نوشته‌ها

بخش تخصصی کاشت ایمپلنت





سلامت دهان و دندان و شکل ظاهری آنها یکی از مهمترین فاکتورها در زیبایی محسوب می‌شوند. یکی از مشکلاتی که میلیونها نفر در دنیا با آن مواجه هستند از دست دادن یک یا چند دندان است و از جمله عواملی که منجر به این مشکل می‌شوند می‌توان به پوسیدگی دندان، بیماریهای لثه، و یا آسیب و ضربه اشاره نمود. بریج و دنچر تنها راه‌حلهایی بودند که سالها برای رفع این مشکل بکار می‌رفتند اما امروزه ایمپلنتهای دندانی ابزاری هستند که بیشتر از سایر روشها مورد استفاده قرار می‌گیرند. ایمپلنتهای دندانی جایگزین ریشۀ دندان می‌باشند. ایمپلنتها پایه‌ای برای دندان جایگزین ثابت یا متحرک هستند که برای هماهنگی با دندانهای طبیعی ساخته می‌شوند.

مقالات تخصصی کاشت ایمپلنت



در این نوشته می خوانید:

چرا حفظ دندان ها اینقدر مهم هستند؟

دندان های شما بسته به محلی که داخل دهان واقع شده اند، از نظر شکل و اندازه متفاوت هستند. این تفاوت ها اجازه می دهند دندان ها کارهای مختلفی انجام دهند. دندان ها به ما در جویدن و هضم غذا کمک می کنند. آنها به ما کمک می کنند حرف بزنیم، و نیز اصوات مختلف را به وضوح ادا کنیم. در نهایت، دندان ها در شکل دادن به صورت ما کمک می کنند. یک لبخند سالم می تواند دارایی بزرگی باشد؛ و از آنجا که این مهم است، بهترین مراقبت ممکن از دندان ها برای شما معنا پیدا می کند.

اگر دندانها از دست بروند چه مشکلی بوجود می آید؟

پوسیدگی دندان می تواند دردناک باشد و باعث شود پر کردن دندان، قرار دادن روکش روی آن، یا اینله لازم باشد. در صورتی که پوسیدگی دندان درمان نشود، اعصاب دندان می توانند عفونی شوند و از بین بروند و منجر به بروز آبسه شوند. سپس ممکن است این نیاز به درمان ریشه یا حتی کشیده شدن دندان داشته باشد. بسیار مهم است که بهداشت خوب دهانی را در منزل رعایت کنید تا دندان ها و لثه های خود را سالم نگه دارید. بیماری لثه بسیار شایع است و اگر درمان نشده باقی بماند ممکن است منجر به تحلیل استخوان اطراف دندان ها شود. در برخی موارد، ممکن است منجر به از دست رفتن دندان ها شود یا از دست رفتن دندان ها آغاز شود. بیماری لثه قابل پیشگیری است و با پاکسازی ها و چکاپ های منظم می تواند درمان شود و تحت کنترل و از بروز مشکلات بیشتر جلوگیری نماید. در صورت از دست رفتن دندان ها، ممکن است لازم باشد فضای خالی جای آنها با بریج، پروتزهای مصنوعی، یا ایمپلنت پر شود.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چگونه می توان لثه ها و دندان ها را سالم نگه داشت؟

پاکسازی و سالم نگه داشتن دهان و حفظ آن به همین صورت راحت است. یک روند روتین ساده می تواند به پیشگیری از مشکلات دهان و دندان کمک کند:

  • مسواک زدن دندان ها باید آخرین کاری باشد که شب ها و حداقل یک مرتبه دیگر در طول روز، با خمیر دندان فلورایده باشد.
  • بعد از مسواک زدن باقی مانده آن داخل دهان را تف کنید و از شستن آن خودداری کنید، تا فلوراید مدت طولانی تری روی دندان های شما باقی بماند.
  • تمیز کردن بین دندان ها با مسواک های بین دندانی یا نخ دندان حداقل یک مرتبه در طول روز.
  • عادات خوب غذا خوردن- کمتر خوردن غذاها، خوراکی ها، و نوشیدنی های حاوی قند
  • چکاپ های منظم دندانی.

گرچه اکثر افراد به طور منظم مسواک می زنند، بسیاری از آنها بین دندان های خود را تمیز نمی کنند و برخی افراد برای چکاپ های منظم دندانی مراجعه نمی کنند. چند تغییر کوچک در کارهای روتین در دراز مدت می توانند بزرگ ترین تفاوت را ایجاد نمایند. دندانپزشک شما می تواند رسوبات تشکیل شده روی دندان های شما را بردارند و هر گونه بیماری لثه ای را درمان کنند که قبلاً گسترش پیدا کرده است. اما مراقبت های دندانی روزانه، و اصلی ترین سلاح ها مسواک، خمیر دندان، و پاک کننده های بین دندانی هستند.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

پلاک دندان چیست؟

پلاک یک لایه فیلم نازک و چسبناک از باکتری ها است که پیوسته روی دندان های شما شکل می گیرد.

پلاک ها چگونه موجب بروز پوسیدگی دندان ها می شوند؟

وقتی غذاها و خوراکی های حاوی قند و نشاسته می خورید، باکتری های موجود در پلاک اسیدهایی تولید می کنند که مینای دندان ها را مورد حمله قرار می دهند. چسبندگی پلاک ها این اسیدها را در تماس مستمر با دندان ها قرار می دهند. پس از حملات مستمر اسید، مینای دندان ها در هم می شکند و تجزیه می شود و سوراخ ها یا حفره های دندانی شکل می گیرند.

پلاک های دندانی چگونه می توانند موجب بروز بیماری لثه شوند؟

در صورتی که پلاک های دندانی با مسواک زدن برداشته نشوند، می توانند سفت شوند و به ماده ای به نام “جرم یا رسوب” تبدیل شوند- که نام های دیگر تارتار هستند. وقتی رسوب های دندان نزدیک خط لثه شکل می گیرند، پلاک های زیر آن از خود سموم مضری آزاد می کنند که باعث می شوند لثه ها تحریک و ملتهب شوند.

لثه ها شروع به کنار رفتن از روی دندان ها می کنند و فواصل عفونی می شوند. در صورتی که بیماری لثه درست درمان نشود، استخوانی که از دندان ها حمایت می کند تخریب می شود، دندان های سالم می توانند لق شوند و بیفتند. بیماری لثه شدید، می تواند منجر به از دست رفتن دندان و نیاز به قرار دادن جایگزین برای آن شود.

چگونه می توان از بروز بیماری لثه پیشگیری نمود؟

مهم است پلاک ها و ذرات غذا از اطراف دندان ها زدوده شوند زیرا این کار مانع ملتهب و متورم، و عفونی شدن لثه ها می شود. اگر پلاک ها روی دندان ها باقی بمانند می توانند سفت شوند و به تارتار تبدیل شوند، که تنها توسط دندانپزشک می تواند برداشته شود. مهم است به مراجعات منظم به دندانپزشک ادامه دهید تا دندان های شما مدام در صورت نیاز به صورت دقیق و کامل پاکسازی شوند.

چگونه می توانیم متوجه شویم بیماری لثه داریم یا خیر؟

بیماری لثه عموماً بدون درد است، گرچه می تواند به استخوان هایی که از دندان محافظت می کنند آسیب برساند. بیماری لثه (ژنژیویت) معمولاً خود را در قالب لثه های قرمز و متورم نشان خواهد داد که هنگام مسواک زدن یا تمیز کردن بین دندان ها دچار خونریزی می شوند. بسیاری افراد وقتی متوجه خونریزی لثه های خود می شوند نگران می شوند و آرام تر مسواک می زنند، یا کلاً مسواک نمی زنند.

در حقیقت، اگر در حال مبارزه با بیماری لثه هستید، مهم است که پاکسازی منظم و دقیق را ادامه دهید. اگر ظرف مدت چند روز خونریزی متوقف نشد، بهتر است به دندانپزشک مراجعه کنید و نظر او را در این زمینه جویا شوید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چه نوع مسواکی باید استفاده کنیم؟

دندانپزشک شما قادر است مسواکی به شما توصیه کند که برای شما مناسب است. با این حال، افراد بزرگسال باید مسواکی با سری کوچک یا متوسط انتخاب کنند. مسواک انتخابی شما باید فرچه های نایلونی نرم تا متوسط با سر گرد باشد. سر مسواک باید به اندازه کافی کوچک باشد تا بتواند به همه بخش های دهان دسترسی داشته باشد: مخصوصاً قسمت های عقب دهان جایی که دسترسی به آنها می تواند دشوار باشد. کودکان نیاز دارند مسواک های کوچکتری اما با همان نوع فرچه ها استفاده کنند.

شما می توانید مسواک های تخصصی تری خریداری کنید. برای مثال، افرادی که دندان های حساس دارند می توانند مسواک های خیلی نرم استفاده کنند. علاوه بر این، مسواک هایی با سر کوچکتر برای افرادی وجود دارند که بیماری پارکینسون یا ناتوانی جسمی دارند. در حال حاضر مسواک هایی در بازار موجود هستند که دسته بزرگ و سر زاویه دار دارند که استفاده از آنها را راحت تر می کند.

چرا مسواک زدن مهم است؟

مسواک زدن روزانه و پاکسازی بین دندان ها مهم است زیرا به از بین بردن پلاک های دندانی کمک می کند. در صورتی که پلاک های دندانی زدوده نشوند، به انباشته شدن خود ادامه می دهند، و ذرات غذای بیشتری پشت دندان ها باقی می ماند و موجب بروز بیماری لثه و پوسیدگی دندان ها می شود.

آیا مسواک های برقی بهتر عمل می کنند؟

مسواک های برقی دارای یک سری چرخشی یا لرزاننده هستند که با حرکات خیلی اندک مورد نیاز فرد استفاده کننده، مقدار زیادی عمل پاک کنندگی ارائه می دهد، گرچه لازم است نحوه قرار گیری مسواک درست باشد.

آزمایشات حاکی از این هستند که مسواک های برقی در زدودن پلاک های دندانی مؤثرتر هستند. مسواک هایی که دارای سری رخنده در هر دو جهت دارند مؤثرتر هستند. همه می توانند از مسواک های برقی استفاده کنند. آنها بویژه برای افرادی مفید هستند که دارای محدودیت حرکتی در بازو و دست هستند، مانند افرادی که اغلب استفاده از مسواک های معمولی به آنها اجازه نمی دهند پاکسازی کامل و دقیق دندان های خود را انجام دهند.

مسواک های برقی می توانند برای کودکان نیز بهتر باشند زیرا به دلیل نوآوری که استفاده از مسواک های برقی وجود دارد ممکن است بیشتر به مسواک زدن منظم تشویق شوند. در مورد مزایای استفاده از مسواک برقی مناسب با دندانپزشک خود صحبت کنید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چگونه باید مسواک زد؟

مسواک زدن به زدودن پلاک های دندانی و ذرات غذا از سطوح داخلی، بیرونی و جونده دندان های شما کمک می کند. در اینجا برای شما روش درست زدودن پلاک های دندانی را توضیح خواهیم داد- با دندانپزشک خود صحبت کنید ببینید کدام روش برای شما بهتر است:

  • سر مسواک را روی دندان ها قرار دهید، سپس نوک فرچه های مسواک را با زاویه 45 درجه نسبت به خط لثه قرار دهید. مسواک خود را به صورت چرخشی، چندین مرتبه روی همه سطوح دندان ها حرکت دهید.
  • سطح خارجی همه دندان های فک بالا و پایین را مسواک بزنید، فرچه ها را زاویه دار در مقابل خط لثه نگه دارید.
  • این کار را مجدداً انجام دهید، اما برای سطوح داخلی همه دندان ها.
  • برای پاکسازی سطوح داخلی دندان های جلوی دهان، مسواک را به صورت عمودی خم کنید و با بخش جلوی دندان ها ضربه های مدور بزنید.
  • سطوح جونده دندان ها را نیز مسواک بزنید.
  • برای کمک به خوشبو شدن دهان و تمیز شدن دهان با زدودن باکتری ها، زبان خود را نیز مسواک بزنید.

چند وقت یک مرتبه باید دندان ها را مسواک زد؟

حتماً آخرین کاری که در طول روز انجام می دهید مسواک زدن کامل و دقیق با خمیر دندان های فلورایده باشد، و این کار باید حداقل یک مرتبه دیگر نیز در طول روز انجام شود. اگر همیشه بعد از مسواک زدن احساس ناراحتی و خونریزی دارید باید به دندانپزشک مراجعه نمایید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چگونه می توان متوجه شد همه پلاک های دندانی زوده شده اند؟

ماده مخصوصی وجود دارد که با اعمال آن با یک گلوله پنبه روی دندان ها می توانید پلاک های دندانی خود را راحت تر ببینید، یا می توانید از قرص های مخصوص آشکار کننده پلاک های دندانی استفاده کنید. این مواد را می توانید از داروخانه ها یا دندانپزشک خود بگیرید.

رنگی که در نتیجه استفاده از این مواد ظاهر می شود بی ضرر است و تمام قسمت هایی از دهان که مسواک زدن بهتر نیاز دارند را نشان خواهند داد. بویژه به مکان هایی نگاه کنید که لثه ها با دندان ها تماس پیدا می کنند. بیشتر مسواک زدن به زدودن لکه ها و پلاک های دندانی کمک خواهد کرد.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

مسواک خود را چند وقت یک مرتبه باید تعویض کرد؟

مسواک های فرسوده نمی توانند دندان های شما را به درستی و به خوبی پاکسازی کنند و ممکن است به لثه های شما آسیب بزنند. مهم است مسواک خود را هر دو تا سه ماه یک مرتبه یا زودتر، اگر فرچه ها فرسوده شده اند، تعویض کنید. وقتی فرچه ها پراکنده شوند نمی توانند به درستی پاکسازی را انجام دهند.

آیا باید از خمیر دندان های فلورایده استفاده کرد؟

آری. فلوراید به افزایش استحکام و محافظت از دندان ها کمک می کند، که می تواند پوسیدگی دندان را در افراد بزرگسال و کودکان کاهش دهد.

همه کودکان تا سه سالگی باید از یک لایه نازک خمیر دندان با میزان فلوراید کمتر از 1000ppm (بخش در هر میلیون) استفاده کنند. بعد از سه سالگی آنها باید از خمیر دندان به اندازه یک نخود استفاده کنند که حاوی 1350ppm تا 1500ppm است.

مقدار فلوراید موجود در برخی خمیر دندان های مخصوص کودکان نصف فلوراید موجود در خمیر دندان های مخصوص افراد بزرگسال است. آنها تنها مقدار اندکی محافظت از دندان ها را فراهم می آورند. اگر کودک شما زیر 7 سال است، وقتی دندان های خود را مسواک می زند او را تحت نظر داشته باشید و او را تشویق نمایید از بلعیدن خمیر دندان خودداری نماید.

چه نوع خمیر دندان هایی باید استفاده کنیم؟

علاوه بر خمیر دندان های معمولی خانوادگی، برخی خمیر دندان های تخصصی نیز وجود دارند. از جمله خمیر دندان های کنترل تارتار برای افرادی که روی دندان های آنها تارتار تشکیل شده است، و نیز خمیر دندان های مخصوص دندان های حساس. خمیر دندان های “مراقبت کامل” که حاوی موادی هستند که هم به مبارزه با بیمار یلثه کمک می کنند، بوی خوبی به دهان می دهند، و تشکیل پلاک های دندانی را کاهش می دهند. خمیر دندان های سفید کننده برای از بین بردن لکه های دندانی خوب هستند و به احیاء رنگ طبیعی دندان های شما کمک می کنند، اما به اندازه کافی قوی نیستند تا رنگ طبیعی دندان های شما را تغییر دهند.

برخی خمیر دندان های مخصوص کودکان فلورایدی که دارند نصف فلوراید موجود در خمیر دندان های مخصوص افراد بزرگسال است. آنها تنها محافظت اندکی از دندان ها بوجود می آورند. اگر کودک زیر 7 سال باشد، باید هنگام مسواک زدن روی آنها نظارت داشت. آنها را تشویق کنید خمیر دندان نبلعند و تنها باقی مانده خمیر دندان داخل دهان خود را تف کنند، و بعد از مسواک زدن دهان خود را شستشو ندهند.

برای داشتن دهانی تمیز و سالم، لازم است از محصولات مناسب و صحیح مراقبت های دندانی استفاده کنید. از دندانپزشک خود بخواهید تا بهترین نوع خمیر دندان مناسب شرایط شما را به شما معرفی نماید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چه مقدار خمیر دندان باید استفاده کرد؟

لازم نیست سر مسواک را پر از خمیر دندان کنید. کودکان زیر سه سال باید یک لایه نازک خمیر دندان و کودکان بالای سه سال باید به اندازه یک نخود خمیر دندان استفاده کنند. به خاطر داشته باشید که پس از مسواک زدن تف کنید و از شستشوی دهان خودداری کنید، تا فلوراید مدت زمان طولانی تری روی دندان ها باقی بماند.

آیا خونریزی از لثه ها هنگام مسواک زدن طبیعی است؟

چند روز نخست پس از آنکه پاکسازی بین دندان های خود را آغاز می کنید ممکن است لثه های شما خونریزی کنند یا زخم شوند. وقتی پلاک های دندانی شما تجزیه شدند و سلامت دهان شما بهبود پیدا کرد این روند باید متوقف شود. در صورتی که خونریزی متوقف نشد، به دندانپزشک خود اطلاع دهید. ممکن است به این علت باشد که به درستی کار پاکسازی را انجام نمی دهید، یا اینکه دندان ها و لثه های شما نیاز به پاکسازی دقیق تر توسط دندانپزشک دارند.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

بین دندان ها را چگونه باید پاکسازی نمود؟

شما می توانید بین دندان ها را با مسواک های بین دندانی یا نخ دندان پاکسازی نمایید. پاکسازی بین دندان ها پلاک های دندانی را از بین می برد و ذرات غذایی که بین دندان ها و زیر خط لثه ها پنهان شده اند را خارج می سازد- منطقه هایی که مسواک قادر به دسترسی به آنها نیست. هنگام نخ دندان کشیدن یا استفاده از مسواک های بین دندانی، یک الگوی منظم را حفظ کنید و به خاطر داشته باشید هیچ دندانی را از دست ندهید. برای انجام بهتر این کار می توانید از آینه کمک بگیرید.

پشت آخرین دندان ها را فراموش نکنید. علاوه بر این، بسیار مهم است که اطراف لبه های روکش های دندانی، بریج ها یا ایمپلنت های دندانی را نیز تمیز کنید. حداقل یک مرتبه در طول روز باید بین دندان های خود را تمیز کنید. می توانید از دندانپزشک خود بخواهید برای شما توضیح دهید چگونه بین دندان های خود را به درستی پاکسازی کنید. مسواک های بین دندانی اندازه های مختلفی دارند. می توانید از دندانپزشک خود بخواهید مسواکی با اندازه درست را به شما معرفی کند.

آیا دستگاه های دهانشویه دهان مفید هستند؟

دستگاه هایی شستشوی دهان از فشار آب برای زدودن پلاک های دندانی و ذرات غذا از اطراف دندان ها استفاده می کنند. اگر از ابزارهای ارتودنسی استفاده می کنید، این دستگاه می تواند به شما کمک زیادی کند تا بخش هایی که تمیز کردن آنها برای شما دشوار است را به خوبی پاکسازی کنید، یا اگر استفاده از مسواک های بین دندانی یا نخ دندان برای شما دشوار است، این دستگاه می تواند کمکی برای شما باشد.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

آیا باید از دهانشویه استفاده کرد؟

یک دهانشویه فلورایده می تواند در پیشگیری از پوسیدگی دندان ها به شما کمک کند. ممکن است دندانپزشک شما استفاده از دهانشویه های آنتی باکتریال را برای کمک به کنترل پلاک های دندانی و کاهش بیماری لثه را پیشنهاد دهد.اگر متوجه شدید که مدت زمان طولانی است که برای رفع بوی بد دهان خود در حال استفاده از دهانشویه ها هستید، بهتر است به دندانپزشک مراجعه کنید زیرا بوی بد دهان می تواند یکی از علائم و نشانه های عدم سلامت دندان ها و لثه ها یا عدم رعایت بهداشت صحیح دهان و دندان ها باشد.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

آیا رژیم غذایی می تواند کمک کننده باشد؟

بسیاری افراد تصور می کنند که سطوح بالای قند در رژیم غذایی است که موجب بروز پوسیدگی های دندان می شود، اما این صحت ندارد. تعداد دفعات وجود قند در رژیم غذایی شماست که مهم است، نه مقدار آن، که مشکل آفرین است. در طول این زمان، دندان های شما تحت حملات اسیدی هستند. بنابراین مهم است با محدود کردن خوراکی ها و نوشیدنی های حاوی قند به میان وعده ها، تعداد حملات اسیدی به دندان ها را محدود کنید. جویدن آدامس های فاقد قند و خوردن آب بعد از وعده های غذایی  میان وعده ها نیز می تواند اسیدها را به سرعت بی اثر کند.

نوشیدنی های گاز دار حاوی قند، آبمیوه ها، و نوشیدنی های ورزشی، و شراب می توانند اسیدی باشند- که می تواند موجب بروز خوردگی دندان ها نیز شود. این زمانی اتفاق می افتد که اسید موجود در غذاها و نوشیدنی ها به تدریج موجب ساییدگی پوشش مینای سخت دندان ها می شود. این می تواند موجب حساسیت دندان ها شود.

دندان ها چرا کشیده می شوند؟

گرچه بسیاری از نوجوانان و افراد بزرگسال دندان های عقل خود را می کشند، اما دلایل دیگری نیز وجود دارد که  کشیدن دندان ها در بزرگسالی را ضروری می کند. پوسیدگی شدید دندان ها، عفونت دندنا، و فشردگی و نامنظمب دندان ها همگی از جمله مشکلاتی هستند که با کشیدن دندان برطرف می شوند. افرادی که بریس های ارتودنسی را دریافت می کنند ممکن است نیاز باشد یک یا دو دندان بکشند تا فضای کافی برای جابجا شدن دندان های دیگر به محل درست فراهم شود. علاوه بر این، افرادی که تحت شیمی درمانی قرار می گیرند یا قرار است پیوند عضو داشته باشند، ممکن است لازم باشد دندان مشکل دار آنها کشیده شود تا دهان آنها از سلامت کافی برخوردار باشد.

کشیدن دندان توسط دندانپزشک عمومی یا جراح دهان و دندان انجام می شود و یک فرایند سرپایی نسبتاً سریع است که با بی حسی موضعی، بیهوشی کامل، و وریدی یا ترکیبی از آنها انجام می شود. کشیدن دندانی که در معرض دید قرار دارد یک کشیدن ساده است. دندان هایی که شکسته شده اند، زیر سطح لثه یا نهفته هستند، نیاز به فرایندی پیچیده تر دارند.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

کشیدن دندان چقدر هزینه دارد؟

هزینه کشیدن دندان ها بسته به به نهفته بودن یا نبودن دندان متفاوت است. کشیدن ساده دندان از همه ارزان تر است و تفاوت های هزینه کشیدن آنها به نوع ماده بی حسی بستگی دارد که برای انجام آن استفاده می شود. متعاقباً، هزینه دندان نهفته از همه بیشتر است. محل دندان نیز روی هزینه کشیدن آن تأثیر دارد. علاوه بر اینها، محل زندگی بیمار، محل مطب دندانپزشک و عوامل دیگر روی این هزینه تأثیر دارند.

چگونه می توان برای کشیدن دندان آماده شد؟

دندانپزشک شما قبل از برنامه ریزی برای فرایند کشیدن دندان، ابتدا از دندان های شما تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت. حتماً دندانپزشک خود را از همه داروها ، ویتامین ها، مکمل ها، و نیز داروهای OTC که مصرف می کنید مطلع سازید. اگر قرار است به زودی تحت درمان با داروی وریدی به نام بیس فسفونات قرار بگیرید آن را به دندانپزشک خود اطلاع دهید. در این صورت، کشیدن دندان باید قبل از دریافت این دارو انجام شود، در غیر اینصورت فک شما در معرض خطر استئونکروز (مرگ استخوان) قرار خواهد داشت.

علاوه بر این، در صورت داشتن شرایط زیر در مورد آنها حتماً با دندانپزشک خود صحبت کنید:

  • نقص قلبی مادرزادی
  • دیابت
  • بیماری کبدی
  • بیماری تیروئید
  • بیماری کلیوی
  • فشار خون بالا
  • مفصل مصنوعی
  • دریچه آسیب دیده قلب
  • بیماری غدد فوق کلیوی
  • نقص سیستم ایمنی یدن
  • سابقه آندوکاردیت باکتریایی

ممکن است دندانپزشک شما بخواهد اطمینان حاصل نماید که همه شرایط از ثبات کافی برخوردار هستند یا قبل از قرار گرفتن تحت درمان کشیدن دندان درمان شده اند. در صورتی وجود شرایط زیر، چند روز قبل از قرار گرفتن تحت فرایند کشیدن دندان باید برای شما آنتی بیوتیک تجویز شود:

  • انتظار می رود جراحی شما طولانی شود.
  • شما یک عفونت یا سیستم ایمنی ضعیفی دارید.
  • شرایط پزشکی و درمانی خاصی دارید.

با به خاطر داشتن موارد زیر برای روز کشیدن دندان می توانید از کیفیت درمان خود اطمینان حاصل نمایید:

  • در صورت دریافت بی حس کننده های وریدی، لباس آستین کوتاه یا لباسی با آستین های سل بپوشید که بتوانید آن را بالا ببرید، به مدت 6 تا 8 ساعت قبل از جراحی از خوردن و نوشیدن هر چیزی خودداری نمایید.
  • قبل از فرایند از کشیدن سیگار خودداری نمایید.
  • در صورت داشتن سرماخوردگی آن را با دندانپزشک خود در میان بگذارید زیرا ممکن است لازم باشد برنامه جراحی شما را عوض کند.
  • به دندانپزشک خود بگویید آیا شب قبل تهوع یا استفراق داشته اید، زیرا ممکن است لازم باشد بی حس کننده دیگری برای شما استفاده کند یا جراحی شما را به زمان دیگری موکول کند.
  • در صورتی که قرار است تحت بیهوشی کامل قرار بگیرید، کسی را به عنوان همراه داشته باشید که برای بازگشت به منزل شما را همراهی کند.
کشیدن دندان

کشیدن دندان

فرایند کشیدن دندان به چه صورت است؟

کشیدن دندان شما، بسته به اینکه دندان شما قابل رویت یا نهفته است، یا به شکل ساده یا به صورت جراحی انجام می شود.

کشیدن ساده دندان

برای شما بی حسی موضعی استفاده خواهد شد که تنها منطقه اطراف دندانی که قرار است کشیده شود بی حس خواهد شد بنابراین در طول فرایند تنها یک فشار کوچک احساس خواهید کرد، و هیچ دردی نخواهید داشت. سپس دندانپزشک از ابزاری به نام الواتور elevator برای شل کردن دندان و فورسپس forceps برای کشیدن آن استفاده خواهد کرد.

کشیدن دندان با جراحی

به احتمال زیاد برای شما هم بی حس کننده موضعی استفاده خواهد شد هم وریدی، گزینه دوم شما را آرام خواهد کرد. علاوه بر این، بسته به شرایط پزشکی شما ممکن است برای شما بیهوشی عمومی نیز استفاده شود. با بیهوشی عمومی، شما در طول کل فرایند هشیار نخواهید بود.

دندانپزشک عمومی یا جراح دهان با یک تیغ کوچک جراحی داخل لثه برشی ایجاد خواهد کرد. قبل از کشیدن دندان ممکن است لازم باشد حتی استخوان اطراف دندان برداشته یا دندان برش داده شود.

خطرات کشیدن دندان کدامند؟

خطرات اندکی برای قرار گرفتن تحت جراحی کشیدن دندان وجود دارد؛ با این حال، در صورتی که دندانپزشک شما این فرایند را برای شما توصیه کند، احتمالاً مزایای آن بر شانس اندک پیچیدگی ها ارجحیت دارد.

این خطرات عبارتند از:

  • خونریزی که بیشتر از 12 ساعت طول بکشد.
  • تب و لرز شدید، که نشان دهنده وجود عفونت است.
  • سر گیجه یا استفراق.
  • سرفه.
  • درد قفسه سینه و تنگی نفس.
  • تورم و قرمزی در محل جراحی.

