نوشته‌ها

بخش تخصصی جراحی خط لبخند





لثه‌های سالم و متناسب می‌توانند به عنوان قابی زیبا برای دندان‌های زیبا باشند. با این وجود، لثه‌های بزرگ می‌توانند زیبایی دندان‌ها را پنهان سازند، لبخندی لثه‌ای بوجود آورند که موجب پایین آمدن اعتماد به نفس برخی افراد خواهد شد. با استفاده از تکنیک لیزر در دندانپزشکی می‌توان با کمترین درد و خونریزی، این مشکل را به سادگی برطرف نمود و ظاهری زیبا به دندان‌ها و لثه‌ها بخشید.

مقالات تخصصی جراحی خط لبخند



یک لبخند زیبا یکی از اجزاء زیبایی است. ظاهر دندان های شما تأثیری قابل توجه روی اعتماد به نفس شما دارد و همزمان باعث می شود جذاب تر و زیباتر به نظر برسید. اگر به دلیل وجود فواصل غیر یکسان بین دندان های خود هنگام لبخند زدن احساس راحتی ندارید، این دیگر یک مشکل غیر قابل حل نیست. به لطف دندانپزشکی زیبایی مدرن، شما می توانید هنگام مصاحبت با افراد از لبخند زیبای خود لذت ببرید.

ونیر کامپوزیت ها و لمینت های دندانی راهکارهای زیبایی دندانپزشکی هستند و راهکارهایی جدید که با کمک آنها می توانید از دندان های سالم، سفید و درخشان لذت ببرید. آنها نازک، شفاف، و از موادی همرنگ دندان ها و به صورت سفارشی ساخته می شوند و روی سطح جلوی دندان ها قرار می گیرند و مشکلات دندانی متعددی را برطرف می کنند. تصمیم گیری برای انتخاب اینکه کدام تکنیک برای شما مناسب تر است به عوامل مختلفی بستگی دارد. پس از ملاحظات با دقت مزایا و معایب هر دو نوع راهکارهای زیبایی می توانید هر یک را ارزیابی کنید تا به یک نتیجه گیری معقول برسید.

گزینه های مناسب برای کامپوزیت یا لمینت دندانی

قبل از انتخاب یک نوع خاص از این راهکارهای زیبایی، باید ابتدا بررسی کنید آیا کامپوزیت ها و لمینت های دندانی گزینه های درست و مناسبی برای شما هستند یا خیر. ونیرهای دندانی برای همه افراد یا همه دندان ها مناسب نیستند؛ بنابراین انتخاب مورد درست عامل بسیار مهمی در موفقیت این تکنیک است.

چه زمانی استفاده از کامپوزیت یا لمینت صحیح است؟

وقتی مشکلات زیر وجود داشته باشند، کامپوزیت و لمینت های دندانی می توانند بسیار مؤثر واقع شوند:

  • اصلاح دندان هایی که کج یا بسیار بد شکل هستند
  • احیاء دندان هایی که شکسته یا لب پر شده اند
  • دندان هایی که لک شده یا بد رنگ شده اند، وقتی درمان های سفید کردن دندان ها عمل نمی کنند
  • دندان هایی که در نتیجه فرسایش کوتاه شده اند
  • دندان هایی که با فاصله زیاد از یکدیگر واقع شده اند
کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

مزایای کامپوزیت های دندانی

هزینه مقرون به صرفه

کامپوزیت ها نسبت به لمینت های دندانی مزایای متعددی دارند، که مهم ترین آنها هزینه است. به طور میانگین لمینت های دندانی هزینه ای دو برابر کامپوزیت ها در بر دارند، که با توجه به اینکه اکثر درمان های زیبایی تحت پوشش بیمه های خدمات درمانی نیستند، برای برخی افراد از اهمیت ویژه ای برخوردار است، به این معنا که احتمال اینکه هزینه های شما بیشتر از بودجه شما شوند زیاد خواهد بود.

یک روزه و فوری بودن درمان

ونیرهای کامپوزیت اغلب می توانند تنها در یک جلسه تکمیل شوند. دندانپزشک شما دندان های شما را برای رزین آماده سازی خواهد کرد سپس ونیرها را مستقیماً روی سطح جلوی دندان ها شکل خواهد داد. رزین با استفاده از نور شدید سفت و محکم خواهد شد و در نهایت ونیرها پولیش خواهند شد.

ونیر کامپوزیت های مستقیم (که تحت عنوان کامپوزیت باندینگ نیز به آنها اشاره می شود) در حقیقت به جای آنکه داخل لابراتوار دندانپزشکی ساخته شوند، مستقیماً روی دندان ها شکل داده می شوند. رزین های همرنگ دندان مستقیماً روی دندان ها اعمال می شوند (همانطور که از نام آنها بر می آید) که همانجا می توانند توسط دندانپزشک شکل داده شوند. رزین شکل داده شده با استفاده از یک نور با شدت بالا سفت و سخت می شود و پس از آن در صورت لزوم، لایه های اضافی رزین می توانند افزوده و شکل داده شوند تا مطلوب ترین نتیجه از نظر زیبایی حاصل شود. وقتی کار به اتمام رسید، رزین باید پولیش شود تا ظاهری طبیعی و شبیه دندان حاصل شود. بنابراین فرایند کامپوزیت های دندانی کمتر تهاجمی است و به میزان قابل توجهی سریع تر از پرسلن ها انجام می شوند.

فرایند انجام لمینت های دندانی طولانی تر می شود، زیرا لازم است ونیرهای دندانی در یک لابراتوار دندانپزشکی آماده شوند و قبل از جلسه دوم برای دندانپزشک ارسال شوند. علاوه بر این، دندان های شما قبل از قرار گرفتن لمینت های آماده شده نیاز به آماده سازی بیشتری خواهند داشت.

بازگشت پذیر بودن

مسلماً بزرگترین مزیتی که ونیرهای کامپوزیتی نسبت به ونیرهای پرسلن و لمینت ها دارند بازگشت پذیر بودن آن است. ونیرهای پرسلن نیاز به تغییر شکل دندان های طبیعی دارند، تا بتوان ونیرها را روی آنها قرار داد. وقتی نوبت به کامپوزیت ها می رسد، حداقل آماده سازی روی دندان های طبیعی نیاز است، به این معنا که آنها به طور دائمی تا اندازه ای تغییر شکل داده نمی شوند که در صورت نیاز مواد کامپوزیت نتوانند برداشته و تعویض شوند.

کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

مزایای لمینت دندانی

مقاوم و با دوام هستند

گرچه کامپوزیت ها مزایای متعدی دارند، اما یک زمینه وجود دارد که آنها نمی توانند با لمینت های دندانی رقابت کنند: دوام. لمینت های دندانی موادی بسیار مستحکم تر از رزین کامپوزیت ها هستند (حتی با وجود بهبود هایی که طی سال ها در مواد رزین داده شده است).

لمینت ها به طور میانگین 10 تا 15 سال دوام دارند، گرچه وقتی شما بهداشت دهانی را به خوبی رعایت کنید و دستور العمل های دندانپزشک را به خوبی دنبال کنید، می توانند حتی مدت بیشتری دوام داشته باشند. کامپوزیت ها حدود نصف این زمان دوام دارند، معمولاً 5 تا 7 سال.

اگر به فکر درمان زیبایی برای دندان های خود هستید، مهم است که این معامله را در نظر بگیرید. یعنی، گرچه کامپوزیت های دندانی ممکن است نصف لمینت ها هزینه در بر داشته باشند، اما تنها نصف آنها نیز دوام می آورند. بنابراین، کدام یک بهتر است؟

اکثر دندانپزشکان موافق هستند که لمینت های دندانی طبیعی ترین نتایج را ارائه می دهند که بیشترین شباهت را به دندان های طبیعی دارند. لمینت کیفیتی شفاف دارد که تقریباً شبیه مینای دندان های طبیعی است. علاوه بر این، بواسطه استحکام بالای موادی که برای ساخت آنها استفاده می شوند و نیز لعابی که روی آنها داده می شود، در برابر ایجاد لکه و لب پر شدن نیز فوق العاده با دوام هستند. از سوی دیگر، ونیرهای کامپوزیتی متخلخل تر هستند، بنابراین بیشتر مستعد لک شدن هستند، به این معنا که ممکن است لازم باشد در رژیم غذایی خود تغییراتی ایجاد کنید، تا از برخی غذاهای خاصی که موجب ایجاد لکه روی دندان ها می شوند پرهیز نمایید. علاوه بر این، کامپوزیت ها نیاز به پولیش دارند تا زیبایی آنها شبیه دندان های طبیعی باشد. با این حال، آنها با یکدیگر قابل مقایسه نیستند.

فرایند آماده سازی لمینت ها پیجیده تر است و اغلب لازم است در طول مدتی که منتظر ساخت آنها در لابراتوار هستید از نمونه های موقتی آنها استفاده کنید. با این حال، برخی دندانپزشکان فناوری CAD/CAM را در اختیار دارند که به آنها کمک می کند روند کار را سرعت ببخشند و تنها در یک جلسه بیمار لمینت های خود را دریافت کند. اگر به فکر دریافت لمینت های دندانی هستید، مهم است نوع فناوری که دندانپزشک مورد نظر شما در اختیار دارد را نیز مورد بررسی قرار دهید. شما می توانید طول درمان را به میان قابل توجهی کوتاه کنید.

راهکارهای درمانی قابل قبول

نکته آخر اینکه، ونیرهای پرسلن یک راهکار درمانی قابل قبول برای همه موارد فرسایش مینای دندان ها، ساییدگی و خوردگی دندان ها، نقص های ژنتیکی، غیر همسطح بودن دندان ها، و غیره هستند. ممکن است کامپوزیت ها گزینه قابل قبولی برای نگرانی های وخیم نباشند. برای مثال، تغییر رنگ قابل توجه، یا مشکل فاصله بین دندان ها ممکن است به اندازه کافی با ونیرهای کامپوزیتی قابل درمان نباشد و باعث شود لمینت های دندانی گزینه بهتری باشند. دندانپزشک با ارزیابی دقیق وضعیت سلامت دهان شما در جلسه مشاوره اولیه مشخص خواهد کرد کدام گزینه برای شما مناسب تر است.

چه زمانی ونیر کامپوزیت یا لمینت گزینه های خوبی نیستند؟

در برخی موقعیت ها، برخی دندان ها یا برخی افراد خاص گزینه های خوبی برای درمان های زیبایی دندان ها نیستند، که ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • دندان هایی که پوسیدگی دارند یا دچار بیماری لثه هستند. این شرایط باید قبل از ساخت ونیرهای دندانی درمان شوند.
  • دندان هایی که ضعیف شده اند. اگر مقدار قابل توجهی از ساختار دندان ها از دست رفته باشد، یا با یک پر شدگی بزرگ جایگزین شده باشد، دندان به اندازه کافی قوی نخواهد بود تا با ونیر دندانی عمل کند. در این صورت، روکش های دندانی راهکار بهتری هستند.
  • دندان هایی که در جای خیلی بدی واقع شده اند یا کج هستند، اوربایت یا آندربایت دارند. درمان ارتودنسی برای اصلاح این مشکلات پیچیده تر مناسب تر است.
  • دندان قروچه (ساییدن و فشردن دندان ها روی یکدیگر) از روی عادت به راحتی می تواند موجب لب پر شدن یا شکستن ونیرهای دندانی شود. دندان قروچه (که تحت عنوان براکسیسم نیز شناخته می شود) باید قبل از قرار گیری کامپوزیت ها یا لمینت های دندانی روی دندان ها درمان شود. محافظ دندان های شبانه ممکن است راهکاری برای برخی از این موارد باشد.

وقتی به این نتیجه رسیدید که ونیرهای کامپوزیتی یا لمینتی می توانند گزینه خوبی برای شما باشند، بر اساس تعدادی عوامل (مانند زمان و بودجه شما، و نوع کاری که نیاز است) باید تصمیم بگیرید کدام یک را انتخاب کنید.

کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

نگهداری از کامپوزیت و لمینت های دندانی

نگهداری از ونیرهای کامپوزیتی و لمینتی نسبتاً ساده است. با این حال، چند توصیه وجود دارند:

  • لطفاً مثل قبل همانطور که برای پیشگیری از مشکلات مربوط به دهان مسواک می زدید و نخ دندان می کشیدید، بهداشت دهان را رعایت کنید. ونیرهای کامپوزیتی و لمینتی عموماً لطیف ترین ترمیم های دندانی برای بافت لثه ها هستند. شما با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن هسچ آسیبی به آنها وارد نخواهید کرد. هر گونه خمیر دندانی که خاصیت سایندگی نداشته باشد قابل قبول است. مراقبت های خوب خانگی این اطمینان را بوجود خواهند آورد که ترمیم های دندانی شما سال ها دوام خواهند داشت.
  • پس از قرار گیری این ترمیم های دندانی روی دندان ها، ممکن است مقداری حساسیت به دماهای خیلی بالا یا پایین احساس شود. مقداری حساسیت کاملاً طبیعی است و معمولاً پس از یک تا دو هفته از بین خواهد رفت. اگر این حساسیت باقی بماند یا موجب نگرانی شما شود، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید.
  • این ترمیم های دندانی بسیار مقاوم هستند و در برابر اکثر فشارهایی که با داشتن یک رژیم غذایی نرمال به آنها وارد می شوند مقاومت می کنند. با این حال، شکستن مغزها با دندان، جویدن گوشت از روی استخوان، یا تافی، یا سیب های سفت ایده خوبی نیستند.
  • اگر می دانید دندان قروچه دارید، اجازه دهید دندانپزشک شما از این موضوع اطلاع پیدا کند. وی می تواند برای شما محافظ دندانی بسازد تا با استفاده از آن فشاری که طی خواب به دندان های شما وارد می شود را به حداقل برساند.
  • مانند هر چیز دیگری که داخل دهان قرار می گیرد، این ترمیم های دندانی نیز مستعد ساییدگی هستند. گاهی اوقات، کامپوزیت ها می توانند کمی لب پر شوند، اما در اکثر موارد ترمیم آنها بسیار ساده است. شخص باید خیلی بد شانس باشد که طی پنج سال نخست کامپوزیت های او لب پر شوند، مگر آنکه مشکل حاد دندان قروچه وجود داشته باشد.
  • در صورتی که با انجام این اقدامات دندانپزشکی تغییرات قابل توجهی در شکل دندان ها بوجود آمده باشد، گاهی ممکن است بیمار حدود یک هفته در ادای برخی حروف مشکل داشته باشد. در موارد نادر، این مشکل بلافاصله برطرف نمی شود، دندانپزشک شمت می تواند تغییراتی در آنها ایجاد کند تا این مشکل برطرف شود.
کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

کدام یک طبیعی تر به نظر می رسد؟

هر دو نوع درمان زیبایی به صورت سفارشی انجام می شوند تا در حد امکان به دندان های طبیعی نزدیک باشند، در حالی که مشکلی که شما می خواهید را برطرف می کنند.

با این حال، لمینت ها در انتها طبیعی تر هستند، زیرا مواد آن نور را دقیقاً شبیه مینای دندان های طبیعی منعکس می کند. ونیرهای کامپوزیتی نیز وقتی پولیش می شوند به دندان های طبیعی شباهت دارند.

کدام یک برای مشکلات وخیم تر مناسب است؟

اگر دندان های شما لکه های پر رنگ دارند، آسیب دیده اند، کج هستند، یا فواصل بزرگ دارند، ممکن است دندانپزشک لمینت ها را به شما پیشنهاد دهد.

ونیرهای کامپوزیتی بیشتر براز مشکلات خفیف تا متوسط مناسب هستند. اگر مشکل شما خیلی وخیم است و با ونیرها قابل برطرف شدن نیست، ممکن است دندانپزشک استفاده از روکش های دندانی یا درمان ارتودنتیک را به شما پیشنهاد دهد.

کدام یک محکم تر است؟

لمینت ها خیلی محکم تر از رزین کامپوزیت ها هستند، به این معنا که آنها کمتر دچار لب پر شدگی می شوند. با این حال، آنها نمی توانند مانند کامپوزیت ها ترمیم شوند و در صورت آسیب دیدن باید همه یک واحد لمینت دندان به طور کامل تعویض شود، که به نسبت بسیار پر هزینه خواهد بود.

از دست رفتن دندان یکی از نگرانی های شایع دندانی است، مخصوصاً وقتی سن افراد بالاتر می رود. درمان های ترمیمی متعددی در دندانپزشکی وجود دارند که به از دست رفتن دندان ها می پردازند تا فضای خالی به جا مانده از افتادن دندان ها را پر کنند. وقتی تعدادی دندان کنار هم از دست می روند، رایج ترین درمان بریج دندانی است.

برخی دندانپزشکان بریج های سنتی را ارائه می دهند، که تحت حمایت روکش های دندانی هستند که روی دندان های کنار فضای خالی به جا مانده از دندان افتاده قرار می گیرند؛ اما برخی دندانپزشکان دیگر هستند که بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی را ارائه می دهند که تحت حمایت ایمپلنت های دندانی هستند که با جراحی داخل استخوان فک قرار داده می شوند. در این مقاله قصد داریم به مقایسه این دو روش درمان بپردازیم تا به بیماران کمک کنیم از بین آنها تکینیکی که بیشتر مناسب شرایط شخصی آنها هست را انتخاب کنند.

 بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج های دندانی سنتی

بریج های دندانی سنتی عموماً در دو جلسه مراجعه به دندانپزشک کار گذاشته می شوند. در جلسه نخست دهان برای درمان آماده می شود و از آن قالبی گرفته می شود که برای طراحی بریج دندانی از آن استفاده می شود. در جلسه دوم، بریج دندانی در جای خود چسبانده می شود.

بریج های سنتی از یک پونتیک تشکیل شده اند، قطعه مرکزی که جایگزین دندان از دست رفته می شود، و روکش های دندانی (که در طرفین فضای خالی و روی دندان های کناری قرار می گیرند. برای جایگذاری بریج، شکل دو دندانی که دقیقاً کنار فضای خالی دندان از دست رفته هستند را تغییر می دهیم. پس از تغییر شکل این دندان ها، قالب ها گرفته می شوند و بریج موقت روی دندان ها قرار داده می شود.

مشخصات طراحی برای لابراتوار دندانپزشکی ارسال می شوند، و در آنجا بریج های دائمی دندانی ساخته می شوند. وقتی بریج کامل می شود، بیمار برای دریافت بریج دندانی خود به مطب مراجعه می کند. روکش های دندانی به دندان هایی که شکل آنها تغییر داده شده است چسبانده می شوند، در حالی که پونتیک بین روکش ها قرار دارد تا فاصله بین دندان ها را پر کند.

مزایا و معایب بریج های سنتی

بریج های سنتی مزایای متعددی ارائه می دهند. این ترمیم ها محکم، با دوام، و جذاب هستند. آنها به شکل مؤثری عملکردهای دهانی را احیاء می کنند در حالی که ظاهر لبخند را نیز بهبود می دهند. علاوه بر این، بریج های سنتی سریع تر و قابل استطاعت تر هستند از بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی هستند.

بریج های سنتی، به ازای تمام مزیت هایی که دارند معایبی نیز دارند که بیماران باید آنها را مد نظر قرار دهند. بریج های سنتی نیاز به تغییر شکل و تراش دندان های سالم دارند. علاوه بر این، آنها نمی توانند از تحلیل بافت استخوان سالمی که اکنون ریشه دندان داخل آن نیست، پیشگیری کنند. به مرور زمان، فک زیر بریج های سنتی ممکن است ضعیف شود یا حتی فرو رفته شود.

 بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج های دندانی بر پایه ایمپلنت

بریج های دندانی بر پایه ایمپلنت های دندانی نیاز به چند مرحله درمان دارند، که در مدت 6 تا 9 ماه انجام می شوند. ابتدا لازم است ایمپلنت های دندانی داخل استخوان فک منطقه ای که دندان آن از دست رفته است کار گذاشته شوند. پس از جراحی، دهان به چند ماه زمان برای بهبود نیاز دارد. در طول این دوره، بافت های استخوانی باید طی فرایندی به نام اسئواینتگریشن با ایمپلنت های دندانی جوش بخورند.

پس از اسئواینتگریشن، برای مرحله دوم درمان برنامه ریزی می شود. در طول این فرایند، لثه ها باز می شوند و پست های اباتمنت به ایمپلنت های دندانی متصل می شوند. پس از این مرحله درمان، باز هم لثه ها برای بهبود نیاز به زمان دارند.

مرحله نهایی درمان ایمپلنت های دندانی عبارت است از جایگذاری بریج های دندانی. از یک ترکیب خاص دندانپزشکی برای چسباندن بریج های دندانی به پست های اباتمنت استفاده می شود. این ماده امنیت بریج دندانی را تضمین می کند تا به بخشی طبیعی شبیه لبخند شما تبدیل شود.

 بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

مزایا و معایب بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی

مشهودترین نقطه ضعف بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی مدت زمان طولانی است که انجام و تکمیل همه مراحل درمان می برد، و نیز هزینه فرایندهای متعددی که باید انجام شوند. با این حال، علیرغم این معایب، بسیاری از بیماران متوجه خواهند شد که این معایب در مقایسه با مزایای که بریج های بر پایه ایمپلنت دارند چیزی نیستند.

بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی نیازی به تغیر شکل دندان های طبیعی مجاور ندارند. بعلاوه، ایمپلنت های دندانی بریج را بدون هیچ خطری در جای خود قرار می دهند بنابراین آنها احساس و عملکردی درست شبیه دندان های طبیعی خواهند داشت، و مراقبت از آنها به اندازه مراقبت از دندان های طبیعی ساده است.

