چند دندان را نگه دارد. کاشت دو دندان، ایمپلنت چند دندانی یا بریج، از روش های بسیار متداول در کاشت ایمپلنت های دندانی در دندانپزشکی است.

پری کرونیت (که اپرکولیت نیز نامیده می شود) شرایطی است که شامل التهاب و تورم بافت نرم اطراف دندانی می شود که بخشی از آن روییده است. رویش به فرآیند رشد دندان گفته می شود که در آن دندان با “بیرون آمدن” از درون بافت لثه قابل مشاهده می شود. پری کرونیت ممکن است دندانی که هنوز در نیامده است را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

بافت نرمی که دندانی که به طور کامل رویش نیافته است را پوشش می دهد، “اپرکولوم” گفته می شود. یکی از دلایلی که بافت نرم این ناحیه ممکن است به راحتی ملتهب شود این است که اغلب ذرات و بقایای غذا را جمع می کند و هنگام انجام روتین بهداشتی دهان و دندان ممکن است دسترسی به آن دشوار باشد. این ناحیه تاریک و مرطوب همانطور که ذرات غذا را به خود جمع می کند، محیط مناسبی را برای رشد باکتری ها فراهم می کند.

دندانی که اغلب تحت تأثیر پری کرونیت قرار می گیرد، یک سوم یا آخرین دست دندان های مولر فک پایین است که گاهی اوقات دندان عقل نامیده می شوند. در واقع، نادر است که پری کرونیت دندان های دیگری غیر از دندان های عقل فک پایین را درگیر کند. پری کرونیت اغلب افراد را که در اواخر دوره نوجوانی یا اوایل دوره بزرگسالی تحت تاثیر قرار می دهد، زیرا آن زمان است که معمولاً دندان های عقل فک پایین می رویند.

علائم و نشانه های پری کرونیت

علائم خفیف

علائم خفیف پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • بافت لثه دردناک و متورم (نزدیک دندانی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • مشکل در گاز گرفتن (بدون برخورد به ناحیه متورم)
  • ترشح چرک از ناحیه ملتهب
  • طعم بد یا بوی نامطبوع داخل دهان

علائم شدید

علائم شدید پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مشکل در باز کردن دهان
  • تورم صورت (در سمتی از صورت که دندان ملتهب قرار دارد)
  • غدد لنفاوی متورم (که لنفادنیت lymphadenitis نامیده می شود)
  • تب
  • آنژین لودویگ Ludwig’s angina (عفونت باکتریایی نادر کف دهان که گاهی اوقات بعد از عفونت دندان رخ می دهد)
  • اسپاسم فک (گاهی اوقات تحت عنوان فک قفل شده شناخته می شود).

علائم شدید ممکن است نشان دهنده گسترش تورم به گردن و گلو باشند، این می تواند تنفس طبیعی را تحت تأثیر قرار دهد و باید به عنوان یک اورژانس پزشکی در نظر گرفته شود که به طور بالقوه می تواند توانایی بلع یا تنفس را مختل کند و می تواند تهدید کننده زندگی باشد. افرادی که علائم شدید پری کرونیت دارند باید فوراً با دندانپزشک یا پزشکان دیگر تماس بگیرند.

علائم پری کرونیت بر اساس تعداد دفعات بروز و شدت آنها به سه دسته مختلف دسته بندی می شوند که عبارتند از:

  • حاد- شامل امکان باز کردن محدود دهان و علائم شدیدتر.
  • نیمه حاد- علائم با شدت کمتر، بدون ناراحتی در باز کردن دهان.
  • مزمن- شامل درد درجه پایین بدون علائم شدید.

درمان پری کرونیت اغلب به سطح بیماری (حاد، نیمه حاد یا مزمن) که فرد تجربه می کند بستگی دارد.

علل و عوامل خطر پری کرونیت

افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به پریکرونیت قرار دارند عبارتند از:

  • افراد در گروه سنی اوایل بزرگسالی یا اواخر نوجوانی
  • داشتن دندان عقلی که هنوز بیرون نیامده است
  • داشتن اپرکولوم گسترش یافته (فلپ اطراف دندان ها، که رشد باکتری ها را تشویق می کند)
  • تجربه ترومای حین جویدن (آسیب ناشی از دندان مقابل به بافتی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • افراد با بهداشت دهان و دندان ضعیف
  • سیگار کشیدن (بدون توجه به تعداد سیگارهایی که در طول روز کشیده می شوند)
  • داشتن شرایطی که سیستم ایمنی را تحت فشار قرار می دهند (مانند بهبودی ویروسی، خستگی شدید یا استرس عاطفی)
  • باردار بودن

مطالعه

یک مطالعه در سال 2019، که در یونان انجام شد، با هدف تعیین عوامل مؤثر بر شیوع پری کرونیت (از جمله عوامل خطر و اجتماعی، جمعیت شناسی و موارد دیگر) انجام شد.

این مطالعه چندین عامل مرتبط با شیوع پری کرونیت را کشف کرد، از جمله:

  • شیوع پری کرونیت 92/4 درصد از شرکت کنندگان 20 تا 25 ساله در مطالعه بود.
  • مشخص شد که بهداشت دهان و دندان یک عامل بسیار چشمگیر در شیوع این بیماری است.
  • مشخص شد که افراد سیگاری بیشتر مستعد ابتلا به پری کرونیت هستند (اما دفعات سیگار کشیدن تاثیری نداشت).
  • نوع مزمن پری کرونیت شایع ترین شکل بیماری بود.

نویسندگان این مطالعه نتیجه گرفتند: “به نظر می رسد استفاده از دهانشویه همراه با دفعات کافی مسواک زدن با کاهش آماری معنی دار بیماری [پری کرونیت] مرتبط است.”

پری کرونیت

پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت معمولاً توسط دندانپزشک و با انجام معاینه دهان انجام می شود و گاهی اوقات شامل گرفتن تصاویر تشخیصی رادیوگرافی با اشعه ایکس (برای ارزیابی دندان های عقلی که نروییده اند) است.

درمان های پری کرونیت

درمان خانگی

گرچه چندین روش درمانی خانگی وجود دارد که دندانپزشک ممکن است آنها را توصیه کند، درمان خانگی نباید جایگزین مداخلات تخصصی پزشکی شود. دندانپزشک ممکن است روش های درمانی خانگی را تجویز کند، مانند:

  • شستشو با آب نمک گرم (مخصوصاً بعد از صرف غذا برای از بین بردن مواد غذایی و باقی مانده ها)
  • سیستم های شستشوی دهانی (با استفاده از تجهیزات تجاری)
  • بهداشت دهان و دندان دقیق و منظم (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن)
  • مسکن های درد (مانند ایبوپروفن [ادویل] یا استامینوفن [تیلنول] یا دیگر مسکن های بدون نسخه که توسط دندانپزشک تجویز می شوند).

توجه: از استفاده از کمپرس گرم خودداری کنید (زیرا ممکن است تورم را افزایش دهد) بخصوص برای افرادی که علائم شدید پری کرونیت مانند تب یا تورم گردن یا صورت دارند.

درمان پزشکی

درمان پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تمیز کردن دندان ها / شستشوی ذرات غذا و سایر مواد باقی مانده از اطراف آن منطقه
  • تجویز آنتی بیوتیک (که به صورت خوراکی مصرف می شوند)
  • یک دهانشویه ضد باکتری
  • تسکین درد (دندانپزشک ممکن است مسکن های بدون نسخه یا مسکن هایی که ممکن است دندانپزشک تجویز کند را توصیه کند)

هنگامی که عفونت برطرف شد، درمان بعدی به شدت و دسته علائم پری کرونیت (شامل دسته های حاد، نیمه حاد یا مزمن) بستگی دارد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • مشاهده دندان برای اطمینان از عدم بازگشت عفونت و رویش طبیعی دندان
  • ارجاع به جراح فک و صورت جهت بررسی نیاز به جراحی دهان
  • کشیدن دندان عقل عفونی (اگر دندانپزشک/ جراح دهان تشخیص دهد که ممکن است به طور طبیعی نروید)
  • کشیدن دندان های عقل پایین و بالا در سمت آسیب دیده (برای جلوگیری از فرو رفتن دندان بالا به لثه ملتهب فک پایین و ایجاد عفونت بعدی).
  • انجام فرایندی به نام اپرکولومoperculum (جراحی جزئی دهان برای برداشتن فلپ پوست روی دندان آسیب دیده)

گاهی اوقات فلپ پس از برداشتن دوباره رشد می کند و فرایند operculum باید دوباره انجام شود.

پری کرونیت

پری کرونیت

مراقبت های بعدی

اگر دندان عقل کشیده شده باشد، معمولاً منجر به بهبودی کامل می شود، و علائم پری کرونیت ممکن است در عرض یک تا دو هفته پس از جراحی فروکش کنند. درمان های بعدی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مراجعات بعدی به دندانپزشک یا جراح دهان برای نظارت روی میزان بهبودی و سطح درد دندان، در صورت وجود.
  • رعایت دقیق دستورالعمل های مراقبت های بعدی، در صورت کشیدن دندان عقل (مانند پرهیز از سیگار کشیدن، خوردن غذاهای نرم و غیره)
  • درمان های خانگی (مانند دهانشویه های آنتی بیوتیک، داروهای مسکن بدون نسخه و غیره)
  • رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم)
  • ترک سیگار (برای افرادی که سیگار می کشند)

جلوگیری

مراقبت های پیشگیرانه و مراجعات منظم دندانپزشکی ممکن است خطر ابتلا به پری کرونیت را کاهش دهند زیرا دندانپزشک می تواند دندان های عقل شما را به دقت زیر نظر داشته باشد، و زمانی که به نظر نمی رسد دندان مولر سوم به طور طبیعی می روید، قبل از اینکه عفونت رخ دهد مداخله کند.

پاکسازی منظم دندان ها همچنین ممکن است به پیشگیری از پری کرونیت کمک کند زیرا به تمیز و عاری نگه داشتن دندان ها از مواد غذایی و مواد زائد کمک می کند. پیشگیری از پری کرونیت ممکن است با اقدامات منظم بهداشتی دهان و دندان شامل مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و استفاده از دهانشویه های آنتی بیوتیک امکان پذیر باشد؛ اما با وجود چنین مداخلاتی، برخی از افراد همچنان به این بیماری مبتلا می شوند.

کانتورینگ دندان که با نام های تغییر شکل دندان، اناملوپلاستی یا ادنتوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند دندانپزشکی زیبایی است که مشکلات جزئی لبخند شما را برطرف می کند. این فرایند شامل برداشتن بخش های کوچکی از مینای دندان برای اصلاح دندان های لب پر شده، ترک خورده یا کج شده است، یا ظاهر آنها را بهبود می دهد. این کار، که با استفاده از ابزارهای مخصوص یا نوارهای متحرک انجام می شود، عموماً بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.

در این مقاله به مرور سریع کانتورینگ دندان، مزایا، خطرات ، مراقبت پس از آن می پردازیم.

آیا شما گزینه خوبی برای کانتورینگ دندان هستید؟

به طور کلی، کانتورینگ دندان یک فرایند زیبایی انتخابی است. این درمان برای همه بیماران و همه موارد مناسب نیست. بهترین شرایطی که با این روش درمان می شوند عبارتند از:

  • لب پر شدگی ها یا ترک های کوچک در دندان ها
  • حفره یا برآمدگی در مینای دندان ها
  • کوتاه کردن دندان های بیش از حد بلند (مخصوصاً دندان های نوک تیز)
  • ناهنجاری های جزئی دندان ها
  • لبخند ناهموار

مشکلات یا آسیب های دندانی قابل توجه را نمی توان با کانتورینگ دندان درمان کرد یا ممکن است درمان های دیگری در کنار آن نیاز باشد. در این موارد، روکش های دندانی، ارتودنسی، ونیرها، باندینگ، بریج ها یا سایر روش ها در نظر گرفته می شوند.

سلامت زمینه ای دندان نیز یک عامل است؛ حفره ها، لق شدن دندان ها، یا مسائل دیگر می توانند با تغییر شکل دندان مغایرت داشته باشند.

تغییر شکل دندان های نیش

یکی از متداول ترین فرایندهای کانتورینگ دندان، روی تغییر ظاهر دندان های نیش (دندان های نوک تیز، که به عنوان کاسپید یا تک پایه نیز شناخته می شوند) تمرکز دارد. هدف این کار کاهش ارتفاع این دندان ها با ساییدن یکنواخت و هوشمندانه مینای اضافی آنها است.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

طی این فرایند انتظار چه چیزی را باید داشت؟

تغییر شکل و کانتورینگ دندان توسط دندانپزشک عمومی یا دندانپزشک زیبایی در مطب انجام می شود. روند انجام این فرایند به قرار زیر است:

  • فرایند بدون درد: تراشیدن دندان فقط از لایه خارجی، مینای دندان اتفاق می افتد. از آنجا که این لایه اعصاب ندارد، یک فرایند هیچ دردی ندارد. با این حال، اگر نگران ناراحتی هستید، می توانید درخواست کنید برای شما از بی حسی استفاده شود.
  • ابزارها: امروزه دندانپزشکان چندین گزینه دارند. در کنار دریل های سنتی، لیزرهای مخصوص نیز می توانند لایه های خارجی مینای دندان را از بین ببرند و از نوارها (با لبه های ساینده، مانند کاغذ سنباده) می توان برای کار روی دو طرف دندان استفاده کرد.
  • پولیش کردن: پس از کانتور و تغییر شکل دندان، دندانپزشک اغلب پولیش دندان را انجام می دهد. این کار شامل صاف و صیقلی کردن و از بین بردن تغییر رنگ از روی دندان ها است تا به آنها ظاهری جذاب و براق بدهد.

فواید کانتورینگ دندان

گرچه تغییر شکل دندان برای هر موردی مناسب نیست، اما انجام این کار چندین مزیت کلیدی دارد. این موارد عبارتند از:

  • این یک فرایند محافظه کارانه تر از سایر روش های دندانپزشکی زیبایی است.
  • بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.
  • بهبودی پس از آن فوری است؛ بعد از آن می توانید خوردن و آشامیدن عادی را از سر بگیرید.
  • کانتورینگ می تواند به تغییر آناتومی یا برآمدگی هایی کمک کند که می توانند منجر به افزایش تشکیل تارتار شوند و از این طریق از پوسیدگی دندان و بیماری لثه جلوگیری می کند.
  • بهبود عزت نفس و احساس ارزشمندی، زیرا لبخند شما بهبود می یابد.

خطرات احتمالی

مانند هر فرایند دندانپزشکی- و علیرغم تمام تلاش دندانپزشک شما- برخی از خطرات احتمالی برای تغییر شکل دندان ها وجود دارند. لایه مینای دندان بسیار نازک است- فقط حدود 6/2 میلی متر- بنابراین دندانپزشکان باید بسیار مراقب باشند؛ در صورت حذف بیش از حد ممکن است مشکلاتی بوجود بیایند.

کانتورینگ دندان ممکن است باعث بروز مشکلات زیر شود:

  • حساسیت موقت دندان به گرما یا سرما
  • افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان
  • زرد شدن دندان ها
  • عود احتمالی در موارد وجود دندان قروچه (براکسیسم)

این کار را در منزل امتحان نکنید!

با توجه به احتمال آسیب به دندان های شما، کانتورینگ دندان چیزی نیست که بتوانید آن را در منزل امتحان کنید. انجام آن نه تنها به آموزش ویژه زیادی نیاز دارد، بلکه انجام این کار روی دهان خود نیز بسیار خطرناک است. با انجام این کار، خطر آسیب رساندن به دندان های خود را بالا می برید.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

مراقبت های بعد از فرایند کانتورینگ

بر خلاف بسیاری از درمان های زیبایی دندان، در زمان بهبودی پس از تغییر شکل دندان ها، کار خاصی نیاز نیست. با این حال، رعایت اصول اولیه بهداشت دندان بسیار مهم است:

  • دو مرتبه در روز به درستی مسواک بزنید.
  • حداقل یک مرتبه در روز نخ دندان استفاده کنید.
  • به معاینات دندانپزشکی (دو مرتبه در سال) پایبند باشید.
  • از سیگار کشیدن خودداری کنید.

همچنین اگر بعد از انجام آن احساس کردید دندان های شما ناهموار شده اند، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید. این ممکن است نشانه تشکیل پلاک یا جرم یا مشکل دیگری در این فرایند باشد.

خلاصه

کانتورینگ دندان که با نام های ادنتوپلاستی یا اناملوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند زیبایی است که هدف آن تغییر شکل دندان ها برای اصلاح ظاهر لبخند شما است. گرچه محدودیت هایی برای کارهایی که می تواند انجام دهد وجود دارد، اما این درمان می تواند دندان های پیشین خیلی بلند را کوتاه کند، لب پر شدگی ها و ترک ها و حفره های جزئی در مینای دندان را برطرف کند، و دندان های شما را متقارن تر کند.

گرچه این یک فرایند بدون درد و قابل تحمل است، اما چند خطر وجود دارد. خطرات عبارتند از حساسیت موقت دندان، افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان، یا زرد شدن دندان ها.

در حالی که هیچ کار خاصی برای مراقبت های بعد از آن نیاز نیست، اما همچنان باید سلامت دندان ها را تحت نظر داشته باشید، دو بار در روز مسواک بزنید، هر روز نخ دندان بکشید و مراقبت های منظم دندانی را دریافت کنید.

سخن پایانی

گرچه تلقی کردن کارهایی مانند کانتورینگ دندان به عنوان صرفاً “زیبایی” آسان است، مهم است که مزایای زیادی که دندان های همسطح و جذاب دارند را به خاطر داشته باشید. احساس عدم جذابیت یا احساس لزوم پنهان کردن دندان های خود، می تواند آزار دهنده باشد. با این حال، با مداخله مؤثر و کمک یک دندانپزشک خوب، ممکن است اعتماد به نفس خود را بازیابید. و این چیزی است که ارزش لبخند زدن را دارد.

پرسش های متداول در مورد کانتورینگ دندان ها

آیا کانتورینگ دندان دائمی است؟

از آنجا که کانتورینگ دندان شامل تراشیدن فیزیکی و تغییر شکل دندان های شما است، این کار دائمی است. به این ترتیب، تصمیم برای انجام این درمان باید بسیار دقیق باشد. شما و دندانپزشک شما باید تأثیر احتمالی کانتورینگ دندان را بسنجید زیرا بازگشت ناپذیر است.

آیا کانتورینگ دندان دردناک است؟

مینای دندان های شما که در طول کانتورینگ دندان تراشیده می شوند، هیچ عصبی ندارد. بنابراین، در طول فرایند احساس درد نخواهید داشت. به طور کلی، هیچ بی حسی نیاز نیست، گرچه بیمارانی که نگران ناراحتی هستند می توانند آن را درخواست کنند.

آیا کانتورینگ برای دندان های شما مضر است؟

در حالی که کانتورینگ دارای خطراتی است، از آنجا که این یک فرایند کم تهاجمی است، خطر واقعی اندکی برای دندان های شما ایجاد می کند. با این حال، جای کمی برای خطا در این کار وجود دارد؛ لایه خارجی، مینای دندان های شما بسیار نازک است و در صورت تراشیدن مقدار زیادی از آن ممکن است مشکلاتی ایجاد کند. افرادی که تغییر شکل دندان را انجام داده اند در معرض خطر افزایش حساسیت دندان، پوسیدگی دندان، یا ترک خوردن دندان قرار دارند.

آیا بیمه کانتورینگ دندان را پوشش می دهد؟

طرح های بیمه تنها در صورتی هزینه کانتورینگ دندان ها را پوشش می دهند که نیاز پزشکی را برطرف کند. به این معنی که تنها در صورتی ممکن است به طور جزئی یا کامل پوشش داده شود که برای اصلاح دندان های آسیب دیده در اثر تصادف یا زمین خوردن، تغییر شکل نیاز باشد.

نمونه های درمانی جراحی درمانی با لیزر



بخش تخصصی جراحی درمانی با لیزر





مشکلات و بیماریهای لثه از جمله مشکلات شایع محسوب می‌شوند که نیاز به درمان دارند. روشهای متنوعی برای درمان این عارضه مورد استفاده قرار می‌گیرند. لیزر یکی از مدرنترین روشها در راستای درمان بیماریهای لثه می‌باشد که در مقایسه با دیگر روشها مزیتهایی از قبیل هزینۀ کمتر، غیر تهاجمی بودن، سهولت بیشتر و عوارض و مراقبتهای بعدی کمتر دارد، و از همه مهمتر بدون برش و خونریزی بودن آن است. مطالعات بسیاری حاکی از آن است که لیزر نیز در مقایسه با دیگر گزینه‌های درمانی، نتایجی مشابه داشته‌ است. البته هر نوع لیزر دارای طول موج و سطح قدرت متفاوتی می‌باشد که می‌تواند بدون خطر برای درمان بیماریهای لثه مورد استفاده قرار گیرد که البته انتخاب نوع مناسب آن متناسب با هر مشکلی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

مقالات تخصصی جراحی درمانی با لیزر



شاید از خود بپرسید که آیا می توانید از یک ایمپلنت دندانی برای دو دندان از دست رفته استفاده کنید؟ گرچه ایمپلنت های دندانی معمولاً برای جایگزینی یک دندان استفاده می شوند، اما در دندانپزشکی مواردی نیز وجود دارند که از ایمپلنت ها برای جایگزینی چندین دندان استفاده می شود.

راه حل های مدرن امروزی شامل بریج های کنتی لور، بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی، و پروتزهای پارسیل بر پایه ایمپلنت های دندانی هستند.

در این مقاله، در مورد موارد زیر به بحث خواهیم پرداخت:

  • دلایل استفاده از چندین ایمپلنت دندانی
  • آیا می توان از 1 ایمپلنت دندان برای 2 دندان از دست رفته استفاده کرد؟
  • یک ایمپلنت می تواند چند دندان را پشتیبانی کند؟
  • چه تعداد ایمپلنت دندان می توانید داشته باشید؟

امیدواریم این مقاله شما را در مسیر درست راهنمایی کند. علاوه بر این، به خاطر داشته باشید که هر مورد جداگانه، متفاوت است، و شما باید به دنبال مشاوره تخصصی دندانپزشکی باشید.

ایمپلنت چند دندانی چیست؟

به منظور جایگزینی یک یا چند دندان از دست رفته، یک پایه فلزی کوچک به نام ایمپلنت چند دندانی با جراحی داخل استخوان فک قرار داده می شود. ایمپلنت ممکن است یک دندان، بریج، پروتز یا بخشی از دندان مصنوعی را پشتیبانی کند، و درست مانند دندان های طبیعی شما عمل خواهد کرد.

اگر تعدادی یا تمام دندان های خود را در نتیجه تصادف، بیماری پریودنتال، حفره های درمان نشده یا بیماری لثه از دست داده اید، این می تواند راه حل خوبی برای شما باشد. ایمپلنت های چند دندانی ممکن است برای جایگزینی چندین دندان از دست رفته استفاده شوند.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

چه زمانی می توانیم از 1 ایمپلنت برای 2 یا چند دندان از دست رفته استفاده کنیم؟

استفاده از ایمپلنت های چند دندانی در موارد زیر توصیه می شود:

  • چند دندان ممکن است توسط تنها یک ایمپلنت اضافی پشتیبانی شوند.
  • برای رسیدن به نتیجه مطلوب، ایمپلنت های زیادی نیاز هستند.
  • استفاده از چندین ایمپلنت، دلایل زیبایی دارد.

مزایای استفاده از ایمپلنت چند دندانی

چه زمانی استفاده از 1 ایمپلنت برای 2 دندان توصیه می شود؟ و مزایای کاشت ایمپلنت های چند دندانی چیست؟

  • چندین دندان ممکن است به طور همزمان در چندین نقطه جایگزین شوند.
  • با چندین ایمپلنت دندانی، جایگزینی تعداد بیشتری دندان با ظاهری زیباتر امکان پذیر است.
  • گزینه ایمپلنت های چند دندانی برای دستیابی به نتیجه مطلوب به طور همزمان، به صرفه جویی در زمان و هزینه کمک می کند.

شماره 1- صرفه جویی در هزینه و زمان

ممکن است چندین ایمپلنت در یک درمان ترکیب شوند و همزمان در زمان و هزینه بیمار صرفه جویی شود. برای افرادی که می خواهند همه دندان های خود را بلافاصله پس از کشیدن دندان جایگزین کنند بسیار مناسب است. قرار دادن 3 تا 5 ایمپلنت مقرون به صرفه است زیرا میانگین هزینه تقریباً برابر با تنها یک ایمپلنت است.

شماره 2- اگر استخوان های شما نتوانند ایمپلنت های تکی را پشتیبانی کنند، ممکن است گزینه خوبی باشد.

با قرار دادن ایمپلنت در استخوان فک، استخوان فک شما استحکام خود را حفظ خواهد کرد. از دست دادن دندان ها ممکن است باعث از دست دادن مقدار قابل توجهی از استخوان شما شود، اما با استفاده از ایمپلنت ها، می توانید تراکم استخوان خود را در جایی که باید باشد حفظ کرد و از نیاز به پیوند استخوان اجتناب کرد. با این حال، بیمارانی که استخوان فک آنها در حال حاضر برای حفظ ایمپلنت های تکی ضعیف است، ممکن است استفاده از یک ایمپلنت برای دو دندان یا ایمپلنت های چند دندانی برای آنها یک راه حل مناسب باشد.

شماره 3- سلامت خوب دندان ها

چند ایمپلنت دندانی شما را قادر می سازند تا وعده های غذایی خود را به درستی مصرف کنید و سلامت دهان خود را بدون نگرانی در مورد آسیب یا صدمه ناشی از از دست دادن دندان حفظ کنید. آنها عملکردی درست شبیه دندان های طبیعی دارند.

شماره 4- ظاهری زیباتر

هنگام استفاده از ایمپلنت ها روی دندان های جلو، باید مطمئن شوید که ایمپلنت ها از داخل لثه ها قابل مشاهده نیستند. این می تواند دلیل دیگری برای استفاده از 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان باشد.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

بهترین گزینه های ایمپلنت های چند دندانی

بسته به وضعیت لثه و استخوان فک بیمار، گاهی اوقات ممکن است دو دندان مجاور توسط یک ایمپلنت تکی نگه داشته شوند. ایمپلنت های چند دندانی بیشتر برای محکم نگهداشتن بریج های ثابت یا پروتزهای پارسیل متحرک استفاده می شوند.

بریج کنتی لور

گاهی اوقات اگر بیمار بخواهد برای دو دندان جایگزین قرار دهد، استفاده از یک ایمپلنت برای دندان دومی که درست در کنار آن قرار گرفته است، امکان پذیر است. اگر دندان ها در کنار یکدیگر نباشند باید از دو ایمپلنت استفاده شود.

بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی

چندین دندان روی یک قوس دندانی ممکن است با یک بریج تحت حمایت ایمپلنت جایگزین شوند. برای حمایت از بریج در طول این فرایند، ممکن است ایمپلنت چند دندانی قرار داده شوند. چندین مزیت بریج های بر پایه ایمپلنت نسبت به بریج های استاندارد ثابت عبارتند از:

  • با حساسیت کمتر لثه، بسیاری از بیماران آنها را پایدارتر، راحت تر و قابل اعتمادتر می دانند.
  • آنها ممکن است توسط بیمارانی استفاده شوند که استخوان فک آنها به اندازه کافی برای حمایت از ایمپلنت های تکی برای هر دندان از دست رفته قوی نیست.
  • بریج هایی که حمایت ایمپلنت های دندانی هستند، عملکرد و زیبایی را برای مدت زمان طولانی تری حفظ می کنند زیرا تخریب کمتری رخ می دهد.
  • بریج های تحت حمایت ایمپلنت، نیاز نیست برای خوابیدن یا تمیز کردن برداشته شوند.
  • چسب زدن لازم نیست.

پروتزهای پارسیل بر پایه ایمپلنت های دندانی

پروتزهای پارسیل که تحت حمایت ایمپلنت های دندانی قرار دارند، مانند عملکرد بریج های دندانی، به جای ثابت بودن، قابل جدا شدن هستند. برای افرادی که قصد ایجاد تغییر از پروتزهای پارسیل استاندارد را دارند، ممکن است پروتزهای پارسیل تحت حمایت ایمپلنت نسبت به بریج دائمی تغییر ساده تری باشند.

توانایی برداشتن پروتزهای پارسیل، از آن در برابر آسیب های احتمالی محافظت می کند، و باعث می شود جایگزین خوبی برای افرادی باشد که به دندان قروچه شبانه دچار هستند. از آنجا که قطعات را می توان از دهان خارج و تمیز کرد، آنها راه حل های کارآمدی برای ایمپلنت های چند دندانی برای افرادی هستند که در تمیز کردن و نخ دندان کشیدن دندان های خود مشکل دارند.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

نتیجه گیری

در برخی موارد می توان از 1 ایمپلنت دندان برای 2 دندان استفاده کرد. این تکنیک معمولاً در ناحیه جلوی دهان استفاده می شود. این به دلیل عرض کمتر آن قسمت و این واقعیت است که آنها نسبت به دندان های مولر در عقب دهان معمولاً تحت نیروی کمتری قرار می گیرند. با این حال، از آنجا که انجام این کار باعث می شود دو دندان مجزا چسبیده به هم به نظر برسند، یکی از موانع کلیدی هنگام جایگزینی دو دندان مجاور است که توسط یک ایمپلنت دندانی پشتیبانی می شوند.

ایمپلنت 2 دندانی یا بریج های دندانی، یک روش متداول در دندانپزشکی است، و مزایای زیادی برای بیمار به همراه دارد.

به بیان ساده تر، ممکن است 2 دندان روی یک ایمپلنت دندانی پیچ شوند. اما تنها زمانی از نظر زیبایی ظاهری دلپذیر به نظر می رسد که ساختار لثه ها به گونه ای باشد که پیش بینی شود دو دندان مجزا را احاطه کند. تغییر شکل لثه، یک فرایند بسیار تخصصی و پیچیده، تنها راه انجام این کار است.

مشکل هر بیمار تقریباً همیشه از راه دندانپزشکی مدرن قابل حل است. با این حال، مشاوره با یک متخصص کاشت ایمپلنت دندان ضروری است.

پرسش های متداول

هزینه 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان چقدر است؟

هزینه ایمپلنت های تکی دندانی بین 1500 تا 6000 دلار است. اگر گزینه 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان را انتخاب کنید، ممکن است بتوانید در مقایسه با هزینه دو ایمپلنت تکی در هزینه خود صرفه جویی کنید.

یک ایمپلنت می تواند چند دندان را پشتیبانی کند؟

بسته به وضعیت لثه و استخوان فک بیمار، گاهی می توان از یک ایمپلنت برای دو دندان استفاده کرد. با این حال، در برخی موارد، دو ایمپلنت دندانی ممکن است جایگزین پنج دندان از دست رفته شوند.

آیا می توان از 1 ایمپلنت دندانی برای 3 دندان استفاده کرد؟

گاهی اوقات، بسته به لثه و استخوان فک بیمار، کاشت دو دندان امکان پذیر است. اگر به دنبال استفاده از 1 ایمپلنت دندانی برای 3 دندان هستید، بریج های دائمی یا پروتزهای پارسیل متحرک را در نظر بگیرید.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

چه تعداد ایمپلنت دندانی می توانید داشته باشید؟

پاسخ واقعی این است که برای جایگزینی دندان های از دست رفته، می توانید به تعداد مورد نیاز ایمپلنت دندان داشته باشید. با این حال، هر بیمار نیازهای منحصر به فردی دارد و به قضاوت تخصصی نیاز دارد.

آیا می توانید دو دندان جلو روی یک ایمپلنت داشت؟

داشتن دو دندان جلو روی یک ایمپلنت متداول است. بخش دشوار این است که آنها را به گونه ای قرار داد که طبیعی به نظر برسند و به صورت دو دندان مجزا ظاهر شوند. برای انجام این کار می توان از روش های خاص شکل دادن به لثه استفاده کرد.

هزینه 2 ایمپلنت دندان چقدر است؟

ایمپلنت دندان ممکن است پر هزینه باشد، اما ممکن است بتوانید با جایگزینی دو دندان با یک ایمپلنت دندان، در مقابل دو ایمپلنت دندان، در هزینه خود صرفه جویی کنید.

آیا 1 ایمپلنت می تواند 2 دندان را نگه دارد؟

آری، در برخی موارد، یک ایمپلنت دندان می تواند دو یا چند دندان را نگه دارد. کاشت دو دندان، ایمپلنت چند دندانی یا بریج، از روش های بسیار متداول در کاشت ایمپلنت های دندانی در دندانپزشکی است.