در صورتی که هر یک از این علائم و نشانه ها را تجربه کردید با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

مشکلات احتمالی پس از کشیدن دندان

پس از کشیدن دندان، در صورتی که همه احتیاط های لازم و هشدارهای دندانپزشک را رعایت نکنید، ممکن است مشکلاتی برای شما بروز پیدا کنند. گاهی اوقات این مشکلات صرفنظر از آنچه انجام می دهید برای شما اتفاق می افتند. در اینجا به معرفی تعدادی از این مشکلات خواهیم پرداخت:

کشیدن دندان

کشیدن دندان

خونریزی پس از کشیدن دندان

در صورتی که فرد پس از کشیدن دندان دستور العمل های دندانپزشک را دنبال کند، استراحت کند و گاز را به مدت 1 تا 2 ساعت پس از فرایند روی دندان های خود قرار دهد، مشکل خونریزی وجود نخواهد داشت. بیمارانی که داروهای ضد انعقاد خون مانند هپارین یا کومادین مصرف می کنند، یا بیمارانی که اختلالات خونریزی مانند هموفیلی دارند باید سابقه مصرف داروهای خود را به دندانپزشک خود بدهند تا بتواند به جلوگیری از بروز مشکلات کمک کند. به همین ترتیب، بیمارانی که آسپرین یا مسکن های غیر استروئیدی مصرف می کنند نیز به نظر می رسد مدتی خونریزی داشته باشند.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

عفونت پس از کشیدن دندان

عفونت شایع ترین مشکلی است که پس از کشیدن دندان اتفاق می افتد. دهان ما مملو از باکتری است. دندانپزشک تصمیم می گیرد پس از کشیدن دندان آنتی بیوتیک تجویز کند یا خیر.به صورت طبیعی، برای دندان کشیدن های ساده، آنتی بیوتیک ها نیاز نیستند، اما اگر بیمار تب و تورم، یا حتی چرک داشته باشد، بهتر است از آنتی بیوتیک های پیشگیرانه استفاده نماید. خونریزی که پس از 48 ساعت ادامه پیدا کند، و درد و تورم شدید از جمله علائم بسیار شایع عفونت پس از کشیدن دندان هستند و در چنین موقعیت هایی برای اجتناب از بروز مشکلات بیشتر بیمار باید به دندانپزشک مراجعه کند.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

خشکی حفره دندان

معمولاً پس از کشیدن دندان، به صورت طبیعی لخته خون درون حفره دندان شکل می گیرد- حفره داخل استخوان، جایی که دندان کشیده شده است. با این حال، در صورتی که لخته خون شکل نگیرد یا شل شود، استخوان داخل حفره می تواند قابل مشاهده شود- که تحت عنوان “خشکی حفره” نامیده می شود. این یکی از دردناک ترین مشکلاتی است که ممکن است بروز پیدا کند و بیمار از وجود یک مزه بد داخل دها خود شکایت خواهد داشت. این اتفاق بیشتر پس از کشیدن دندان های فک پایین رخ می دهد و حتی پس از کشیدن ساده دندان نیز ممکن است اتفاق بیفتد. در صورتی که این اتفاق رخ دهد، دندانپزشک با قرار دادن یک بانداژ آرامبخش به مدت چند روز روی منطقه جراحی، از آن محافظت خواهد کرد. در طول این دوره زمانی، لخته جدید شکل خواهد گرفت.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

شکستگی فک در طول کشیدن دندان

این اتفاق بسیار نادر است، اما وقتی رخ می دهد بیشتر احتمال دارد در فک پایین رخ دهد. دندانپزشکی که کشیدن دندان را انجام می دهد می داند چقدر فشار نیاز است تا دندان خارج شود، اما گاهی اوقات لازم است دندانپزشک پس از مشاهده شواهد در تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس به بیمار هشدار دهد که ساختار استخوانی اطراف دندان شکننده و آسیب پذیر شده است و احتمال شکستگی وجود دارد. در چنین مواردی بیمار و دندانپزشک هر دو از قبل آمادگی دارند تا مشکل را مدیریت کنند.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

سوراخ شدگی سینوس در طول کشیدن دندان

دندان های عقب فک بالا کاملاً به حفره سینوس نزدیک هستند. گاهی اوقات ممکن است در تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس متوجه شوید که به نظر می رسد ریشه دندان های عقب عملاً در سینوس فرو رفته اند. این معمولاً اتفاق نمی افتد زیرا همیشه یک استخوان نازک وجود دارد که سینوس را از ریشه دندان ها جدا می کند. اما گاهی اوقات در طول کشیدن دندان تکه هایی از دندان وارد سینوس می شوند. این اتفاق زمانی می تواند رخ دهد که دندان به دلیل عفونت به استخوان نزدیک است. در این صورت، سوراخ شدگی اتفاق می افتد. در صورتی که سوراخ ایجاد شود، باید از رفلکس مکیدن خودداری کنید زیرا هوا از داخل بینی به درون سینوس و از طریق سوراخ شدگی به داخل دهان نفوذ خواهد کرد. در صورتی که سوراخ شدگی اتفاق بیفتد، بیمار باید دستور العمل های خاصی را دنبال کند.

  1. تا زمانی که حفره دندان بهبود پیدا نکرده است باید از مکیدن هر چیزی خودداری کرد.
  2. از انجام هر کاری که موجب شل شدن لخته خون شود باید پرهیز شود. در صورتی که لخته خون دستکاری نشود هیچ مشکلی بروز پیدا نخواهد کرد.
  3. حداقل به مدت یک هفته پس از کشیدن دندان باید از کشیدن سیگار خودداری کرد زیرا مواد شیمیایی موجود در سیگار موجب حل شدن یا شل شدن لخته خون می شوند.
  4. از فوت کردن پرهیز نمایید.
  5. از نوشیدنی های گازدار بپرهیزید، و به جای آن آبمیوه مصرف کنید.
  6. عطسه نکنید؛ زیرا باعث شل شدن لخته خون خواهد شد.
  7. در صورتی که سوراخ شدگی بزرگ باشد و به صورت خود به خود بهبود پیدا نکند، فرایند جراحی دیگری انجام خواهد شد که در آن پیوند بافت برای بستن سوراخ شدگی انجام خواهد شد.
کشیدن دندان

کشیدن دندان

استئونکروز

این وضعیت دندان ها نادر است که اساساً بیشتر پس از کشیدن دندان، جراحی کاشت ایمپلنت، یا دیگر فرایندهای تهاجمی دندانپزشکی اتفاق می افتد. در صورت استئونکروز فک هیچ علامت بهبودی حتی 8 هفته پس از درمان دندانپزشکی وجود ندارد. لثه ها ساییده شده اند و در این شرایط استخوان زیرین قابل مشاهده است. این مشکل بیشتر در بیماران سرطانی مشاهده می شود.

دوره بهبود پس از کشیدن دندان چقدر طول می کشد؟

پس از کشیدن دندان معمولاً چند روز طول می کشد تا بهبود پیدا کند. گام های زیر کمک می کنند تا اطمینان حاصل کنید که بهبود شما به آرامی و بدون هیچ دردسری پیش خواهد رفت.

  • پس از فرایند یک کیسه یخ مستقیماً روی گونه خود قرار دهید تا ار تورم کاسته شود. هر بار از کیسه یخ به مدت 10 دقیقه استفاده کنید.
  • پس از آنکه دندانپزشک روی منطقه جراحی گاز استریل قرار می دهد، دندان های خود را روی آن قرار دهید تا از خونریزی کاسته شود و به شکل گیری لخته خون کمک کند. به مدت سه تا چهار ساعت، یا تا زمانی که گاز غرق در خون شود، آن را در جای خود قرار دهید.
  • همه داروهای خود، و حتی داروهای مسکن OTC خود را طبق دستور تجویز شده مصرف کنید.
  • 24 ساعت نخست پس از کشیدن دندان را استراحت کنید و راحت باشید. روز بعد بلافاصله سراغ کارهای روزمره و روتین نروید.
  • به مدت 24 ساعت از نی استفاده نکنید.
  • سیگار نکشید.
  • پس از کشیدن دندان به مدت 24 ساعت از آبکشی دهان خودداری کنید و تنها به آرامی تف کنید.
  • وقتی دراز می کشید با استفاده از یک بالش زیر سر خود را بلند کنید.
  • مثل همیشه نخ دندان بکشید و دندان های خود را مسواک بزنید، اما از نزدیک شدن به موضع جراحی خودداری کنید.
  • روز پس از جراحی، غذاهای نرمی مانند ماست، پودینگ، و سس سیب بخورید.
  • پس از 24 ساعت، یک قاشق جایخوری نمک را به یک لیوان آب ولرم اضافه کنید و از آن برای آبکشی دهان خود استفاده کنید.
  • وقتی به مرور و در چند روز آینده بهبود پیدا کردید، به آرامی می توانید غذاهای دیگر را مجدداً وارد رژیم غذایی خود کنید.

در صورتی که پس از کشیدن دندان خود دردی را تجربه می کنید که حتی پس از چند روز از بین نمی رود یا در صورت وجود داشتن علائم- شامل تب، درد، و چرک، یا وجود ترشحات از موضع جراحی- برای مراجعه به دندانپزشک هر چه سریع تر وقت بگیرید.

آیا تا به حال به این فکر کرده اید که چرا هر بار که برای چکاپ به دندانپزشک مراجعه می کنید از شما در مورد عادات نخ دندان کشیدن سؤال می پرسد؟ دلیل آن این است که آنها می دانند نخ دندان کشیدن یک بخش ضروری سلامت دهان است. اگر می خواهید لبخند خود را زیبا حفظ کنید این پنج دلیل مهم بودن نخ دندان کشیدن را مطالعه کنید.

گیر کردن غذا در فاصله بین دندان ها

آیا تا به حال به این فکر کرده اید که بعد از صرف غذا چقدر ذرات غذا بین دندان های شما جا خوش می کنند؟ حتی صاحبین رستوران ها هم می دانند که گاهی اوقات غذا بین دندان ها گیر می کند، به همین دلیل است که کنار هر پرس غذا، نخ دندان دسته دار یک بار مصرف پیدا خواهید کرد.

خطری که برای سلامت کلی دهان شما وجود دارد این است که احتمالاً متوجه نمی شوید چقدر ذرات ریز در هر وعده غذایی بین دندان های شما پنهان می شوند. نکته مهم تر اینکه، شما می توانید دندان های خود را مسواک بزنید اما هنوز فضاهای بین دندان های شما کاملاً تمیز نشده باشند. بدتر از همه اینکه، تمیم چیزهایی که بین دندان های شما گیر می کنند می توانند به مرور زمان لبخند شما را تخریب کنند.

پنج دلیل برای اهمیت نخ دندان کشیدن

بی شک نخ دندان نکشیدن باعث می شود لبخند شما در معرض خطر قرار بگیرد. استفاده مداوم از نخ دندان به برداشتن و خارج کردن ذرات غذا و پلاک های دندانی کمک می کند که در فضاهای ریز داخل دهان پنهان شده اند و به سختی قابل مشاهده هستند. گرچه محققان هنوز در حال بررسی نقشی هستند که نخ دندان کشیدن می تواند در سلامت کلی دندان ها ایفا کند، اما مزایای واضحی برای آن وجود دارد.

ظاهر لبخند را بهبود می دهد

آیا می خواهید لبخند جذاب خود را سال ها حفظ کنید؟ نخ دندان کشیدن منظم راهی فوق العاده برای بهبود درخشش کلی دندان های شماست. لبخند درخشان خود را با ظاهر سالم لثه ها ترکیب کنید، و این دستور داشتن لبخندی است که قدرت ماندگار شدن واقعی دارد.

پیشگیری پوسیدگی دندان نخ دندان کشیدن

پیشگیری پوسیدگی دندان نخ دندان کشیدن

از بیماری لثه پیشگیری می کند.

بر اساس آکادمی پریودنتیست های آمریکا، پلاک های روی دندان ها می توانند منجر به بروز بیماری لثه شوند. تحقیقات حاکی از این هستند که باکتری هایی که درون پلاک های دندانی وجود دارند موجب ایجاد واکنش های التهابی می شوند که در بیماری لثه نقش دارند. نخ دندان کشیدن به شما کمک می کند تا از بروز مشکلات زیر پیشگیری کنید:

  • خونریزی لثه
  • تحلیل لثه ها
  • از دست رفتن دندان ها و استخوان

احتمال بروز بیماری های قلبی را کاهش می دهد

یکی از خطرات موذیانه بیماری لثه این است که به نظر می رسد در پیشرفت بیماری های قلبی نقش دارد. تحقیقات اخیر نشان می دهند که اگر بیماری لثه داشته باشید، 20 درصد بیشتر در معرض ابتلا به بیماری ها قلبی عروقی هستید. یک نظریه این است که بیماری لثه باعث تنگی عروق می شود و منجر به بروز بیماری های قلبی عروقی می شود.

پوسیدگی بین دندان ها را متوقف می کند

کیست که از صدای دریل دندانپزشکی نترسد؟ دندانپزشکان می دانند که نخ دندان کشیدن گامی حیاتی در پرهیز از بروز پوسیدگی های دندانی است. گیر کردن یک ذره آبنبات چسبناک بین دو دندان ظرف دو روز می تواند موجب تشکیل پلاکی شود که باعث پوسیدگی دندان ها می شود. با یک بار نخ دندان کشیدن در طول روز، از شنیدن صدای دریل در امان خواهید بود.

بوی دهان شما را تازه خواهد کرد.

شما هم می دانید که دهانی پر از نفس تازه و بوی خوب چگونه باعث می شود برای رفتن به استقبال دنیا آماده باشید؟ با نخ دندان کشیدن و خارج کردن ذرات غذایی که بین دندان های شما گیر کرده اند و می توانند واقعاً موجب بروز بوی بد شوند، می توانید به اعتماد به نفس خود بیفزایید. این صحت دارد؛ مراقبت با دقت از دهان به شما دهانی با بوی خوب خواهد داد.

با این حال، حتماً شما هم متوجه تنوع زیاد نخ دندان های موجود در بازار شده اید. مزیت فوق العاده ای که داشتن حق انتخاب از بین این همه محصول دارد این است که باعث می شود دوست داشته باشید هر روز از آن استفاده کنید.

مراقبت کامل از لبخند شما

البته، نخ دندان کشیدن به تنهایی برای حفظ ظاهر و سلامت لبخند کفایت نمی کند. اگر می خواهید در دراز مدت از دندان های خود محافظت کنید، لازم است مراقبت های روتین کاملی برای دندان های خود داشته باشید.

لازم نیست یک عالمه ابزار گران قیمت خریداری کنید تا لثه ها و دندان های خود را سالم نگهدارید. در عوض مرتب از آنها مراقبت کنید تا مطمئن شوید لبخند شما تمام عمر با شما باقی خواهد ماند.

پیشگیری پوسیدگی دندان نخ دندان کشیدن

پیشگیری پوسیدگی دندان نخ دندان کشیدن

مسواک

پایه و اساس هر برنامه ای برای پاکسازی دندان ها مسواک زدن مؤثر است. آیا می دانید که بسیاری از افراد به اندازه کافی برای پاکسازی کامل دندان های خود زمان نمی گذارند؟ متخصصان معتقد هستند که باید حداقل دو مرتبه در طول روز و هر بار دو دقیقه مسواک بزنید.

نخ دندان

مطالعات اخیر توصیه می کنند حداقل یک مرتبه در طول روز قبل از مسواک زدن نخ دندان بکشید. اگر از بریس های ارتودنتیک استفاده می کنید اهمیت انجام آن چند برابر می شود، گرچه کاری نسبتاً چالش برانگیز است.

دهانشویه

به فکر افزودن یک دهانشویه به کارهای روتین پاکسازی دهان خود باشید. به خاطر داشته باشید که شستشوی دهان با دهانشویه جای نخ دندان کشیدن را نمی گیرد.

دندانپزشک

فراموش نکنید هر شش ماه یک مرتبه برای چکاپ به دندانپزشک مراجعه کنید. این کار کمک می کند مشکلات خیلی جزئی دندان ها خیلی زود شناسایی و درمان شوند قبل از آنکه به مشکلی بزرگ تبدیل شوند.

رژیم غذایی سالم

انجمن دندانپزشکان آمریکا روی نقش حیاتی داشتن رژیم غذایی مغذی در حفظ سلامت دندان ها و لثه ها تأکید دارد. به طور کلی، باید مقادیر زیادی آب بنوشید و انواع غذاهای سالم بخورید.

نمونه های درمانی کاشت ایمپلنت



بخش تخصصی کاشت ایمپلنت





سلامت دهان و دندان و شکل ظاهری آنها یکی از مهمترین فاکتورها در زیبایی محسوب می‌شوند. یکی از مشکلاتی که میلیونها نفر در دنیا با آن مواجه هستند از دست دادن یک یا چند دندان است و از جمله عواملی که منجر به این مشکل می‌شوند می‌توان به پوسیدگی دندان، بیماریهای لثه، و یا آسیب و ضربه اشاره نمود. بریج و دنچر تنها راه‌حلهایی بودند که سالها برای رفع این مشکل بکار می‌رفتند اما امروزه ایمپلنتهای دندانی ابزاری هستند که بیشتر از سایر روشها مورد استفاده قرار می‌گیرند. ایمپلنتهای دندانی جایگزین ریشۀ دندان می‌باشند. ایمپلنتها پایه‌ای برای دندان جایگزین ثابت یا متحرک هستند که برای هماهنگی با دندانهای طبیعی ساخته می‌شوند.

مقالات تخصصی کاشت ایمپلنت



در این نوشته می خوانید:

چرا حفظ دندان ها اینقدر مهم هستند؟

دندان های شما بسته به محلی که داخل دهان واقع شده اند، از نظر شکل و اندازه متفاوت هستند. این تفاوت ها اجازه می دهند دندان ها کارهای مختلفی انجام دهند. دندان ها به ما در جویدن و هضم غذا کمک می کنند. آنها به ما کمک می کنند حرف بزنیم، و نیز اصوات مختلف را به وضوح ادا کنیم. در نهایت، دندان ها در شکل دادن به صورت ما کمک می کنند. یک لبخند سالم می تواند دارایی بزرگی باشد؛ و از آنجا که این مهم است، بهترین مراقبت ممکن از دندان ها برای شما معنا پیدا می کند.

اگر دندانها از دست بروند چه مشکلی بوجود می آید؟

پوسیدگی دندان می تواند دردناک باشد و باعث شود پر کردن دندان، قرار دادن روکش روی آن، یا اینله لازم باشد. در صورتی که پوسیدگی دندان درمان نشود، اعصاب دندان می توانند عفونی شوند و از بین بروند و منجر به بروز آبسه شوند. سپس ممکن است این نیاز به درمان ریشه یا حتی کشیده شدن دندان داشته باشد. بسیار مهم است که بهداشت خوب دهانی را در منزل رعایت کنید تا دندان ها و لثه های خود را سالم نگه دارید. بیماری لثه بسیار شایع است و اگر درمان نشده باقی بماند ممکن است منجر به تحلیل استخوان اطراف دندان ها شود. در برخی موارد، ممکن است منجر به از دست رفتن دندان ها شود یا از دست رفتن دندان ها آغاز شود. بیماری لثه قابل پیشگیری است و با پاکسازی ها و چکاپ های منظم می تواند درمان شود و تحت کنترل و از بروز مشکلات بیشتر جلوگیری نماید. در صورت از دست رفتن دندان ها، ممکن است لازم باشد فضای خالی جای آنها با بریج، پروتزهای مصنوعی، یا ایمپلنت پر شود.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چگونه می توان لثه ها و دندان ها را سالم نگه داشت؟

پاکسازی و سالم نگه داشتن دهان و حفظ آن به همین صورت راحت است. یک روند روتین ساده می تواند به پیشگیری از مشکلات دهان و دندان کمک کند:

  • مسواک زدن دندان ها باید آخرین کاری باشد که شب ها و حداقل یک مرتبه دیگر در طول روز، با خمیر دندان فلورایده باشد.
  • بعد از مسواک زدن باقی مانده آن داخل دهان را تف کنید و از شستن آن خودداری کنید، تا فلوراید مدت طولانی تری روی دندان های شما باقی بماند.
  • تمیز کردن بین دندان ها با مسواک های بین دندانی یا نخ دندان حداقل یک مرتبه در طول روز.
  • عادات خوب غذا خوردن- کمتر خوردن غذاها، خوراکی ها، و نوشیدنی های حاوی قند
  • چکاپ های منظم دندانی.

گرچه اکثر افراد به طور منظم مسواک می زنند، بسیاری از آنها بین دندان های خود را تمیز نمی کنند و برخی افراد برای چکاپ های منظم دندانی مراجعه نمی کنند. چند تغییر کوچک در کارهای روتین در دراز مدت می توانند بزرگ ترین تفاوت را ایجاد نمایند. دندانپزشک شما می تواند رسوبات تشکیل شده روی دندان های شما را بردارند و هر گونه بیماری لثه ای را درمان کنند که قبلاً گسترش پیدا کرده است. اما مراقبت های دندانی روزانه، و اصلی ترین سلاح ها مسواک، خمیر دندان، و پاک کننده های بین دندانی هستند.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

پلاک دندان چیست؟

پلاک یک لایه فیلم نازک و چسبناک از باکتری ها است که پیوسته روی دندان های شما شکل می گیرد.

پلاک ها چگونه موجب بروز پوسیدگی دندان ها می شوند؟

وقتی غذاها و خوراکی های حاوی قند و نشاسته می خورید، باکتری های موجود در پلاک اسیدهایی تولید می کنند که مینای دندان ها را مورد حمله قرار می دهند. چسبندگی پلاک ها این اسیدها را در تماس مستمر با دندان ها قرار می دهند. پس از حملات مستمر اسید، مینای دندان ها در هم می شکند و تجزیه می شود و سوراخ ها یا حفره های دندانی شکل می گیرند.

پلاک های دندانی چگونه می توانند موجب بروز بیماری لثه شوند؟

در صورتی که پلاک های دندانی با مسواک زدن برداشته نشوند، می توانند سفت شوند و به ماده ای به نام “جرم یا رسوب” تبدیل شوند- که نام های دیگر تارتار هستند. وقتی رسوب های دندان نزدیک خط لثه شکل می گیرند، پلاک های زیر آن از خود سموم مضری آزاد می کنند که باعث می شوند لثه ها تحریک و ملتهب شوند.

لثه ها شروع به کنار رفتن از روی دندان ها می کنند و فواصل عفونی می شوند. در صورتی که بیماری لثه درست درمان نشود، استخوانی که از دندان ها حمایت می کند تخریب می شود، دندان های سالم می توانند لق شوند و بیفتند. بیماری لثه شدید، می تواند منجر به از دست رفتن دندان و نیاز به قرار دادن جایگزین برای آن شود.

چگونه می توان از بروز بیماری لثه پیشگیری نمود؟

مهم است پلاک ها و ذرات غذا از اطراف دندان ها زدوده شوند زیرا این کار مانع ملتهب و متورم، و عفونی شدن لثه ها می شود. اگر پلاک ها روی دندان ها باقی بمانند می توانند سفت شوند و به تارتار تبدیل شوند، که تنها توسط دندانپزشک می تواند برداشته شود. مهم است به مراجعات منظم به دندانپزشک ادامه دهید تا دندان های شما مدام در صورت نیاز به صورت دقیق و کامل پاکسازی شوند.

چگونه می توانیم متوجه شویم بیماری لثه داریم یا خیر؟

بیماری لثه عموماً بدون درد است، گرچه می تواند به استخوان هایی که از دندان محافظت می کنند آسیب برساند. بیماری لثه (ژنژیویت) معمولاً خود را در قالب لثه های قرمز و متورم نشان خواهد داد که هنگام مسواک زدن یا تمیز کردن بین دندان ها دچار خونریزی می شوند. بسیاری افراد وقتی متوجه خونریزی لثه های خود می شوند نگران می شوند و آرام تر مسواک می زنند، یا کلاً مسواک نمی زنند.

در حقیقت، اگر در حال مبارزه با بیماری لثه هستید، مهم است که پاکسازی منظم و دقیق را ادامه دهید. اگر ظرف مدت چند روز خونریزی متوقف نشد، بهتر است به دندانپزشک مراجعه کنید و نظر او را در این زمینه جویا شوید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چه نوع مسواکی باید استفاده کنیم؟

دندانپزشک شما قادر است مسواکی به شما توصیه کند که برای شما مناسب است. با این حال، افراد بزرگسال باید مسواکی با سری کوچک یا متوسط انتخاب کنند. مسواک انتخابی شما باید فرچه های نایلونی نرم تا متوسط با سر گرد باشد. سر مسواک باید به اندازه کافی کوچک باشد تا بتواند به همه بخش های دهان دسترسی داشته باشد: مخصوصاً قسمت های عقب دهان جایی که دسترسی به آنها می تواند دشوار باشد. کودکان نیاز دارند مسواک های کوچکتری اما با همان نوع فرچه ها استفاده کنند.

شما می توانید مسواک های تخصصی تری خریداری کنید. برای مثال، افرادی که دندان های حساس دارند می توانند مسواک های خیلی نرم استفاده کنند. علاوه بر این، مسواک هایی با سر کوچکتر برای افرادی وجود دارند که بیماری پارکینسون یا ناتوانی جسمی دارند. در حال حاضر مسواک هایی در بازار موجود هستند که دسته بزرگ و سر زاویه دار دارند که استفاده از آنها را راحت تر می کند.

چرا مسواک زدن مهم است؟

مسواک زدن روزانه و پاکسازی بین دندان ها مهم است زیرا به از بین بردن پلاک های دندانی کمک می کند. در صورتی که پلاک های دندانی زدوده نشوند، به انباشته شدن خود ادامه می دهند، و ذرات غذای بیشتری پشت دندان ها باقی می ماند و موجب بروز بیماری لثه و پوسیدگی دندان ها می شود.

آیا مسواک های برقی بهتر عمل می کنند؟

مسواک های برقی دارای یک سری چرخشی یا لرزاننده هستند که با حرکات خیلی اندک مورد نیاز فرد استفاده کننده، مقدار زیادی عمل پاک کنندگی ارائه می دهد، گرچه لازم است نحوه قرار گیری مسواک درست باشد.

آزمایشات حاکی از این هستند که مسواک های برقی در زدودن پلاک های دندانی مؤثرتر هستند. مسواک هایی که دارای سری رخنده در هر دو جهت دارند مؤثرتر هستند. همه می توانند از مسواک های برقی استفاده کنند. آنها بویژه برای افرادی مفید هستند که دارای محدودیت حرکتی در بازو و دست هستند، مانند افرادی که اغلب استفاده از مسواک های معمولی به آنها اجازه نمی دهند پاکسازی کامل و دقیق دندان های خود را انجام دهند.

مسواک های برقی می توانند برای کودکان نیز بهتر باشند زیرا به دلیل نوآوری که استفاده از مسواک های برقی وجود دارد ممکن است بیشتر به مسواک زدن منظم تشویق شوند. در مورد مزایای استفاده از مسواک برقی مناسب با دندانپزشک خود صحبت کنید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چگونه باید مسواک زد؟

مسواک زدن به زدودن پلاک های دندانی و ذرات غذا از سطوح داخلی، بیرونی و جونده دندان های شما کمک می کند. در اینجا برای شما روش درست زدودن پلاک های دندانی را توضیح خواهیم داد- با دندانپزشک خود صحبت کنید ببینید کدام روش برای شما بهتر است:

  • سر مسواک را روی دندان ها قرار دهید، سپس نوک فرچه های مسواک را با زاویه 45 درجه نسبت به خط لثه قرار دهید. مسواک خود را به صورت چرخشی، چندین مرتبه روی همه سطوح دندان ها حرکت دهید.
  • سطح خارجی همه دندان های فک بالا و پایین را مسواک بزنید، فرچه ها را زاویه دار در مقابل خط لثه نگه دارید.
  • این کار را مجدداً انجام دهید، اما برای سطوح داخلی همه دندان ها.
  • برای پاکسازی سطوح داخلی دندان های جلوی دهان، مسواک را به صورت عمودی خم کنید و با بخش جلوی دندان ها ضربه های مدور بزنید.
  • سطوح جونده دندان ها را نیز مسواک بزنید.
  • برای کمک به خوشبو شدن دهان و تمیز شدن دهان با زدودن باکتری ها، زبان خود را نیز مسواک بزنید.

چند وقت یک مرتبه باید دندان ها را مسواک زد؟

حتماً آخرین کاری که در طول روز انجام می دهید مسواک زدن کامل و دقیق با خمیر دندان های فلورایده باشد، و این کار باید حداقل یک مرتبه دیگر نیز در طول روز انجام شود. اگر همیشه بعد از مسواک زدن احساس ناراحتی و خونریزی دارید باید به دندانپزشک مراجعه نمایید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چگونه می توان متوجه شد همه پلاک های دندانی زوده شده اند؟

ماده مخصوصی وجود دارد که با اعمال آن با یک گلوله پنبه روی دندان ها می توانید پلاک های دندانی خود را راحت تر ببینید، یا می توانید از قرص های مخصوص آشکار کننده پلاک های دندانی استفاده کنید. این مواد را می توانید از داروخانه ها یا دندانپزشک خود بگیرید.

رنگی که در نتیجه استفاده از این مواد ظاهر می شود بی ضرر است و تمام قسمت هایی از دهان که مسواک زدن بهتر نیاز دارند را نشان خواهند داد. بویژه به مکان هایی نگاه کنید که لثه ها با دندان ها تماس پیدا می کنند. بیشتر مسواک زدن به زدودن لکه ها و پلاک های دندانی کمک خواهد کرد.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

مسواک خود را چند وقت یک مرتبه باید تعویض کرد؟

مسواک های فرسوده نمی توانند دندان های شما را به درستی و به خوبی پاکسازی کنند و ممکن است به لثه های شما آسیب بزنند. مهم است مسواک خود را هر دو تا سه ماه یک مرتبه یا زودتر، اگر فرچه ها فرسوده شده اند، تعویض کنید. وقتی فرچه ها پراکنده شوند نمی توانند به درستی پاکسازی را انجام دهند.

آیا باید از خمیر دندان های فلورایده استفاده کرد؟

آری. فلوراید به افزایش استحکام و محافظت از دندان ها کمک می کند، که می تواند پوسیدگی دندان را در افراد بزرگسال و کودکان کاهش دهد.

همه کودکان تا سه سالگی باید از یک لایه نازک خمیر دندان با میزان فلوراید کمتر از 1000ppm (بخش در هر میلیون) استفاده کنند. بعد از سه سالگی آنها باید از خمیر دندان به اندازه یک نخود استفاده کنند که حاوی 1350ppm تا 1500ppm است.

مقدار فلوراید موجود در برخی خمیر دندان های مخصوص کودکان نصف فلوراید موجود در خمیر دندان های مخصوص افراد بزرگسال است. آنها تنها مقدار اندکی محافظت از دندان ها را فراهم می آورند. اگر کودک شما زیر 7 سال است، وقتی دندان های خود را مسواک می زند او را تحت نظر داشته باشید و او را تشویق نمایید از بلعیدن خمیر دندان خودداری نماید.

چه نوع خمیر دندان هایی باید استفاده کنیم؟

علاوه بر خمیر دندان های معمولی خانوادگی، برخی خمیر دندان های تخصصی نیز وجود دارند. از جمله خمیر دندان های کنترل تارتار برای افرادی که روی دندان های آنها تارتار تشکیل شده است، و نیز خمیر دندان های مخصوص دندان های حساس. خمیر دندان های “مراقبت کامل” که حاوی موادی هستند که هم به مبارزه با بیمار یلثه کمک می کنند، بوی خوبی به دهان می دهند، و تشکیل پلاک های دندانی را کاهش می دهند. خمیر دندان های سفید کننده برای از بین بردن لکه های دندانی خوب هستند و به احیاء رنگ طبیعی دندان های شما کمک می کنند، اما به اندازه کافی قوی نیستند تا رنگ طبیعی دندان های شما را تغییر دهند.

برخی خمیر دندان های مخصوص کودکان فلورایدی که دارند نصف فلوراید موجود در خمیر دندان های مخصوص افراد بزرگسال است. آنها تنها محافظت اندکی از دندان ها بوجود می آورند. اگر کودک زیر 7 سال باشد، باید هنگام مسواک زدن روی آنها نظارت داشت. آنها را تشویق کنید خمیر دندان نبلعند و تنها باقی مانده خمیر دندان داخل دهان خود را تف کنند، و بعد از مسواک زدن دهان خود را شستشو ندهند.