ایمپلنت های دندانی حتی مانند ریشه مصنوعی دندان ها عمل می کنند، که رشد استخوان فک را تحریک می کنند و از تحلیل استخوان پیشگیری می کنند.

مزیت دیگری که ایمپلنت ها دارند این است که در صورتی که از دست رفتن دندان های به جا مانده ادامه پیدا کند یا نیاز باشد دندان های دیگر کشیده شوند، در آینده می توانند به عنوان پایه برای دست دندان کامل بر پایه ایمپلنت های دندانی استفاده شوند. تنها ممکن است نیاز باشد تعدادی دیگر ایمپلنت کاشته شود. در حالی که بریج های سنتی چنین مزیتی ندارند.

سرطان تحت عنوان رشد غیر قابل کنترل سلول هایی تعریف می شود که بافت ها را مورد حمله قرار می دهند و موجب آسیب به آنها می شوند. سرطان دهان به شکل یا زائده یا زخم داخل دهان ظاهر می شود که از بین نمی رود. سرطان دهان، که شامل سرطان های لب ها، زبان، گونه ها، سقف دهان، سخت کام و نرم کام، سینوس ها، و حلق (گلو) می باشد، اگر زود تشخیص داده و درمان نشود می تواند زندگی فرد را به خطر بیندازد.

علائم و نشانه های سرطان دهان کدامند؟

از جمله شایع ترین علائم و نشانه های سرطان دهان عبارتند از:

  • تورم/ ضخیم شدن، توده یا برجستگی، نقاط ناهموار/ پوسته/ یا نواحی فرسوده شده روی لثه ها، لب ها، یا دیگر بخش های داخل دهان.
  • گسترش لکه های مخملی سفید، قرمز، یا لکه دار (سفیدو قرم) داخل دهان.
  • خونریزی بی دلیل داخل دهان.
  • بی حسی، از دست رفتن احساس، یا درد/ حساسیت بی دلیل در هر ناحیه ای از صورت، دهان، یا گردن.
  • زخم های مقاوم صورت، گردن، یا دهان که به راحتی دچار خونریزی می شوند و ظرف دو هفته بهبود پیدا نمی کنند.
  • سوزش یا احساس گیر کردن چیزی در پشت حلق.
  • مشکل در جویدن، بلع، حرف زدن، یا حرکت فک ها یا زبان.
  • گلو درد مزمن، یا تغییر صدا.
  • درد گوش.
  • تغییر در نحوه قرار گرفتن دندان ها یا پروتزهای مصنوعی روی یکدیگر.
  • کاهش وزن قابل توجه.

در صورتی که متوجه هر کدام از این تغییرات شدید، هر چه سریع تر با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

سرطان دهان

سرطان دهان

چه افرادی بیشتر مستعد سرطان دهان هستند؟

بر اساس انجمن سرطان دهان آمریکا، مردان دو برابر بیشتر از زنان دچار سرطان دهان می شوند، و مردان بالای 50 سال بیشتر در معرض خطر قرار دارند.

ریسک فاکتورهایی که مواجهه با سرطان دهان را افزایش می دهند عبارتند از:

  • سیگار کشیدن. افرادی که سیگار معمولی، سیگار برگ، یا پیپ می کشند 6 برابر بیشتر از افراد غیر سیگاری احتمال دارد که دچار سرطان دهان شوند.
  • مصرف تنباکوی بدون دود. افرادی که محصولات تنباکو را به صورت اسنیف (از راه بینی)، جویدن یا قورت دادن استفاده می کنند 50 برابر بیشتر احتمال دارد که دچار سرطان های گونه، لثه، و مخاط لب ها شوند.
  • مصرف بیش از حد الکل. سرطان های دهانی در افرادی که الکل می نوشند 6 برابر بیشتر از افراد دیگر است.
  • سابقه خانوادگی سرطان.
  • قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور آفتاب، مخصوصاً در سنین پایین.
  • ویروس پاپیلومای انسانی (HPV). برخی دسته های خاص HPV از عوامل خطرساز ابتلا به سرطان سلول های Oropharyngeal Squamous هستند.

مهم است دقت داشته باشید که بیش از 25% از تمام موارد سرطان دهان در افرادی اتفاق می افتد که سیگار نمی کشند و تنها گاهگاهی الکل می نوشند.

سرطان دهان

سرطان دهان

سرطان دهان چگونه تشخیص داده می شود؟

به عنوان بخشی از معاینات معمول دندانپزشکی، دندانپزشک شما یک آزمایش غربالگری سرطان دهان انجام می دهد. به طور دقیق تر، دندانپزشک شما هر گونه برجستگی یا تغییرات غیر عادی بافت را در گردن، سر، صورت، و حفره دهان را لمس می کند. دندانپزشک شما هنگام معاینه دهان، به دنبال هر گونه زخم یا تغییر رنگ بافت خواهد بود و نیز اینکه هر گونه علائم و نشانه هایی که در بالا ذکر شده اند را چک خواهد کرد.

برای تشخیص قطعی یک منطقه مشکوک، ممکن است لازم باشد نمونه گیری انجام شود. انواع مختلف نمونه گیری وجود دارند و پزشک شما می تواند بهترین روش را تشخیص دهد. بسیاری از پزشکان نمونه برداری با برس را استفاده نمی کنند زیرا گرچه انجام آن بسیار راحت است، اما در صورت مثبت بودن نمونه برداری با برس، آنها برای تأیید نتایج به نمونه برداری با تیغ نیز نیاز است. علاوه بر این، بسته به اینکه آیا تنها یک تکه یا کل یک منطقه برای مشخص نمودن ماهیت مشکل نیاز است، انواع مختلف نمونه برداری با تیغ نیز وجود دارند، برش و بریدن و درآوردن. برخی پزشکان این نوع نمونه برداری ها را با لیزر انجام می دهند.

سرطان دهان

سرطان دهان

سرطان دهان چگونه درمان می شود؟

سرطان دهان درست مانند دیگر سرطان ها درمان می شود- با جراحی برای برداشتن زائده سرطانی، و پس از آن رادیو تراپی و/ یا شیمی درمانی (درمان دارویی) برای تخریب هر گونه سلول سرطانی باقی مانده.

برای پیشگیری از سرطان دهان چه می توان کرد؟

برای پیشگیری از سرطان دهان:

  • سیگار نکشید یا از فراورده های تنباکو استفاده نکنید و الکل به اندازه بنوشید.
  • رژیم غذایی متعادلی داشته باشید.
  • قرار گرفتن در معرض خورشید را محدود کنید. افزایش قرار گرفتن مکرر باعث افزایش خطر سرطان لب، مخصوصاً لب پایین می شود. وقتی در معرض نور خورشید قرار می گیرید، استفاده از لوسیون های محافظت کننده در برابر اشعه UV-A/B روی پوست و نیز روی لب ها توصیه می شود.

شما با انجام کارهای زیر، می توانید در شناسایی زود هنگام سرطان دهان، در صورت بروز، نقش فعال داشته باشید:

  • حداقل هر ماه یک مرتبه خودتان شرایط دهان خود را ارزیابی کنید. با استفاده از یک نور روشن و آینه، لب ها و جلوی لثه های خود را نگاه و لمس کنید. سر خود را رو به عقب خم کنید و سقف دهان خود را نگاه و لمس کنید. گونه های خود را کنار بکشید تا داخل دهان، مخاط گونه ها، و پشت لثه های خود را بررسی کنید. زبان خود را بیرون بیاوردی و تمام سطوح آن را نگاه کنید، کف دهان را نیز بررسی کنید. پشت حلق خود را نگاه کنید. هر گونه برجستگی یا بزرگ شدگی غذذ لنفاوی در طرفین گردن و زیر فک پایین خود را بررسی کنید. در صورتی که متوجه هر گونه تغییری در ظاهر دهان خود شدید یا هر گونه علامت و نشانهای که در بالا اشاره شد، با دندانپزشک خود تماس بگیرید یا مراجعه نمایید.
  • به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید. گرچه ممکن است شما به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید، اما گاهی اوقات نقاط یا زخم های خطرناک داخل دهان می توانند بسیار نازک و ریزی باشند و دیدن آنها توسط خودتان دشوار باشد. انجمن سرطان آمریکا توصیه می کند افراد بالای 20 سال هر 3 سال یک مرتبه و افراد بالای 40 سال هر سال یک مرتبه برای انجام آزمایشات سرطان دهان مراجعه کنند. در مراجعه بعدی خود به دندانپزشک، از او بخواهید معاینات دهانی را برای شما انجام دهد. شناسایی زود هنگام می تواند احتمال درمان موفق را افزایش دهد.

نمونه های درمانی جراحی خط لبخند



بخش تخصصی جراحی خط لبخند





لثه‌های سالم و متناسب می‌توانند به عنوان قابی زیبا برای دندان‌های زیبا باشند. با این وجود، لثه‌های بزرگ می‌توانند زیبایی دندان‌ها را پنهان سازند، لبخندی لثه‌ای بوجود آورند که موجب پایین آمدن اعتماد به نفس برخی افراد خواهد شد. با استفاده از تکنیک لیزر در دندانپزشکی می‌توان با کمترین درد و خونریزی، این مشکل را به سادگی برطرف نمود و ظاهری زیبا به دندان‌ها و لثه‌ها بخشید.

مقالات تخصصی جراحی خط لبخند



یک لبخند زیبا یکی از اجزاء زیبایی است. ظاهر دندان های شما تأثیری قابل توجه روی اعتماد به نفس شما دارد و همزمان باعث می شود جذاب تر و زیباتر به نظر برسید. اگر به دلیل وجود فواصل غیر یکسان بین دندان های خود هنگام لبخند زدن احساس راحتی ندارید، این دیگر یک مشکل غیر قابل حل نیست. به لطف دندانپزشکی زیبایی مدرن، شما می توانید هنگام مصاحبت با افراد از لبخند زیبای خود لذت ببرید.

ونیر کامپوزیت ها و لمینت های دندانی راهکارهای زیبایی دندانپزشکی هستند و راهکارهایی جدید که با کمک آنها می توانید از دندان های سالم، سفید و درخشان لذت ببرید. آنها نازک، شفاف، و از موادی همرنگ دندان ها و به صورت سفارشی ساخته می شوند و روی سطح جلوی دندان ها قرار می گیرند و مشکلات دندانی متعددی را برطرف می کنند. تصمیم گیری برای انتخاب اینکه کدام تکنیک برای شما مناسب تر است به عوامل مختلفی بستگی دارد. پس از ملاحظات با دقت مزایا و معایب هر دو نوع راهکارهای زیبایی می توانید هر یک را ارزیابی کنید تا به یک نتیجه گیری معقول برسید.

گزینه های مناسب برای کامپوزیت یا لمینت دندانی

قبل از انتخاب یک نوع خاص از این راهکارهای زیبایی، باید ابتدا بررسی کنید آیا کامپوزیت ها و لمینت های دندانی گزینه های درست و مناسبی برای شما هستند یا خیر. ونیرهای دندانی برای همه افراد یا همه دندان ها مناسب نیستند؛ بنابراین انتخاب مورد درست عامل بسیار مهمی در موفقیت این تکنیک است.

چه زمانی استفاده از کامپوزیت یا لمینت صحیح است؟

وقتی مشکلات زیر وجود داشته باشند، کامپوزیت و لمینت های دندانی می توانند بسیار مؤثر واقع شوند:

  • اصلاح دندان هایی که کج یا بسیار بد شکل هستند
  • احیاء دندان هایی که شکسته یا لب پر شده اند
  • دندان هایی که لک شده یا بد رنگ شده اند، وقتی درمان های سفید کردن دندان ها عمل نمی کنند
  • دندان هایی که در نتیجه فرسایش کوتاه شده اند
  • دندان هایی که با فاصله زیاد از یکدیگر واقع شده اند
کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

مزایای کامپوزیت های دندانی

هزینه مقرون به صرفه

کامپوزیت ها نسبت به لمینت های دندانی مزایای متعددی دارند، که مهم ترین آنها هزینه است. به طور میانگین لمینت های دندانی هزینه ای دو برابر کامپوزیت ها در بر دارند، که با توجه به اینکه اکثر درمان های زیبایی تحت پوشش بیمه های خدمات درمانی نیستند، برای برخی افراد از اهمیت ویژه ای برخوردار است، به این معنا که احتمال اینکه هزینه های شما بیشتر از بودجه شما شوند زیاد خواهد بود.

یک روزه و فوری بودن درمان

ونیرهای کامپوزیت اغلب می توانند تنها در یک جلسه تکمیل شوند. دندانپزشک شما دندان های شما را برای رزین آماده سازی خواهد کرد سپس ونیرها را مستقیماً روی سطح جلوی دندان ها شکل خواهد داد. رزین با استفاده از نور شدید سفت و محکم خواهد شد و در نهایت ونیرها پولیش خواهند شد.

ونیر کامپوزیت های مستقیم (که تحت عنوان کامپوزیت باندینگ نیز به آنها اشاره می شود) در حقیقت به جای آنکه داخل لابراتوار دندانپزشکی ساخته شوند، مستقیماً روی دندان ها شکل داده می شوند. رزین های همرنگ دندان مستقیماً روی دندان ها اعمال می شوند (همانطور که از نام آنها بر می آید) که همانجا می توانند توسط دندانپزشک شکل داده شوند. رزین شکل داده شده با استفاده از یک نور با شدت بالا سفت و سخت می شود و پس از آن در صورت لزوم، لایه های اضافی رزین می توانند افزوده و شکل داده شوند تا مطلوب ترین نتیجه از نظر زیبایی حاصل شود. وقتی کار به اتمام رسید، رزین باید پولیش شود تا ظاهری طبیعی و شبیه دندان حاصل شود. بنابراین فرایند کامپوزیت های دندانی کمتر تهاجمی است و به میزان قابل توجهی سریع تر از پرسلن ها انجام می شوند.

فرایند انجام لمینت های دندانی طولانی تر می شود، زیرا لازم است ونیرهای دندانی در یک لابراتوار دندانپزشکی آماده شوند و قبل از جلسه دوم برای دندانپزشک ارسال شوند. علاوه بر این، دندان های شما قبل از قرار گرفتن لمینت های آماده شده نیاز به آماده سازی بیشتری خواهند داشت.

بازگشت پذیر بودن

مسلماً بزرگترین مزیتی که ونیرهای کامپوزیتی نسبت به ونیرهای پرسلن و لمینت ها دارند بازگشت پذیر بودن آن است. ونیرهای پرسلن نیاز به تغییر شکل دندان های طبیعی دارند، تا بتوان ونیرها را روی آنها قرار داد. وقتی نوبت به کامپوزیت ها می رسد، حداقل آماده سازی روی دندان های طبیعی نیاز است، به این معنا که آنها به طور دائمی تا اندازه ای تغییر شکل داده نمی شوند که در صورت نیاز مواد کامپوزیت نتوانند برداشته و تعویض شوند.

کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

مزایای لمینت دندانی

مقاوم و با دوام هستند

گرچه کامپوزیت ها مزایای متعدی دارند، اما یک زمینه وجود دارد که آنها نمی توانند با لمینت های دندانی رقابت کنند: دوام. لمینت های دندانی موادی بسیار مستحکم تر از رزین کامپوزیت ها هستند (حتی با وجود بهبود هایی که طی سال ها در مواد رزین داده شده است).

لمینت ها به طور میانگین 10 تا 15 سال دوام دارند، گرچه وقتی شما بهداشت دهانی را به خوبی رعایت کنید و دستور العمل های دندانپزشک را به خوبی دنبال کنید، می توانند حتی مدت بیشتری دوام داشته باشند. کامپوزیت ها حدود نصف این زمان دوام دارند، معمولاً 5 تا 7 سال.

اگر به فکر درمان زیبایی برای دندان های خود هستید، مهم است که این معامله را در نظر بگیرید. یعنی، گرچه کامپوزیت های دندانی ممکن است نصف لمینت ها هزینه در بر داشته باشند، اما تنها نصف آنها نیز دوام می آورند. بنابراین، کدام یک بهتر است؟

اکثر دندانپزشکان موافق هستند که لمینت های دندانی طبیعی ترین نتایج را ارائه می دهند که بیشترین شباهت را به دندان های طبیعی دارند. لمینت کیفیتی شفاف دارد که تقریباً شبیه مینای دندان های طبیعی است. علاوه بر این، بواسطه استحکام بالای موادی که برای ساخت آنها استفاده می شوند و نیز لعابی که روی آنها داده می شود، در برابر ایجاد لکه و لب پر شدن نیز فوق العاده با دوام هستند. از سوی دیگر، ونیرهای کامپوزیتی متخلخل تر هستند، بنابراین بیشتر مستعد لک شدن هستند، به این معنا که ممکن است لازم باشد در رژیم غذایی خود تغییراتی ایجاد کنید، تا از برخی غذاهای خاصی که موجب ایجاد لکه روی دندان ها می شوند پرهیز نمایید. علاوه بر این، کامپوزیت ها نیاز به پولیش دارند تا زیبایی آنها شبیه دندان های طبیعی باشد. با این حال، آنها با یکدیگر قابل مقایسه نیستند.

فرایند آماده سازی لمینت ها پیجیده تر است و اغلب لازم است در طول مدتی که منتظر ساخت آنها در لابراتوار هستید از نمونه های موقتی آنها استفاده کنید. با این حال، برخی دندانپزشکان فناوری CAD/CAM را در اختیار دارند که به آنها کمک می کند روند کار را سرعت ببخشند و تنها در یک جلسه بیمار لمینت های خود را دریافت کند. اگر به فکر دریافت لمینت های دندانی هستید، مهم است نوع فناوری که دندانپزشک مورد نظر شما در اختیار دارد را نیز مورد بررسی قرار دهید. شما می توانید طول درمان را به میان قابل توجهی کوتاه کنید.

راهکارهای درمانی قابل قبول

نکته آخر اینکه، ونیرهای پرسلن یک راهکار درمانی قابل قبول برای همه موارد فرسایش مینای دندان ها، ساییدگی و خوردگی دندان ها، نقص های ژنتیکی، غیر همسطح بودن دندان ها، و غیره هستند. ممکن است کامپوزیت ها گزینه قابل قبولی برای نگرانی های وخیم نباشند. برای مثال، تغییر رنگ قابل توجه، یا مشکل فاصله بین دندان ها ممکن است به اندازه کافی با ونیرهای کامپوزیتی قابل درمان نباشد و باعث شود لمینت های دندانی گزینه بهتری باشند. دندانپزشک با ارزیابی دقیق وضعیت سلامت دهان شما در جلسه مشاوره اولیه مشخص خواهد کرد کدام گزینه برای شما مناسب تر است.

چه زمانی ونیر کامپوزیت یا لمینت گزینه های خوبی نیستند؟

در برخی موقعیت ها، برخی دندان ها یا برخی افراد خاص گزینه های خوبی برای درمان های زیبایی دندان ها نیستند، که ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • دندان هایی که پوسیدگی دارند یا دچار بیماری لثه هستند. این شرایط باید قبل از ساخت ونیرهای دندانی درمان شوند.
  • دندان هایی که ضعیف شده اند. اگر مقدار قابل توجهی از ساختار دندان ها از دست رفته باشد، یا با یک پر شدگی بزرگ جایگزین شده باشد، دندان به اندازه کافی قوی نخواهد بود تا با ونیر دندانی عمل کند. در این صورت، روکش های دندانی راهکار بهتری هستند.
  • دندان هایی که در جای خیلی بدی واقع شده اند یا کج هستند، اوربایت یا آندربایت دارند. درمان ارتودنسی برای اصلاح این مشکلات پیچیده تر مناسب تر است.
  • دندان قروچه (ساییدن و فشردن دندان ها روی یکدیگر) از روی عادت به راحتی می تواند موجب لب پر شدن یا شکستن ونیرهای دندانی شود. دندان قروچه (که تحت عنوان براکسیسم نیز شناخته می شود) باید قبل از قرار گیری کامپوزیت ها یا لمینت های دندانی روی دندان ها درمان شود. محافظ دندان های شبانه ممکن است راهکاری برای برخی از این موارد باشد.

وقتی به این نتیجه رسیدید که ونیرهای کامپوزیتی یا لمینتی می توانند گزینه خوبی برای شما باشند، بر اساس تعدادی عوامل (مانند زمان و بودجه شما، و نوع کاری که نیاز است) باید تصمیم بگیرید کدام یک را انتخاب کنید.

کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

نگهداری از کامپوزیت و لمینت های دندانی

نگهداری از ونیرهای کامپوزیتی و لمینتی نسبتاً ساده است. با این حال، چند توصیه وجود دارند:

  • لطفاً مثل قبل همانطور که برای پیشگیری از مشکلات مربوط به دهان مسواک می زدید و نخ دندان می کشیدید، بهداشت دهان را رعایت کنید. ونیرهای کامپوزیتی و لمینتی عموماً لطیف ترین ترمیم های دندانی برای بافت لثه ها هستند. شما با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن هسچ آسیبی به آنها وارد نخواهید کرد. هر گونه خمیر دندانی که خاصیت سایندگی نداشته باشد قابل قبول است. مراقبت های خوب خانگی این اطمینان را بوجود خواهند آورد که ترمیم های دندانی شما سال ها دوام خواهند داشت.
  • پس از قرار گیری این ترمیم های دندانی روی دندان ها، ممکن است مقداری حساسیت به دماهای خیلی بالا یا پایین احساس شود. مقداری حساسیت کاملاً طبیعی است و معمولاً پس از یک تا دو هفته از بین خواهد رفت. اگر این حساسیت باقی بماند یا موجب نگرانی شما شود، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید.
  • این ترمیم های دندانی بسیار مقاوم هستند و در برابر اکثر فشارهایی که با داشتن یک رژیم غذایی نرمال به آنها وارد می شوند مقاومت می کنند. با این حال، شکستن مغزها با دندان، جویدن گوشت از روی استخوان، یا تافی، یا سیب های سفت ایده خوبی نیستند.
  • اگر می دانید دندان قروچه دارید، اجازه دهید دندانپزشک شما از این موضوع اطلاع پیدا کند. وی می تواند برای شما محافظ دندانی بسازد تا با استفاده از آن فشاری که طی خواب به دندان های شما وارد می شود را به حداقل برساند.
  • مانند هر چیز دیگری که داخل دهان قرار می گیرد، این ترمیم های دندانی نیز مستعد ساییدگی هستند. گاهی اوقات، کامپوزیت ها می توانند کمی لب پر شوند، اما در اکثر موارد ترمیم آنها بسیار ساده است. شخص باید خیلی بد شانس باشد که طی پنج سال نخست کامپوزیت های او لب پر شوند، مگر آنکه مشکل حاد دندان قروچه وجود داشته باشد.
  • در صورتی که با انجام این اقدامات دندانپزشکی تغییرات قابل توجهی در شکل دندان ها بوجود آمده باشد، گاهی ممکن است بیمار حدود یک هفته در ادای برخی حروف مشکل داشته باشد. در موارد نادر، این مشکل بلافاصله برطرف نمی شود، دندانپزشک شمت می تواند تغییراتی در آنها ایجاد کند تا این مشکل برطرف شود.
کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

کدام یک طبیعی تر به نظر می رسد؟

هر دو نوع درمان زیبایی به صورت سفارشی انجام می شوند تا در حد امکان به دندان های طبیعی نزدیک باشند، در حالی که مشکلی که شما می خواهید را برطرف می کنند.

با این حال، لمینت ها در انتها طبیعی تر هستند، زیرا مواد آن نور را دقیقاً شبیه مینای دندان های طبیعی منعکس می کند. ونیرهای کامپوزیتی نیز وقتی پولیش می شوند به دندان های طبیعی شباهت دارند.

کدام یک برای مشکلات وخیم تر مناسب است؟

اگر دندان های شما لکه های پر رنگ دارند، آسیب دیده اند، کج هستند، یا فواصل بزرگ دارند، ممکن است دندانپزشک لمینت ها را به شما پیشنهاد دهد.

ونیرهای کامپوزیتی بیشتر براز مشکلات خفیف تا متوسط مناسب هستند. اگر مشکل شما خیلی وخیم است و با ونیرها قابل برطرف شدن نیست، ممکن است دندانپزشک استفاده از روکش های دندانی یا درمان ارتودنتیک را به شما پیشنهاد دهد.

کدام یک محکم تر است؟

لمینت ها خیلی محکم تر از رزین کامپوزیت ها هستند، به این معنا که آنها کمتر دچار لب پر شدگی می شوند. با این حال، آنها نمی توانند مانند کامپوزیت ها ترمیم شوند و در صورت آسیب دیدن باید همه یک واحد لمینت دندان به طور کامل تعویض شود، که به نسبت بسیار پر هزینه خواهد بود.

از دست رفتن دندان یکی از نگرانی های شایع دندانی است، مخصوصاً وقتی سن افراد بالاتر می رود. درمان های ترمیمی متعددی در دندانپزشکی وجود دارند که به از دست رفتن دندان ها می پردازند تا فضای خالی به جا مانده از افتادن دندان ها را پر کنند. وقتی تعدادی دندان کنار هم از دست می روند، رایج ترین درمان بریج دندانی است.

برخی دندانپزشکان بریج های سنتی را ارائه می دهند، که تحت حمایت روکش های دندانی هستند که روی دندان های کنار فضای خالی به جا مانده از دندان افتاده قرار می گیرند؛ اما برخی دندانپزشکان دیگر هستند که بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی را ارائه می دهند که تحت حمایت ایمپلنت های دندانی هستند که با جراحی داخل استخوان فک قرار داده می شوند. در این مقاله قصد داریم به مقایسه این دو روش درمان بپردازیم تا به بیماران کمک کنیم از بین آنها تکینیکی که بیشتر مناسب شرایط شخصی آنها هست را انتخاب کنند.

 بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج های دندانی سنتی

بریج های دندانی سنتی عموماً در دو جلسه مراجعه به دندانپزشک کار گذاشته می شوند. در جلسه نخست دهان برای درمان آماده می شود و از آن قالبی گرفته می شود که برای طراحی بریج دندانی از آن استفاده می شود. در جلسه دوم، بریج دندانی در جای خود چسبانده می شود.

بریج های سنتی از یک پونتیک تشکیل شده اند، قطعه مرکزی که جایگزین دندان از دست رفته می شود، و روکش های دندانی (که در طرفین فضای خالی و روی دندان های کناری قرار می گیرند. برای جایگذاری بریج، شکل دو دندانی که دقیقاً کنار فضای خالی دندان از دست رفته هستند را تغییر می دهیم. پس از تغییر شکل این دندان ها، قالب ها گرفته می شوند و بریج موقت روی دندان ها قرار داده می شود.

مشخصات طراحی برای لابراتوار دندانپزشکی ارسال می شوند، و در آنجا بریج های دائمی دندانی ساخته می شوند. وقتی بریج کامل می شود، بیمار برای دریافت بریج دندانی خود به مطب مراجعه می کند. روکش های دندانی به دندان هایی که شکل آنها تغییر داده شده است چسبانده می شوند، در حالی که پونتیک بین روکش ها قرار دارد تا فاصله بین دندان ها را پر کند.

مزایا و معایب بریج های سنتی

بریج های سنتی مزایای متعددی ارائه می دهند. این ترمیم ها محکم، با دوام، و جذاب هستند. آنها به شکل مؤثری عملکردهای دهانی را احیاء می کنند در حالی که ظاهر لبخند را نیز بهبود می دهند. علاوه بر این، بریج های سنتی سریع تر و قابل استطاعت تر هستند از بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی هستند.

بریج های سنتی، به ازای تمام مزیت هایی که دارند معایبی نیز دارند که بیماران باید آنها را مد نظر قرار دهند. بریج های سنتی نیاز به تغییر شکل و تراش دندان های سالم دارند. علاوه بر این، آنها نمی توانند از تحلیل بافت استخوان سالمی که اکنون ریشه دندان داخل آن نیست، پیشگیری کنند. به مرور زمان، فک زیر بریج های سنتی ممکن است ضعیف شود یا حتی فرو رفته شود.

 بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج های دندانی بر پایه ایمپلنت

بریج های دندانی بر پایه ایمپلنت های دندانی نیاز به چند مرحله درمان دارند، که در مدت 6 تا 9 ماه انجام می شوند. ابتدا لازم است ایمپلنت های دندانی داخل استخوان فک منطقه ای که دندان آن از دست رفته است کار گذاشته شوند. پس از جراحی، دهان به چند ماه زمان برای بهبود نیاز دارد. در طول این دوره، بافت های استخوانی باید طی فرایندی به نام اسئواینتگریشن با ایمپلنت های دندانی جوش بخورند.

پس از اسئواینتگریشن، برای مرحله دوم درمان برنامه ریزی می شود. در طول این فرایند، لثه ها باز می شوند و پست های اباتمنت به ایمپلنت های دندانی متصل می شوند. پس از این مرحله درمان، باز هم لثه ها برای بهبود نیاز به زمان دارند.

مرحله نهایی درمان ایمپلنت های دندانی عبارت است از جایگذاری بریج های دندانی. از یک ترکیب خاص دندانپزشکی برای چسباندن بریج های دندانی به پست های اباتمنت استفاده می شود. این ماده امنیت بریج دندانی را تضمین می کند تا به بخشی طبیعی شبیه لبخند شما تبدیل شود.

 بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

مزایا و معایب بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی

مشهودترین نقطه ضعف بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی مدت زمان طولانی است که انجام و تکمیل همه مراحل درمان می برد، و نیز هزینه فرایندهای متعددی که باید انجام شوند. با این حال، علیرغم این معایب، بسیاری از بیماران متوجه خواهند شد که این معایب در مقایسه با مزایای که بریج های بر پایه ایمپلنت دارند چیزی نیستند.

بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی نیازی به تغیر شکل دندان های طبیعی مجاور ندارند. بعلاوه، ایمپلنت های دندانی بریج را بدون هیچ خطری در جای خود قرار می دهند بنابراین آنها احساس و عملکردی درست شبیه دندان های طبیعی خواهند داشت، و مراقبت از آنها به اندازه مراقبت از دندان های طبیعی ساده است.

ایمپلنت های دندانی حتی مانند ریشه مصنوعی دندان ها عمل می کنند، که رشد استخوان فک را تحریک می کنند و از تحلیل استخوان پیشگیری می کنند.

مزیت دیگری که ایمپلنت ها دارند این است که در صورتی که از دست رفتن دندان های به جا مانده ادامه پیدا کند یا نیاز باشد دندان های دیگر کشیده شوند، در آینده می توانند به عنوان پایه برای دست دندان کامل بر پایه ایمپلنت های دندانی استفاده شوند. تنها ممکن است نیاز باشد تعدادی دیگر ایمپلنت کاشته شود. در حالی که بریج های سنتی چنین مزیتی ندارند.

سرطان تحت عنوان رشد غیر قابل کنترل سلول هایی تعریف می شود که بافت ها را مورد حمله قرار می دهند و موجب آسیب به آنها می شوند. سرطان دهان به شکل یا زائده یا زخم داخل دهان ظاهر می شود که از بین نمی رود. سرطان دهان، که شامل سرطان های لب ها، زبان، گونه ها، سقف دهان، سخت کام و نرم کام، سینوس ها، و حلق (گلو) می باشد، اگر زود تشخیص داده و درمان نشود می تواند زندگی فرد را به خطر بیندازد.

علائم و نشانه های سرطان دهان کدامند؟

از جمله شایع ترین علائم و نشانه های سرطان دهان عبارتند از:

  • تورم/ ضخیم شدن، توده یا برجستگی، نقاط ناهموار/ پوسته/ یا نواحی فرسوده شده روی لثه ها، لب ها، یا دیگر بخش های داخل دهان.
  • گسترش لکه های مخملی سفید، قرمز، یا لکه دار (سفیدو قرم) داخل دهان.
  • خونریزی بی دلیل داخل دهان.
  • بی حسی، از دست رفتن احساس، یا درد/ حساسیت بی دلیل در هر ناحیه ای از صورت، دهان، یا گردن.
  • زخم های مقاوم صورت، گردن، یا دهان که به راحتی دچار خونریزی می شوند و ظرف دو هفته بهبود پیدا نمی کنند.
  • سوزش یا احساس گیر کردن چیزی در پشت حلق.
  • مشکل در جویدن، بلع، حرف زدن، یا حرکت فک ها یا زبان.
  • گلو درد مزمن، یا تغییر صدا.
  • درد گوش.
  • تغییر در نحوه قرار گرفتن دندان ها یا پروتزهای مصنوعی روی یکدیگر.
  • کاهش وزن قابل توجه.

در صورتی که متوجه هر کدام از این تغییرات شدید، هر چه سریع تر با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

سرطان دهان

سرطان دهان

چه افرادی بیشتر مستعد سرطان دهان هستند؟

بر اساس انجمن سرطان دهان آمریکا، مردان دو برابر بیشتر از زنان دچار سرطان دهان می شوند، و مردان بالای 50 سال بیشتر در معرض خطر قرار دارند.

ریسک فاکتورهایی که مواجهه با سرطان دهان را افزایش می دهند عبارتند از:

  • سیگار کشیدن. افرادی که سیگار معمولی، سیگار برگ، یا پیپ می کشند 6 برابر بیشتر از افراد غیر سیگاری احتمال دارد که دچار سرطان دهان شوند.
  • مصرف تنباکوی بدون دود. افرادی که محصولات تنباکو را به صورت اسنیف (از راه بینی)، جویدن یا قورت دادن استفاده می کنند 50 برابر بیشتر احتمال دارد که دچار سرطان های گونه، لثه، و مخاط لب ها شوند.
  • مصرف بیش از حد الکل. سرطان های دهانی در افرادی که الکل می نوشند 6 برابر بیشتر از افراد دیگر است.
  • سابقه خانوادگی سرطان.
  • قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور آفتاب، مخصوصاً در سنین پایین.
  • ویروس پاپیلومای انسانی (HPV). برخی دسته های خاص HPV از عوامل خطرساز ابتلا به سرطان سلول های Oropharyngeal Squamous هستند.

مهم است دقت داشته باشید که بیش از 25% از تمام موارد سرطان دهان در افرادی اتفاق می افتد که سیگار نمی کشند و تنها گاهگاهی الکل می نوشند.

سرطان دهان

سرطان دهان

سرطان دهان چگونه تشخیص داده می شود؟

به عنوان بخشی از معاینات معمول دندانپزشکی، دندانپزشک شما یک آزمایش غربالگری سرطان دهان انجام می دهد. به طور دقیق تر، دندانپزشک شما هر گونه برجستگی یا تغییرات غیر عادی بافت را در گردن، سر، صورت، و حفره دهان را لمس می کند. دندانپزشک شما هنگام معاینه دهان، به دنبال هر گونه زخم یا تغییر رنگ بافت خواهد بود و نیز اینکه هر گونه علائم و نشانه هایی که در بالا ذکر شده اند را چک خواهد کرد.

برای تشخیص قطعی یک منطقه مشکوک، ممکن است لازم باشد نمونه گیری انجام شود. انواع مختلف نمونه گیری وجود دارند و پزشک شما می تواند بهترین روش را تشخیص دهد. بسیاری از پزشکان نمونه برداری با برس را استفاده نمی کنند زیرا گرچه انجام آن بسیار راحت است، اما در صورت مثبت بودن نمونه برداری با برس، آنها برای تأیید نتایج به نمونه برداری با تیغ نیز نیاز است. علاوه بر این، بسته به اینکه آیا تنها یک تکه یا کل یک منطقه برای مشخص نمودن ماهیت مشکل نیاز است، انواع مختلف نمونه برداری با تیغ نیز وجود دارند، برش و بریدن و درآوردن. برخی پزشکان این نوع نمونه برداری ها را با لیزر انجام می دهند.

سرطان دهان

سرطان دهان

سرطان دهان چگونه درمان می شود؟

سرطان دهان درست مانند دیگر سرطان ها درمان می شود- با جراحی برای برداشتن زائده سرطانی، و پس از آن رادیو تراپی و/ یا شیمی درمانی (درمان دارویی) برای تخریب هر گونه سلول سرطانی باقی مانده.

برای پیشگیری از سرطان دهان چه می توان کرد؟

برای پیشگیری از سرطان دهان:

  • سیگار نکشید یا از فراورده های تنباکو استفاده نکنید و الکل به اندازه بنوشید.
  • رژیم غذایی متعادلی داشته باشید.
  • قرار گرفتن در معرض خورشید را محدود کنید. افزایش قرار گرفتن مکرر باعث افزایش خطر سرطان لب، مخصوصاً لب پایین می شود. وقتی در معرض نور خورشید قرار می گیرید، استفاده از لوسیون های محافظت کننده در برابر اشعه UV-A/B روی پوست و نیز روی لب ها توصیه می شود.

شما با انجام کارهای زیر، می توانید در شناسایی زود هنگام سرطان دهان، در صورت بروز، نقش فعال داشته باشید:

  • حداقل هر ماه یک مرتبه خودتان شرایط دهان خود را ارزیابی کنید. با استفاده از یک نور روشن و آینه، لب ها و جلوی لثه های خود را نگاه و لمس کنید. سر خود را رو به عقب خم کنید و سقف دهان خود را نگاه و لمس کنید. گونه های خود را کنار بکشید تا داخل دهان، مخاط گونه ها، و پشت لثه های خود را بررسی کنید. زبان خود را بیرون بیاوردی و تمام سطوح آن را نگاه کنید، کف دهان را نیز بررسی کنید. پشت حلق خود را نگاه کنید. هر گونه برجستگی یا بزرگ شدگی غذذ لنفاوی در طرفین گردن و زیر فک پایین خود را بررسی کنید. در صورتی که متوجه هر گونه تغییری در ظاهر دهان خود شدید یا هر گونه علامت و نشانهای که در بالا اشاره شد، با دندانپزشک خود تماس بگیرید یا مراجعه نمایید.
  • به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید. گرچه ممکن است شما به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید، اما گاهی اوقات نقاط یا زخم های خطرناک داخل دهان می توانند بسیار نازک و ریزی باشند و دیدن آنها توسط خودتان دشوار باشد. انجمن سرطان آمریکا توصیه می کند افراد بالای 20 سال هر 3 سال یک مرتبه و افراد بالای 40 سال هر سال یک مرتبه برای انجام آزمایشات سرطان دهان مراجعه کنند. در مراجعه بعدی خود به دندانپزشک، از او بخواهید معاینات دهانی را برای شما انجام دهد. شناسایی زود هنگام می تواند احتمال درمان موفق را افزایش دهد.

نمونه های درمانی جراحی خط لبخند



ساعت اول

در ساعت نخست جراحی ایمپلنت دندانی ،محکم و به آرامی، دندان های فک مخالف را روی گاز استریلی که روی منطقه ی جراحی قرار داده شده است فشار دهید و مطمئن شوید گاز استریل در جای خود باقی مانده است. طی چند ساعت نخست گاز استریل را تعویض نکنید تا زمانی که خونریزی کنترل شود. پس یک ساعت، به آرامی می توان گاز را برداشت. در صورتی که خونریزی ادامه داشت، به مدت 30 دقیقه مجددا گاز استریل جدیدی روی محل خونریزی قرار دهید. در صورت لزوم هر 30 تا 40 دقیقه یک مرتبه گاز استریل را تعویض کنید. بهتر است گاز استریل را با آب آشامیدنی معمولی مرطوب کنید و با کمی جابجایی با راحتی روی محل جراحی قرار دهید.

مراقب باشید

مراقبت های لازم در روز جراحی ایمپلنت دندانی

مراقبت های لازم در روز جراحی ایمپلنت دندانی

روز اول پس از جراحی به منطقه ی جراحی فشار وارد نکنید، بعلاوه از شستشوی شدید و نیز کند و کاو آن با هر وسیله ای خودداری کنید. می توانید دندان های خود را به آرامی مسواک بزنید. مصرف دخانیات می تواند مانع بهبودی بافت شود و احتمال ناراحتی و تشکیل حفره های خشک را افزایش خواهد داد. طی مرحله ی بهبود، افراد را به شدت از کشیدن سیگار منع می کنیم.

بهداشت دهان

تمیز نگه داشتن دهان از اهمیت بالایی برخوردار است. شب بعد از جراحی باید دندان های خود را مسواک بزنید، اما در اطراف منطقه ی جراحی این کار را به آرامی انجام دهید. در صورت بروز کوچکترین خونریزی، 24 ساعت پس از جراحی می توانید با محلول آب و نمک (ترکیب 1 قاشق غذا خوری نمک و یک لیوان آب) دهان را شستشو دهید. آب دهان خود را به آرامی بیرون بریزید و اجازه دهید آب داخل سینک بچکد. 2 تا 3 مرتبه در طول روز، مخصوصا پس از خوردن غذا، دهان خود را شستشو دهید.

فعالیت ها

مراقبت های لازم در روز جراحی ایمپلنت دندانی

مراقبت های لازم در روز جراحی ایمپلنت دندانی

به مدت یک روز پس از جراحی فعالیت های مختلف باید روی صندلی یا تخت انجام شوند. خم شدن، بلند کردن اجسام سنگین، یا فعالیت های شدید می توانند خونریزی، تورم و درد را افزایش دهند. تغییر وضعیت از حالت خوابیده به حالت نشسته باید با احتیاط صورت گیرند. اگر به طور ناگهانی برخیزید ممکن است اندکی سرگیجه داشته باشید. در صورتی که به طور منظم ورزش می کنید، باید بدانید که دریافت مایعات و کالری طبیعی شما کاهش یافته است. ورزش کردن طی دوره ی پس از جراحی می تواند منجر به افزایش خونریزی، تورم و ناراحتی شود. طی 3 تا 4 روز نخست پس از جراحی باید از ورزش کردن بپرهیزید.

خونریزی

مراقبت های لازم در روز جراحی ایمپلنت دندانی

مراقبت های لازم در روز جراحی ایمپلنت دندانی

پس از جراحی ممکن است خونریزی وجود داشته باشد و این تا 24- 48 ساعت پس از جراحی غیر طبیعی نیست. به خاطر داشته باشید که خونریزی درون دهان شامل اندکی خون و مقدار زیادی بزاق دهان خواهد بود. قرار دادن گاز استریل روی محل جراحی و فشار آرام آن می تواند خونریزی را کنترل کند.