پری کرونیت (که اپرکولیت نیز نامیده می شود) شرایطی است که شامل التهاب و تورم بافت نرم اطراف دندانی می شود که بخشی از آن روییده است. رویش به فرآیند رشد دندان گفته می شود که در آن دندان با “بیرون آمدن” از درون بافت لثه قابل مشاهده می شود. پری کرونیت ممکن است دندانی که هنوز در نیامده است را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

بافت نرمی که دندانی که به طور کامل رویش نیافته است را پوشش می دهد، “اپرکولوم” گفته می شود. یکی از دلایلی که بافت نرم این ناحیه ممکن است به راحتی ملتهب شود این است که اغلب ذرات و بقایای غذا را جمع می کند و هنگام انجام روتین بهداشتی دهان و دندان ممکن است دسترسی به آن دشوار باشد. این ناحیه تاریک و مرطوب همانطور که ذرات غذا را به خود جمع می کند، محیط مناسبی را برای رشد باکتری ها فراهم می کند.

دندانی که اغلب تحت تأثیر پری کرونیت قرار می گیرد، یک سوم یا آخرین دست دندان های مولر فک پایین است که گاهی اوقات دندان عقل نامیده می شوند. در واقع، نادر است که پری کرونیت دندان های دیگری غیر از دندان های عقل فک پایین را درگیر کند. پری کرونیت اغلب افراد را که در اواخر دوره نوجوانی یا اوایل دوره بزرگسالی تحت تاثیر قرار می دهد، زیرا آن زمان است که معمولاً دندان های عقل فک پایین می رویند.

علائم و نشانه های پری کرونیت

علائم خفیف

علائم خفیف پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • بافت لثه دردناک و متورم (نزدیک دندانی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • مشکل در گاز گرفتن (بدون برخورد به ناحیه متورم)
  • ترشح چرک از ناحیه ملتهب
  • طعم بد یا بوی نامطبوع داخل دهان

علائم شدید

علائم شدید پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مشکل در باز کردن دهان
  • تورم صورت (در سمتی از صورت که دندان ملتهب قرار دارد)
  • غدد لنفاوی متورم (که لنفادنیت lymphadenitis نامیده می شود)
  • تب
  • آنژین لودویگ Ludwig’s angina (عفونت باکتریایی نادر کف دهان که گاهی اوقات بعد از عفونت دندان رخ می دهد)
  • اسپاسم فک (گاهی اوقات تحت عنوان فک قفل شده شناخته می شود).

علائم شدید ممکن است نشان دهنده گسترش تورم به گردن و گلو باشند، این می تواند تنفس طبیعی را تحت تأثیر قرار دهد و باید به عنوان یک اورژانس پزشکی در نظر گرفته شود که به طور بالقوه می تواند توانایی بلع یا تنفس را مختل کند و می تواند تهدید کننده زندگی باشد. افرادی که علائم شدید پری کرونیت دارند باید فوراً با دندانپزشک یا پزشکان دیگر تماس بگیرند.

علائم پری کرونیت بر اساس تعداد دفعات بروز و شدت آنها به سه دسته مختلف دسته بندی می شوند که عبارتند از:

  • حاد- شامل امکان باز کردن محدود دهان و علائم شدیدتر.
  • نیمه حاد- علائم با شدت کمتر، بدون ناراحتی در باز کردن دهان.
  • مزمن- شامل درد درجه پایین بدون علائم شدید.

درمان پری کرونیت اغلب به سطح بیماری (حاد، نیمه حاد یا مزمن) که فرد تجربه می کند بستگی دارد.

علل و عوامل خطر پری کرونیت

افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به پریکرونیت قرار دارند عبارتند از:

  • افراد در گروه سنی اوایل بزرگسالی یا اواخر نوجوانی
  • داشتن دندان عقلی که هنوز بیرون نیامده است
  • داشتن اپرکولوم گسترش یافته (فلپ اطراف دندان ها، که رشد باکتری ها را تشویق می کند)
  • تجربه ترومای حین جویدن (آسیب ناشی از دندان مقابل به بافتی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • افراد با بهداشت دهان و دندان ضعیف
  • سیگار کشیدن (بدون توجه به تعداد سیگارهایی که در طول روز کشیده می شوند)
  • داشتن شرایطی که سیستم ایمنی را تحت فشار قرار می دهند (مانند بهبودی ویروسی، خستگی شدید یا استرس عاطفی)
  • باردار بودن

مطالعه

یک مطالعه در سال 2019، که در یونان انجام شد، با هدف تعیین عوامل مؤثر بر شیوع پری کرونیت (از جمله عوامل خطر و اجتماعی، جمعیت شناسی و موارد دیگر) انجام شد.

این مطالعه چندین عامل مرتبط با شیوع پری کرونیت را کشف کرد، از جمله:

  • شیوع پری کرونیت 92/4 درصد از شرکت کنندگان 20 تا 25 ساله در مطالعه بود.
  • مشخص شد که بهداشت دهان و دندان یک عامل بسیار چشمگیر در شیوع این بیماری است.
  • مشخص شد که افراد سیگاری بیشتر مستعد ابتلا به پری کرونیت هستند (اما دفعات سیگار کشیدن تاثیری نداشت).
  • نوع مزمن پری کرونیت شایع ترین شکل بیماری بود.

نویسندگان این مطالعه نتیجه گرفتند: “به نظر می رسد استفاده از دهانشویه همراه با دفعات کافی مسواک زدن با کاهش آماری معنی دار بیماری [پری کرونیت] مرتبط است.”

پری کرونیت

پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت معمولاً توسط دندانپزشک و با انجام معاینه دهان انجام می شود و گاهی اوقات شامل گرفتن تصاویر تشخیصی رادیوگرافی با اشعه ایکس (برای ارزیابی دندان های عقلی که نروییده اند) است.

درمان های پری کرونیت

درمان خانگی

گرچه چندین روش درمانی خانگی وجود دارد که دندانپزشک ممکن است آنها را توصیه کند، درمان خانگی نباید جایگزین مداخلات تخصصی پزشکی شود. دندانپزشک ممکن است روش های درمانی خانگی را تجویز کند، مانند:

  • شستشو با آب نمک گرم (مخصوصاً بعد از صرف غذا برای از بین بردن مواد غذایی و باقی مانده ها)
  • سیستم های شستشوی دهانی (با استفاده از تجهیزات تجاری)
  • بهداشت دهان و دندان دقیق و منظم (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن)
  • مسکن های درد (مانند ایبوپروفن [ادویل] یا استامینوفن [تیلنول] یا دیگر مسکن های بدون نسخه که توسط دندانپزشک تجویز می شوند).

توجه: از استفاده از کمپرس گرم خودداری کنید (زیرا ممکن است تورم را افزایش دهد) بخصوص برای افرادی که علائم شدید پری کرونیت مانند تب یا تورم گردن یا صورت دارند.

درمان پزشکی

درمان پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تمیز کردن دندان ها / شستشوی ذرات غذا و سایر مواد باقی مانده از اطراف آن منطقه
  • تجویز آنتی بیوتیک (که به صورت خوراکی مصرف می شوند)
  • یک دهانشویه ضد باکتری
  • تسکین درد (دندانپزشک ممکن است مسکن های بدون نسخه یا مسکن هایی که ممکن است دندانپزشک تجویز کند را توصیه کند)

هنگامی که عفونت برطرف شد، درمان بعدی به شدت و دسته علائم پری کرونیت (شامل دسته های حاد، نیمه حاد یا مزمن) بستگی دارد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • مشاهده دندان برای اطمینان از عدم بازگشت عفونت و رویش طبیعی دندان
  • ارجاع به جراح فک و صورت جهت بررسی نیاز به جراحی دهان
  • کشیدن دندان عقل عفونی (اگر دندانپزشک/ جراح دهان تشخیص دهد که ممکن است به طور طبیعی نروید)
  • کشیدن دندان های عقل پایین و بالا در سمت آسیب دیده (برای جلوگیری از فرو رفتن دندان بالا به لثه ملتهب فک پایین و ایجاد عفونت بعدی).
  • انجام فرایندی به نام اپرکولومoperculum (جراحی جزئی دهان برای برداشتن فلپ پوست روی دندان آسیب دیده)

گاهی اوقات فلپ پس از برداشتن دوباره رشد می کند و فرایند operculum باید دوباره انجام شود.

پری کرونیت

پری کرونیت

مراقبت های بعدی

اگر دندان عقل کشیده شده باشد، معمولاً منجر به بهبودی کامل می شود، و علائم پری کرونیت ممکن است در عرض یک تا دو هفته پس از جراحی فروکش کنند. درمان های بعدی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مراجعات بعدی به دندانپزشک یا جراح دهان برای نظارت روی میزان بهبودی و سطح درد دندان، در صورت وجود.
  • رعایت دقیق دستورالعمل های مراقبت های بعدی، در صورت کشیدن دندان عقل (مانند پرهیز از سیگار کشیدن، خوردن غذاهای نرم و غیره)
  • درمان های خانگی (مانند دهانشویه های آنتی بیوتیک، داروهای مسکن بدون نسخه و غیره)
  • رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم)
  • ترک سیگار (برای افرادی که سیگار می کشند)

جلوگیری

مراقبت های پیشگیرانه و مراجعات منظم دندانپزشکی ممکن است خطر ابتلا به پری کرونیت را کاهش دهند زیرا دندانپزشک می تواند دندان های عقل شما را به دقت زیر نظر داشته باشد، و زمانی که به نظر نمی رسد دندان مولر سوم به طور طبیعی می روید، قبل از اینکه عفونت رخ دهد مداخله کند.

پاکسازی منظم دندان ها همچنین ممکن است به پیشگیری از پری کرونیت کمک کند زیرا به تمیز و عاری نگه داشتن دندان ها از مواد غذایی و مواد زائد کمک می کند. پیشگیری از پری کرونیت ممکن است با اقدامات منظم بهداشتی دهان و دندان شامل مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و استفاده از دهانشویه های آنتی بیوتیک امکان پذیر باشد؛ اما با وجود چنین مداخلاتی، برخی از افراد همچنان به این بیماری مبتلا می شوند.

کانتورینگ دندان که با نام های تغییر شکل دندان، اناملوپلاستی یا ادنتوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند دندانپزشکی زیبایی است که مشکلات جزئی لبخند شما را برطرف می کند. این فرایند شامل برداشتن بخش های کوچکی از مینای دندان برای اصلاح دندان های لب پر شده، ترک خورده یا کج شده است، یا ظاهر آنها را بهبود می دهد. این کار، که با استفاده از ابزارهای مخصوص یا نوارهای متحرک انجام می شود، عموماً بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.

در این مقاله به مرور سریع کانتورینگ دندان، مزایا، خطرات ، مراقبت پس از آن می پردازیم.

آیا شما گزینه خوبی برای کانتورینگ دندان هستید؟

به طور کلی، کانتورینگ دندان یک فرایند زیبایی انتخابی است. این درمان برای همه بیماران و همه موارد مناسب نیست. بهترین شرایطی که با این روش درمان می شوند عبارتند از:

  • لب پر شدگی ها یا ترک های کوچک در دندان ها
  • حفره یا برآمدگی در مینای دندان ها
  • کوتاه کردن دندان های بیش از حد بلند (مخصوصاً دندان های نوک تیز)
  • ناهنجاری های جزئی دندان ها
  • لبخند ناهموار

مشکلات یا آسیب های دندانی قابل توجه را نمی توان با کانتورینگ دندان درمان کرد یا ممکن است درمان های دیگری در کنار آن نیاز باشد. در این موارد، روکش های دندانی، ارتودنسی، ونیرها، باندینگ، بریج ها یا سایر روش ها در نظر گرفته می شوند.

سلامت زمینه ای دندان نیز یک عامل است؛ حفره ها، لق شدن دندان ها، یا مسائل دیگر می توانند با تغییر شکل دندان مغایرت داشته باشند.

تغییر شکل دندان های نیش

یکی از متداول ترین فرایندهای کانتورینگ دندان، روی تغییر ظاهر دندان های نیش (دندان های نوک تیز، که به عنوان کاسپید یا تک پایه نیز شناخته می شوند) تمرکز دارد. هدف این کار کاهش ارتفاع این دندان ها با ساییدن یکنواخت و هوشمندانه مینای اضافی آنها است.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

طی این فرایند انتظار چه چیزی را باید داشت؟

تغییر شکل و کانتورینگ دندان توسط دندانپزشک عمومی یا دندانپزشک زیبایی در مطب انجام می شود. روند انجام این فرایند به قرار زیر است:

  • فرایند بدون درد: تراشیدن دندان فقط از لایه خارجی، مینای دندان اتفاق می افتد. از آنجا که این لایه اعصاب ندارد، یک فرایند هیچ دردی ندارد. با این حال، اگر نگران ناراحتی هستید، می توانید درخواست کنید برای شما از بی حسی استفاده شود.
  • ابزارها: امروزه دندانپزشکان چندین گزینه دارند. در کنار دریل های سنتی، لیزرهای مخصوص نیز می توانند لایه های خارجی مینای دندان را از بین ببرند و از نوارها (با لبه های ساینده، مانند کاغذ سنباده) می توان برای کار روی دو طرف دندان استفاده کرد.
  • پولیش کردن: پس از کانتور و تغییر شکل دندان، دندانپزشک اغلب پولیش دندان را انجام می دهد. این کار شامل صاف و صیقلی کردن و از بین بردن تغییر رنگ از روی دندان ها است تا به آنها ظاهری جذاب و براق بدهد.

فواید کانتورینگ دندان

گرچه تغییر شکل دندان برای هر موردی مناسب نیست، اما انجام این کار چندین مزیت کلیدی دارد. این موارد عبارتند از:

  • این یک فرایند محافظه کارانه تر از سایر روش های دندانپزشکی زیبایی است.
  • بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.
  • بهبودی پس از آن فوری است؛ بعد از آن می توانید خوردن و آشامیدن عادی را از سر بگیرید.
  • کانتورینگ می تواند به تغییر آناتومی یا برآمدگی هایی کمک کند که می توانند منجر به افزایش تشکیل تارتار شوند و از این طریق از پوسیدگی دندان و بیماری لثه جلوگیری می کند.
  • بهبود عزت نفس و احساس ارزشمندی، زیرا لبخند شما بهبود می یابد.

خطرات احتمالی

مانند هر فرایند دندانپزشکی- و علیرغم تمام تلاش دندانپزشک شما- برخی از خطرات احتمالی برای تغییر شکل دندان ها وجود دارند. لایه مینای دندان بسیار نازک است- فقط حدود 6/2 میلی متر- بنابراین دندانپزشکان باید بسیار مراقب باشند؛ در صورت حذف بیش از حد ممکن است مشکلاتی بوجود بیایند.

کانتورینگ دندان ممکن است باعث بروز مشکلات زیر شود:

  • حساسیت موقت دندان به گرما یا سرما
  • افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان
  • زرد شدن دندان ها
  • عود احتمالی در موارد وجود دندان قروچه (براکسیسم)

این کار را در منزل امتحان نکنید!

با توجه به احتمال آسیب به دندان های شما، کانتورینگ دندان چیزی نیست که بتوانید آن را در منزل امتحان کنید. انجام آن نه تنها به آموزش ویژه زیادی نیاز دارد، بلکه انجام این کار روی دهان خود نیز بسیار خطرناک است. با انجام این کار، خطر آسیب رساندن به دندان های خود را بالا می برید.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

مراقبت های بعد از فرایند کانتورینگ

بر خلاف بسیاری از درمان های زیبایی دندان، در زمان بهبودی پس از تغییر شکل دندان ها، کار خاصی نیاز نیست. با این حال، رعایت اصول اولیه بهداشت دندان بسیار مهم است:

  • دو مرتبه در روز به درستی مسواک بزنید.
  • حداقل یک مرتبه در روز نخ دندان استفاده کنید.
  • به معاینات دندانپزشکی (دو مرتبه در سال) پایبند باشید.
  • از سیگار کشیدن خودداری کنید.

همچنین اگر بعد از انجام آن احساس کردید دندان های شما ناهموار شده اند، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید. این ممکن است نشانه تشکیل پلاک یا جرم یا مشکل دیگری در این فرایند باشد.

خلاصه

کانتورینگ دندان که با نام های ادنتوپلاستی یا اناملوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند زیبایی است که هدف آن تغییر شکل دندان ها برای اصلاح ظاهر لبخند شما است. گرچه محدودیت هایی برای کارهایی که می تواند انجام دهد وجود دارد، اما این درمان می تواند دندان های پیشین خیلی بلند را کوتاه کند، لب پر شدگی ها و ترک ها و حفره های جزئی در مینای دندان را برطرف کند، و دندان های شما را متقارن تر کند.

گرچه این یک فرایند بدون درد و قابل تحمل است، اما چند خطر وجود دارد. خطرات عبارتند از حساسیت موقت دندان، افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان، یا زرد شدن دندان ها.

در حالی که هیچ کار خاصی برای مراقبت های بعد از آن نیاز نیست، اما همچنان باید سلامت دندان ها را تحت نظر داشته باشید، دو بار در روز مسواک بزنید، هر روز نخ دندان بکشید و مراقبت های منظم دندانی را دریافت کنید.

سخن پایانی

گرچه تلقی کردن کارهایی مانند کانتورینگ دندان به عنوان صرفاً “زیبایی” آسان است، مهم است که مزایای زیادی که دندان های همسطح و جذاب دارند را به خاطر داشته باشید. احساس عدم جذابیت یا احساس لزوم پنهان کردن دندان های خود، می تواند آزار دهنده باشد. با این حال، با مداخله مؤثر و کمک یک دندانپزشک خوب، ممکن است اعتماد به نفس خود را بازیابید. و این چیزی است که ارزش لبخند زدن را دارد.

پرسش های متداول در مورد کانتورینگ دندان ها

آیا کانتورینگ دندان دائمی است؟

از آنجا که کانتورینگ دندان شامل تراشیدن فیزیکی و تغییر شکل دندان های شما است، این کار دائمی است. به این ترتیب، تصمیم برای انجام این درمان باید بسیار دقیق باشد. شما و دندانپزشک شما باید تأثیر احتمالی کانتورینگ دندان را بسنجید زیرا بازگشت ناپذیر است.

آیا کانتورینگ دندان دردناک است؟

مینای دندان های شما که در طول کانتورینگ دندان تراشیده می شوند، هیچ عصبی ندارد. بنابراین، در طول فرایند احساس درد نخواهید داشت. به طور کلی، هیچ بی حسی نیاز نیست، گرچه بیمارانی که نگران ناراحتی هستند می توانند آن را درخواست کنند.

آیا کانتورینگ برای دندان های شما مضر است؟

در حالی که کانتورینگ دارای خطراتی است، از آنجا که این یک فرایند کم تهاجمی است، خطر واقعی اندکی برای دندان های شما ایجاد می کند. با این حال، جای کمی برای خطا در این کار وجود دارد؛ لایه خارجی، مینای دندان های شما بسیار نازک است و در صورت تراشیدن مقدار زیادی از آن ممکن است مشکلاتی ایجاد کند. افرادی که تغییر شکل دندان را انجام داده اند در معرض خطر افزایش حساسیت دندان، پوسیدگی دندان، یا ترک خوردن دندان قرار دارند.

آیا بیمه کانتورینگ دندان را پوشش می دهد؟

طرح های بیمه تنها در صورتی هزینه کانتورینگ دندان ها را پوشش می دهند که نیاز پزشکی را برطرف کند. به این معنی که تنها در صورتی ممکن است به طور جزئی یا کامل پوشش داده شود که برای اصلاح دندان های آسیب دیده در اثر تصادف یا زمین خوردن، تغییر شکل نیاز باشد.

نمونه های درمانی جراحی درمانی با لیزر



بخش تخصصی کاهش حساسیت دندان با لیزر





حساسیت دندانی یکی از مشکلات دردناک دندانی می‌باشد که معمولا از دهۀ دوم زندگی در اکثر افراد مشاهده می‌شود. این درد مختصر و کوتاه بوده و در واکنش به محرکهایی از قبیل سرما، گرما، لمس یا ضربه، فضای اسموتیک دهان، و نیز مواد شیمیایی بوجود می‌آید. این حساسیتها ممکن است در نتیجۀ مسواک زدن نادرست، تغذیۀ نادرست، و دیگر مشکلات مربوط به لثه و دندانها نیز بروز پیدا کنند. یکی از کاربردهای لیزر در زمینۀ دندانپزشکی، استفاده از آن برای حل مشکل حساسیتهای دندانی می‌باشد، به این صورت که با استفاده از لیزر مجرای درون دندان که واکنش به محرکهای سرما و گرما را به عهده دارد مسدود می‌شود.

مقالات تخصصی کاهش حساسیت دندان با لیزر



شاید از خود بپرسید که آیا می توانید از یک ایمپلنت دندانی برای دو دندان از دست رفته استفاده کنید؟ گرچه ایمپلنت های دندانی معمولاً برای جایگزینی یک دندان استفاده می شوند، اما در دندانپزشکی مواردی نیز وجود دارند که از ایمپلنت ها برای جایگزینی چندین دندان استفاده می شود.

راه حل های مدرن امروزی شامل بریج های کنتی لور، بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی، و پروتزهای پارسیل بر پایه ایمپلنت های دندانی هستند.

در این مقاله، در مورد موارد زیر به بحث خواهیم پرداخت:

  • دلایل استفاده از چندین ایمپلنت دندانی
  • آیا می توان از 1 ایمپلنت دندان برای 2 دندان از دست رفته استفاده کرد؟
  • یک ایمپلنت می تواند چند دندان را پشتیبانی کند؟
  • چه تعداد ایمپلنت دندان می توانید داشته باشید؟

امیدواریم این مقاله شما را در مسیر درست راهنمایی کند. علاوه بر این، به خاطر داشته باشید که هر مورد جداگانه، متفاوت است، و شما باید به دنبال مشاوره تخصصی دندانپزشکی باشید.

ایمپلنت چند دندانی چیست؟

به منظور جایگزینی یک یا چند دندان از دست رفته، یک پایه فلزی کوچک به نام ایمپلنت چند دندانی با جراحی داخل استخوان فک قرار داده می شود. ایمپلنت ممکن است یک دندان، بریج، پروتز یا بخشی از دندان مصنوعی را پشتیبانی کند، و درست مانند دندان های طبیعی شما عمل خواهد کرد.

اگر تعدادی یا تمام دندان های خود را در نتیجه تصادف، بیماری پریودنتال، حفره های درمان نشده یا بیماری لثه از دست داده اید، این می تواند راه حل خوبی برای شما باشد. ایمپلنت های چند دندانی ممکن است برای جایگزینی چندین دندان از دست رفته استفاده شوند.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

چه زمانی می توانیم از 1 ایمپلنت برای 2 یا چند دندان از دست رفته استفاده کنیم؟

استفاده از ایمپلنت های چند دندانی در موارد زیر توصیه می شود:

  • چند دندان ممکن است توسط تنها یک ایمپلنت اضافی پشتیبانی شوند.
  • برای رسیدن به نتیجه مطلوب، ایمپلنت های زیادی نیاز هستند.
  • استفاده از چندین ایمپلنت، دلایل زیبایی دارد.

مزایای استفاده از ایمپلنت چند دندانی

چه زمانی استفاده از 1 ایمپلنت برای 2 دندان توصیه می شود؟ و مزایای کاشت ایمپلنت های چند دندانی چیست؟

  • چندین دندان ممکن است به طور همزمان در چندین نقطه جایگزین شوند.
  • با چندین ایمپلنت دندانی، جایگزینی تعداد بیشتری دندان با ظاهری زیباتر امکان پذیر است.
  • گزینه ایمپلنت های چند دندانی برای دستیابی به نتیجه مطلوب به طور همزمان، به صرفه جویی در زمان و هزینه کمک می کند.

شماره 1- صرفه جویی در هزینه و زمان

ممکن است چندین ایمپلنت در یک درمان ترکیب شوند و همزمان در زمان و هزینه بیمار صرفه جویی شود. برای افرادی که می خواهند همه دندان های خود را بلافاصله پس از کشیدن دندان جایگزین کنند بسیار مناسب است. قرار دادن 3 تا 5 ایمپلنت مقرون به صرفه است زیرا میانگین هزینه تقریباً برابر با تنها یک ایمپلنت است.

شماره 2- اگر استخوان های شما نتوانند ایمپلنت های تکی را پشتیبانی کنند، ممکن است گزینه خوبی باشد.

با قرار دادن ایمپلنت در استخوان فک، استخوان فک شما استحکام خود را حفظ خواهد کرد. از دست دادن دندان ها ممکن است باعث از دست دادن مقدار قابل توجهی از استخوان شما شود، اما با استفاده از ایمپلنت ها، می توانید تراکم استخوان خود را در جایی که باید باشد حفظ کرد و از نیاز به پیوند استخوان اجتناب کرد. با این حال، بیمارانی که استخوان فک آنها در حال حاضر برای حفظ ایمپلنت های تکی ضعیف است، ممکن است استفاده از یک ایمپلنت برای دو دندان یا ایمپلنت های چند دندانی برای آنها یک راه حل مناسب باشد.

شماره 3- سلامت خوب دندان ها

چند ایمپلنت دندانی شما را قادر می سازند تا وعده های غذایی خود را به درستی مصرف کنید و سلامت دهان خود را بدون نگرانی در مورد آسیب یا صدمه ناشی از از دست دادن دندان حفظ کنید. آنها عملکردی درست شبیه دندان های طبیعی دارند.

شماره 4- ظاهری زیباتر

هنگام استفاده از ایمپلنت ها روی دندان های جلو، باید مطمئن شوید که ایمپلنت ها از داخل لثه ها قابل مشاهده نیستند. این می تواند دلیل دیگری برای استفاده از 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان باشد.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

بهترین گزینه های ایمپلنت های چند دندانی

بسته به وضعیت لثه و استخوان فک بیمار، گاهی اوقات ممکن است دو دندان مجاور توسط یک ایمپلنت تکی نگه داشته شوند. ایمپلنت های چند دندانی بیشتر برای محکم نگهداشتن بریج های ثابت یا پروتزهای پارسیل متحرک استفاده می شوند.

بریج کنتی لور

گاهی اوقات اگر بیمار بخواهد برای دو دندان جایگزین قرار دهد، استفاده از یک ایمپلنت برای دندان دومی که درست در کنار آن قرار گرفته است، امکان پذیر است. اگر دندان ها در کنار یکدیگر نباشند باید از دو ایمپلنت استفاده شود.

بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی

چندین دندان روی یک قوس دندانی ممکن است با یک بریج تحت حمایت ایمپلنت جایگزین شوند. برای حمایت از بریج در طول این فرایند، ممکن است ایمپلنت چند دندانی قرار داده شوند. چندین مزیت بریج های بر پایه ایمپلنت نسبت به بریج های استاندارد ثابت عبارتند از:

  • با حساسیت کمتر لثه، بسیاری از بیماران آنها را پایدارتر، راحت تر و قابل اعتمادتر می دانند.
  • آنها ممکن است توسط بیمارانی استفاده شوند که استخوان فک آنها به اندازه کافی برای حمایت از ایمپلنت های تکی برای هر دندان از دست رفته قوی نیست.
  • بریج هایی که حمایت ایمپلنت های دندانی هستند، عملکرد و زیبایی را برای مدت زمان طولانی تری حفظ می کنند زیرا تخریب کمتری رخ می دهد.
  • بریج های تحت حمایت ایمپلنت، نیاز نیست برای خوابیدن یا تمیز کردن برداشته شوند.
  • چسب زدن لازم نیست.

پروتزهای پارسیل بر پایه ایمپلنت های دندانی

پروتزهای پارسیل که تحت حمایت ایمپلنت های دندانی قرار دارند، مانند عملکرد بریج های دندانی، به جای ثابت بودن، قابل جدا شدن هستند. برای افرادی که قصد ایجاد تغییر از پروتزهای پارسیل استاندارد را دارند، ممکن است پروتزهای پارسیل تحت حمایت ایمپلنت نسبت به بریج دائمی تغییر ساده تری باشند.

توانایی برداشتن پروتزهای پارسیل، از آن در برابر آسیب های احتمالی محافظت می کند، و باعث می شود جایگزین خوبی برای افرادی باشد که به دندان قروچه شبانه دچار هستند. از آنجا که قطعات را می توان از دهان خارج و تمیز کرد، آنها راه حل های کارآمدی برای ایمپلنت های چند دندانی برای افرادی هستند که در تمیز کردن و نخ دندان کشیدن دندان های خود مشکل دارند.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

نتیجه گیری

در برخی موارد می توان از 1 ایمپلنت دندان برای 2 دندان استفاده کرد. این تکنیک معمولاً در ناحیه جلوی دهان استفاده می شود. این به دلیل عرض کمتر آن قسمت و این واقعیت است که آنها نسبت به دندان های مولر در عقب دهان معمولاً تحت نیروی کمتری قرار می گیرند. با این حال، از آنجا که انجام این کار باعث می شود دو دندان مجزا چسبیده به هم به نظر برسند، یکی از موانع کلیدی هنگام جایگزینی دو دندان مجاور است که توسط یک ایمپلنت دندانی پشتیبانی می شوند.

ایمپلنت 2 دندانی یا بریج های دندانی، یک روش متداول در دندانپزشکی است، و مزایای زیادی برای بیمار به همراه دارد.

به بیان ساده تر، ممکن است 2 دندان روی یک ایمپلنت دندانی پیچ شوند. اما تنها زمانی از نظر زیبایی ظاهری دلپذیر به نظر می رسد که ساختار لثه ها به گونه ای باشد که پیش بینی شود دو دندان مجزا را احاطه کند. تغییر شکل لثه، یک فرایند بسیار تخصصی و پیچیده، تنها راه انجام این کار است.

مشکل هر بیمار تقریباً همیشه از راه دندانپزشکی مدرن قابل حل است. با این حال، مشاوره با یک متخصص کاشت ایمپلنت دندان ضروری است.

پرسش های متداول

هزینه 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان چقدر است؟

هزینه ایمپلنت های تکی دندانی بین 1500 تا 6000 دلار است. اگر گزینه 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان را انتخاب کنید، ممکن است بتوانید در مقایسه با هزینه دو ایمپلنت تکی در هزینه خود صرفه جویی کنید.

یک ایمپلنت می تواند چند دندان را پشتیبانی کند؟

بسته به وضعیت لثه و استخوان فک بیمار، گاهی می توان از یک ایمپلنت برای دو دندان استفاده کرد. با این حال، در برخی موارد، دو ایمپلنت دندانی ممکن است جایگزین پنج دندان از دست رفته شوند.

آیا می توان از 1 ایمپلنت دندانی برای 3 دندان استفاده کرد؟

گاهی اوقات، بسته به لثه و استخوان فک بیمار، کاشت دو دندان امکان پذیر است. اگر به دنبال استفاده از 1 ایمپلنت دندانی برای 3 دندان هستید، بریج های دائمی یا پروتزهای پارسیل متحرک را در نظر بگیرید.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

چه تعداد ایمپلنت دندانی می توانید داشته باشید؟

پاسخ واقعی این است که برای جایگزینی دندان های از دست رفته، می توانید به تعداد مورد نیاز ایمپلنت دندان داشته باشید. با این حال، هر بیمار نیازهای منحصر به فردی دارد و به قضاوت تخصصی نیاز دارد.

آیا می توانید دو دندان جلو روی یک ایمپلنت داشت؟

داشتن دو دندان جلو روی یک ایمپلنت متداول است. بخش دشوار این است که آنها را به گونه ای قرار داد که طبیعی به نظر برسند و به صورت دو دندان مجزا ظاهر شوند. برای انجام این کار می توان از روش های خاص شکل دادن به لثه استفاده کرد.

هزینه 2 ایمپلنت دندان چقدر است؟

ایمپلنت دندان ممکن است پر هزینه باشد، اما ممکن است بتوانید با جایگزینی دو دندان با یک ایمپلنت دندان، در مقابل دو ایمپلنت دندان، در هزینه خود صرفه جویی کنید.

آیا 1 ایمپلنت می تواند 2 دندان را نگه دارد؟

آری، در برخی موارد، یک ایمپلنت دندان می تواند دو یا چند دندان را نگه دارد. کاشت دو دندان، ایمپلنت چند دندانی یا بریج، از روش های بسیار متداول در کاشت ایمپلنت های دندانی در دندانپزشکی است.