برای داشتن دهانی تمیز و سالم، لازم است از محصولات مناسب و صحیح مراقبت های دندانی استفاده کنید. از دندانپزشک خود بخواهید تا بهترین نوع خمیر دندان مناسب شرایط شما را به شما معرفی نماید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چه مقدار خمیر دندان باید استفاده کرد؟

لازم نیست سر مسواک را پر از خمیر دندان کنید. کودکان زیر سه سال باید یک لایه نازک خمیر دندان و کودکان بالای سه سال باید به اندازه یک نخود خمیر دندان استفاده کنند. به خاطر داشته باشید که پس از مسواک زدن تف کنید و از شستشوی دهان خودداری کنید، تا فلوراید مدت زمان طولانی تری روی دندان ها باقی بماند.

آیا خونریزی از لثه ها هنگام مسواک زدن طبیعی است؟

چند روز نخست پس از آنکه پاکسازی بین دندان های خود را آغاز می کنید ممکن است لثه های شما خونریزی کنند یا زخم شوند. وقتی پلاک های دندانی شما تجزیه شدند و سلامت دهان شما بهبود پیدا کرد این روند باید متوقف شود. در صورتی که خونریزی متوقف نشد، به دندانپزشک خود اطلاع دهید. ممکن است به این علت باشد که به درستی کار پاکسازی را انجام نمی دهید، یا اینکه دندان ها و لثه های شما نیاز به پاکسازی دقیق تر توسط دندانپزشک دارند.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

بین دندان ها را چگونه باید پاکسازی نمود؟

شما می توانید بین دندان ها را با مسواک های بین دندانی یا نخ دندان پاکسازی نمایید. پاکسازی بین دندان ها پلاک های دندانی را از بین می برد و ذرات غذایی که بین دندان ها و زیر خط لثه ها پنهان شده اند را خارج می سازد- منطقه هایی که مسواک قادر به دسترسی به آنها نیست. هنگام نخ دندان کشیدن یا استفاده از مسواک های بین دندانی، یک الگوی منظم را حفظ کنید و به خاطر داشته باشید هیچ دندانی را از دست ندهید. برای انجام بهتر این کار می توانید از آینه کمک بگیرید.

پشت آخرین دندان ها را فراموش نکنید. علاوه بر این، بسیار مهم است که اطراف لبه های روکش های دندانی، بریج ها یا ایمپلنت های دندانی را نیز تمیز کنید. حداقل یک مرتبه در طول روز باید بین دندان های خود را تمیز کنید. می توانید از دندانپزشک خود بخواهید برای شما توضیح دهید چگونه بین دندان های خود را به درستی پاکسازی کنید. مسواک های بین دندانی اندازه های مختلفی دارند. می توانید از دندانپزشک خود بخواهید مسواکی با اندازه درست را به شما معرفی کند.

آیا دستگاه های دهانشویه دهان مفید هستند؟

دستگاه هایی شستشوی دهان از فشار آب برای زدودن پلاک های دندانی و ذرات غذا از اطراف دندان ها استفاده می کنند. اگر از ابزارهای ارتودنسی استفاده می کنید، این دستگاه می تواند به شما کمک زیادی کند تا بخش هایی که تمیز کردن آنها برای شما دشوار است را به خوبی پاکسازی کنید، یا اگر استفاده از مسواک های بین دندانی یا نخ دندان برای شما دشوار است، این دستگاه می تواند کمکی برای شما باشد.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

آیا باید از دهانشویه استفاده کرد؟

یک دهانشویه فلورایده می تواند در پیشگیری از پوسیدگی دندان ها به شما کمک کند. ممکن است دندانپزشک شما استفاده از دهانشویه های آنتی باکتریال را برای کمک به کنترل پلاک های دندانی و کاهش بیماری لثه را پیشنهاد دهد.اگر متوجه شدید که مدت زمان طولانی است که برای رفع بوی بد دهان خود در حال استفاده از دهانشویه ها هستید، بهتر است به دندانپزشک مراجعه کنید زیرا بوی بد دهان می تواند یکی از علائم و نشانه های عدم سلامت دندان ها و لثه ها یا عدم رعایت بهداشت صحیح دهان و دندان ها باشد.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

آیا رژیم غذایی می تواند کمک کننده باشد؟

بسیاری افراد تصور می کنند که سطوح بالای قند در رژیم غذایی است که موجب بروز پوسیدگی های دندان می شود، اما این صحت ندارد. تعداد دفعات وجود قند در رژیم غذایی شماست که مهم است، نه مقدار آن، که مشکل آفرین است. در طول این زمان، دندان های شما تحت حملات اسیدی هستند. بنابراین مهم است با محدود کردن خوراکی ها و نوشیدنی های حاوی قند به میان وعده ها، تعداد حملات اسیدی به دندان ها را محدود کنید. جویدن آدامس های فاقد قند و خوردن آب بعد از وعده های غذایی  میان وعده ها نیز می تواند اسیدها را به سرعت بی اثر کند.

نوشیدنی های گاز دار حاوی قند، آبمیوه ها، و نوشیدنی های ورزشی، و شراب می توانند اسیدی باشند- که می تواند موجب بروز خوردگی دندان ها نیز شود. این زمانی اتفاق می افتد که اسید موجود در غذاها و نوشیدنی ها به تدریج موجب ساییدگی پوشش مینای سخت دندان ها می شود. این می تواند موجب حساسیت دندان ها شود.

دندان ها چرا کشیده می شوند؟

گرچه بسیاری از نوجوانان و افراد بزرگسال دندان های عقل خود را می کشند، اما دلایل دیگری نیز وجود دارد که  کشیدن دندان ها در بزرگسالی را ضروری می کند. پوسیدگی شدید دندان ها، عفونت دندنا، و فشردگی و نامنظمب دندان ها همگی از جمله مشکلاتی هستند که با کشیدن دندان برطرف می شوند. افرادی که بریس های ارتودنسی را دریافت می کنند ممکن است نیاز باشد یک یا دو دندان بکشند تا فضای کافی برای جابجا شدن دندان های دیگر به محل درست فراهم شود. علاوه بر این، افرادی که تحت شیمی درمانی قرار می گیرند یا قرار است پیوند عضو داشته باشند، ممکن است لازم باشد دندان مشکل دار آنها کشیده شود تا دهان آنها از سلامت کافی برخوردار باشد.

کشیدن دندان توسط دندانپزشک عمومی یا جراح دهان و دندان انجام می شود و یک فرایند سرپایی نسبتاً سریع است که با بی حسی موضعی، بیهوشی کامل، و وریدی یا ترکیبی از آنها انجام می شود. کشیدن دندانی که در معرض دید قرار دارد یک کشیدن ساده است. دندان هایی که شکسته شده اند، زیر سطح لثه یا نهفته هستند، نیاز به فرایندی پیچیده تر دارند.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

کشیدن دندان چقدر هزینه دارد؟

هزینه کشیدن دندان ها بسته به به نهفته بودن یا نبودن دندان متفاوت است. کشیدن ساده دندان از همه ارزان تر است و تفاوت های هزینه کشیدن آنها به نوع ماده بی حسی بستگی دارد که برای انجام آن استفاده می شود. متعاقباً، هزینه دندان نهفته از همه بیشتر است. محل دندان نیز روی هزینه کشیدن آن تأثیر دارد. علاوه بر اینها، محل زندگی بیمار، محل مطب دندانپزشک و عوامل دیگر روی این هزینه تأثیر دارند.

چگونه می توان برای کشیدن دندان آماده شد؟

دندانپزشک شما قبل از برنامه ریزی برای فرایند کشیدن دندان، ابتدا از دندان های شما تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت. حتماً دندانپزشک خود را از همه داروها ، ویتامین ها، مکمل ها، و نیز داروهای OTC که مصرف می کنید مطلع سازید. اگر قرار است به زودی تحت درمان با داروی وریدی به نام بیس فسفونات قرار بگیرید آن را به دندانپزشک خود اطلاع دهید. در این صورت، کشیدن دندان باید قبل از دریافت این دارو انجام شود، در غیر اینصورت فک شما در معرض خطر استئونکروز (مرگ استخوان) قرار خواهد داشت.

علاوه بر این، در صورت داشتن شرایط زیر در مورد آنها حتماً با دندانپزشک خود صحبت کنید:

  • نقص قلبی مادرزادی
  • دیابت
  • بیماری کبدی
  • بیماری تیروئید
  • بیماری کلیوی
  • فشار خون بالا
  • مفصل مصنوعی
  • دریچه آسیب دیده قلب
  • بیماری غدد فوق کلیوی
  • نقص سیستم ایمنی یدن
  • سابقه آندوکاردیت باکتریایی

ممکن است دندانپزشک شما بخواهد اطمینان حاصل نماید که همه شرایط از ثبات کافی برخوردار هستند یا قبل از قرار گرفتن تحت درمان کشیدن دندان درمان شده اند. در صورتی وجود شرایط زیر، چند روز قبل از قرار گرفتن تحت فرایند کشیدن دندان باید برای شما آنتی بیوتیک تجویز شود:

  • انتظار می رود جراحی شما طولانی شود.
  • شما یک عفونت یا سیستم ایمنی ضعیفی دارید.
  • شرایط پزشکی و درمانی خاصی دارید.

با به خاطر داشتن موارد زیر برای روز کشیدن دندان می توانید از کیفیت درمان خود اطمینان حاصل نمایید:

  • در صورت دریافت بی حس کننده های وریدی، لباس آستین کوتاه یا لباسی با آستین های سل بپوشید که بتوانید آن را بالا ببرید، به مدت 6 تا 8 ساعت قبل از جراحی از خوردن و نوشیدن هر چیزی خودداری نمایید.
  • قبل از فرایند از کشیدن سیگار خودداری نمایید.
  • در صورت داشتن سرماخوردگی آن را با دندانپزشک خود در میان بگذارید زیرا ممکن است لازم باشد برنامه جراحی شما را عوض کند.
  • به دندانپزشک خود بگویید آیا شب قبل تهوع یا استفراق داشته اید، زیرا ممکن است لازم باشد بی حس کننده دیگری برای شما استفاده کند یا جراحی شما را به زمان دیگری موکول کند.
  • در صورتی که قرار است تحت بیهوشی کامل قرار بگیرید، کسی را به عنوان همراه داشته باشید که برای بازگشت به منزل شما را همراهی کند.
کشیدن دندان

کشیدن دندان

فرایند کشیدن دندان به چه صورت است؟

کشیدن دندان شما، بسته به اینکه دندان شما قابل رویت یا نهفته است، یا به شکل ساده یا به صورت جراحی انجام می شود.

کشیدن ساده دندان

برای شما بی حسی موضعی استفاده خواهد شد که تنها منطقه اطراف دندانی که قرار است کشیده شود بی حس خواهد شد بنابراین در طول فرایند تنها یک فشار کوچک احساس خواهید کرد، و هیچ دردی نخواهید داشت. سپس دندانپزشک از ابزاری به نام الواتور elevator برای شل کردن دندان و فورسپس forceps برای کشیدن آن استفاده خواهد کرد.

کشیدن دندان با جراحی

به احتمال زیاد برای شما هم بی حس کننده موضعی استفاده خواهد شد هم وریدی، گزینه دوم شما را آرام خواهد کرد. علاوه بر این، بسته به شرایط پزشکی شما ممکن است برای شما بیهوشی عمومی نیز استفاده شود. با بیهوشی عمومی، شما در طول کل فرایند هشیار نخواهید بود.

دندانپزشک عمومی یا جراح دهان با یک تیغ کوچک جراحی داخل لثه برشی ایجاد خواهد کرد. قبل از کشیدن دندان ممکن است لازم باشد حتی استخوان اطراف دندان برداشته یا دندان برش داده شود.

خطرات کشیدن دندان کدامند؟

خطرات اندکی برای قرار گرفتن تحت جراحی کشیدن دندان وجود دارد؛ با این حال، در صورتی که دندانپزشک شما این فرایند را برای شما توصیه کند، احتمالاً مزایای آن بر شانس اندک پیچیدگی ها ارجحیت دارد.

این خطرات عبارتند از:

  • خونریزی که بیشتر از 12 ساعت طول بکشد.
  • تب و لرز شدید، که نشان دهنده وجود عفونت است.
  • سر گیجه یا استفراق.
  • سرفه.
  • درد قفسه سینه و تنگی نفس.
  • تورم و قرمزی در محل جراحی.

در صورتی که هر یک از این علائم و نشانه ها را تجربه کردید با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

مشکلات احتمالی پس از کشیدن دندان

پس از کشیدن دندان، در صورتی که همه احتیاط های لازم و هشدارهای دندانپزشک را رعایت نکنید، ممکن است مشکلاتی برای شما بروز پیدا کنند. گاهی اوقات این مشکلات صرفنظر از آنچه انجام می دهید برای شما اتفاق می افتند. در اینجا به معرفی تعدادی از این مشکلات خواهیم پرداخت:

کشیدن دندان

کشیدن دندان

خونریزی پس از کشیدن دندان

در صورتی که فرد پس از کشیدن دندان دستور العمل های دندانپزشک را دنبال کند، استراحت کند و گاز را به مدت 1 تا 2 ساعت پس از فرایند روی دندان های خود قرار دهد، مشکل خونریزی وجود نخواهد داشت. بیمارانی که داروهای ضد انعقاد خون مانند هپارین یا کومادین مصرف می کنند، یا بیمارانی که اختلالات خونریزی مانند هموفیلی دارند باید سابقه مصرف داروهای خود را به دندانپزشک خود بدهند تا بتواند به جلوگیری از بروز مشکلات کمک کند. به همین ترتیب، بیمارانی که آسپرین یا مسکن های غیر استروئیدی مصرف می کنند نیز به نظر می رسد مدتی خونریزی داشته باشند.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

عفونت پس از کشیدن دندان

عفونت شایع ترین مشکلی است که پس از کشیدن دندان اتفاق می افتد. دهان ما مملو از باکتری است. دندانپزشک تصمیم می گیرد پس از کشیدن دندان آنتی بیوتیک تجویز کند یا خیر.به صورت طبیعی، برای دندان کشیدن های ساده، آنتی بیوتیک ها نیاز نیستند، اما اگر بیمار تب و تورم، یا حتی چرک داشته باشد، بهتر است از آنتی بیوتیک های پیشگیرانه استفاده نماید. خونریزی که پس از 48 ساعت ادامه پیدا کند، و درد و تورم شدید از جمله علائم بسیار شایع عفونت پس از کشیدن دندان هستند و در چنین موقعیت هایی برای اجتناب از بروز مشکلات بیشتر بیمار باید به دندانپزشک مراجعه کند.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

خشکی حفره دندان

معمولاً پس از کشیدن دندان، به صورت طبیعی لخته خون درون حفره دندان شکل می گیرد- حفره داخل استخوان، جایی که دندان کشیده شده است. با این حال، در صورتی که لخته خون شکل نگیرد یا شل شود، استخوان داخل حفره می تواند قابل مشاهده شود- که تحت عنوان “خشکی حفره” نامیده می شود. این یکی از دردناک ترین مشکلاتی است که ممکن است بروز پیدا کند و بیمار از وجود یک مزه بد داخل دها خود شکایت خواهد داشت. این اتفاق بیشتر پس از کشیدن دندان های فک پایین رخ می دهد و حتی پس از کشیدن ساده دندان نیز ممکن است اتفاق بیفتد. در صورتی که این اتفاق رخ دهد، دندانپزشک با قرار دادن یک بانداژ آرامبخش به مدت چند روز روی منطقه جراحی، از آن محافظت خواهد کرد. در طول این دوره زمانی، لخته جدید شکل خواهد گرفت.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

شکستگی فک در طول کشیدن دندان

این اتفاق بسیار نادر است، اما وقتی رخ می دهد بیشتر احتمال دارد در فک پایین رخ دهد. دندانپزشکی که کشیدن دندان را انجام می دهد می داند چقدر فشار نیاز است تا دندان خارج شود، اما گاهی اوقات لازم است دندانپزشک پس از مشاهده شواهد در تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس به بیمار هشدار دهد که ساختار استخوانی اطراف دندان شکننده و آسیب پذیر شده است و احتمال شکستگی وجود دارد. در چنین مواردی بیمار و دندانپزشک هر دو از قبل آمادگی دارند تا مشکل را مدیریت کنند.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

سوراخ شدگی سینوس در طول کشیدن دندان

دندان های عقب فک بالا کاملاً به حفره سینوس نزدیک هستند. گاهی اوقات ممکن است در تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس متوجه شوید که به نظر می رسد ریشه دندان های عقب عملاً در سینوس فرو رفته اند. این معمولاً اتفاق نمی افتد زیرا همیشه یک استخوان نازک وجود دارد که سینوس را از ریشه دندان ها جدا می کند. اما گاهی اوقات در طول کشیدن دندان تکه هایی از دندان وارد سینوس می شوند. این اتفاق زمانی می تواند رخ دهد که دندان به دلیل عفونت به استخوان نزدیک است. در این صورت، سوراخ شدگی اتفاق می افتد. در صورتی که سوراخ ایجاد شود، باید از رفلکس مکیدن خودداری کنید زیرا هوا از داخل بینی به درون سینوس و از طریق سوراخ شدگی به داخل دهان نفوذ خواهد کرد. در صورتی که سوراخ شدگی اتفاق بیفتد، بیمار باید دستور العمل های خاصی را دنبال کند.

  1. تا زمانی که حفره دندان بهبود پیدا نکرده است باید از مکیدن هر چیزی خودداری کرد.
  2. از انجام هر کاری که موجب شل شدن لخته خون شود باید پرهیز شود. در صورتی که لخته خون دستکاری نشود هیچ مشکلی بروز پیدا نخواهد کرد.
  3. حداقل به مدت یک هفته پس از کشیدن دندان باید از کشیدن سیگار خودداری کرد زیرا مواد شیمیایی موجود در سیگار موجب حل شدن یا شل شدن لخته خون می شوند.
  4. از فوت کردن پرهیز نمایید.
  5. از نوشیدنی های گازدار بپرهیزید، و به جای آن آبمیوه مصرف کنید.
  6. عطسه نکنید؛ زیرا باعث شل شدن لخته خون خواهد شد.
  7. در صورتی که سوراخ شدگی بزرگ باشد و به صورت خود به خود بهبود پیدا نکند، فرایند جراحی دیگری انجام خواهد شد که در آن پیوند بافت برای بستن سوراخ شدگی انجام خواهد شد.
کشیدن دندان

کشیدن دندان

استئونکروز

این وضعیت دندان ها نادر است که اساساً بیشتر پس از کشیدن دندان، جراحی کاشت ایمپلنت، یا دیگر فرایندهای تهاجمی دندانپزشکی اتفاق می افتد. در صورت استئونکروز فک هیچ علامت بهبودی حتی 8 هفته پس از درمان دندانپزشکی وجود ندارد. لثه ها ساییده شده اند و در این شرایط استخوان زیرین قابل مشاهده است. این مشکل بیشتر در بیماران سرطانی مشاهده می شود.

دوره بهبود پس از کشیدن دندان چقدر طول می کشد؟

پس از کشیدن دندان معمولاً چند روز طول می کشد تا بهبود پیدا کند. گام های زیر کمک می کنند تا اطمینان حاصل کنید که بهبود شما به آرامی و بدون هیچ دردسری پیش خواهد رفت.

  • پس از فرایند یک کیسه یخ مستقیماً روی گونه خود قرار دهید تا ار تورم کاسته شود. هر بار از کیسه یخ به مدت 10 دقیقه استفاده کنید.
  • پس از آنکه دندانپزشک روی منطقه جراحی گاز استریل قرار می دهد، دندان های خود را روی آن قرار دهید تا از خونریزی کاسته شود و به شکل گیری لخته خون کمک کند. به مدت سه تا چهار ساعت، یا تا زمانی که گاز غرق در خون شود، آن را در جای خود قرار دهید.
  • همه داروهای خود، و حتی داروهای مسکن OTC خود را طبق دستور تجویز شده مصرف کنید.
  • 24 ساعت نخست پس از کشیدن دندان را استراحت کنید و راحت باشید. روز بعد بلافاصله سراغ کارهای روزمره و روتین نروید.
  • به مدت 24 ساعت از نی استفاده نکنید.
  • سیگار نکشید.
  • پس از کشیدن دندان به مدت 24 ساعت از آبکشی دهان خودداری کنید و تنها به آرامی تف کنید.
  • وقتی دراز می کشید با استفاده از یک بالش زیر سر خود را بلند کنید.
  • مثل همیشه نخ دندان بکشید و دندان های خود را مسواک بزنید، اما از نزدیک شدن به موضع جراحی خودداری کنید.
  • روز پس از جراحی، غذاهای نرمی مانند ماست، پودینگ، و سس سیب بخورید.
  • پس از 24 ساعت، یک قاشق جایخوری نمک را به یک لیوان آب ولرم اضافه کنید و از آن برای آبکشی دهان خود استفاده کنید.
  • وقتی به مرور و در چند روز آینده بهبود پیدا کردید، به آرامی می توانید غذاهای دیگر را مجدداً وارد رژیم غذایی خود کنید.

در صورتی که پس از کشیدن دندان خود دردی را تجربه می کنید که حتی پس از چند روز از بین نمی رود یا در صورت وجود داشتن علائم- شامل تب، درد، و چرک، یا وجود ترشحات از موضع جراحی- برای مراجعه به دندانپزشک هر چه سریع تر وقت بگیرید.

آیا تا به حال به این فکر کرده اید که چرا هر بار که برای چکاپ به دندانپزشک مراجعه می کنید از شما در مورد عادات نخ دندان کشیدن سؤال می پرسد؟ دلیل آن این است که آنها می دانند نخ دندان کشیدن یک بخش ضروری سلامت دهان است. اگر می خواهید لبخند خود را زیبا حفظ کنید این پنج دلیل مهم بودن نخ دندان کشیدن را مطالعه کنید.

گیر کردن غذا در فاصله بین دندان ها

آیا تا به حال به این فکر کرده اید که بعد از صرف غذا چقدر ذرات غذا بین دندان های شما جا خوش می کنند؟ حتی صاحبین رستوران ها هم می دانند که گاهی اوقات غذا بین دندان ها گیر می کند، به همین دلیل است که کنار هر پرس غذا، نخ دندان دسته دار یک بار مصرف پیدا خواهید کرد.

خطری که برای سلامت کلی دهان شما وجود دارد این است که احتمالاً متوجه نمی شوید چقدر ذرات ریز در هر وعده غذایی بین دندان های شما پنهان می شوند. نکته مهم تر اینکه، شما می توانید دندان های خود را مسواک بزنید اما هنوز فضاهای بین دندان های شما کاملاً تمیز نشده باشند. بدتر از همه اینکه، تمیم چیزهایی که بین دندان های شما گیر می کنند می توانند به مرور زمان لبخند شما را تخریب کنند.

پنج دلیل برای اهمیت نخ دندان کشیدن

بی شک نخ دندان نکشیدن باعث می شود لبخند شما در معرض خطر قرار بگیرد. استفاده مداوم از نخ دندان به برداشتن و خارج کردن ذرات غذا و پلاک های دندانی کمک می کند که در فضاهای ریز داخل دهان پنهان شده اند و به سختی قابل مشاهده هستند. گرچه محققان هنوز در حال بررسی نقشی هستند که نخ دندان کشیدن می تواند در سلامت کلی دندان ها ایفا کند، اما مزایای واضحی برای آن وجود دارد.

ظاهر لبخند را بهبود می دهد

آیا می خواهید لبخند جذاب خود را سال ها حفظ کنید؟ نخ دندان کشیدن منظم راهی فوق العاده برای بهبود درخشش کلی دندان های شماست. لبخند درخشان خود را با ظاهر سالم لثه ها ترکیب کنید، و این دستور داشتن لبخندی است که قدرت ماندگار شدن واقعی دارد.

پیشگیری پوسیدگی دندان نخ دندان کشیدن

پیشگیری پوسیدگی دندان نخ دندان کشیدن

از بیماری لثه پیشگیری می کند.

بر اساس آکادمی پریودنتیست های آمریکا، پلاک های روی دندان ها می توانند منجر به بروز بیماری لثه شوند. تحقیقات حاکی از این هستند که باکتری هایی که درون پلاک های دندانی وجود دارند موجب ایجاد واکنش های التهابی می شوند که در بیماری لثه نقش دارند. نخ دندان کشیدن به شما کمک می کند تا از بروز مشکلات زیر پیشگیری کنید:

  • خونریزی لثه
  • تحلیل لثه ها
  • از دست رفتن دندان ها و استخوان

احتمال بروز بیماری های قلبی را کاهش می دهد

یکی از خطرات موذیانه بیماری لثه این است که به نظر می رسد در پیشرفت بیماری های قلبی نقش دارد. تحقیقات اخیر نشان می دهند که اگر بیماری لثه داشته باشید، 20 درصد بیشتر در معرض ابتلا به بیماری ها قلبی عروقی هستید. یک نظریه این است که بیماری لثه باعث تنگی عروق می شود و منجر به بروز بیماری های قلبی عروقی می شود.

پوسیدگی بین دندان ها را متوقف می کند

کیست که از صدای دریل دندانپزشکی نترسد؟ دندانپزشکان می دانند که نخ دندان کشیدن گامی حیاتی در پرهیز از بروز پوسیدگی های دندانی است. گیر کردن یک ذره آبنبات چسبناک بین دو دندان ظرف دو روز می تواند موجب تشکیل پلاکی شود که باعث پوسیدگی دندان ها می شود. با یک بار نخ دندان کشیدن در طول روز، از شنیدن صدای دریل در امان خواهید بود.

بوی دهان شما را تازه خواهد کرد.

شما هم می دانید که دهانی پر از نفس تازه و بوی خوب چگونه باعث می شود برای رفتن به استقبال دنیا آماده باشید؟ با نخ دندان کشیدن و خارج کردن ذرات غذایی که بین دندان های شما گیر کرده اند و می توانند واقعاً موجب بروز بوی بد شوند، می توانید به اعتماد به نفس خود بیفزایید. این صحت دارد؛ مراقبت با دقت از دهان به شما دهانی با بوی خوب خواهد داد.

با این حال، حتماً شما هم متوجه تنوع زیاد نخ دندان های موجود در بازار شده اید. مزیت فوق العاده ای که داشتن حق انتخاب از بین این همه محصول دارد این است که باعث می شود دوست داشته باشید هر روز از آن استفاده کنید.

مراقبت کامل از لبخند شما

البته، نخ دندان کشیدن به تنهایی برای حفظ ظاهر و سلامت لبخند کفایت نمی کند. اگر می خواهید در دراز مدت از دندان های خود محافظت کنید، لازم است مراقبت های روتین کاملی برای دندان های خود داشته باشید.

لازم نیست یک عالمه ابزار گران قیمت خریداری کنید تا لثه ها و دندان های خود را سالم نگهدارید. در عوض مرتب از آنها مراقبت کنید تا مطمئن شوید لبخند شما تمام عمر با شما باقی خواهد ماند.

پیشگیری پوسیدگی دندان نخ دندان کشیدن

پیشگیری پوسیدگی دندان نخ دندان کشیدن

مسواک

پایه و اساس هر برنامه ای برای پاکسازی دندان ها مسواک زدن مؤثر است. آیا می دانید که بسیاری از افراد به اندازه کافی برای پاکسازی کامل دندان های خود زمان نمی گذارند؟ متخصصان معتقد هستند که باید حداقل دو مرتبه در طول روز و هر بار دو دقیقه مسواک بزنید.

نخ دندان

مطالعات اخیر توصیه می کنند حداقل یک مرتبه در طول روز قبل از مسواک زدن نخ دندان بکشید. اگر از بریس های ارتودنتیک استفاده می کنید اهمیت انجام آن چند برابر می شود، گرچه کاری نسبتاً چالش برانگیز است.

دهانشویه

به فکر افزودن یک دهانشویه به کارهای روتین پاکسازی دهان خود باشید. به خاطر داشته باشید که شستشوی دهان با دهانشویه جای نخ دندان کشیدن را نمی گیرد.

دندانپزشک

فراموش نکنید هر شش ماه یک مرتبه برای چکاپ به دندانپزشک مراجعه کنید. این کار کمک می کند مشکلات خیلی جزئی دندان ها خیلی زود شناسایی و درمان شوند قبل از آنکه به مشکلی بزرگ تبدیل شوند.

رژیم غذایی سالم

انجمن دندانپزشکان آمریکا روی نقش حیاتی داشتن رژیم غذایی مغذی در حفظ سلامت دندان ها و لثه ها تأکید دارد. به طور کلی، باید مقادیر زیادی آب بنوشید و انواع غذاهای سالم بخورید.

نمونه های درمانی کاشت ایمپلنت



دندانپزشک هایی که برای درمان بیماران خود از ایمپلنت های دندانی استفاده می کنند درک صحیحی از ماهیت اسئواینتگریشن و تفاوت های بنیادی مهم بین ایمپلنت های دندانی و دندان های طبیعی دارند. دندان ها در اصل داخل فک شکل می گیرند و طی یک دسته رویدادهای بیولوژیک، از درون مخاط روی آن بیرون می آیند که هنوز کاملاً درک نشده اند. از سوی دیگر، ایمپلنت ها با جراحی داخل استخوان فک قرار داده می شوند و یکی از معدود ابزارهای زیبایی هستند که نشان داده شده است که به صورت موفقیت آمیز و دائمی با کمترین، یا حتی بدون هیچ مشکلی به داخل اپیتلیوم سطح نفوذ می کنند.

