نوشته‌ها

ایمپلنت های دندانی دوامی باور نکردنی دارند که به موادی مربوط می شود که برای ساخت آنها استفاده می شود، تیتانیوم، و اینکه آنها چگونه با استخوان پیوند خورده اند. تحقیقات بالینی نشان می دهند که نرخ دوام و ماندگاری آنها 94% طی 10 سال، و 91% طی 15 سال است، و این تحقیقات به فناوری ها و روش های جدیدی ختم شده اند که به بادوام تر کردن ایمپلنت های دندانی کمک می کنند. برای مثال، بیمارانی که براکسیسم یا تراکم اندک استخوان دارند می توانند از تکنیک ها و فرایندهای تکمیلی متفاوت ایمپلنت های دندانی بهره مند شوند تا دامنه ویژگی های ایده آل برای گزینه خوب برای کاشت ایمپلنت بودن را گسترش دهند.

دوام باور نکردنی ایمپلنت های دندانی

همانطور که مشخص است، دوام ایمپلنت های دندانی به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله نوع ایمپلنت دندانی، مکانی که ایمپلنت دندانی قرار داده می شود، سلامت دهان شما، و عادات شما. علاوه بر این، به این بستگی دارد که منظور شما از “ایمپلنت دندانی” چیست. برای برخی افراد، ایمپلنت دندانی کل یک سیستم است: فیکسچر، اباتمنت،  روکش. به احتمال زیاد دندانپزشک شما آن را به شکلی متفاوت تعریف می کند.

ایمپلنت دندانی از یک فیکسچر و اباتمنت تشکیل شده است. این بادوام ترین، و بخش آلیاژ تیتانیومی سیستم است که داخل استخوان فک قرار می گیرد. این همان چیزی است که دندانپزشکان به آن اشاره می کنند وقتی می گویند نرخ موفقیت آن بالاتر است. دندان جایگزین واقعی نیز ترمیم نهایی نامیده می شود، که به ایمپلنت دندانی متصل می شود و نیاز خواهد داشت با ساییدگی طبیعی تعویض شود.

بنابراین ایمپلنت های دندانی چقدر دوام دارند- بخش فلزی که با جراحی داخل استخوان فک کار گذاشته می شود؟ شواهد حاکی از این هستند که یک مدت زمان طولانی، نرخ موفقیت طولانی مدت بالینی را مشخص می نماید.

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

دوام ایمپلنت دندانی که با استخوان جوش خورده است

ایمپلنت های دندانی در اندازه های مختلفی وجود دارند، و اینکه کدام یک برای شما مناسب است چیزی است که پزشک معالج شما راجع به آن در جلسه مشاوره برای شما توضیح خواهد داد. تکنیکی که انتخاب می شود نیز به تعداد ایمپلنت های دندانی بستگی دارد که نیاز خواهید داشت و اینکه آیا فرایندهای تکمیلی نیاز خواهید داشت یا خیر. ایمپلنت تیتانیومی جوش خورده با استخوان و مشتقات آن رایج ترین نوع ایمپلنت های دندانی هستند.

تحقیقات حاکی از این هستند که طول عمر ایمپلنت های دندانی به این بستگی دارد که ایمپلنت در کدام فک کار گذاشته شده است. ایمپلنت های دندانی که داخل فک بالا کار گذاشته شده اند نرخ موفقیت 84 درصد داشته اند و بیش از یک دوره 12 ساله سالم بوده اند. در حالی که ایمپلنت های دندانی که در فک پایین کار گذاشته می شوند، طی یک دوره 12 ساله، نرخ موفقیت 93 درصد داشته اند.

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

نقش سلامت بیمار در طول عمر ایمپلنت

نرخ موفقیت به عوامل مختلفی بستگی دارد. قبل از کارگذاری ایمپلنت های دندانی، پزشک تراکم استخون فک شما را بررسی خواهد کرد. فک دندان ها را در جای خود نگه می دارد و ارتباط سیستمیکی بین آن و ریشه دندان ها وجود دارد.

هر بار که آدامس می جوید یا غذا می خورید، دندان های شما فشار زیادی را به فک منتقل می کنند و این باعث تجزیه شدن بافت ها می شود. این نیرو استخوان را تحریک می کند تا استحکام پیدا کند، درست مانند عضلات پس از ورزش کردن، و این بخشی از روند حفظ تراکم، قدرت، و سلامت استخوان است.

وقتی شما یک دندان را از دست می دهید، تحریکی که استخوان فک شما نیاز دارد دیگر وجود ندارد و استخوان شروع به از دست دادن تراکم خود می کند. اگر استخوان فک شما تراکم خود را از دست داده باشد، همیشه هم نیازی به فرایندهای تکمیلی، مانند پیوند استخوان، ندارید، اما بسته به وخامت تحلیل رفتگی استخوان، واقعاً می تواند جبران شود.