پری کرونیت (که اپرکولیت نیز نامیده می شود) شرایطی است که شامل التهاب و تورم بافت نرم اطراف دندانی می شود که بخشی از آن روییده است. رویش به فرآیند رشد دندان گفته می شود که در آن دندان با “بیرون آمدن” از درون بافت لثه قابل مشاهده می شود. پری کرونیت ممکن است دندانی که هنوز در نیامده است را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

بافت نرمی که دندانی که به طور کامل رویش نیافته است را پوشش می دهد، “اپرکولوم” گفته می شود. یکی از دلایلی که بافت نرم این ناحیه ممکن است به راحتی ملتهب شود این است که اغلب ذرات و بقایای غذا را جمع می کند و هنگام انجام روتین بهداشتی دهان و دندان ممکن است دسترسی به آن دشوار باشد. این ناحیه تاریک و مرطوب همانطور که ذرات غذا را به خود جمع می کند، محیط مناسبی را برای رشد باکتری ها فراهم می کند.

دندانی که اغلب تحت تأثیر پری کرونیت قرار می گیرد، یک سوم یا آخرین دست دندان های مولر فک پایین است که گاهی اوقات دندان عقل نامیده می شوند. در واقع، نادر است که پری کرونیت دندان های دیگری غیر از دندان های عقل فک پایین را درگیر کند. پری کرونیت اغلب افراد را که در اواخر دوره نوجوانی یا اوایل دوره بزرگسالی تحت تاثیر قرار می دهد، زیرا آن زمان است که معمولاً دندان های عقل فک پایین می رویند.

علائم و نشانه های پری کرونیت

علائم خفیف

علائم خفیف پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • بافت لثه دردناک و متورم (نزدیک دندانی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • مشکل در گاز گرفتن (بدون برخورد به ناحیه متورم)
  • ترشح چرک از ناحیه ملتهب
  • طعم بد یا بوی نامطبوع داخل دهان

علائم شدید

علائم شدید پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مشکل در باز کردن دهان
  • تورم صورت (در سمتی از صورت که دندان ملتهب قرار دارد)
  • غدد لنفاوی متورم (که لنفادنیت lymphadenitis نامیده می شود)
  • تب
  • آنژین لودویگ Ludwig’s angina (عفونت باکتریایی نادر کف دهان که گاهی اوقات بعد از عفونت دندان رخ می دهد)
  • اسپاسم فک (گاهی اوقات تحت عنوان فک قفل شده شناخته می شود).

علائم شدید ممکن است نشان دهنده گسترش تورم به گردن و گلو باشند، این می تواند تنفس طبیعی را تحت تأثیر قرار دهد و باید به عنوان یک اورژانس پزشکی در نظر گرفته شود که به طور بالقوه می تواند توانایی بلع یا تنفس را مختل کند و می تواند تهدید کننده زندگی باشد. افرادی که علائم شدید پری کرونیت دارند باید فوراً با دندانپزشک یا پزشکان دیگر تماس بگیرند.

علائم پری کرونیت بر اساس تعداد دفعات بروز و شدت آنها به سه دسته مختلف دسته بندی می شوند که عبارتند از:

  • حاد- شامل امکان باز کردن محدود دهان و علائم شدیدتر.
  • نیمه حاد- علائم با شدت کمتر، بدون ناراحتی در باز کردن دهان.
  • مزمن- شامل درد درجه پایین بدون علائم شدید.

درمان پری کرونیت اغلب به سطح بیماری (حاد، نیمه حاد یا مزمن) که فرد تجربه می کند بستگی دارد.

علل و عوامل خطر پری کرونیت

افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به پریکرونیت قرار دارند عبارتند از:

  • افراد در گروه سنی اوایل بزرگسالی یا اواخر نوجوانی
  • داشتن دندان عقلی که هنوز بیرون نیامده است
  • داشتن اپرکولوم گسترش یافته (فلپ اطراف دندان ها، که رشد باکتری ها را تشویق می کند)
  • تجربه ترومای حین جویدن (آسیب ناشی از دندان مقابل به بافتی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • افراد با بهداشت دهان و دندان ضعیف
  • سیگار کشیدن (بدون توجه به تعداد سیگارهایی که در طول روز کشیده می شوند)
  • داشتن شرایطی که سیستم ایمنی را تحت فشار قرار می دهند (مانند بهبودی ویروسی، خستگی شدید یا استرس عاطفی)
  • باردار بودن

مطالعه

یک مطالعه در سال 2019، که در یونان انجام شد، با هدف تعیین عوامل مؤثر بر شیوع پری کرونیت (از جمله عوامل خطر و اجتماعی، جمعیت شناسی و موارد دیگر) انجام شد.

این مطالعه چندین عامل مرتبط با شیوع پری کرونیت را کشف کرد، از جمله:

  • شیوع پری کرونیت 92/4 درصد از شرکت کنندگان 20 تا 25 ساله در مطالعه بود.
  • مشخص شد که بهداشت دهان و دندان یک عامل بسیار چشمگیر در شیوع این بیماری است.
  • مشخص شد که افراد سیگاری بیشتر مستعد ابتلا به پری کرونیت هستند (اما دفعات سیگار کشیدن تاثیری نداشت).
  • نوع مزمن پری کرونیت شایع ترین شکل بیماری بود.

نویسندگان این مطالعه نتیجه گرفتند: “به نظر می رسد استفاده از دهانشویه همراه با دفعات کافی مسواک زدن با کاهش آماری معنی دار بیماری [پری کرونیت] مرتبط است.”

پری کرونیت

پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت معمولاً توسط دندانپزشک و با انجام معاینه دهان انجام می شود و گاهی اوقات شامل گرفتن تصاویر تشخیصی رادیوگرافی با اشعه ایکس (برای ارزیابی دندان های عقلی که نروییده اند) است.

درمان های پری کرونیت

درمان خانگی

گرچه چندین روش درمانی خانگی وجود دارد که دندانپزشک ممکن است آنها را توصیه کند، درمان خانگی نباید جایگزین مداخلات تخصصی پزشکی شود. دندانپزشک ممکن است روش های درمانی خانگی را تجویز کند، مانند:

  • شستشو با آب نمک گرم (مخصوصاً بعد از صرف غذا برای از بین بردن مواد غذایی و باقی مانده ها)
  • سیستم های شستشوی دهانی (با استفاده از تجهیزات تجاری)
  • بهداشت دهان و دندان دقیق و منظم (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن)
  • مسکن های درد (مانند ایبوپروفن [ادویل] یا استامینوفن [تیلنول] یا دیگر مسکن های بدون نسخه که توسط دندانپزشک تجویز می شوند).

توجه: از استفاده از کمپرس گرم خودداری کنید (زیرا ممکن است تورم را افزایش دهد) بخصوص برای افرادی که علائم شدید پری کرونیت مانند تب یا تورم گردن یا صورت دارند.

درمان پزشکی

درمان پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تمیز کردن دندان ها / شستشوی ذرات غذا و سایر مواد باقی مانده از اطراف آن منطقه
  • تجویز آنتی بیوتیک (که به صورت خوراکی مصرف می شوند)
  • یک دهانشویه ضد باکتری
  • تسکین درد (دندانپزشک ممکن است مسکن های بدون نسخه یا مسکن هایی که ممکن است دندانپزشک تجویز کند را توصیه کند)

هنگامی که عفونت برطرف شد، درمان بعدی به شدت و دسته علائم پری کرونیت (شامل دسته های حاد، نیمه حاد یا مزمن) بستگی دارد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • مشاهده دندان برای اطمینان از عدم بازگشت عفونت و رویش طبیعی دندان
  • ارجاع به جراح فک و صورت جهت بررسی نیاز به جراحی دهان
  • کشیدن دندان عقل عفونی (اگر دندانپزشک/ جراح دهان تشخیص دهد که ممکن است به طور طبیعی نروید)
  • کشیدن دندان های عقل پایین و بالا در سمت آسیب دیده (برای جلوگیری از فرو رفتن دندان بالا به لثه ملتهب فک پایین و ایجاد عفونت بعدی).
  • انجام فرایندی به نام اپرکولومoperculum (جراحی جزئی دهان برای برداشتن فلپ پوست روی دندان آسیب دیده)

گاهی اوقات فلپ پس از برداشتن دوباره رشد می کند و فرایند operculum باید دوباره انجام شود.

پری کرونیت

پری کرونیت

مراقبت های بعدی

اگر دندان عقل کشیده شده باشد، معمولاً منجر به بهبودی کامل می شود، و علائم پری کرونیت ممکن است در عرض یک تا دو هفته پس از جراحی فروکش کنند. درمان های بعدی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مراجعات بعدی به دندانپزشک یا جراح دهان برای نظارت روی میزان بهبودی و سطح درد دندان، در صورت وجود.
  • رعایت دقیق دستورالعمل های مراقبت های بعدی، در صورت کشیدن دندان عقل (مانند پرهیز از سیگار کشیدن، خوردن غذاهای نرم و غیره)
  • درمان های خانگی (مانند دهانشویه های آنتی بیوتیک، داروهای مسکن بدون نسخه و غیره)
  • رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم)
  • ترک سیگار (برای افرادی که سیگار می کشند)

جلوگیری

مراقبت های پیشگیرانه و مراجعات منظم دندانپزشکی ممکن است خطر ابتلا به پری کرونیت را کاهش دهند زیرا دندانپزشک می تواند دندان های عقل شما را به دقت زیر نظر داشته باشد، و زمانی که به نظر نمی رسد دندان مولر سوم به طور طبیعی می روید، قبل از اینکه عفونت رخ دهد مداخله کند.

پاکسازی منظم دندان ها همچنین ممکن است به پیشگیری از پری کرونیت کمک کند زیرا به تمیز و عاری نگه داشتن دندان ها از مواد غذایی و مواد زائد کمک می کند. پیشگیری از پری کرونیت ممکن است با اقدامات منظم بهداشتی دهان و دندان شامل مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و استفاده از دهانشویه های آنتی بیوتیک امکان پذیر باشد؛ اما با وجود چنین مداخلاتی، برخی از افراد همچنان به این بیماری مبتلا می شوند.

کانتورینگ دندان که با نام های تغییر شکل دندان، اناملوپلاستی یا ادنتوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند دندانپزشکی زیبایی است که مشکلات جزئی لبخند شما را برطرف می کند. این فرایند شامل برداشتن بخش های کوچکی از مینای دندان برای اصلاح دندان های لب پر شده، ترک خورده یا کج شده است، یا ظاهر آنها را بهبود می دهد. این کار، که با استفاده از ابزارهای مخصوص یا نوارهای متحرک انجام می شود، عموماً بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.

در این مقاله به مرور سریع کانتورینگ دندان، مزایا، خطرات ، مراقبت پس از آن می پردازیم.

آیا شما گزینه خوبی برای کانتورینگ دندان هستید؟

به طور کلی، کانتورینگ دندان یک فرایند زیبایی انتخابی است. این درمان برای همه بیماران و همه موارد مناسب نیست. بهترین شرایطی که با این روش درمان می شوند عبارتند از:

  • لب پر شدگی ها یا ترک های کوچک در دندان ها
  • حفره یا برآمدگی در مینای دندان ها
  • کوتاه کردن دندان های بیش از حد بلند (مخصوصاً دندان های نوک تیز)
  • ناهنجاری های جزئی دندان ها
  • لبخند ناهموار

مشکلات یا آسیب های دندانی قابل توجه را نمی توان با کانتورینگ دندان درمان کرد یا ممکن است درمان های دیگری در کنار آن نیاز باشد. در این موارد، روکش های دندانی، ارتودنسی، ونیرها، باندینگ، بریج ها یا سایر روش ها در نظر گرفته می شوند.

سلامت زمینه ای دندان نیز یک عامل است؛ حفره ها، لق شدن دندان ها، یا مسائل دیگر می توانند با تغییر شکل دندان مغایرت داشته باشند.

تغییر شکل دندان های نیش

یکی از متداول ترین فرایندهای کانتورینگ دندان، روی تغییر ظاهر دندان های نیش (دندان های نوک تیز، که به عنوان کاسپید یا تک پایه نیز شناخته می شوند) تمرکز دارد. هدف این کار کاهش ارتفاع این دندان ها با ساییدن یکنواخت و هوشمندانه مینای اضافی آنها است.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

طی این فرایند انتظار چه چیزی را باید داشت؟

تغییر شکل و کانتورینگ دندان توسط دندانپزشک عمومی یا دندانپزشک زیبایی در مطب انجام می شود. روند انجام این فرایند به قرار زیر است:

  • فرایند بدون درد: تراشیدن دندان فقط از لایه خارجی، مینای دندان اتفاق می افتد. از آنجا که این لایه اعصاب ندارد، یک فرایند هیچ دردی ندارد. با این حال، اگر نگران ناراحتی هستید، می توانید درخواست کنید برای شما از بی حسی استفاده شود.
  • ابزارها: امروزه دندانپزشکان چندین گزینه دارند. در کنار دریل های سنتی، لیزرهای مخصوص نیز می توانند لایه های خارجی مینای دندان را از بین ببرند و از نوارها (با لبه های ساینده، مانند کاغذ سنباده) می توان برای کار روی دو طرف دندان استفاده کرد.
  • پولیش کردن: پس از کانتور و تغییر شکل دندان، دندانپزشک اغلب پولیش دندان را انجام می دهد. این کار شامل صاف و صیقلی کردن و از بین بردن تغییر رنگ از روی دندان ها است تا به آنها ظاهری جذاب و براق بدهد.

فواید کانتورینگ دندان

گرچه تغییر شکل دندان برای هر موردی مناسب نیست، اما انجام این کار چندین مزیت کلیدی دارد. این موارد عبارتند از:

  • این یک فرایند محافظه کارانه تر از سایر روش های دندانپزشکی زیبایی است.
  • بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.
  • بهبودی پس از آن فوری است؛ بعد از آن می توانید خوردن و آشامیدن عادی را از سر بگیرید.
  • کانتورینگ می تواند به تغییر آناتومی یا برآمدگی هایی کمک کند که می توانند منجر به افزایش تشکیل تارتار شوند و از این طریق از پوسیدگی دندان و بیماری لثه جلوگیری می کند.
  • بهبود عزت نفس و احساس ارزشمندی، زیرا لبخند شما بهبود می یابد.

خطرات احتمالی

مانند هر فرایند دندانپزشکی- و علیرغم تمام تلاش دندانپزشک شما- برخی از خطرات احتمالی برای تغییر شکل دندان ها وجود دارند. لایه مینای دندان بسیار نازک است- فقط حدود 6/2 میلی متر- بنابراین دندانپزشکان باید بسیار مراقب باشند؛ در صورت حذف بیش از حد ممکن است مشکلاتی بوجود بیایند.

کانتورینگ دندان ممکن است باعث بروز مشکلات زیر شود:

  • حساسیت موقت دندان به گرما یا سرما
  • افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان
  • زرد شدن دندان ها
  • عود احتمالی در موارد وجود دندان قروچه (براکسیسم)

این کار را در منزل امتحان نکنید!

با توجه به احتمال آسیب به دندان های شما، کانتورینگ دندان چیزی نیست که بتوانید آن را در منزل امتحان کنید. انجام آن نه تنها به آموزش ویژه زیادی نیاز دارد، بلکه انجام این کار روی دهان خود نیز بسیار خطرناک است. با انجام این کار، خطر آسیب رساندن به دندان های خود را بالا می برید.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

مراقبت های بعد از فرایند کانتورینگ

بر خلاف بسیاری از درمان های زیبایی دندان، در زمان بهبودی پس از تغییر شکل دندان ها، کار خاصی نیاز نیست. با این حال، رعایت اصول اولیه بهداشت دندان بسیار مهم است:

  • دو مرتبه در روز به درستی مسواک بزنید.
  • حداقل یک مرتبه در روز نخ دندان استفاده کنید.
  • به معاینات دندانپزشکی (دو مرتبه در سال) پایبند باشید.
  • از سیگار کشیدن خودداری کنید.

همچنین اگر بعد از انجام آن احساس کردید دندان های شما ناهموار شده اند، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید. این ممکن است نشانه تشکیل پلاک یا جرم یا مشکل دیگری در این فرایند باشد.

خلاصه

کانتورینگ دندان که با نام های ادنتوپلاستی یا اناملوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند زیبایی است که هدف آن تغییر شکل دندان ها برای اصلاح ظاهر لبخند شما است. گرچه محدودیت هایی برای کارهایی که می تواند انجام دهد وجود دارد، اما این درمان می تواند دندان های پیشین خیلی بلند را کوتاه کند، لب پر شدگی ها و ترک ها و حفره های جزئی در مینای دندان را برطرف کند، و دندان های شما را متقارن تر کند.

گرچه این یک فرایند بدون درد و قابل تحمل است، اما چند خطر وجود دارد. خطرات عبارتند از حساسیت موقت دندان، افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان، یا زرد شدن دندان ها.

در حالی که هیچ کار خاصی برای مراقبت های بعد از آن نیاز نیست، اما همچنان باید سلامت دندان ها را تحت نظر داشته باشید، دو بار در روز مسواک بزنید، هر روز نخ دندان بکشید و مراقبت های منظم دندانی را دریافت کنید.

سخن پایانی

گرچه تلقی کردن کارهایی مانند کانتورینگ دندان به عنوان صرفاً “زیبایی” آسان است، مهم است که مزایای زیادی که دندان های همسطح و جذاب دارند را به خاطر داشته باشید. احساس عدم جذابیت یا احساس لزوم پنهان کردن دندان های خود، می تواند آزار دهنده باشد. با این حال، با مداخله مؤثر و کمک یک دندانپزشک خوب، ممکن است اعتماد به نفس خود را بازیابید. و این چیزی است که ارزش لبخند زدن را دارد.

پرسش های متداول در مورد کانتورینگ دندان ها

آیا کانتورینگ دندان دائمی است؟

از آنجا که کانتورینگ دندان شامل تراشیدن فیزیکی و تغییر شکل دندان های شما است، این کار دائمی است. به این ترتیب، تصمیم برای انجام این درمان باید بسیار دقیق باشد. شما و دندانپزشک شما باید تأثیر احتمالی کانتورینگ دندان را بسنجید زیرا بازگشت ناپذیر است.

آیا کانتورینگ دندان دردناک است؟

مینای دندان های شما که در طول کانتورینگ دندان تراشیده می شوند، هیچ عصبی ندارد. بنابراین، در طول فرایند احساس درد نخواهید داشت. به طور کلی، هیچ بی حسی نیاز نیست، گرچه بیمارانی که نگران ناراحتی هستند می توانند آن را درخواست کنند.

آیا کانتورینگ برای دندان های شما مضر است؟

در حالی که کانتورینگ دارای خطراتی است، از آنجا که این یک فرایند کم تهاجمی است، خطر واقعی اندکی برای دندان های شما ایجاد می کند. با این حال، جای کمی برای خطا در این کار وجود دارد؛ لایه خارجی، مینای دندان های شما بسیار نازک است و در صورت تراشیدن مقدار زیادی از آن ممکن است مشکلاتی ایجاد کند. افرادی که تغییر شکل دندان را انجام داده اند در معرض خطر افزایش حساسیت دندان، پوسیدگی دندان، یا ترک خوردن دندان قرار دارند.

آیا بیمه کانتورینگ دندان را پوشش می دهد؟

طرح های بیمه تنها در صورتی هزینه کانتورینگ دندان ها را پوشش می دهند که نیاز پزشکی را برطرف کند. به این معنی که تنها در صورتی ممکن است به طور جزئی یا کامل پوشش داده شود که برای اصلاح دندان های آسیب دیده در اثر تصادف یا زمین خوردن، تغییر شکل نیاز باشد.

نمونه های درمانی کاهش حساسیت دندان با لیزر



بخش تخصصی پیگمانتاسیون لثه با لیزر





همانگونه که رنگ پوست افراد با یکدیگر متفاوت است، رنگ لثه نیز می‌تواند در افراد متفاوت باشد. اما داشتن لثه تیره رنگ تاثیری منفی در زیبایی ظاهری افراد دارد که به لطف لیزر می‌توان از طریق برطرف ساختن رنگ دانه‌های تیره از سطح لثه در آن تغییر رنگ ایجاد نمود و آن را به شکل لثه‌ای سالم و صورتی رنگ درآورد. مشکل لثه تیره رنگ به عوامل مختلفی بستگی دارد از جمله ژنتیک، تحریک و آسیب، مصرف دخانیات، برخی وضعیتهای پزشکی، درمانها، داروها، و برخی اختلالات مربوط به غدد. طی جراحی زیبایی لثه دندانپزشک با برداشتن رنگدانه‌های اضافی از سطح لثه به روشنتر شدن رنگ آن کمک می‌نماید. درمان با لیزر روشی سریع وساده می‌باشد که در مدت زمانی کوتاه مشکل شما را برطرف می‌سازد.

مقالات تخصصی پیگمانتاسیون لثه با لیزر



شاید از خود بپرسید که آیا می توانید از یک ایمپلنت دندانی برای دو دندان از دست رفته استفاده کنید؟ گرچه ایمپلنت های دندانی معمولاً برای جایگزینی یک دندان استفاده می شوند، اما در دندانپزشکی مواردی نیز وجود دارند که از ایمپلنت ها برای جایگزینی چندین دندان استفاده می شود.

راه حل های مدرن امروزی شامل بریج های کنتی لور، بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی، و پروتزهای پارسیل بر پایه ایمپلنت های دندانی هستند.

در این مقاله، در مورد موارد زیر به بحث خواهیم پرداخت:

  • دلایل استفاده از چندین ایمپلنت دندانی
  • آیا می توان از 1 ایمپلنت دندان برای 2 دندان از دست رفته استفاده کرد؟
  • یک ایمپلنت می تواند چند دندان را پشتیبانی کند؟
  • چه تعداد ایمپلنت دندان می توانید داشته باشید؟

امیدواریم این مقاله شما را در مسیر درست راهنمایی کند. علاوه بر این، به خاطر داشته باشید که هر مورد جداگانه، متفاوت است، و شما باید به دنبال مشاوره تخصصی دندانپزشکی باشید.

ایمپلنت چند دندانی چیست؟

به منظور جایگزینی یک یا چند دندان از دست رفته، یک پایه فلزی کوچک به نام ایمپلنت چند دندانی با جراحی داخل استخوان فک قرار داده می شود. ایمپلنت ممکن است یک دندان، بریج، پروتز یا بخشی از دندان مصنوعی را پشتیبانی کند، و درست مانند دندان های طبیعی شما عمل خواهد کرد.

اگر تعدادی یا تمام دندان های خود را در نتیجه تصادف، بیماری پریودنتال، حفره های درمان نشده یا بیماری لثه از دست داده اید، این می تواند راه حل خوبی برای شما باشد. ایمپلنت های چند دندانی ممکن است برای جایگزینی چندین دندان از دست رفته استفاده شوند.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

چه زمانی می توانیم از 1 ایمپلنت برای 2 یا چند دندان از دست رفته استفاده کنیم؟

استفاده از ایمپلنت های چند دندانی در موارد زیر توصیه می شود:

  • چند دندان ممکن است توسط تنها یک ایمپلنت اضافی پشتیبانی شوند.
  • برای رسیدن به نتیجه مطلوب، ایمپلنت های زیادی نیاز هستند.
  • استفاده از چندین ایمپلنت، دلایل زیبایی دارد.

مزایای استفاده از ایمپلنت چند دندانی

چه زمانی استفاده از 1 ایمپلنت برای 2 دندان توصیه می شود؟ و مزایای کاشت ایمپلنت های چند دندانی چیست؟

  • چندین دندان ممکن است به طور همزمان در چندین نقطه جایگزین شوند.
  • با چندین ایمپلنت دندانی، جایگزینی تعداد بیشتری دندان با ظاهری زیباتر امکان پذیر است.
  • گزینه ایمپلنت های چند دندانی برای دستیابی به نتیجه مطلوب به طور همزمان، به صرفه جویی در زمان و هزینه کمک می کند.

شماره 1- صرفه جویی در هزینه و زمان

ممکن است چندین ایمپلنت در یک درمان ترکیب شوند و همزمان در زمان و هزینه بیمار صرفه جویی شود. برای افرادی که می خواهند همه دندان های خود را بلافاصله پس از کشیدن دندان جایگزین کنند بسیار مناسب است. قرار دادن 3 تا 5 ایمپلنت مقرون به صرفه است زیرا میانگین هزینه تقریباً برابر با تنها یک ایمپلنت است.

شماره 2- اگر استخوان های شما نتوانند ایمپلنت های تکی را پشتیبانی کنند، ممکن است گزینه خوبی باشد.

با قرار دادن ایمپلنت در استخوان فک، استخوان فک شما استحکام خود را حفظ خواهد کرد. از دست دادن دندان ها ممکن است باعث از دست دادن مقدار قابل توجهی از استخوان شما شود، اما با استفاده از ایمپلنت ها، می توانید تراکم استخوان خود را در جایی که باید باشد حفظ کرد و از نیاز به پیوند استخوان اجتناب کرد. با این حال، بیمارانی که استخوان فک آنها در حال حاضر برای حفظ ایمپلنت های تکی ضعیف است، ممکن است استفاده از یک ایمپلنت برای دو دندان یا ایمپلنت های چند دندانی برای آنها یک راه حل مناسب باشد.

شماره 3- سلامت خوب دندان ها

چند ایمپلنت دندانی شما را قادر می سازند تا وعده های غذایی خود را به درستی مصرف کنید و سلامت دهان خود را بدون نگرانی در مورد آسیب یا صدمه ناشی از از دست دادن دندان حفظ کنید. آنها عملکردی درست شبیه دندان های طبیعی دارند.

شماره 4- ظاهری زیباتر

هنگام استفاده از ایمپلنت ها روی دندان های جلو، باید مطمئن شوید که ایمپلنت ها از داخل لثه ها قابل مشاهده نیستند. این می تواند دلیل دیگری برای استفاده از 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان باشد.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

بهترین گزینه های ایمپلنت های چند دندانی

بسته به وضعیت لثه و استخوان فک بیمار، گاهی اوقات ممکن است دو دندان مجاور توسط یک ایمپلنت تکی نگه داشته شوند. ایمپلنت های چند دندانی بیشتر برای محکم نگهداشتن بریج های ثابت یا پروتزهای پارسیل متحرک استفاده می شوند.

بریج کنتی لور

گاهی اوقات اگر بیمار بخواهد برای دو دندان جایگزین قرار دهد، استفاده از یک ایمپلنت برای دندان دومی که درست در کنار آن قرار گرفته است، امکان پذیر است. اگر دندان ها در کنار یکدیگر نباشند باید از دو ایمپلنت استفاده شود.

بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی

چندین دندان روی یک قوس دندانی ممکن است با یک بریج تحت حمایت ایمپلنت جایگزین شوند. برای حمایت از بریج در طول این فرایند، ممکن است ایمپلنت چند دندانی قرار داده شوند. چندین مزیت بریج های بر پایه ایمپلنت نسبت به بریج های استاندارد ثابت عبارتند از:

  • با حساسیت کمتر لثه، بسیاری از بیماران آنها را پایدارتر، راحت تر و قابل اعتمادتر می دانند.
  • آنها ممکن است توسط بیمارانی استفاده شوند که استخوان فک آنها به اندازه کافی برای حمایت از ایمپلنت های تکی برای هر دندان از دست رفته قوی نیست.
  • بریج هایی که حمایت ایمپلنت های دندانی هستند، عملکرد و زیبایی را برای مدت زمان طولانی تری حفظ می کنند زیرا تخریب کمتری رخ می دهد.
  • بریج های تحت حمایت ایمپلنت، نیاز نیست برای خوابیدن یا تمیز کردن برداشته شوند.
  • چسب زدن لازم نیست.

پروتزهای پارسیل بر پایه ایمپلنت های دندانی

پروتزهای پارسیل که تحت حمایت ایمپلنت های دندانی قرار دارند، مانند عملکرد بریج های دندانی، به جای ثابت بودن، قابل جدا شدن هستند. برای افرادی که قصد ایجاد تغییر از پروتزهای پارسیل استاندارد را دارند، ممکن است پروتزهای پارسیل تحت حمایت ایمپلنت نسبت به بریج دائمی تغییر ساده تری باشند.

توانایی برداشتن پروتزهای پارسیل، از آن در برابر آسیب های احتمالی محافظت می کند، و باعث می شود جایگزین خوبی برای افرادی باشد که به دندان قروچه شبانه دچار هستند. از آنجا که قطعات را می توان از دهان خارج و تمیز کرد، آنها راه حل های کارآمدی برای ایمپلنت های چند دندانی برای افرادی هستند که در تمیز کردن و نخ دندان کشیدن دندان های خود مشکل دارند.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

نتیجه گیری

در برخی موارد می توان از 1 ایمپلنت دندان برای 2 دندان استفاده کرد. این تکنیک معمولاً در ناحیه جلوی دهان استفاده می شود. این به دلیل عرض کمتر آن قسمت و این واقعیت است که آنها نسبت به دندان های مولر در عقب دهان معمولاً تحت نیروی کمتری قرار می گیرند. با این حال، از آنجا که انجام این کار باعث می شود دو دندان مجزا چسبیده به هم به نظر برسند، یکی از موانع کلیدی هنگام جایگزینی دو دندان مجاور است که توسط یک ایمپلنت دندانی پشتیبانی می شوند.

ایمپلنت 2 دندانی یا بریج های دندانی، یک روش متداول در دندانپزشکی است، و مزایای زیادی برای بیمار به همراه دارد.

به بیان ساده تر، ممکن است 2 دندان روی یک ایمپلنت دندانی پیچ شوند. اما تنها زمانی از نظر زیبایی ظاهری دلپذیر به نظر می رسد که ساختار لثه ها به گونه ای باشد که پیش بینی شود دو دندان مجزا را احاطه کند. تغییر شکل لثه، یک فرایند بسیار تخصصی و پیچیده، تنها راه انجام این کار است.

مشکل هر بیمار تقریباً همیشه از راه دندانپزشکی مدرن قابل حل است. با این حال، مشاوره با یک متخصص کاشت ایمپلنت دندان ضروری است.

پرسش های متداول

هزینه 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان چقدر است؟

هزینه ایمپلنت های تکی دندانی بین 1500 تا 6000 دلار است. اگر گزینه 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان را انتخاب کنید، ممکن است بتوانید در مقایسه با هزینه دو ایمپلنت تکی در هزینه خود صرفه جویی کنید.

یک ایمپلنت می تواند چند دندان را پشتیبانی کند؟

بسته به وضعیت لثه و استخوان فک بیمار، گاهی می توان از یک ایمپلنت برای دو دندان استفاده کرد. با این حال، در برخی موارد، دو ایمپلنت دندانی ممکن است جایگزین پنج دندان از دست رفته شوند.

آیا می توان از 1 ایمپلنت دندانی برای 3 دندان استفاده کرد؟

گاهی اوقات، بسته به لثه و استخوان فک بیمار، کاشت دو دندان امکان پذیر است. اگر به دنبال استفاده از 1 ایمپلنت دندانی برای 3 دندان هستید، بریج های دائمی یا پروتزهای پارسیل متحرک را در نظر بگیرید.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

چه تعداد ایمپلنت دندانی می توانید داشته باشید؟

پاسخ واقعی این است که برای جایگزینی دندان های از دست رفته، می توانید به تعداد مورد نیاز ایمپلنت دندان داشته باشید. با این حال، هر بیمار نیازهای منحصر به فردی دارد و به قضاوت تخصصی نیاز دارد.

آیا می توانید دو دندان جلو روی یک ایمپلنت داشت؟

داشتن دو دندان جلو روی یک ایمپلنت متداول است. بخش دشوار این است که آنها را به گونه ای قرار داد که طبیعی به نظر برسند و به صورت دو دندان مجزا ظاهر شوند. برای انجام این کار می توان از روش های خاص شکل دادن به لثه استفاده کرد.

هزینه 2 ایمپلنت دندان چقدر است؟

ایمپلنت دندان ممکن است پر هزینه باشد، اما ممکن است بتوانید با جایگزینی دو دندان با یک ایمپلنت دندان، در مقابل دو ایمپلنت دندان، در هزینه خود صرفه جویی کنید.

آیا 1 ایمپلنت می تواند 2 دندان را نگه دارد؟

آری، در برخی موارد، یک ایمپلنت دندان می تواند دو یا چند دندان را نگه دارد. کاشت دو دندان، ایمپلنت چند دندانی یا بریج، از روش های بسیار متداول در کاشت ایمپلنت های دندانی در دندانپزشکی است.