خونریزی نباید هرگز شدید باشد. در اینصورت، به این معناست که گاز استریل تنها بین دندان ها گیر کرده است و هیچ فشاری روی محل جراحی وارد نمی کند. سعی کنید محل گاز استریل را تغییر دهید. اگر خونریزی ادامه داشت یا مجددا آغاز شد، صاف بایستید یا تکیه دهید، از انجام فعالیت های مختلف بپرهیزید، از کیسه ی یخ استفاده کنید و به مدت 1 ساعت گاز استریل یا به مدت 30 دقیقه چای کیسه ای مرطوب را روی محل جراحی فشار دهید. اسید تانیک موجود در برگ چای، ایجاد لخته ی خون را افزایش می دهد. در صورت ادامه ی خونریزی، با متخصص جراح ایمپلنت خود تماس بگیرید.

تورم

تورم یکی از عوارض طبیعی جراحی کاشت ایمپلنت است و تا 2-3 روز پس از جراحی به حداکثر میزان خود خواهد رسید. با محکم قرار دادن کیسه ی آب سرد، کیسه ی یخ، یا یک کیسه حبوبات منجمد پیچانده درون حوله روی گونه نزدیک محل جراحی، می توان تورم را کاهش داد. این کار باید با فواصل 20 دقیقه ای انجام شود (20 دقیقه گذاشته شود و 20 دقیقه کنار گذاشته شود). اگر برای کاهش تورم دارویی برای شما تجویز شده است، طبق ساعت آن را مصرف کنید.

درد

متاسفانه اکثر جراحی های دهان با مقداری ناراحتی همراه است. معمولا داروهای مسکن تجویز می شوند. اگر قبل از بین رفتن اثر داروی بی حسی مسکن مصرف کنید، قادر خواهید بود درد و ناراحتی را به خوبی کنترل کنید. داروهای مسکن قوی تر در برخی بیماران موجب تهوع خواهند شد، اما اگر پیش از دریافت داروی مسکن کمی غدا بخورید، احتمال تهوع کاهش خواهد یافت. تاثیرات داروهای مسکن روی افراد مختلف، متفاوت است. اگر در ابتدا درد شما کاهش نیافت، می توانید از قرص های آسپرین یا ایبوپروفن استفاده کنید. گاهی اوقات، برخی بیماران نیاز دارند هر بار دو قرص به طور همزمان مصرف کنند. به خاطر داشته باشید که شدیدترین درد معمولا ظرف 6 ساعت پس از از بین رفتن تاثیر داروی بی حسی بروز پیدا خواهد کرد؛ پس از آن، نیاز شما به مسکن کمتر خواهد بود. از مصرف زیاد مسکن ها خودداری کنید و در صورت لزوم با جراح ایمپلنت خود تماس بگیرید.

رژیم غذایی

مراقبت های لازم در روز جراحی ایمپلنت دندانی

مراقبت های لازم در روز جراحی ایمپلنت دندانی

از غذاهای مقوی تغذیه کنید که بتوان به راحتی آنها را خورد. از مایعات و غذاهای داغ به شدت بپرهیزید. طی چند روز نخست پس از جراحی از نی استفاده نکنید. گاهی اوقات، البته نه همیشه، توصیه می شود روزهای اول غذاهای آبکی و میکس شده (سوپ، پودینگ، ماست، میلک شیک و غیره) بخورید. تا زمانی که بی حسی زبان برطرف شود از خوردن غذاهای جویدنی بپرهیزید. از خوردن غذاهایی مثل برنج، انواع دانه ها، تخمه ی آفتابگردان، ذرت بو داده و غیره اجتناب کنید زیرا ممکن است ذرات آنها در محل جراحی گیر کنند. چند روز پس از آن می توانید به تدریج به رژیم غذایی عادی خود بازگردید. به هیچ عنوان وعده های غذایی خود را حذف نکنید. با خوردن مواد غذایی مقوی حس بهتری خواهید داشت، قوی تر خواهید بود، حس ناراحتی کمتری خواهید داشت و بهبودی شما سریع تر خواهد بود. اگر مبتلا به دیابت هستید، عادات غذایی معمول خود را ادامه دهید یا دستورالعمل های پزشک خود را دنبال کنید.

تهوع

در نتیجه ی قورت دادن خون، ناراحتی، داروهای بی حس کننده و مسکن، ممکن است تهوع و استفراق داشته باشید. تهوع پس از جراحی را می توان با خود درمانی کاهش داد. جرعه جرعه نوشیدن کولای بدون گاز، یا آبجوی زنجبیل می تواند کمک کننده باشد. در صورتی که حالت تهوع شما ادامه داشت، مصرف مسکن های خود را قطع کنید و به جای آن از مسکن هایی استفاده کنید که دریافت آنها از داروخانه نیاز به نسخه ی پزشک ندارند.

امروزه، استفاده از ایمپلنت به منظور جایگزینی دندان از دست رفته، بهبود عملکرد دندان‌ها و افزایش زیبایی، یکی از درمان‌های ضروری محسوب می‌شود. این فرایند عبارت است از آزمایشات و معاینات اولیه، تشخیص، تصویربرداری خاص با اشعه‌ی ایکس، بیهوشی حین جراحی کاشت ایمپلنت و دیگر مراحلی که در مقالات دیگر به شرح آنها پرداخته‌ایم.

در صورت عدم وجود استخوان کافی برای کاشت ایمپلنت چه کار باید کرد؟

پیوند استخوان پیش از کاشت ایمپلنت دندانی

پیوند استخوان پیش از کاشت ایمپلنت دندانی

 

جایگزینی ایمپلنت مستلزم آن است که حجم کافی استخوان وجود داشته باشد و از کیفیت بیولوژیکی بالایی برخوردار باشد. با این حال، در برخی افراد تحلیل استخوان پس از کشیدن دندان یا از دست رفتن آن باعث می‌شود به میزان کافی استخوان باقی نماند تا بتواند ایمپلنت را درون خود نگه دارد و از آن حمایت کند. گاهی اوقات برای بهبود زیبایی و عملکردی دندان نیاز است ایمپلنت در محلی استراتژیک قرار گیرد. برای افزایش زیبایی ظاهری نیاز است بافت نرم یک پایه‌ی استخوانی داشته باشد، “بافت نرم روی بافت سخت قرار گیرد”.

طرح درمان پیوند استخوان مستلزم انتخاب تکنیک جراحی و مواد پیوند مناسب است. طرح درمان ضعیف یا اجرای بد آن ممکن است منجر به جذب مجدد یا تحلیل مواد پیوندی شود یا اینکه پیوند آن با شکست مواجه شود. بعلاوه، ممکن است به جای استخوان اصلی، بافت فیبروز جایگزین بافت‌های تحلیل رفته شود.

با استفاده از چند فرایند می‌توان استخوان لازم را تامین نمود:

  • در فک بالا، بالاتر از دندان‌های عقب، امکان افزایش ارتفاع استخوان موجود وجود دارد که از طریق ایجاد استخوان جدید در سینوس انجام می‎شود. این فرایند “تقویت سینوس” (sinus augmentation) نامیده می‌شود. نتایج کار جراح زبردست در این محل کاملا قابل پیش بینی خواهد بود و بدون موفقیت کلی و عمومی این تکنیک، بسیاری بیماران شرایط لازم برای دریافت ایمپلنت را نخواهند داشت، مخصوصا در بخش‌هایی از دهان که معمولا بیشتر در معرض از دست رفتن دندان قرار می‌گیرند.
  • به روش‌های مختلفی می‌توان استخوان افزود؛ با این حال، یکی از ساده‌ترین کارها برداشتن استخوان از جای دیگر بدن و انتقال آن به عنوان “پیوند استخوان آنله” به یک منطقه‌ی ضعیف است. تکه‌ی استخوان جدید، به تدریج به منطقه‌ی زیر آن پیوند خواهد خورد و پس از بهبودی کامل، ایمپلنت در جای مناسب خود کاشته خواهد شد.

استخوان اضافی از کجا تامین می‌شود؟

پیوند استخوان پیش از کاشت ایمپلنت دندانی

پیوند استخوان پیش از کاشت ایمپلنت دندانی

 

این استخوان از جاهای مختلفی برداشته می‌شود اما معمولا از پشت دندان‌های عقب در فک پایین یا از چانه گرفته می‌شود. گاهی اوقات این استخوان از لگن یا استخوان قلم پا (درشت نی- tibia) گرفته می‌شود. با مشاهده اینکه استخوان خودتان در جای دیگر دهان، استخوان بوجود می‌آورد، شما را ترغیب خواهد کرد تا ناراحتی‌هایی که در عضو اهداء کننده و نیز محل جراحی احساس می‌کنید را تحمل کنید. بسیاری از افراد فکر می‌کنند این کار و ناراحتی‌های بیشتر از آن هم ارزش انجام آن را دارد، زیرا استخوان هر فردی برای پیوند در بدن او به عنوان “استاندارد طلایی” تلقی می‌شود.

گزینه‌های جایگزین استخوان فرد

برای افرادی که در پی راهکاری ساده‌تر و در عین حال آرام‌تر هستند، منابع دیگری نیز وجود دارند که برای پیوند استخوان مورد استفاده قرار می‌گیرند، از جمله استخوان گاو، استخوان خوک یا مواد مرکب از مواد مصنوعی که به طور ویژه برای امن ساختن آن برای استفاده در انسان تهیه شده‌اند. تمام این مواد، شامل استخوان خود فرد، چارچوبی بوجود می‌آورند که استخوان جدید درون آن رشد خواهد کرد تا چند ماه بعد برای دریافت ایمپلنت دندانی آماده باشد.

استخوان جدید، از 3 تا 12 ماه قبل از اینکه برای دریافت ایمپلنت آماده باشد، می‌تواند هر چیزی را درون خود نگه دارد. برای رفتن به مرحله‌ی بعد عجله نداشته باشید. در صورتی که نیاز است بخش بزرگی به عنوان پیوند دریافت کنید مدت زمان بیشتری طول خواهد کشید تا استخوان شکل بگیرد.

هر جراح برای ایجاد استخوان جدید روش خاص خود را خواهد داشت. برخی از آنها از یک تکنیک تکمیلی تحت عنوان “بازسازی هدایت شده‌ی بافت- guided tissue regeneration” استفاده خواهند کرد. با استفاده از این تکنیک، با قرار دادن یک مانع بین سلول‌های استخوانی که به آهستگی حرکت می‌کنند و سلول‌های بافت نرم درون مخاط دهان که سریع حرکت می‌کنند، به دسته‌ی اول زمان کافی داده می‌شود تا فضای خالی را پر کنند. این مانع “قابل جذب” بوده و چند ماه پس از آنکه کار خود را به اتمام برساند به طور طبیعی ناپدید خواهد شد.

آیا پیوند استخوان طول درمان را تغییر خواهد داد؟

پیوند استخوان پیش از کاشت ایمپلنت دندانی

پیوند استخوان پیش از کاشت ایمپلنت دندانی

 

در صورتی که به پیوند استخوان نیاز دارید، این فرایند قطعا طول درمان را افزایش خواهد داد؛ با این حال، در صورتی که با موفقیت انجام شود، نتایج کاشت ایمپلنت بهبود چشمگیری خواهند داشت. زمانی که این پیوند در جلوی دهان انجام شود به افزایش زیبایی نیز کمک می‌کند.

برای انجام پیوند استخوان، جراح باید مهارت بیشتری داشته باشد زیرا پیچیده‌تر از کاشت ساده‌ی ایمپلنت دندانی به تنهایی خواهد بود.

در برخی موقعیت‌های خاص برخی جراحان پیشنهاد می‌کنند کاشت ایمپلنت، پیوند استخوان و قرار دادن غشاء میانی به عنوان مانع، همگی در یک جلسه به صورت ترکیبی انجام شوند. این باعث می‌شود طول درمان به نحو چشمگیری کاهش یابد و نتایجی در پی داشته باشد که دستیابی به آنها به هر طریق دیگری دشوار خواهد بود. با این حال، برخی جراحان هنوز هم ترجیح می‌دهند فرایند پیوند استخوان را به صورت مجزا انجام دهند به گونه‌ای که ایمپلنت زمانی کاشته شود که پیوند استخوان به طور موفق انجام شده باشد.

هر فرایندی که برای افزایش حجم استخوان انتخاب شود، زمان، تلاش و هزینه‌ای که می‌شود ارزش انجام آن را خواهد داشت.

ایمپلنت دندانی چیست؟

ایمپلنت‌های دندانی ابزارهای مکانیکی هستند که برای جایگزینی هر یک از دندان‌های از دست رفته طراحی شده‌اند. ایمپلنت‌ها به عنوان ریشه‌های مصنوعی دندان عمل می‌کنند که روی سر هر یک از آنها دندان مصنوعی (روکش دندان، بریج، یا دنچر ) قرار می‌گیرد.

انواع ایمپلنتهای دندانی

ایمپلنت‌های دندانی داخل استخوانی شبیه ریشه‌ی دندان Endosseous root-form

این نوع ایمپلنت از رایج‌ترین ایمپلنت‌های دندانی هستند. Endosseous یا داخل استخوانی به این حقیقت اشاره دارد که ایمپلنت درون استخوان قرار می‌گیرد. root form یا شبیه ریشه‌ی دندان نیز حاکی از آن است که شکل ایمپلنت چیزی مشابه ریشه‍ی دندان‌های طبیعی تک ریشه است.

ایمپلنت‌های دندانی با قابلیت جوش خوردن با استخوان Osseointegrated

اصطلاح Osseointegrated به این حقیقت اشاره دارد که ارتباط مستقیمی بین سطح ایمپلنتها و بافت زنده‌ی استخوان وجود دارد. عملا تمامی ایمپلنت‌های داخل استخوانی شبیه ریشه‌ی دندان قابلیت جوش خوردن با استخوان را دارند.

اجزاء تشکیل دهنده‌ی ایمپلنت

اجزاء ایمپلنت دندانی

اجزاء ایمپلنت دندانی

1.     فیکسچر Fixture

فیکسچر به بخشی از ایمپلنتها گفته می‌شود که درون استخوان فک قرار می‌گیرد و با آن جوش می‌خورد. در واقع زیر خط لثه قرار می‌گیرد و از نظر عملی معادل ریشه‌ی مصنوعی دندان محسوب می‌شود.

الف) ساختار فیکسچر

فیکسچرهای ایمپلنت‌هایی که قابلیت جوش خوردن با استخوان را دارند از جنس فلز تیتانیوم هستند. این فلز ممکن است خالص (بیش از 5/99 % فلز خالص) یا از جنس آلیاژ (ترکیب تیتانیوم و آلومینیوم و وندیوم، تا استحکام آن افزایش یابد و در برابر شکست مقاوم شود) باشد.

فیکسچر ممکن است سوراخ دار یا توپر، استوانه‌ای یا پیچ مانند باشد.

ب) سطوح خاص فیکسچر

سطح فلزی بخش فیکسچر ایمپلنتها ممکن است صاف و صیقلی باشد یا اینکه برخی تولیدکنندگان این سطح را به صورت زبر، ماشینی یا ناهموار و دارای بافت تولید می‌کنند تا در سطح میکروسکوپی زبر باشد.

این کار موجب می‌شود کل سطح خارجی فیکسچر افزایش یابد، در نتیجه میزان پیوند استخوان با ایمپلنتها افزایش می‌یابد.

ج) روکش‌های خاص فیکسچر

اجزاء ایمپلنت دندانی

اجزاء ایمپلنت دندانی

 

گاهی اوقات سطح فیکسچر پوشیده از مواد خاصی است که قابلیت تولید استخوان را دارند، از جمله هیدروکسی آپاتیت. برخی تولیدکنندگان احساس می‌کنند که این به تسریع روند پیوند (جوش خوردن) فیکسچر با استخوان کمک می‌کند.

2.     پیچ هیلینگ/ روکش

این قطعه در یک جراحی دو مرحله‌ای در جای خود قرار می‌گیرد؛ این پیچ حفره‌ی اباتمنت را پوشش می‌دهد و توسط بافت / مخاط لثه پوشانده می‌شود و درون ایمپلنت دندانی قرار می‌گیرد.

3.     اباتمنت

بخش اباتمنت ایمپلنت دندانی، بخشی است که در بالای خط لثه قرار می‌گیرد. این بخش سایر اجزاء دندان (روکش، بریج و دنچر) که روی آن قرار می‌گیرند را حمایت می‌کند و امنیت لازم را برای آنها فراهم می‌آورد. این قطعه در یک جراحی یک مرحله‌ای یا پس از برداشتن پوشش ایمپلنت روی آن قرار می‌گیرد. اغلب این بخش به لثه / بافت لثه‌ای می‌چسبد و می‌تواند اندازه و رنگ‌های مختلفی داشته باشد.

عموما تا پس از پایان روند جوش خوردن ایمپلنت با دندان، اباتمنت به فیکسچر دندان افزوده نمی‌شود (روی آن پیچ نمی‌شود).

اباتمنت در انواع مختلف وجود دارند: موقت؛ پیش ساخته (صاف، زاویه دار)؛ دست ساز (زیرکونیا، تیتانیوم، سایر فلزها)؛ و اباتمنت‌هایی که برای اتصال به اوردنچر استفاده می‌شوند.

پس از برداشتن اباتمنت، متخصص کاشت ایمپلنت از سطح بافت لثه قالبی تهیه می‌نماید. بسته به شرایط بالینی بیمار، از انواع قالب‌ها در اندازه‌های مختلف و در انواع متفاوت تری باز (open-tray) و تری بسته (closed-tray) استفاده می‌شود.

4.     پیچ اباتمنت

این قطعه کمک می‌کند اباتمنت به فیکسچر ایمپلنت متصل باقی بماند؛ اکثر اوردنچرها دارای پیچی هستند که به خود آنها متصل است.

5.     پروتز دندانی

پروتز دندانی به دندان مصنوعی (روکش، بریج، دنچر) گفته می‌شود که ایمپلنت آن را حمایت می‌کند و نگه می‌دارد.

بسته به طرح آن، ممکن است با چسب یا با پیچ شدن (مانند روکش یا بریج) در جای خود قرار گیرد یا اینکه مانند گیره با صدای کلیک در جای خود فرو رود (مانند دنچر).

چه کسانی بهترین گزینه‌ها برای ایمپلنت‌های دندانی هستند؟

به محضی که دندانپزشک تصمیم بگیرد که ایمپنت بهترین گزینه‌ی درمان برای شخص است، باید ویژگی‌های فرد مورد بررسی قرار گیرند که آیا شرایط لازم برای دریافت ایمپلنت را دارد.

عواملی که باید مورد بررسی قرار گیرند عبارتند از:

  1. سلامت عمومی بیمار و شرایط پزشکی که ممکن است کاشت ایمپلنت را با مشکل مواجه سازد.

حمله‌ی قلبی یا مغزی که اخیرا رخ داده است، جراحی دریچه‌ی مصنوعی قلب، کاهش عملکرد سیستم ایمنی بدن، مشکلاتی از قبیل خونریزی یا انعقاد خون، درمان فعال غدد بد خیم، سوء مصرف مواد مخدر و بیماری‌های ذهنی.

داروهایی که بیمار استفاده می‌کند، مخصوصا داروهای درمان سرطان که مانع انعقاد خون می‌شوند، می‌توانند روی نتایج جراحی ایمپلنت تاثیر سوء داشته باشند.

  1. عادات بیمار که ممکن است در روند درمان کاشت ایمپلنت اختلال ایجاد کنند.
اجزاء ایمپلنت دندانی

اجزاء ایمپلنت دندانی

 

کاشت ایمپلنتهای دندانی در افراد سیگاری در دراز مدت کمتر با موفقیت مواجه می‌شود. به نظر، کشیدن سیگار موجب کاهش تراکم و کیفیت استخوان می‌شود و روند بهبود زخم را با مشکل مواجه می‌سازد. البته به این معنا نیست که افراد سیگاری به هیچ عنوان نباید تحت درمان کاشت ایمپلنت قرار گیرند بلکه باید به این نکته توجه کنند، در صورتی که این عادت خود را ترک نکنند احتمال شکست درمان ایمپلنت آنها افزایش خواهد یافت.

دندان قروچه یا فشردن دندان‌ها روی یکدیگر یکی دیگر از عاداتی است موفقیت درمان کاشت ایمپلنتها را به خطر خواهد انداخت. این عمل فشار زیادی به سطح اتصال استخوان فک و ایمپلنت وارد می‌کند و این بار بیومکانیکی می‌تواند موجب شکسته شدن ایمپلنتهای دندان شود. برای پیشگیری از این اتفاق، بیمار باید پیش از آغاز درمان به فکر راهکاری برای کنترل این عادت باشد، از جمله استفاده از محافظ دندان.

عدم رعایت بهداشت بیشترین تاثیر روی نتایج درمان ایمپلنتها را دارد. بهداشت نامناسب دهان و دندان احتمال بروز عفونت و بیماری‌هایی همچون پری ایمپلنتیت را افزایش خواهد داد.

  1. تراکم و حجم استخوان فک در محل قرار گیری ایمپلنت.
اجزاء ایمپلنت دندانی

اجزاء ایمپلنت دندانی

متخصص کاشت ایمپلنت، پیش از کاشت ایمپلنتها در استخوان فک باید تراکم استخوان را بسنجد تا اطمینان حاصل نماید که استخوان به میزان کافی استحکام دارد که ایمپلنت را درون خود حفظ کند.

  1. شرایط سنی بیمار.

یکی از قوانین کلی برای کاشت ایمپلنتهای دندانی این است که این جراحی باید تا سن 18 تا 19 سالگی به تعویق بیافتد زیرا تا آن زمان استخوان فک در حال رشد است. از طرف دیگر، سن بالای بیمار ممکن است پوکی استخوان را به همراه داشته باشد و نیاز باشد پیش از جراحی، استخوان فک تقویت شود یا پیوند استخوان صورت گیرد.