فناوری جدید ایمپلنت های دندانی می تواند نرخ موفقیت ایمپلنت های دندانی را افزایش دهد. سطح ایمپلنت های دندانی به روش های مختلفی می تواند رزوه دار شود و نحوه رزوه دار شدن آنها می تواند تفاوت چشمگیری در دوام آنها داشته باشد، و ایمپلنت هایی که سطح آنها رزوه دار شده است می تواند در بیمارانی که تراکم استخوان های آنها اندک است استفاده شوند. دندانپزشک در طول مشاوره راجع به مؤثرترین راهکارها برای نیازهای خاص شما صحبت خواهد کرد.

طول عمر ایمپلنت های دندانی به وضعیت رعایت بهداشت دهانی و رعایت دقیق دستور العمل های مراقبتی پس از جراحی بستگی دارد. بیماری لثه بافتی که دندان ها را در جای خود نگه می دارد را تحت تأثیر قرار می دهد، بنابراین اگر از سلامت دهان خود مراقبت نکنید و محیطی بوجود بیاورید که مشکلات پریودنتال را تشدید کند، طول عمر ایمپلنت های دندانی شما کوتاه خواهد شد.

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

عاداتی مانند دندان قروچه چه تاثیری بر عمر ایمپلنت دارد؟

درست همانطور که وضعیت سلامت دهان نقش مهمی در طول عمر ایمپلنت های دندانی ایفا می کند، عادات براکسیسم (ساییدن و فشردن دندان ها روی یکدیگر) نیز همین قدر دخیل هستند. تحقیقات نشان داده اند که بیمارانی که دندان های خود را روی یکدیگر فشار می دهند و می سایند، به احتمال بیشتری دچار شکست ایمپلنت های دندانی می شوند، گرچه روی هم رفته، تعداد کل شکست ها برای هر دو گروه اندک بود.

اگر دندان های خود را در طول شب روی یکدیگر فشار می دهید، دلیلی برای ناراحتی وجود ندارند. تنها کافی است قبل از برنامه ریزی برای کاشت ایمپلنت های دندانی، دندانپزشک خود را در جریان قرار دهید.

برای مثال، رایج است که از فیکسچرهای قطورتر استفاده می شود تا بهتر داخل استخوان فک قفل شود. یا می توان از انواع مختلفی از فیکسچرها استفاده کرد. یا اینکه می توان از محافظ دندان های شبانه استفاده کرد، مخصوصاً در دوره بلافاصله پس از فرایند کاشت ایمپلنت های دندانی.

چگونه می توان عمر ایمپلنت را افزایش داد؟

می دانیم که عوامل مختلفی می توانند نقش بزرگی در دوام و بقای ایمپلنت های دندانی ایفا کنند، از جمله:

  • ایمپلنت دندانی کجا قرار داده شده است
  • تراکم استخوان
  • سلامت دهان
  • عادات دهانی

با مراقبت های درست، 90 درصد از بیماران بهره مند شدن از مزایای ایمپلنت های دندانی پس از 15 سال را همچنان تجربه خواهند کرد. با دو مرتبه مسواک زدن در طول روز و نخ دندان کشیدن به صورت روزانه، و مراجعه منظم به دندانپزشک می توانید اطمینان حاصل کنید که ایمپلنت های دندانی شما برای مدت زمانی طولانی در بهترین وضعیت سلامت خود باقی خواهند ماند.

طی 30 سال گذشته، ایمپلنت های دندان به عنوان بهترین جایگزین برای دندان های از دست رفته یا دندان هایی که به شدت آسیب دیده اند مورد استفاده قرار گرفته اند. با وجود ایمپلنت های دندان فرد به راحتی می تواند هر چه دوست دارد بخورد، بخندد، عطسه کند و به شکلی زندگی کند که انگار دندان های واقعی هستند. ایمپلنت های دندان نه تنها گزینه هایی قابل اعتماد برای جایگزینی دندان ها هستند، بلکه قوی ترین جایگزین های ممکن برای آنها نیز هستند.

هر چند ایمپلنت های دندان قابل مقایسه با هیچ درمان دیگری برای جایگزینی دندان های از دست رفته نیستند، اما شاید فکر کنید “استحکام ایمپلنت های دندان در مقایسه با دندان های طبیعی چگونه است؟” این پرسش هیچ پاسخ قطعی ندارد. پاسخ آن به میزان سلامت دهان و دندان فرد، میزان استحکام استخوان ها، و نیز استحکام کنونی دندان های طبیعی او بستگی دارد.