پری کرونیت (که اپرکولیت نیز نامیده می شود) شرایطی است که شامل التهاب و تورم بافت نرم اطراف دندانی می شود که بخشی از آن روییده است. رویش به فرآیند رشد دندان گفته می شود که در آن دندان با “بیرون آمدن” از درون بافت لثه قابل مشاهده می شود. پری کرونیت ممکن است دندانی که هنوز در نیامده است را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

بافت نرمی که دندانی که به طور کامل رویش نیافته است را پوشش می دهد، “اپرکولوم” گفته می شود. یکی از دلایلی که بافت نرم این ناحیه ممکن است به راحتی ملتهب شود این است که اغلب ذرات و بقایای غذا را جمع می کند و هنگام انجام روتین بهداشتی دهان و دندان ممکن است دسترسی به آن دشوار باشد. این ناحیه تاریک و مرطوب همانطور که ذرات غذا را به خود جمع می کند، محیط مناسبی را برای رشد باکتری ها فراهم می کند.

دندانی که اغلب تحت تأثیر پری کرونیت قرار می گیرد، یک سوم یا آخرین دست دندان های مولر فک پایین است که گاهی اوقات دندان عقل نامیده می شوند. در واقع، نادر است که پری کرونیت دندان های دیگری غیر از دندان های عقل فک پایین را درگیر کند. پری کرونیت اغلب افراد را که در اواخر دوره نوجوانی یا اوایل دوره بزرگسالی تحت تاثیر قرار می دهد، زیرا آن زمان است که معمولاً دندان های عقل فک پایین می رویند.

علائم و نشانه های پری کرونیت

علائم خفیف

علائم خفیف پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • بافت لثه دردناک و متورم (نزدیک دندانی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • مشکل در گاز گرفتن (بدون برخورد به ناحیه متورم)
  • ترشح چرک از ناحیه ملتهب
  • طعم بد یا بوی نامطبوع داخل دهان

علائم شدید

علائم شدید پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مشکل در باز کردن دهان
  • تورم صورت (در سمتی از صورت که دندان ملتهب قرار دارد)
  • غدد لنفاوی متورم (که لنفادنیت lymphadenitis نامیده می شود)
  • تب
  • آنژین لودویگ Ludwig’s angina (عفونت باکتریایی نادر کف دهان که گاهی اوقات بعد از عفونت دندان رخ می دهد)
  • اسپاسم فک (گاهی اوقات تحت عنوان فک قفل شده شناخته می شود).

علائم شدید ممکن است نشان دهنده گسترش تورم به گردن و گلو باشند، این می تواند تنفس طبیعی را تحت تأثیر قرار دهد و باید به عنوان یک اورژانس پزشکی در نظر گرفته شود که به طور بالقوه می تواند توانایی بلع یا تنفس را مختل کند و می تواند تهدید کننده زندگی باشد. افرادی که علائم شدید پری کرونیت دارند باید فوراً با دندانپزشک یا پزشکان دیگر تماس بگیرند.

علائم پری کرونیت بر اساس تعداد دفعات بروز و شدت آنها به سه دسته مختلف دسته بندی می شوند که عبارتند از:

  • حاد- شامل امکان باز کردن محدود دهان و علائم شدیدتر.
  • نیمه حاد- علائم با شدت کمتر، بدون ناراحتی در باز کردن دهان.
  • مزمن- شامل درد درجه پایین بدون علائم شدید.

درمان پری کرونیت اغلب به سطح بیماری (حاد، نیمه حاد یا مزمن) که فرد تجربه می کند بستگی دارد.

علل و عوامل خطر پری کرونیت

افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به پریکرونیت قرار دارند عبارتند از:

  • افراد در گروه سنی اوایل بزرگسالی یا اواخر نوجوانی
  • داشتن دندان عقلی که هنوز بیرون نیامده است
  • داشتن اپرکولوم گسترش یافته (فلپ اطراف دندان ها، که رشد باکتری ها را تشویق می کند)
  • تجربه ترومای حین جویدن (آسیب ناشی از دندان مقابل به بافتی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • افراد با بهداشت دهان و دندان ضعیف
  • سیگار کشیدن (بدون توجه به تعداد سیگارهایی که در طول روز کشیده می شوند)
  • داشتن شرایطی که سیستم ایمنی را تحت فشار قرار می دهند (مانند بهبودی ویروسی، خستگی شدید یا استرس عاطفی)
  • باردار بودن

مطالعه

یک مطالعه در سال 2019، که در یونان انجام شد، با هدف تعیین عوامل مؤثر بر شیوع پری کرونیت (از جمله عوامل خطر و اجتماعی، جمعیت شناسی و موارد دیگر) انجام شد.

این مطالعه چندین عامل مرتبط با شیوع پری کرونیت را کشف کرد، از جمله:

  • شیوع پری کرونیت 92/4 درصد از شرکت کنندگان 20 تا 25 ساله در مطالعه بود.
  • مشخص شد که بهداشت دهان و دندان یک عامل بسیار چشمگیر در شیوع این بیماری است.
  • مشخص شد که افراد سیگاری بیشتر مستعد ابتلا به پری کرونیت هستند (اما دفعات سیگار کشیدن تاثیری نداشت).
  • نوع مزمن پری کرونیت شایع ترین شکل بیماری بود.

نویسندگان این مطالعه نتیجه گرفتند: “به نظر می رسد استفاده از دهانشویه همراه با دفعات کافی مسواک زدن با کاهش آماری معنی دار بیماری [پری کرونیت] مرتبط است.”

پری کرونیت

پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت معمولاً توسط دندانپزشک و با انجام معاینه دهان انجام می شود و گاهی اوقات شامل گرفتن تصاویر تشخیصی رادیوگرافی با اشعه ایکس (برای ارزیابی دندان های عقلی که نروییده اند) است.

درمان های پری کرونیت

درمان خانگی

گرچه چندین روش درمانی خانگی وجود دارد که دندانپزشک ممکن است آنها را توصیه کند، درمان خانگی نباید جایگزین مداخلات تخصصی پزشکی شود. دندانپزشک ممکن است روش های درمانی خانگی را تجویز کند، مانند:

  • شستشو با آب نمک گرم (مخصوصاً بعد از صرف غذا برای از بین بردن مواد غذایی و باقی مانده ها)
  • سیستم های شستشوی دهانی (با استفاده از تجهیزات تجاری)
  • بهداشت دهان و دندان دقیق و منظم (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن)
  • مسکن های درد (مانند ایبوپروفن [ادویل] یا استامینوفن [تیلنول] یا دیگر مسکن های بدون نسخه که توسط دندانپزشک تجویز می شوند).

توجه: از استفاده از کمپرس گرم خودداری کنید (زیرا ممکن است تورم را افزایش دهد) بخصوص برای افرادی که علائم شدید پری کرونیت مانند تب یا تورم گردن یا صورت دارند.

درمان پزشکی

درمان پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تمیز کردن دندان ها / شستشوی ذرات غذا و سایر مواد باقی مانده از اطراف آن منطقه
  • تجویز آنتی بیوتیک (که به صورت خوراکی مصرف می شوند)
  • یک دهانشویه ضد باکتری
  • تسکین درد (دندانپزشک ممکن است مسکن های بدون نسخه یا مسکن هایی که ممکن است دندانپزشک تجویز کند را توصیه کند)

هنگامی که عفونت برطرف شد، درمان بعدی به شدت و دسته علائم پری کرونیت (شامل دسته های حاد، نیمه حاد یا مزمن) بستگی دارد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • مشاهده دندان برای اطمینان از عدم بازگشت عفونت و رویش طبیعی دندان
  • ارجاع به جراح فک و صورت جهت بررسی نیاز به جراحی دهان
  • کشیدن دندان عقل عفونی (اگر دندانپزشک/ جراح دهان تشخیص دهد که ممکن است به طور طبیعی نروید)
  • کشیدن دندان های عقل پایین و بالا در سمت آسیب دیده (برای جلوگیری از فرو رفتن دندان بالا به لثه ملتهب فک پایین و ایجاد عفونت بعدی).
  • انجام فرایندی به نام اپرکولومoperculum (جراحی جزئی دهان برای برداشتن فلپ پوست روی دندان آسیب دیده)

گاهی اوقات فلپ پس از برداشتن دوباره رشد می کند و فرایند operculum باید دوباره انجام شود.

پری کرونیت

پری کرونیت

مراقبت های بعدی

اگر دندان عقل کشیده شده باشد، معمولاً منجر به بهبودی کامل می شود، و علائم پری کرونیت ممکن است در عرض یک تا دو هفته پس از جراحی فروکش کنند. درمان های بعدی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مراجعات بعدی به دندانپزشک یا جراح دهان برای نظارت روی میزان بهبودی و سطح درد دندان، در صورت وجود.
  • رعایت دقیق دستورالعمل های مراقبت های بعدی، در صورت کشیدن دندان عقل (مانند پرهیز از سیگار کشیدن، خوردن غذاهای نرم و غیره)
  • درمان های خانگی (مانند دهانشویه های آنتی بیوتیک، داروهای مسکن بدون نسخه و غیره)
  • رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم)
  • ترک سیگار (برای افرادی که سیگار می کشند)

جلوگیری

مراقبت های پیشگیرانه و مراجعات منظم دندانپزشکی ممکن است خطر ابتلا به پری کرونیت را کاهش دهند زیرا دندانپزشک می تواند دندان های عقل شما را به دقت زیر نظر داشته باشد، و زمانی که به نظر نمی رسد دندان مولر سوم به طور طبیعی می روید، قبل از اینکه عفونت رخ دهد مداخله کند.

پاکسازی منظم دندان ها همچنین ممکن است به پیشگیری از پری کرونیت کمک کند زیرا به تمیز و عاری نگه داشتن دندان ها از مواد غذایی و مواد زائد کمک می کند. پیشگیری از پری کرونیت ممکن است با اقدامات منظم بهداشتی دهان و دندان شامل مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و استفاده از دهانشویه های آنتی بیوتیک امکان پذیر باشد؛ اما با وجود چنین مداخلاتی، برخی از افراد همچنان به این بیماری مبتلا می شوند.

کانتورینگ دندان که با نام های تغییر شکل دندان، اناملوپلاستی یا ادنتوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند دندانپزشکی زیبایی است که مشکلات جزئی لبخند شما را برطرف می کند. این فرایند شامل برداشتن بخش های کوچکی از مینای دندان برای اصلاح دندان های لب پر شده، ترک خورده یا کج شده است، یا ظاهر آنها را بهبود می دهد. این کار، که با استفاده از ابزارهای مخصوص یا نوارهای متحرک انجام می شود، عموماً بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.

در این مقاله به مرور سریع کانتورینگ دندان، مزایا، خطرات ، مراقبت پس از آن می پردازیم.

آیا شما گزینه خوبی برای کانتورینگ دندان هستید؟

به طور کلی، کانتورینگ دندان یک فرایند زیبایی انتخابی است. این درمان برای همه بیماران و همه موارد مناسب نیست. بهترین شرایطی که با این روش درمان می شوند عبارتند از:

  • لب پر شدگی ها یا ترک های کوچک در دندان ها
  • حفره یا برآمدگی در مینای دندان ها
  • کوتاه کردن دندان های بیش از حد بلند (مخصوصاً دندان های نوک تیز)
  • ناهنجاری های جزئی دندان ها
  • لبخند ناهموار

مشکلات یا آسیب های دندانی قابل توجه را نمی توان با کانتورینگ دندان درمان کرد یا ممکن است درمان های دیگری در کنار آن نیاز باشد. در این موارد، روکش های دندانی، ارتودنسی، ونیرها، باندینگ، بریج ها یا سایر روش ها در نظر گرفته می شوند.

سلامت زمینه ای دندان نیز یک عامل است؛ حفره ها، لق شدن دندان ها، یا مسائل دیگر می توانند با تغییر شکل دندان مغایرت داشته باشند.

تغییر شکل دندان های نیش

یکی از متداول ترین فرایندهای کانتورینگ دندان، روی تغییر ظاهر دندان های نیش (دندان های نوک تیز، که به عنوان کاسپید یا تک پایه نیز شناخته می شوند) تمرکز دارد. هدف این کار کاهش ارتفاع این دندان ها با ساییدن یکنواخت و هوشمندانه مینای اضافی آنها است.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

طی این فرایند انتظار چه چیزی را باید داشت؟

تغییر شکل و کانتورینگ دندان توسط دندانپزشک عمومی یا دندانپزشک زیبایی در مطب انجام می شود. روند انجام این فرایند به قرار زیر است:

  • فرایند بدون درد: تراشیدن دندان فقط از لایه خارجی، مینای دندان اتفاق می افتد. از آنجا که این لایه اعصاب ندارد، یک فرایند هیچ دردی ندارد. با این حال، اگر نگران ناراحتی هستید، می توانید درخواست کنید برای شما از بی حسی استفاده شود.
  • ابزارها: امروزه دندانپزشکان چندین گزینه دارند. در کنار دریل های سنتی، لیزرهای مخصوص نیز می توانند لایه های خارجی مینای دندان را از بین ببرند و از نوارها (با لبه های ساینده، مانند کاغذ سنباده) می توان برای کار روی دو طرف دندان استفاده کرد.
  • پولیش کردن: پس از کانتور و تغییر شکل دندان، دندانپزشک اغلب پولیش دندان را انجام می دهد. این کار شامل صاف و صیقلی کردن و از بین بردن تغییر رنگ از روی دندان ها است تا به آنها ظاهری جذاب و براق بدهد.

فواید کانتورینگ دندان

گرچه تغییر شکل دندان برای هر موردی مناسب نیست، اما انجام این کار چندین مزیت کلیدی دارد. این موارد عبارتند از:

  • این یک فرایند محافظه کارانه تر از سایر روش های دندانپزشکی زیبایی است.
  • بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.
  • بهبودی پس از آن فوری است؛ بعد از آن می توانید خوردن و آشامیدن عادی را از سر بگیرید.
  • کانتورینگ می تواند به تغییر آناتومی یا برآمدگی هایی کمک کند که می توانند منجر به افزایش تشکیل تارتار شوند و از این طریق از پوسیدگی دندان و بیماری لثه جلوگیری می کند.
  • بهبود عزت نفس و احساس ارزشمندی، زیرا لبخند شما بهبود می یابد.

خطرات احتمالی

مانند هر فرایند دندانپزشکی- و علیرغم تمام تلاش دندانپزشک شما- برخی از خطرات احتمالی برای تغییر شکل دندان ها وجود دارند. لایه مینای دندان بسیار نازک است- فقط حدود 6/2 میلی متر- بنابراین دندانپزشکان باید بسیار مراقب باشند؛ در صورت حذف بیش از حد ممکن است مشکلاتی بوجود بیایند.

کانتورینگ دندان ممکن است باعث بروز مشکلات زیر شود:

  • حساسیت موقت دندان به گرما یا سرما
  • افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان
  • زرد شدن دندان ها
  • عود احتمالی در موارد وجود دندان قروچه (براکسیسم)

این کار را در منزل امتحان نکنید!

با توجه به احتمال آسیب به دندان های شما، کانتورینگ دندان چیزی نیست که بتوانید آن را در منزل امتحان کنید. انجام آن نه تنها به آموزش ویژه زیادی نیاز دارد، بلکه انجام این کار روی دهان خود نیز بسیار خطرناک است. با انجام این کار، خطر آسیب رساندن به دندان های خود را بالا می برید.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

مراقبت های بعد از فرایند کانتورینگ

بر خلاف بسیاری از درمان های زیبایی دندان، در زمان بهبودی پس از تغییر شکل دندان ها، کار خاصی نیاز نیست. با این حال، رعایت اصول اولیه بهداشت دندان بسیار مهم است:

  • دو مرتبه در روز به درستی مسواک بزنید.
  • حداقل یک مرتبه در روز نخ دندان استفاده کنید.
  • به معاینات دندانپزشکی (دو مرتبه در سال) پایبند باشید.
  • از سیگار کشیدن خودداری کنید.

همچنین اگر بعد از انجام آن احساس کردید دندان های شما ناهموار شده اند، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید. این ممکن است نشانه تشکیل پلاک یا جرم یا مشکل دیگری در این فرایند باشد.

خلاصه

کانتورینگ دندان که با نام های ادنتوپلاستی یا اناملوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند زیبایی است که هدف آن تغییر شکل دندان ها برای اصلاح ظاهر لبخند شما است. گرچه محدودیت هایی برای کارهایی که می تواند انجام دهد وجود دارد، اما این درمان می تواند دندان های پیشین خیلی بلند را کوتاه کند، لب پر شدگی ها و ترک ها و حفره های جزئی در مینای دندان را برطرف کند، و دندان های شما را متقارن تر کند.

گرچه این یک فرایند بدون درد و قابل تحمل است، اما چند خطر وجود دارد. خطرات عبارتند از حساسیت موقت دندان، افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان، یا زرد شدن دندان ها.

در حالی که هیچ کار خاصی برای مراقبت های بعد از آن نیاز نیست، اما همچنان باید سلامت دندان ها را تحت نظر داشته باشید، دو بار در روز مسواک بزنید، هر روز نخ دندان بکشید و مراقبت های منظم دندانی را دریافت کنید.

سخن پایانی

گرچه تلقی کردن کارهایی مانند کانتورینگ دندان به عنوان صرفاً “زیبایی” آسان است، مهم است که مزایای زیادی که دندان های همسطح و جذاب دارند را به خاطر داشته باشید. احساس عدم جذابیت یا احساس لزوم پنهان کردن دندان های خود، می تواند آزار دهنده باشد. با این حال، با مداخله مؤثر و کمک یک دندانپزشک خوب، ممکن است اعتماد به نفس خود را بازیابید. و این چیزی است که ارزش لبخند زدن را دارد.

پرسش های متداول در مورد کانتورینگ دندان ها

آیا کانتورینگ دندان دائمی است؟

از آنجا که کانتورینگ دندان شامل تراشیدن فیزیکی و تغییر شکل دندان های شما است، این کار دائمی است. به این ترتیب، تصمیم برای انجام این درمان باید بسیار دقیق باشد. شما و دندانپزشک شما باید تأثیر احتمالی کانتورینگ دندان را بسنجید زیرا بازگشت ناپذیر است.

آیا کانتورینگ دندان دردناک است؟

مینای دندان های شما که در طول کانتورینگ دندان تراشیده می شوند، هیچ عصبی ندارد. بنابراین، در طول فرایند احساس درد نخواهید داشت. به طور کلی، هیچ بی حسی نیاز نیست، گرچه بیمارانی که نگران ناراحتی هستند می توانند آن را درخواست کنند.

آیا کانتورینگ برای دندان های شما مضر است؟

در حالی که کانتورینگ دارای خطراتی است، از آنجا که این یک فرایند کم تهاجمی است، خطر واقعی اندکی برای دندان های شما ایجاد می کند. با این حال، جای کمی برای خطا در این کار وجود دارد؛ لایه خارجی، مینای دندان های شما بسیار نازک است و در صورت تراشیدن مقدار زیادی از آن ممکن است مشکلاتی ایجاد کند. افرادی که تغییر شکل دندان را انجام داده اند در معرض خطر افزایش حساسیت دندان، پوسیدگی دندان، یا ترک خوردن دندان قرار دارند.

آیا بیمه کانتورینگ دندان را پوشش می دهد؟

طرح های بیمه تنها در صورتی هزینه کانتورینگ دندان ها را پوشش می دهند که نیاز پزشکی را برطرف کند. به این معنی که تنها در صورتی ممکن است به طور جزئی یا کامل پوشش داده شود که برای اصلاح دندان های آسیب دیده در اثر تصادف یا زمین خوردن، تغییر شکل نیاز باشد.

نمونه های درمانی پیگمانتاسیون لثه با لیزر



نور معمولی، مانند نوری که از لامپ های حبابی منتشر می شود، دارای طول موج های مختلف است و در تمام جهات منتشر می شود، به شکلی که کل فضای اتاق روشن می شود، در حالی که نور لیزر طول موج مشخصی دارد. قدرت این نور در قالب یک نور تیز و با تراکم بالا و منسجم مهار شده است. لیزرها از دقت بالا برخوردار هستند و می توانند روی یک نقطه بسیار ریز متمرکز شوند، و باعث می شوند برای جراحی های بسیار دقیق به جای دریل ها یا تیغ جراحی استفاده شوند.

چندین دهه است که لیزر در درمان های دندانپزشکی برای درمان یک دسته از مشکلات دندانی مورد استفاده قرار گرفته است. لیزری که در دندانپزشکی مورد استفاده قرار می گیرد با لیزر سردی که در تصویربرداری برای سر درد، درد و التهاب کاربرد دارد متفاوت است.

لیزرها بی خطر هستند و در بسیاری از انواع فرایندهای پزشکی مانند درمان درد مفاصل فکی- گیجگاهی، از بین بردن لکه های ناشی از تابش نور خورشید، درمان تبخال، لیزیک، سفید کردن دندان ها، درمان آب مروارید، درمان آفت، از بین بردن تومور، جراحی پلاستیک، درمان بیماری لثه و بسیاری از دیگر فرایندهای جراحی کاربرد دارند.

لیزرها به صورت مؤثر عمل می کنند و دارای کمترین میزان تهاجمی بودن هستند و باعث می شوند بیمار تجربه ای راحت و آرام داشته باشد. پرتوهای لیزر با یک سیستم انتقال فایبر- اپتیک که دارای یک دسته است، با ضربان های ثابت روی منطقه هدف تابانده می شوند. صدای ضربانی که بیمار می شنود، نسبت به صدای لرزش آزار دهنده دریل های دندانپزشکی مانند موسیقی است.

کاربرد لیزر در دندانپزشکی

کاربرد لیزر در دندانپزشکی

کاربردهای لیزر در دندانپزشکی

بسیاری از دندانپزشک ها از لیزر برای درمان های زیر استفاده می کنند:

  • پوسیدگی دندان: از لیزر می توان هم برای یافتن پوسیدگی های داخل دندان و هم برای از بین بردن آنها استفاده کرد. علاوه بر این، با استفاده از آن می توان به از بین بردن باکتری های موجود در حفره دندان کمک کرد که در دراز مدت موجب افزایش سلامت دندان خواهد شد.
  • آماده سازی دندان برای پر کردن: با استفاده از لیزر می توان مینای دندان را برای دریافت مواد پر کننده آماده کرد.
  • بیماری لثه: از لیزرها برای تغییر شکل لثه ها و از بین بردن باکتری ها در طول فرایند درمان ریشه (عصب کشی) استفاده می شود.
  • بافت برداری یا برداشت ضایعه: از لیزر می توان برای برداشت تکه کوچکی بافت ( به نام بیوپسی یا نمونه) استفاده نمود به شکلی که بتوان آن را برای آزمایش ها و بررسی های سرطان مورد استفاده قرار داد. لیزر برای برداشت ضایعات از درون دهان و نیز تسکین درد آفت نیز کاربرد دارد.

    کاربرد لیزر در دندانپزشکی

    کاربرد لیزر در دندانپزشکی

  • سفید کردن دندان: از لیزر برای افزایش سرعت فرایند سفید کردن دندان در مطب نیز استفاده می شود. محلول سفید کننده پراکساید که روی سطح دندان اعمال می شود، با استفاده از انرژی لیزر “فعال” می شود، که سرعت روند سفید شدن دندان افزایش می یابد.
  • اصلاح لبخند لثه ای: با استفاده از لیزر یه راحتی می توان بافت لثه اضافی روی دندان ها را برداشت و لبخند لثه ای را درمان کرد (قبلاً در مقاله ای به طور مجزا به این مبحث پرداخته ایم).
کاربرد لیزر در دندانپزشکی

کاربرد لیزر در دندانپزشکی

 

لیزر در دندانپزشکی چگونه عمل می کند؟

همه لیزرها با انتقال انرژی به شکل نور عمل می کنند. وقتی لیزر برای فرایندهای جراحی و دندانپزشکی استفاده می شود، به عنوان یک ابزار برنده یا ابزار تبخیر کننده بافتی عمل می کند که با آن تماس پیدا می کند. وقتی لیزر در فرایند سفید کردن دندان استفاده می شود به عنوان منبع گرما عمل می کند و تأثیر ماده سفید کننده را افزایش می دهد.

کاربرد لیزر در دندانپزشکی

کاربرد لیزر در دندانپزشکی

مزایا و معایب استفاده از لیزر در دندانپزشکی

مزایای لیزر در دندانپزشکی

در مقایسه با دریل دندانپزشکی سنتی، لیزرها دارای مزایای زیر هستند:

  • ممکن است در برخی موارد موجب بروز درد کمتری شوند، در نتیجه نیاز به استفاده از داروی بی حسی را کاهش می دهد.
  • می تواند استرس، اضطراب و ناراحتی بیمار که ناشی از استفاده از دریل دندانپزشکی است را کاهش دهد.
  • خونریزی و تورم در طول درمان بافت نرم را به حداقل می رساند. احتمال عفونت زخم را کاهش می دهد و باعث می شود زخم بهتر بهبود پیدا کند.
  • ممکن است بتوان با استفاده از آن در طول برداشت پوسیدگی، دندان سالم بیشتری حفظ کرد.
  • این ابزار کاملاً بی خطر و ملایم است و برای ابزارهای دندانپزشکی سنتی جایگزینی مناسب است. این ابزار به جراح دهان و دندان اجازه می دهد کارهای پیچیده مختلف را به راحتی انجام دهد.

نقاط ضعف لیزر در دندانپزشکی

  • در صورتی که یک دندان از قبل پر شده باشد نمی توان از لیزر برای درمان آن استفاده نمود.
  • در تعدادی از فرایندهای معمول دندانپزشکی نمی توان از لیزر استفاده کرد. به عنوان مثال، از لیزر نمی توان برای این موارد استفاده کرد: پر کردن حفره های بین دندان ها، اطراف پر شدگی های قدیمی، و حفره های بزرگ که نیاز است برای قرار گرفتن روکش روی آنها آماده شوند. بعلاوه، نمی توان از لیزر برای برداشتن روکش های معیوب یا پر شدگی های نقره، یا حتی آماده سازی دندان برای بریج استفاده کرد.
  • حتی زمانی که لیزر استفاده می شود، باز هم ممکن است نیاز باشد از دریل های سنتی برای شکل دهی پر شدگی دندان، تنظیم بایت، و نیز پولیش پر شدگی دندان استفاده کرد.
  • لیزرها نمی توانند به طور کامل جایگزین مواد بی حس کننده شوند.
  • درمان با لیزر ممکن است مقداری گران تر از دیگر روش ها باشد- هزینه لیزر بسیار بالاتر از دریل های دندانپزشکی است.

در مقاله بعد برای شما توضیح خواهیم داد استفاده از لیزر در کاشت ایمپلنت و دیگر درمان های پس از آن چه مزایایی دارد.

برگه‌ها

بخش تخصصی جراحی درمانی با لیزر





مشکلات و بیماریهای لثه از جمله مشکلات شایع محسوب می‌شوند که نیاز به درمان دارند. روشهای متنوعی برای درمان این عارضه مورد استفاده قرار می‌گیرند. لیزر یکی از مدرنترین روشها در راستای درمان بیماریهای لثه می‌باشد که در مقایسه با دیگر روشها مزیتهایی از قبیل هزینۀ کمتر، غیر تهاجمی بودن، سهولت بیشتر و عوارض و مراقبتهای بعدی کمتر دارد، و از همه مهمتر بدون برش و خونریزی بودن آن است. مطالعات بسیاری حاکی از آن است که لیزر نیز در مقایسه با دیگر گزینه‌های درمانی، نتایجی مشابه داشته‌ است. البته هر نوع لیزر دارای طول موج و سطح قدرت متفاوتی می‌باشد که می‌تواند بدون خطر برای درمان بیماریهای لثه مورد استفاده قرار گیرد که البته انتخاب نوع مناسب آن متناسب با هر مشکلی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

مقالات تخصصی جراحی درمانی با لیزر



شاید از خود بپرسید که آیا می توانید از یک ایمپلنت دندانی برای دو دندان از دست رفته استفاده کنید؟ گرچه ایمپلنت های دندانی معمولاً برای جایگزینی یک دندان استفاده می شوند، اما در دندانپزشکی مواردی نیز وجود دارند که از ایمپلنت ها برای جایگزینی چندین دندان استفاده می شود.

راه حل های مدرن امروزی شامل بریج های کنتی لور، بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی، و پروتزهای پارسیل بر پایه ایمپلنت های دندانی هستند.

در این مقاله، در مورد موارد زیر به بحث خواهیم پرداخت:

  • دلایل استفاده از چندین ایمپلنت دندانی
  • آیا می توان از 1 ایمپلنت دندان برای 2 دندان از دست رفته استفاده کرد؟
  • یک ایمپلنت می تواند چند دندان را پشتیبانی کند؟
  • چه تعداد ایمپلنت دندان می توانید داشته باشید؟

امیدواریم این مقاله شما را در مسیر درست راهنمایی کند. علاوه بر این، به خاطر داشته باشید که هر مورد جداگانه، متفاوت است، و شما باید به دنبال مشاوره تخصصی دندانپزشکی باشید.

ایمپلنت چند دندانی چیست؟

به منظور جایگزینی یک یا چند دندان از دست رفته، یک پایه فلزی کوچک به نام ایمپلنت چند دندانی با جراحی داخل استخوان فک قرار داده می شود. ایمپلنت ممکن است یک دندان، بریج، پروتز یا بخشی از دندان مصنوعی را پشتیبانی کند، و درست مانند دندان های طبیعی شما عمل خواهد کرد.

اگر تعدادی یا تمام دندان های خود را در نتیجه تصادف، بیماری پریودنتال، حفره های درمان نشده یا بیماری لثه از دست داده اید، این می تواند راه حل خوبی برای شما باشد. ایمپلنت های چند دندانی ممکن است برای جایگزینی چندین دندان از دست رفته استفاده شوند.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

چه زمانی می توانیم از 1 ایمپلنت برای 2 یا چند دندان از دست رفته استفاده کنیم؟

استفاده از ایمپلنت های چند دندانی در موارد زیر توصیه می شود:

  • چند دندان ممکن است توسط تنها یک ایمپلنت اضافی پشتیبانی شوند.
  • برای رسیدن به نتیجه مطلوب، ایمپلنت های زیادی نیاز هستند.
  • استفاده از چندین ایمپلنت، دلایل زیبایی دارد.

مزایای استفاده از ایمپلنت چند دندانی

چه زمانی استفاده از 1 ایمپلنت برای 2 دندان توصیه می شود؟ و مزایای کاشت ایمپلنت های چند دندانی چیست؟

  • چندین دندان ممکن است به طور همزمان در چندین نقطه جایگزین شوند.
  • با چندین ایمپلنت دندانی، جایگزینی تعداد بیشتری دندان با ظاهری زیباتر امکان پذیر است.
  • گزینه ایمپلنت های چند دندانی برای دستیابی به نتیجه مطلوب به طور همزمان، به صرفه جویی در زمان و هزینه کمک می کند.

شماره 1- صرفه جویی در هزینه و زمان

ممکن است چندین ایمپلنت در یک درمان ترکیب شوند و همزمان در زمان و هزینه بیمار صرفه جویی شود. برای افرادی که می خواهند همه دندان های خود را بلافاصله پس از کشیدن دندان جایگزین کنند بسیار مناسب است. قرار دادن 3 تا 5 ایمپلنت مقرون به صرفه است زیرا میانگین هزینه تقریباً برابر با تنها یک ایمپلنت است.

شماره 2- اگر استخوان های شما نتوانند ایمپلنت های تکی را پشتیبانی کنند، ممکن است گزینه خوبی باشد.

با قرار دادن ایمپلنت در استخوان فک، استخوان فک شما استحکام خود را حفظ خواهد کرد. از دست دادن دندان ها ممکن است باعث از دست دادن مقدار قابل توجهی از استخوان شما شود، اما با استفاده از ایمپلنت ها، می توانید تراکم استخوان خود را در جایی که باید باشد حفظ کرد و از نیاز به پیوند استخوان اجتناب کرد. با این حال، بیمارانی که استخوان فک آنها در حال حاضر برای حفظ ایمپلنت های تکی ضعیف است، ممکن است استفاده از یک ایمپلنت برای دو دندان یا ایمپلنت های چند دندانی برای آنها یک راه حل مناسب باشد.

شماره 3- سلامت خوب دندان ها

چند ایمپلنت دندانی شما را قادر می سازند تا وعده های غذایی خود را به درستی مصرف کنید و سلامت دهان خود را بدون نگرانی در مورد آسیب یا صدمه ناشی از از دست دادن دندان حفظ کنید. آنها عملکردی درست شبیه دندان های طبیعی دارند.

شماره 4- ظاهری زیباتر

هنگام استفاده از ایمپلنت ها روی دندان های جلو، باید مطمئن شوید که ایمپلنت ها از داخل لثه ها قابل مشاهده نیستند. این می تواند دلیل دیگری برای استفاده از 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان باشد.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

بهترین گزینه های ایمپلنت های چند دندانی

بسته به وضعیت لثه و استخوان فک بیمار، گاهی اوقات ممکن است دو دندان مجاور توسط یک ایمپلنت تکی نگه داشته شوند. ایمپلنت های چند دندانی بیشتر برای محکم نگهداشتن بریج های ثابت یا پروتزهای پارسیل متحرک استفاده می شوند.