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

مقایسه لثه و بافت نرم اطراف ایمپلنت

در دندان های سالم، حاشیه های لثه روی مینای دندان قرار می گیرند. حاشیه های لثه به صورت کنگره دار کنار دندان ها قرار می گیرند و یک شیار نازک را روی سطح دندان ها تشکیل می دهند. لثه بین دندان ها بالا می آید تا پاپیلاهای بین دندانی را تشکیل دهد، که ساختارهای پیچیده ای هستند. بین دندان های جلو و پاپیلاها ساختارهای هرمی شکل با پیوند لثه هستند که پس از کانتور پیوند سمان و مینای دندان قرار می گیرند. در منطقه دندان های مولر، پاپیلاهای باکال و لینگوال در امبراژورهای دندان های طبیعی با “col” از یکدیگر مجزا شده اند، که فرو رفتگی هایی در بافت های بن دندانی هستند که درست زیر سطح تماس اینترپروکسیمال واقع شده اند و پاپیلاهای دهان و زبان را به هم متصل می کنند. یک دسته پیچیده از فیبرهای بافت های همبند لثه یک گروه تعریف شده را شکل می دهند:

  • فیبرهای بین دندانی
  • فیبرهای دندانی- لثه ای
  • فیبرهای مدور
  • فیبرهای پوسته آلوئولار

بسیاری از این فیبرها داخل سمنتوم ریشه، بین پوسته آلوئولار و پیوند سمان و مینای دندان قرار گرفته اند، بنابراین به وجود دندان های طبیعی بستگی دارند.

در ایمپلنت های دندانی، یک عامل بین مخاطی (اباتمنت، گردن ایمپلنت، یا روکش آن) از داخل مخاط بیرون می آید که بهبود پیدا می کند و بدون پیوند سمنتوم اطراف آن شکل می گیرد و تطبیق می یابد. فیبرهای کلاژنی داخل مخاط اطراف ایمپلنت های دندانی موازی اباتمنت قرار می گیرند و هیچ تماسی با سطح اباتمنت برقرار نمی کنند. برخی فیبرها نیز هستند که به صورت مرتب تر در کنار سطوح ایمپلنتی قرار می گیرند که داخل مخاط قرار گرفته اند و سطوح زبرتری دارند. در این موقعیت، به نظر می رسد برخی فیبرها نسبت به سطح ایمپلنت ها با زاویه درست قرار می گیرند، اما هیچ شواهدی مبنی بر مکانیزم اتصال خوب آنها وجود ندارد. با این حال، سطح زبر اباتمنت در صورتی که در حفره دهان بدون پوشش بماند دارای ویژگی های منفی مانند افزایش خوردگی سطح ایمپلنت و آلودگی میکروبی خواهد بود.

پاپیلایی که اطراف ایمپلنت دندانی شکل می گیرد می تواند با فیبرهای کلاژنی حمایت شود که به دندان های طبیعی مجاور پیوند می خورند. با این حال، در مواردی که به جای دندان طبیعی ایمپلنت دندانی در کنار این ایمپلنت ها وجود دارند، شکل گیری پاپیلای بافت نرم کمتر قابل پیش بینی است و شکل آنها به وجود بافت نرم با ضخامت کافی، استخوان با ارتفاع کافی، فضای لازم بین ایمپلنت ها، و کانتور با دقت روکش بستگی دارد تا ظاهر و حفظ پاپیلا ارتقاء یابد.

احتمال اینکه بافت نرم بین چند واحد ایمپلنت در جلوی دهان کانتور صافی داشته باشند بیشتر است، اما می تواند تحت تأثیر ضخامت بافت نرم و شکل روکش قرار بگیرد.

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

اپیتلیوم اتصالی

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

در دندان های سالم، اپیتلیوم اتصالی با اتصالات همی دسموزومی به مینای دندان متصل است و یک ساختار پایه ای لامینا مانند با سلول های اپیتلیال شکل می گیرد. اکنون تصور می شود چسبندگی ها یا اینتگرین های خاصی به صورت واسطه مکانیزم پیوند بیولوژیک عمل می کنند، که در پیوند سلول به سلول و نیز سلول به چسبندگی ماتریکس نقش بنیادی دارند. کاملاً مشخص است که اپیتلیوم اتصالی سمنتوم سطح ریشه، عاج، و مواد دندانی متعددی مانند اجزاء ایمپلنت را شکل می دهد.

 

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

یک اپیتلیوم اتصالی عادی می تواند از مخاط/ لثه دهانی مجاور در کنار برش مجدداً تولید شود، و اپیتلیوم اتصالی جدید از اپیتلیومی که قبلاً وجود داشته است قابل تشخیص نیست. تصور می شود ویژگی های اپیتلیوم اتصالی تحت تأثیر بافت همبند زیرین، وجود نفوذ التهابی، و وجود سطح دندان/ ایمپلنتی که به آن متصل می شوند تعریف می شوند و ویژگی های ذاتی سلول های اپیتلیال در این بین نقش ندارند. اپیتلیوم اتصالی از گردش فوق العاده بالایی برخوردار است نسبت به هر دو ماده و اجزاء سیستم ایمنی و التهابی قابل نفوذ است. اپیتلیوم اتصالی می تواند هم روی خود ایمپلنت و هم روی اباتمنت وجود داشته باشد. علت می تواند تفاوت هایی باشند که در طراحی ایمپلنت ها وجود دارند، و نیز نیازمندی های بیولوژیک پیوند بافت نرم و سطح پیوند بین اباتمنت و ایمپلنت.

عرض بیولوژیک

در دندان ها، مفهوم عرض بیولوژیک به خوبی قابل فهم است، زیرا قسمتی است که در آن منطقه بافت همبند متصل، استخوان آلوئولار زیرین را از انتهای آپیکال اپیتلیوم اتصالی جدا می کند.

 

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

پهنای منطقه بافت همبند حدود 2 میلی متر و ارتفاع اپیتلیوم اتصالی حدود 5/1 میلی متر است. در تصاویر b و c بالا دو طرح متفاوت از ایمپلنت ها و عرض بیولوژیک اطراف آن مشاهده می کنید. در مورد اول، طرح ایمپلنت نمونه سیستم ایمپلنت هایی است که به صورت دو مرحله ای کاشته می شوند. پس از یک سال کارکرد، معمولاً حاشیه استخوان در کنار رزوه اول قرار می گیرد. اپیتلیوم اتصالی (با عرض آپیکو-کرونال 5/1 تا 2 میلی متری) روی اباتمنت واقع شده است، و یک منطقه از بافت همبند بی نظم، حدود 1 تا 2 میلی متر عرض بین آنها قرار می گیرد. اتصال بین اباتمنت و سر ایمپلنت داخل این محدوده واقع شده است.

در مقایسه، ایمپلنت های یک مرحله ای (ایمپلنت هایی که در زیر لثه قرار نمی گیرند) به گونه ای قرار می گیرند که سطح زبر آنها داخل استخوان قرار داده می شود، اما گردن صاف و صیقلی آن که بخش یکدستی از ایمپلنت است، که نقش عامل بین مخاطی را ایفا می کند. بنابراین، اپیتلویم اتصالی به طور عادی روی ایمپلنت قرار می گیرد، و اتصال ایمپلنت/ اباتمنت نسبت به این سطح به صورت کورونال قرار می گیرد. اینطور فرض شده است که اتصال داخل سیستم قرار گرفته زیر بافت (دو مرحله ای) می تواند روی سطح پیوند بافت نرم و عرض بیولوژیک تأثیر بگذارد. این اتفاق می تواند در نتیجه حرکات بسیار ریز بین دو جزء رخ دهد یا در صورت نفوذ میکروبی از بین فواصل بسیار ریز بین ایمپلنت و اباتمنت. در حال حاضر، تفاوت های نظری بین این دو نوع هیچ تفاوت فاحشی از نظر بافتی، یا در عملکرد بالینی بوجود نمی آورد.

بررسی عمق پروب کردن

پروب پریودنتال دندان های طبیعی بخش مهمی از معاینات دندانپزشکی است. کاملاً اثبات شده است که در شرایط کاملاً سالم، پروب دندانپزشکی تا حدودی در اپیتلویم اتصالی نفوذ می کند و این نفوذ با وجود التهاب افزایش می یابد. تحت شرایط اخیر، پروب توسط بیشتر فیبرهای بافت همبند ژینژیوال دست نخورده کورونال، حدود 2 میلی متر از استخوان، متوقف می شود. شرایط اطراف ایمپلنت دندانی متفاوت است و عمق شیار تا حد زیادی به ضخامت پاکت بافت نرم بستگی دارد. عمق های پروب کردن اطراف ایمپلنت ها، به طور کلی عمیق تر از اطراف دندان ها هستند، اما نفوذ بافت نرم بر پایه شیار، تا میزان مشابهی اتفاق می افتد و نوک پروب تنها در حدود 2 میلی متری حاشیه استخوان ها متوقف می شود.

اطلاعات بدست آمده از پروب اطراف ایمپلنت ها تا حدودی پرسش برانگیز است و برخی دندانپزشک ها به انجام آن اعتقادی ندارند، و ترجیح می دهند تکیه آنها روی بررسی رادیوگرافیک سطوح استخوان باشد. بعلاوه، فشار دیجیتال روی سطوح خارجی بافت نرم اطراف ایمپلنت، می تواند علائم التهابی مانند خونریزی یا ترشح چرک را از خود نشان دهد.

مقایسه الیاف پریودنتال لیگامان با اسئواینتگریشن

الیاف پریودنتال لیگامان

الیاف پریودنتال لیگامان یک ساختار پیچیده، با حدود 1/0 تا 2/0 میلی متر عرض است، که با یک حالت کشسان، از دندان حمایت می کند. لیگامان فیبرهای کلاژنی را تشکیل می دهد که به عنوان فیبرهای Sharpey درون سمنتوم ریشه و استخوان آلوئولار گنجانده شده اند، همراه با عروقی که خونرسانی می کنند، و بافت های همبند که بستری فراهم می آورند که عناصر کلیدی دیگر را برای مکانیزم های حمایت کننده دیگر فراهم می کنند. الیاف پریودنتال لیگامان مکانزیم تحریک پذیری از داخل را دارد که بسیار حساس است و می تواند تغییرات جزئی در فشارهای وارده به دندان را شناسایی نماید. فشارهای وارده به دندان از طریق فشرده شدن و توزیع مجدد عناصر مایع و نیز با استفاده از سیستم فیبر از بین می رود.

فشارهایی که از طریق الیاف پریودنتال لیگامان منتقل می شوند، منجر به تغییر شکل و جابجایی دندان می شود، مانند چیزی که در ارتودنسی مشاهده می شود یا در عریض شدن الیاف لیگامان و افزایش تحرک پذیری دندان در واکنش به فشارهای زیاد (مانند تروماهای اکلوزال). بنابراین، الیاف پریودنتال لیگامان می تواند حیطه وسیعی از فشارها را شناسایی کرده و به آنها واکنش نشان دهد.

اسئواینتگریشن

ماهیت دقیق اسئواینتگریشن در سطح مولکولی کاملاً درک نشده است. در سطوح میکروسکوپی سبک، تطبیق بسیار نزدیکی بین استخوان و سطح ایمپلنت وجود دارد.

 

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

در بزرگنمایی بالاتر که با میکروسکوپ الکترونی امکان پذیر می باشد، یک شکاف (با عرض حدوداً 100 نانومیکرونی) بین سطح ایمپلنت و استخوان وجود دارد. این شکاف با یک منطقه پر از کلاژن پر شده است که در جوار استخوان قرار دارد و یک منطقه آمورفور (بی شکل) که در جوار سطح ایمپلنت قرار دارد. پروتوگلیکان های استخوان ممکن است در اتصال ابتدایی بافت ها به سطح ایمپلنت مهم باشند، که در مورد ایمپلنت های تیتانیومی از یک لایه اکسید تیتانیوم تشکیل شده است، که خواص سرامیک را دارد. اسئواینتگریشن یک پدیده مطلق و بدون محدودیت نیست و می تواند به عنوان تناسب کل سطح ایمپلنت که با استخوان در تماس است اندازه گیری شود.

سطوح تماس استخوان در استخوان های کورتیکال بیشتر از استخوان های منفذ دار است، جایی که فضاهای مغز استخوان اغلب در جوار سطوح ایمپلنت قرار دارند. میزان تماس استخوان به مرور زمان و با عمل کردن افزایش می یابد. وقتی ایمپلنت برای نخستین بار داخل استخوان کار گذاشته می شود، باید تناسب کامل داشته باشد تا از ثبات آن اطمینان حاصل شود. فضای بین ایمپلنت و استخوان در ابتدا با لخته خون و سرم/ پروتئین های استخوان پر می شود. گرچه دقت زیادی می شود تا از آسیب وارد شدن به استخوان پرهیز شود، اما واکنش ابتدایی به تروماهای جراحی، جذب و تحلیل استخوان است، که در پی آن رسوب استخوان اتفاق می افتد. یک دوره حیاتی در روند بهبود، حدود دو هفته پس از کاشت ایمپلنت وجود دارد که جذب و تحلیل استخوان باعث می شود ثبات ایمپلنت کمتر از مراحل ابتدایی باشد.

تشکیل استخوانی که پس از آن اتفاق می افتد، منجر به افزایش سطح اتصال استخوان و ثبات آن می شود. این در ایمپلنت هایی که بارگذاری نشده بودند (روی آنها روکش قرار نگرفته بود) در اوایل دوره بهبود و طی بازه های زمانی طولانی تر پس از بارگذاری ایمپلنت نشان داده شده است. بنابراین استئواینتگریشن باید به عنوان یک روند دینامیک تلقی شود که در آن بازسازی استخوان اتفاق می افتد، اما مانند روند تطبیقی که درون الیاف لیگامان دندان های طبیعی رخ می دهد نیست. اسئواینتگریشن شباهت زیادی به انکیلوز دارد، که در آن فقدان تحرک پذیری و عدم تداخل کسپول های بافت فیبروز نشانه پیوند موفقیت آمیز است.

تحت این شرایط، هیچ سیستم ویسکوالاستیک کاهش دهنده دامنه نوسانات جریان الکتریکی وجود ندارد، هر چند مکانیزم های تحریک پذیری داخلی ممکن است داخل استخوان و ساختارهای دهانی دیگر عمل کنند. فشارها روی استخوان توزیع می شوند و ممکن است در بخش های خاصی متمرکز شوند، مخصوصاً اطراف گردن ایمپلنت. برخی طراحی ها، بویژه ایمپلنت های رزوه دار، می توانند فشارها را به شکل مؤثرتری از بین ببرند. فشارهای شدیدی که به ایمپلنت ها وارد می شوند ممکن است منجر به تغییر شکل استخوان های حاشیه ای شوند که در نتیجه موجب جابجایی آپیکال حاشیه استخوان و از دست رفتن اسئواینتگریشن می شود. مکانیزم دقیق چگونگی این اتفاق به طور کامل مشخص نیست اما تصور می شود ترک های مویی ممکن است به استخوان های مجاور نیز نفوذ پیدا کنند.

این نوع تحلیل استخوان که در نتیجه بارگذاری بیش از حد اتفاق می افتد، ممکن است به آرامی رو به افزایش برود، تا جایی که با یک شکست فاجعه بار اسئواینتگریشن باقی مانده یا شکست ایمپلنت مواجه شود. خوشبختانه، این دو گزینه بسیار نادر هستند. فشارهای شدید معمولاً قبل از این مرحله و با استفاده از تصاویر رادیوگرافی تحلیل استخوان حاشیه ای یا شکست مکانیکی ساختارهای فوقانی و/ یا اباتمنت ها شناسایی می شوند. با این حال نشان داده شده است که، فشارهایی که به خوبی کنترل شده اند منجر به افزایش میزان تماس استخوان و ایمپلنت و تغییر الگوی ساختارهای ترابکیولار و از بین رفتن فشارها می شود. بنابراین، تطبیق امکانپذیر است، هرچند اسئواینتگریشن اجازه نمی دهد ایمپلنت ها به شکلی جابجا شوند که ارتودنسی دندان ها را جابجا می کند.

بنابراین، ایمپلنت جوش خورده با استخوان، ثابت کرده است که می تواند انکوریجی (تکیه گاه) بسیار عالی برای موارد دشوار ارتودنسی بوجود بیاورد، علاوه بر این می تواند به عنوان جایگزینی برای تکیه گاه سیستم هدگیر استفاده شود. این حقیقت که ایمپلنت مانند یک دندان انکیلوز شده عمل می کند، موجب محدودیت استفاده از آن برای افرادی می شود که رشد فک آنها کامل شده است.

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

کارگذاری یک ایمپلنت برای یک کودک منجر به پایین ماندن سطح روکش ایمپلنت نسبت به دندان های مجاور آن خواهد شد. به همین دلیل توصیه می شود جایگذاری ایمپلنت به تعویق بیفتد تا زمانی که رشد تکمیل شود.

پریودنتیت و پری ایمپلنتایتیس

این امکان وجود دارد که باکتری هایی که در پریودنتیت عامل عفونت هستند، پاتوژن های اصلی در ضایعات التهابی مخرب اطراف ایمپلنت (پری ایمپلنتایتیس) هستند. بنابراین احتمال عفونت ناشی از باکترهای پریودنتوپاتیک (نوعی اختلال غیر التهابی اطراف بافت های دندان) قدیمی وجود دارد. تخریب بافت های پیرامون دندان و ایمپلنت ها شباهت هایی دارند، اما تفاوت های مهمی وجود دارند که در نتیجه ماهیت بافت های حمایت کننده بوجود آمده اند. این تفاوت ها بویژه در الگوهای متفاوت مشاهده شده در تخریب بافت قابل توجه هستند. پری ایمپلنتایتیس روی کل محیط اطراف ایمپلنت تأثیر می گذارد و منجر به پر شدن شیارهای تحلیل استخوان با بافت های ملتهبی می شود که تا سطح استخوان امتداد می یابند.

 

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

در مقایسه، دندان هایی که تحت تأثیر پریودنتیت قرار گرفته اند، عموماً با تحلیل غیر عادی بافت های حمایت کننده مواجه هستند که اغلب به سطوح نزدیک محدود می شود و منجر به نقص پیچیده فراتر از استخوان ها می شود. علاوه بر این، در اکثر موارد در بافت های پریودنتال می توان ضایعات التهابی را از استخوان آلوئولار و الیاف پریودنتال لیگامان، با قسمت بافت های فیبروز جدا کرد. این امکان وجود دارد که ضایعات التهابی مخرب که دندان ها و ایمپلنت را تحت تأثیر قرار می دهند، مراحلی دارند که در آنها مراحل بیماری بسیار سریع تر پیش می روند و پس از آن دوره های خاموشی وجود دارد. بروز پری ایمپلنتایتیس با سرعت پایین اتفاق می افتد، اما می تواند منجر به تخریب سریع استخوان های حاشیه ای شود و بواسطه فشارهای شدید، ایجاد تمایز بین آن و تحلیل استخوان کار ساده ای نیست.

زمانی که لبخند می‌زنید، آیا حاشیه‌ی صورتی رنگ بافت لثه، دندان‌های شما را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد؟ آیا بافت حجیم لثه باعث می‌شود دندان‌های بالای شما خیلی کوتاه به نظر برسند؟ در این صورت، شما دارای لبخند لثه‌ای یا لثه نما هستید.

لبخند لثه‌ای چیست؟

لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

 

متخصصان دندانپزشکی به لبخند لثه‌ ای یا لثه نما، تحت عنوان “پیدا بودن بیش از حد لثه” اشاره می‌کند. بافت لثه خطوط کناره‌های دهان را تشکیل می‌دهد و دندان‌ها را احاطه می‌کند تا درزگیری فشرده‌ای صورت دهد.

گرچه لبخند لثه‌ ای بیشتر به مسئله‌ی زیبایی مربوط می‌شود، اما در صورتی که بافت لثه در نتیجه‌ی شرایط و مشکلات اساسی بیش از حد معمول قابل مشاهده باشد، ممکن است پیش از اقدام برای حل مشکل لبخند لثه‌ای نیاز باشد مراقبت‌های دندانی بیشتری صورت گیرد. به عنوان مثال، در صورتی که لبخند لثه‌ای نتیجه‌ی رشد ناهنجار دندان‌ها یا مشکل رشد فک باشد، به احتمال زیاد بایت فرد نیز مشکل خواهد داشت که نیاز است برطرف شود.

لبخند لثه‌ ای معمولا توانایی فرد در خوردن یا صحبت کردن را تحت تاثیر قرار نمی‌دهد، با این حال، می‌تواند روی ظاهر لبخند فرد تاثیر منفی داشته باشد. در صورتی که مانند بسیاری افراد لبخند لثه‌ ای دارید، ممکن است احساس ‌کنید لبخند شما جذاب نیست و همواره تمایلی به خندیدن نداشته باشید یا لبخند خود را با دست پنهان کنید. خوشبختانه، برای برطرف نمودن لبخند لثه‌ای گزینه‌های درمانی بسیاری در دسترس هستند.

علل ایجاد لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

 

خط لب بلند یکی از شایع‌ترین علل لبخند لثه‌ ای است. داشتن خط لب بلند به این معناست که هنگام خندیدن، لب بالا نسبت به افراد دیگر، بیشتر از حد معمول بالا می‌رود. یک خط لب متوسط تنها دندان‌های فک بالا و بخش‌هایی از لثه را نشان می‌دهد که تا بین دندان‌ها امتداد می‌یابند. در مقایسه، در خط لب بلند، حین لبخند زدن، دندان‌های فک بالا و نیز بخش قابل توجهی از بافت لثه قابل دیدن خواهند بود.

لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

دلایل دیگری نیز موجب لبخند لثه‌ای می‌شوند. ممکن است حین بیرون آمدن دندان‌های دائمی، یا هنگامی که از بافت لثه خارج می‌شوند تا نقاط خالی باقی مانده ناشی از افتادن دندان‌های شیری را پر کنند، مشکلی بروز یابد. رشد ناهنجار و غیر عادی دندان‌ها موجب می‌شود بافت حجیم لثه در اطراف دندانی ایجاد شود که به تازگی رشد کرده است. این اتفاق موجب می‌شود دندان‌ها بسیار کوتاه به نظر برسند در حالی که طول آنها کاملا درست است.

ممکن است مشکل ماهیچه‌ای منشاء لبخند لثه‌ای باشد. ممکن است ماهیچه‌ای که لب بالا را کنترل می‌کند بیش از حد فعالیت داشته باشد، که موجب می‌شود حین لبخند زدن، لب بالا بیشتر از حد معمول بالا برود. رشد نادرست استخوان فک بالا نیز می‌تواند موجب لبخند لثه‌ای شود. برآمدگی بزرگی که جلوتر از فک بالا قرار می‌گیرد نیز ممکن است بافت لثه را رو به پایین و روی دندان‌ها فشار دهد.

مشخص نمودن خط لبخند

لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

چندین عامل وجود دارند که نواحی مهم از نظر زیبایی، یا خط لبخندی که بیشتر در معرض دید قرار دارد را مشخص می‌نمایند. منطقه‌ی زیبایی دندان‌هایی را شامل می‌شود که هنگام لبخند زدن قابل مشاهده هستند. شکل و اندازه‌ی لب‌ها، ماهیچه‌های صورت و بافت لثه همگی در داشتن بهترین خط لبخند، که کمترین میزان بافت لثه را به نمایش می‌گذارد، نقش دارند. برای داشتن زیباترین خط لبخند، باید بخشی از لثه که قابل دیدن است، حتی خطوط کناری که لب بالا را تکمیل می‌کنند، متعادل باشند.

درمان لبخند لثه‌ای

دندانپزشک می‌تواند تایید کند که لبخند شما لثه‌ای است، علت قابل مشاهده بودن بخش زیادی از لثه را مشخص نماید و در آخر، طرح درمان لبخند لثه‌ای را ایجاد نماید تا مشکل آن را برطرف کند. طی مراجعه به دندانپزشک، تحت معاینه قرار خواهید گرفت که ممکن است تصویر برداری رادیو گرافی با اشعه‌ی ایکس نیز انجام شود تا دندانپزشک از این طریق قادر باشد نگاه نزدیک‌تر و دقیق‌تری به دندان‌ها و استخوان فک داشته باشد. حتی ممکن است دندانپزشک از دندان‌ها و لثه‌ها قالب تهیه نماید.

برای لبخندهای لثه‌ای متفاوت، درمان‌های مختلفی ارائه خواهد شد. متخصصان جراحی لثه بهترین گزینه برای حل مشکل لبخند لثه‌ای هستند و برای افرادی که حجم زیادی از لثه‌ی آنها قابل مشاهده است،  قادرند فرایندهای پیشرفته‌ی درمان لبخند لثه‌ای را انجام دهند. بسته به ویژگی‌های لبخند لثه‌ای شما، درمان آن ممکن است شامل یک یا چند مورد از گزینه‌های زیر باشد:

  • درمان پریودنتال با استفاده از لیزر
لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

  • تغییر وضعیت لب با فرایند جراحی
لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

  • استفاده از بریس‌های ارتودنسی لبخند لثه‌ای برای جابجا کردن دندان‌ها به موقعیتی بهتر
لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

  • جراحی لبخند لثه‌ای برای تراشیدن و شکل دهی خط منار بافت‌های لثه و استخوان
لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

  • جراحی فک و صورت برای تغییر وضعیت استخوان
لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

در هر یک از این درمان‌ها، که تحت عنوان فرایند افزایش طول تاج دندان شناخته می‌شوند، بافت لثه‌ای که قابل مشاهده می‌باشد را کاهش می‌دهند تا هنگام لبخند زدن، تاج سفید دندان‌ها بیشتر قابل مشاهده باشد.

اصلاح و درمان لبخند لثه‌ای حس راحتی بیشتری به شما خواهد داد و موجب افزایش اعتماد به نفس شما حین لبخند زدن، غذا خوردن و صحبت کردن خواهد شد.

دندانپزشک به شما پیشنهاد داده است تا به پریودنتیست مراجعه نمایید. پریودنتیست متخصصی است که بیماری‌های لثه را درمان می‌نماید. بیماری لثه به عفونت باکتریایی گفته می‌شود که بافت لثه را تحت تاثیر قرار می‌دهد و منجر به بروز التهاب، قرمزی، تورم و تحلیل استخوان اطراف دندان می‌شود. این بیماری می‌تواند یک یا چند دندان را تحت تاثیر قرار دهد. به احتمال زیاد درمان پیشنهادی پریودنتیست جراحی لثه خواهد بود. شاید بخواهید بدانید چه اتفاقی افتاده است که اکنون نیاز دارید به پریودنتیست مراجعه کنید و تحت جراحی لثه قرار گیرید.

چگونه فرد نیازمند جراحی لثه می‌شود؟

جراحی لثه

جراحی لثه

 

بیماری لثه از وجود یک باکتری در دهان آغاز میشود که به دندان‌ها متصل می‌شود. باکتری‌ها انباشته و تکثیر می‌شوند و لایه‌ای نازک تحت عنوان پلاک دندان تشکیل می‌دهند. در صورت به جا ماندن این پلاک روی دندان، بافت‌های لثه‌ی مجاور دندان متورم می‌شوند، که منجر به بروز ورم و التهاب لثه می‌شود که مرحله‌ی اولیه‌ی بیماری لثه محسوب می‌شود. کشیدن نخ دندان به صورت روزانه و دو مرتبه در روز مسواک زدن با خمیردندانی که بتواند با باکتری‌ها مبارزه نماید می‌تواند از التهاب لثه‌ها پیشگیری نماید. پلاک دندان و ذرات غذا با رعایت بهداشت دهان و دندان برطرف می‌شوند بنابراین سعی کنید سطح دندان‌ها را پاکیزه نگه دارید و پلاک‌های باکتریایی روی خط لثه‌ی دندان‌ها را از بین ببرید. از آنچه گفته شد کاملا مشهود است که التهاب لثه مرحله‌ی آغازین بیماری لثه است که در صورت عدم درمان می‌تواند منجر به پریودنتیت، یکی از بیماری‌های جدی لثه، شود. اگر پلاک و ذرات غذا برطرف نشوند و بهداشت دهان و دندان رعایت نشود، التهاب لثه رو به وخامت خواهد رفت و التهاب و ورم بافت لثه افزایش خواهد یافت، خونریزی لثه اتفاق خواهد افتاد، عمق منطقه‌ی بین دندان و بافت لثه افزایش خواهد یافت که در نهایت منجر به تشکیل پاکت پرودنتال و بروز بیماری پریودنتال خواهد شد.

با انباشته شدن باکتری‌های پلاک روی یکدیگر و انتقال آنها به زیر خط لثه، پاکت پریودنتال گسترش می‌یابد. در این مرحله، مراقبت‌های خانگی در برطرف نمودن پلاک دندان چندان موثر واقع نمی‌شوند. در صورتی که این مشکل توسط دندانپزشک یا متخصص دندان درمان نشود، باکتری‌ها در زیر خط لثه منتشر می‌شوند و درون پاکت را عفونی می‌کنند. این گونه باکتری‌ها موجب آسیب به بافت نرم و سخت اطراف دندان خواهد شد که به بیماری پیشرفته‌ی پریودنتال تبدیل خواهد شد که ریشه‌ی دندان‌ها را نیز تحت تاثیر قرار خواهد داد و موجب عفونت آنها خواهد شد. ممکن است دندان لق شود و فرد احساس ناراحتی کند. در این مرحله جراحی لثه ضروری خواهد بود. درمان‌های اولیه‌ی بیماری پاکت پریودنتال، جرم‌گیری و هموار کردن سطح ریشه هستند. درمان‌های دیگر، انواع جراحی هستند که برای درمان بافت بیمار لثه صورت می‌گیرند.

علاوه بر جراحی‌هایی که جنبه‌ی درمانی دارند، برخی از جراحی‌های لثه با هدف ایجاد تغییر در ظاهر فرد و زیبایی بخشیدن به لبخند انجام می‌شوند.

انواع جراحی لثه

جراحی فلپ لثه یا کاهش پاکت پریودنتال (Gingival Flap Surgery or Pocket Reduction )

 

جراحی لثه

جراحی لثه

در صورتی که عمق پاکت‌های اطراف دندان به بیش از 5 میلی‌متر برسد، پریودنتیست با استفاده از جراحی فلپ لثه عمق پاکت پریودنتال را کاهش می‌دهد. اکثر بیمارانی که پریودنتیت متوسط تا وخیم در آنها تشخیص داده شود تحت این جراحی قرار می‌گیرند. پریودنتیست در بافت لثه برشی ایجاد خواهد کرد تا آن را از دندان جدا نماید. سپس با استفاده از یک دستگاه جرمگیری ماوراء صوت (ultrasonic scaling device) و نیز ابزارهای دستی برای برطرف نمودن جرم و پلاک از زیر پاکت‌ها، اقدام به پاکسازی عمق پاکت‌ها خواهد نمود.