برگه‌ها

بخش تخصصی جراحی خط لبخند





لثه‌های سالم و متناسب می‌توانند به عنوان قابی زیبا برای دندان‌های زیبا باشند. با این وجود، لثه‌های بزرگ می‌توانند زیبایی دندان‌ها را پنهان سازند، لبخندی لثه‌ای بوجود آورند که موجب پایین آمدن اعتماد به نفس برخی افراد خواهد شد. با استفاده از تکنیک لیزر در دندانپزشکی می‌توان با کمترین درد و خونریزی، این مشکل را به سادگی برطرف نمود و ظاهری زیبا به دندان‌ها و لثه‌ها بخشید.

مقالات تخصصی جراحی خط لبخند



یک لبخند زیبا یکی از اجزاء زیبایی است. ظاهر دندان های شما تأثیری قابل توجه روی اعتماد به نفس شما دارد و همزمان باعث می شود جذاب تر و زیباتر به نظر برسید. اگر به دلیل وجود فواصل غیر یکسان بین دندان های خود هنگام لبخند زدن احساس راحتی ندارید، این دیگر یک مشکل غیر قابل حل نیست. به لطف دندانپزشکی زیبایی مدرن، شما می توانید هنگام مصاحبت با افراد از لبخند زیبای خود لذت ببرید.

ونیر کامپوزیت ها و لمینت های دندانی راهکارهای زیبایی دندانپزشکی هستند و راهکارهایی جدید که با کمک آنها می توانید از دندان های سالم، سفید و درخشان لذت ببرید. آنها نازک، شفاف، و از موادی همرنگ دندان ها و به صورت سفارشی ساخته می شوند و روی سطح جلوی دندان ها قرار می گیرند و مشکلات دندانی متعددی را برطرف می کنند. تصمیم گیری برای انتخاب اینکه کدام تکنیک برای شما مناسب تر است به عوامل مختلفی بستگی دارد. پس از ملاحظات با دقت مزایا و معایب هر دو نوع راهکارهای زیبایی می توانید هر یک را ارزیابی کنید تا به یک نتیجه گیری معقول برسید.

گزینه های مناسب برای کامپوزیت یا لمینت دندانی

قبل از انتخاب یک نوع خاص از این راهکارهای زیبایی، باید ابتدا بررسی کنید آیا کامپوزیت ها و لمینت های دندانی گزینه های درست و مناسبی برای شما هستند یا خیر. ونیرهای دندانی برای همه افراد یا همه دندان ها مناسب نیستند؛ بنابراین انتخاب مورد درست عامل بسیار مهمی در موفقیت این تکنیک است.

چه زمانی استفاده از کامپوزیت یا لمینت صحیح است؟

وقتی مشکلات زیر وجود داشته باشند، کامپوزیت و لمینت های دندانی می توانند بسیار مؤثر واقع شوند:

  • اصلاح دندان هایی که کج یا بسیار بد شکل هستند
  • احیاء دندان هایی که شکسته یا لب پر شده اند
  • دندان هایی که لک شده یا بد رنگ شده اند، وقتی درمان های سفید کردن دندان ها عمل نمی کنند
  • دندان هایی که در نتیجه فرسایش کوتاه شده اند
  • دندان هایی که با فاصله زیاد از یکدیگر واقع شده اند
کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

مزایای کامپوزیت های دندانی

هزینه مقرون به صرفه

کامپوزیت ها نسبت به لمینت های دندانی مزایای متعددی دارند، که مهم ترین آنها هزینه است. به طور میانگین لمینت های دندانی هزینه ای دو برابر کامپوزیت ها در بر دارند، که با توجه به اینکه اکثر درمان های زیبایی تحت پوشش بیمه های خدمات درمانی نیستند، برای برخی افراد از اهمیت ویژه ای برخوردار است، به این معنا که احتمال اینکه هزینه های شما بیشتر از بودجه شما شوند زیاد خواهد بود.

یک روزه و فوری بودن درمان

ونیرهای کامپوزیت اغلب می توانند تنها در یک جلسه تکمیل شوند. دندانپزشک شما دندان های شما را برای رزین آماده سازی خواهد کرد سپس ونیرها را مستقیماً روی سطح جلوی دندان ها شکل خواهد داد. رزین با استفاده از نور شدید سفت و محکم خواهد شد و در نهایت ونیرها پولیش خواهند شد.

ونیر کامپوزیت های مستقیم (که تحت عنوان کامپوزیت باندینگ نیز به آنها اشاره می شود) در حقیقت به جای آنکه داخل لابراتوار دندانپزشکی ساخته شوند، مستقیماً روی دندان ها شکل داده می شوند. رزین های همرنگ دندان مستقیماً روی دندان ها اعمال می شوند (همانطور که از نام آنها بر می آید) که همانجا می توانند توسط دندانپزشک شکل داده شوند. رزین شکل داده شده با استفاده از یک نور با شدت بالا سفت و سخت می شود و پس از آن در صورت لزوم، لایه های اضافی رزین می توانند افزوده و شکل داده شوند تا مطلوب ترین نتیجه از نظر زیبایی حاصل شود. وقتی کار به اتمام رسید، رزین باید پولیش شود تا ظاهری طبیعی و شبیه دندان حاصل شود. بنابراین فرایند کامپوزیت های دندانی کمتر تهاجمی است و به میزان قابل توجهی سریع تر از پرسلن ها انجام می شوند.

فرایند انجام لمینت های دندانی طولانی تر می شود، زیرا لازم است ونیرهای دندانی در یک لابراتوار دندانپزشکی آماده شوند و قبل از جلسه دوم برای دندانپزشک ارسال شوند. علاوه بر این، دندان های شما قبل از قرار گرفتن لمینت های آماده شده نیاز به آماده سازی بیشتری خواهند داشت.

بازگشت پذیر بودن

مسلماً بزرگترین مزیتی که ونیرهای کامپوزیتی نسبت به ونیرهای پرسلن و لمینت ها دارند بازگشت پذیر بودن آن است. ونیرهای پرسلن نیاز به تغییر شکل دندان های طبیعی دارند، تا بتوان ونیرها را روی آنها قرار داد. وقتی نوبت به کامپوزیت ها می رسد، حداقل آماده سازی روی دندان های طبیعی نیاز است، به این معنا که آنها به طور دائمی تا اندازه ای تغییر شکل داده نمی شوند که در صورت نیاز مواد کامپوزیت نتوانند برداشته و تعویض شوند.

کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

مزایای لمینت دندانی

مقاوم و با دوام هستند

گرچه کامپوزیت ها مزایای متعدی دارند، اما یک زمینه وجود دارد که آنها نمی توانند با لمینت های دندانی رقابت کنند: دوام. لمینت های دندانی موادی بسیار مستحکم تر از رزین کامپوزیت ها هستند (حتی با وجود بهبود هایی که طی سال ها در مواد رزین داده شده است).

لمینت ها به طور میانگین 10 تا 15 سال دوام دارند، گرچه وقتی شما بهداشت دهانی را به خوبی رعایت کنید و دستور العمل های دندانپزشک را به خوبی دنبال کنید، می توانند حتی مدت بیشتری دوام داشته باشند. کامپوزیت ها حدود نصف این زمان دوام دارند، معمولاً 5 تا 7 سال.

اگر به فکر درمان زیبایی برای دندان های خود هستید، مهم است که این معامله را در نظر بگیرید. یعنی، گرچه کامپوزیت های دندانی ممکن است نصف لمینت ها هزینه در بر داشته باشند، اما تنها نصف آنها نیز دوام می آورند. بنابراین، کدام یک بهتر است؟

اکثر دندانپزشکان موافق هستند که لمینت های دندانی طبیعی ترین نتایج را ارائه می دهند که بیشترین شباهت را به دندان های طبیعی دارند. لمینت کیفیتی شفاف دارد که تقریباً شبیه مینای دندان های طبیعی است. علاوه بر این، بواسطه استحکام بالای موادی که برای ساخت آنها استفاده می شوند و نیز لعابی که روی آنها داده می شود، در برابر ایجاد لکه و لب پر شدن نیز فوق العاده با دوام هستند. از سوی دیگر، ونیرهای کامپوزیتی متخلخل تر هستند، بنابراین بیشتر مستعد لک شدن هستند، به این معنا که ممکن است لازم باشد در رژیم غذایی خود تغییراتی ایجاد کنید، تا از برخی غذاهای خاصی که موجب ایجاد لکه روی دندان ها می شوند پرهیز نمایید. علاوه بر این، کامپوزیت ها نیاز به پولیش دارند تا زیبایی آنها شبیه دندان های طبیعی باشد. با این حال، آنها با یکدیگر قابل مقایسه نیستند.

فرایند آماده سازی لمینت ها پیجیده تر است و اغلب لازم است در طول مدتی که منتظر ساخت آنها در لابراتوار هستید از نمونه های موقتی آنها استفاده کنید. با این حال، برخی دندانپزشکان فناوری CAD/CAM را در اختیار دارند که به آنها کمک می کند روند کار را سرعت ببخشند و تنها در یک جلسه بیمار لمینت های خود را دریافت کند. اگر به فکر دریافت لمینت های دندانی هستید، مهم است نوع فناوری که دندانپزشک مورد نظر شما در اختیار دارد را نیز مورد بررسی قرار دهید. شما می توانید طول درمان را به میان قابل توجهی کوتاه کنید.

راهکارهای درمانی قابل قبول

نکته آخر اینکه، ونیرهای پرسلن یک راهکار درمانی قابل قبول برای همه موارد فرسایش مینای دندان ها، ساییدگی و خوردگی دندان ها، نقص های ژنتیکی، غیر همسطح بودن دندان ها، و غیره هستند. ممکن است کامپوزیت ها گزینه قابل قبولی برای نگرانی های وخیم نباشند. برای مثال، تغییر رنگ قابل توجه، یا مشکل فاصله بین دندان ها ممکن است به اندازه کافی با ونیرهای کامپوزیتی قابل درمان نباشد و باعث شود لمینت های دندانی گزینه بهتری باشند. دندانپزشک با ارزیابی دقیق وضعیت سلامت دهان شما در جلسه مشاوره اولیه مشخص خواهد کرد کدام گزینه برای شما مناسب تر است.

چه زمانی ونیر کامپوزیت یا لمینت گزینه های خوبی نیستند؟

در برخی موقعیت ها، برخی دندان ها یا برخی افراد خاص گزینه های خوبی برای درمان های زیبایی دندان ها نیستند، که ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • دندان هایی که پوسیدگی دارند یا دچار بیماری لثه هستند. این شرایط باید قبل از ساخت ونیرهای دندانی درمان شوند.
  • دندان هایی که ضعیف شده اند. اگر مقدار قابل توجهی از ساختار دندان ها از دست رفته باشد، یا با یک پر شدگی بزرگ جایگزین شده باشد، دندان به اندازه کافی قوی نخواهد بود تا با ونیر دندانی عمل کند. در این صورت، روکش های دندانی راهکار بهتری هستند.
  • دندان هایی که در جای خیلی بدی واقع شده اند یا کج هستند، اوربایت یا آندربایت دارند. درمان ارتودنسی برای اصلاح این مشکلات پیچیده تر مناسب تر است.
  • دندان قروچه (ساییدن و فشردن دندان ها روی یکدیگر) از روی عادت به راحتی می تواند موجب لب پر شدن یا شکستن ونیرهای دندانی شود. دندان قروچه (که تحت عنوان براکسیسم نیز شناخته می شود) باید قبل از قرار گیری کامپوزیت ها یا لمینت های دندانی روی دندان ها درمان شود. محافظ دندان های شبانه ممکن است راهکاری برای برخی از این موارد باشد.

وقتی به این نتیجه رسیدید که ونیرهای کامپوزیتی یا لمینتی می توانند گزینه خوبی برای شما باشند، بر اساس تعدادی عوامل (مانند زمان و بودجه شما، و نوع کاری که نیاز است) باید تصمیم بگیرید کدام یک را انتخاب کنید.

کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

نگهداری از کامپوزیت و لمینت های دندانی

نگهداری از ونیرهای کامپوزیتی و لمینتی نسبتاً ساده است. با این حال، چند توصیه وجود دارند:

  • لطفاً مثل قبل همانطور که برای پیشگیری از مشکلات مربوط به دهان مسواک می زدید و نخ دندان می کشیدید، بهداشت دهان را رعایت کنید. ونیرهای کامپوزیتی و لمینتی عموماً لطیف ترین ترمیم های دندانی برای بافت لثه ها هستند. شما با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن هسچ آسیبی به آنها وارد نخواهید کرد. هر گونه خمیر دندانی که خاصیت سایندگی نداشته باشد قابل قبول است. مراقبت های خوب خانگی این اطمینان را بوجود خواهند آورد که ترمیم های دندانی شما سال ها دوام خواهند داشت.
  • پس از قرار گیری این ترمیم های دندانی روی دندان ها، ممکن است مقداری حساسیت به دماهای خیلی بالا یا پایین احساس شود. مقداری حساسیت کاملاً طبیعی است و معمولاً پس از یک تا دو هفته از بین خواهد رفت. اگر این حساسیت باقی بماند یا موجب نگرانی شما شود، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید.
  • این ترمیم های دندانی بسیار مقاوم هستند و در برابر اکثر فشارهایی که با داشتن یک رژیم غذایی نرمال به آنها وارد می شوند مقاومت می کنند. با این حال، شکستن مغزها با دندان، جویدن گوشت از روی استخوان، یا تافی، یا سیب های سفت ایده خوبی نیستند.
  • اگر می دانید دندان قروچه دارید، اجازه دهید دندانپزشک شما از این موضوع اطلاع پیدا کند. وی می تواند برای شما محافظ دندانی بسازد تا با استفاده از آن فشاری که طی خواب به دندان های شما وارد می شود را به حداقل برساند.
  • مانند هر چیز دیگری که داخل دهان قرار می گیرد، این ترمیم های دندانی نیز مستعد ساییدگی هستند. گاهی اوقات، کامپوزیت ها می توانند کمی لب پر شوند، اما در اکثر موارد ترمیم آنها بسیار ساده است. شخص باید خیلی بد شانس باشد که طی پنج سال نخست کامپوزیت های او لب پر شوند، مگر آنکه مشکل حاد دندان قروچه وجود داشته باشد.
  • در صورتی که با انجام این اقدامات دندانپزشکی تغییرات قابل توجهی در شکل دندان ها بوجود آمده باشد، گاهی ممکن است بیمار حدود یک هفته در ادای برخی حروف مشکل داشته باشد. در موارد نادر، این مشکل بلافاصله برطرف نمی شود، دندانپزشک شمت می تواند تغییراتی در آنها ایجاد کند تا این مشکل برطرف شود.
کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

کدام یک طبیعی تر به نظر می رسد؟

هر دو نوع درمان زیبایی به صورت سفارشی انجام می شوند تا در حد امکان به دندان های طبیعی نزدیک باشند، در حالی که مشکلی که شما می خواهید را برطرف می کنند.

با این حال، لمینت ها در انتها طبیعی تر هستند، زیرا مواد آن نور را دقیقاً شبیه مینای دندان های طبیعی منعکس می کند. ونیرهای کامپوزیتی نیز وقتی پولیش می شوند به دندان های طبیعی شباهت دارند.

کدام یک برای مشکلات وخیم تر مناسب است؟

اگر دندان های شما لکه های پر رنگ دارند، آسیب دیده اند، کج هستند، یا فواصل بزرگ دارند، ممکن است دندانپزشک لمینت ها را به شما پیشنهاد دهد.

ونیرهای کامپوزیتی بیشتر براز مشکلات خفیف تا متوسط مناسب هستند. اگر مشکل شما خیلی وخیم است و با ونیرها قابل برطرف شدن نیست، ممکن است دندانپزشک استفاده از روکش های دندانی یا درمان ارتودنتیک را به شما پیشنهاد دهد.

کدام یک محکم تر است؟

لمینت ها خیلی محکم تر از رزین کامپوزیت ها هستند، به این معنا که آنها کمتر دچار لب پر شدگی می شوند. با این حال، آنها نمی توانند مانند کامپوزیت ها ترمیم شوند و در صورت آسیب دیدن باید همه یک واحد لمینت دندان به طور کامل تعویض شود، که به نسبت بسیار پر هزینه خواهد بود.

از دست رفتن دندان یکی از نگرانی های شایع دندانی است، مخصوصاً وقتی سن افراد بالاتر می رود. درمان های ترمیمی متعددی در دندانپزشکی وجود دارند که به از دست رفتن دندان ها می پردازند تا فضای خالی به جا مانده از افتادن دندان ها را پر کنند. وقتی تعدادی دندان کنار هم از دست می روند، رایج ترین درمان بریج دندانی است.

برخی دندانپزشکان بریج های سنتی را ارائه می دهند، که تحت حمایت روکش های دندانی هستند که روی دندان های کنار فضای خالی به جا مانده از دندان افتاده قرار می گیرند؛ اما برخی دندانپزشکان دیگر هستند که بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی را ارائه می دهند که تحت حمایت ایمپلنت های دندانی هستند که با جراحی داخل استخوان فک قرار داده می شوند. در این مقاله قصد داریم به مقایسه این دو روش درمان بپردازیم تا به بیماران کمک کنیم از بین آنها تکینیکی که بیشتر مناسب شرایط شخصی آنها هست را انتخاب کنند.

 بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج های دندانی سنتی

بریج های دندانی سنتی عموماً در دو جلسه مراجعه به دندانپزشک کار گذاشته می شوند. در جلسه نخست دهان برای درمان آماده می شود و از آن قالبی گرفته می شود که برای طراحی بریج دندانی از آن استفاده می شود. در جلسه دوم، بریج دندانی در جای خود چسبانده می شود.

بریج های سنتی از یک پونتیک تشکیل شده اند، قطعه مرکزی که جایگزین دندان از دست رفته می شود، و روکش های دندانی (که در طرفین فضای خالی و روی دندان های کناری قرار می گیرند. برای جایگذاری بریج، شکل دو دندانی که دقیقاً کنار فضای خالی دندان از دست رفته هستند را تغییر می دهیم. پس از تغییر شکل این دندان ها، قالب ها گرفته می شوند و بریج موقت روی دندان ها قرار داده می شود.

مشخصات طراحی برای لابراتوار دندانپزشکی ارسال می شوند، و در آنجا بریج های دائمی دندانی ساخته می شوند. وقتی بریج کامل می شود، بیمار برای دریافت بریج دندانی خود به مطب مراجعه می کند. روکش های دندانی به دندان هایی که شکل آنها تغییر داده شده است چسبانده می شوند، در حالی که پونتیک بین روکش ها قرار دارد تا فاصله بین دندان ها را پر کند.

مزایا و معایب بریج های سنتی

بریج های سنتی مزایای متعددی ارائه می دهند. این ترمیم ها محکم، با دوام، و جذاب هستند. آنها به شکل مؤثری عملکردهای دهانی را احیاء می کنند در حالی که ظاهر لبخند را نیز بهبود می دهند. علاوه بر این، بریج های سنتی سریع تر و قابل استطاعت تر هستند از بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی هستند.

بریج های سنتی، به ازای تمام مزیت هایی که دارند معایبی نیز دارند که بیماران باید آنها را مد نظر قرار دهند. بریج های سنتی نیاز به تغییر شکل و تراش دندان های سالم دارند. علاوه بر این، آنها نمی توانند از تحلیل بافت استخوان سالمی که اکنون ریشه دندان داخل آن نیست، پیشگیری کنند. به مرور زمان، فک زیر بریج های سنتی ممکن است ضعیف شود یا حتی فرو رفته شود.

 بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج های دندانی بر پایه ایمپلنت

بریج های دندانی بر پایه ایمپلنت های دندانی نیاز به چند مرحله درمان دارند، که در مدت 6 تا 9 ماه انجام می شوند. ابتدا لازم است ایمپلنت های دندانی داخل استخوان فک منطقه ای که دندان آن از دست رفته است کار گذاشته شوند. پس از جراحی، دهان به چند ماه زمان برای بهبود نیاز دارد. در طول این دوره، بافت های استخوانی باید طی فرایندی به نام اسئواینتگریشن با ایمپلنت های دندانی جوش بخورند.

پس از اسئواینتگریشن، برای مرحله دوم درمان برنامه ریزی می شود. در طول این فرایند، لثه ها باز می شوند و پست های اباتمنت به ایمپلنت های دندانی متصل می شوند. پس از این مرحله درمان، باز هم لثه ها برای بهبود نیاز به زمان دارند.

مرحله نهایی درمان ایمپلنت های دندانی عبارت است از جایگذاری بریج های دندانی. از یک ترکیب خاص دندانپزشکی برای چسباندن بریج های دندانی به پست های اباتمنت استفاده می شود. این ماده امنیت بریج دندانی را تضمین می کند تا به بخشی طبیعی شبیه لبخند شما تبدیل شود.

 بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

مزایا و معایب بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی

مشهودترین نقطه ضعف بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی مدت زمان طولانی است که انجام و تکمیل همه مراحل درمان می برد، و نیز هزینه فرایندهای متعددی که باید انجام شوند. با این حال، علیرغم این معایب، بسیاری از بیماران متوجه خواهند شد که این معایب در مقایسه با مزایای که بریج های بر پایه ایمپلنت دارند چیزی نیستند.

بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی نیازی به تغیر شکل دندان های طبیعی مجاور ندارند. بعلاوه، ایمپلنت های دندانی بریج را بدون هیچ خطری در جای خود قرار می دهند بنابراین آنها احساس و عملکردی درست شبیه دندان های طبیعی خواهند داشت، و مراقبت از آنها به اندازه مراقبت از دندان های طبیعی ساده است.