بریج کنتی لور

گاهی اوقات اگر بیمار بخواهد برای دو دندان جایگزین قرار دهد، استفاده از یک ایمپلنت برای دندان دومی که درست در کنار آن قرار گرفته است، امکان پذیر است. اگر دندان ها در کنار یکدیگر نباشند باید از دو ایمپلنت استفاده شود.

بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی

چندین دندان روی یک قوس دندانی ممکن است با یک بریج تحت حمایت ایمپلنت جایگزین شوند. برای حمایت از بریج در طول این فرایند، ممکن است ایمپلنت چند دندانی قرار داده شوند. چندین مزیت بریج های بر پایه ایمپلنت نسبت به بریج های استاندارد ثابت عبارتند از:

  • با حساسیت کمتر لثه، بسیاری از بیماران آنها را پایدارتر، راحت تر و قابل اعتمادتر می دانند.
  • آنها ممکن است توسط بیمارانی استفاده شوند که استخوان فک آنها به اندازه کافی برای حمایت از ایمپلنت های تکی برای هر دندان از دست رفته قوی نیست.
  • بریج هایی که حمایت ایمپلنت های دندانی هستند، عملکرد و زیبایی را برای مدت زمان طولانی تری حفظ می کنند زیرا تخریب کمتری رخ می دهد.
  • بریج های تحت حمایت ایمپلنت، نیاز نیست برای خوابیدن یا تمیز کردن برداشته شوند.
  • چسب زدن لازم نیست.

پروتزهای پارسیل بر پایه ایمپلنت های دندانی

پروتزهای پارسیل که تحت حمایت ایمپلنت های دندانی قرار دارند، مانند عملکرد بریج های دندانی، به جای ثابت بودن، قابل جدا شدن هستند. برای افرادی که قصد ایجاد تغییر از پروتزهای پارسیل استاندارد را دارند، ممکن است پروتزهای پارسیل تحت حمایت ایمپلنت نسبت به بریج دائمی تغییر ساده تری باشند.

توانایی برداشتن پروتزهای پارسیل، از آن در برابر آسیب های احتمالی محافظت می کند، و باعث می شود جایگزین خوبی برای افرادی باشد که به دندان قروچه شبانه دچار هستند. از آنجا که قطعات را می توان از دهان خارج و تمیز کرد، آنها راه حل های کارآمدی برای ایمپلنت های چند دندانی برای افرادی هستند که در تمیز کردن و نخ دندان کشیدن دندان های خود مشکل دارند.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

نتیجه گیری

در برخی موارد می توان از 1 ایمپلنت دندان برای 2 دندان استفاده کرد. این تکنیک معمولاً در ناحیه جلوی دهان استفاده می شود. این به دلیل عرض کمتر آن قسمت و این واقعیت است که آنها نسبت به دندان های مولر در عقب دهان معمولاً تحت نیروی کمتری قرار می گیرند. با این حال، از آنجا که انجام این کار باعث می شود دو دندان مجزا چسبیده به هم به نظر برسند، یکی از موانع کلیدی هنگام جایگزینی دو دندان مجاور است که توسط یک ایمپلنت دندانی پشتیبانی می شوند.

ایمپلنت 2 دندانی یا بریج های دندانی، یک روش متداول در دندانپزشکی است، و مزایای زیادی برای بیمار به همراه دارد.

به بیان ساده تر، ممکن است 2 دندان روی یک ایمپلنت دندانی پیچ شوند. اما تنها زمانی از نظر زیبایی ظاهری دلپذیر به نظر می رسد که ساختار لثه ها به گونه ای باشد که پیش بینی شود دو دندان مجزا را احاطه کند. تغییر شکل لثه، یک فرایند بسیار تخصصی و پیچیده، تنها راه انجام این کار است.

مشکل هر بیمار تقریباً همیشه از راه دندانپزشکی مدرن قابل حل است. با این حال، مشاوره با یک متخصص کاشت ایمپلنت دندان ضروری است.

پرسش های متداول

هزینه 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان چقدر است؟

هزینه ایمپلنت های تکی دندانی بین 1500 تا 6000 دلار است. اگر گزینه 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان را انتخاب کنید، ممکن است بتوانید در مقایسه با هزینه دو ایمپلنت تکی در هزینه خود صرفه جویی کنید.

یک ایمپلنت می تواند چند دندان را پشتیبانی کند؟

بسته به وضعیت لثه و استخوان فک بیمار، گاهی می توان از یک ایمپلنت برای دو دندان استفاده کرد. با این حال، در برخی موارد، دو ایمپلنت دندانی ممکن است جایگزین پنج دندان از دست رفته شوند.

آیا می توان از 1 ایمپلنت دندانی برای 3 دندان استفاده کرد؟

گاهی اوقات، بسته به لثه و استخوان فک بیمار، کاشت دو دندان امکان پذیر است. اگر به دنبال استفاده از 1 ایمپلنت دندانی برای 3 دندان هستید، بریج های دائمی یا پروتزهای پارسیل متحرک را در نظر بگیرید.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

چه تعداد ایمپلنت دندانی می توانید داشته باشید؟

پاسخ واقعی این است که برای جایگزینی دندان های از دست رفته، می توانید به تعداد مورد نیاز ایمپلنت دندان داشته باشید. با این حال، هر بیمار نیازهای منحصر به فردی دارد و به قضاوت تخصصی نیاز دارد.

آیا می توانید دو دندان جلو روی یک ایمپلنت داشت؟

داشتن دو دندان جلو روی یک ایمپلنت متداول است. بخش دشوار این است که آنها را به گونه ای قرار داد که طبیعی به نظر برسند و به صورت دو دندان مجزا ظاهر شوند. برای انجام این کار می توان از روش های خاص شکل دادن به لثه استفاده کرد.

هزینه 2 ایمپلنت دندان چقدر است؟

ایمپلنت دندان ممکن است پر هزینه باشد، اما ممکن است بتوانید با جایگزینی دو دندان با یک ایمپلنت دندان، در مقابل دو ایمپلنت دندان، در هزینه خود صرفه جویی کنید.

آیا 1 ایمپلنت می تواند 2 دندان را نگه دارد؟

آری، در برخی موارد، یک ایمپلنت دندان می تواند دو یا چند دندان را نگه دارد. کاشت دو دندان، ایمپلنت چند دندانی یا بریج، از روش های بسیار متداول در کاشت ایمپلنت های دندانی در دندانپزشکی است.

پری کرونیت (که اپرکولیت نیز نامیده می شود) شرایطی است که شامل التهاب و تورم بافت نرم اطراف دندانی می شود که بخشی از آن روییده است. رویش به فرآیند رشد دندان گفته می شود که در آن دندان با “بیرون آمدن” از درون بافت لثه قابل مشاهده می شود. پری کرونیت ممکن است دندانی که هنوز در نیامده است را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

بافت نرمی که دندانی که به طور کامل رویش نیافته است را پوشش می دهد، “اپرکولوم” گفته می شود. یکی از دلایلی که بافت نرم این ناحیه ممکن است به راحتی ملتهب شود این است که اغلب ذرات و بقایای غذا را جمع می کند و هنگام انجام روتین بهداشتی دهان و دندان ممکن است دسترسی به آن دشوار باشد. این ناحیه تاریک و مرطوب همانطور که ذرات غذا را به خود جمع می کند، محیط مناسبی را برای رشد باکتری ها فراهم می کند.

دندانی که اغلب تحت تأثیر پری کرونیت قرار می گیرد، یک سوم یا آخرین دست دندان های مولر فک پایین است که گاهی اوقات دندان عقل نامیده می شوند. در واقع، نادر است که پری کرونیت دندان های دیگری غیر از دندان های عقل فک پایین را درگیر کند. پری کرونیت اغلب افراد را که در اواخر دوره نوجوانی یا اوایل دوره بزرگسالی تحت تاثیر قرار می دهد، زیرا آن زمان است که معمولاً دندان های عقل فک پایین می رویند.

علائم و نشانه های پری کرونیت

علائم خفیف

علائم خفیف پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • بافت لثه دردناک و متورم (نزدیک دندانی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • مشکل در گاز گرفتن (بدون برخورد به ناحیه متورم)
  • ترشح چرک از ناحیه ملتهب
  • طعم بد یا بوی نامطبوع داخل دهان

علائم شدید

علائم شدید پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مشکل در باز کردن دهان
  • تورم صورت (در سمتی از صورت که دندان ملتهب قرار دارد)
  • غدد لنفاوی متورم (که لنفادنیت lymphadenitis نامیده می شود)
  • تب
  • آنژین لودویگ Ludwig’s angina (عفونت باکتریایی نادر کف دهان که گاهی اوقات بعد از عفونت دندان رخ می دهد)
  • اسپاسم فک (گاهی اوقات تحت عنوان فک قفل شده شناخته می شود).

علائم شدید ممکن است نشان دهنده گسترش تورم به گردن و گلو باشند، این می تواند تنفس طبیعی را تحت تأثیر قرار دهد و باید به عنوان یک اورژانس پزشکی در نظر گرفته شود که به طور بالقوه می تواند توانایی بلع یا تنفس را مختل کند و می تواند تهدید کننده زندگی باشد. افرادی که علائم شدید پری کرونیت دارند باید فوراً با دندانپزشک یا پزشکان دیگر تماس بگیرند.

علائم پری کرونیت بر اساس تعداد دفعات بروز و شدت آنها به سه دسته مختلف دسته بندی می شوند که عبارتند از:

  • حاد- شامل امکان باز کردن محدود دهان و علائم شدیدتر.
  • نیمه حاد- علائم با شدت کمتر، بدون ناراحتی در باز کردن دهان.
  • مزمن- شامل درد درجه پایین بدون علائم شدید.

درمان پری کرونیت اغلب به سطح بیماری (حاد، نیمه حاد یا مزمن) که فرد تجربه می کند بستگی دارد.

علل و عوامل خطر پری کرونیت

افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به پریکرونیت قرار دارند عبارتند از:

  • افراد در گروه سنی اوایل بزرگسالی یا اواخر نوجوانی
  • داشتن دندان عقلی که هنوز بیرون نیامده است
  • داشتن اپرکولوم گسترش یافته (فلپ اطراف دندان ها، که رشد باکتری ها را تشویق می کند)
  • تجربه ترومای حین جویدن (آسیب ناشی از دندان مقابل به بافتی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • افراد با بهداشت دهان و دندان ضعیف
  • سیگار کشیدن (بدون توجه به تعداد سیگارهایی که در طول روز کشیده می شوند)
  • داشتن شرایطی که سیستم ایمنی را تحت فشار قرار می دهند (مانند بهبودی ویروسی، خستگی شدید یا استرس عاطفی)
  • باردار بودن

مطالعه

یک مطالعه در سال 2019، که در یونان انجام شد، با هدف تعیین عوامل مؤثر بر شیوع پری کرونیت (از جمله عوامل خطر و اجتماعی، جمعیت شناسی و موارد دیگر) انجام شد.

این مطالعه چندین عامل مرتبط با شیوع پری کرونیت را کشف کرد، از جمله:

  • شیوع پری کرونیت 92/4 درصد از شرکت کنندگان 20 تا 25 ساله در مطالعه بود.
  • مشخص شد که بهداشت دهان و دندان یک عامل بسیار چشمگیر در شیوع این بیماری است.
  • مشخص شد که افراد سیگاری بیشتر مستعد ابتلا به پری کرونیت هستند (اما دفعات سیگار کشیدن تاثیری نداشت).
  • نوع مزمن پری کرونیت شایع ترین شکل بیماری بود.

نویسندگان این مطالعه نتیجه گرفتند: “به نظر می رسد استفاده از دهانشویه همراه با دفعات کافی مسواک زدن با کاهش آماری معنی دار بیماری [پری کرونیت] مرتبط است.”

پری کرونیت

پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت معمولاً توسط دندانپزشک و با انجام معاینه دهان انجام می شود و گاهی اوقات شامل گرفتن تصاویر تشخیصی رادیوگرافی با اشعه ایکس (برای ارزیابی دندان های عقلی که نروییده اند) است.

درمان های پری کرونیت

درمان خانگی

گرچه چندین روش درمانی خانگی وجود دارد که دندانپزشک ممکن است آنها را توصیه کند، درمان خانگی نباید جایگزین مداخلات تخصصی پزشکی شود. دندانپزشک ممکن است روش های درمانی خانگی را تجویز کند، مانند:

  • شستشو با آب نمک گرم (مخصوصاً بعد از صرف غذا برای از بین بردن مواد غذایی و باقی مانده ها)
  • سیستم های شستشوی دهانی (با استفاده از تجهیزات تجاری)
  • بهداشت دهان و دندان دقیق و منظم (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن)
  • مسکن های درد (مانند ایبوپروفن [ادویل] یا استامینوفن [تیلنول] یا دیگر مسکن های بدون نسخه که توسط دندانپزشک تجویز می شوند).

توجه: از استفاده از کمپرس گرم خودداری کنید (زیرا ممکن است تورم را افزایش دهد) بخصوص برای افرادی که علائم شدید پری کرونیت مانند تب یا تورم گردن یا صورت دارند.

درمان پزشکی

درمان پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تمیز کردن دندان ها / شستشوی ذرات غذا و سایر مواد باقی مانده از اطراف آن منطقه
  • تجویز آنتی بیوتیک (که به صورت خوراکی مصرف می شوند)
  • یک دهانشویه ضد باکتری
  • تسکین درد (دندانپزشک ممکن است مسکن های بدون نسخه یا مسکن هایی که ممکن است دندانپزشک تجویز کند را توصیه کند)

هنگامی که عفونت برطرف شد، درمان بعدی به شدت و دسته علائم پری کرونیت (شامل دسته های حاد، نیمه حاد یا مزمن) بستگی دارد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • مشاهده دندان برای اطمینان از عدم بازگشت عفونت و رویش طبیعی دندان
  • ارجاع به جراح فک و صورت جهت بررسی نیاز به جراحی دهان
  • کشیدن دندان عقل عفونی (اگر دندانپزشک/ جراح دهان تشخیص دهد که ممکن است به طور طبیعی نروید)
  • کشیدن دندان های عقل پایین و بالا در سمت آسیب دیده (برای جلوگیری از فرو رفتن دندان بالا به لثه ملتهب فک پایین و ایجاد عفونت بعدی).
  • انجام فرایندی به نام اپرکولومoperculum (جراحی جزئی دهان برای برداشتن فلپ پوست روی دندان آسیب دیده)

گاهی اوقات فلپ پس از برداشتن دوباره رشد می کند و فرایند operculum باید دوباره انجام شود.

پری کرونیت

پری کرونیت

مراقبت های بعدی

اگر دندان عقل کشیده شده باشد، معمولاً منجر به بهبودی کامل می شود، و علائم پری کرونیت ممکن است در عرض یک تا دو هفته پس از جراحی فروکش کنند. درمان های بعدی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مراجعات بعدی به دندانپزشک یا جراح دهان برای نظارت روی میزان بهبودی و سطح درد دندان، در صورت وجود.
  • رعایت دقیق دستورالعمل های مراقبت های بعدی، در صورت کشیدن دندان عقل (مانند پرهیز از سیگار کشیدن، خوردن غذاهای نرم و غیره)
  • درمان های خانگی (مانند دهانشویه های آنتی بیوتیک، داروهای مسکن بدون نسخه و غیره)
  • رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم)
  • ترک سیگار (برای افرادی که سیگار می کشند)

جلوگیری

مراقبت های پیشگیرانه و مراجعات منظم دندانپزشکی ممکن است خطر ابتلا به پری کرونیت را کاهش دهند زیرا دندانپزشک می تواند دندان های عقل شما را به دقت زیر نظر داشته باشد، و زمانی که به نظر نمی رسد دندان مولر سوم به طور طبیعی می روید، قبل از اینکه عفونت رخ دهد مداخله کند.

پاکسازی منظم دندان ها همچنین ممکن است به پیشگیری از پری کرونیت کمک کند زیرا به تمیز و عاری نگه داشتن دندان ها از مواد غذایی و مواد زائد کمک می کند. پیشگیری از پری کرونیت ممکن است با اقدامات منظم بهداشتی دهان و دندان شامل مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و استفاده از دهانشویه های آنتی بیوتیک امکان پذیر باشد؛ اما با وجود چنین مداخلاتی، برخی از افراد همچنان به این بیماری مبتلا می شوند.

کانتورینگ دندان که با نام های تغییر شکل دندان، اناملوپلاستی یا ادنتوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند دندانپزشکی زیبایی است که مشکلات جزئی لبخند شما را برطرف می کند. این فرایند شامل برداشتن بخش های کوچکی از مینای دندان برای اصلاح دندان های لب پر شده، ترک خورده یا کج شده است، یا ظاهر آنها را بهبود می دهد. این کار، که با استفاده از ابزارهای مخصوص یا نوارهای متحرک انجام می شود، عموماً بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.

در این مقاله به مرور سریع کانتورینگ دندان، مزایا، خطرات ، مراقبت پس از آن می پردازیم.

آیا شما گزینه خوبی برای کانتورینگ دندان هستید؟

به طور کلی، کانتورینگ دندان یک فرایند زیبایی انتخابی است. این درمان برای همه بیماران و همه موارد مناسب نیست. بهترین شرایطی که با این روش درمان می شوند عبارتند از:

  • لب پر شدگی ها یا ترک های کوچک در دندان ها
  • حفره یا برآمدگی در مینای دندان ها
  • کوتاه کردن دندان های بیش از حد بلند (مخصوصاً دندان های نوک تیز)
  • ناهنجاری های جزئی دندان ها
  • لبخند ناهموار

مشکلات یا آسیب های دندانی قابل توجه را نمی توان با کانتورینگ دندان درمان کرد یا ممکن است درمان های دیگری در کنار آن نیاز باشد. در این موارد، روکش های دندانی، ارتودنسی، ونیرها، باندینگ، بریج ها یا سایر روش ها در نظر گرفته می شوند.

سلامت زمینه ای دندان نیز یک عامل است؛ حفره ها، لق شدن دندان ها، یا مسائل دیگر می توانند با تغییر شکل دندان مغایرت داشته باشند.

تغییر شکل دندان های نیش

یکی از متداول ترین فرایندهای کانتورینگ دندان، روی تغییر ظاهر دندان های نیش (دندان های نوک تیز، که به عنوان کاسپید یا تک پایه نیز شناخته می شوند) تمرکز دارد. هدف این کار کاهش ارتفاع این دندان ها با ساییدن یکنواخت و هوشمندانه مینای اضافی آنها است.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

طی این فرایند انتظار چه چیزی را باید داشت؟

تغییر شکل و کانتورینگ دندان توسط دندانپزشک عمومی یا دندانپزشک زیبایی در مطب انجام می شود. روند انجام این فرایند به قرار زیر است:

  • فرایند بدون درد: تراشیدن دندان فقط از لایه خارجی، مینای دندان اتفاق می افتد. از آنجا که این لایه اعصاب ندارد، یک فرایند هیچ دردی ندارد. با این حال، اگر نگران ناراحتی هستید، می توانید درخواست کنید برای شما از بی حسی استفاده شود.
  • ابزارها: امروزه دندانپزشکان چندین گزینه دارند. در کنار دریل های سنتی، لیزرهای مخصوص نیز می توانند لایه های خارجی مینای دندان را از بین ببرند و از نوارها (با لبه های ساینده، مانند کاغذ سنباده) می توان برای کار روی دو طرف دندان استفاده کرد.
  • پولیش کردن: پس از کانتور و تغییر شکل دندان، دندانپزشک اغلب پولیش دندان را انجام می دهد. این کار شامل صاف و صیقلی کردن و از بین بردن تغییر رنگ از روی دندان ها است تا به آنها ظاهری جذاب و براق بدهد.

فواید کانتورینگ دندان

گرچه تغییر شکل دندان برای هر موردی مناسب نیست، اما انجام این کار چندین مزیت کلیدی دارد. این موارد عبارتند از:

  • این یک فرایند محافظه کارانه تر از سایر روش های دندانپزشکی زیبایی است.
  • بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.
  • بهبودی پس از آن فوری است؛ بعد از آن می توانید خوردن و آشامیدن عادی را از سر بگیرید.
  • کانتورینگ می تواند به تغییر آناتومی یا برآمدگی هایی کمک کند که می توانند منجر به افزایش تشکیل تارتار شوند و از این طریق از پوسیدگی دندان و بیماری لثه جلوگیری می کند.
  • بهبود عزت نفس و احساس ارزشمندی، زیرا لبخند شما بهبود می یابد.

خطرات احتمالی

مانند هر فرایند دندانپزشکی- و علیرغم تمام تلاش دندانپزشک شما- برخی از خطرات احتمالی برای تغییر شکل دندان ها وجود دارند. لایه مینای دندان بسیار نازک است- فقط حدود 6/2 میلی متر- بنابراین دندانپزشکان باید بسیار مراقب باشند؛ در صورت حذف بیش از حد ممکن است مشکلاتی بوجود بیایند.

کانتورینگ دندان ممکن است باعث بروز مشکلات زیر شود:

  • حساسیت موقت دندان به گرما یا سرما
  • افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان
  • زرد شدن دندان ها
  • عود احتمالی در موارد وجود دندان قروچه (براکسیسم)

این کار را در منزل امتحان نکنید!

با توجه به احتمال آسیب به دندان های شما، کانتورینگ دندان چیزی نیست که بتوانید آن را در منزل امتحان کنید. انجام آن نه تنها به آموزش ویژه زیادی نیاز دارد، بلکه انجام این کار روی دهان خود نیز بسیار خطرناک است. با انجام این کار، خطر آسیب رساندن به دندان های خود را بالا می برید.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

مراقبت های بعد از فرایند کانتورینگ

بر خلاف بسیاری از درمان های زیبایی دندان، در زمان بهبودی پس از تغییر شکل دندان ها، کار خاصی نیاز نیست. با این حال، رعایت اصول اولیه بهداشت دندان بسیار مهم است:

  • دو مرتبه در روز به درستی مسواک بزنید.
  • حداقل یک مرتبه در روز نخ دندان استفاده کنید.
  • به معاینات دندانپزشکی (دو مرتبه در سال) پایبند باشید.
  • از سیگار کشیدن خودداری کنید.

همچنین اگر بعد از انجام آن احساس کردید دندان های شما ناهموار شده اند، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید. این ممکن است نشانه تشکیل پلاک یا جرم یا مشکل دیگری در این فرایند باشد.

خلاصه

کانتورینگ دندان که با نام های ادنتوپلاستی یا اناملوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند زیبایی است که هدف آن تغییر شکل دندان ها برای اصلاح ظاهر لبخند شما است. گرچه محدودیت هایی برای کارهایی که می تواند انجام دهد وجود دارد، اما این درمان می تواند دندان های پیشین خیلی بلند را کوتاه کند، لب پر شدگی ها و ترک ها و حفره های جزئی در مینای دندان را برطرف کند، و دندان های شما را متقارن تر کند.

گرچه این یک فرایند بدون درد و قابل تحمل است، اما چند خطر وجود دارد. خطرات عبارتند از حساسیت موقت دندان، افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان، یا زرد شدن دندان ها.

در حالی که هیچ کار خاصی برای مراقبت های بعد از آن نیاز نیست، اما همچنان باید سلامت دندان ها را تحت نظر داشته باشید، دو بار در روز مسواک بزنید، هر روز نخ دندان بکشید و مراقبت های منظم دندانی را دریافت کنید.

سخن پایانی

گرچه تلقی کردن کارهایی مانند کانتورینگ دندان به عنوان صرفاً “زیبایی” آسان است، مهم است که مزایای زیادی که دندان های همسطح و جذاب دارند را به خاطر داشته باشید. احساس عدم جذابیت یا احساس لزوم پنهان کردن دندان های خود، می تواند آزار دهنده باشد. با این حال، با مداخله مؤثر و کمک یک دندانپزشک خوب، ممکن است اعتماد به نفس خود را بازیابید. و این چیزی است که ارزش لبخند زدن را دارد.

پرسش های متداول در مورد کانتورینگ دندان ها

آیا کانتورینگ دندان دائمی است؟

از آنجا که کانتورینگ دندان شامل تراشیدن فیزیکی و تغییر شکل دندان های شما است، این کار دائمی است. به این ترتیب، تصمیم برای انجام این درمان باید بسیار دقیق باشد. شما و دندانپزشک شما باید تأثیر احتمالی کانتورینگ دندان را بسنجید زیرا بازگشت ناپذیر است.

آیا کانتورینگ دندان دردناک است؟

مینای دندان های شما که در طول کانتورینگ دندان تراشیده می شوند، هیچ عصبی ندارد. بنابراین، در طول فرایند احساس درد نخواهید داشت. به طور کلی، هیچ بی حسی نیاز نیست، گرچه بیمارانی که نگران ناراحتی هستند می توانند آن را درخواست کنند.

آیا کانتورینگ برای دندان های شما مضر است؟

در حالی که کانتورینگ دارای خطراتی است، از آنجا که این یک فرایند کم تهاجمی است، خطر واقعی اندکی برای دندان های شما ایجاد می کند. با این حال، جای کمی برای خطا در این کار وجود دارد؛ لایه خارجی، مینای دندان های شما بسیار نازک است و در صورت تراشیدن مقدار زیادی از آن ممکن است مشکلاتی ایجاد کند. افرادی که تغییر شکل دندان را انجام داده اند در معرض خطر افزایش حساسیت دندان، پوسیدگی دندان، یا ترک خوردن دندان قرار دارند.

آیا بیمه کانتورینگ دندان را پوشش می دهد؟

طرح های بیمه تنها در صورتی هزینه کانتورینگ دندان ها را پوشش می دهند که نیاز پزشکی را برطرف کند. به این معنی که تنها در صورتی ممکن است به طور جزئی یا کامل پوشش داده شود که برای اصلاح دندان های آسیب دیده در اثر تصادف یا زمین خوردن، تغییر شکل نیاز باشد.

نمونه های درمانی جراحی درمانی با لیزر



بخش تخصصی جراحی درمانی با لیزر





مشکلات و بیماریهای لثه از جمله مشکلات شایع محسوب می‌شوند که نیاز به درمان دارند. روشهای متنوعی برای درمان این عارضه مورد استفاده قرار می‌گیرند. لیزر یکی از مدرنترین روشها در راستای درمان بیماریهای لثه می‌باشد که در مقایسه با دیگر روشها مزیتهایی از قبیل هزینۀ کمتر، غیر تهاجمی بودن، سهولت بیشتر و عوارض و مراقبتهای بعدی کمتر دارد، و از همه مهمتر بدون برش و خونریزی بودن آن است. مطالعات بسیاری حاکی از آن است که لیزر نیز در مقایسه با دیگر گزینه‌های درمانی، نتایجی مشابه داشته‌ است. البته هر نوع لیزر دارای طول موج و سطح قدرت متفاوتی می‌باشد که می‌تواند بدون خطر برای درمان بیماریهای لثه مورد استفاده قرار گیرد که البته انتخاب نوع مناسب آن متناسب با هر مشکلی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

مقالات تخصصی جراحی درمانی با لیزر



شاید از خود بپرسید که آیا می توانید از یک ایمپلنت دندانی برای دو دندان از دست رفته استفاده کنید؟ گرچه ایمپلنت های دندانی معمولاً برای جایگزینی یک دندان استفاده می شوند، اما در دندانپزشکی مواردی نیز وجود دارند که از ایمپلنت ها برای جایگزینی چندین دندان استفاده می شود.

راه حل های مدرن امروزی شامل بریج های کنتی لور، بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی، و پروتزهای پارسیل بر پایه ایمپلنت های دندانی هستند.

در این مقاله، در مورد موارد زیر به بحث خواهیم پرداخت:

  • دلایل استفاده از چندین ایمپلنت دندانی
  • آیا می توان از 1 ایمپلنت دندان برای 2 دندان از دست رفته استفاده کرد؟
  • یک ایمپلنت می تواند چند دندان را پشتیبانی کند؟
  • چه تعداد ایمپلنت دندان می توانید داشته باشید؟

امیدواریم این مقاله شما را در مسیر درست راهنمایی کند. علاوه بر این، به خاطر داشته باشید که هر مورد جداگانه، متفاوت است، و شما باید به دنبال مشاوره تخصصی دندانپزشکی باشید.

ایمپلنت چند دندانی چیست؟

به منظور جایگزینی یک یا چند دندان از دست رفته، یک پایه فلزی کوچک به نام ایمپلنت چند دندانی با جراحی داخل استخوان فک قرار داده می شود. ایمپلنت ممکن است یک دندان، بریج، پروتز یا بخشی از دندان مصنوعی را پشتیبانی کند، و درست مانند دندان های طبیعی شما عمل خواهد کرد.

اگر تعدادی یا تمام دندان های خود را در نتیجه تصادف، بیماری پریودنتال، حفره های درمان نشده یا بیماری لثه از دست داده اید، این می تواند راه حل خوبی برای شما باشد. ایمپلنت های چند دندانی ممکن است برای جایگزینی چندین دندان از دست رفته استفاده شوند.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

چه زمانی می توانیم از 1 ایمپلنت برای 2 یا چند دندان از دست رفته استفاده کنیم؟

استفاده از ایمپلنت های چند دندانی در موارد زیر توصیه می شود:

  • چند دندان ممکن است توسط تنها یک ایمپلنت اضافی پشتیبانی شوند.
  • برای رسیدن به نتیجه مطلوب، ایمپلنت های زیادی نیاز هستند.
  • استفاده از چندین ایمپلنت، دلایل زیبایی دارد.

مزایای استفاده از ایمپلنت چند دندانی

چه زمانی استفاده از 1 ایمپلنت برای 2 دندان توصیه می شود؟ و مزایای کاشت ایمپلنت های چند دندانی چیست؟

  • چندین دندان ممکن است به طور همزمان در چندین نقطه جایگزین شوند.
  • با چندین ایمپلنت دندانی، جایگزینی تعداد بیشتری دندان با ظاهری زیباتر امکان پذیر است.
  • گزینه ایمپلنت های چند دندانی برای دستیابی به نتیجه مطلوب به طور همزمان، به صرفه جویی در زمان و هزینه کمک می کند.

شماره 1- صرفه جویی در هزینه و زمان

ممکن است چندین ایمپلنت در یک درمان ترکیب شوند و همزمان در زمان و هزینه بیمار صرفه جویی شود. برای افرادی که می خواهند همه دندان های خود را بلافاصله پس از کشیدن دندان جایگزین کنند بسیار مناسب است. قرار دادن 3 تا 5 ایمپلنت مقرون به صرفه است زیرا میانگین هزینه تقریباً برابر با تنها یک ایمپلنت است.

شماره 2- اگر استخوان های شما نتوانند ایمپلنت های تکی را پشتیبانی کنند، ممکن است گزینه خوبی باشد.

با قرار دادن ایمپلنت در استخوان فک، استخوان فک شما استحکام خود را حفظ خواهد کرد. از دست دادن دندان ها ممکن است باعث از دست دادن مقدار قابل توجهی از استخوان شما شود، اما با استفاده از ایمپلنت ها، می توانید تراکم استخوان خود را در جایی که باید باشد حفظ کرد و از نیاز به پیوند استخوان اجتناب کرد. با این حال، بیمارانی که استخوان فک آنها در حال حاضر برای حفظ ایمپلنت های تکی ضعیف است، ممکن است استفاده از یک ایمپلنت برای دو دندان یا ایمپلنت های چند دندانی برای آنها یک راه حل مناسب باشد.

شماره 3- سلامت خوب دندان ها

چند ایمپلنت دندانی شما را قادر می سازند تا وعده های غذایی خود را به درستی مصرف کنید و سلامت دهان خود را بدون نگرانی در مورد آسیب یا صدمه ناشی از از دست دادن دندان حفظ کنید. آنها عملکردی درست شبیه دندان های طبیعی دارند.

شماره 4- ظاهری زیباتر

هنگام استفاده از ایمپلنت ها روی دندان های جلو، باید مطمئن شوید که ایمپلنت ها از داخل لثه ها قابل مشاهده نیستند. این می تواند دلیل دیگری برای استفاده از 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان باشد.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

بهترین گزینه های ایمپلنت های چند دندانی

بسته به وضعیت لثه و استخوان فک بیمار، گاهی اوقات ممکن است دو دندان مجاور توسط یک ایمپلنت تکی نگه داشته شوند. ایمپلنت های چند دندانی بیشتر برای محکم نگهداشتن بریج های ثابت یا پروتزهای پارسیل متحرک استفاده می شوند.