مقایسه ایمپلنت با دندان طبیعی

مقایسه ایمپلنت با دندان طبیعی

مقایسه دندان های طبیعی و ایمپلنت های دندان

در مقایسه با دندان های طبیعی، ایمپلنت ها مزایایی دارند که عبارتند از:

ایمپلنت دندان داخل استخوان فک قرار می گیرد، در حالی که دندان طبیعی داخل لثه قرار دارد.

عملکرد ایمپلنت های دندان دقیقاً شبیه دندان های واقعی است. به جای ریشه های دندان های طبیعی، دندان مصنوعی روی پست تیتانیومی ایمپلنتی قرار می گیرد که با کمک جراحی درون استخوان فک قرار می گیرد. به مرور زمان، طی فرایندی به نام اسئواینتگریشن osseointegration استخوان فک پیرامون ایمپلنت تیتانیومی بهبود می یابد. استحکام استخوان فک بیمار و نیز توانایی بهبود این استخوان پیرامون ایمپلنت، تأثیر مستقیم روی استحکام و دوام ایمپلنت دارد.

بر خلاف دندان های طبیعی، ایمپلنت به شکلی متفاوت عمل خواهد کرد، زیرا به جای ریشه های دندان که داخل لثه قرار دارند، داخل استخوان قرار داده می شود. دندان های طبیعی اجازه دارند جابجا شوند، زیرا با الیاف لیگامان پریودنتال به داخل لثه ها متصل هستند، در حالی که ایمپلنت های دندان اصلاً جابجا نمی شوند. در برخی شرایط، ایمپلنت های دندان قوی تر از دندان های طبیعی هستند و بهتر از دندان های طبیعی قادر به تحمل فشار هستند.

به عنوان مثال، اگر با بیماری لثه یا پوسیدگی دندان مواجه شوید، دندان ها داخل دهان مقاومت خود را از دست خواهند داد. دندان هایی که لثه پیرامون آنها بیمار است احتمال دارد از روی خط لثه جابجا شوند و زمانی که فرد به غذاهای سفت گاز می زند ممکن است احساس کند دندان لق است. در حالی که تحت همین شرایط، ایمپلنت های دندان می توانند سفت و محکم در جای خود باقی بمانند، در واقع در برابر عفونت نیز مقاوم تر هستند.

بهترین راه برای حفظ سلامت و استحکام ایمپلنت های دندان حفظ سلامت و استحکام لثه ها و استخوان فک است. به همین دلیل اغلب پیش از کاشت ایمپلنت دندان نیاز است بیمار تحت جراحی پیوند استخوان قرار گیرد. پیوند استخوان می تواند موجب افزایش استحکام استخوان فک شود، در نتیجه می تواند به راحتی اطراف ایمپلنت جوش بخورد و بهبود یابد.

اهمیت پیوند استخوان برای داشتن ایمپلنتی مستحکم

شاید ایده پیوند استخوان اندکی هراس انگیز باشد. با این حال، یکی از مثبت ترین کارهایی است که می توان برای حفظ سلامت دهان پس از افتادن دندان انجام داد. با از دست رفتن یک دندان یا کشیدن آن، استخوان زیر آن دیگر چیزی برای حفاظت از ساختار خود ندارد. با گذشت زمان، روند تحلیل استخوان به تدریج آغاز می شود، تا زمانی که یک تیغه درون استخوان باقی بماند. در منطقه ای که دندان از دست رفته است، سطح استخوان فک و بافت لثه نسبت به منطقه اطراف خود به شکل قابل توجهی کاهش خواهد یافت. در صورتی که این مشکل درمان نشود، استخوان فک پیرامون آن نیز ممکن است ضعیف شود و دیگر دندان ها نیز با خطر شل شدن و افتادن مواجه شوند.

پیوند استخوان فرایند ساده ای است که با این شرایط مقابله می کند و سال هاست که به عنوان راهی برای تقویت استخوان یک منطقه مشخص انجام می شود. برای پیوند استخوان در استخوان فک، به سادگی یک تکه کوچک استخوان از جای دیگر بدن گرفته می شود، سپس استخوان جدید در قسمت از بین رفته در فک کاشته می شود. این فرایند، تولید مجدد استخوان را تحریک می کند و بافت پیوندی را به بافت موجود استخوان فک متصل می کند.

این فرایند اجازه می دهد ایمپلنت دندانی شانس بیشتری برای پیوند صحیح و کامل با استخوان فک داشته باشد و خطر شل شدن و بیرون افتادن آن کاهش خواهد یافت. حسن پیوند استخوان این است که می توان آن را در طول مرحله نخست درمان کاشت ایمپلنت انجام داد، به همین دلیل نیاز نیست نگران مراجعات بیشتر به دندانپزشک باشید. بهترین نکته مربوط به انجام پیوند استخوان این است که این جراحی طول عمر و موفقیت کاشت ایمپلنت های دندان را افزایش می دهد، بدون اینکه زمان بهبود پس از جراحی کاشت ایمپلنت را افزایش دهد.