ایمپلنت های دندانی حتی مانند ریشه مصنوعی دندان ها عمل می کنند، که رشد استخوان فک را تحریک می کنند و از تحلیل استخوان پیشگیری می کنند.

مزیت دیگری که ایمپلنت ها دارند این است که در صورتی که از دست رفتن دندان های به جا مانده ادامه پیدا کند یا نیاز باشد دندان های دیگر کشیده شوند، در آینده می توانند به عنوان پایه برای دست دندان کامل بر پایه ایمپلنت های دندانی استفاده شوند. تنها ممکن است نیاز باشد تعدادی دیگر ایمپلنت کاشته شود. در حالی که بریج های سنتی چنین مزیتی ندارند.

سرطان تحت عنوان رشد غیر قابل کنترل سلول هایی تعریف می شود که بافت ها را مورد حمله قرار می دهند و موجب آسیب به آنها می شوند. سرطان دهان به شکل یا زائده یا زخم داخل دهان ظاهر می شود که از بین نمی رود. سرطان دهان، که شامل سرطان های لب ها، زبان، گونه ها، سقف دهان، سخت کام و نرم کام، سینوس ها، و حلق (گلو) می باشد، اگر زود تشخیص داده و درمان نشود می تواند زندگی فرد را به خطر بیندازد.

علائم و نشانه های سرطان دهان کدامند؟

از جمله شایع ترین علائم و نشانه های سرطان دهان عبارتند از:

  • تورم/ ضخیم شدن، توده یا برجستگی، نقاط ناهموار/ پوسته/ یا نواحی فرسوده شده روی لثه ها، لب ها، یا دیگر بخش های داخل دهان.
  • گسترش لکه های مخملی سفید، قرمز، یا لکه دار (سفیدو قرم) داخل دهان.
  • خونریزی بی دلیل داخل دهان.
  • بی حسی، از دست رفتن احساس، یا درد/ حساسیت بی دلیل در هر ناحیه ای از صورت، دهان، یا گردن.
  • زخم های مقاوم صورت، گردن، یا دهان که به راحتی دچار خونریزی می شوند و ظرف دو هفته بهبود پیدا نمی کنند.
  • سوزش یا احساس گیر کردن چیزی در پشت حلق.
  • مشکل در جویدن، بلع، حرف زدن، یا حرکت فک ها یا زبان.
  • گلو درد مزمن، یا تغییر صدا.
  • درد گوش.
  • تغییر در نحوه قرار گرفتن دندان ها یا پروتزهای مصنوعی روی یکدیگر.
  • کاهش وزن قابل توجه.

در صورتی که متوجه هر کدام از این تغییرات شدید، هر چه سریع تر با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

سرطان دهان

سرطان دهان

چه افرادی بیشتر مستعد سرطان دهان هستند؟

بر اساس انجمن سرطان دهان آمریکا، مردان دو برابر بیشتر از زنان دچار سرطان دهان می شوند، و مردان بالای 50 سال بیشتر در معرض خطر قرار دارند.

ریسک فاکتورهایی که مواجهه با سرطان دهان را افزایش می دهند عبارتند از:

  • سیگار کشیدن. افرادی که سیگار معمولی، سیگار برگ، یا پیپ می کشند 6 برابر بیشتر از افراد غیر سیگاری احتمال دارد که دچار سرطان دهان شوند.
  • مصرف تنباکوی بدون دود. افرادی که محصولات تنباکو را به صورت اسنیف (از راه بینی)، جویدن یا قورت دادن استفاده می کنند 50 برابر بیشتر احتمال دارد که دچار سرطان های گونه، لثه، و مخاط لب ها شوند.
  • مصرف بیش از حد الکل. سرطان های دهانی در افرادی که الکل می نوشند 6 برابر بیشتر از افراد دیگر است.
  • سابقه خانوادگی سرطان.
  • قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور آفتاب، مخصوصاً در سنین پایین.
  • ویروس پاپیلومای انسانی (HPV). برخی دسته های خاص HPV از عوامل خطرساز ابتلا به سرطان سلول های Oropharyngeal Squamous هستند.

مهم است دقت داشته باشید که بیش از 25% از تمام موارد سرطان دهان در افرادی اتفاق می افتد که سیگار نمی کشند و تنها گاهگاهی الکل می نوشند.

سرطان دهان

سرطان دهان

سرطان دهان چگونه تشخیص داده می شود؟

به عنوان بخشی از معاینات معمول دندانپزشکی، دندانپزشک شما یک آزمایش غربالگری سرطان دهان انجام می دهد. به طور دقیق تر، دندانپزشک شما هر گونه برجستگی یا تغییرات غیر عادی بافت را در گردن، سر، صورت، و حفره دهان را لمس می کند. دندانپزشک شما هنگام معاینه دهان، به دنبال هر گونه زخم یا تغییر رنگ بافت خواهد بود و نیز اینکه هر گونه علائم و نشانه هایی که در بالا ذکر شده اند را چک خواهد کرد.

برای تشخیص قطعی یک منطقه مشکوک، ممکن است لازم باشد نمونه گیری انجام شود. انواع مختلف نمونه گیری وجود دارند و پزشک شما می تواند بهترین روش را تشخیص دهد. بسیاری از پزشکان نمونه برداری با برس را استفاده نمی کنند زیرا گرچه انجام آن بسیار راحت است، اما در صورت مثبت بودن نمونه برداری با برس، آنها برای تأیید نتایج به نمونه برداری با تیغ نیز نیاز است. علاوه بر این، بسته به اینکه آیا تنها یک تکه یا کل یک منطقه برای مشخص نمودن ماهیت مشکل نیاز است، انواع مختلف نمونه برداری با تیغ نیز وجود دارند، برش و بریدن و درآوردن. برخی پزشکان این نوع نمونه برداری ها را با لیزر انجام می دهند.

سرطان دهان

سرطان دهان

سرطان دهان چگونه درمان می شود؟

سرطان دهان درست مانند دیگر سرطان ها درمان می شود- با جراحی برای برداشتن زائده سرطانی، و پس از آن رادیو تراپی و/ یا شیمی درمانی (درمان دارویی) برای تخریب هر گونه سلول سرطانی باقی مانده.

برای پیشگیری از سرطان دهان چه می توان کرد؟

برای پیشگیری از سرطان دهان:

  • سیگار نکشید یا از فراورده های تنباکو استفاده نکنید و الکل به اندازه بنوشید.
  • رژیم غذایی متعادلی داشته باشید.
  • قرار گرفتن در معرض خورشید را محدود کنید. افزایش قرار گرفتن مکرر باعث افزایش خطر سرطان لب، مخصوصاً لب پایین می شود. وقتی در معرض نور خورشید قرار می گیرید، استفاده از لوسیون های محافظت کننده در برابر اشعه UV-A/B روی پوست و نیز روی لب ها توصیه می شود.

شما با انجام کارهای زیر، می توانید در شناسایی زود هنگام سرطان دهان، در صورت بروز، نقش فعال داشته باشید:

  • حداقل هر ماه یک مرتبه خودتان شرایط دهان خود را ارزیابی کنید. با استفاده از یک نور روشن و آینه، لب ها و جلوی لثه های خود را نگاه و لمس کنید. سر خود را رو به عقب خم کنید و سقف دهان خود را نگاه و لمس کنید. گونه های خود را کنار بکشید تا داخل دهان، مخاط گونه ها، و پشت لثه های خود را بررسی کنید. زبان خود را بیرون بیاوردی و تمام سطوح آن را نگاه کنید، کف دهان را نیز بررسی کنید. پشت حلق خود را نگاه کنید. هر گونه برجستگی یا بزرگ شدگی غذذ لنفاوی در طرفین گردن و زیر فک پایین خود را بررسی کنید. در صورتی که متوجه هر گونه تغییری در ظاهر دهان خود شدید یا هر گونه علامت و نشانهای که در بالا اشاره شد، با دندانپزشک خود تماس بگیرید یا مراجعه نمایید.
  • به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید. گرچه ممکن است شما به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید، اما گاهی اوقات نقاط یا زخم های خطرناک داخل دهان می توانند بسیار نازک و ریزی باشند و دیدن آنها توسط خودتان دشوار باشد. انجمن سرطان آمریکا توصیه می کند افراد بالای 20 سال هر 3 سال یک مرتبه و افراد بالای 40 سال هر سال یک مرتبه برای انجام آزمایشات سرطان دهان مراجعه کنند. در مراجعه بعدی خود به دندانپزشک، از او بخواهید معاینات دهانی را برای شما انجام دهد. شناسایی زود هنگام می تواند احتمال درمان موفق را افزایش دهد.

نمونه های درمانی جراحی خط لبخند



بخش تخصصی جراحی خط لبخند





لثه‌های سالم و متناسب می‌توانند به عنوان قابی زیبا برای دندان‌های زیبا باشند. با این وجود، لثه‌های بزرگ می‌توانند زیبایی دندان‌ها را پنهان سازند، لبخندی لثه‌ای بوجود آورند که موجب پایین آمدن اعتماد به نفس برخی افراد خواهد شد. با استفاده از تکنیک لیزر در دندانپزشکی می‌توان با کمترین درد و خونریزی، این مشکل را به سادگی برطرف نمود و ظاهری زیبا به دندان‌ها و لثه‌ها بخشید.

مقالات تخصصی جراحی خط لبخند



یک لبخند زیبا یکی از اجزاء زیبایی است. ظاهر دندان های شما تأثیری قابل توجه روی اعتماد به نفس شما دارد و همزمان باعث می شود جذاب تر و زیباتر به نظر برسید. اگر به دلیل وجود فواصل غیر یکسان بین دندان های خود هنگام لبخند زدن احساس راحتی ندارید، این دیگر یک مشکل غیر قابل حل نیست. به لطف دندانپزشکی زیبایی مدرن، شما می توانید هنگام مصاحبت با افراد از لبخند زیبای خود لذت ببرید.

ونیر کامپوزیت ها و لمینت های دندانی راهکارهای زیبایی دندانپزشکی هستند و راهکارهایی جدید که با کمک آنها می توانید از دندان های سالم، سفید و درخشان لذت ببرید. آنها نازک، شفاف، و از موادی همرنگ دندان ها و به صورت سفارشی ساخته می شوند و روی سطح جلوی دندان ها قرار می گیرند و مشکلات دندانی متعددی را برطرف می کنند. تصمیم گیری برای انتخاب اینکه کدام تکنیک برای شما مناسب تر است به عوامل مختلفی بستگی دارد. پس از ملاحظات با دقت مزایا و معایب هر دو نوع راهکارهای زیبایی می توانید هر یک را ارزیابی کنید تا به یک نتیجه گیری معقول برسید.

گزینه های مناسب برای کامپوزیت یا لمینت دندانی

قبل از انتخاب یک نوع خاص از این راهکارهای زیبایی، باید ابتدا بررسی کنید آیا کامپوزیت ها و لمینت های دندانی گزینه های درست و مناسبی برای شما هستند یا خیر. ونیرهای دندانی برای همه افراد یا همه دندان ها مناسب نیستند؛ بنابراین انتخاب مورد درست عامل بسیار مهمی در موفقیت این تکنیک است.

چه زمانی استفاده از کامپوزیت یا لمینت صحیح است؟

وقتی مشکلات زیر وجود داشته باشند، کامپوزیت و لمینت های دندانی می توانند بسیار مؤثر واقع شوند:

  • اصلاح دندان هایی که کج یا بسیار بد شکل هستند
  • احیاء دندان هایی که شکسته یا لب پر شده اند
  • دندان هایی که لک شده یا بد رنگ شده اند، وقتی درمان های سفید کردن دندان ها عمل نمی کنند
  • دندان هایی که در نتیجه فرسایش کوتاه شده اند
  • دندان هایی که با فاصله زیاد از یکدیگر واقع شده اند
کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

مزایای کامپوزیت های دندانی

هزینه مقرون به صرفه

کامپوزیت ها نسبت به لمینت های دندانی مزایای متعددی دارند، که مهم ترین آنها هزینه است. به طور میانگین لمینت های دندانی هزینه ای دو برابر کامپوزیت ها در بر دارند، که با توجه به اینکه اکثر درمان های زیبایی تحت پوشش بیمه های خدمات درمانی نیستند، برای برخی افراد از اهمیت ویژه ای برخوردار است، به این معنا که احتمال اینکه هزینه های شما بیشتر از بودجه شما شوند زیاد خواهد بود.

یک روزه و فوری بودن درمان

ونیرهای کامپوزیت اغلب می توانند تنها در یک جلسه تکمیل شوند. دندانپزشک شما دندان های شما را برای رزین آماده سازی خواهد کرد سپس ونیرها را مستقیماً روی سطح جلوی دندان ها شکل خواهد داد. رزین با استفاده از نور شدید سفت و محکم خواهد شد و در نهایت ونیرها پولیش خواهند شد.

ونیر کامپوزیت های مستقیم (که تحت عنوان کامپوزیت باندینگ نیز به آنها اشاره می شود) در حقیقت به جای آنکه داخل لابراتوار دندانپزشکی ساخته شوند، مستقیماً روی دندان ها شکل داده می شوند. رزین های همرنگ دندان مستقیماً روی دندان ها اعمال می شوند (همانطور که از نام آنها بر می آید) که همانجا می توانند توسط دندانپزشک شکل داده شوند. رزین شکل داده شده با استفاده از یک نور با شدت بالا سفت و سخت می شود و پس از آن در صورت لزوم، لایه های اضافی رزین می توانند افزوده و شکل داده شوند تا مطلوب ترین نتیجه از نظر زیبایی حاصل شود. وقتی کار به اتمام رسید، رزین باید پولیش شود تا ظاهری طبیعی و شبیه دندان حاصل شود. بنابراین فرایند کامپوزیت های دندانی کمتر تهاجمی است و به میزان قابل توجهی سریع تر از پرسلن ها انجام می شوند.

فرایند انجام لمینت های دندانی طولانی تر می شود، زیرا لازم است ونیرهای دندانی در یک لابراتوار دندانپزشکی آماده شوند و قبل از جلسه دوم برای دندانپزشک ارسال شوند. علاوه بر این، دندان های شما قبل از قرار گرفتن لمینت های آماده شده نیاز به آماده سازی بیشتری خواهند داشت.

بازگشت پذیر بودن

مسلماً بزرگترین مزیتی که ونیرهای کامپوزیتی نسبت به ونیرهای پرسلن و لمینت ها دارند بازگشت پذیر بودن آن است. ونیرهای پرسلن نیاز به تغییر شکل دندان های طبیعی دارند، تا بتوان ونیرها را روی آنها قرار داد. وقتی نوبت به کامپوزیت ها می رسد، حداقل آماده سازی روی دندان های طبیعی نیاز است، به این معنا که آنها به طور دائمی تا اندازه ای تغییر شکل داده نمی شوند که در صورت نیاز مواد کامپوزیت نتوانند برداشته و تعویض شوند.

کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

مزایای لمینت دندانی

مقاوم و با دوام هستند

گرچه کامپوزیت ها مزایای متعدی دارند، اما یک زمینه وجود دارد که آنها نمی توانند با لمینت های دندانی رقابت کنند: دوام. لمینت های دندانی موادی بسیار مستحکم تر از رزین کامپوزیت ها هستند (حتی با وجود بهبود هایی که طی سال ها در مواد رزین داده شده است).

لمینت ها به طور میانگین 10 تا 15 سال دوام دارند، گرچه وقتی شما بهداشت دهانی را به خوبی رعایت کنید و دستور العمل های دندانپزشک را به خوبی دنبال کنید، می توانند حتی مدت بیشتری دوام داشته باشند. کامپوزیت ها حدود نصف این زمان دوام دارند، معمولاً 5 تا 7 سال.

اگر به فکر درمان زیبایی برای دندان های خود هستید، مهم است که این معامله را در نظر بگیرید. یعنی، گرچه کامپوزیت های دندانی ممکن است نصف لمینت ها هزینه در بر داشته باشند، اما تنها نصف آنها نیز دوام می آورند. بنابراین، کدام یک بهتر است؟

اکثر دندانپزشکان موافق هستند که لمینت های دندانی طبیعی ترین نتایج را ارائه می دهند که بیشترین شباهت را به دندان های طبیعی دارند. لمینت کیفیتی شفاف دارد که تقریباً شبیه مینای دندان های طبیعی است. علاوه بر این، بواسطه استحکام بالای موادی که برای ساخت آنها استفاده می شوند و نیز لعابی که روی آنها داده می شود، در برابر ایجاد لکه و لب پر شدن نیز فوق العاده با دوام هستند. از سوی دیگر، ونیرهای کامپوزیتی متخلخل تر هستند، بنابراین بیشتر مستعد لک شدن هستند، به این معنا که ممکن است لازم باشد در رژیم غذایی خود تغییراتی ایجاد کنید، تا از برخی غذاهای خاصی که موجب ایجاد لکه روی دندان ها می شوند پرهیز نمایید. علاوه بر این، کامپوزیت ها نیاز به پولیش دارند تا زیبایی آنها شبیه دندان های طبیعی باشد. با این حال، آنها با یکدیگر قابل مقایسه نیستند.

فرایند آماده سازی لمینت ها پیجیده تر است و اغلب لازم است در طول مدتی که منتظر ساخت آنها در لابراتوار هستید از نمونه های موقتی آنها استفاده کنید. با این حال، برخی دندانپزشکان فناوری CAD/CAM را در اختیار دارند که به آنها کمک می کند روند کار را سرعت ببخشند و تنها در یک جلسه بیمار لمینت های خود را دریافت کند. اگر به فکر دریافت لمینت های دندانی هستید، مهم است نوع فناوری که دندانپزشک مورد نظر شما در اختیار دارد را نیز مورد بررسی قرار دهید. شما می توانید طول درمان را به میان قابل توجهی کوتاه کنید.

راهکارهای درمانی قابل قبول

نکته آخر اینکه، ونیرهای پرسلن یک راهکار درمانی قابل قبول برای همه موارد فرسایش مینای دندان ها، ساییدگی و خوردگی دندان ها، نقص های ژنتیکی، غیر همسطح بودن دندان ها، و غیره هستند. ممکن است کامپوزیت ها گزینه قابل قبولی برای نگرانی های وخیم نباشند. برای مثال، تغییر رنگ قابل توجه، یا مشکل فاصله بین دندان ها ممکن است به اندازه کافی با ونیرهای کامپوزیتی قابل درمان نباشد و باعث شود لمینت های دندانی گزینه بهتری باشند. دندانپزشک با ارزیابی دقیق وضعیت سلامت دهان شما در جلسه مشاوره اولیه مشخص خواهد کرد کدام گزینه برای شما مناسب تر است.

چه زمانی ونیر کامپوزیت یا لمینت گزینه های خوبی نیستند؟

در برخی موقعیت ها، برخی دندان ها یا برخی افراد خاص گزینه های خوبی برای درمان های زیبایی دندان ها نیستند، که ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • دندان هایی که پوسیدگی دارند یا دچار بیماری لثه هستند. این شرایط باید قبل از ساخت ونیرهای دندانی درمان شوند.
  • دندان هایی که ضعیف شده اند. اگر مقدار قابل توجهی از ساختار دندان ها از دست رفته باشد، یا با یک پر شدگی بزرگ جایگزین شده باشد، دندان به اندازه کافی قوی نخواهد بود تا با ونیر دندانی عمل کند. در این صورت، روکش های دندانی راهکار بهتری هستند.
  • دندان هایی که در جای خیلی بدی واقع شده اند یا کج هستند، اوربایت یا آندربایت دارند. درمان ارتودنسی برای اصلاح این مشکلات پیچیده تر مناسب تر است.
  • دندان قروچه (ساییدن و فشردن دندان ها روی یکدیگر) از روی عادت به راحتی می تواند موجب لب پر شدن یا شکستن ونیرهای دندانی شود. دندان قروچه (که تحت عنوان براکسیسم نیز شناخته می شود) باید قبل از قرار گیری کامپوزیت ها یا لمینت های دندانی روی دندان ها درمان شود. محافظ دندان های شبانه ممکن است راهکاری برای برخی از این موارد باشد.

وقتی به این نتیجه رسیدید که ونیرهای کامپوزیتی یا لمینتی می توانند گزینه خوبی برای شما باشند، بر اساس تعدادی عوامل (مانند زمان و بودجه شما، و نوع کاری که نیاز است) باید تصمیم بگیرید کدام یک را انتخاب کنید.

کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

نگهداری از کامپوزیت و لمینت های دندانی

نگهداری از ونیرهای کامپوزیتی و لمینتی نسبتاً ساده است. با این حال، چند توصیه وجود دارند:

  • لطفاً مثل قبل همانطور که برای پیشگیری از مشکلات مربوط به دهان مسواک می زدید و نخ دندان می کشیدید، بهداشت دهان را رعایت کنید. ونیرهای کامپوزیتی و لمینتی عموماً لطیف ترین ترمیم های دندانی برای بافت لثه ها هستند. شما با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن هسچ آسیبی به آنها وارد نخواهید کرد. هر گونه خمیر دندانی که خاصیت سایندگی نداشته باشد قابل قبول است. مراقبت های خوب خانگی این اطمینان را بوجود خواهند آورد که ترمیم های دندانی شما سال ها دوام خواهند داشت.
  • پس از قرار گیری این ترمیم های دندانی روی دندان ها، ممکن است مقداری حساسیت به دماهای خیلی بالا یا پایین احساس شود. مقداری حساسیت کاملاً طبیعی است و معمولاً پس از یک تا دو هفته از بین خواهد رفت. اگر این حساسیت باقی بماند یا موجب نگرانی شما شود، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید.
  • این ترمیم های دندانی بسیار مقاوم هستند و در برابر اکثر فشارهایی که با داشتن یک رژیم غذایی نرمال به آنها وارد می شوند مقاومت می کنند. با این حال، شکستن مغزها با دندان، جویدن گوشت از روی استخوان، یا تافی، یا سیب های سفت ایده خوبی نیستند.
  • اگر می دانید دندان قروچه دارید، اجازه دهید دندانپزشک شما از این موضوع اطلاع پیدا کند. وی می تواند برای شما محافظ دندانی بسازد تا با استفاده از آن فشاری که طی خواب به دندان های شما وارد می شود را به حداقل برساند.
  • مانند هر چیز دیگری که داخل دهان قرار می گیرد، این ترمیم های دندانی نیز مستعد ساییدگی هستند. گاهی اوقات، کامپوزیت ها می توانند کمی لب پر شوند، اما در اکثر موارد ترمیم آنها بسیار ساده است. شخص باید خیلی بد شانس باشد که طی پنج سال نخست کامپوزیت های او لب پر شوند، مگر آنکه مشکل حاد دندان قروچه وجود داشته باشد.
  • در صورتی که با انجام این اقدامات دندانپزشکی تغییرات قابل توجهی در شکل دندان ها بوجود آمده باشد، گاهی ممکن است بیمار حدود یک هفته در ادای برخی حروف مشکل داشته باشد. در موارد نادر، این مشکل بلافاصله برطرف نمی شود، دندانپزشک شمت می تواند تغییراتی در آنها ایجاد کند تا این مشکل برطرف شود.
کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

کدام یک طبیعی تر به نظر می رسد؟

هر دو نوع درمان زیبایی به صورت سفارشی انجام می شوند تا در حد امکان به دندان های طبیعی نزدیک باشند، در حالی که مشکلی که شما می خواهید را برطرف می کنند.

با این حال، لمینت ها در انتها طبیعی تر هستند، زیرا مواد آن نور را دقیقاً شبیه مینای دندان های طبیعی منعکس می کند. ونیرهای کامپوزیتی نیز وقتی پولیش می شوند به دندان های طبیعی شباهت دارند.

کدام یک برای مشکلات وخیم تر مناسب است؟

اگر دندان های شما لکه های پر رنگ دارند، آسیب دیده اند، کج هستند، یا فواصل بزرگ دارند، ممکن است دندانپزشک لمینت ها را به شما پیشنهاد دهد.

ونیرهای کامپوزیتی بیشتر براز مشکلات خفیف تا متوسط مناسب هستند. اگر مشکل شما خیلی وخیم است و با ونیرها قابل برطرف شدن نیست، ممکن است دندانپزشک استفاده از روکش های دندانی یا درمان ارتودنتیک را به شما پیشنهاد دهد.

کدام یک محکم تر است؟

لمینت ها خیلی محکم تر از رزین کامپوزیت ها هستند، به این معنا که آنها کمتر دچار لب پر شدگی می شوند. با این حال، آنها نمی توانند مانند کامپوزیت ها ترمیم شوند و در صورت آسیب دیدن باید همه یک واحد لمینت دندان به طور کامل تعویض شود، که به نسبت بسیار پر هزینه خواهد بود.

از دست رفتن دندان یکی از نگرانی های شایع دندانی است، مخصوصاً وقتی سن افراد بالاتر می رود. درمان های ترمیمی متعددی در دندانپزشکی وجود دارند که به از دست رفتن دندان ها می پردازند تا فضای خالی به جا مانده از افتادن دندان ها را پر کنند. وقتی تعدادی دندان کنار هم از دست می روند، رایج ترین درمان بریج دندانی است.

برخی دندانپزشکان بریج های سنتی را ارائه می دهند، که تحت حمایت روکش های دندانی هستند که روی دندان های کنار فضای خالی به جا مانده از دندان افتاده قرار می گیرند؛ اما برخی دندانپزشکان دیگر هستند که بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی را ارائه می دهند که تحت حمایت ایمپلنت های دندانی هستند که با جراحی داخل استخوان فک قرار داده می شوند. در این مقاله قصد داریم به مقایسه این دو روش درمان بپردازیم تا به بیماران کمک کنیم از بین آنها تکینیکی که بیشتر مناسب شرایط شخصی آنها هست را انتخاب کنند.

 بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج های دندانی سنتی

بریج های دندانی سنتی عموماً در دو جلسه مراجعه به دندانپزشک کار گذاشته می شوند. در جلسه نخست دهان برای درمان آماده می شود و از آن قالبی گرفته می شود که برای طراحی بریج دندانی از آن استفاده می شود. در جلسه دوم، بریج دندانی در جای خود چسبانده می شود.

بریج های سنتی از یک پونتیک تشکیل شده اند، قطعه مرکزی که جایگزین دندان از دست رفته می شود، و روکش های دندانی (که در طرفین فضای خالی و روی دندان های کناری قرار می گیرند. برای جایگذاری بریج، شکل دو دندانی که دقیقاً کنار فضای خالی دندان از دست رفته هستند را تغییر می دهیم. پس از تغییر شکل این دندان ها، قالب ها گرفته می شوند و بریج موقت روی دندان ها قرار داده می شود.

مشخصات طراحی برای لابراتوار دندانپزشکی ارسال می شوند، و در آنجا بریج های دائمی دندانی ساخته می شوند. وقتی بریج کامل می شود، بیمار برای دریافت بریج دندانی خود به مطب مراجعه می کند. روکش های دندانی به دندان هایی که شکل آنها تغییر داده شده است چسبانده می شوند، در حالی که پونتیک بین روکش ها قرار دارد تا فاصله بین دندان ها را پر کند.

مزایا و معایب بریج های سنتی

بریج های سنتی مزایای متعددی ارائه می دهند. این ترمیم ها محکم، با دوام، و جذاب هستند. آنها به شکل مؤثری عملکردهای دهانی را احیاء می کنند در حالی که ظاهر لبخند را نیز بهبود می دهند. علاوه بر این، بریج های سنتی سریع تر و قابل استطاعت تر هستند از بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی هستند.

بریج های سنتی، به ازای تمام مزیت هایی که دارند معایبی نیز دارند که بیماران باید آنها را مد نظر قرار دهند. بریج های سنتی نیاز به تغییر شکل و تراش دندان های سالم دارند. علاوه بر این، آنها نمی توانند از تحلیل بافت استخوان سالمی که اکنون ریشه دندان داخل آن نیست، پیشگیری کنند. به مرور زمان، فک زیر بریج های سنتی ممکن است ضعیف شود یا حتی فرو رفته شود.

 بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج های دندانی بر پایه ایمپلنت

بریج های دندانی بر پایه ایمپلنت های دندانی نیاز به چند مرحله درمان دارند، که در مدت 6 تا 9 ماه انجام می شوند. ابتدا لازم است ایمپلنت های دندانی داخل استخوان فک منطقه ای که دندان آن از دست رفته است کار گذاشته شوند. پس از جراحی، دهان به چند ماه زمان برای بهبود نیاز دارد. در طول این دوره، بافت های استخوانی باید طی فرایندی به نام اسئواینتگریشن با ایمپلنت های دندانی جوش بخورند.

پس از اسئواینتگریشن، برای مرحله دوم درمان برنامه ریزی می شود. در طول این فرایند، لثه ها باز می شوند و پست های اباتمنت به ایمپلنت های دندانی متصل می شوند. پس از این مرحله درمان، باز هم لثه ها برای بهبود نیاز به زمان دارند.

مرحله نهایی درمان ایمپلنت های دندانی عبارت است از جایگذاری بریج های دندانی. از یک ترکیب خاص دندانپزشکی برای چسباندن بریج های دندانی به پست های اباتمنت استفاده می شود. این ماده امنیت بریج دندانی را تضمین می کند تا به بخشی طبیعی شبیه لبخند شما تبدیل شود.

 بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

مزایا و معایب بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی

مشهودترین نقطه ضعف بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی مدت زمان طولانی است که انجام و تکمیل همه مراحل درمان می برد، و نیز هزینه فرایندهای متعددی که باید انجام شوند. با این حال، علیرغم این معایب، بسیاری از بیماران متوجه خواهند شد که این معایب در مقایسه با مزایای که بریج های بر پایه ایمپلنت دارند چیزی نیستند.

بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی نیازی به تغیر شکل دندان های طبیعی مجاور ندارند. بعلاوه، ایمپلنت های دندانی بریج را بدون هیچ خطری در جای خود قرار می دهند بنابراین آنها احساس و عملکردی درست شبیه دندان های طبیعی خواهند داشت، و مراقبت از آنها به اندازه مراقبت از دندان های طبیعی ساده است.

ایمپلنت های دندانی حتی مانند ریشه مصنوعی دندان ها عمل می کنند، که رشد استخوان فک را تحریک می کنند و از تحلیل استخوان پیشگیری می کنند.

مزیت دیگری که ایمپلنت ها دارند این است که در صورتی که از دست رفتن دندان های به جا مانده ادامه پیدا کند یا نیاز باشد دندان های دیگر کشیده شوند، در آینده می توانند به عنوان پایه برای دست دندان کامل بر پایه ایمپلنت های دندانی استفاده شوند. تنها ممکن است نیاز باشد تعدادی دیگر ایمپلنت کاشته شود. در حالی که بریج های سنتی چنین مزیتی ندارند.

سرطان تحت عنوان رشد غیر قابل کنترل سلول هایی تعریف می شود که بافت ها را مورد حمله قرار می دهند و موجب آسیب به آنها می شوند. سرطان دهان به شکل یا زائده یا زخم داخل دهان ظاهر می شود که از بین نمی رود. سرطان دهان، که شامل سرطان های لب ها، زبان، گونه ها، سقف دهان، سخت کام و نرم کام، سینوس ها، و حلق (گلو) می باشد، اگر زود تشخیص داده و درمان نشود می تواند زندگی فرد را به خطر بیندازد.

علائم و نشانه های سرطان دهان کدامند؟

از جمله شایع ترین علائم و نشانه های سرطان دهان عبارتند از:

  • تورم/ ضخیم شدن، توده یا برجستگی، نقاط ناهموار/ پوسته/ یا نواحی فرسوده شده روی لثه ها، لب ها، یا دیگر بخش های داخل دهان.
  • گسترش لکه های مخملی سفید، قرمز، یا لکه دار (سفیدو قرم) داخل دهان.
  • خونریزی بی دلیل داخل دهان.
  • بی حسی، از دست رفتن احساس، یا درد/ حساسیت بی دلیل در هر ناحیه ای از صورت، دهان، یا گردن.
  • زخم های مقاوم صورت، گردن، یا دهان که به راحتی دچار خونریزی می شوند و ظرف دو هفته بهبود پیدا نمی کنند.
  • سوزش یا احساس گیر کردن چیزی در پشت حلق.
  • مشکل در جویدن، بلع، حرف زدن، یا حرکت فک ها یا زبان.
  • گلو درد مزمن، یا تغییر صدا.
  • درد گوش.
  • تغییر در نحوه قرار گرفتن دندان ها یا پروتزهای مصنوعی روی یکدیگر.
  • کاهش وزن قابل توجه.

در صورتی که متوجه هر کدام از این تغییرات شدید، هر چه سریع تر با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

سرطان دهان

سرطان دهان

چه افرادی بیشتر مستعد سرطان دهان هستند؟

بر اساس انجمن سرطان دهان آمریکا، مردان دو برابر بیشتر از زنان دچار سرطان دهان می شوند، و مردان بالای 50 سال بیشتر در معرض خطر قرار دارند.

ریسک فاکتورهایی که مواجهه با سرطان دهان را افزایش می دهند عبارتند از:

  • سیگار کشیدن. افرادی که سیگار معمولی، سیگار برگ، یا پیپ می کشند 6 برابر بیشتر از افراد غیر سیگاری احتمال دارد که دچار سرطان دهان شوند.
  • مصرف تنباکوی بدون دود. افرادی که محصولات تنباکو را به صورت اسنیف (از راه بینی)، جویدن یا قورت دادن استفاده می کنند 50 برابر بیشتر احتمال دارد که دچار سرطان های گونه، لثه، و مخاط لب ها شوند.
  • مصرف بیش از حد الکل. سرطان های دهانی در افرادی که الکل می نوشند 6 برابر بیشتر از افراد دیگر است.
  • سابقه خانوادگی سرطان.
  • قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور آفتاب، مخصوصاً در سنین پایین.
  • ویروس پاپیلومای انسانی (HPV). برخی دسته های خاص HPV از عوامل خطرساز ابتلا به سرطان سلول های Oropharyngeal Squamous هستند.

مهم است دقت داشته باشید که بیش از 25% از تمام موارد سرطان دهان در افرادی اتفاق می افتد که سیگار نمی کشند و تنها گاهگاهی الکل می نوشند.

سرطان دهان

سرطان دهان

سرطان دهان چگونه تشخیص داده می شود؟

به عنوان بخشی از معاینات معمول دندانپزشکی، دندانپزشک شما یک آزمایش غربالگری سرطان دهان انجام می دهد. به طور دقیق تر، دندانپزشک شما هر گونه برجستگی یا تغییرات غیر عادی بافت را در گردن، سر، صورت، و حفره دهان را لمس می کند. دندانپزشک شما هنگام معاینه دهان، به دنبال هر گونه زخم یا تغییر رنگ بافت خواهد بود و نیز اینکه هر گونه علائم و نشانه هایی که در بالا ذکر شده اند را چک خواهد کرد.

برای تشخیص قطعی یک منطقه مشکوک، ممکن است لازم باشد نمونه گیری انجام شود. انواع مختلف نمونه گیری وجود دارند و پزشک شما می تواند بهترین روش را تشخیص دهد. بسیاری از پزشکان نمونه برداری با برس را استفاده نمی کنند زیرا گرچه انجام آن بسیار راحت است، اما در صورت مثبت بودن نمونه برداری با برس، آنها برای تأیید نتایج به نمونه برداری با تیغ نیز نیاز است. علاوه بر این، بسته به اینکه آیا تنها یک تکه یا کل یک منطقه برای مشخص نمودن ماهیت مشکل نیاز است، انواع مختلف نمونه برداری با تیغ نیز وجود دارند، برش و بریدن و درآوردن. برخی پزشکان این نوع نمونه برداری ها را با لیزر انجام می دهند.

سرطان دهان

سرطان دهان

سرطان دهان چگونه درمان می شود؟

سرطان دهان درست مانند دیگر سرطان ها درمان می شود- با جراحی برای برداشتن زائده سرطانی، و پس از آن رادیو تراپی و/ یا شیمی درمانی (درمان دارویی) برای تخریب هر گونه سلول سرطانی باقی مانده.

برای پیشگیری از سرطان دهان چه می توان کرد؟

برای پیشگیری از سرطان دهان:

  • سیگار نکشید یا از فراورده های تنباکو استفاده نکنید و الکل به اندازه بنوشید.
  • رژیم غذایی متعادلی داشته باشید.
  • قرار گرفتن در معرض خورشید را محدود کنید. افزایش قرار گرفتن مکرر باعث افزایش خطر سرطان لب، مخصوصاً لب پایین می شود. وقتی در معرض نور خورشید قرار می گیرید، استفاده از لوسیون های محافظت کننده در برابر اشعه UV-A/B روی پوست و نیز روی لب ها توصیه می شود.

شما با انجام کارهای زیر، می توانید در شناسایی زود هنگام سرطان دهان، در صورت بروز، نقش فعال داشته باشید:

  • حداقل هر ماه یک مرتبه خودتان شرایط دهان خود را ارزیابی کنید. با استفاده از یک نور روشن و آینه، لب ها و جلوی لثه های خود را نگاه و لمس کنید. سر خود را رو به عقب خم کنید و سقف دهان خود را نگاه و لمس کنید. گونه های خود را کنار بکشید تا داخل دهان، مخاط گونه ها، و پشت لثه های خود را بررسی کنید. زبان خود را بیرون بیاوردی و تمام سطوح آن را نگاه کنید، کف دهان را نیز بررسی کنید. پشت حلق خود را نگاه کنید. هر گونه برجستگی یا بزرگ شدگی غذذ لنفاوی در طرفین گردن و زیر فک پایین خود را بررسی کنید. در صورتی که متوجه هر گونه تغییری در ظاهر دهان خود شدید یا هر گونه علامت و نشانهای که در بالا اشاره شد، با دندانپزشک خود تماس بگیرید یا مراجعه نمایید.
  • به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید. گرچه ممکن است شما به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید، اما گاهی اوقات نقاط یا زخم های خطرناک داخل دهان می توانند بسیار نازک و ریزی باشند و دیدن آنها توسط خودتان دشوار باشد. انجمن سرطان آمریکا توصیه می کند افراد بالای 20 سال هر 3 سال یک مرتبه و افراد بالای 40 سال هر سال یک مرتبه برای انجام آزمایشات سرطان دهان مراجعه کنند. در مراجعه بعدی خود به دندانپزشک، از او بخواهید معاینات دهانی را برای شما انجام دهد. شناسایی زود هنگام می تواند احتمال درمان موفق را افزایش دهد.

نمونه های درمانی جراحی خط لبخند



ساعت اول

در ساعت نخست جراحی ایمپلنت دندانی ،محکم و به آرامی، دندان های فک مخالف را روی گاز استریلی که روی منطقه ی جراحی قرار داده شده است فشار دهید و مطمئن شوید گاز استریل در جای خود باقی مانده است. طی چند ساعت نخست گاز استریل را تعویض نکنید تا زمانی که خونریزی کنترل شود. پس یک ساعت، به آرامی می توان گاز را برداشت. در صورتی که خونریزی ادامه داشت، به مدت 30 دقیقه مجددا گاز استریل جدیدی روی محل خونریزی قرار دهید. در صورت لزوم هر 30 تا 40 دقیقه یک مرتبه گاز استریل را تعویض کنید. بهتر است گاز استریل را با آب آشامیدنی معمولی مرطوب کنید و با کمی جابجایی با راحتی روی محل جراحی قرار دهید.

مراقب باشید

مراقبت های لازم در روز جراحی ایمپلنت دندانی

مراقبت های لازم در روز جراحی ایمپلنت دندانی

روز اول پس از جراحی به منطقه ی جراحی فشار وارد نکنید، بعلاوه از شستشوی شدید و نیز کند و کاو آن با هر وسیله ای خودداری کنید. می توانید دندان های خود را به آرامی مسواک بزنید. مصرف دخانیات می تواند مانع بهبودی بافت شود و احتمال ناراحتی و تشکیل حفره های خشک را افزایش خواهد داد. طی مرحله ی بهبود، افراد را به شدت از کشیدن سیگار منع می کنیم.

بهداشت دهان

تمیز نگه داشتن دهان از اهمیت بالایی برخوردار است. شب بعد از جراحی باید دندان های خود را مسواک بزنید، اما در اطراف منطقه ی جراحی این کار را به آرامی انجام دهید. در صورت بروز کوچکترین خونریزی، 24 ساعت پس از جراحی می توانید با محلول آب و نمک (ترکیب 1 قاشق غذا خوری نمک و یک لیوان آب) دهان را شستشو دهید. آب دهان خود را به آرامی بیرون بریزید و اجازه دهید آب داخل سینک بچکد. 2 تا 3 مرتبه در طول روز، مخصوصا پس از خوردن غذا، دهان خود را شستشو دهید.

فعالیت ها

مراقبت های لازم در روز جراحی ایمپلنت دندانی

مراقبت های لازم در روز جراحی ایمپلنت دندانی

به مدت یک روز پس از جراحی فعالیت های مختلف باید روی صندلی یا تخت انجام شوند. خم شدن، بلند کردن اجسام سنگین، یا فعالیت های شدید می توانند خونریزی، تورم و درد را افزایش دهند. تغییر وضعیت از حالت خوابیده به حالت نشسته باید با احتیاط صورت گیرند. اگر به طور ناگهانی برخیزید ممکن است اندکی سرگیجه داشته باشید. در صورتی که به طور منظم ورزش می کنید، باید بدانید که دریافت مایعات و کالری طبیعی شما کاهش یافته است. ورزش کردن طی دوره ی پس از جراحی می تواند منجر به افزایش خونریزی، تورم و ناراحتی شود. طی 3 تا 4 روز نخست پس از جراحی باید از ورزش کردن بپرهیزید.

خونریزی

مراقبت های لازم در روز جراحی ایمپلنت دندانی

مراقبت های لازم در روز جراحی ایمپلنت دندانی

پس از جراحی ممکن است خونریزی وجود داشته باشد و این تا 24- 48 ساعت پس از جراحی غیر طبیعی نیست. به خاطر داشته باشید که خونریزی درون دهان شامل اندکی خون و مقدار زیادی بزاق دهان خواهد بود. قرار دادن گاز استریل روی محل جراحی و فشار آرام آن می تواند خونریزی را کنترل کند.