جراحی عملکردی یا زیبایی لثه (Gingivectomy)

جراحی لثه

جراحی لثه

 

این نوع جراحی برای برداشتن بافت اضافی لثه مورد استفاده قرار می‌گیرد که ممکن است روی دندان رشد کرده باشد. از این طریق دسترسی بهتری به دندان وجود خواهد داشت در نتیجه تمیز نمودن آن ساده‌تر خواهد بود. پریودنتیست با بی‌حس نمودن بافت لثه‌ی بیمار بخش‌های اضافی لثه را برش خواهد داد و آنها را حذف خواهد کرد.

جراحی ترمیم پلاستیک لثه یا پیوند بافت نرم (Gingivoplasty or Soft Tissue Graft)

جراحی لثه

جراحی لثه

 

این نوع جراحی برای تغییر شکل لثه‌ی سالم اطراف دندان انجام می‌شود تا ظاهر آن را بهبود بخشد. در صورتی که فرد به تحلیل لثه مبتلا باشد، در جاهایی که لثه از روی دندان عقب رفته باشد می‌توان با استفاده از جراحی ترمیم پلاستیک لثه آن را اصلاح نمود. با استفاده از پیوند لثه می‌توان از سقف دهان بافتی برداشت و آن را به اطراف دندانی بخیه نمود که لثه‌ی روی آن تحلیل رفته است.

جراحی بازسازی (Regeneration)

جراحی لثه

جراحی لثه

 

در این نوع جراحی، پریودنتیست بخشی از لثه که با تجمع باکتری بیمار شده است را برش می‌دهد و با کنار زدن آن باکتری‌های انباشته شده را تخلیه می‌نماید سپس پروتئین‌های پیوند استخوان، غشاء و تقویت کننده‌ی رشد بافت لثه (یا ترکیبی از این سه) را در محل برش خورده قرار می‌دهد تا به بازسازی بافت لثه کمک کند در حدی که اطراف دندان‌ها را بپوشاند.

جراحی افزایش طول تاج دندان (Crown lengthening)

جراحی لثه

جراحی لثه

 

طی فرایند جراحی افزایش طول تاج دندان، پریودنتیست بافت لثه‌ی روی دندان‌ها را برداشته سپس بخشی از آن را با استفاده از جراحی حذف می‌کند تا طول ظاهری دندان افزایش یابد. این نوع جراحی از جمله جراحی‌های زیبایی است که البته برای درمان بیماری لثه نیز کاربرد دارد.

در صورتی که عفونت‌های باکتریایی درون دندان پیشرفت کنند، می‌تواند به ریشه‌ی دندان نفوذ کرده و استخوان فک را مورد حمله قرار دهد. این مشکل در نهایت موجب افتادن دندان و مرگ دندان خواهد شد. اجازه ندهید این اتفاق شما را از پیگیری درمان باز دارد یا منتظر نشوید تا دندان به صورت خود به خود بیافتد. این روند بسیار دردناک خواهد بود و آسیب‌های جدی‌تری در پی خواهد داشت. زیرا باعث از دست رفتن دندان‌های دیگر نیز خواهد شد.

در بسیاری از موارد، درد افراد را وادار به پیگیری درمان خواهد کرد. با این حال، همه‌ی دندان‌هایی که در حال از دست رفتن هستند، در ابتدا دردناک نیستند. تصور نکنید اگر درد زیادی در دندان خود احساس نمی‌کنید، دندان در معرض خطر مرگ و از دست رفتن نیست.

درمان‌های مرگ دندان

اکثر پزشکان جامعه‌ی دندانپزشکی معتقدند که برای مرگ دندان (دندان از دست رفته) تنها دو راهکار وجود دارد: کشیدن دندان و درمان ریشه (عصب کشی).

کشیدن دندان

درمان مرگ دندان

درمان مرگ دندان

 

هیچ کس تمایل ندارد دندانش کشیده شود. اما در صورتی که زمان مناسب درمان را از دست بدهید، ممکن است تنها گزینه‌ی باقی‌مانده کشیدن دندان باشد. کشیدن دندان فرایند ساده‌ای است که نسبتا ارزان و بدون درد است. اما جایگزین نمودن آن با یک دندان مصنوعی می‌تواند هزینه‌ی بیشتری در بر داشته باشد.

اکثر افراد ترجیح می‌دهند تا حد امکان از کشیدن دندان اجتناب کنند. چنانچه بیمار خیلی زود برای درمان دندان خود اقدام نماید، اکثر دندانپزشک‌ها گزینه‌ی درمان ریشه (عصب کشی) را پیشنهاد می‌دهند.

درمان ریشه (عصب کشی)

درمان مرگ دندان

درمان مرگ دندان

 

هزینه‌ی درمان ریشه بسیار بیشتر از کشیدن آن است اما به خاطر داشته باشید که هزینه‌ی ایمپلنت و سایر جایگزین‌های مصنوعی دندان بیشتر از درمان ریشه خواهد بود.

درمان ریشه برای برخی شرایط ایده‌آل است. این درمان عبارت است از پاکسازی بافت مرده و پوسیدگی از پالپ دندان و بازسازی مجدد همه‌ی بخش‌هایی که از دندان جدا شده‌اند. این نوع درمان نسبت به سایر درمان‌ها ارجحیت دارد، بویژه زمانی که دندان‌های مجاور نیز از دست رفته باشند یا قبلا کشیده شده باشند.

درمان مرگ دندان

درمان مرگ دندان

 

برای برخی افراد، تصور انجام درمان ریشه (عصب کشی) وحشتناک است. با این حال، این فرایند به طور کلی بدون درد است و برای بسیاری از دندانپزشک‌ها و اندودنتیست‌ها کاملا عادی است. درمان ریشه، به عنوان یکی از پر‌طرفدارترین جراحی‌های معمول یکی از بخش‌های عمده‌ی تخصص‌های دندانپزشکی را تشکیل می‌دهد. به همین دلیل است که هنوز بسیاری از دندانپزشک‌ها انجام آن را ضروری می‌دانند.

با این حال، در رابطه با احتمال درمان واقعی دندانی که در حال از دست رفتن است اطلاعات افراد روبه افزایش است.

جایگزین‌های طبیعی

درمان مرگ دندان

درمان مرگ دندان

 

کشیدن دندان و درمان ریشه قطعا جایگاه خود را دارند. اما، اگر اجازه دهید عفونت درون دندان به عمق ریشه‌ی دندان نفوذ کند، تنها گزینه‌ی ممکن جراحی خواهد بود.

با این حال، شواهد بسیاری وجود دارند که افراد می‌توانند به بدن خود کمک کنند تا با باکتری‌هایی که به بافت زنده‌ی دندان حمله می‌کنند مبارزه نمایند. برخی افراد معتقدند، در صورتی که بدن تغذیه‌ی مناسب داشته باشد آنقدر قدرت دارد که بتواند بیماری‌های خود را به صورت خود به خود درمان نماید. برخی دیگر نیز معتقدند با استفاده از درمان‌های طبیعی می‌توان از مرگ دندان جلوگیری نمود.

واقعیت این است که مرگ اکثر دندان‌ها (از دست رفتن دندان‌ها) به مرور زمان رخ می‌دهد. بدن تمام سعی خود را می‌کند تا دندان را نجات دهد. عفونت‌های درون دندان نیز از بین خواهند رفت.

راهکاری وجود ندارد که در همه‌ی موارد موثر واقع شود. اما با توجه به اهمیت دندان‌ها و هزینه‌های راهکارهای جراحی دندان، احمقانه است که فرد برای نجات دندان در حال مرگ ( دندانی که در حال از دست رفتن است) تلاشی نکند.

پس، ممکن است بخواهید به دنبال راه‌های پیشگیری از موقعیت‌های مشابه باشید که ممکن است برای دندان‌های دیگر بوجود بیایند. با وجود همه‌ی اینها، اگر از بروز مشکلی پیشگیری کنید، آن مشکل نیاز به درمان نخواهد داشت.

پیشگیری از مرگ دندان

نخست آنکه، پیشگیری از مرگ دندان بسیار ساده‌تر (و بدون دردتر) خواهد بود.

برای پیشگیری از مرگ دندان، کاری که در درجه‌ی اول باید انجام دهید آن است که مراقب آنها باشید. مراقبت‌های روزانه از دندان، مهمترین گام در مبارزه با مرگ دندان است. ارزش مراجعه‌ی منظم به دندانپزشک را دست کم نگیرید.

درمان مرگ دندان

درمان مرگ دندان

 

اگر اجازه دهید دندان‌های شما پوسیده شوند، قطعا مرگ آنها آغاز خواهد شد. بنابراین به بهترین شکل ممکن از آن پیشگیری نمایید. از وارد آمدن آسیب به دندان‌ها نیز جلوگیری نمایید.

هنگام انجام ورزش‌ها، با پوشیدن محافظ دندان از ضربات سنگین به دندان جلوگیری کنید. از جویدن خوراکی‌های سفت مانند یخ، یا باز کردن هر چیزی با دندان خودداری نمایید. اگر عادت دندان قروچه (فشردن و ساییدن دندان) دارید به فکر استفاده از محافظ دندان شبانه یا درمان‌های دیگر باشید.

کاملا واضح است که، پیش‌بینی و پیشگیری از تمام آسیب‌های دندانی غیرممکن است. تنها، تا حد امکان احتیاط‌های لازم را به عمل آورید. اگر به دندان ضربه‌ی سختی وارد شد، مواد مغذی لازم را به بدن برسانید تا در فرایند درمان به بدن کمک نمایید.

اکنون شما اطلاعات لازم در رابطه با مرگ دندان را در اختیار دارید، حالا به عهده‌ی شماست تا از بروز آن پیشگیری نمایید و در صورت مواجهه با آن بهترین رویکرد را در پی بگیرید.

اغلب تصور می‌کنیم بیماری لثه شرایطی است که مختص بزرگسالان می‌باشد، اما صحت ندارد. نوجوانان و حتی کودکان کم سن‌تر نیز در معرض خطر بیماری لثه، از موارد شدید تا خفیف آن، قرار دارند که ممکن است نیاز به درمان داشته باشند. در صورتی که این مشکل در این سن برطرف نشود، می‌توان موارد بیماری لثه در افراد زیر 18 سال را نیز به 50 درصد افراد بزرگسالی افزود که با این بیماری(بیماری لثه در کودکان) دست به گریبان هستند.

بیماری لثه در کودکان چیست؟

بیماری لثه در کودکان

بیماری لثه در کودکان

 

بیماری لثه شرایطی است که از انباشته شدن باکتری و باقی‌مانده‌ی مواد غذایی روی دندان‌ها ایجاد می‌شود که نتیجه‌ی آن تشکیل یک لایه‌ی چسبناک تحت عنوان پلاک روی دندن‌ها می‌باشد. پلاک روی دندان با سفت شدن تبدیل به رسوب می‌شود و منجر به جذب پلاک‌های بیشتر می‌شود. در نهایت، این شرایط منجر به قرمزی و تورم لثه‌ها می‌شود. تشدید این وضعیت می‌تواند باعث لق شدن دندان‌ها شود زیرا به بافت نرم و استخوان زیر دندان آسیب می‌رساند. ابتلا به بیماری جدی لثه در کودکان چندان شایع نیست، اما موارد خفیف آن چندان دور از انتظار نیست.

علائم و نشانه‌های بیماری لثه در کودکان

بیماری لثه در کودکان

بیماری لثه در کودکان

علائم اولیه‌ی بیماری لثه عبارتند از پف کردن و قرمز و متورم شدن لثه‌ها. لثه‌ها حین زدن مسواک یا کشیدن نخ دندان به راحتی خونریزی خواهند کرد. بوی بد دهان مزمن که با زدن مسواک و کشیدن نخ دندان هم بهبود پیدا نمی‌کند نیز یکی از علائم این عارضه است. با پیشرفت بیماری، ممکن است دندان‌هایی که در کودک رشد می‌کنند لق شوند. در بخش‌هایی از زیر لثه‌ی اطراف دندان که پلاک به تدریج روی هم انباشته می‌شود، ممکن است پاکت پریودنتال ایجاد شود. پاکت پریودنتال به افزایش عمق شیار بین لثه و دندان‌ها در نتیجه‌ی تخریب بافت آن در اثر تجمع باکتری اطلاق می‌گردد.

علل بیماری لثه در کودکان

بیماری لثه در کودکان

بیماری لثه در کودکان

نوجوانان ممکن است طی دوران بلوغ خود مشکلات لثه را تجربه کنند. افزایش سطح پروژسترون و احتمالا استروژن می‌تواند منجر به افزایش جریان خون در لثه‌ها شود که باعث افزایش حساسیت آنها خواهد شد. در مورد کودکان، اصلی‌ترین علت بیماری لثه عدم رعایت بهداشت دهان و دندان است. با این حال، برخی بیماری‌های خاص نیز می‌توانند موجب تشدید این عارضه در کودکان شوند، بیماری‌هایی از قبیل دیابت نوع 1، سندروم کیندلر – Kindler syndrome (نوعی اختلال وراثتی با نشانه‌هایی همچون تاول‌های پوستی، حساسیت به نور، چروک شدن پوست در دوران نوزادی، آتروفی لثه و دندان‌های ضعیف و نارس)، سندروم داون – Down syndrome و سندروم پاپیلون لفور – Papillon–Lefèvre syndrome (اختلالی مادرزادی با علائم افزایش ضخامت لایه‌ی شاخی پوست کف دست و پا و نیز بیماری پیشرفته پریودنتال در دندان‌های شیری و دائمی). ژنتیک نیز می‌تواند خطر ابتلا به بیماری لثه در کودکان را افزایش دهد، بنابراین اگر در پیشینه‌ی خانوادگی خود سابقه‌ی بیماری لثه را دارید، حتما آن را با دندانپزشک کودک خود در میان بگذارید.

درمان و پیشگیری از بیماری لثه در کودکان

بیماری لثه در کودکان

بیماری لثه در کودکان

 

نخستین گام در پیشگیری از بیماری لثه در کودکان ترغیب آنها به حفظ بهداشت دهان و دندان است. کودک شما باید حداقل دو مرتبه در روز مسواک بزند. در کنار آن، عادت کشیدن نخ دندان حداقل یک مرتبه در روز نیز می‌تواند کمک‌کننده باشد. پیشنهاد می‌شود کودک خود را از یک سالگی نزد دندانپزشک ببرید. پس از آن مراجعه‌ی 6 ماه یک بار به دندانپزشک برای چکاپ و پاکسازی دندان‌ها ضروری است. بعلاوه، تلاش کنید در زمینه‌ی مراقبت از دهان و دندان، الگوی خوبی برای کودک خود باشید.

بیماری لثه در کودکان

بیماری لثه در کودکان

اگر کودک شما به موارد خفیف بیماری لثه دچار شد، می‌توان از طریق پاکسازی تخصصی دندان‌ها و با حفظ عادات بهداشت دهان و دندان آن را درمان نمود. اما در صورت تشدید این شرایط، ممکن است انجام درمان بیماری لثه برای کودک ضرورت پیدا کند که شامل پاکسازی عمیق، شستشوی دهان و مصرف آنتی‌بیوتیک و دیگر داروها می‌باشد. در موارد پیشرفته، ممکن است انجام جراحی ضروری باشد.

علائم مرگ دندان

تشخیص زنده بودن یا مرگ دندان همیشه کار راحتی نیست. تنها یک متخصص دهان و دندان قادر است با اطمینان خاطر صحت این موضوع را تایید کند. اما خودتان نیز می‌توانید با تشخیص و معاینه‌ی شخصی تا حدودی آن را تشخیص دهید.

دو علامت و نشانه‌ی اصلی مرگ دندان درد و تغییر رنگ دندان می‌باشند. ممکن است یک یا هر دو نشانه را در دندان خود مشاهده نمایید.

نکته: اگر دندان شما از دست رفته است یا در حال از دست رفتن است، دامنه‌ی درد از عدم وجود درد تا درد شدید خواهد بود.

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

 

هرگاه عفونتی در دندان وجود داشته باشد، معمولا شدت درد افزایش می‌یابد. چنانچه عفونت منجر به ایجاد آبسه در دندان شود، ممکن است علائم دیگری مانند مزه‌ یا بوی بد در دهان خود حس کنید یا روی لثه‌ی شما ضایعه‌ی جوش-مانندی مشاهده شود.

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

 

به تغییر رنگ دندان به زرد، خاکستری یا سیاه توجه کنید. با از دست رفتن گلبول‌های قرمز خون این تغییر رنگ در دندان ایجاد می‌شود. این رنگ شباهت بسیاری به رنگ زخم و جراحت دارد. در صورتی که این تغییر رنگ دندان درمان نشود، به مرور زمان افزایش خواهد یافت.

خوشبختانه، دندانی که در حال از دست رفتن است الزاما نیاز نیست کشیده شود. به همین دلیل، اصطلاح “دندان مرده” به غلط انتخاب شده است.

دندان غیر زنده چیست؟

در اصطلاح متخصصان دندانپزشکی به دندانی که درون آن عصب زنده وجود نداشته باشد، دندان غیرزنده گفته می‌شود.

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

 

اگر از نظر اصطلاح “زندگی یا حیات” به لغت غیر زنده نگاه کنیم، به معنای عدم اهمیت دندان نمی‌باشد، صرفا به این دلیل که هیچ عصب زنده‌ای درون آن وجود ندارد. دندان‌های غیر زنده هم هنوز وظیفه‌ی خود را به درستی انجام می‌دهند درست مانند دندان‌های دیگر که بخش وسیعی از آنها به نوعی غیر زنده است.

دندان‌ها از چند لایه تشکیل شده‌اند. درونی‌ترین بخش دندان پالپ است. پالپ رگ‌های خونی و عصب را در بر می‌گیرد. این بخش از دندان تنها بخشی است که به عنوان بخش زنده تلقی می‌شود.

بنابراین، استفاده از لفظ دندان مرده یا غیر زنده تا حدودی گمراه‌کننده است. اعصاب درون دندان به ما کمک می‌کنند سرما یا گرما را حس کنیم. وجود درد نیز می‌تواند نشان‌دهنده‌ی پوسیدگی باشد. با این حال، از دست رفتن حس درون دندان الزاما به معنای از دست رفتن کل دندان- یا عدم کاربری آن نیست. بلکه تا حدودی بستگی به علت از دست رفتن عصب درون دندان دارد.

علل مرگ دندان

عصب و دیگر بافت‌های زنده معمولا در نتیجه‎ی عدم وجود جریان خون از دست می‌روند.

تمام سلول‌های زنده‌ی بدن، از جمله پالپ دندان، از مواد موجود در خون تغذیه می‌کنند. با از دست رفتن تدریجی پالپ دندان، به تدریج باکتری از بخشی که در حال پوسیده شدن است تغذیه می‌کند. این باکتری‌ها درون دندانی که به تازگی توخالی شده است رشد می‌کنند و درد شدید ایجاد می‌نمایند. این وضعیت عموما به دو طریق بوجود می‌آید.

پوسیدگی دندان

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

 

در صورتی که حفره‌ی درون دندان بسیار عمیق شود، منجر به مرگ دندان خواهد شد. پوسیدگی دندان از بیرونی‌ترین لایه‌ی دندان آغاز می‌شود. چنانچه این پوسیدگی‌ها به حال خود رها شوند و مورد رسیدگی قرار نگیرند، ممکن است به درون لایه‌های عمقی‌تر دندان نفوذ پیدا کنند و در نهایت به پالپ برسند.

در نتیجه‌ی پوسیدگی حفره‌ها، باکتری تولید خواهد شد. حفره‌های عمیق برای باکتری‌ها مسیر مستقیمی به درون بافت‌های زنده‌ی داخل دندان ایجاد خواهند کرد. بدن با یک واکنش التهابی، تمام تلاش خود را برای مبارزه با عفونت خواهد کرد. با این وجود اگر طی این واکنش به بدن کمک نشود، گلبول‌های سفید خون با شکست مواجه خواهند شد. در نهایت، ممکن است جریان خون ورودی به دندان به طور کامل متوقف شود و عصب تغذیه نشود. در این صورت، احتمالا درد شدیدی در دندان خود احساس خواهید کرد.

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

 

اکنون کاملا واضح است که چرا مراقبت‌های دندانی، هم به صورت تخصصی و هم در منزل، تا این اندازه مهم هستند. تمام تلاش خود را به کار ببندید تا از پوسیدگی دندان پیشگیری کنید. اما در صورت مشاهده‌ی کوچکترین پوسیدگی، در مراجعه به دندانپزشک تردید نکنید.

آسیب به دندان

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

 

تعجبی ندارد که آسیب به دندان دیگر علت شایع مرگ دندان باشد. وقتی به دندان ضربه‌ی شدیدی وارد می‌شود، ممکن است رگ‌های خونی درون دندان پاره شوند. که منتج به قطع جریان خون و در نهایت مرگ عصب و دیگر بافت‌های زنده‌ی درون پالپ خواهد شد.

اگر ضربه به حدی شدید باشد که موجب پریده شدن لبه‌ی دندان یا ترک آن شود، احتمالا درد شدیدی را احساس خواهید کرد. اگر دچار حادثه‌ای شدید که به دندان شما آسیب رسید، عاقلانه است که به دندانپزشک مراجعه نمایید.

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

 

از سوی دیگر، فشردن و ساییدن دندان‌ها روی یکدیگر می‌تواند به دندان آسیب بزند. بنابراین، کسانی که به شدت دندان‌های خود را روی یکدیگر فشار می‌دهند یا در خواب دندان قروچه دارند، با افزایش سن، خطر مرگ دندان در آنها بیشتر خواهد بود.

بسته به علل و عوامل منجر به از دست رفتن تدریجی دندان‌ها، گزینه‌های درمانی مختلفی در دسترس شما خواهد بود که در مقاله‌ی بعد به آنها اشاره خواهیم کرد.

درمان تحلیل لثه

تحلیل لثه‌ی خفیف از طریق پاکسازی عمقی منطقه‌ای که به این عارضه دچار شده است امکان پذیر خواهد بود. این پاکسازی توسط دندانپزشک انجام می‌شود. طی پاکسازی عمقی – که جرمگیری دندان (tooth scaling) و هموار کردن ریشه ( root planing) نیز نامیده می‌شود – پلاک و رسوبی که روی سطح دندان و ریشه در قسمت زیر خط لثه تشکیل شده‌اند، به دقت برطرف می‌شوند و بخشی از ریشه که هیچ پوششی ندارد، صاف و مسطح می‌شود تا اتصال باکتری به آن دشوارتر شود. ممکن است از آنتی‌بیوتیک استفاده شود تا دیگر باکتری‌های مضر که به جا مانده‌اند از بین بروند.

روش‌های پیشگیری و درمان تحلیل لثه

روش‌های پیشگیری و درمان تحلیل لثه

چنانچه در نتیجه‌ی از دست رفتن بخش گسترده‌ای از استخوان و نیز وجود پاکت‌های بسیار عمیق (در حالت پیشرفته‌ی بیماری‌های لثه، شیار طبیعی لثه‌ی اطراف دندان که باید بین صفر تا یک میلی‌متر عمق داشته باشد، عمیق می‌شود که به آن پاکت گفته می‌شود)، پاکسازی عمقی قادر به درمان تحلیل لثه نباشد، ممکن است برای اصلاح و ترمیم آسیب بوجود آمده در اثر تحلیل لثه، نیاز به جراحی لثه باشد.

نوع جراحی مورد استفاده در درمان تحلیل لثه

فرایندهای جراحی زیر در درمان تحلیل لثه مورد استفاده قرار می‌گیرند:

جرمگیری با فلپ (توده‌ای از بافت) باز و هموار کردن ریشه: طی این فرایند، دندانپزشک یا جراح لثه بافتی از لثه که دچار تحلیل شده است را بالا می‌آورد، باکتری‌های مضر را از درون پاکت‌ها برطرف می‌سازد، سپس به بهترین نحو ممکن بافت لثه را محکم در جای خود روی ریشه‌ی دندان قرار می‌دهد و می‌بندد، که از این طریق پاکت‌ها از بین خواهند رفت یا اندازه‌ی آنها کاهش خواهد یافت.

روش‌های پیشگیری و درمان تحلیل لثه

روش‌های پیشگیری و درمان تحلیل لثه

ترمیم بافت: اگر در نتیجه‎ی تحلیل لثه، استخوان محافظ دندان تخریب شود، ممکن است فرایند ترمیم استخوان و بافت از دست رفته پیشنهاد شود. مانند کاهش عمق پاکت، دندانپزشک بافت لثه را بالا می‌آورد و باکتری‌ها را برطرف خواهد نمود. سپس مواد ترمیم‌کننده از قبیل غشاء، بافت پیوند، یا پروتئین تحریک‌کننده‌ی رشد بافت به کار خواهد برد تا به بدن در ترمیم مجدد طبیعی استخوان و بافت در آن ناحیه کمک کند. پس از قرار گرفتن مواد ترمیم‌کننده در محل، بافت لثه محکم روی ریشه‌ی ‌دندان یا دندان‌ها قرار می‌گیرد و بسته می‌شود.

پیوند بافت نرم: چندین روش برای پیوند بافت لثه مورد استفاده قرار می‌گیرند، اما روشی که بیش از سایر روش‌ها استفاده می‌شود”پیوند بافت همبند” است. در این روش، یک فلپ (توده‌ای از بافت که قسمتی از آن را با عمل جراحی جدا کرده و جهت پیوند به قسمت دیگر بدن به کار می‌برند) از پوست از سقف دهان (کام) بریده می‌شود و بافت زیر فلپ، به نام بافت همبند زیر اپی تلیایی (subepithelial )، برداشته می‌شود و به بافت لثه‌ی پیرامون ریشه‌ی بدون پوشش بخیه خواهد شد.پس از برداشتن بافت همبند –پیوند- از زیر فلپ، مجددا فلپ را با بخیه در جای خود قرار می‌دهند.

روش‌های پیشگیری و درمان تحلیل لثه

روش‌های پیشگیری و درمان تحلیل لثه

 

طی نوع دیگری از پیوند، تحت عنوان پیوند آزاد لثه، به جای آنکه بافت از زیر پوست برداشته شود، مستقیما از سقف دهان برداشته می‌شود. گاهی اوقات، اگر بافت لثه اطراف منطقه‌ی آسیب دیده به میزان کافی باقی‌مانده باشد، دندانپزشک قادر خواهد بود لثه را از نزدیک دندان پیوند دهد، و بافتی از کام برداشته نخواهد شد. این نوع پیوند تحت عنوان پیوند انگشتی شناخته شده است.

دندانپزشک بر اساس نیازهای شخصی هر فرد بهترین روش را انتخاب خواهد کرد.

پیشگیری از تحلیل لثه

روش‌های پیشگیری و درمان تحلیل لثه

روش‌های پیشگیری و درمان تحلیل لثه

 

بهترین راه برای پیشگیری از تحلیل لثه رعایت بهداشت و مراقبت از دهان و دندان‌ها می‌باشد. هر روز دندان‌های خود را مسواک بزنید ، نخ دندان بکشید و در صورت نیاز از دهانشویه‌ها استفاده نمایید، حداقل دو مرتبه در سال، یا طبق نظر پزشک به طور منظم به دندانپزشک یا جراح لثه مراجعه نمایید. اگر لثه‌های شما تحلیل رفته‌اند، ممکن است نیاز باشد دفعات بیشتری به دندانپزشک مراجعه نمایید. از مسواک نرم استفاده کنید و از دندانپزشک بخواهید نحوه‌ی صحیح مسواک زدن را به شما یاد دهد. اگر مشکلات بایت یا فشردن دندان‌ها روی یکدیگر علت تحلیل لثه است، با دندانپزشک خود راجع‌به روش‌های اصلاح و درمان آنها گفتگو کنید. دیگر راه‌های پیشگیری از تحلیل لثه عبارتند از:

  • در صورتی که سیگار می‌کشید، آن را ترک کنید.
  • تغذیه‌ای سالم و متعادل داشته باشید.
  • به تغییرات در دهان و دندان خود دقت نمایید.

با مراقبت از دندان‌های خود می‌توانید برای همیشه لبخندی زیبا و سالم داشته باشید.

بسیاری از افراد با نگاه کردن به آینه و پی بردن به این موضوع که لثه‌هایشان به صورت کاملا مشهود در حال تحلیل رفتن می‌باشند، ناراحت و افسرده می‌شوند. علاوه بر تاثیر گذر زمان و افزایش سن روی چهره و ظاهر فرد، تحلیل لثه‌ها نیز تاثیری منفی روی ظاهر فرد خواهد داشت که البته علامت و نشانه‌ی مشکلات مربوط به سلامت دهان و دندان است که رو به افزایش می‌باشند. مسئله این است که لثه‌های تحلیل رفته به مرور زمان آشکار می‌گردند، در حالی که ممکن است مدت‌ها پیش، بیماری در مراحل پیشرفته‌ی خود قرار گرفته باشد.

مانند دیگر علائم سلامت دهان و دندان، تحلیل لثه‌ها لزوما نشانگر مشکل حاد و جدی نمی‌باشد اما حقیقت آن است که به تدریج به مشکلی جدی تبدیل خواهد شد. بنابراین مهم است که به محض مشاهده‌ آن با دندانپزشک یا متخصص جراحی لثه مشورت نمایید. هر چه بیشتر تحلیل لثه را بشناسید، برای متوقف ساختن  روند آن و نیز از دست رفتن دندان در موقعیت بهتری خواهید بود.

تحلیل لثه به فرایندی اطلاق می‌گردد که طی آن کناره‌ها یا حاشیه‌های بافت لثه‌ی پیرامون دندان به مرور زمان ساییده می‌شوند یا عقب‌نشینی می‌کنند که باعث می‌شود بخش بیشتری از دندان، و یا ریشه‌ی دندان در معرض دید قرار گیرند. با بوجود آمدن بیماری تحلیل لثه، بین دندان‌ها و خط لثه “پاکت” یا شکاف ایجاد می‌شود که محل مناسبی برای رشد باکتری‌های بیماری‌زا خواهند بود. در صورتی که این بیماری درمان نشود، ممکن است به ساختار بافت و استخوانی که دندان‌ها را حمایت می‌کنند آسیب شدید وارد شود، که در نهایت منجر به از دست رفتن دندان خواهد شد.

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

تحلیل لثه یکی از شایع‌ترین مشکلات دندانی است. اکثر افراد نمی‌دانند مبتلا به بیماری تحلیل لثه هستند زیرا به تدریج بروز می‌یابد. معمولا نخستین نشانه‌ی تحلیل لثه حساسیت دندان است، و یا ممکن است دندان‌ها دیگر طبیعی به نظر نرسند. عموما، ممکن است شکاف یا بریدگی نزدیک خط لثه احساس شود.