مقایسه ایمپلنت با دندان طبیعی

مقایسه ایمپلنت با دندان طبیعی

ایمپلنت ها از جنس تیتانیوم هستند، به همین دلیل استحکام آنها از دندان های طبیعی بیشتر است.

تیتانیوم یکی از محکم ترین موادی است که در حال حاضر در صنعت دندانپزشکی مورد استفاده قرار می گیرد، آلیاژی که دچار خوردگی و پوسیدگی نمی شود، در نتیجه بهترین ماده برای ساخت پست ها و پیچ های ایمپلنت است. علاوه بر این، به خوبی با استخوان فک جوش می خورد و سازگار با بدن انسان است، در نتیجه احتمال پس زده شدن آن از سوی بدن بیمار بسیار پایین است.

ایمپلنت ها بر خلاف دندان طبیعی پوسیده نمی شوند!

با قرار گرفتن دندان های طبیعی در معرض مواد قندی، باکتری های موجود در دهان اسیدی تولید می کنند که سطح دندان های طبیعی را هدف قرار می دهد و منجر به پوسیدگی مینای دندان خواهد شد در حالی که تیتانیوم نیز مانند سرامیکی که برای ساخت دندان مصنوعی روی ایمپلنت مورد استفاده قرار می گیرد، در برابر اسیدها نفوذ ناپذیر است در نتیجه در این مورد نیز دوام ایمپلنت دندانی از دندان های طبیعی بیشتر است.

ایمپلنت های دندانی بر خلاف دندان طبیعی نمی شکنند!

پست ها و اباتمنت های ایمپلنت های دندان قوی تر از ریشه های دندان های طبیعی هستند. در صورتی که اتفاقی هم رخ دهد برای روکش ایمپلنت دندان رخ می دهد و در صورت سوء استفاده از آن دچار شکستگی خواهد شد که با یک فرایند ساده می توان آن را تعویض کرد، در حالی که خود ایمپلنت در برابر ضربه مقاوم است، بر خلاف دندان طبیعی که طی حادثه امکان دارد از ریشه شکسته شود.

ایمپلنت دندان چقدر دوام دارد؟

در صورتی که به درستی از ایمپلنت نگهداری شود، خود ایمپلنت می تواند یک عمر دوام داشته باشد، با این فرض که بیمار هر سال دو مرتبه برای چکاپ به دندانپزشک نیز مراجعه نماید. با این حال، روکش یا همان دندان مصنوعی که روی ایمپلنت قرار می گیرد پیش از آنکه پوسیدگی طبیعی بتواند موجب شود دندان نیاز به تعویض داشته باشد، حدود 10 تا 15 سال دوام خواهد داشت، هر چند بهداشت خوب دهان و دندان می تواند عمر آن را به بیش از 15 سال افزایش دهد.

مقایسه ایمپلنت با دندان طبیعی

مقایسه ایمپلنت با دندان طبیعی

چه عواملی می توانند باعث شکست درمان ایمپلنت شوند؟

در صورتی که از ایمپلنت ها به درستی مراقبت شود، می توانند برای مدت زمانی طولانی دوام داشته باشند، اما عوامل مختلفی هستند که می توانند موجب افتادن ایمپلنت ها زودتر از زمان مقرر شوند. افرادی که به دیابت مبتلا هستند یا از قبل شرایط پزشکی خاصی، مانند سرطان داشته اند، احتمال شکست ایمپلنت های کاشته شده در آنها افزایش می یابد.

محل ایمپلنت داخل دهان نیز از جمله عواملی است که روی طول عمر ایمپلنت دندانی تأثیر خواهد داشت. ایمپلنت هایی که در عقب دهان قرار می گیرند بیشترین فشار ناشی از جویدن را تحمل می کنند که می تواند موجب شود خیلی سریع تر از ایمپلنت هایی بیفتند که در قسمت های جلوی دهان واقع شده اند.

مانند دندان های طبیعی، ایمپلنت های دندانی نیز به مراقبت های منظم نیاز دارند که با مسواک زدن و کشیدن نخ دندان برای تمیز کردن فضای دهان قابل دستیابی است. در موارد حاد، عدم انجام مراقبت های صحیح دهان و دندان ها می تواند منجر به بروز بیماری پریودنتال (لثه) شود، که یکی دیگر از عواملی است که می تواند مانع موفقیت کاشت ایمپلنت های دندان شود.