خونریزی نباید هرگز شدید باشد. در اینصورت، به این معناست که گاز استریل تنها بین دندان ها گیر کرده است و هیچ فشاری روی محل جراحی وارد نمی کند. سعی کنید محل گاز استریل را تغییر دهید. اگر خونریزی ادامه داشت یا مجددا آغاز شد، صاف بایستید یا تکیه دهید، از انجام فعالیت های مختلف بپرهیزید، از کیسه ی یخ استفاده کنید و به مدت 1 ساعت گاز استریل یا به مدت 30 دقیقه چای کیسه ای مرطوب را روی محل جراحی فشار دهید. اسید تانیک موجود در برگ چای، ایجاد لخته ی خون را افزایش می دهد. در صورت ادامه ی خونریزی، با متخصص جراح ایمپلنت خود تماس بگیرید.

تورم

تورم یکی از عوارض طبیعی جراحی کاشت ایمپلنت است و تا 2-3 روز پس از جراحی به حداکثر میزان خود خواهد رسید. با محکم قرار دادن کیسه ی آب سرد، کیسه ی یخ، یا یک کیسه حبوبات منجمد پیچانده درون حوله روی گونه نزدیک محل جراحی، می توان تورم را کاهش داد. این کار باید با فواصل 20 دقیقه ای انجام شود (20 دقیقه گذاشته شود و 20 دقیقه کنار گذاشته شود). اگر برای کاهش تورم دارویی برای شما تجویز شده است، طبق ساعت آن را مصرف کنید.

درد

متاسفانه اکثر جراحی های دهان با مقداری ناراحتی همراه است. معمولا داروهای مسکن تجویز می شوند. اگر قبل از بین رفتن اثر داروی بی حسی مسکن مصرف کنید، قادر خواهید بود درد و ناراحتی را به خوبی کنترل کنید. داروهای مسکن قوی تر در برخی بیماران موجب تهوع خواهند شد، اما اگر پیش از دریافت داروی مسکن کمی غدا بخورید، احتمال تهوع کاهش خواهد یافت. تاثیرات داروهای مسکن روی افراد مختلف، متفاوت است. اگر در ابتدا درد شما کاهش نیافت، می توانید از قرص های آسپرین یا ایبوپروفن استفاده کنید. گاهی اوقات، برخی بیماران نیاز دارند هر بار دو قرص به طور همزمان مصرف کنند. به خاطر داشته باشید که شدیدترین درد معمولا ظرف 6 ساعت پس از از بین رفتن تاثیر داروی بی حسی بروز پیدا خواهد کرد؛ پس از آن، نیاز شما به مسکن کمتر خواهد بود. از مصرف زیاد مسکن ها خودداری کنید و در صورت لزوم با جراح ایمپلنت خود تماس بگیرید.

رژیم غذایی

مراقبت های لازم در روز جراحی ایمپلنت دندانی

مراقبت های لازم در روز جراحی ایمپلنت دندانی

از غذاهای مقوی تغذیه کنید که بتوان به راحتی آنها را خورد. از مایعات و غذاهای داغ به شدت بپرهیزید. طی چند روز نخست پس از جراحی از نی استفاده نکنید. گاهی اوقات، البته نه همیشه، توصیه می شود روزهای اول غذاهای آبکی و میکس شده (سوپ، پودینگ، ماست، میلک شیک و غیره) بخورید. تا زمانی که بی حسی زبان برطرف شود از خوردن غذاهای جویدنی بپرهیزید. از خوردن غذاهایی مثل برنج، انواع دانه ها، تخمه ی آفتابگردان، ذرت بو داده و غیره اجتناب کنید زیرا ممکن است ذرات آنها در محل جراحی گیر کنند. چند روز پس از آن می توانید به تدریج به رژیم غذایی عادی خود بازگردید. به هیچ عنوان وعده های غذایی خود را حذف نکنید. با خوردن مواد غذایی مقوی حس بهتری خواهید داشت، قوی تر خواهید بود، حس ناراحتی کمتری خواهید داشت و بهبودی شما سریع تر خواهد بود. اگر مبتلا به دیابت هستید، عادات غذایی معمول خود را ادامه دهید یا دستورالعمل های پزشک خود را دنبال کنید.

تهوع

در نتیجه ی قورت دادن خون، ناراحتی، داروهای بی حس کننده و مسکن، ممکن است تهوع و استفراق داشته باشید. تهوع پس از جراحی را می توان با خود درمانی کاهش داد. جرعه جرعه نوشیدن کولای بدون گاز، یا آبجوی زنجبیل می تواند کمک کننده باشد. در صورتی که حالت تهوع شما ادامه داشت، مصرف مسکن های خود را قطع کنید و به جای آن از مسکن هایی استفاده کنید که دریافت آنها از داروخانه نیاز به نسخه ی پزشک ندارند.

امروزه، استفاده از ایمپلنت به منظور جایگزینی دندان از دست رفته، بهبود عملکرد دندان‌ها و افزایش زیبایی، یکی از درمان‌های ضروری محسوب می‌شود. این فرایند عبارت است از آزمایشات و معاینات اولیه، تشخیص، تصویربرداری خاص با اشعه‌ی ایکس، بیهوشی حین جراحی کاشت ایمپلنت و دیگر مراحلی که در مقالات دیگر به شرح آنها پرداخته‌ایم.

در صورت عدم وجود استخوان کافی برای کاشت ایمپلنت چه کار باید کرد؟

پیوند استخوان پیش از کاشت ایمپلنت دندانی

پیوند استخوان پیش از کاشت ایمپلنت دندانی

 

جایگزینی ایمپلنت مستلزم آن است که حجم کافی استخوان وجود داشته باشد و از کیفیت بیولوژیکی بالایی برخوردار باشد. با این حال، در برخی افراد تحلیل استخوان پس از کشیدن دندان یا از دست رفتن آن باعث می‌شود به میزان کافی استخوان باقی نماند تا بتواند ایمپلنت را درون خود نگه دارد و از آن حمایت کند. گاهی اوقات برای بهبود زیبایی و عملکردی دندان نیاز است ایمپلنت در محلی استراتژیک قرار گیرد. برای افزایش زیبایی ظاهری نیاز است بافت نرم یک پایه‌ی استخوانی داشته باشد، “بافت نرم روی بافت سخت قرار گیرد”.

طرح درمان پیوند استخوان مستلزم انتخاب تکنیک جراحی و مواد پیوند مناسب است. طرح درمان ضعیف یا اجرای بد آن ممکن است منجر به جذب مجدد یا تحلیل مواد پیوندی شود یا اینکه پیوند آن با شکست مواجه شود. بعلاوه، ممکن است به جای استخوان اصلی، بافت فیبروز جایگزین بافت‌های تحلیل رفته شود.

با استفاده از چند فرایند می‌توان استخوان لازم را تامین نمود:

  • در فک بالا، بالاتر از دندان‌های عقب، امکان افزایش ارتفاع استخوان موجود وجود دارد که از طریق ایجاد استخوان جدید در سینوس انجام می‎شود. این فرایند “تقویت سینوس” (sinus augmentation) نامیده می‌شود. نتایج کار جراح زبردست در این محل کاملا قابل پیش بینی خواهد بود و بدون موفقیت کلی و عمومی این تکنیک، بسیاری بیماران شرایط لازم برای دریافت ایمپلنت را نخواهند داشت، مخصوصا در بخش‌هایی از دهان که معمولا بیشتر در معرض از دست رفتن دندان قرار می‌گیرند.
  • به روش‌های مختلفی می‌توان استخوان افزود؛ با این حال، یکی از ساده‌ترین کارها برداشتن استخوان از جای دیگر بدن و انتقال آن به عنوان “پیوند استخوان آنله” به یک منطقه‌ی ضعیف است. تکه‌ی استخوان جدید، به تدریج به منطقه‌ی زیر آن پیوند خواهد خورد و پس از بهبودی کامل، ایمپلنت در جای مناسب خود کاشته خواهد شد.

استخوان اضافی از کجا تامین می‌شود؟

پیوند استخوان پیش از کاشت ایمپلنت دندانی

پیوند استخوان پیش از کاشت ایمپلنت دندانی

 

این استخوان از جاهای مختلفی برداشته می‌شود اما معمولا از پشت دندان‌های عقب در فک پایین یا از چانه گرفته می‌شود. گاهی اوقات این استخوان از لگن یا استخوان قلم پا (درشت نی- tibia) گرفته می‌شود. با مشاهده اینکه استخوان خودتان در جای دیگر دهان، استخوان بوجود می‌آورد، شما را ترغیب خواهد کرد تا ناراحتی‌هایی که در عضو اهداء کننده و نیز محل جراحی احساس می‌کنید را تحمل کنید. بسیاری از افراد فکر می‌کنند این کار و ناراحتی‌های بیشتر از آن هم ارزش انجام آن را دارد، زیرا استخوان هر فردی برای پیوند در بدن او به عنوان “استاندارد طلایی” تلقی می‌شود.

گزینه‌های جایگزین استخوان فرد

برای افرادی که در پی راهکاری ساده‌تر و در عین حال آرام‌تر هستند، منابع دیگری نیز وجود دارند که برای پیوند استخوان مورد استفاده قرار می‌گیرند، از جمله استخوان گاو، استخوان خوک یا مواد مرکب از مواد مصنوعی که به طور ویژه برای امن ساختن آن برای استفاده در انسان تهیه شده‌اند. تمام این مواد، شامل استخوان خود فرد، چارچوبی بوجود می‌آورند که استخوان جدید درون آن رشد خواهد کرد تا چند ماه بعد برای دریافت ایمپلنت دندانی آماده باشد.

استخوان جدید، از 3 تا 12 ماه قبل از اینکه برای دریافت ایمپلنت آماده باشد، می‌تواند هر چیزی را درون خود نگه دارد. برای رفتن به مرحله‌ی بعد عجله نداشته باشید. در صورتی که نیاز است بخش بزرگی به عنوان پیوند دریافت کنید مدت زمان بیشتری طول خواهد کشید تا استخوان شکل بگیرد.

هر جراح برای ایجاد استخوان جدید روش خاص خود را خواهد داشت. برخی از آنها از یک تکنیک تکمیلی تحت عنوان “بازسازی هدایت شده‌ی بافت- guided tissue regeneration” استفاده خواهند کرد. با استفاده از این تکنیک، با قرار دادن یک مانع بین سلول‌های استخوانی که به آهستگی حرکت می‌کنند و سلول‌های بافت نرم درون مخاط دهان که سریع حرکت می‌کنند، به دسته‌ی اول زمان کافی داده می‌شود تا فضای خالی را پر کنند. این مانع “قابل جذب” بوده و چند ماه پس از آنکه کار خود را به اتمام برساند به طور طبیعی ناپدید خواهد شد.

آیا پیوند استخوان طول درمان را تغییر خواهد داد؟

پیوند استخوان پیش از کاشت ایمپلنت دندانی

پیوند استخوان پیش از کاشت ایمپلنت دندانی

 

در صورتی که به پیوند استخوان نیاز دارید، این فرایند قطعا طول درمان را افزایش خواهد داد؛ با این حال، در صورتی که با موفقیت انجام شود، نتایج کاشت ایمپلنت بهبود چشمگیری خواهند داشت. زمانی که این پیوند در جلوی دهان انجام شود به افزایش زیبایی نیز کمک می‌کند.

برای انجام پیوند استخوان، جراح باید مهارت بیشتری داشته باشد زیرا پیچیده‌تر از کاشت ساده‌ی ایمپلنت دندانی به تنهایی خواهد بود.

در برخی موقعیت‌های خاص برخی جراحان پیشنهاد می‌کنند کاشت ایمپلنت، پیوند استخوان و قرار دادن غشاء میانی به عنوان مانع، همگی در یک جلسه به صورت ترکیبی انجام شوند. این باعث می‌شود طول درمان به نحو چشمگیری کاهش یابد و نتایجی در پی داشته باشد که دستیابی به آنها به هر طریق دیگری دشوار خواهد بود. با این حال، برخی جراحان هنوز هم ترجیح می‌دهند فرایند پیوند استخوان را به صورت مجزا انجام دهند به گونه‌ای که ایمپلنت زمانی کاشته شود که پیوند استخوان به طور موفق انجام شده باشد.

هر فرایندی که برای افزایش حجم استخوان انتخاب شود، زمان، تلاش و هزینه‌ای که می‌شود ارزش انجام آن را خواهد داشت.

ایمپلنت دندانی چیست؟

ایمپلنت‌های دندانی ابزارهای مکانیکی هستند که برای جایگزینی هر یک از دندان‌های از دست رفته طراحی شده‌اند. ایمپلنت‌ها به عنوان ریشه‌های مصنوعی دندان عمل می‌کنند که روی سر هر یک از آنها دندان مصنوعی (روکش دندان، بریج، یا دنچر ) قرار می‌گیرد.

انواع ایمپلنتهای دندانی

ایمپلنت‌های دندانی داخل استخوانی شبیه ریشه‌ی دندان Endosseous root-form

این نوع ایمپلنت از رایج‌ترین ایمپلنت‌های دندانی هستند. Endosseous یا داخل استخوانی به این حقیقت اشاره دارد که ایمپلنت درون استخوان قرار می‌گیرد. root form یا شبیه ریشه‌ی دندان نیز حاکی از آن است که شکل ایمپلنت چیزی مشابه ریشه‍ی دندان‌های طبیعی تک ریشه است.

ایمپلنت‌های دندانی با قابلیت جوش خوردن با استخوان Osseointegrated

اصطلاح Osseointegrated به این حقیقت اشاره دارد که ارتباط مستقیمی بین سطح ایمپلنتها و بافت زنده‌ی استخوان وجود دارد. عملا تمامی ایمپلنت‌های داخل استخوانی شبیه ریشه‌ی دندان قابلیت جوش خوردن با استخوان را دارند.

اجزاء تشکیل دهنده‌ی ایمپلنت

اجزاء ایمپلنت دندانی

اجزاء ایمپلنت دندانی

1.     فیکسچر Fixture

فیکسچر به بخشی از ایمپلنتها گفته می‌شود که درون استخوان فک قرار می‌گیرد و با آن جوش می‌خورد. در واقع زیر خط لثه قرار می‌گیرد و از نظر عملی معادل ریشه‌ی مصنوعی دندان محسوب می‌شود.

الف) ساختار فیکسچر

فیکسچرهای ایمپلنت‌هایی که قابلیت جوش خوردن با استخوان را دارند از جنس فلز تیتانیوم هستند. این فلز ممکن است خالص (بیش از 5/99 % فلز خالص) یا از جنس آلیاژ (ترکیب تیتانیوم و آلومینیوم و وندیوم، تا استحکام آن افزایش یابد و در برابر شکست مقاوم شود) باشد.

فیکسچر ممکن است سوراخ دار یا توپر، استوانه‌ای یا پیچ مانند باشد.

ب) سطوح خاص فیکسچر

سطح فلزی بخش فیکسچر ایمپلنتها ممکن است صاف و صیقلی باشد یا اینکه برخی تولیدکنندگان این سطح را به صورت زبر، ماشینی یا ناهموار و دارای بافت تولید می‌کنند تا در سطح میکروسکوپی زبر باشد.

این کار موجب می‌شود کل سطح خارجی فیکسچر افزایش یابد، در نتیجه میزان پیوند استخوان با ایمپلنتها افزایش می‌یابد.

ج) روکش‌های خاص فیکسچر

اجزاء ایمپلنت دندانی

اجزاء ایمپلنت دندانی

 

گاهی اوقات سطح فیکسچر پوشیده از مواد خاصی است که قابلیت تولید استخوان را دارند، از جمله هیدروکسی آپاتیت. برخی تولیدکنندگان احساس می‌کنند که این به تسریع روند پیوند (جوش خوردن) فیکسچر با استخوان کمک می‌کند.

2.     پیچ هیلینگ/ روکش

این قطعه در یک جراحی دو مرحله‌ای در جای خود قرار می‌گیرد؛ این پیچ حفره‌ی اباتمنت را پوشش می‌دهد و توسط بافت / مخاط لثه پوشانده می‌شود و درون ایمپلنت دندانی قرار می‌گیرد.

3.     اباتمنت

بخش اباتمنت ایمپلنت دندانی، بخشی است که در بالای خط لثه قرار می‌گیرد. این بخش سایر اجزاء دندان (روکش، بریج و دنچر) که روی آن قرار می‌گیرند را حمایت می‌کند و امنیت لازم را برای آنها فراهم می‌آورد. این قطعه در یک جراحی یک مرحله‌ای یا پس از برداشتن پوشش ایمپلنت روی آن قرار می‌گیرد. اغلب این بخش به لثه / بافت لثه‌ای می‌چسبد و می‌تواند اندازه و رنگ‌های مختلفی داشته باشد.

عموما تا پس از پایان روند جوش خوردن ایمپلنت با دندان، اباتمنت به فیکسچر دندان افزوده نمی‌شود (روی آن پیچ نمی‌شود).

اباتمنت در انواع مختلف وجود دارند: موقت؛ پیش ساخته (صاف، زاویه دار)؛ دست ساز (زیرکونیا، تیتانیوم، سایر فلزها)؛ و اباتمنت‌هایی که برای اتصال به اوردنچر استفاده می‌شوند.

پس از برداشتن اباتمنت، متخصص کاشت ایمپلنت از سطح بافت لثه قالبی تهیه می‌نماید. بسته به شرایط بالینی بیمار، از انواع قالب‌ها در اندازه‌های مختلف و در انواع متفاوت تری باز (open-tray) و تری بسته (closed-tray) استفاده می‌شود.

4.     پیچ اباتمنت

این قطعه کمک می‌کند اباتمنت به فیکسچر ایمپلنت متصل باقی بماند؛ اکثر اوردنچرها دارای پیچی هستند که به خود آنها متصل است.

5.     پروتز دندانی

پروتز دندانی به دندان مصنوعی (روکش، بریج، دنچر) گفته می‌شود که ایمپلنت آن را حمایت می‌کند و نگه می‌دارد.

بسته به طرح آن، ممکن است با چسب یا با پیچ شدن (مانند روکش یا بریج) در جای خود قرار گیرد یا اینکه مانند گیره با صدای کلیک در جای خود فرو رود (مانند دنچر).

چه کسانی بهترین گزینه‌ها برای ایمپلنت‌های دندانی هستند؟

به محضی که دندانپزشک تصمیم بگیرد که ایمپنت بهترین گزینه‌ی درمان برای شخص است، باید ویژگی‌های فرد مورد بررسی قرار گیرند که آیا شرایط لازم برای دریافت ایمپلنت را دارد.

عواملی که باید مورد بررسی قرار گیرند عبارتند از:

  1. سلامت عمومی بیمار و شرایط پزشکی که ممکن است کاشت ایمپلنت را با مشکل مواجه سازد.

حمله‌ی قلبی یا مغزی که اخیرا رخ داده است، جراحی دریچه‌ی مصنوعی قلب، کاهش عملکرد سیستم ایمنی بدن، مشکلاتی از قبیل خونریزی یا انعقاد خون، درمان فعال غدد بد خیم، سوء مصرف مواد مخدر و بیماری‌های ذهنی.

داروهایی که بیمار استفاده می‌کند، مخصوصا داروهای درمان سرطان که مانع انعقاد خون می‌شوند، می‌توانند روی نتایج جراحی ایمپلنت تاثیر سوء داشته باشند.

  1. عادات بیمار که ممکن است در روند درمان کاشت ایمپلنت اختلال ایجاد کنند.
اجزاء ایمپلنت دندانی

اجزاء ایمپلنت دندانی

 

کاشت ایمپلنتهای دندانی در افراد سیگاری در دراز مدت کمتر با موفقیت مواجه می‌شود. به نظر، کشیدن سیگار موجب کاهش تراکم و کیفیت استخوان می‌شود و روند بهبود زخم را با مشکل مواجه می‌سازد. البته به این معنا نیست که افراد سیگاری به هیچ عنوان نباید تحت درمان کاشت ایمپلنت قرار گیرند بلکه باید به این نکته توجه کنند، در صورتی که این عادت خود را ترک نکنند احتمال شکست درمان ایمپلنت آنها افزایش خواهد یافت.

دندان قروچه یا فشردن دندان‌ها روی یکدیگر یکی دیگر از عاداتی است موفقیت درمان کاشت ایمپلنتها را به خطر خواهد انداخت. این عمل فشار زیادی به سطح اتصال استخوان فک و ایمپلنت وارد می‌کند و این بار بیومکانیکی می‌تواند موجب شکسته شدن ایمپلنتهای دندان شود. برای پیشگیری از این اتفاق، بیمار باید پیش از آغاز درمان به فکر راهکاری برای کنترل این عادت باشد، از جمله استفاده از محافظ دندان.

عدم رعایت بهداشت بیشترین تاثیر روی نتایج درمان ایمپلنتها را دارد. بهداشت نامناسب دهان و دندان احتمال بروز عفونت و بیماری‌هایی همچون پری ایمپلنتیت را افزایش خواهد داد.

  1. تراکم و حجم استخوان فک در محل قرار گیری ایمپلنت.
اجزاء ایمپلنت دندانی

اجزاء ایمپلنت دندانی

متخصص کاشت ایمپلنت، پیش از کاشت ایمپلنتها در استخوان فک باید تراکم استخوان را بسنجد تا اطمینان حاصل نماید که استخوان به میزان کافی استحکام دارد که ایمپلنت را درون خود حفظ کند.

  1. شرایط سنی بیمار.

یکی از قوانین کلی برای کاشت ایمپلنتهای دندانی این است که این جراحی باید تا سن 18 تا 19 سالگی به تعویق بیافتد زیرا تا آن زمان استخوان فک در حال رشد است. از طرف دیگر، سن بالای بیمار ممکن است پوکی استخوان را به همراه داشته باشد و نیاز باشد پیش از جراحی، استخوان فک تقویت شود یا پیوند استخوان صورت گیرد.