تحلیل لثه چیزی نیست که بتوان آن را نادیده گرفت. اگر حس می‌کنید لثه شما در حال تحلیل رفتن است، به دندانپزشک مراجعه نمایید. با درمان لثه می‌توان لثه را درمان نمود و از آسیب‌های بیشتر جلوگیری به عمل آورد.

خطرات بروز تحلیل لثه

آنچه باعث می‌شود تحلیل لثه مضر و خطرناک باشد نحوه‌ی ایجاد شکاف بین خط لثه و دندان است، که منجر به آشکار شدن ریشه‌ی دندان خواهد شد. به مرور زمان، باکتری‌ها در این شکاف‌ها انباشته می‌شوند، که برطرف کردن آنها را – حتی با بهترین مسواک‌های برقی در بازار – دشوار خواهد کرد. این مشکل آنقدر وخیم خواهد شد که استخوان و بافت پیرامون دندان آسیب خواهند دید، تا جایی که دندان لق خواهد شد و در نهایت خواهد افتاد.

یکی از بزرگ‌ترین مشکلات تحلیل لثه آن است که این مشکل پوشیده باقی می‌ماند تا جایی که به مراحل پیشرفته و حاد خود می‌رسد. بخش خوب این مسئله آن است که دندانپزشک به سادگی می‌تواند علائم و نشانه‌های آن را شناسایی نماید، که به جلوگیری از پیشرفت آن پیش از بروز و آشکار شدن کمک خواهد نمود.

علل تحلیل لثه

در بسیاری موارد، تحلیل لثه نتیجه‌ی افزایش سن می‌باشد. به مرور زمان و با افزایش سن، احتمال تحلیل لثه افزایش خواهد یافت، بنابراین رعایت بهداشت دهان و دندان در سنین بالا نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

علاوه بر روند افزایش سن، عوامل دیگری نیز وجود دارند که می‌توانند موجب تحلیل لثه شوند، از جمله:

بیماری‌های لثه

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

عفونت‌های باکتریایی لثه می‌توانند بافت لثه و استخوان محافظی که دندان‌ها را در محل خود قرار می‌دهند تخریب کنند. بیماری لثه مهمترین علت تحلیل لثه می‌باشد.

ژنتیک

ممکن است برخی افراد بیشتر از سایرین مستعد تحلیل لثه باشند. در واقع، مطالعات حاکی از آن است که بدون توجه به میزان مراقبت افراد از دندان‌هایشان، ممکن است 30 درصد آنها به واسطه‌ی ژنتیک خود در معرض تحلیل لثه باشند.

مسواک زدن خشن

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

مسواک زدن دندان‌ها به صورت خیلی خشن یا نادرست باعث از بین رفتن مینای دندان و در نهایت تحلیل لثه خواهد شد.

بهداشت ناکافی دندان‌ها

مسواک زدن و کشیدن نخ دندان به میزان ناکافی و عدم شستشوی دهان با دهانشویه‌های آنتی باکتریال باعث می‌شود پلاک‌های دندان به سادگی تبدیل به رسوب دندان شوند. رسوب دندان‌ها مواد سختی هستند که داخل و بین دندان‌ها تشکیل می‌شوند و تنها با شستشوی تخصصی دندان‌ها برطرف می‌شوند. این رسوبات می‌توانند منجر به تحلیل لثه شوند.

تغییرات هورمونی

تغییرات در سطوح هورمون‌های زنانه در طول عمر زنان، از قبیل بلوغ، بارداری و یائسگی نیز می‌تواند منجر به حساسیت بیشتر لثه شود که در نتیجه لثه را بیشتر در معرض تحلیل لثه قرار خواهد داد.

دخانیات

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

افرادی که از دخانیات استفاده می‌کنند بیشتر از سایرین روی دندان‌های خود پلاک چسبناک دارند. برداشتن این نوع پلاک‌ها از روی دندان دشوارتر است و می‌تواند تحلیل لثه را در پی داشته باشد.

ساییدن و فشردن دندان‌ها روی یکدیگر

فشردن یا ساییدن دندان‌ها روی یکدیگر می‌تواند فشار زیادی به دندان‌ها وارد آورد، که منجر به بروز تحلیل لثه خواهد شد.

دندان‌های کج یا فشرده شده

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

در صورتی که دندان‌ها به طور یکدست کنار یکدیگر قرار نگیرند، می‌تواند فشار زیادی به لثه‌ها و استخوان وارد آورد، و تحلیل لثه را در پی داشته باشد.

پیرسینگ (ایجاد سوراخ در عضو به منظور استفاده از جواهرات) لب یا زبان

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

انجام پیرسینگ و استفاده از جواهرات در نقاطی که با لثه و دندان‌ها برخورد دارند می‌تواند منجر به سایش لثه‌ها و ایجاد سوزش و تحریک آنها شوند تا جایی که بافت لثه ساییده شود.

در مقاله‌ی بعد به روشهای درمان تحلیل لثه خواهیم پرداخت.

بیماری‌ لثه (پریودنتال) به عفونت بافت‌ لثه و استخوانی اطلاق می‌گردد که دندان را در بر گرفته و آن را در مکان خود نگه می‌دارند. منشا این بیماری عموما عاداتی از قبیل مسواک زدن و نخ دندان کشیدن نادرست هستند که اجازه می‌دهند پلاک –یک لایۀ چسبناک از باکتری‌ها- روی دندان‌ها ایجاد شده و به تدریج سخت‌تر شود. تنها یک پاکسازی تخصصی توسط دندانپزشک یا متخصص بهداشت دهان و دندان قادر به برطرف نمودن پلاک دندان‌ها خواهد بود.

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

علل ایجاد بیماری لثه

دهان انسان مملو از باکتری است. این باکتری‌ها در کنار موکوس (لعاب لزجی و غلیظی که از بزاق ترشح می‌شود) و ذرات دیگر، روی دندان‌ها همواره “پلاکی” چسبناک و بی‌رنگ تشکیل می‌دهند. مسواک زدن و کشیدن نخ دندان به برطرف شدن این پلاک‌ها کمک می‌کنند. در صورتی که پلاک از روی سطح دندان برداشته نشود به تدریج سخت شده و “رسوبی” روی سطح دندان تشکیل می‌دهد که با مسواک زدن پاک نخواهد شد.

تعدادی عوامل تهدیدکننده در بیماری‌های‌ لثه وجود دارند، اما کشیدن سیگار بیش از سایر عوامل قابل توجه است. بعلاوه سیگار کشیدن می‌تواند موفقیت درمان بیماری‌ لثه را کاهش دهد. دیگر عوامل تهدیدکننده عبارتند از دیابت، تغییرات هورمونی در زنان و دختران؛ داروهایی که ترشح بزاق را کاهش می‌دهند؛ بیماری‌های خاص، از قبیل ایدز و داروهای آن؛ عدم رعایت بهداشت دهان و دندان؛ استرس؛ دندان‌های کج و نامرتب؛ وراثت و حساسیت ژنتیکی؛ دندان‌های پر شده‌ای که با مشکل مواجه شده‌اند؛ استفاده از بریج‌هایی که دیگر با دندان متناسب نیستند.

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

علائم و نشانه‌های بیماری لثه

بیماری لثه در مراحل اولیه (که تحت عنوان التهاب لثه شناخته می‌شود) دارای علائمی از قبیل لثه‌های قرمز و متورم و حتی زخم و خونریزی در لثه؛ و ایجاد درد حین جویدن غذا خواهد بود. در مراحل پیشرفته (تحت عنوان پریودونتیت) نیز می‌تواند منجر به ایجاد فاصله بین دندان و لثه؛ از دست رفتن بافت استخوان؛ و حتی لق شدن و افتادن دندان‌ها شود.

علائم ونشانه‌های هشداردهنده:

  • بوی بد دهان که از بین نمی‌رود
  • لثه‌های قرمز یا متورم
  • لثه‌های حساس و دارای خونریزی
  • احساس درد حین جویدن
  • دندان‌های لق
  • دندان‌های حساس
  • تحلیل لثه یا بلندتر به نظر ‌رسیدن دندان‌ها
  • هر گونه تغییر در نحوۀ قرار گرفتن دندان‌ها روی یکدیگر
  • هر گونه تغییر در اندازۀ پروتزهای پارسیل (پروتزهایی که بر خلاف پروتزهای کامل زمانی استفاده می‌شوند که چند دندان در قوس فکی وجود دارد)

 

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

تشخیص بیماری لثه

اقداماتی که دندانپزشک عمومی یا متخصص بهداشت دهان و دندان طی معاینۀ دندانپزشکی انجام می‌دهد عبارتند از:

  • بررسی لثه‌ها و دقت به هر گونه علائم التهاب
  • استفاده از خط کش بسیار کوچکی تحت عنوان “پروب” به منظور بررسی و اندازه‌گیری پاکت‌های پریودنتال (فاصلۀ بین دندان و لثه که ممکن است محل تجمع میکروب شود) اطراف دندان‍ها. در دهان سالم، عمق این پاکت‌ها معمولا بین یک تا سه میلی‌متر است. تست بررسی عمق پاکت دندان عموما بدون درد است.
  • پرسش در خصوص پیشینۀ پزشکی بیمار به منظور شناسایی شرایط یا عوامل خطرزایی (مانند کشیدن سیگار یا دیابت) که ممکن است با بیماری لثه مرتبط باشند.

متخصصان دندانپزشکی علاوه بر اقدامات بالا ممکن است :

  • گرفتن عکس با استفاده از اشعۀ ایکس برای بررسی احتمال از دست رفتن دندان
  • ارجاع بیمار به پریودونتیست (متخصص بیماری لثه). پریودونتیست‌ها متخصص شناسایی و درمان بیماری لثه هستند و برای درمان بیماری‌های دهان و دندان روش‌های درمانی پیشنهاد می‌دهند که دندانپزشک عمومی آنها را پیشنهاد نخواهند داد.

 

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

درمان بیماری لثه

هدف اصلی درمان، کنترل عفونت می‌باشد. بسته به دامنۀ بیماری‌ لثه، درمان‌های متعدد و متنوعی وجود خواهند داشت. موفقیت هر نوع درمانی که مناسب تشخیص داده شود مستلزم آن است که بیمار در منزل به خوبی مراقبتهای روزانه را دنبال نماید. بعلاوه، ممکن است دندانپزشک به بیمار پیشنهاد دهد برخی عادات خاص خود را تغییر دهد، به عنوان مثال برای بهبود نتایج درمان ممکن است ترک سیگار پیشنهاد شود.

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

نکات مفید در درمان بیماری لثه

بیمار می‌تواند با حفظ نکات زیر لثه و دندان‌های خود را سالم نگه دارد:

  • دو مرتبه مسواک زدن در طول شبانه‌روز با خمیردندان حاوی فلوراید.
  • کشیدن نخ دندان به طور منظم برای رفع پلاک از بین دندان‌ها. یا استفاده از نوعی ابزار خاص، مثلا خلال دندان چوبی یا پلاستیکی، یا واتر پیک ( واتر فلاسر یا واترجت دستگاهی که در آن به جای نخ دندان، فشار آب قادر به تمییز نمودن پلاک لای دندان‌هاست) به پیشنهاد متخصص دندانپزشکی.
  • ویزیت منظم دندانپزشک عمومی به منظور معاینه و پاکسازی دهان و دندان‌ به صورت حرفه‌ای.
  • ترک سیگار

برگه‌ها

بخش تخصصی کاشت ایمپلنت





سلامت دهان و دندان و شکل ظاهری آنها یکی از مهمترین فاکتورها در زیبایی محسوب می‌شوند. یکی از مشکلاتی که میلیونها نفر در دنیا با آن مواجه هستند از دست دادن یک یا چند دندان است و از جمله عواملی که منجر به این مشکل می‌شوند می‌توان به پوسیدگی دندان، بیماریهای لثه، و یا آسیب و ضربه اشاره نمود. بریج و دنچر تنها راه‌حلهایی بودند که سالها برای رفع این مشکل بکار می‌رفتند اما امروزه ایمپلنتهای دندانی ابزاری هستند که بیشتر از سایر روشها مورد استفاده قرار می‌گیرند. ایمپلنتهای دندانی جایگزین ریشۀ دندان می‌باشند. ایمپلنتها پایه‌ای برای دندان جایگزین ثابت یا متحرک هستند که برای هماهنگی با دندانهای طبیعی ساخته می‌شوند.

مقالات تخصصی کاشت ایمپلنت



در این نوشته می خوانید:

چرا حفظ دندان ها اینقدر مهم هستند؟

دندان های شما بسته به محلی که داخل دهان واقع شده اند، از نظر شکل و اندازه متفاوت هستند. این تفاوت ها اجازه می دهند دندان ها کارهای مختلفی انجام دهند. دندان ها به ما در جویدن و هضم غذا کمک می کنند. آنها به ما کمک می کنند حرف بزنیم، و نیز اصوات مختلف را به وضوح ادا کنیم. در نهایت، دندان ها در شکل دادن به صورت ما کمک می کنند. یک لبخند سالم می تواند دارایی بزرگی باشد؛ و از آنجا که این مهم است، بهترین مراقبت ممکن از دندان ها برای شما معنا پیدا می کند.

اگر دندانها از دست بروند چه مشکلی بوجود می آید؟

پوسیدگی دندان می تواند دردناک باشد و باعث شود پر کردن دندان، قرار دادن روکش روی آن، یا اینله لازم باشد. در صورتی که پوسیدگی دندان درمان نشود، اعصاب دندان می توانند عفونی شوند و از بین بروند و منجر به بروز آبسه شوند. سپس ممکن است این نیاز به درمان ریشه یا حتی کشیده شدن دندان داشته باشد. بسیار مهم است که بهداشت خوب دهانی را در منزل رعایت کنید تا دندان ها و لثه های خود را سالم نگه دارید. بیماری لثه بسیار شایع است و اگر درمان نشده باقی بماند ممکن است منجر به تحلیل استخوان اطراف دندان ها شود. در برخی موارد، ممکن است منجر به از دست رفتن دندان ها شود یا از دست رفتن دندان ها آغاز شود. بیماری لثه قابل پیشگیری است و با پاکسازی ها و چکاپ های منظم می تواند درمان شود و تحت کنترل و از بروز مشکلات بیشتر جلوگیری نماید. در صورت از دست رفتن دندان ها، ممکن است لازم باشد فضای خالی جای آنها با بریج، پروتزهای مصنوعی، یا ایمپلنت پر شود.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چگونه می توان لثه ها و دندان ها را سالم نگه داشت؟

پاکسازی و سالم نگه داشتن دهان و حفظ آن به همین صورت راحت است. یک روند روتین ساده می تواند به پیشگیری از مشکلات دهان و دندان کمک کند:

  • مسواک زدن دندان ها باید آخرین کاری باشد که شب ها و حداقل یک مرتبه دیگر در طول روز، با خمیر دندان فلورایده باشد.
  • بعد از مسواک زدن باقی مانده آن داخل دهان را تف کنید و از شستن آن خودداری کنید، تا فلوراید مدت طولانی تری روی دندان های شما باقی بماند.
  • تمیز کردن بین دندان ها با مسواک های بین دندانی یا نخ دندان حداقل یک مرتبه در طول روز.
  • عادات خوب غذا خوردن- کمتر خوردن غذاها، خوراکی ها، و نوشیدنی های حاوی قند
  • چکاپ های منظم دندانی.

گرچه اکثر افراد به طور منظم مسواک می زنند، بسیاری از آنها بین دندان های خود را تمیز نمی کنند و برخی افراد برای چکاپ های منظم دندانی مراجعه نمی کنند. چند تغییر کوچک در کارهای روتین در دراز مدت می توانند بزرگ ترین تفاوت را ایجاد نمایند. دندانپزشک شما می تواند رسوبات تشکیل شده روی دندان های شما را بردارند و هر گونه بیماری لثه ای را درمان کنند که قبلاً گسترش پیدا کرده است. اما مراقبت های دندانی روزانه، و اصلی ترین سلاح ها مسواک، خمیر دندان، و پاک کننده های بین دندانی هستند.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

پلاک دندان چیست؟

پلاک یک لایه فیلم نازک و چسبناک از باکتری ها است که پیوسته روی دندان های شما شکل می گیرد.

پلاک ها چگونه موجب بروز پوسیدگی دندان ها می شوند؟

وقتی غذاها و خوراکی های حاوی قند و نشاسته می خورید، باکتری های موجود در پلاک اسیدهایی تولید می کنند که مینای دندان ها را مورد حمله قرار می دهند. چسبندگی پلاک ها این اسیدها را در تماس مستمر با دندان ها قرار می دهند. پس از حملات مستمر اسید، مینای دندان ها در هم می شکند و تجزیه می شود و سوراخ ها یا حفره های دندانی شکل می گیرند.

پلاک های دندانی چگونه می توانند موجب بروز بیماری لثه شوند؟

در صورتی که پلاک های دندانی با مسواک زدن برداشته نشوند، می توانند سفت شوند و به ماده ای به نام “جرم یا رسوب” تبدیل شوند- که نام های دیگر تارتار هستند. وقتی رسوب های دندان نزدیک خط لثه شکل می گیرند، پلاک های زیر آن از خود سموم مضری آزاد می کنند که باعث می شوند لثه ها تحریک و ملتهب شوند.

لثه ها شروع به کنار رفتن از روی دندان ها می کنند و فواصل عفونی می شوند. در صورتی که بیماری لثه درست درمان نشود، استخوانی که از دندان ها حمایت می کند تخریب می شود، دندان های سالم می توانند لق شوند و بیفتند. بیماری لثه شدید، می تواند منجر به از دست رفتن دندان و نیاز به قرار دادن جایگزین برای آن شود.

چگونه می توان از بروز بیماری لثه پیشگیری نمود؟

مهم است پلاک ها و ذرات غذا از اطراف دندان ها زدوده شوند زیرا این کار مانع ملتهب و متورم، و عفونی شدن لثه ها می شود. اگر پلاک ها روی دندان ها باقی بمانند می توانند سفت شوند و به تارتار تبدیل شوند، که تنها توسط دندانپزشک می تواند برداشته شود. مهم است به مراجعات منظم به دندانپزشک ادامه دهید تا دندان های شما مدام در صورت نیاز به صورت دقیق و کامل پاکسازی شوند.

چگونه می توانیم متوجه شویم بیماری لثه داریم یا خیر؟

بیماری لثه عموماً بدون درد است، گرچه می تواند به استخوان هایی که از دندان محافظت می کنند آسیب برساند. بیماری لثه (ژنژیویت) معمولاً خود را در قالب لثه های قرمز و متورم نشان خواهد داد که هنگام مسواک زدن یا تمیز کردن بین دندان ها دچار خونریزی می شوند. بسیاری افراد وقتی متوجه خونریزی لثه های خود می شوند نگران می شوند و آرام تر مسواک می زنند، یا کلاً مسواک نمی زنند.

در حقیقت، اگر در حال مبارزه با بیماری لثه هستید، مهم است که پاکسازی منظم و دقیق را ادامه دهید. اگر ظرف مدت چند روز خونریزی متوقف نشد، بهتر است به دندانپزشک مراجعه کنید و نظر او را در این زمینه جویا شوید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چه نوع مسواکی باید استفاده کنیم؟

دندانپزشک شما قادر است مسواکی به شما توصیه کند که برای شما مناسب است. با این حال، افراد بزرگسال باید مسواکی با سری کوچک یا متوسط انتخاب کنند. مسواک انتخابی شما باید فرچه های نایلونی نرم تا متوسط با سر گرد باشد. سر مسواک باید به اندازه کافی کوچک باشد تا بتواند به همه بخش های دهان دسترسی داشته باشد: مخصوصاً قسمت های عقب دهان جایی که دسترسی به آنها می تواند دشوار باشد. کودکان نیاز دارند مسواک های کوچکتری اما با همان نوع فرچه ها استفاده کنند.

شما می توانید مسواک های تخصصی تری خریداری کنید. برای مثال، افرادی که دندان های حساس دارند می توانند مسواک های خیلی نرم استفاده کنند. علاوه بر این، مسواک هایی با سر کوچکتر برای افرادی وجود دارند که بیماری پارکینسون یا ناتوانی جسمی دارند. در حال حاضر مسواک هایی در بازار موجود هستند که دسته بزرگ و سر زاویه دار دارند که استفاده از آنها را راحت تر می کند.

چرا مسواک زدن مهم است؟

مسواک زدن روزانه و پاکسازی بین دندان ها مهم است زیرا به از بین بردن پلاک های دندانی کمک می کند. در صورتی که پلاک های دندانی زدوده نشوند، به انباشته شدن خود ادامه می دهند، و ذرات غذای بیشتری پشت دندان ها باقی می ماند و موجب بروز بیماری لثه و پوسیدگی دندان ها می شود.

آیا مسواک های برقی بهتر عمل می کنند؟

مسواک های برقی دارای یک سری چرخشی یا لرزاننده هستند که با حرکات خیلی اندک مورد نیاز فرد استفاده کننده، مقدار زیادی عمل پاک کنندگی ارائه می دهد، گرچه لازم است نحوه قرار گیری مسواک درست باشد.

آزمایشات حاکی از این هستند که مسواک های برقی در زدودن پلاک های دندانی مؤثرتر هستند. مسواک هایی که دارای سری رخنده در هر دو جهت دارند مؤثرتر هستند. همه می توانند از مسواک های برقی استفاده کنند. آنها بویژه برای افرادی مفید هستند که دارای محدودیت حرکتی در بازو و دست هستند، مانند افرادی که اغلب استفاده از مسواک های معمولی به آنها اجازه نمی دهند پاکسازی کامل و دقیق دندان های خود را انجام دهند.

مسواک های برقی می توانند برای کودکان نیز بهتر باشند زیرا به دلیل نوآوری که استفاده از مسواک های برقی وجود دارد ممکن است بیشتر به مسواک زدن منظم تشویق شوند. در مورد مزایای استفاده از مسواک برقی مناسب با دندانپزشک خود صحبت کنید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چگونه باید مسواک زد؟

مسواک زدن به زدودن پلاک های دندانی و ذرات غذا از سطوح داخلی، بیرونی و جونده دندان های شما کمک می کند. در اینجا برای شما روش درست زدودن پلاک های دندانی را توضیح خواهیم داد- با دندانپزشک خود صحبت کنید ببینید کدام روش برای شما بهتر است:

  • سر مسواک را روی دندان ها قرار دهید، سپس نوک فرچه های مسواک را با زاویه 45 درجه نسبت به خط لثه قرار دهید. مسواک خود را به صورت چرخشی، چندین مرتبه روی همه سطوح دندان ها حرکت دهید.
  • سطح خارجی همه دندان های فک بالا و پایین را مسواک بزنید، فرچه ها را زاویه دار در مقابل خط لثه نگه دارید.
  • این کار را مجدداً انجام دهید، اما برای سطوح داخلی همه دندان ها.
  • برای پاکسازی سطوح داخلی دندان های جلوی دهان، مسواک را به صورت عمودی خم کنید و با بخش جلوی دندان ها ضربه های مدور بزنید.
  • سطوح جونده دندان ها را نیز مسواک بزنید.
  • برای کمک به خوشبو شدن دهان و تمیز شدن دهان با زدودن باکتری ها، زبان خود را نیز مسواک بزنید.

چند وقت یک مرتبه باید دندان ها را مسواک زد؟

حتماً آخرین کاری که در طول روز انجام می دهید مسواک زدن کامل و دقیق با خمیر دندان های فلورایده باشد، و این کار باید حداقل یک مرتبه دیگر نیز در طول روز انجام شود. اگر همیشه بعد از مسواک زدن احساس ناراحتی و خونریزی دارید باید به دندانپزشک مراجعه نمایید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چگونه می توان متوجه شد همه پلاک های دندانی زوده شده اند؟

ماده مخصوصی وجود دارد که با اعمال آن با یک گلوله پنبه روی دندان ها می توانید پلاک های دندانی خود را راحت تر ببینید، یا می توانید از قرص های مخصوص آشکار کننده پلاک های دندانی استفاده کنید. این مواد را می توانید از داروخانه ها یا دندانپزشک خود بگیرید.

رنگی که در نتیجه استفاده از این مواد ظاهر می شود بی ضرر است و تمام قسمت هایی از دهان که مسواک زدن بهتر نیاز دارند را نشان خواهند داد. بویژه به مکان هایی نگاه کنید که لثه ها با دندان ها تماس پیدا می کنند. بیشتر مسواک زدن به زدودن لکه ها و پلاک های دندانی کمک خواهد کرد.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

مسواک خود را چند وقت یک مرتبه باید تعویض کرد؟

مسواک های فرسوده نمی توانند دندان های شما را به درستی و به خوبی پاکسازی کنند و ممکن است به لثه های شما آسیب بزنند. مهم است مسواک خود را هر دو تا سه ماه یک مرتبه یا زودتر، اگر فرچه ها فرسوده شده اند، تعویض کنید. وقتی فرچه ها پراکنده شوند نمی توانند به درستی پاکسازی را انجام دهند.

آیا باید از خمیر دندان های فلورایده استفاده کرد؟

آری. فلوراید به افزایش استحکام و محافظت از دندان ها کمک می کند، که می تواند پوسیدگی دندان را در افراد بزرگسال و کودکان کاهش دهد.

همه کودکان تا سه سالگی باید از یک لایه نازک خمیر دندان با میزان فلوراید کمتر از 1000ppm (بخش در هر میلیون) استفاده کنند. بعد از سه سالگی آنها باید از خمیر دندان به اندازه یک نخود استفاده کنند که حاوی 1350ppm تا 1500ppm است.

مقدار فلوراید موجود در برخی خمیر دندان های مخصوص کودکان نصف فلوراید موجود در خمیر دندان های مخصوص افراد بزرگسال است. آنها تنها مقدار اندکی محافظت از دندان ها را فراهم می آورند. اگر کودک شما زیر 7 سال است، وقتی دندان های خود را مسواک می زند او را تحت نظر داشته باشید و او را تشویق نمایید از بلعیدن خمیر دندان خودداری نماید.

چه نوع خمیر دندان هایی باید استفاده کنیم؟

علاوه بر خمیر دندان های معمولی خانوادگی، برخی خمیر دندان های تخصصی نیز وجود دارند. از جمله خمیر دندان های کنترل تارتار برای افرادی که روی دندان های آنها تارتار تشکیل شده است، و نیز خمیر دندان های مخصوص دندان های حساس. خمیر دندان های “مراقبت کامل” که حاوی موادی هستند که هم به مبارزه با بیمار یلثه کمک می کنند، بوی خوبی به دهان می دهند، و تشکیل پلاک های دندانی را کاهش می دهند. خمیر دندان های سفید کننده برای از بین بردن لکه های دندانی خوب هستند و به احیاء رنگ طبیعی دندان های شما کمک می کنند، اما به اندازه کافی قوی نیستند تا رنگ طبیعی دندان های شما را تغییر دهند.

برخی خمیر دندان های مخصوص کودکان فلورایدی که دارند نصف فلوراید موجود در خمیر دندان های مخصوص افراد بزرگسال است. آنها تنها محافظت اندکی از دندان ها بوجود می آورند. اگر کودک زیر 7 سال باشد، باید هنگام مسواک زدن روی آنها نظارت داشت. آنها را تشویق کنید خمیر دندان نبلعند و تنها باقی مانده خمیر دندان داخل دهان خود را تف کنند، و بعد از مسواک زدن دهان خود را شستشو ندهند.

برای داشتن دهانی تمیز و سالم، لازم است از محصولات مناسب و صحیح مراقبت های دندانی استفاده کنید. از دندانپزشک خود بخواهید تا بهترین نوع خمیر دندان مناسب شرایط شما را به شما معرفی نماید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چه مقدار خمیر دندان باید استفاده کرد؟

لازم نیست سر مسواک را پر از خمیر دندان کنید. کودکان زیر سه سال باید یک لایه نازک خمیر دندان و کودکان بالای سه سال باید به اندازه یک نخود خمیر دندان استفاده کنند. به خاطر داشته باشید که پس از مسواک زدن تف کنید و از شستشوی دهان خودداری کنید، تا فلوراید مدت زمان طولانی تری روی دندان ها باقی بماند.

آیا خونریزی از لثه ها هنگام مسواک زدن طبیعی است؟

چند روز نخست پس از آنکه پاکسازی بین دندان های خود را آغاز می کنید ممکن است لثه های شما خونریزی کنند یا زخم شوند. وقتی پلاک های دندانی شما تجزیه شدند و سلامت دهان شما بهبود پیدا کرد این روند باید متوقف شود. در صورتی که خونریزی متوقف نشد، به دندانپزشک خود اطلاع دهید. ممکن است به این علت باشد که به درستی کار پاکسازی را انجام نمی دهید، یا اینکه دندان ها و لثه های شما نیاز به پاکسازی دقیق تر توسط دندانپزشک دارند.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

بین دندان ها را چگونه باید پاکسازی نمود؟

شما می توانید بین دندان ها را با مسواک های بین دندانی یا نخ دندان پاکسازی نمایید. پاکسازی بین دندان ها پلاک های دندانی را از بین می برد و ذرات غذایی که بین دندان ها و زیر خط لثه ها پنهان شده اند را خارج می سازد- منطقه هایی که مسواک قادر به دسترسی به آنها نیست. هنگام نخ دندان کشیدن یا استفاده از مسواک های بین دندانی، یک الگوی منظم را حفظ کنید و به خاطر داشته باشید هیچ دندانی را از دست ندهید. برای انجام بهتر این کار می توانید از آینه کمک بگیرید.

پشت آخرین دندان ها را فراموش نکنید. علاوه بر این، بسیار مهم است که اطراف لبه های روکش های دندانی، بریج ها یا ایمپلنت های دندانی را نیز تمیز کنید. حداقل یک مرتبه در طول روز باید بین دندان های خود را تمیز کنید. می توانید از دندانپزشک خود بخواهید برای شما توضیح دهید چگونه بین دندان های خود را به درستی پاکسازی کنید. مسواک های بین دندانی اندازه های مختلفی دارند. می توانید از دندانپزشک خود بخواهید مسواکی با اندازه درست را به شما معرفی کند.