بریج کنتی لور

گاهی اوقات اگر بیمار بخواهد برای دو دندان جایگزین قرار دهد، استفاده از یک ایمپلنت برای دندان دومی که درست در کنار آن قرار گرفته است، امکان پذیر است. اگر دندان ها در کنار یکدیگر نباشند باید از دو ایمپلنت استفاده شود.

بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی

چندین دندان روی یک قوس دندانی ممکن است با یک بریج تحت حمایت ایمپلنت جایگزین شوند. برای حمایت از بریج در طول این فرایند، ممکن است ایمپلنت چند دندانی قرار داده شوند. چندین مزیت بریج های بر پایه ایمپلنت نسبت به بریج های استاندارد ثابت عبارتند از:

  • با حساسیت کمتر لثه، بسیاری از بیماران آنها را پایدارتر، راحت تر و قابل اعتمادتر می دانند.
  • آنها ممکن است توسط بیمارانی استفاده شوند که استخوان فک آنها به اندازه کافی برای حمایت از ایمپلنت های تکی برای هر دندان از دست رفته قوی نیست.
  • بریج هایی که حمایت ایمپلنت های دندانی هستند، عملکرد و زیبایی را برای مدت زمان طولانی تری حفظ می کنند زیرا تخریب کمتری رخ می دهد.
  • بریج های تحت حمایت ایمپلنت، نیاز نیست برای خوابیدن یا تمیز کردن برداشته شوند.
  • چسب زدن لازم نیست.

پروتزهای پارسیل بر پایه ایمپلنت های دندانی

پروتزهای پارسیل که تحت حمایت ایمپلنت های دندانی قرار دارند، مانند عملکرد بریج های دندانی، به جای ثابت بودن، قابل جدا شدن هستند. برای افرادی که قصد ایجاد تغییر از پروتزهای پارسیل استاندارد را دارند، ممکن است پروتزهای پارسیل تحت حمایت ایمپلنت نسبت به بریج دائمی تغییر ساده تری باشند.

توانایی برداشتن پروتزهای پارسیل، از آن در برابر آسیب های احتمالی محافظت می کند، و باعث می شود جایگزین خوبی برای افرادی باشد که به دندان قروچه شبانه دچار هستند. از آنجا که قطعات را می توان از دهان خارج و تمیز کرد، آنها راه حل های کارآمدی برای ایمپلنت های چند دندانی برای افرادی هستند که در تمیز کردن و نخ دندان کشیدن دندان های خود مشکل دارند.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

نتیجه گیری

در برخی موارد می توان از 1 ایمپلنت دندان برای 2 دندان استفاده کرد. این تکنیک معمولاً در ناحیه جلوی دهان استفاده می شود. این به دلیل عرض کمتر آن قسمت و این واقعیت است که آنها نسبت به دندان های مولر در عقب دهان معمولاً تحت نیروی کمتری قرار می گیرند. با این حال، از آنجا که انجام این کار باعث می شود دو دندان مجزا چسبیده به هم به نظر برسند، یکی از موانع کلیدی هنگام جایگزینی دو دندان مجاور است که توسط یک ایمپلنت دندانی پشتیبانی می شوند.

ایمپلنت 2 دندانی یا بریج های دندانی، یک روش متداول در دندانپزشکی است، و مزایای زیادی برای بیمار به همراه دارد.

به بیان ساده تر، ممکن است 2 دندان روی یک ایمپلنت دندانی پیچ شوند. اما تنها زمانی از نظر زیبایی ظاهری دلپذیر به نظر می رسد که ساختار لثه ها به گونه ای باشد که پیش بینی شود دو دندان مجزا را احاطه کند. تغییر شکل لثه، یک فرایند بسیار تخصصی و پیچیده، تنها راه انجام این کار است.

مشکل هر بیمار تقریباً همیشه از راه دندانپزشکی مدرن قابل حل است. با این حال، مشاوره با یک متخصص کاشت ایمپلنت دندان ضروری است.

پرسش های متداول

هزینه 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان چقدر است؟

هزینه ایمپلنت های تکی دندانی بین 1500 تا 6000 دلار است. اگر گزینه 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان را انتخاب کنید، ممکن است بتوانید در مقایسه با هزینه دو ایمپلنت تکی در هزینه خود صرفه جویی کنید.

یک ایمپلنت می تواند چند دندان را پشتیبانی کند؟

بسته به وضعیت لثه و استخوان فک بیمار، گاهی می توان از یک ایمپلنت برای دو دندان استفاده کرد. با این حال، در برخی موارد، دو ایمپلنت دندانی ممکن است جایگزین پنج دندان از دست رفته شوند.

آیا می توان از 1 ایمپلنت دندانی برای 3 دندان استفاده کرد؟

گاهی اوقات، بسته به لثه و استخوان فک بیمار، کاشت دو دندان امکان پذیر است. اگر به دنبال استفاده از 1 ایمپلنت دندانی برای 3 دندان هستید، بریج های دائمی یا پروتزهای پارسیل متحرک را در نظر بگیرید.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

چه تعداد ایمپلنت دندانی می توانید داشته باشید؟

پاسخ واقعی این است که برای جایگزینی دندان های از دست رفته، می توانید به تعداد مورد نیاز ایمپلنت دندان داشته باشید. با این حال، هر بیمار نیازهای منحصر به فردی دارد و به قضاوت تخصصی نیاز دارد.

آیا می توانید دو دندان جلو روی یک ایمپلنت داشت؟

داشتن دو دندان جلو روی یک ایمپلنت متداول است. بخش دشوار این است که آنها را به گونه ای قرار داد که طبیعی به نظر برسند و به صورت دو دندان مجزا ظاهر شوند. برای انجام این کار می توان از روش های خاص شکل دادن به لثه استفاده کرد.

هزینه 2 ایمپلنت دندان چقدر است؟

ایمپلنت دندان ممکن است پر هزینه باشد، اما ممکن است بتوانید با جایگزینی دو دندان با یک ایمپلنت دندان، در مقابل دو ایمپلنت دندان، در هزینه خود صرفه جویی کنید.

آیا 1 ایمپلنت می تواند 2 دندان را نگه دارد؟

آری، در برخی موارد، یک ایمپلنت دندان می تواند دو یا چند دندان را نگه دارد. کاشت دو دندان، ایمپلنت چند دندانی یا بریج، از روش های بسیار متداول در کاشت ایمپلنت های دندانی در دندانپزشکی است.

پری کرونیت (که اپرکولیت نیز نامیده می شود) شرایطی است که شامل التهاب و تورم بافت نرم اطراف دندانی می شود که بخشی از آن روییده است. رویش به فرآیند رشد دندان گفته می شود که در آن دندان با “بیرون آمدن” از درون بافت لثه قابل مشاهده می شود. پری کرونیت ممکن است دندانی که هنوز در نیامده است را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

بافت نرمی که دندانی که به طور کامل رویش نیافته است را پوشش می دهد، “اپرکولوم” گفته می شود. یکی از دلایلی که بافت نرم این ناحیه ممکن است به راحتی ملتهب شود این است که اغلب ذرات و بقایای غذا را جمع می کند و هنگام انجام روتین بهداشتی دهان و دندان ممکن است دسترسی به آن دشوار باشد. این ناحیه تاریک و مرطوب همانطور که ذرات غذا را به خود جمع می کند، محیط مناسبی را برای رشد باکتری ها فراهم می کند.

دندانی که اغلب تحت تأثیر پری کرونیت قرار می گیرد، یک سوم یا آخرین دست دندان های مولر فک پایین است که گاهی اوقات دندان عقل نامیده می شوند. در واقع، نادر است که پری کرونیت دندان های دیگری غیر از دندان های عقل فک پایین را درگیر کند. پری کرونیت اغلب افراد را که در اواخر دوره نوجوانی یا اوایل دوره بزرگسالی تحت تاثیر قرار می دهد، زیرا آن زمان است که معمولاً دندان های عقل فک پایین می رویند.

علائم و نشانه های پری کرونیت

علائم خفیف

علائم خفیف پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • بافت لثه دردناک و متورم (نزدیک دندانی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • مشکل در گاز گرفتن (بدون برخورد به ناحیه متورم)
  • ترشح چرک از ناحیه ملتهب
  • طعم بد یا بوی نامطبوع داخل دهان

علائم شدید

علائم شدید پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مشکل در باز کردن دهان
  • تورم صورت (در سمتی از صورت که دندان ملتهب قرار دارد)
  • غدد لنفاوی متورم (که لنفادنیت lymphadenitis نامیده می شود)
  • تب
  • آنژین لودویگ Ludwig’s angina (عفونت باکتریایی نادر کف دهان که گاهی اوقات بعد از عفونت دندان رخ می دهد)
  • اسپاسم فک (گاهی اوقات تحت عنوان فک قفل شده شناخته می شود).

علائم شدید ممکن است نشان دهنده گسترش تورم به گردن و گلو باشند، این می تواند تنفس طبیعی را تحت تأثیر قرار دهد و باید به عنوان یک اورژانس پزشکی در نظر گرفته شود که به طور بالقوه می تواند توانایی بلع یا تنفس را مختل کند و می تواند تهدید کننده زندگی باشد. افرادی که علائم شدید پری کرونیت دارند باید فوراً با دندانپزشک یا پزشکان دیگر تماس بگیرند.

علائم پری کرونیت بر اساس تعداد دفعات بروز و شدت آنها به سه دسته مختلف دسته بندی می شوند که عبارتند از:

  • حاد- شامل امکان باز کردن محدود دهان و علائم شدیدتر.
  • نیمه حاد- علائم با شدت کمتر، بدون ناراحتی در باز کردن دهان.
  • مزمن- شامل درد درجه پایین بدون علائم شدید.

درمان پری کرونیت اغلب به سطح بیماری (حاد، نیمه حاد یا مزمن) که فرد تجربه می کند بستگی دارد.

علل و عوامل خطر پری کرونیت

افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به پریکرونیت قرار دارند عبارتند از:

  • افراد در گروه سنی اوایل بزرگسالی یا اواخر نوجوانی
  • داشتن دندان عقلی که هنوز بیرون نیامده است
  • داشتن اپرکولوم گسترش یافته (فلپ اطراف دندان ها، که رشد باکتری ها را تشویق می کند)
  • تجربه ترومای حین جویدن (آسیب ناشی از دندان مقابل به بافتی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • افراد با بهداشت دهان و دندان ضعیف
  • سیگار کشیدن (بدون توجه به تعداد سیگارهایی که در طول روز کشیده می شوند)
  • داشتن شرایطی که سیستم ایمنی را تحت فشار قرار می دهند (مانند بهبودی ویروسی، خستگی شدید یا استرس عاطفی)
  • باردار بودن

مطالعه

یک مطالعه در سال 2019، که در یونان انجام شد، با هدف تعیین عوامل مؤثر بر شیوع پری کرونیت (از جمله عوامل خطر و اجتماعی، جمعیت شناسی و موارد دیگر) انجام شد.

این مطالعه چندین عامل مرتبط با شیوع پری کرونیت را کشف کرد، از جمله:

  • شیوع پری کرونیت 92/4 درصد از شرکت کنندگان 20 تا 25 ساله در مطالعه بود.
  • مشخص شد که بهداشت دهان و دندان یک عامل بسیار چشمگیر در شیوع این بیماری است.
  • مشخص شد که افراد سیگاری بیشتر مستعد ابتلا به پری کرونیت هستند (اما دفعات سیگار کشیدن تاثیری نداشت).
  • نوع مزمن پری کرونیت شایع ترین شکل بیماری بود.

نویسندگان این مطالعه نتیجه گرفتند: “به نظر می رسد استفاده از دهانشویه همراه با دفعات کافی مسواک زدن با کاهش آماری معنی دار بیماری [پری کرونیت] مرتبط است.”

پری کرونیت

پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت معمولاً توسط دندانپزشک و با انجام معاینه دهان انجام می شود و گاهی اوقات شامل گرفتن تصاویر تشخیصی رادیوگرافی با اشعه ایکس (برای ارزیابی دندان های عقلی که نروییده اند) است.

درمان های پری کرونیت

درمان خانگی

گرچه چندین روش درمانی خانگی وجود دارد که دندانپزشک ممکن است آنها را توصیه کند، درمان خانگی نباید جایگزین مداخلات تخصصی پزشکی شود. دندانپزشک ممکن است روش های درمانی خانگی را تجویز کند، مانند:

  • شستشو با آب نمک گرم (مخصوصاً بعد از صرف غذا برای از بین بردن مواد غذایی و باقی مانده ها)
  • سیستم های شستشوی دهانی (با استفاده از تجهیزات تجاری)
  • بهداشت دهان و دندان دقیق و منظم (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن)
  • مسکن های درد (مانند ایبوپروفن [ادویل] یا استامینوفن [تیلنول] یا دیگر مسکن های بدون نسخه که توسط دندانپزشک تجویز می شوند).

توجه: از استفاده از کمپرس گرم خودداری کنید (زیرا ممکن است تورم را افزایش دهد) بخصوص برای افرادی که علائم شدید پری کرونیت مانند تب یا تورم گردن یا صورت دارند.

درمان پزشکی

درمان پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تمیز کردن دندان ها / شستشوی ذرات غذا و سایر مواد باقی مانده از اطراف آن منطقه
  • تجویز آنتی بیوتیک (که به صورت خوراکی مصرف می شوند)
  • یک دهانشویه ضد باکتری
  • تسکین درد (دندانپزشک ممکن است مسکن های بدون نسخه یا مسکن هایی که ممکن است دندانپزشک تجویز کند را توصیه کند)

هنگامی که عفونت برطرف شد، درمان بعدی به شدت و دسته علائم پری کرونیت (شامل دسته های حاد، نیمه حاد یا مزمن) بستگی دارد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • مشاهده دندان برای اطمینان از عدم بازگشت عفونت و رویش طبیعی دندان
  • ارجاع به جراح فک و صورت جهت بررسی نیاز به جراحی دهان
  • کشیدن دندان عقل عفونی (اگر دندانپزشک/ جراح دهان تشخیص دهد که ممکن است به طور طبیعی نروید)
  • کشیدن دندان های عقل پایین و بالا در سمت آسیب دیده (برای جلوگیری از فرو رفتن دندان بالا به لثه ملتهب فک پایین و ایجاد عفونت بعدی).
  • انجام فرایندی به نام اپرکولومoperculum (جراحی جزئی دهان برای برداشتن فلپ پوست روی دندان آسیب دیده)

گاهی اوقات فلپ پس از برداشتن دوباره رشد می کند و فرایند operculum باید دوباره انجام شود.

پری کرونیت

پری کرونیت

مراقبت های بعدی

اگر دندان عقل کشیده شده باشد، معمولاً منجر به بهبودی کامل می شود، و علائم پری کرونیت ممکن است در عرض یک تا دو هفته پس از جراحی فروکش کنند. درمان های بعدی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مراجعات بعدی به دندانپزشک یا جراح دهان برای نظارت روی میزان بهبودی و سطح درد دندان، در صورت وجود.
  • رعایت دقیق دستورالعمل های مراقبت های بعدی، در صورت کشیدن دندان عقل (مانند پرهیز از سیگار کشیدن، خوردن غذاهای نرم و غیره)
  • درمان های خانگی (مانند دهانشویه های آنتی بیوتیک، داروهای مسکن بدون نسخه و غیره)
  • رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم)
  • ترک سیگار (برای افرادی که سیگار می کشند)

جلوگیری

مراقبت های پیشگیرانه و مراجعات منظم دندانپزشکی ممکن است خطر ابتلا به پری کرونیت را کاهش دهند زیرا دندانپزشک می تواند دندان های عقل شما را به دقت زیر نظر داشته باشد، و زمانی که به نظر نمی رسد دندان مولر سوم به طور طبیعی می روید، قبل از اینکه عفونت رخ دهد مداخله کند.

پاکسازی منظم دندان ها همچنین ممکن است به پیشگیری از پری کرونیت کمک کند زیرا به تمیز و عاری نگه داشتن دندان ها از مواد غذایی و مواد زائد کمک می کند. پیشگیری از پری کرونیت ممکن است با اقدامات منظم بهداشتی دهان و دندان شامل مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و استفاده از دهانشویه های آنتی بیوتیک امکان پذیر باشد؛ اما با وجود چنین مداخلاتی، برخی از افراد همچنان به این بیماری مبتلا می شوند.

کانتورینگ دندان که با نام های تغییر شکل دندان، اناملوپلاستی یا ادنتوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند دندانپزشکی زیبایی است که مشکلات جزئی لبخند شما را برطرف می کند. این فرایند شامل برداشتن بخش های کوچکی از مینای دندان برای اصلاح دندان های لب پر شده، ترک خورده یا کج شده است، یا ظاهر آنها را بهبود می دهد. این کار، که با استفاده از ابزارهای مخصوص یا نوارهای متحرک انجام می شود، عموماً بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.

در این مقاله به مرور سریع کانتورینگ دندان، مزایا، خطرات ، مراقبت پس از آن می پردازیم.

آیا شما گزینه خوبی برای کانتورینگ دندان هستید؟

به طور کلی، کانتورینگ دندان یک فرایند زیبایی انتخابی است. این درمان برای همه بیماران و همه موارد مناسب نیست. بهترین شرایطی که با این روش درمان می شوند عبارتند از:

  • لب پر شدگی ها یا ترک های کوچک در دندان ها
  • حفره یا برآمدگی در مینای دندان ها
  • کوتاه کردن دندان های بیش از حد بلند (مخصوصاً دندان های نوک تیز)
  • ناهنجاری های جزئی دندان ها
  • لبخند ناهموار

مشکلات یا آسیب های دندانی قابل توجه را نمی توان با کانتورینگ دندان درمان کرد یا ممکن است درمان های دیگری در کنار آن نیاز باشد. در این موارد، روکش های دندانی، ارتودنسی، ونیرها، باندینگ، بریج ها یا سایر روش ها در نظر گرفته می شوند.

سلامت زمینه ای دندان نیز یک عامل است؛ حفره ها، لق شدن دندان ها، یا مسائل دیگر می توانند با تغییر شکل دندان مغایرت داشته باشند.

تغییر شکل دندان های نیش

یکی از متداول ترین فرایندهای کانتورینگ دندان، روی تغییر ظاهر دندان های نیش (دندان های نوک تیز، که به عنوان کاسپید یا تک پایه نیز شناخته می شوند) تمرکز دارد. هدف این کار کاهش ارتفاع این دندان ها با ساییدن یکنواخت و هوشمندانه مینای اضافی آنها است.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

طی این فرایند انتظار چه چیزی را باید داشت؟

تغییر شکل و کانتورینگ دندان توسط دندانپزشک عمومی یا دندانپزشک زیبایی در مطب انجام می شود. روند انجام این فرایند به قرار زیر است:

  • فرایند بدون درد: تراشیدن دندان فقط از لایه خارجی، مینای دندان اتفاق می افتد. از آنجا که این لایه اعصاب ندارد، یک فرایند هیچ دردی ندارد. با این حال، اگر نگران ناراحتی هستید، می توانید درخواست کنید برای شما از بی حسی استفاده شود.
  • ابزارها: امروزه دندانپزشکان چندین گزینه دارند. در کنار دریل های سنتی، لیزرهای مخصوص نیز می توانند لایه های خارجی مینای دندان را از بین ببرند و از نوارها (با لبه های ساینده، مانند کاغذ سنباده) می توان برای کار روی دو طرف دندان استفاده کرد.
  • پولیش کردن: پس از کانتور و تغییر شکل دندان، دندانپزشک اغلب پولیش دندان را انجام می دهد. این کار شامل صاف و صیقلی کردن و از بین بردن تغییر رنگ از روی دندان ها است تا به آنها ظاهری جذاب و براق بدهد.

فواید کانتورینگ دندان

گرچه تغییر شکل دندان برای هر موردی مناسب نیست، اما انجام این کار چندین مزیت کلیدی دارد. این موارد عبارتند از:

  • این یک فرایند محافظه کارانه تر از سایر روش های دندانپزشکی زیبایی است.
  • بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.
  • بهبودی پس از آن فوری است؛ بعد از آن می توانید خوردن و آشامیدن عادی را از سر بگیرید.
  • کانتورینگ می تواند به تغییر آناتومی یا برآمدگی هایی کمک کند که می توانند منجر به افزایش تشکیل تارتار شوند و از این طریق از پوسیدگی دندان و بیماری لثه جلوگیری می کند.
  • بهبود عزت نفس و احساس ارزشمندی، زیرا لبخند شما بهبود می یابد.

خطرات احتمالی

مانند هر فرایند دندانپزشکی- و علیرغم تمام تلاش دندانپزشک شما- برخی از خطرات احتمالی برای تغییر شکل دندان ها وجود دارند. لایه مینای دندان بسیار نازک است- فقط حدود 6/2 میلی متر- بنابراین دندانپزشکان باید بسیار مراقب باشند؛ در صورت حذف بیش از حد ممکن است مشکلاتی بوجود بیایند.

کانتورینگ دندان ممکن است باعث بروز مشکلات زیر شود:

  • حساسیت موقت دندان به گرما یا سرما
  • افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان
  • زرد شدن دندان ها
  • عود احتمالی در موارد وجود دندان قروچه (براکسیسم)

این کار را در منزل امتحان نکنید!

با توجه به احتمال آسیب به دندان های شما، کانتورینگ دندان چیزی نیست که بتوانید آن را در منزل امتحان کنید. انجام آن نه تنها به آموزش ویژه زیادی نیاز دارد، بلکه انجام این کار روی دهان خود نیز بسیار خطرناک است. با انجام این کار، خطر آسیب رساندن به دندان های خود را بالا می برید.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

مراقبت های بعد از فرایند کانتورینگ

بر خلاف بسیاری از درمان های زیبایی دندان، در زمان بهبودی پس از تغییر شکل دندان ها، کار خاصی نیاز نیست. با این حال، رعایت اصول اولیه بهداشت دندان بسیار مهم است:

  • دو مرتبه در روز به درستی مسواک بزنید.
  • حداقل یک مرتبه در روز نخ دندان استفاده کنید.
  • به معاینات دندانپزشکی (دو مرتبه در سال) پایبند باشید.
  • از سیگار کشیدن خودداری کنید.

همچنین اگر بعد از انجام آن احساس کردید دندان های شما ناهموار شده اند، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید. این ممکن است نشانه تشکیل پلاک یا جرم یا مشکل دیگری در این فرایند باشد.

خلاصه

کانتورینگ دندان که با نام های ادنتوپلاستی یا اناملوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند زیبایی است که هدف آن تغییر شکل دندان ها برای اصلاح ظاهر لبخند شما است. گرچه محدودیت هایی برای کارهایی که می تواند انجام دهد وجود دارد، اما این درمان می تواند دندان های پیشین خیلی بلند را کوتاه کند، لب پر شدگی ها و ترک ها و حفره های جزئی در مینای دندان را برطرف کند، و دندان های شما را متقارن تر کند.

گرچه این یک فرایند بدون درد و قابل تحمل است، اما چند خطر وجود دارد. خطرات عبارتند از حساسیت موقت دندان، افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان، یا زرد شدن دندان ها.

در حالی که هیچ کار خاصی برای مراقبت های بعد از آن نیاز نیست، اما همچنان باید سلامت دندان ها را تحت نظر داشته باشید، دو بار در روز مسواک بزنید، هر روز نخ دندان بکشید و مراقبت های منظم دندانی را دریافت کنید.

سخن پایانی

گرچه تلقی کردن کارهایی مانند کانتورینگ دندان به عنوان صرفاً “زیبایی” آسان است، مهم است که مزایای زیادی که دندان های همسطح و جذاب دارند را به خاطر داشته باشید. احساس عدم جذابیت یا احساس لزوم پنهان کردن دندان های خود، می تواند آزار دهنده باشد. با این حال، با مداخله مؤثر و کمک یک دندانپزشک خوب، ممکن است اعتماد به نفس خود را بازیابید. و این چیزی است که ارزش لبخند زدن را دارد.

پرسش های متداول در مورد کانتورینگ دندان ها

آیا کانتورینگ دندان دائمی است؟

از آنجا که کانتورینگ دندان شامل تراشیدن فیزیکی و تغییر شکل دندان های شما است، این کار دائمی است. به این ترتیب، تصمیم برای انجام این درمان باید بسیار دقیق باشد. شما و دندانپزشک شما باید تأثیر احتمالی کانتورینگ دندان را بسنجید زیرا بازگشت ناپذیر است.

آیا کانتورینگ دندان دردناک است؟

مینای دندان های شما که در طول کانتورینگ دندان تراشیده می شوند، هیچ عصبی ندارد. بنابراین، در طول فرایند احساس درد نخواهید داشت. به طور کلی، هیچ بی حسی نیاز نیست، گرچه بیمارانی که نگران ناراحتی هستند می توانند آن را درخواست کنند.

آیا کانتورینگ برای دندان های شما مضر است؟

در حالی که کانتورینگ دارای خطراتی است، از آنجا که این یک فرایند کم تهاجمی است، خطر واقعی اندکی برای دندان های شما ایجاد می کند. با این حال، جای کمی برای خطا در این کار وجود دارد؛ لایه خارجی، مینای دندان های شما بسیار نازک است و در صورت تراشیدن مقدار زیادی از آن ممکن است مشکلاتی ایجاد کند. افرادی که تغییر شکل دندان را انجام داده اند در معرض خطر افزایش حساسیت دندان، پوسیدگی دندان، یا ترک خوردن دندان قرار دارند.

آیا بیمه کانتورینگ دندان را پوشش می دهد؟

طرح های بیمه تنها در صورتی هزینه کانتورینگ دندان ها را پوشش می دهند که نیاز پزشکی را برطرف کند. به این معنی که تنها در صورتی ممکن است به طور جزئی یا کامل پوشش داده شود که برای اصلاح دندان های آسیب دیده در اثر تصادف یا زمین خوردن، تغییر شکل نیاز باشد.

نمونه های درمانی جراحی درمانی با لیزر



بخش تخصصی کاهش حساسیت دندان با لیزر





حساسیت دندانی یکی از مشکلات دردناک دندانی می‌باشد که معمولا از دهۀ دوم زندگی در اکثر افراد مشاهده می‌شود. این درد مختصر و کوتاه بوده و در واکنش به محرکهایی از قبیل سرما، گرما، لمس یا ضربه، فضای اسموتیک دهان، و نیز مواد شیمیایی بوجود می‌آید. این حساسیتها ممکن است در نتیجۀ مسواک زدن نادرست، تغذیۀ نادرست، و دیگر مشکلات مربوط به لثه و دندانها نیز بروز پیدا کنند. یکی از کاربردهای لیزر در زمینۀ دندانپزشکی، استفاده از آن برای حل مشکل حساسیتهای دندانی می‌باشد، به این صورت که با استفاده از لیزر مجرای درون دندان که واکنش به محرکهای سرما و گرما را به عهده دارد مسدود می‌شود.

مقالات تخصصی کاهش حساسیت دندان با لیزر



شاید از خود بپرسید که آیا می توانید از یک ایمپلنت دندانی برای دو دندان از دست رفته استفاده کنید؟ گرچه ایمپلنت های دندانی معمولاً برای جایگزینی یک دندان استفاده می شوند، اما در دندانپزشکی مواردی نیز وجود دارند که از ایمپلنت ها برای جایگزینی چندین دندان استفاده می شود.

راه حل های مدرن امروزی شامل بریج های کنتی لور، بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی، و پروتزهای پارسیل بر پایه ایمپلنت های دندانی هستند.

در این مقاله، در مورد موارد زیر به بحث خواهیم پرداخت:

  • دلایل استفاده از چندین ایمپلنت دندانی
  • آیا می توان از 1 ایمپلنت دندان برای 2 دندان از دست رفته استفاده کرد؟
  • یک ایمپلنت می تواند چند دندان را پشتیبانی کند؟
  • چه تعداد ایمپلنت دندان می توانید داشته باشید؟

امیدواریم این مقاله شما را در مسیر درست راهنمایی کند. علاوه بر این، به خاطر داشته باشید که هر مورد جداگانه، متفاوت است، و شما باید به دنبال مشاوره تخصصی دندانپزشکی باشید.

ایمپلنت چند دندانی چیست؟

به منظور جایگزینی یک یا چند دندان از دست رفته، یک پایه فلزی کوچک به نام ایمپلنت چند دندانی با جراحی داخل استخوان فک قرار داده می شود. ایمپلنت ممکن است یک دندان، بریج، پروتز یا بخشی از دندان مصنوعی را پشتیبانی کند، و درست مانند دندان های طبیعی شما عمل خواهد کرد.

اگر تعدادی یا تمام دندان های خود را در نتیجه تصادف، بیماری پریودنتال، حفره های درمان نشده یا بیماری لثه از دست داده اید، این می تواند راه حل خوبی برای شما باشد. ایمپلنت های چند دندانی ممکن است برای جایگزینی چندین دندان از دست رفته استفاده شوند.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

چه زمانی می توانیم از 1 ایمپلنت برای 2 یا چند دندان از دست رفته استفاده کنیم؟

استفاده از ایمپلنت های چند دندانی در موارد زیر توصیه می شود:

  • چند دندان ممکن است توسط تنها یک ایمپلنت اضافی پشتیبانی شوند.
  • برای رسیدن به نتیجه مطلوب، ایمپلنت های زیادی نیاز هستند.
  • استفاده از چندین ایمپلنت، دلایل زیبایی دارد.

مزایای استفاده از ایمپلنت چند دندانی

چه زمانی استفاده از 1 ایمپلنت برای 2 دندان توصیه می شود؟ و مزایای کاشت ایمپلنت های چند دندانی چیست؟

  • چندین دندان ممکن است به طور همزمان در چندین نقطه جایگزین شوند.
  • با چندین ایمپلنت دندانی، جایگزینی تعداد بیشتری دندان با ظاهری زیباتر امکان پذیر است.
  • گزینه ایمپلنت های چند دندانی برای دستیابی به نتیجه مطلوب به طور همزمان، به صرفه جویی در زمان و هزینه کمک می کند.

شماره 1- صرفه جویی در هزینه و زمان

ممکن است چندین ایمپلنت در یک درمان ترکیب شوند و همزمان در زمان و هزینه بیمار صرفه جویی شود. برای افرادی که می خواهند همه دندان های خود را بلافاصله پس از کشیدن دندان جایگزین کنند بسیار مناسب است. قرار دادن 3 تا 5 ایمپلنت مقرون به صرفه است زیرا میانگین هزینه تقریباً برابر با تنها یک ایمپلنت است.

شماره 2- اگر استخوان های شما نتوانند ایمپلنت های تکی را پشتیبانی کنند، ممکن است گزینه خوبی باشد.

با قرار دادن ایمپلنت در استخوان فک، استخوان فک شما استحکام خود را حفظ خواهد کرد. از دست دادن دندان ها ممکن است باعث از دست دادن مقدار قابل توجهی از استخوان شما شود، اما با استفاده از ایمپلنت ها، می توانید تراکم استخوان خود را در جایی که باید باشد حفظ کرد و از نیاز به پیوند استخوان اجتناب کرد. با این حال، بیمارانی که استخوان فک آنها در حال حاضر برای حفظ ایمپلنت های تکی ضعیف است، ممکن است استفاده از یک ایمپلنت برای دو دندان یا ایمپلنت های چند دندانی برای آنها یک راه حل مناسب باشد.

شماره 3- سلامت خوب دندان ها

چند ایمپلنت دندانی شما را قادر می سازند تا وعده های غذایی خود را به درستی مصرف کنید و سلامت دهان خود را بدون نگرانی در مورد آسیب یا صدمه ناشی از از دست دادن دندان حفظ کنید. آنها عملکردی درست شبیه دندان های طبیعی دارند.

شماره 4- ظاهری زیباتر

هنگام استفاده از ایمپلنت ها روی دندان های جلو، باید مطمئن شوید که ایمپلنت ها از داخل لثه ها قابل مشاهده نیستند. این می تواند دلیل دیگری برای استفاده از 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان باشد.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

بهترین گزینه های ایمپلنت های چند دندانی

بسته به وضعیت لثه و استخوان فک بیمار، گاهی اوقات ممکن است دو دندان مجاور توسط یک ایمپلنت تکی نگه داشته شوند. ایمپلنت های چند دندانی بیشتر برای محکم نگهداشتن بریج های ثابت یا پروتزهای پارسیل متحرک استفاده می شوند.

بریج کنتی لور

گاهی اوقات اگر بیمار بخواهد برای دو دندان جایگزین قرار دهد، استفاده از یک ایمپلنت برای دندان دومی که درست در کنار آن قرار گرفته است، امکان پذیر است. اگر دندان ها در کنار یکدیگر نباشند باید از دو ایمپلنت استفاده شود.

بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی

چندین دندان روی یک قوس دندانی ممکن است با یک بریج تحت حمایت ایمپلنت جایگزین شوند. برای حمایت از بریج در طول این فرایند، ممکن است ایمپلنت چند دندانی قرار داده شوند. چندین مزیت بریج های بر پایه ایمپلنت نسبت به بریج های استاندارد ثابت عبارتند از:

  • با حساسیت کمتر لثه، بسیاری از بیماران آنها را پایدارتر، راحت تر و قابل اعتمادتر می دانند.
  • آنها ممکن است توسط بیمارانی استفاده شوند که استخوان فک آنها به اندازه کافی برای حمایت از ایمپلنت های تکی برای هر دندان از دست رفته قوی نیست.
  • بریج هایی که حمایت ایمپلنت های دندانی هستند، عملکرد و زیبایی را برای مدت زمان طولانی تری حفظ می کنند زیرا تخریب کمتری رخ می دهد.
  • بریج های تحت حمایت ایمپلنت، نیاز نیست برای خوابیدن یا تمیز کردن برداشته شوند.
  • چسب زدن لازم نیست.

پروتزهای پارسیل بر پایه ایمپلنت های دندانی

پروتزهای پارسیل که تحت حمایت ایمپلنت های دندانی قرار دارند، مانند عملکرد بریج های دندانی، به جای ثابت بودن، قابل جدا شدن هستند. برای افرادی که قصد ایجاد تغییر از پروتزهای پارسیل استاندارد را دارند، ممکن است پروتزهای پارسیل تحت حمایت ایمپلنت نسبت به بریج دائمی تغییر ساده تری باشند.

توانایی برداشتن پروتزهای پارسیل، از آن در برابر آسیب های احتمالی محافظت می کند، و باعث می شود جایگزین خوبی برای افرادی باشد که به دندان قروچه شبانه دچار هستند. از آنجا که قطعات را می توان از دهان خارج و تمیز کرد، آنها راه حل های کارآمدی برای ایمپلنت های چند دندانی برای افرادی هستند که در تمیز کردن و نخ دندان کشیدن دندان های خود مشکل دارند.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

نتیجه گیری

در برخی موارد می توان از 1 ایمپلنت دندان برای 2 دندان استفاده کرد. این تکنیک معمولاً در ناحیه جلوی دهان استفاده می شود. این به دلیل عرض کمتر آن قسمت و این واقعیت است که آنها نسبت به دندان های مولر در عقب دهان معمولاً تحت نیروی کمتری قرار می گیرند. با این حال، از آنجا که انجام این کار باعث می شود دو دندان مجزا چسبیده به هم به نظر برسند، یکی از موانع کلیدی هنگام جایگزینی دو دندان مجاور است که توسط یک ایمپلنت دندانی پشتیبانی می شوند.

ایمپلنت 2 دندانی یا بریج های دندانی، یک روش متداول در دندانپزشکی است، و مزایای زیادی برای بیمار به همراه دارد.

به بیان ساده تر، ممکن است 2 دندان روی یک ایمپلنت دندانی پیچ شوند. اما تنها زمانی از نظر زیبایی ظاهری دلپذیر به نظر می رسد که ساختار لثه ها به گونه ای باشد که پیش بینی شود دو دندان مجزا را احاطه کند. تغییر شکل لثه، یک فرایند بسیار تخصصی و پیچیده، تنها راه انجام این کار است.

مشکل هر بیمار تقریباً همیشه از راه دندانپزشکی مدرن قابل حل است. با این حال، مشاوره با یک متخصص کاشت ایمپلنت دندان ضروری است.

پرسش های متداول

هزینه 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان چقدر است؟

هزینه ایمپلنت های تکی دندانی بین 1500 تا 6000 دلار است. اگر گزینه 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان را انتخاب کنید، ممکن است بتوانید در مقایسه با هزینه دو ایمپلنت تکی در هزینه خود صرفه جویی کنید.

یک ایمپلنت می تواند چند دندان را پشتیبانی کند؟

بسته به وضعیت لثه و استخوان فک بیمار، گاهی می توان از یک ایمپلنت برای دو دندان استفاده کرد. با این حال، در برخی موارد، دو ایمپلنت دندانی ممکن است جایگزین پنج دندان از دست رفته شوند.

آیا می توان از 1 ایمپلنت دندانی برای 3 دندان استفاده کرد؟

گاهی اوقات، بسته به لثه و استخوان فک بیمار، کاشت دو دندان امکان پذیر است. اگر به دنبال استفاده از 1 ایمپلنت دندانی برای 3 دندان هستید، بریج های دائمی یا پروتزهای پارسیل متحرک را در نظر بگیرید.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

چه تعداد ایمپلنت دندانی می توانید داشته باشید؟

پاسخ واقعی این است که برای جایگزینی دندان های از دست رفته، می توانید به تعداد مورد نیاز ایمپلنت دندان داشته باشید. با این حال، هر بیمار نیازهای منحصر به فردی دارد و به قضاوت تخصصی نیاز دارد.

آیا می توانید دو دندان جلو روی یک ایمپلنت داشت؟

داشتن دو دندان جلو روی یک ایمپلنت متداول است. بخش دشوار این است که آنها را به گونه ای قرار داد که طبیعی به نظر برسند و به صورت دو دندان مجزا ظاهر شوند. برای انجام این کار می توان از روش های خاص شکل دادن به لثه استفاده کرد.

هزینه 2 ایمپلنت دندان چقدر است؟

ایمپلنت دندان ممکن است پر هزینه باشد، اما ممکن است بتوانید با جایگزینی دو دندان با یک ایمپلنت دندان، در مقابل دو ایمپلنت دندان، در هزینه خود صرفه جویی کنید.

آیا 1 ایمپلنت می تواند 2 دندان را نگه دارد؟

آری، در برخی موارد، یک ایمپلنت دندان می تواند دو یا چند دندان را نگه دارد. کاشت دو دندان، ایمپلنت چند دندانی یا بریج، از روش های بسیار متداول در کاشت ایمپلنت های دندانی در دندانپزشکی است.

پری کرونیت (که اپرکولیت نیز نامیده می شود) شرایطی است که شامل التهاب و تورم بافت نرم اطراف دندانی می شود که بخشی از آن روییده است. رویش به فرآیند رشد دندان گفته می شود که در آن دندان با “بیرون آمدن” از درون بافت لثه قابل مشاهده می شود. پری کرونیت ممکن است دندانی که هنوز در نیامده است را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

بافت نرمی که دندانی که به طور کامل رویش نیافته است را پوشش می دهد، “اپرکولوم” گفته می شود. یکی از دلایلی که بافت نرم این ناحیه ممکن است به راحتی ملتهب شود این است که اغلب ذرات و بقایای غذا را جمع می کند و هنگام انجام روتین بهداشتی دهان و دندان ممکن است دسترسی به آن دشوار باشد. این ناحیه تاریک و مرطوب همانطور که ذرات غذا را به خود جمع می کند، محیط مناسبی را برای رشد باکتری ها فراهم می کند.

دندانی که اغلب تحت تأثیر پری کرونیت قرار می گیرد، یک سوم یا آخرین دست دندان های مولر فک پایین است که گاهی اوقات دندان عقل نامیده می شوند. در واقع، نادر است که پری کرونیت دندان های دیگری غیر از دندان های عقل فک پایین را درگیر کند. پری کرونیت اغلب افراد را که در اواخر دوره نوجوانی یا اوایل دوره بزرگسالی تحت تاثیر قرار می دهد، زیرا آن زمان است که معمولاً دندان های عقل فک پایین می رویند.

علائم و نشانه های پری کرونیت

علائم خفیف

علائم خفیف پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • بافت لثه دردناک و متورم (نزدیک دندانی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • مشکل در گاز گرفتن (بدون برخورد به ناحیه متورم)
  • ترشح چرک از ناحیه ملتهب
  • طعم بد یا بوی نامطبوع داخل دهان

علائم شدید

علائم شدید پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مشکل در باز کردن دهان
  • تورم صورت (در سمتی از صورت که دندان ملتهب قرار دارد)
  • غدد لنفاوی متورم (که لنفادنیت lymphadenitis نامیده می شود)
  • تب
  • آنژین لودویگ Ludwig’s angina (عفونت باکتریایی نادر کف دهان که گاهی اوقات بعد از عفونت دندان رخ می دهد)
  • اسپاسم فک (گاهی اوقات تحت عنوان فک قفل شده شناخته می شود).

علائم شدید ممکن است نشان دهنده گسترش تورم به گردن و گلو باشند، این می تواند تنفس طبیعی را تحت تأثیر قرار دهد و باید به عنوان یک اورژانس پزشکی در نظر گرفته شود که به طور بالقوه می تواند توانایی بلع یا تنفس را مختل کند و می تواند تهدید کننده زندگی باشد. افرادی که علائم شدید پری کرونیت دارند باید فوراً با دندانپزشک یا پزشکان دیگر تماس بگیرند.

علائم پری کرونیت بر اساس تعداد دفعات بروز و شدت آنها به سه دسته مختلف دسته بندی می شوند که عبارتند از:

  • حاد- شامل امکان باز کردن محدود دهان و علائم شدیدتر.
  • نیمه حاد- علائم با شدت کمتر، بدون ناراحتی در باز کردن دهان.
  • مزمن- شامل درد درجه پایین بدون علائم شدید.

درمان پری کرونیت اغلب به سطح بیماری (حاد، نیمه حاد یا مزمن) که فرد تجربه می کند بستگی دارد.

علل و عوامل خطر پری کرونیت

افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به پریکرونیت قرار دارند عبارتند از:

  • افراد در گروه سنی اوایل بزرگسالی یا اواخر نوجوانی
  • داشتن دندان عقلی که هنوز بیرون نیامده است
  • داشتن اپرکولوم گسترش یافته (فلپ اطراف دندان ها، که رشد باکتری ها را تشویق می کند)
  • تجربه ترومای حین جویدن (آسیب ناشی از دندان مقابل به بافتی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • افراد با بهداشت دهان و دندان ضعیف
  • سیگار کشیدن (بدون توجه به تعداد سیگارهایی که در طول روز کشیده می شوند)
  • داشتن شرایطی که سیستم ایمنی را تحت فشار قرار می دهند (مانند بهبودی ویروسی، خستگی شدید یا استرس عاطفی)
  • باردار بودن

مطالعه

یک مطالعه در سال 2019، که در یونان انجام شد، با هدف تعیین عوامل مؤثر بر شیوع پری کرونیت (از جمله عوامل خطر و اجتماعی، جمعیت شناسی و موارد دیگر) انجام شد.

این مطالعه چندین عامل مرتبط با شیوع پری کرونیت را کشف کرد، از جمله:

  • شیوع پری کرونیت 92/4 درصد از شرکت کنندگان 20 تا 25 ساله در مطالعه بود.
  • مشخص شد که بهداشت دهان و دندان یک عامل بسیار چشمگیر در شیوع این بیماری است.
  • مشخص شد که افراد سیگاری بیشتر مستعد ابتلا به پری کرونیت هستند (اما دفعات سیگار کشیدن تاثیری نداشت).
  • نوع مزمن پری کرونیت شایع ترین شکل بیماری بود.

نویسندگان این مطالعه نتیجه گرفتند: “به نظر می رسد استفاده از دهانشویه همراه با دفعات کافی مسواک زدن با کاهش آماری معنی دار بیماری [پری کرونیت] مرتبط است.”

پری کرونیت

پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت معمولاً توسط دندانپزشک و با انجام معاینه دهان انجام می شود و گاهی اوقات شامل گرفتن تصاویر تشخیصی رادیوگرافی با اشعه ایکس (برای ارزیابی دندان های عقلی که نروییده اند) است.

درمان های پری کرونیت

درمان خانگی

گرچه چندین روش درمانی خانگی وجود دارد که دندانپزشک ممکن است آنها را توصیه کند، درمان خانگی نباید جایگزین مداخلات تخصصی پزشکی شود. دندانپزشک ممکن است روش های درمانی خانگی را تجویز کند، مانند:

  • شستشو با آب نمک گرم (مخصوصاً بعد از صرف غذا برای از بین بردن مواد غذایی و باقی مانده ها)
  • سیستم های شستشوی دهانی (با استفاده از تجهیزات تجاری)
  • بهداشت دهان و دندان دقیق و منظم (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن)
  • مسکن های درد (مانند ایبوپروفن [ادویل] یا استامینوفن [تیلنول] یا دیگر مسکن های بدون نسخه که توسط دندانپزشک تجویز می شوند).

توجه: از استفاده از کمپرس گرم خودداری کنید (زیرا ممکن است تورم را افزایش دهد) بخصوص برای افرادی که علائم شدید پری کرونیت مانند تب یا تورم گردن یا صورت دارند.

درمان پزشکی

درمان پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تمیز کردن دندان ها / شستشوی ذرات غذا و سایر مواد باقی مانده از اطراف آن منطقه
  • تجویز آنتی بیوتیک (که به صورت خوراکی مصرف می شوند)
  • یک دهانشویه ضد باکتری
  • تسکین درد (دندانپزشک ممکن است مسکن های بدون نسخه یا مسکن هایی که ممکن است دندانپزشک تجویز کند را توصیه کند)

هنگامی که عفونت برطرف شد، درمان بعدی به شدت و دسته علائم پری کرونیت (شامل دسته های حاد، نیمه حاد یا مزمن) بستگی دارد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • مشاهده دندان برای اطمینان از عدم بازگشت عفونت و رویش طبیعی دندان
  • ارجاع به جراح فک و صورت جهت بررسی نیاز به جراحی دهان
  • کشیدن دندان عقل عفونی (اگر دندانپزشک/ جراح دهان تشخیص دهد که ممکن است به طور طبیعی نروید)
  • کشیدن دندان های عقل پایین و بالا در سمت آسیب دیده (برای جلوگیری از فرو رفتن دندان بالا به لثه ملتهب فک پایین و ایجاد عفونت بعدی).
  • انجام فرایندی به نام اپرکولومoperculum (جراحی جزئی دهان برای برداشتن فلپ پوست روی دندان آسیب دیده)

گاهی اوقات فلپ پس از برداشتن دوباره رشد می کند و فرایند operculum باید دوباره انجام شود.

پری کرونیت

پری کرونیت

مراقبت های بعدی

اگر دندان عقل کشیده شده باشد، معمولاً منجر به بهبودی کامل می شود، و علائم پری کرونیت ممکن است در عرض یک تا دو هفته پس از جراحی فروکش کنند. درمان های بعدی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مراجعات بعدی به دندانپزشک یا جراح دهان برای نظارت روی میزان بهبودی و سطح درد دندان، در صورت وجود.
  • رعایت دقیق دستورالعمل های مراقبت های بعدی، در صورت کشیدن دندان عقل (مانند پرهیز از سیگار کشیدن، خوردن غذاهای نرم و غیره)
  • درمان های خانگی (مانند دهانشویه های آنتی بیوتیک، داروهای مسکن بدون نسخه و غیره)
  • رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم)
  • ترک سیگار (برای افرادی که سیگار می کشند)

جلوگیری

مراقبت های پیشگیرانه و مراجعات منظم دندانپزشکی ممکن است خطر ابتلا به پری کرونیت را کاهش دهند زیرا دندانپزشک می تواند دندان های عقل شما را به دقت زیر نظر داشته باشد، و زمانی که به نظر نمی رسد دندان مولر سوم به طور طبیعی می روید، قبل از اینکه عفونت رخ دهد مداخله کند.

پاکسازی منظم دندان ها همچنین ممکن است به پیشگیری از پری کرونیت کمک کند زیرا به تمیز و عاری نگه داشتن دندان ها از مواد غذایی و مواد زائد کمک می کند. پیشگیری از پری کرونیت ممکن است با اقدامات منظم بهداشتی دهان و دندان شامل مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و استفاده از دهانشویه های آنتی بیوتیک امکان پذیر باشد؛ اما با وجود چنین مداخلاتی، برخی از افراد همچنان به این بیماری مبتلا می شوند.

کانتورینگ دندان که با نام های تغییر شکل دندان، اناملوپلاستی یا ادنتوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند دندانپزشکی زیبایی است که مشکلات جزئی لبخند شما را برطرف می کند. این فرایند شامل برداشتن بخش های کوچکی از مینای دندان برای اصلاح دندان های لب پر شده، ترک خورده یا کج شده است، یا ظاهر آنها را بهبود می دهد. این کار، که با استفاده از ابزارهای مخصوص یا نوارهای متحرک انجام می شود، عموماً بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.

در این مقاله به مرور سریع کانتورینگ دندان، مزایا، خطرات ، مراقبت پس از آن می پردازیم.

آیا شما گزینه خوبی برای کانتورینگ دندان هستید؟

به طور کلی، کانتورینگ دندان یک فرایند زیبایی انتخابی است. این درمان برای همه بیماران و همه موارد مناسب نیست. بهترین شرایطی که با این روش درمان می شوند عبارتند از:

  • لب پر شدگی ها یا ترک های کوچک در دندان ها
  • حفره یا برآمدگی در مینای دندان ها
  • کوتاه کردن دندان های بیش از حد بلند (مخصوصاً دندان های نوک تیز)
  • ناهنجاری های جزئی دندان ها
  • لبخند ناهموار

مشکلات یا آسیب های دندانی قابل توجه را نمی توان با کانتورینگ دندان درمان کرد یا ممکن است درمان های دیگری در کنار آن نیاز باشد. در این موارد، روکش های دندانی، ارتودنسی، ونیرها، باندینگ، بریج ها یا سایر روش ها در نظر گرفته می شوند.

سلامت زمینه ای دندان نیز یک عامل است؛ حفره ها، لق شدن دندان ها، یا مسائل دیگر می توانند با تغییر شکل دندان مغایرت داشته باشند.

تغییر شکل دندان های نیش

یکی از متداول ترین فرایندهای کانتورینگ دندان، روی تغییر ظاهر دندان های نیش (دندان های نوک تیز، که به عنوان کاسپید یا تک پایه نیز شناخته می شوند) تمرکز دارد. هدف این کار کاهش ارتفاع این دندان ها با ساییدن یکنواخت و هوشمندانه مینای اضافی آنها است.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

طی این فرایند انتظار چه چیزی را باید داشت؟

تغییر شکل و کانتورینگ دندان توسط دندانپزشک عمومی یا دندانپزشک زیبایی در مطب انجام می شود. روند انجام این فرایند به قرار زیر است:

  • فرایند بدون درد: تراشیدن دندان فقط از لایه خارجی، مینای دندان اتفاق می افتد. از آنجا که این لایه اعصاب ندارد، یک فرایند هیچ دردی ندارد. با این حال، اگر نگران ناراحتی هستید، می توانید درخواست کنید برای شما از بی حسی استفاده شود.
  • ابزارها: امروزه دندانپزشکان چندین گزینه دارند. در کنار دریل های سنتی، لیزرهای مخصوص نیز می توانند لایه های خارجی مینای دندان را از بین ببرند و از نوارها (با لبه های ساینده، مانند کاغذ سنباده) می توان برای کار روی دو طرف دندان استفاده کرد.
  • پولیش کردن: پس از کانتور و تغییر شکل دندان، دندانپزشک اغلب پولیش دندان را انجام می دهد. این کار شامل صاف و صیقلی کردن و از بین بردن تغییر رنگ از روی دندان ها است تا به آنها ظاهری جذاب و براق بدهد.

فواید کانتورینگ دندان

گرچه تغییر شکل دندان برای هر موردی مناسب نیست، اما انجام این کار چندین مزیت کلیدی دارد. این موارد عبارتند از:

  • این یک فرایند محافظه کارانه تر از سایر روش های دندانپزشکی زیبایی است.
  • بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.
  • بهبودی پس از آن فوری است؛ بعد از آن می توانید خوردن و آشامیدن عادی را از سر بگیرید.
  • کانتورینگ می تواند به تغییر آناتومی یا برآمدگی هایی کمک کند که می توانند منجر به افزایش تشکیل تارتار شوند و از این طریق از پوسیدگی دندان و بیماری لثه جلوگیری می کند.
  • بهبود عزت نفس و احساس ارزشمندی، زیرا لبخند شما بهبود می یابد.

خطرات احتمالی

مانند هر فرایند دندانپزشکی- و علیرغم تمام تلاش دندانپزشک شما- برخی از خطرات احتمالی برای تغییر شکل دندان ها وجود دارند. لایه مینای دندان بسیار نازک است- فقط حدود 6/2 میلی متر- بنابراین دندانپزشکان باید بسیار مراقب باشند؛ در صورت حذف بیش از حد ممکن است مشکلاتی بوجود بیایند.

کانتورینگ دندان ممکن است باعث بروز مشکلات زیر شود:

  • حساسیت موقت دندان به گرما یا سرما
  • افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان
  • زرد شدن دندان ها
  • عود احتمالی در موارد وجود دندان قروچه (براکسیسم)

این کار را در منزل امتحان نکنید!

با توجه به احتمال آسیب به دندان های شما، کانتورینگ دندان چیزی نیست که بتوانید آن را در منزل امتحان کنید. انجام آن نه تنها به آموزش ویژه زیادی نیاز دارد، بلکه انجام این کار روی دهان خود نیز بسیار خطرناک است. با انجام این کار، خطر آسیب رساندن به دندان های خود را بالا می برید.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

مراقبت های بعد از فرایند کانتورینگ

بر خلاف بسیاری از درمان های زیبایی دندان، در زمان بهبودی پس از تغییر شکل دندان ها، کار خاصی نیاز نیست. با این حال، رعایت اصول اولیه بهداشت دندان بسیار مهم است:

  • دو مرتبه در روز به درستی مسواک بزنید.
  • حداقل یک مرتبه در روز نخ دندان استفاده کنید.
  • به معاینات دندانپزشکی (دو مرتبه در سال) پایبند باشید.
  • از سیگار کشیدن خودداری کنید.

همچنین اگر بعد از انجام آن احساس کردید دندان های شما ناهموار شده اند، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید. این ممکن است نشانه تشکیل پلاک یا جرم یا مشکل دیگری در این فرایند باشد.

خلاصه

کانتورینگ دندان که با نام های ادنتوپلاستی یا اناملوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند زیبایی است که هدف آن تغییر شکل دندان ها برای اصلاح ظاهر لبخند شما است. گرچه محدودیت هایی برای کارهایی که می تواند انجام دهد وجود دارد، اما این درمان می تواند دندان های پیشین خیلی بلند را کوتاه کند، لب پر شدگی ها و ترک ها و حفره های جزئی در مینای دندان را برطرف کند، و دندان های شما را متقارن تر کند.

گرچه این یک فرایند بدون درد و قابل تحمل است، اما چند خطر وجود دارد. خطرات عبارتند از حساسیت موقت دندان، افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان، یا زرد شدن دندان ها.

در حالی که هیچ کار خاصی برای مراقبت های بعد از آن نیاز نیست، اما همچنان باید سلامت دندان ها را تحت نظر داشته باشید، دو بار در روز مسواک بزنید، هر روز نخ دندان بکشید و مراقبت های منظم دندانی را دریافت کنید.

سخن پایانی

گرچه تلقی کردن کارهایی مانند کانتورینگ دندان به عنوان صرفاً “زیبایی” آسان است، مهم است که مزایای زیادی که دندان های همسطح و جذاب دارند را به خاطر داشته باشید. احساس عدم جذابیت یا احساس لزوم پنهان کردن دندان های خود، می تواند آزار دهنده باشد. با این حال، با مداخله مؤثر و کمک یک دندانپزشک خوب، ممکن است اعتماد به نفس خود را بازیابید. و این چیزی است که ارزش لبخند زدن را دارد.

پرسش های متداول در مورد کانتورینگ دندان ها

آیا کانتورینگ دندان دائمی است؟

از آنجا که کانتورینگ دندان شامل تراشیدن فیزیکی و تغییر شکل دندان های شما است، این کار دائمی است. به این ترتیب، تصمیم برای انجام این درمان باید بسیار دقیق باشد. شما و دندانپزشک شما باید تأثیر احتمالی کانتورینگ دندان را بسنجید زیرا بازگشت ناپذیر است.

آیا کانتورینگ دندان دردناک است؟

مینای دندان های شما که در طول کانتورینگ دندان تراشیده می شوند، هیچ عصبی ندارد. بنابراین، در طول فرایند احساس درد نخواهید داشت. به طور کلی، هیچ بی حسی نیاز نیست، گرچه بیمارانی که نگران ناراحتی هستند می توانند آن را درخواست کنند.

آیا کانتورینگ برای دندان های شما مضر است؟

در حالی که کانتورینگ دارای خطراتی است، از آنجا که این یک فرایند کم تهاجمی است، خطر واقعی اندکی برای دندان های شما ایجاد می کند. با این حال، جای کمی برای خطا در این کار وجود دارد؛ لایه خارجی، مینای دندان های شما بسیار نازک است و در صورت تراشیدن مقدار زیادی از آن ممکن است مشکلاتی ایجاد کند. افرادی که تغییر شکل دندان را انجام داده اند در معرض خطر افزایش حساسیت دندان، پوسیدگی دندان، یا ترک خوردن دندان قرار دارند.

آیا بیمه کانتورینگ دندان را پوشش می دهد؟

طرح های بیمه تنها در صورتی هزینه کانتورینگ دندان ها را پوشش می دهند که نیاز پزشکی را برطرف کند. به این معنی که تنها در صورتی ممکن است به طور جزئی یا کامل پوشش داده شود که برای اصلاح دندان های آسیب دیده در اثر تصادف یا زمین خوردن، تغییر شکل نیاز باشد.

نمونه های درمانی کاهش حساسیت دندان با لیزر



بخش تخصصی پیگمانتاسیون لثه با لیزر





همانگونه که رنگ پوست افراد با یکدیگر متفاوت است، رنگ لثه نیز می‌تواند در افراد متفاوت باشد. اما داشتن لثه تیره رنگ تاثیری منفی در زیبایی ظاهری افراد دارد که به لطف لیزر می‌توان از طریق برطرف ساختن رنگ دانه‌های تیره از سطح لثه در آن تغییر رنگ ایجاد نمود و آن را به شکل لثه‌ای سالم و صورتی رنگ درآورد. مشکل لثه تیره رنگ به عوامل مختلفی بستگی دارد از جمله ژنتیک، تحریک و آسیب، مصرف دخانیات، برخی وضعیتهای پزشکی، درمانها، داروها، و برخی اختلالات مربوط به غدد. طی جراحی زیبایی لثه دندانپزشک با برداشتن رنگدانه‌های اضافی از سطح لثه به روشنتر شدن رنگ آن کمک می‌نماید. درمان با لیزر روشی سریع وساده می‌باشد که در مدت زمانی کوتاه مشکل شما را برطرف می‌سازد.

مقالات تخصصی پیگمانتاسیون لثه با لیزر



شاید از خود بپرسید که آیا می توانید از یک ایمپلنت دندانی برای دو دندان از دست رفته استفاده کنید؟ گرچه ایمپلنت های دندانی معمولاً برای جایگزینی یک دندان استفاده می شوند، اما در دندانپزشکی مواردی نیز وجود دارند که از ایمپلنت ها برای جایگزینی چندین دندان استفاده می شود.

راه حل های مدرن امروزی شامل بریج های کنتی لور، بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی، و پروتزهای پارسیل بر پایه ایمپلنت های دندانی هستند.

در این مقاله، در مورد موارد زیر به بحث خواهیم پرداخت:

  • دلایل استفاده از چندین ایمپلنت دندانی
  • آیا می توان از 1 ایمپلنت دندان برای 2 دندان از دست رفته استفاده کرد؟
  • یک ایمپلنت می تواند چند دندان را پشتیبانی کند؟
  • چه تعداد ایمپلنت دندان می توانید داشته باشید؟

امیدواریم این مقاله شما را در مسیر درست راهنمایی کند. علاوه بر این، به خاطر داشته باشید که هر مورد جداگانه، متفاوت است، و شما باید به دنبال مشاوره تخصصی دندانپزشکی باشید.

ایمپلنت چند دندانی چیست؟

به منظور جایگزینی یک یا چند دندان از دست رفته، یک پایه فلزی کوچک به نام ایمپلنت چند دندانی با جراحی داخل استخوان فک قرار داده می شود. ایمپلنت ممکن است یک دندان، بریج، پروتز یا بخشی از دندان مصنوعی را پشتیبانی کند، و درست مانند دندان های طبیعی شما عمل خواهد کرد.

اگر تعدادی یا تمام دندان های خود را در نتیجه تصادف، بیماری پریودنتال، حفره های درمان نشده یا بیماری لثه از دست داده اید، این می تواند راه حل خوبی برای شما باشد. ایمپلنت های چند دندانی ممکن است برای جایگزینی چندین دندان از دست رفته استفاده شوند.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

چه زمانی می توانیم از 1 ایمپلنت برای 2 یا چند دندان از دست رفته استفاده کنیم؟

استفاده از ایمپلنت های چند دندانی در موارد زیر توصیه می شود:

  • چند دندان ممکن است توسط تنها یک ایمپلنت اضافی پشتیبانی شوند.
  • برای رسیدن به نتیجه مطلوب، ایمپلنت های زیادی نیاز هستند.
  • استفاده از چندین ایمپلنت، دلایل زیبایی دارد.

مزایای استفاده از ایمپلنت چند دندانی

چه زمانی استفاده از 1 ایمپلنت برای 2 دندان توصیه می شود؟ و مزایای کاشت ایمپلنت های چند دندانی چیست؟

  • چندین دندان ممکن است به طور همزمان در چندین نقطه جایگزین شوند.
  • با چندین ایمپلنت دندانی، جایگزینی تعداد بیشتری دندان با ظاهری زیباتر امکان پذیر است.
  • گزینه ایمپلنت های چند دندانی برای دستیابی به نتیجه مطلوب به طور همزمان، به صرفه جویی در زمان و هزینه کمک می کند.

شماره 1- صرفه جویی در هزینه و زمان

ممکن است چندین ایمپلنت در یک درمان ترکیب شوند و همزمان در زمان و هزینه بیمار صرفه جویی شود. برای افرادی که می خواهند همه دندان های خود را بلافاصله پس از کشیدن دندان جایگزین کنند بسیار مناسب است. قرار دادن 3 تا 5 ایمپلنت مقرون به صرفه است زیرا میانگین هزینه تقریباً برابر با تنها یک ایمپلنت است.

شماره 2- اگر استخوان های شما نتوانند ایمپلنت های تکی را پشتیبانی کنند، ممکن است گزینه خوبی باشد.

با قرار دادن ایمپلنت در استخوان فک، استخوان فک شما استحکام خود را حفظ خواهد کرد. از دست دادن دندان ها ممکن است باعث از دست دادن مقدار قابل توجهی از استخوان شما شود، اما با استفاده از ایمپلنت ها، می توانید تراکم استخوان خود را در جایی که باید باشد حفظ کرد و از نیاز به پیوند استخوان اجتناب کرد. با این حال، بیمارانی که استخوان فک آنها در حال حاضر برای حفظ ایمپلنت های تکی ضعیف است، ممکن است استفاده از یک ایمپلنت برای دو دندان یا ایمپلنت های چند دندانی برای آنها یک راه حل مناسب باشد.

شماره 3- سلامت خوب دندان ها

چند ایمپلنت دندانی شما را قادر می سازند تا وعده های غذایی خود را به درستی مصرف کنید و سلامت دهان خود را بدون نگرانی در مورد آسیب یا صدمه ناشی از از دست دادن دندان حفظ کنید. آنها عملکردی درست شبیه دندان های طبیعی دارند.

شماره 4- ظاهری زیباتر

هنگام استفاده از ایمپلنت ها روی دندان های جلو، باید مطمئن شوید که ایمپلنت ها از داخل لثه ها قابل مشاهده نیستند. این می تواند دلیل دیگری برای استفاده از 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان باشد.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

بهترین گزینه های ایمپلنت های چند دندانی

بسته به وضعیت لثه و استخوان فک بیمار، گاهی اوقات ممکن است دو دندان مجاور توسط یک ایمپلنت تکی نگه داشته شوند. ایمپلنت های چند دندانی بیشتر برای محکم نگهداشتن بریج های ثابت یا پروتزهای پارسیل متحرک استفاده می شوند.

بریج کنتی لور

گاهی اوقات اگر بیمار بخواهد برای دو دندان جایگزین قرار دهد، استفاده از یک ایمپلنت برای دندان دومی که درست در کنار آن قرار گرفته است، امکان پذیر است. اگر دندان ها در کنار یکدیگر نباشند باید از دو ایمپلنت استفاده شود.

بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی

چندین دندان روی یک قوس دندانی ممکن است با یک بریج تحت حمایت ایمپلنت جایگزین شوند. برای حمایت از بریج در طول این فرایند، ممکن است ایمپلنت چند دندانی قرار داده شوند. چندین مزیت بریج های بر پایه ایمپلنت نسبت به بریج های استاندارد ثابت عبارتند از:

  • با حساسیت کمتر لثه، بسیاری از بیماران آنها را پایدارتر، راحت تر و قابل اعتمادتر می دانند.
  • آنها ممکن است توسط بیمارانی استفاده شوند که استخوان فک آنها به اندازه کافی برای حمایت از ایمپلنت های تکی برای هر دندان از دست رفته قوی نیست.
  • بریج هایی که حمایت ایمپلنت های دندانی هستند، عملکرد و زیبایی را برای مدت زمان طولانی تری حفظ می کنند زیرا تخریب کمتری رخ می دهد.
  • بریج های تحت حمایت ایمپلنت، نیاز نیست برای خوابیدن یا تمیز کردن برداشته شوند.
  • چسب زدن لازم نیست.

پروتزهای پارسیل بر پایه ایمپلنت های دندانی

پروتزهای پارسیل که تحت حمایت ایمپلنت های دندانی قرار دارند، مانند عملکرد بریج های دندانی، به جای ثابت بودن، قابل جدا شدن هستند. برای افرادی که قصد ایجاد تغییر از پروتزهای پارسیل استاندارد را دارند، ممکن است پروتزهای پارسیل تحت حمایت ایمپلنت نسبت به بریج دائمی تغییر ساده تری باشند.

توانایی برداشتن پروتزهای پارسیل، از آن در برابر آسیب های احتمالی محافظت می کند، و باعث می شود جایگزین خوبی برای افرادی باشد که به دندان قروچه شبانه دچار هستند. از آنجا که قطعات را می توان از دهان خارج و تمیز کرد، آنها راه حل های کارآمدی برای ایمپلنت های چند دندانی برای افرادی هستند که در تمیز کردن و نخ دندان کشیدن دندان های خود مشکل دارند.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

نتیجه گیری

در برخی موارد می توان از 1 ایمپلنت دندان برای 2 دندان استفاده کرد. این تکنیک معمولاً در ناحیه جلوی دهان استفاده می شود. این به دلیل عرض کمتر آن قسمت و این واقعیت است که آنها نسبت به دندان های مولر در عقب دهان معمولاً تحت نیروی کمتری قرار می گیرند. با این حال، از آنجا که انجام این کار باعث می شود دو دندان مجزا چسبیده به هم به نظر برسند، یکی از موانع کلیدی هنگام جایگزینی دو دندان مجاور است که توسط یک ایمپلنت دندانی پشتیبانی می شوند.

ایمپلنت 2 دندانی یا بریج های دندانی، یک روش متداول در دندانپزشکی است، و مزایای زیادی برای بیمار به همراه دارد.

به بیان ساده تر، ممکن است 2 دندان روی یک ایمپلنت دندانی پیچ شوند. اما تنها زمانی از نظر زیبایی ظاهری دلپذیر به نظر می رسد که ساختار لثه ها به گونه ای باشد که پیش بینی شود دو دندان مجزا را احاطه کند. تغییر شکل لثه، یک فرایند بسیار تخصصی و پیچیده، تنها راه انجام این کار است.

مشکل هر بیمار تقریباً همیشه از راه دندانپزشکی مدرن قابل حل است. با این حال، مشاوره با یک متخصص کاشت ایمپلنت دندان ضروری است.

پرسش های متداول

هزینه 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان چقدر است؟

هزینه ایمپلنت های تکی دندانی بین 1500 تا 6000 دلار است. اگر گزینه 1 ایمپلنت دندانی برای 2 دندان را انتخاب کنید، ممکن است بتوانید در مقایسه با هزینه دو ایمپلنت تکی در هزینه خود صرفه جویی کنید.

یک ایمپلنت می تواند چند دندان را پشتیبانی کند؟

بسته به وضعیت لثه و استخوان فک بیمار، گاهی می توان از یک ایمپلنت برای دو دندان استفاده کرد. با این حال، در برخی موارد، دو ایمپلنت دندانی ممکن است جایگزین پنج دندان از دست رفته شوند.

آیا می توان از 1 ایمپلنت دندانی برای 3 دندان استفاده کرد؟

گاهی اوقات، بسته به لثه و استخوان فک بیمار، کاشت دو دندان امکان پذیر است. اگر به دنبال استفاده از 1 ایمپلنت دندانی برای 3 دندان هستید، بریج های دائمی یا پروتزهای پارسیل متحرک را در نظر بگیرید.

 ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

ایمپلنت دندانی دو دندان از دست رفته

چه تعداد ایمپلنت دندانی می توانید داشته باشید؟

پاسخ واقعی این است که برای جایگزینی دندان های از دست رفته، می توانید به تعداد مورد نیاز ایمپلنت دندان داشته باشید. با این حال، هر بیمار نیازهای منحصر به فردی دارد و به قضاوت تخصصی نیاز دارد.

آیا می توانید دو دندان جلو روی یک ایمپلنت داشت؟

داشتن دو دندان جلو روی یک ایمپلنت متداول است. بخش دشوار این است که آنها را به گونه ای قرار داد که طبیعی به نظر برسند و به صورت دو دندان مجزا ظاهر شوند. برای انجام این کار می توان از روش های خاص شکل دادن به لثه استفاده کرد.

هزینه 2 ایمپلنت دندان چقدر است؟

ایمپلنت دندان ممکن است پر هزینه باشد، اما ممکن است بتوانید با جایگزینی دو دندان با یک ایمپلنت دندان، در مقابل دو ایمپلنت دندان، در هزینه خود صرفه جویی کنید.

آیا 1 ایمپلنت می تواند 2 دندان را نگه دارد؟

آری، در برخی موارد، یک ایمپلنت دندان می تواند دو یا چند دندان را نگه دارد. کاشت دو دندان، ایمپلنت چند دندانی یا بریج، از روش های بسیار متداول در کاشت ایمپلنت های دندانی در دندانپزشکی است.

پری کرونیت (که اپرکولیت نیز نامیده می شود) شرایطی است که شامل التهاب و تورم بافت نرم اطراف دندانی می شود که بخشی از آن روییده است. رویش به فرآیند رشد دندان گفته می شود که در آن دندان با “بیرون آمدن” از درون بافت لثه قابل مشاهده می شود. پری کرونیت ممکن است دندانی که هنوز در نیامده است را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

بافت نرمی که دندانی که به طور کامل رویش نیافته است را پوشش می دهد، “اپرکولوم” گفته می شود. یکی از دلایلی که بافت نرم این ناحیه ممکن است به راحتی ملتهب شود این است که اغلب ذرات و بقایای غذا را جمع می کند و هنگام انجام روتین بهداشتی دهان و دندان ممکن است دسترسی به آن دشوار باشد. این ناحیه تاریک و مرطوب همانطور که ذرات غذا را به خود جمع می کند، محیط مناسبی را برای رشد باکتری ها فراهم می کند.

دندانی که اغلب تحت تأثیر پری کرونیت قرار می گیرد، یک سوم یا آخرین دست دندان های مولر فک پایین است که گاهی اوقات دندان عقل نامیده می شوند. در واقع، نادر است که پری کرونیت دندان های دیگری غیر از دندان های عقل فک پایین را درگیر کند. پری کرونیت اغلب افراد را که در اواخر دوره نوجوانی یا اوایل دوره بزرگسالی تحت تاثیر قرار می دهد، زیرا آن زمان است که معمولاً دندان های عقل فک پایین می رویند.

علائم و نشانه های پری کرونیت

علائم خفیف

علائم خفیف پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • بافت لثه دردناک و متورم (نزدیک دندانی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • مشکل در گاز گرفتن (بدون برخورد به ناحیه متورم)
  • ترشح چرک از ناحیه ملتهب
  • طعم بد یا بوی نامطبوع داخل دهان

علائم شدید

علائم شدید پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مشکل در باز کردن دهان
  • تورم صورت (در سمتی از صورت که دندان ملتهب قرار دارد)
  • غدد لنفاوی متورم (که لنفادنیت lymphadenitis نامیده می شود)
  • تب
  • آنژین لودویگ Ludwig’s angina (عفونت باکتریایی نادر کف دهان که گاهی اوقات بعد از عفونت دندان رخ می دهد)
  • اسپاسم فک (گاهی اوقات تحت عنوان فک قفل شده شناخته می شود).

علائم شدید ممکن است نشان دهنده گسترش تورم به گردن و گلو باشند، این می تواند تنفس طبیعی را تحت تأثیر قرار دهد و باید به عنوان یک اورژانس پزشکی در نظر گرفته شود که به طور بالقوه می تواند توانایی بلع یا تنفس را مختل کند و می تواند تهدید کننده زندگی باشد. افرادی که علائم شدید پری کرونیت دارند باید فوراً با دندانپزشک یا پزشکان دیگر تماس بگیرند.

علائم پری کرونیت بر اساس تعداد دفعات بروز و شدت آنها به سه دسته مختلف دسته بندی می شوند که عبارتند از:

  • حاد- شامل امکان باز کردن محدود دهان و علائم شدیدتر.
  • نیمه حاد- علائم با شدت کمتر، بدون ناراحتی در باز کردن دهان.
  • مزمن- شامل درد درجه پایین بدون علائم شدید.

درمان پری کرونیت اغلب به سطح بیماری (حاد، نیمه حاد یا مزمن) که فرد تجربه می کند بستگی دارد.

علل و عوامل خطر پری کرونیت

افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به پریکرونیت قرار دارند عبارتند از:

  • افراد در گروه سنی اوایل بزرگسالی یا اواخر نوجوانی
  • داشتن دندان عقلی که هنوز بیرون نیامده است
  • داشتن اپرکولوم گسترش یافته (فلپ اطراف دندان ها، که رشد باکتری ها را تشویق می کند)
  • تجربه ترومای حین جویدن (آسیب ناشی از دندان مقابل به بافتی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • افراد با بهداشت دهان و دندان ضعیف
  • سیگار کشیدن (بدون توجه به تعداد سیگارهایی که در طول روز کشیده می شوند)
  • داشتن شرایطی که سیستم ایمنی را تحت فشار قرار می دهند (مانند بهبودی ویروسی، خستگی شدید یا استرس عاطفی)
  • باردار بودن

مطالعه

یک مطالعه در سال 2019، که در یونان انجام شد، با هدف تعیین عوامل مؤثر بر شیوع پری کرونیت (از جمله عوامل خطر و اجتماعی، جمعیت شناسی و موارد دیگر) انجام شد.

این مطالعه چندین عامل مرتبط با شیوع پری کرونیت را کشف کرد، از جمله:

  • شیوع پری کرونیت 92/4 درصد از شرکت کنندگان 20 تا 25 ساله در مطالعه بود.
  • مشخص شد که بهداشت دهان و دندان یک عامل بسیار چشمگیر در شیوع این بیماری است.
  • مشخص شد که افراد سیگاری بیشتر مستعد ابتلا به پری کرونیت هستند (اما دفعات سیگار کشیدن تاثیری نداشت).
  • نوع مزمن پری کرونیت شایع ترین شکل بیماری بود.

نویسندگان این مطالعه نتیجه گرفتند: “به نظر می رسد استفاده از دهانشویه همراه با دفعات کافی مسواک زدن با کاهش آماری معنی دار بیماری [پری کرونیت] مرتبط است.”

پری کرونیت

پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت معمولاً توسط دندانپزشک و با انجام معاینه دهان انجام می شود و گاهی اوقات شامل گرفتن تصاویر تشخیصی رادیوگرافی با اشعه ایکس (برای ارزیابی دندان های عقلی که نروییده اند) است.

درمان های پری کرونیت

درمان خانگی

گرچه چندین روش درمانی خانگی وجود دارد که دندانپزشک ممکن است آنها را توصیه کند، درمان خانگی نباید جایگزین مداخلات تخصصی پزشکی شود. دندانپزشک ممکن است روش های درمانی خانگی را تجویز کند، مانند:

  • شستشو با آب نمک گرم (مخصوصاً بعد از صرف غذا برای از بین بردن مواد غذایی و باقی مانده ها)
  • سیستم های شستشوی دهانی (با استفاده از تجهیزات تجاری)
  • بهداشت دهان و دندان دقیق و منظم (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن)
  • مسکن های درد (مانند ایبوپروفن [ادویل] یا استامینوفن [تیلنول] یا دیگر مسکن های بدون نسخه که توسط دندانپزشک تجویز می شوند).

توجه: از استفاده از کمپرس گرم خودداری کنید (زیرا ممکن است تورم را افزایش دهد) بخصوص برای افرادی که علائم شدید پری کرونیت مانند تب یا تورم گردن یا صورت دارند.

درمان پزشکی

درمان پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تمیز کردن دندان ها / شستشوی ذرات غذا و سایر مواد باقی مانده از اطراف آن منطقه
  • تجویز آنتی بیوتیک (که به صورت خوراکی مصرف می شوند)
  • یک دهانشویه ضد باکتری
  • تسکین درد (دندانپزشک ممکن است مسکن های بدون نسخه یا مسکن هایی که ممکن است دندانپزشک تجویز کند را توصیه کند)

هنگامی که عفونت برطرف شد، درمان بعدی به شدت و دسته علائم پری کرونیت (شامل دسته های حاد، نیمه حاد یا مزمن) بستگی دارد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • مشاهده دندان برای اطمینان از عدم بازگشت عفونت و رویش طبیعی دندان
  • ارجاع به جراح فک و صورت جهت بررسی نیاز به جراحی دهان
  • کشیدن دندان عقل عفونی (اگر دندانپزشک/ جراح دهان تشخیص دهد که ممکن است به طور طبیعی نروید)
  • کشیدن دندان های عقل پایین و بالا در سمت آسیب دیده (برای جلوگیری از فرو رفتن دندان بالا به لثه ملتهب فک پایین و ایجاد عفونت بعدی).
  • انجام فرایندی به نام اپرکولومoperculum (جراحی جزئی دهان برای برداشتن فلپ پوست روی دندان آسیب دیده)

گاهی اوقات فلپ پس از برداشتن دوباره رشد می کند و فرایند operculum باید دوباره انجام شود.

پری کرونیت

پری کرونیت

مراقبت های بعدی

اگر دندان عقل کشیده شده باشد، معمولاً منجر به بهبودی کامل می شود، و علائم پری کرونیت ممکن است در عرض یک تا دو هفته پس از جراحی فروکش کنند. درمان های بعدی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مراجعات بعدی به دندانپزشک یا جراح دهان برای نظارت روی میزان بهبودی و سطح درد دندان، در صورت وجود.
  • رعایت دقیق دستورالعمل های مراقبت های بعدی، در صورت کشیدن دندان عقل (مانند پرهیز از سیگار کشیدن، خوردن غذاهای نرم و غیره)
  • درمان های خانگی (مانند دهانشویه های آنتی بیوتیک، داروهای مسکن بدون نسخه و غیره)
  • رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم)
  • ترک سیگار (برای افرادی که سیگار می کشند)

جلوگیری

مراقبت های پیشگیرانه و مراجعات منظم دندانپزشکی ممکن است خطر ابتلا به پری کرونیت را کاهش دهند زیرا دندانپزشک می تواند دندان های عقل شما را به دقت زیر نظر داشته باشد، و زمانی که به نظر نمی رسد دندان مولر سوم به طور طبیعی می روید، قبل از اینکه عفونت رخ دهد مداخله کند.

پاکسازی منظم دندان ها همچنین ممکن است به پیشگیری از پری کرونیت کمک کند زیرا به تمیز و عاری نگه داشتن دندان ها از مواد غذایی و مواد زائد کمک می کند. پیشگیری از پری کرونیت ممکن است با اقدامات منظم بهداشتی دهان و دندان شامل مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و استفاده از دهانشویه های آنتی بیوتیک امکان پذیر باشد؛ اما با وجود چنین مداخلاتی، برخی از افراد همچنان به این بیماری مبتلا می شوند.

کانتورینگ دندان که با نام های تغییر شکل دندان، اناملوپلاستی یا ادنتوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند دندانپزشکی زیبایی است که مشکلات جزئی لبخند شما را برطرف می کند. این فرایند شامل برداشتن بخش های کوچکی از مینای دندان برای اصلاح دندان های لب پر شده، ترک خورده یا کج شده است، یا ظاهر آنها را بهبود می دهد. این کار، که با استفاده از ابزارهای مخصوص یا نوارهای متحرک انجام می شود، عموماً بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.

در این مقاله به مرور سریع کانتورینگ دندان، مزایا، خطرات ، مراقبت پس از آن می پردازیم.

آیا شما گزینه خوبی برای کانتورینگ دندان هستید؟

به طور کلی، کانتورینگ دندان یک فرایند زیبایی انتخابی است. این درمان برای همه بیماران و همه موارد مناسب نیست. بهترین شرایطی که با این روش درمان می شوند عبارتند از:

  • لب پر شدگی ها یا ترک های کوچک در دندان ها
  • حفره یا برآمدگی در مینای دندان ها
  • کوتاه کردن دندان های بیش از حد بلند (مخصوصاً دندان های نوک تیز)
  • ناهنجاری های جزئی دندان ها
  • لبخند ناهموار

مشکلات یا آسیب های دندانی قابل توجه را نمی توان با کانتورینگ دندان درمان کرد یا ممکن است درمان های دیگری در کنار آن نیاز باشد. در این موارد، روکش های دندانی، ارتودنسی، ونیرها، باندینگ، بریج ها یا سایر روش ها در نظر گرفته می شوند.

سلامت زمینه ای دندان نیز یک عامل است؛ حفره ها، لق شدن دندان ها، یا مسائل دیگر می توانند با تغییر شکل دندان مغایرت داشته باشند.

تغییر شکل دندان های نیش

یکی از متداول ترین فرایندهای کانتورینگ دندان، روی تغییر ظاهر دندان های نیش (دندان های نوک تیز، که به عنوان کاسپید یا تک پایه نیز شناخته می شوند) تمرکز دارد. هدف این کار کاهش ارتفاع این دندان ها با ساییدن یکنواخت و هوشمندانه مینای اضافی آنها است.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

طی این فرایند انتظار چه چیزی را باید داشت؟

تغییر شکل و کانتورینگ دندان توسط دندانپزشک عمومی یا دندانپزشک زیبایی در مطب انجام می شود. روند انجام این فرایند به قرار زیر است:

  • فرایند بدون درد: تراشیدن دندان فقط از لایه خارجی، مینای دندان اتفاق می افتد. از آنجا که این لایه اعصاب ندارد، یک فرایند هیچ دردی ندارد. با این حال، اگر نگران ناراحتی هستید، می توانید درخواست کنید برای شما از بی حسی استفاده شود.
  • ابزارها: امروزه دندانپزشکان چندین گزینه دارند. در کنار دریل های سنتی، لیزرهای مخصوص نیز می توانند لایه های خارجی مینای دندان را از بین ببرند و از نوارها (با لبه های ساینده، مانند کاغذ سنباده) می توان برای کار روی دو طرف دندان استفاده کرد.
  • پولیش کردن: پس از کانتور و تغییر شکل دندان، دندانپزشک اغلب پولیش دندان را انجام می دهد. این کار شامل صاف و صیقلی کردن و از بین بردن تغییر رنگ از روی دندان ها است تا به آنها ظاهری جذاب و براق بدهد.

فواید کانتورینگ دندان

گرچه تغییر شکل دندان برای هر موردی مناسب نیست، اما انجام این کار چندین مزیت کلیدی دارد. این موارد عبارتند از:

  • این یک فرایند محافظه کارانه تر از سایر روش های دندانپزشکی زیبایی است.
  • بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.
  • بهبودی پس از آن فوری است؛ بعد از آن می توانید خوردن و آشامیدن عادی را از سر بگیرید.
  • کانتورینگ می تواند به تغییر آناتومی یا برآمدگی هایی کمک کند که می توانند منجر به افزایش تشکیل تارتار شوند و از این طریق از پوسیدگی دندان و بیماری لثه جلوگیری می کند.
  • بهبود عزت نفس و احساس ارزشمندی، زیرا لبخند شما بهبود می یابد.

خطرات احتمالی

مانند هر فرایند دندانپزشکی- و علیرغم تمام تلاش دندانپزشک شما- برخی از خطرات احتمالی برای تغییر شکل دندان ها وجود دارند. لایه مینای دندان بسیار نازک است- فقط حدود 6/2 میلی متر- بنابراین دندانپزشکان باید بسیار مراقب باشند؛ در صورت حذف بیش از حد ممکن است مشکلاتی بوجود بیایند.

کانتورینگ دندان ممکن است باعث بروز مشکلات زیر شود:

  • حساسیت موقت دندان به گرما یا سرما
  • افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان
  • زرد شدن دندان ها
  • عود احتمالی در موارد وجود دندان قروچه (براکسیسم)

این کار را در منزل امتحان نکنید!

با توجه به احتمال آسیب به دندان های شما، کانتورینگ دندان چیزی نیست که بتوانید آن را در منزل امتحان کنید. انجام آن نه تنها به آموزش ویژه زیادی نیاز دارد، بلکه انجام این کار روی دهان خود نیز بسیار خطرناک است. با انجام این کار، خطر آسیب رساندن به دندان های خود را بالا می برید.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

مراقبت های بعد از فرایند کانتورینگ

بر خلاف بسیاری از درمان های زیبایی دندان، در زمان بهبودی پس از تغییر شکل دندان ها، کار خاصی نیاز نیست. با این حال، رعایت اصول اولیه بهداشت دندان بسیار مهم است:

  • دو مرتبه در روز به درستی مسواک بزنید.
  • حداقل یک مرتبه در روز نخ دندان استفاده کنید.
  • به معاینات دندانپزشکی (دو مرتبه در سال) پایبند باشید.
  • از سیگار کشیدن خودداری کنید.

همچنین اگر بعد از انجام آن احساس کردید دندان های شما ناهموار شده اند، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید. این ممکن است نشانه تشکیل پلاک یا جرم یا مشکل دیگری در این فرایند باشد.

خلاصه

کانتورینگ دندان که با نام های ادنتوپلاستی یا اناملوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند زیبایی است که هدف آن تغییر شکل دندان ها برای اصلاح ظاهر لبخند شما است. گرچه محدودیت هایی برای کارهایی که می تواند انجام دهد وجود دارد، اما این درمان می تواند دندان های پیشین خیلی بلند را کوتاه کند، لب پر شدگی ها و ترک ها و حفره های جزئی در مینای دندان را برطرف کند، و دندان های شما را متقارن تر کند.

گرچه این یک فرایند بدون درد و قابل تحمل است، اما چند خطر وجود دارد. خطرات عبارتند از حساسیت موقت دندان، افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان، یا زرد شدن دندان ها.

در حالی که هیچ کار خاصی برای مراقبت های بعد از آن نیاز نیست، اما همچنان باید سلامت دندان ها را تحت نظر داشته باشید، دو بار در روز مسواک بزنید، هر روز نخ دندان بکشید و مراقبت های منظم دندانی را دریافت کنید.

سخن پایانی

گرچه تلقی کردن کارهایی مانند کانتورینگ دندان به عنوان صرفاً “زیبایی” آسان است، مهم است که مزایای زیادی که دندان های همسطح و جذاب دارند را به خاطر داشته باشید. احساس عدم جذابیت یا احساس لزوم پنهان کردن دندان های خود، می تواند آزار دهنده باشد. با این حال، با مداخله مؤثر و کمک یک دندانپزشک خوب، ممکن است اعتماد به نفس خود را بازیابید. و این چیزی است که ارزش لبخند زدن را دارد.

پرسش های متداول در مورد کانتورینگ دندان ها

آیا کانتورینگ دندان دائمی است؟

از آنجا که کانتورینگ دندان شامل تراشیدن فیزیکی و تغییر شکل دندان های شما است، این کار دائمی است. به این ترتیب، تصمیم برای انجام این درمان باید بسیار دقیق باشد. شما و دندانپزشک شما باید تأثیر احتمالی کانتورینگ دندان را بسنجید زیرا بازگشت ناپذیر است.

آیا کانتورینگ دندان دردناک است؟

مینای دندان های شما که در طول کانتورینگ دندان تراشیده می شوند، هیچ عصبی ندارد. بنابراین، در طول فرایند احساس درد نخواهید داشت. به طور کلی، هیچ بی حسی نیاز نیست، گرچه بیمارانی که نگران ناراحتی هستند می توانند آن را درخواست کنند.

آیا کانتورینگ برای دندان های شما مضر است؟

در حالی که کانتورینگ دارای خطراتی است، از آنجا که این یک فرایند کم تهاجمی است، خطر واقعی اندکی برای دندان های شما ایجاد می کند. با این حال، جای کمی برای خطا در این کار وجود دارد؛ لایه خارجی، مینای دندان های شما بسیار نازک است و در صورت تراشیدن مقدار زیادی از آن ممکن است مشکلاتی ایجاد کند. افرادی که تغییر شکل دندان را انجام داده اند در معرض خطر افزایش حساسیت دندان، پوسیدگی دندان، یا ترک خوردن دندان قرار دارند.

آیا بیمه کانتورینگ دندان را پوشش می دهد؟

طرح های بیمه تنها در صورتی هزینه کانتورینگ دندان ها را پوشش می دهند که نیاز پزشکی را برطرف کند. به این معنی که تنها در صورتی ممکن است به طور جزئی یا کامل پوشش داده شود که برای اصلاح دندان های آسیب دیده در اثر تصادف یا زمین خوردن، تغییر شکل نیاز باشد.

نمونه های درمانی پیگمانتاسیون لثه با لیزر



نور معمولی، مانند نوری که از لامپ های حبابی منتشر می شود، دارای طول موج های مختلف است و در تمام جهات منتشر می شود، به شکلی که کل فضای اتاق روشن می شود، در حالی که نور لیزر طول موج مشخصی دارد. قدرت این نور در قالب یک نور تیز و با تراکم بالا و منسجم مهار شده است. لیزرها از دقت بالا برخوردار هستند و می توانند روی یک نقطه بسیار ریز متمرکز شوند، و باعث می شوند برای جراحی های بسیار دقیق به جای دریل ها یا تیغ جراحی استفاده شوند.

چندین دهه است که لیزر در درمان های دندانپزشکی برای درمان یک دسته از مشکلات دندانی مورد استفاده قرار گرفته است. لیزری که در دندانپزشکی مورد استفاده قرار می گیرد با لیزر سردی که در تصویربرداری برای سر درد، درد و التهاب کاربرد دارد متفاوت است.

لیزرها بی خطر هستند و در بسیاری از انواع فرایندهای پزشکی مانند درمان درد مفاصل فکی- گیجگاهی، از بین بردن لکه های ناشی از تابش نور خورشید، درمان تبخال، لیزیک، سفید کردن دندان ها، درمان آب مروارید، درمان آفت، از بین بردن تومور، جراحی پلاستیک، درمان بیماری لثه و بسیاری از دیگر فرایندهای جراحی کاربرد دارند.

لیزرها به صورت مؤثر عمل می کنند و دارای کمترین میزان تهاجمی بودن هستند و باعث می شوند بیمار تجربه ای راحت و آرام داشته باشد. پرتوهای لیزر با یک سیستم انتقال فایبر- اپتیک که دارای یک دسته است، با ضربان های ثابت روی منطقه هدف تابانده می شوند. صدای ضربانی که بیمار می شنود، نسبت به صدای لرزش آزار دهنده دریل های دندانپزشکی مانند موسیقی است.

کاربرد لیزر در دندانپزشکی

کاربرد لیزر در دندانپزشکی

کاربردهای لیزر در دندانپزشکی

بسیاری از دندانپزشک ها از لیزر برای درمان های زیر استفاده می کنند:

  • پوسیدگی دندان: از لیزر می توان هم برای یافتن پوسیدگی های داخل دندان و هم برای از بین بردن آنها استفاده کرد. علاوه بر این، با استفاده از آن می توان به از بین بردن باکتری های موجود در حفره دندان کمک کرد که در دراز مدت موجب افزایش سلامت دندان خواهد شد.
  • آماده سازی دندان برای پر کردن: با استفاده از لیزر می توان مینای دندان را برای دریافت مواد پر کننده آماده کرد.
  • بیماری لثه: از لیزرها برای تغییر شکل لثه ها و از بین بردن باکتری ها در طول فرایند درمان ریشه (عصب کشی) استفاده می شود.
  • بافت برداری یا برداشت ضایعه: از لیزر می توان برای برداشت تکه کوچکی بافت ( به نام بیوپسی یا نمونه) استفاده نمود به شکلی که بتوان آن را برای آزمایش ها و بررسی های سرطان مورد استفاده قرار داد. لیزر برای برداشت ضایعات از درون دهان و نیز تسکین درد آفت نیز کاربرد دارد.

    کاربرد لیزر در دندانپزشکی

    کاربرد لیزر در دندانپزشکی

  • سفید کردن دندان: از لیزر برای افزایش سرعت فرایند سفید کردن دندان در مطب نیز استفاده می شود. محلول سفید کننده پراکساید که روی سطح دندان اعمال می شود، با استفاده از انرژی لیزر “فعال” می شود، که سرعت روند سفید شدن دندان افزایش می یابد.
  • اصلاح لبخند لثه ای: با استفاده از لیزر یه راحتی می توان بافت لثه اضافی روی دندان ها را برداشت و لبخند لثه ای را درمان کرد (قبلاً در مقاله ای به طور مجزا به این مبحث پرداخته ایم).
کاربرد لیزر در دندانپزشکی

کاربرد لیزر در دندانپزشکی

 

لیزر در دندانپزشکی چگونه عمل می کند؟

همه لیزرها با انتقال انرژی به شکل نور عمل می کنند. وقتی لیزر برای فرایندهای جراحی و دندانپزشکی استفاده می شود، به عنوان یک ابزار برنده یا ابزار تبخیر کننده بافتی عمل می کند که با آن تماس پیدا می کند. وقتی لیزر در فرایند سفید کردن دندان استفاده می شود به عنوان منبع گرما عمل می کند و تأثیر ماده سفید کننده را افزایش می دهد.

کاربرد لیزر در دندانپزشکی

کاربرد لیزر در دندانپزشکی

مزایا و معایب استفاده از لیزر در دندانپزشکی

مزایای لیزر در دندانپزشکی

در مقایسه با دریل دندانپزشکی سنتی، لیزرها دارای مزایای زیر هستند:

  • ممکن است در برخی موارد موجب بروز درد کمتری شوند، در نتیجه نیاز به استفاده از داروی بی حسی را کاهش می دهد.
  • می تواند استرس، اضطراب و ناراحتی بیمار که ناشی از استفاده از دریل دندانپزشکی است را کاهش دهد.
  • خونریزی و تورم در طول درمان بافت نرم را به حداقل می رساند. احتمال عفونت زخم را کاهش می دهد و باعث می شود زخم بهتر بهبود پیدا کند.
  • ممکن است بتوان با استفاده از آن در طول برداشت پوسیدگی، دندان سالم بیشتری حفظ کرد.
  • این ابزار کاملاً بی خطر و ملایم است و برای ابزارهای دندانپزشکی سنتی جایگزینی مناسب است. این ابزار به جراح دهان و دندان اجازه می دهد کارهای پیچیده مختلف را به راحتی انجام دهد.

نقاط ضعف لیزر در دندانپزشکی

  • در صورتی که یک دندان از قبل پر شده باشد نمی توان از لیزر برای درمان آن استفاده نمود.
  • در تعدادی از فرایندهای معمول دندانپزشکی نمی توان از لیزر استفاده کرد. به عنوان مثال، از لیزر نمی توان برای این موارد استفاده کرد: پر کردن حفره های بین دندان ها، اطراف پر شدگی های قدیمی، و حفره های بزرگ که نیاز است برای قرار گرفتن روکش روی آنها آماده شوند. بعلاوه، نمی توان از لیزر برای برداشتن روکش های معیوب یا پر شدگی های نقره، یا حتی آماده سازی دندان برای بریج استفاده کرد.
  • حتی زمانی که لیزر استفاده می شود، باز هم ممکن است نیاز باشد از دریل های سنتی برای شکل دهی پر شدگی دندان، تنظیم بایت، و نیز پولیش پر شدگی دندان استفاده کرد.
  • لیزرها نمی توانند به طور کامل جایگزین مواد بی حس کننده شوند.
  • درمان با لیزر ممکن است مقداری گران تر از دیگر روش ها باشد- هزینه لیزر بسیار بالاتر از دریل های دندانپزشکی است.

در مقاله بعد برای شما توضیح خواهیم داد استفاده از لیزر در کاشت ایمپلنت و دیگر درمان های پس از آن چه مزایایی دارد.