آیا دستگاه های دهانشویه دهان مفید هستند؟

دستگاه هایی شستشوی دهان از فشار آب برای زدودن پلاک های دندانی و ذرات غذا از اطراف دندان ها استفاده می کنند. اگر از ابزارهای ارتودنسی استفاده می کنید، این دستگاه می تواند به شما کمک زیادی کند تا بخش هایی که تمیز کردن آنها برای شما دشوار است را به خوبی پاکسازی کنید، یا اگر استفاده از مسواک های بین دندانی یا نخ دندان برای شما دشوار است، این دستگاه می تواند کمکی برای شما باشد.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

آیا باید از دهانشویه استفاده کرد؟

یک دهانشویه فلورایده می تواند در پیشگیری از پوسیدگی دندان ها به شما کمک کند. ممکن است دندانپزشک شما استفاده از دهانشویه های آنتی باکتریال را برای کمک به کنترل پلاک های دندانی و کاهش بیماری لثه را پیشنهاد دهد.اگر متوجه شدید که مدت زمان طولانی است که برای رفع بوی بد دهان خود در حال استفاده از دهانشویه ها هستید، بهتر است به دندانپزشک مراجعه کنید زیرا بوی بد دهان می تواند یکی از علائم و نشانه های عدم سلامت دندان ها و لثه ها یا عدم رعایت بهداشت صحیح دهان و دندان ها باشد.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

آیا رژیم غذایی می تواند کمک کننده باشد؟

بسیاری افراد تصور می کنند که سطوح بالای قند در رژیم غذایی است که موجب بروز پوسیدگی های دندان می شود، اما این صحت ندارد. تعداد دفعات وجود قند در رژیم غذایی شماست که مهم است، نه مقدار آن، که مشکل آفرین است. در طول این زمان، دندان های شما تحت حملات اسیدی هستند. بنابراین مهم است با محدود کردن خوراکی ها و نوشیدنی های حاوی قند به میان وعده ها، تعداد حملات اسیدی به دندان ها را محدود کنید. جویدن آدامس های فاقد قند و خوردن آب بعد از وعده های غذایی  میان وعده ها نیز می تواند اسیدها را به سرعت بی اثر کند.

نوشیدنی های گاز دار حاوی قند، آبمیوه ها، و نوشیدنی های ورزشی، و شراب می توانند اسیدی باشند- که می تواند موجب بروز خوردگی دندان ها نیز شود. این زمانی اتفاق می افتد که اسید موجود در غذاها و نوشیدنی ها به تدریج موجب ساییدگی پوشش مینای سخت دندان ها می شود. این می تواند موجب حساسیت دندان ها شود.

دندان ها چرا کشیده می شوند؟

گرچه بسیاری از نوجوانان و افراد بزرگسال دندان های عقل خود را می کشند، اما دلایل دیگری نیز وجود دارد که  کشیدن دندان ها در بزرگسالی را ضروری می کند. پوسیدگی شدید دندان ها، عفونت دندنا، و فشردگی و نامنظمب دندان ها همگی از جمله مشکلاتی هستند که با کشیدن دندان برطرف می شوند. افرادی که بریس های ارتودنسی را دریافت می کنند ممکن است نیاز باشد یک یا دو دندان بکشند تا فضای کافی برای جابجا شدن دندان های دیگر به محل درست فراهم شود. علاوه بر این، افرادی که تحت شیمی درمانی قرار می گیرند یا قرار است پیوند عضو داشته باشند، ممکن است لازم باشد دندان مشکل دار آنها کشیده شود تا دهان آنها از سلامت کافی برخوردار باشد.

کشیدن دندان توسط دندانپزشک عمومی یا جراح دهان و دندان انجام می شود و یک فرایند سرپایی نسبتاً سریع است که با بی حسی موضعی، بیهوشی کامل، و وریدی یا ترکیبی از آنها انجام می شود. کشیدن دندانی که در معرض دید قرار دارد یک کشیدن ساده است. دندان هایی که شکسته شده اند، زیر سطح لثه یا نهفته هستند، نیاز به فرایندی پیچیده تر دارند.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

کشیدن دندان چقدر هزینه دارد؟

هزینه کشیدن دندان ها بسته به به نهفته بودن یا نبودن دندان متفاوت است. کشیدن ساده دندان از همه ارزان تر است و تفاوت های هزینه کشیدن آنها به نوع ماده بی حسی بستگی دارد که برای انجام آن استفاده می شود. متعاقباً، هزینه دندان نهفته از همه بیشتر است. محل دندان نیز روی هزینه کشیدن آن تأثیر دارد. علاوه بر اینها، محل زندگی بیمار، محل مطب دندانپزشک و عوامل دیگر روی این هزینه تأثیر دارند.

چگونه می توان برای کشیدن دندان آماده شد؟

دندانپزشک شما قبل از برنامه ریزی برای فرایند کشیدن دندان، ابتدا از دندان های شما تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت. حتماً دندانپزشک خود را از همه داروها ، ویتامین ها، مکمل ها، و نیز داروهای OTC که مصرف می کنید مطلع سازید. اگر قرار است به زودی تحت درمان با داروی وریدی به نام بیس فسفونات قرار بگیرید آن را به دندانپزشک خود اطلاع دهید. در این صورت، کشیدن دندان باید قبل از دریافت این دارو انجام شود، در غیر اینصورت فک شما در معرض خطر استئونکروز (مرگ استخوان) قرار خواهد داشت.

علاوه بر این، در صورت داشتن شرایط زیر در مورد آنها حتماً با دندانپزشک خود صحبت کنید:

  • نقص قلبی مادرزادی
  • دیابت
  • بیماری کبدی
  • بیماری تیروئید
  • بیماری کلیوی
  • فشار خون بالا
  • مفصل مصنوعی
  • دریچه آسیب دیده قلب
  • بیماری غدد فوق کلیوی
  • نقص سیستم ایمنی یدن
  • سابقه آندوکاردیت باکتریایی

ممکن است دندانپزشک شما بخواهد اطمینان حاصل نماید که همه شرایط از ثبات کافی برخوردار هستند یا قبل از قرار گرفتن تحت درمان کشیدن دندان درمان شده اند. در صورتی وجود شرایط زیر، چند روز قبل از قرار گرفتن تحت فرایند کشیدن دندان باید برای شما آنتی بیوتیک تجویز شود:

  • انتظار می رود جراحی شما طولانی شود.
  • شما یک عفونت یا سیستم ایمنی ضعیفی دارید.
  • شرایط پزشکی و درمانی خاصی دارید.

با به خاطر داشتن موارد زیر برای روز کشیدن دندان می توانید از کیفیت درمان خود اطمینان حاصل نمایید:

  • در صورت دریافت بی حس کننده های وریدی، لباس آستین کوتاه یا لباسی با آستین های سل بپوشید که بتوانید آن را بالا ببرید، به مدت 6 تا 8 ساعت قبل از جراحی از خوردن و نوشیدن هر چیزی خودداری نمایید.
  • قبل از فرایند از کشیدن سیگار خودداری نمایید.
  • در صورت داشتن سرماخوردگی آن را با دندانپزشک خود در میان بگذارید زیرا ممکن است لازم باشد برنامه جراحی شما را عوض کند.
  • به دندانپزشک خود بگویید آیا شب قبل تهوع یا استفراق داشته اید، زیرا ممکن است لازم باشد بی حس کننده دیگری برای شما استفاده کند یا جراحی شما را به زمان دیگری موکول کند.
  • در صورتی که قرار است تحت بیهوشی کامل قرار بگیرید، کسی را به عنوان همراه داشته باشید که برای بازگشت به منزل شما را همراهی کند.
کشیدن دندان

کشیدن دندان

فرایند کشیدن دندان به چه صورت است؟

کشیدن دندان شما، بسته به اینکه دندان شما قابل رویت یا نهفته است، یا به شکل ساده یا به صورت جراحی انجام می شود.

کشیدن ساده دندان

برای شما بی حسی موضعی استفاده خواهد شد که تنها منطقه اطراف دندانی که قرار است کشیده شود بی حس خواهد شد بنابراین در طول فرایند تنها یک فشار کوچک احساس خواهید کرد، و هیچ دردی نخواهید داشت. سپس دندانپزشک از ابزاری به نام الواتور elevator برای شل کردن دندان و فورسپس forceps برای کشیدن آن استفاده خواهد کرد.

کشیدن دندان با جراحی

به احتمال زیاد برای شما هم بی حس کننده موضعی استفاده خواهد شد هم وریدی، گزینه دوم شما را آرام خواهد کرد. علاوه بر این، بسته به شرایط پزشکی شما ممکن است برای شما بیهوشی عمومی نیز استفاده شود. با بیهوشی عمومی، شما در طول کل فرایند هشیار نخواهید بود.

دندانپزشک عمومی یا جراح دهان با یک تیغ کوچک جراحی داخل لثه برشی ایجاد خواهد کرد. قبل از کشیدن دندان ممکن است لازم باشد حتی استخوان اطراف دندان برداشته یا دندان برش داده شود.

خطرات کشیدن دندان کدامند؟

خطرات اندکی برای قرار گرفتن تحت جراحی کشیدن دندان وجود دارد؛ با این حال، در صورتی که دندانپزشک شما این فرایند را برای شما توصیه کند، احتمالاً مزایای آن بر شانس اندک پیچیدگی ها ارجحیت دارد.

این خطرات عبارتند از:

  • خونریزی که بیشتر از 12 ساعت طول بکشد.
  • تب و لرز شدید، که نشان دهنده وجود عفونت است.
  • سر گیجه یا استفراق.
  • سرفه.
  • درد قفسه سینه و تنگی نفس.
  • تورم و قرمزی در محل جراحی.

در صورتی که هر یک از این علائم و نشانه ها را تجربه کردید با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

مشکلات احتمالی پس از کشیدن دندان

پس از کشیدن دندان، در صورتی که همه احتیاط های لازم و هشدارهای دندانپزشک را رعایت نکنید، ممکن است مشکلاتی برای شما بروز پیدا کنند. گاهی اوقات این مشکلات صرفنظر از آنچه انجام می دهید برای شما اتفاق می افتند. در اینجا به معرفی تعدادی از این مشکلات خواهیم پرداخت:

کشیدن دندان

کشیدن دندان

خونریزی پس از کشیدن دندان

در صورتی که فرد پس از کشیدن دندان دستور العمل های دندانپزشک را دنبال کند، استراحت کند و گاز را به مدت 1 تا 2 ساعت پس از فرایند روی دندان های خود قرار دهد، مشکل خونریزی وجود نخواهد داشت. بیمارانی که داروهای ضد انعقاد خون مانند هپارین یا کومادین مصرف می کنند، یا بیمارانی که اختلالات خونریزی مانند هموفیلی دارند باید سابقه مصرف داروهای خود را به دندانپزشک خود بدهند تا بتواند به جلوگیری از بروز مشکلات کمک کند. به همین ترتیب، بیمارانی که آسپرین یا مسکن های غیر استروئیدی مصرف می کنند نیز به نظر می رسد مدتی خونریزی داشته باشند.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

عفونت پس از کشیدن دندان

عفونت شایع ترین مشکلی است که پس از کشیدن دندان اتفاق می افتد. دهان ما مملو از باکتری است. دندانپزشک تصمیم می گیرد پس از کشیدن دندان آنتی بیوتیک تجویز کند یا خیر.به صورت طبیعی، برای دندان کشیدن های ساده، آنتی بیوتیک ها نیاز نیستند، اما اگر بیمار تب و تورم، یا حتی چرک داشته باشد، بهتر است از آنتی بیوتیک های پیشگیرانه استفاده نماید. خونریزی که پس از 48 ساعت ادامه پیدا کند، و درد و تورم شدید از جمله علائم بسیار شایع عفونت پس از کشیدن دندان هستند و در چنین موقعیت هایی برای اجتناب از بروز مشکلات بیشتر بیمار باید به دندانپزشک مراجعه کند.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

خشکی حفره دندان

معمولاً پس از کشیدن دندان، به صورت طبیعی لخته خون درون حفره دندان شکل می گیرد- حفره داخل استخوان، جایی که دندان کشیده شده است. با این حال، در صورتی که لخته خون شکل نگیرد یا شل شود، استخوان داخل حفره می تواند قابل مشاهده شود- که تحت عنوان “خشکی حفره” نامیده می شود. این یکی از دردناک ترین مشکلاتی است که ممکن است بروز پیدا کند و بیمار از وجود یک مزه بد داخل دها خود شکایت خواهد داشت. این اتفاق بیشتر پس از کشیدن دندان های فک پایین رخ می دهد و حتی پس از کشیدن ساده دندان نیز ممکن است اتفاق بیفتد. در صورتی که این اتفاق رخ دهد، دندانپزشک با قرار دادن یک بانداژ آرامبخش به مدت چند روز روی منطقه جراحی، از آن محافظت خواهد کرد. در طول این دوره زمانی، لخته جدید شکل خواهد گرفت.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

شکستگی فک در طول کشیدن دندان

این اتفاق بسیار نادر است، اما وقتی رخ می دهد بیشتر احتمال دارد در فک پایین رخ دهد. دندانپزشکی که کشیدن دندان را انجام می دهد می داند چقدر فشار نیاز است تا دندان خارج شود، اما گاهی اوقات لازم است دندانپزشک پس از مشاهده شواهد در تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس به بیمار هشدار دهد که ساختار استخوانی اطراف دندان شکننده و آسیب پذیر شده است و احتمال شکستگی وجود دارد. در چنین مواردی بیمار و دندانپزشک هر دو از قبل آمادگی دارند تا مشکل را مدیریت کنند.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

سوراخ شدگی سینوس در طول کشیدن دندان

دندان های عقب فک بالا کاملاً به حفره سینوس نزدیک هستند. گاهی اوقات ممکن است در تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس متوجه شوید که به نظر می رسد ریشه دندان های عقب عملاً در سینوس فرو رفته اند. این معمولاً اتفاق نمی افتد زیرا همیشه یک استخوان نازک وجود دارد که سینوس را از ریشه دندان ها جدا می کند. اما گاهی اوقات در طول کشیدن دندان تکه هایی از دندان وارد سینوس می شوند. این اتفاق زمانی می تواند رخ دهد که دندان به دلیل عفونت به استخوان نزدیک است. در این صورت، سوراخ شدگی اتفاق می افتد. در صورتی که سوراخ ایجاد شود، باید از رفلکس مکیدن خودداری کنید زیرا هوا از داخل بینی به درون سینوس و از طریق سوراخ شدگی به داخل دهان نفوذ خواهد کرد. در صورتی که سوراخ شدگی اتفاق بیفتد، بیمار باید دستور العمل های خاصی را دنبال کند.

  1. تا زمانی که حفره دندان بهبود پیدا نکرده است باید از مکیدن هر چیزی خودداری کرد.
  2. از انجام هر کاری که موجب شل شدن لخته خون شود باید پرهیز شود. در صورتی که لخته خون دستکاری نشود هیچ مشکلی بروز پیدا نخواهد کرد.
  3. حداقل به مدت یک هفته پس از کشیدن دندان باید از کشیدن سیگار خودداری کرد زیرا مواد شیمیایی موجود در سیگار موجب حل شدن یا شل شدن لخته خون می شوند.
  4. از فوت کردن پرهیز نمایید.
  5. از نوشیدنی های گازدار بپرهیزید، و به جای آن آبمیوه مصرف کنید.
  6. عطسه نکنید؛ زیرا باعث شل شدن لخته خون خواهد شد.
  7. در صورتی که سوراخ شدگی بزرگ باشد و به صورت خود به خود بهبود پیدا نکند، فرایند جراحی دیگری انجام خواهد شد که در آن پیوند بافت برای بستن سوراخ شدگی انجام خواهد شد.
کشیدن دندان

کشیدن دندان

استئونکروز

این وضعیت دندان ها نادر است که اساساً بیشتر پس از کشیدن دندان، جراحی کاشت ایمپلنت، یا دیگر فرایندهای تهاجمی دندانپزشکی اتفاق می افتد. در صورت استئونکروز فک هیچ علامت بهبودی حتی 8 هفته پس از درمان دندانپزشکی وجود ندارد. لثه ها ساییده شده اند و در این شرایط استخوان زیرین قابل مشاهده است. این مشکل بیشتر در بیماران سرطانی مشاهده می شود.

دوره بهبود پس از کشیدن دندان چقدر طول می کشد؟

پس از کشیدن دندان معمولاً چند روز طول می کشد تا بهبود پیدا کند. گام های زیر کمک می کنند تا اطمینان حاصل کنید که بهبود شما به آرامی و بدون هیچ دردسری پیش خواهد رفت.

  • پس از فرایند یک کیسه یخ مستقیماً روی گونه خود قرار دهید تا ار تورم کاسته شود. هر بار از کیسه یخ به مدت 10 دقیقه استفاده کنید.
  • پس از آنکه دندانپزشک روی منطقه جراحی گاز استریل قرار می دهد، دندان های خود را روی آن قرار دهید تا از خونریزی کاسته شود و به شکل گیری لخته خون کمک کند. به مدت سه تا چهار ساعت، یا تا زمانی که گاز غرق در خون شود، آن را در جای خود قرار دهید.
  • همه داروهای خود، و حتی داروهای مسکن OTC خود را طبق دستور تجویز شده مصرف کنید.
  • 24 ساعت نخست پس از کشیدن دندان را استراحت کنید و راحت باشید. روز بعد بلافاصله سراغ کارهای روزمره و روتین نروید.
  • به مدت 24 ساعت از نی استفاده نکنید.
  • سیگار نکشید.
  • پس از کشیدن دندان به مدت 24 ساعت از آبکشی دهان خودداری کنید و تنها به آرامی تف کنید.
  • وقتی دراز می کشید با استفاده از یک بالش زیر سر خود را بلند کنید.
  • مثل همیشه نخ دندان بکشید و دندان های خود را مسواک بزنید، اما از نزدیک شدن به موضع جراحی خودداری کنید.
  • روز پس از جراحی، غذاهای نرمی مانند ماست، پودینگ، و سس سیب بخورید.
  • پس از 24 ساعت، یک قاشق جایخوری نمک را به یک لیوان آب ولرم اضافه کنید و از آن برای آبکشی دهان خود استفاده کنید.
  • وقتی به مرور و در چند روز آینده بهبود پیدا کردید، به آرامی می توانید غذاهای دیگر را مجدداً وارد رژیم غذایی خود کنید.

در صورتی که پس از کشیدن دندان خود دردی را تجربه می کنید که حتی پس از چند روز از بین نمی رود یا در صورت وجود داشتن علائم- شامل تب، درد، و چرک، یا وجود ترشحات از موضع جراحی- برای مراجعه به دندانپزشک هر چه سریع تر وقت بگیرید.

آیا تا به حال به این فکر کرده اید که چرا هر بار که برای چکاپ به دندانپزشک مراجعه می کنید از شما در مورد عادات نخ دندان کشیدن سؤال می پرسد؟ دلیل آن این است که آنها می دانند نخ دندان کشیدن یک بخش ضروری سلامت دهان است. اگر می خواهید لبخند خود را زیبا حفظ کنید این پنج دلیل مهم بودن نخ دندان کشیدن را مطالعه کنید.

گیر کردن غذا در فاصله بین دندان ها

آیا تا به حال به این فکر کرده اید که بعد از صرف غذا چقدر ذرات غذا بین دندان های شما جا خوش می کنند؟ حتی صاحبین رستوران ها هم می دانند که گاهی اوقات غذا بین دندان ها گیر می کند، به همین دلیل است که کنار هر پرس غذا، نخ دندان دسته دار یک بار مصرف پیدا خواهید کرد.

خطری که برای سلامت کلی دهان شما وجود دارد این است که احتمالاً متوجه نمی شوید چقدر ذرات ریز در هر وعده غذایی بین دندان های شما پنهان می شوند. نکته مهم تر اینکه، شما می توانید دندان های خود را مسواک بزنید اما هنوز فضاهای بین دندان های شما کاملاً تمیز نشده باشند. بدتر از همه اینکه، تمیم چیزهایی که بین دندان های شما گیر می کنند می توانند به مرور زمان لبخند شما را تخریب کنند.

پنج دلیل برای اهمیت نخ دندان کشیدن

بی شک نخ دندان نکشیدن باعث می شود لبخند شما در معرض خطر قرار بگیرد. استفاده مداوم از نخ دندان به برداشتن و خارج کردن ذرات غذا و پلاک های دندانی کمک می کند که در فضاهای ریز داخل دهان پنهان شده اند و به سختی قابل مشاهده هستند. گرچه محققان هنوز در حال بررسی نقشی هستند که نخ دندان کشیدن می تواند در سلامت کلی دندان ها ایفا کند، اما مزایای واضحی برای آن وجود دارد.

ظاهر لبخند را بهبود می دهد

آیا می خواهید لبخند جذاب خود را سال ها حفظ کنید؟ نخ دندان کشیدن منظم راهی فوق العاده برای بهبود درخشش کلی دندان های شماست. لبخند درخشان خود را با ظاهر سالم لثه ها ترکیب کنید، و این دستور داشتن لبخندی است که قدرت ماندگار شدن واقعی دارد.

پیشگیری پوسیدگی دندان نخ دندان کشیدن

پیشگیری پوسیدگی دندان نخ دندان کشیدن

از بیماری لثه پیشگیری می کند.

بر اساس آکادمی پریودنتیست های آمریکا، پلاک های روی دندان ها می توانند منجر به بروز بیماری لثه شوند. تحقیقات حاکی از این هستند که باکتری هایی که درون پلاک های دندانی وجود دارند موجب ایجاد واکنش های التهابی می شوند که در بیماری لثه نقش دارند. نخ دندان کشیدن به شما کمک می کند تا از بروز مشکلات زیر پیشگیری کنید:

  • خونریزی لثه
  • تحلیل لثه ها
  • از دست رفتن دندان ها و استخوان

احتمال بروز بیماری های قلبی را کاهش می دهد

یکی از خطرات موذیانه بیماری لثه این است که به نظر می رسد در پیشرفت بیماری های قلبی نقش دارد. تحقیقات اخیر نشان می دهند که اگر بیماری لثه داشته باشید، 20 درصد بیشتر در معرض ابتلا به بیماری ها قلبی عروقی هستید. یک نظریه این است که بیماری لثه باعث تنگی عروق می شود و منجر به بروز بیماری های قلبی عروقی می شود.

پوسیدگی بین دندان ها را متوقف می کند

کیست که از صدای دریل دندانپزشکی نترسد؟ دندانپزشکان می دانند که نخ دندان کشیدن گامی حیاتی در پرهیز از بروز پوسیدگی های دندانی است. گیر کردن یک ذره آبنبات چسبناک بین دو دندان ظرف دو روز می تواند موجب تشکیل پلاکی شود که باعث پوسیدگی دندان ها می شود. با یک بار نخ دندان کشیدن در طول روز، از شنیدن صدای دریل در امان خواهید بود.

بوی دهان شما را تازه خواهد کرد.

شما هم می دانید که دهانی پر از نفس تازه و بوی خوب چگونه باعث می شود برای رفتن به استقبال دنیا آماده باشید؟ با نخ دندان کشیدن و خارج کردن ذرات غذایی که بین دندان های شما گیر کرده اند و می توانند واقعاً موجب بروز بوی بد شوند، می توانید به اعتماد به نفس خود بیفزایید. این صحت دارد؛ مراقبت با دقت از دهان به شما دهانی با بوی خوب خواهد داد.

با این حال، حتماً شما هم متوجه تنوع زیاد نخ دندان های موجود در بازار شده اید. مزیت فوق العاده ای که داشتن حق انتخاب از بین این همه محصول دارد این است که باعث می شود دوست داشته باشید هر روز از آن استفاده کنید.

مراقبت کامل از لبخند شما

البته، نخ دندان کشیدن به تنهایی برای حفظ ظاهر و سلامت لبخند کفایت نمی کند. اگر می خواهید در دراز مدت از دندان های خود محافظت کنید، لازم است مراقبت های روتین کاملی برای دندان های خود داشته باشید.

لازم نیست یک عالمه ابزار گران قیمت خریداری کنید تا لثه ها و دندان های خود را سالم نگهدارید. در عوض مرتب از آنها مراقبت کنید تا مطمئن شوید لبخند شما تمام عمر با شما باقی خواهد ماند.

پیشگیری پوسیدگی دندان نخ دندان کشیدن

پیشگیری پوسیدگی دندان نخ دندان کشیدن

مسواک

پایه و اساس هر برنامه ای برای پاکسازی دندان ها مسواک زدن مؤثر است. آیا می دانید که بسیاری از افراد به اندازه کافی برای پاکسازی کامل دندان های خود زمان نمی گذارند؟ متخصصان معتقد هستند که باید حداقل دو مرتبه در طول روز و هر بار دو دقیقه مسواک بزنید.

نخ دندان

مطالعات اخیر توصیه می کنند حداقل یک مرتبه در طول روز قبل از مسواک زدن نخ دندان بکشید. اگر از بریس های ارتودنتیک استفاده می کنید اهمیت انجام آن چند برابر می شود، گرچه کاری نسبتاً چالش برانگیز است.

دهانشویه

به فکر افزودن یک دهانشویه به کارهای روتین پاکسازی دهان خود باشید. به خاطر داشته باشید که شستشوی دهان با دهانشویه جای نخ دندان کشیدن را نمی گیرد.

دندانپزشک

فراموش نکنید هر شش ماه یک مرتبه برای چکاپ به دندانپزشک مراجعه کنید. این کار کمک می کند مشکلات خیلی جزئی دندان ها خیلی زود شناسایی و درمان شوند قبل از آنکه به مشکلی بزرگ تبدیل شوند.

رژیم غذایی سالم

انجمن دندانپزشکان آمریکا روی نقش حیاتی داشتن رژیم غذایی مغذی در حفظ سلامت دندان ها و لثه ها تأکید دارد. به طور کلی، باید مقادیر زیادی آب بنوشید و انواع غذاهای سالم بخورید.

نمونه های درمانی کاشت ایمپلنت



بخش تخصصی کاشت ایمپلنت





سلامت دهان و دندان و شکل ظاهری آنها یکی از مهمترین فاکتورها در زیبایی محسوب می‌شوند. یکی از مشکلاتی که میلیونها نفر در دنیا با آن مواجه هستند از دست دادن یک یا چند دندان است و از جمله عواملی که منجر به این مشکل می‌شوند می‌توان به پوسیدگی دندان، بیماریهای لثه، و یا آسیب و ضربه اشاره نمود. بریج و دنچر تنها راه‌حلهایی بودند که سالها برای رفع این مشکل بکار می‌رفتند اما امروزه ایمپلنتهای دندانی ابزاری هستند که بیشتر از سایر روشها مورد استفاده قرار می‌گیرند. ایمپلنتهای دندانی جایگزین ریشۀ دندان می‌باشند. ایمپلنتها پایه‌ای برای دندان جایگزین ثابت یا متحرک هستند که برای هماهنگی با دندانهای طبیعی ساخته می‌شوند.

مقالات تخصصی کاشت ایمپلنت



در این نوشته می خوانید:

چرا حفظ دندان ها اینقدر مهم هستند؟

دندان های شما بسته به محلی که داخل دهان واقع شده اند، از نظر شکل و اندازه متفاوت هستند. این تفاوت ها اجازه می دهند دندان ها کارهای مختلفی انجام دهند. دندان ها به ما در جویدن و هضم غذا کمک می کنند. آنها به ما کمک می کنند حرف بزنیم، و نیز اصوات مختلف را به وضوح ادا کنیم. در نهایت، دندان ها در شکل دادن به صورت ما کمک می کنند. یک لبخند سالم می تواند دارایی بزرگی باشد؛ و از آنجا که این مهم است، بهترین مراقبت ممکن از دندان ها برای شما معنا پیدا می کند.

اگر دندانها از دست بروند چه مشکلی بوجود می آید؟

پوسیدگی دندان می تواند دردناک باشد و باعث شود پر کردن دندان، قرار دادن روکش روی آن، یا اینله لازم باشد. در صورتی که پوسیدگی دندان درمان نشود، اعصاب دندان می توانند عفونی شوند و از بین بروند و منجر به بروز آبسه شوند. سپس ممکن است این نیاز به درمان ریشه یا حتی کشیده شدن دندان داشته باشد. بسیار مهم است که بهداشت خوب دهانی را در منزل رعایت کنید تا دندان ها و لثه های خود را سالم نگه دارید. بیماری لثه بسیار شایع است و اگر درمان نشده باقی بماند ممکن است منجر به تحلیل استخوان اطراف دندان ها شود. در برخی موارد، ممکن است منجر به از دست رفتن دندان ها شود یا از دست رفتن دندان ها آغاز شود. بیماری لثه قابل پیشگیری است و با پاکسازی ها و چکاپ های منظم می تواند درمان شود و تحت کنترل و از بروز مشکلات بیشتر جلوگیری نماید. در صورت از دست رفتن دندان ها، ممکن است لازم باشد فضای خالی جای آنها با بریج، پروتزهای مصنوعی، یا ایمپلنت پر شود.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چگونه می توان لثه ها و دندان ها را سالم نگه داشت؟

پاکسازی و سالم نگه داشتن دهان و حفظ آن به همین صورت راحت است. یک روند روتین ساده می تواند به پیشگیری از مشکلات دهان و دندان کمک کند:

  • مسواک زدن دندان ها باید آخرین کاری باشد که شب ها و حداقل یک مرتبه دیگر در طول روز، با خمیر دندان فلورایده باشد.
  • بعد از مسواک زدن باقی مانده آن داخل دهان را تف کنید و از شستن آن خودداری کنید، تا فلوراید مدت طولانی تری روی دندان های شما باقی بماند.
  • تمیز کردن بین دندان ها با مسواک های بین دندانی یا نخ دندان حداقل یک مرتبه در طول روز.
  • عادات خوب غذا خوردن- کمتر خوردن غذاها، خوراکی ها، و نوشیدنی های حاوی قند
  • چکاپ های منظم دندانی.

گرچه اکثر افراد به طور منظم مسواک می زنند، بسیاری از آنها بین دندان های خود را تمیز نمی کنند و برخی افراد برای چکاپ های منظم دندانی مراجعه نمی کنند. چند تغییر کوچک در کارهای روتین در دراز مدت می توانند بزرگ ترین تفاوت را ایجاد نمایند. دندانپزشک شما می تواند رسوبات تشکیل شده روی دندان های شما را بردارند و هر گونه بیماری لثه ای را درمان کنند که قبلاً گسترش پیدا کرده است. اما مراقبت های دندانی روزانه، و اصلی ترین سلاح ها مسواک، خمیر دندان، و پاک کننده های بین دندانی هستند.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

پلاک دندان چیست؟

پلاک یک لایه فیلم نازک و چسبناک از باکتری ها است که پیوسته روی دندان های شما شکل می گیرد.

پلاک ها چگونه موجب بروز پوسیدگی دندان ها می شوند؟

وقتی غذاها و خوراکی های حاوی قند و نشاسته می خورید، باکتری های موجود در پلاک اسیدهایی تولید می کنند که مینای دندان ها را مورد حمله قرار می دهند. چسبندگی پلاک ها این اسیدها را در تماس مستمر با دندان ها قرار می دهند. پس از حملات مستمر اسید، مینای دندان ها در هم می شکند و تجزیه می شود و سوراخ ها یا حفره های دندانی شکل می گیرند.

پلاک های دندانی چگونه می توانند موجب بروز بیماری لثه شوند؟

در صورتی که پلاک های دندانی با مسواک زدن برداشته نشوند، می توانند سفت شوند و به ماده ای به نام “جرم یا رسوب” تبدیل شوند- که نام های دیگر تارتار هستند. وقتی رسوب های دندان نزدیک خط لثه شکل می گیرند، پلاک های زیر آن از خود سموم مضری آزاد می کنند که باعث می شوند لثه ها تحریک و ملتهب شوند.

لثه ها شروع به کنار رفتن از روی دندان ها می کنند و فواصل عفونی می شوند. در صورتی که بیماری لثه درست درمان نشود، استخوانی که از دندان ها حمایت می کند تخریب می شود، دندان های سالم می توانند لق شوند و بیفتند. بیماری لثه شدید، می تواند منجر به از دست رفتن دندان و نیاز به قرار دادن جایگزین برای آن شود.

چگونه می توان از بروز بیماری لثه پیشگیری نمود؟

مهم است پلاک ها و ذرات غذا از اطراف دندان ها زدوده شوند زیرا این کار مانع ملتهب و متورم، و عفونی شدن لثه ها می شود. اگر پلاک ها روی دندان ها باقی بمانند می توانند سفت شوند و به تارتار تبدیل شوند، که تنها توسط دندانپزشک می تواند برداشته شود. مهم است به مراجعات منظم به دندانپزشک ادامه دهید تا دندان های شما مدام در صورت نیاز به صورت دقیق و کامل پاکسازی شوند.

چگونه می توانیم متوجه شویم بیماری لثه داریم یا خیر؟

بیماری لثه عموماً بدون درد است، گرچه می تواند به استخوان هایی که از دندان محافظت می کنند آسیب برساند. بیماری لثه (ژنژیویت) معمولاً خود را در قالب لثه های قرمز و متورم نشان خواهد داد که هنگام مسواک زدن یا تمیز کردن بین دندان ها دچار خونریزی می شوند. بسیاری افراد وقتی متوجه خونریزی لثه های خود می شوند نگران می شوند و آرام تر مسواک می زنند، یا کلاً مسواک نمی زنند.

در حقیقت، اگر در حال مبارزه با بیماری لثه هستید، مهم است که پاکسازی منظم و دقیق را ادامه دهید. اگر ظرف مدت چند روز خونریزی متوقف نشد، بهتر است به دندانپزشک مراجعه کنید و نظر او را در این زمینه جویا شوید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چه نوع مسواکی باید استفاده کنیم؟

دندانپزشک شما قادر است مسواکی به شما توصیه کند که برای شما مناسب است. با این حال، افراد بزرگسال باید مسواکی با سری کوچک یا متوسط انتخاب کنند. مسواک انتخابی شما باید فرچه های نایلونی نرم تا متوسط با سر گرد باشد. سر مسواک باید به اندازه کافی کوچک باشد تا بتواند به همه بخش های دهان دسترسی داشته باشد: مخصوصاً قسمت های عقب دهان جایی که دسترسی به آنها می تواند دشوار باشد. کودکان نیاز دارند مسواک های کوچکتری اما با همان نوع فرچه ها استفاده کنند.

شما می توانید مسواک های تخصصی تری خریداری کنید. برای مثال، افرادی که دندان های حساس دارند می توانند مسواک های خیلی نرم استفاده کنند. علاوه بر این، مسواک هایی با سر کوچکتر برای افرادی وجود دارند که بیماری پارکینسون یا ناتوانی جسمی دارند. در حال حاضر مسواک هایی در بازار موجود هستند که دسته بزرگ و سر زاویه دار دارند که استفاده از آنها را راحت تر می کند.

چرا مسواک زدن مهم است؟

مسواک زدن روزانه و پاکسازی بین دندان ها مهم است زیرا به از بین بردن پلاک های دندانی کمک می کند. در صورتی که پلاک های دندانی زدوده نشوند، به انباشته شدن خود ادامه می دهند، و ذرات غذای بیشتری پشت دندان ها باقی می ماند و موجب بروز بیماری لثه و پوسیدگی دندان ها می شود.

آیا مسواک های برقی بهتر عمل می کنند؟

مسواک های برقی دارای یک سری چرخشی یا لرزاننده هستند که با حرکات خیلی اندک مورد نیاز فرد استفاده کننده، مقدار زیادی عمل پاک کنندگی ارائه می دهد، گرچه لازم است نحوه قرار گیری مسواک درست باشد.

آزمایشات حاکی از این هستند که مسواک های برقی در زدودن پلاک های دندانی مؤثرتر هستند. مسواک هایی که دارای سری رخنده در هر دو جهت دارند مؤثرتر هستند. همه می توانند از مسواک های برقی استفاده کنند. آنها بویژه برای افرادی مفید هستند که دارای محدودیت حرکتی در بازو و دست هستند، مانند افرادی که اغلب استفاده از مسواک های معمولی به آنها اجازه نمی دهند پاکسازی کامل و دقیق دندان های خود را انجام دهند.

مسواک های برقی می توانند برای کودکان نیز بهتر باشند زیرا به دلیل نوآوری که استفاده از مسواک های برقی وجود دارد ممکن است بیشتر به مسواک زدن منظم تشویق شوند. در مورد مزایای استفاده از مسواک برقی مناسب با دندانپزشک خود صحبت کنید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چگونه باید مسواک زد؟

مسواک زدن به زدودن پلاک های دندانی و ذرات غذا از سطوح داخلی، بیرونی و جونده دندان های شما کمک می کند. در اینجا برای شما روش درست زدودن پلاک های دندانی را توضیح خواهیم داد- با دندانپزشک خود صحبت کنید ببینید کدام روش برای شما بهتر است:

  • سر مسواک را روی دندان ها قرار دهید، سپس نوک فرچه های مسواک را با زاویه 45 درجه نسبت به خط لثه قرار دهید. مسواک خود را به صورت چرخشی، چندین مرتبه روی همه سطوح دندان ها حرکت دهید.
  • سطح خارجی همه دندان های فک بالا و پایین را مسواک بزنید، فرچه ها را زاویه دار در مقابل خط لثه نگه دارید.
  • این کار را مجدداً انجام دهید، اما برای سطوح داخلی همه دندان ها.
  • برای پاکسازی سطوح داخلی دندان های جلوی دهان، مسواک را به صورت عمودی خم کنید و با بخش جلوی دندان ها ضربه های مدور بزنید.
  • سطوح جونده دندان ها را نیز مسواک بزنید.
  • برای کمک به خوشبو شدن دهان و تمیز شدن دهان با زدودن باکتری ها، زبان خود را نیز مسواک بزنید.

چند وقت یک مرتبه باید دندان ها را مسواک زد؟

حتماً آخرین کاری که در طول روز انجام می دهید مسواک زدن کامل و دقیق با خمیر دندان های فلورایده باشد، و این کار باید حداقل یک مرتبه دیگر نیز در طول روز انجام شود. اگر همیشه بعد از مسواک زدن احساس ناراحتی و خونریزی دارید باید به دندانپزشک مراجعه نمایید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چگونه می توان متوجه شد همه پلاک های دندانی زوده شده اند؟

ماده مخصوصی وجود دارد که با اعمال آن با یک گلوله پنبه روی دندان ها می توانید پلاک های دندانی خود را راحت تر ببینید، یا می توانید از قرص های مخصوص آشکار کننده پلاک های دندانی استفاده کنید. این مواد را می توانید از داروخانه ها یا دندانپزشک خود بگیرید.

رنگی که در نتیجه استفاده از این مواد ظاهر می شود بی ضرر است و تمام قسمت هایی از دهان که مسواک زدن بهتر نیاز دارند را نشان خواهند داد. بویژه به مکان هایی نگاه کنید که لثه ها با دندان ها تماس پیدا می کنند. بیشتر مسواک زدن به زدودن لکه ها و پلاک های دندانی کمک خواهد کرد.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

مسواک خود را چند وقت یک مرتبه باید تعویض کرد؟

مسواک های فرسوده نمی توانند دندان های شما را به درستی و به خوبی پاکسازی کنند و ممکن است به لثه های شما آسیب بزنند. مهم است مسواک خود را هر دو تا سه ماه یک مرتبه یا زودتر، اگر فرچه ها فرسوده شده اند، تعویض کنید. وقتی فرچه ها پراکنده شوند نمی توانند به درستی پاکسازی را انجام دهند.

آیا باید از خمیر دندان های فلورایده استفاده کرد؟

آری. فلوراید به افزایش استحکام و محافظت از دندان ها کمک می کند، که می تواند پوسیدگی دندان را در افراد بزرگسال و کودکان کاهش دهد.

همه کودکان تا سه سالگی باید از یک لایه نازک خمیر دندان با میزان فلوراید کمتر از 1000ppm (بخش در هر میلیون) استفاده کنند. بعد از سه سالگی آنها باید از خمیر دندان به اندازه یک نخود استفاده کنند که حاوی 1350ppm تا 1500ppm است.

مقدار فلوراید موجود در برخی خمیر دندان های مخصوص کودکان نصف فلوراید موجود در خمیر دندان های مخصوص افراد بزرگسال است. آنها تنها مقدار اندکی محافظت از دندان ها را فراهم می آورند. اگر کودک شما زیر 7 سال است، وقتی دندان های خود را مسواک می زند او را تحت نظر داشته باشید و او را تشویق نمایید از بلعیدن خمیر دندان خودداری نماید.

چه نوع خمیر دندان هایی باید استفاده کنیم؟

علاوه بر خمیر دندان های معمولی خانوادگی، برخی خمیر دندان های تخصصی نیز وجود دارند. از جمله خمیر دندان های کنترل تارتار برای افرادی که روی دندان های آنها تارتار تشکیل شده است، و نیز خمیر دندان های مخصوص دندان های حساس. خمیر دندان های “مراقبت کامل” که حاوی موادی هستند که هم به مبارزه با بیمار یلثه کمک می کنند، بوی خوبی به دهان می دهند، و تشکیل پلاک های دندانی را کاهش می دهند. خمیر دندان های سفید کننده برای از بین بردن لکه های دندانی خوب هستند و به احیاء رنگ طبیعی دندان های شما کمک می کنند، اما به اندازه کافی قوی نیستند تا رنگ طبیعی دندان های شما را تغییر دهند.

برخی خمیر دندان های مخصوص کودکان فلورایدی که دارند نصف فلوراید موجود در خمیر دندان های مخصوص افراد بزرگسال است. آنها تنها محافظت اندکی از دندان ها بوجود می آورند. اگر کودک زیر 7 سال باشد، باید هنگام مسواک زدن روی آنها نظارت داشت. آنها را تشویق کنید خمیر دندان نبلعند و تنها باقی مانده خمیر دندان داخل دهان خود را تف کنند، و بعد از مسواک زدن دهان خود را شستشو ندهند.

برای داشتن دهانی تمیز و سالم، لازم است از محصولات مناسب و صحیح مراقبت های دندانی استفاده کنید. از دندانپزشک خود بخواهید تا بهترین نوع خمیر دندان مناسب شرایط شما را به شما معرفی نماید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چه مقدار خمیر دندان باید استفاده کرد؟

لازم نیست سر مسواک را پر از خمیر دندان کنید. کودکان زیر سه سال باید یک لایه نازک خمیر دندان و کودکان بالای سه سال باید به اندازه یک نخود خمیر دندان استفاده کنند. به خاطر داشته باشید که پس از مسواک زدن تف کنید و از شستشوی دهان خودداری کنید، تا فلوراید مدت زمان طولانی تری روی دندان ها باقی بماند.

آیا خونریزی از لثه ها هنگام مسواک زدن طبیعی است؟

چند روز نخست پس از آنکه پاکسازی بین دندان های خود را آغاز می کنید ممکن است لثه های شما خونریزی کنند یا زخم شوند. وقتی پلاک های دندانی شما تجزیه شدند و سلامت دهان شما بهبود پیدا کرد این روند باید متوقف شود. در صورتی که خونریزی متوقف نشد، به دندانپزشک خود اطلاع دهید. ممکن است به این علت باشد که به درستی کار پاکسازی را انجام نمی دهید، یا اینکه دندان ها و لثه های شما نیاز به پاکسازی دقیق تر توسط دندانپزشک دارند.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

بین دندان ها را چگونه باید پاکسازی نمود؟

شما می توانید بین دندان ها را با مسواک های بین دندانی یا نخ دندان پاکسازی نمایید. پاکسازی بین دندان ها پلاک های دندانی را از بین می برد و ذرات غذایی که بین دندان ها و زیر خط لثه ها پنهان شده اند را خارج می سازد- منطقه هایی که مسواک قادر به دسترسی به آنها نیست. هنگام نخ دندان کشیدن یا استفاده از مسواک های بین دندانی، یک الگوی منظم را حفظ کنید و به خاطر داشته باشید هیچ دندانی را از دست ندهید. برای انجام بهتر این کار می توانید از آینه کمک بگیرید.

پشت آخرین دندان ها را فراموش نکنید. علاوه بر این، بسیار مهم است که اطراف لبه های روکش های دندانی، بریج ها یا ایمپلنت های دندانی را نیز تمیز کنید. حداقل یک مرتبه در طول روز باید بین دندان های خود را تمیز کنید. می توانید از دندانپزشک خود بخواهید برای شما توضیح دهید چگونه بین دندان های خود را به درستی پاکسازی کنید. مسواک های بین دندانی اندازه های مختلفی دارند. می توانید از دندانپزشک خود بخواهید مسواکی با اندازه درست را به شما معرفی کند.

آیا دستگاه های دهانشویه دهان مفید هستند؟

دستگاه هایی شستشوی دهان از فشار آب برای زدودن پلاک های دندانی و ذرات غذا از اطراف دندان ها استفاده می کنند. اگر از ابزارهای ارتودنسی استفاده می کنید، این دستگاه می تواند به شما کمک زیادی کند تا بخش هایی که تمیز کردن آنها برای شما دشوار است را به خوبی پاکسازی کنید، یا اگر استفاده از مسواک های بین دندانی یا نخ دندان برای شما دشوار است، این دستگاه می تواند کمکی برای شما باشد.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

آیا باید از دهانشویه استفاده کرد؟

یک دهانشویه فلورایده می تواند در پیشگیری از پوسیدگی دندان ها به شما کمک کند. ممکن است دندانپزشک شما استفاده از دهانشویه های آنتی باکتریال را برای کمک به کنترل پلاک های دندانی و کاهش بیماری لثه را پیشنهاد دهد.اگر متوجه شدید که مدت زمان طولانی است که برای رفع بوی بد دهان خود در حال استفاده از دهانشویه ها هستید، بهتر است به دندانپزشک مراجعه کنید زیرا بوی بد دهان می تواند یکی از علائم و نشانه های عدم سلامت دندان ها و لثه ها یا عدم رعایت بهداشت صحیح دهان و دندان ها باشد.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

آیا رژیم غذایی می تواند کمک کننده باشد؟

بسیاری افراد تصور می کنند که سطوح بالای قند در رژیم غذایی است که موجب بروز پوسیدگی های دندان می شود، اما این صحت ندارد. تعداد دفعات وجود قند در رژیم غذایی شماست که مهم است، نه مقدار آن، که مشکل آفرین است. در طول این زمان، دندان های شما تحت حملات اسیدی هستند. بنابراین مهم است با محدود کردن خوراکی ها و نوشیدنی های حاوی قند به میان وعده ها، تعداد حملات اسیدی به دندان ها را محدود کنید. جویدن آدامس های فاقد قند و خوردن آب بعد از وعده های غذایی  میان وعده ها نیز می تواند اسیدها را به سرعت بی اثر کند.

نوشیدنی های گاز دار حاوی قند، آبمیوه ها، و نوشیدنی های ورزشی، و شراب می توانند اسیدی باشند- که می تواند موجب بروز خوردگی دندان ها نیز شود. این زمانی اتفاق می افتد که اسید موجود در غذاها و نوشیدنی ها به تدریج موجب ساییدگی پوشش مینای سخت دندان ها می شود. این می تواند موجب حساسیت دندان ها شود.

دندان ها چرا کشیده می شوند؟

گرچه بسیاری از نوجوانان و افراد بزرگسال دندان های عقل خود را می کشند، اما دلایل دیگری نیز وجود دارد که  کشیدن دندان ها در بزرگسالی را ضروری می کند. پوسیدگی شدید دندان ها، عفونت دندنا، و فشردگی و نامنظمب دندان ها همگی از جمله مشکلاتی هستند که با کشیدن دندان برطرف می شوند. افرادی که بریس های ارتودنسی را دریافت می کنند ممکن است نیاز باشد یک یا دو دندان بکشند تا فضای کافی برای جابجا شدن دندان های دیگر به محل درست فراهم شود. علاوه بر این، افرادی که تحت شیمی درمانی قرار می گیرند یا قرار است پیوند عضو داشته باشند، ممکن است لازم باشد دندان مشکل دار آنها کشیده شود تا دهان آنها از سلامت کافی برخوردار باشد.

کشیدن دندان توسط دندانپزشک عمومی یا جراح دهان و دندان انجام می شود و یک فرایند سرپایی نسبتاً سریع است که با بی حسی موضعی، بیهوشی کامل، و وریدی یا ترکیبی از آنها انجام می شود. کشیدن دندانی که در معرض دید قرار دارد یک کشیدن ساده است. دندان هایی که شکسته شده اند، زیر سطح لثه یا نهفته هستند، نیاز به فرایندی پیچیده تر دارند.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

کشیدن دندان چقدر هزینه دارد؟

هزینه کشیدن دندان ها بسته به به نهفته بودن یا نبودن دندان متفاوت است. کشیدن ساده دندان از همه ارزان تر است و تفاوت های هزینه کشیدن آنها به نوع ماده بی حسی بستگی دارد که برای انجام آن استفاده می شود. متعاقباً، هزینه دندان نهفته از همه بیشتر است. محل دندان نیز روی هزینه کشیدن آن تأثیر دارد. علاوه بر اینها، محل زندگی بیمار، محل مطب دندانپزشک و عوامل دیگر روی این هزینه تأثیر دارند.

چگونه می توان برای کشیدن دندان آماده شد؟

دندانپزشک شما قبل از برنامه ریزی برای فرایند کشیدن دندان، ابتدا از دندان های شما تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت. حتماً دندانپزشک خود را از همه داروها ، ویتامین ها، مکمل ها، و نیز داروهای OTC که مصرف می کنید مطلع سازید. اگر قرار است به زودی تحت درمان با داروی وریدی به نام بیس فسفونات قرار بگیرید آن را به دندانپزشک خود اطلاع دهید. در این صورت، کشیدن دندان باید قبل از دریافت این دارو انجام شود، در غیر اینصورت فک شما در معرض خطر استئونکروز (مرگ استخوان) قرار خواهد داشت.

علاوه بر این، در صورت داشتن شرایط زیر در مورد آنها حتماً با دندانپزشک خود صحبت کنید:

  • نقص قلبی مادرزادی
  • دیابت
  • بیماری کبدی
  • بیماری تیروئید
  • بیماری کلیوی
  • فشار خون بالا
  • مفصل مصنوعی
  • دریچه آسیب دیده قلب
  • بیماری غدد فوق کلیوی
  • نقص سیستم ایمنی یدن
  • سابقه آندوکاردیت باکتریایی

ممکن است دندانپزشک شما بخواهد اطمینان حاصل نماید که همه شرایط از ثبات کافی برخوردار هستند یا قبل از قرار گرفتن تحت درمان کشیدن دندان درمان شده اند. در صورتی وجود شرایط زیر، چند روز قبل از قرار گرفتن تحت فرایند کشیدن دندان باید برای شما آنتی بیوتیک تجویز شود:

  • انتظار می رود جراحی شما طولانی شود.
  • شما یک عفونت یا سیستم ایمنی ضعیفی دارید.
  • شرایط پزشکی و درمانی خاصی دارید.

با به خاطر داشتن موارد زیر برای روز کشیدن دندان می توانید از کیفیت درمان خود اطمینان حاصل نمایید:

  • در صورت دریافت بی حس کننده های وریدی، لباس آستین کوتاه یا لباسی با آستین های سل بپوشید که بتوانید آن را بالا ببرید، به مدت 6 تا 8 ساعت قبل از جراحی از خوردن و نوشیدن هر چیزی خودداری نمایید.
  • قبل از فرایند از کشیدن سیگار خودداری نمایید.
  • در صورت داشتن سرماخوردگی آن را با دندانپزشک خود در میان بگذارید زیرا ممکن است لازم باشد برنامه جراحی شما را عوض کند.
  • به دندانپزشک خود بگویید آیا شب قبل تهوع یا استفراق داشته اید، زیرا ممکن است لازم باشد بی حس کننده دیگری برای شما استفاده کند یا جراحی شما را به زمان دیگری موکول کند.
  • در صورتی که قرار است تحت بیهوشی کامل قرار بگیرید، کسی را به عنوان همراه داشته باشید که برای بازگشت به منزل شما را همراهی کند.
کشیدن دندان

کشیدن دندان

فرایند کشیدن دندان به چه صورت است؟

کشیدن دندان شما، بسته به اینکه دندان شما قابل رویت یا نهفته است، یا به شکل ساده یا به صورت جراحی انجام می شود.

کشیدن ساده دندان

برای شما بی حسی موضعی استفاده خواهد شد که تنها منطقه اطراف دندانی که قرار است کشیده شود بی حس خواهد شد بنابراین در طول فرایند تنها یک فشار کوچک احساس خواهید کرد، و هیچ دردی نخواهید داشت. سپس دندانپزشک از ابزاری به نام الواتور elevator برای شل کردن دندان و فورسپس forceps برای کشیدن آن استفاده خواهد کرد.

کشیدن دندان با جراحی

به احتمال زیاد برای شما هم بی حس کننده موضعی استفاده خواهد شد هم وریدی، گزینه دوم شما را آرام خواهد کرد. علاوه بر این، بسته به شرایط پزشکی شما ممکن است برای شما بیهوشی عمومی نیز استفاده شود. با بیهوشی عمومی، شما در طول کل فرایند هشیار نخواهید بود.

دندانپزشک عمومی یا جراح دهان با یک تیغ کوچک جراحی داخل لثه برشی ایجاد خواهد کرد. قبل از کشیدن دندان ممکن است لازم باشد حتی استخوان اطراف دندان برداشته یا دندان برش داده شود.

خطرات کشیدن دندان کدامند؟

خطرات اندکی برای قرار گرفتن تحت جراحی کشیدن دندان وجود دارد؛ با این حال، در صورتی که دندانپزشک شما این فرایند را برای شما توصیه کند، احتمالاً مزایای آن بر شانس اندک پیچیدگی ها ارجحیت دارد.

این خطرات عبارتند از:

  • خونریزی که بیشتر از 12 ساعت طول بکشد.
  • تب و لرز شدید، که نشان دهنده وجود عفونت است.
  • سر گیجه یا استفراق.
  • سرفه.
  • درد قفسه سینه و تنگی نفس.
  • تورم و قرمزی در محل جراحی.

در صورتی که هر یک از این علائم و نشانه ها را تجربه کردید با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

مشکلات احتمالی پس از کشیدن دندان

پس از کشیدن دندان، در صورتی که همه احتیاط های لازم و هشدارهای دندانپزشک را رعایت نکنید، ممکن است مشکلاتی برای شما بروز پیدا کنند. گاهی اوقات این مشکلات صرفنظر از آنچه انجام می دهید برای شما اتفاق می افتند. در اینجا به معرفی تعدادی از این مشکلات خواهیم پرداخت:

کشیدن دندان

کشیدن دندان

خونریزی پس از کشیدن دندان

در صورتی که فرد پس از کشیدن دندان دستور العمل های دندانپزشک را دنبال کند، استراحت کند و گاز را به مدت 1 تا 2 ساعت پس از فرایند روی دندان های خود قرار دهد، مشکل خونریزی وجود نخواهد داشت. بیمارانی که داروهای ضد انعقاد خون مانند هپارین یا کومادین مصرف می کنند، یا بیمارانی که اختلالات خونریزی مانند هموفیلی دارند باید سابقه مصرف داروهای خود را به دندانپزشک خود بدهند تا بتواند به جلوگیری از بروز مشکلات کمک کند. به همین ترتیب، بیمارانی که آسپرین یا مسکن های غیر استروئیدی مصرف می کنند نیز به نظر می رسد مدتی خونریزی داشته باشند.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

عفونت پس از کشیدن دندان

عفونت شایع ترین مشکلی است که پس از کشیدن دندان اتفاق می افتد. دهان ما مملو از باکتری است. دندانپزشک تصمیم می گیرد پس از کشیدن دندان آنتی بیوتیک تجویز کند یا خیر.به صورت طبیعی، برای دندان کشیدن های ساده، آنتی بیوتیک ها نیاز نیستند، اما اگر بیمار تب و تورم، یا حتی چرک داشته باشد، بهتر است از آنتی بیوتیک های پیشگیرانه استفاده نماید. خونریزی که پس از 48 ساعت ادامه پیدا کند، و درد و تورم شدید از جمله علائم بسیار شایع عفونت پس از کشیدن دندان هستند و در چنین موقعیت هایی برای اجتناب از بروز مشکلات بیشتر بیمار باید به دندانپزشک مراجعه کند.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

خشکی حفره دندان

معمولاً پس از کشیدن دندان، به صورت طبیعی لخته خون درون حفره دندان شکل می گیرد- حفره داخل استخوان، جایی که دندان کشیده شده است. با این حال، در صورتی که لخته خون شکل نگیرد یا شل شود، استخوان داخل حفره می تواند قابل مشاهده شود- که تحت عنوان “خشکی حفره” نامیده می شود. این یکی از دردناک ترین مشکلاتی است که ممکن است بروز پیدا کند و بیمار از وجود یک مزه بد داخل دها خود شکایت خواهد داشت. این اتفاق بیشتر پس از کشیدن دندان های فک پایین رخ می دهد و حتی پس از کشیدن ساده دندان نیز ممکن است اتفاق بیفتد. در صورتی که این اتفاق رخ دهد، دندانپزشک با قرار دادن یک بانداژ آرامبخش به مدت چند روز روی منطقه جراحی، از آن محافظت خواهد کرد. در طول این دوره زمانی، لخته جدید شکل خواهد گرفت.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

شکستگی فک در طول کشیدن دندان

این اتفاق بسیار نادر است، اما وقتی رخ می دهد بیشتر احتمال دارد در فک پایین رخ دهد. دندانپزشکی که کشیدن دندان را انجام می دهد می داند چقدر فشار نیاز است تا دندان خارج شود، اما گاهی اوقات لازم است دندانپزشک پس از مشاهده شواهد در تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس به بیمار هشدار دهد که ساختار استخوانی اطراف دندان شکننده و آسیب پذیر شده است و احتمال شکستگی وجود دارد. در چنین مواردی بیمار و دندانپزشک هر دو از قبل آمادگی دارند تا مشکل را مدیریت کنند.

کشیدن دندان

کشیدن دندان

سوراخ شدگی سینوس در طول کشیدن دندان

دندان های عقب فک بالا کاملاً به حفره سینوس نزدیک هستند. گاهی اوقات ممکن است در تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس متوجه شوید که به نظر می رسد ریشه دندان های عقب عملاً در سینوس فرو رفته اند. این معمولاً اتفاق نمی افتد زیرا همیشه یک استخوان نازک وجود دارد که سینوس را از ریشه دندان ها جدا می کند. اما گاهی اوقات در طول کشیدن دندان تکه هایی از دندان وارد سینوس می شوند. این اتفاق زمانی می تواند رخ دهد که دندان به دلیل عفونت به استخوان نزدیک است. در این صورت، سوراخ شدگی اتفاق می افتد. در صورتی که سوراخ ایجاد شود، باید از رفلکس مکیدن خودداری کنید زیرا هوا از داخل بینی به درون سینوس و از طریق سوراخ شدگی به داخل دهان نفوذ خواهد کرد. در صورتی که سوراخ شدگی اتفاق بیفتد، بیمار باید دستور العمل های خاصی را دنبال کند.

  1. تا زمانی که حفره دندان بهبود پیدا نکرده است باید از مکیدن هر چیزی خودداری کرد.
  2. از انجام هر کاری که موجب شل شدن لخته خون شود باید پرهیز شود. در صورتی که لخته خون دستکاری نشود هیچ مشکلی بروز پیدا نخواهد کرد.
  3. حداقل به مدت یک هفته پس از کشیدن دندان باید از کشیدن سیگار خودداری کرد زیرا مواد شیمیایی موجود در سیگار موجب حل شدن یا شل شدن لخته خون می شوند.
  4. از فوت کردن پرهیز نمایید.
  5. از نوشیدنی های گازدار بپرهیزید، و به جای آن آبمیوه مصرف کنید.
  6. عطسه نکنید؛ زیرا باعث شل شدن لخته خون خواهد شد.
  7. در صورتی که سوراخ شدگی بزرگ باشد و به صورت خود به خود بهبود پیدا نکند، فرایند جراحی دیگری انجام خواهد شد که در آن پیوند بافت برای بستن سوراخ شدگی انجام خواهد شد.
کشیدن دندان

کشیدن دندان

استئونکروز

این وضعیت دندان ها نادر است که اساساً بیشتر پس از کشیدن دندان، جراحی کاشت ایمپلنت، یا دیگر فرایندهای تهاجمی دندانپزشکی اتفاق می افتد. در صورت استئونکروز فک هیچ علامت بهبودی حتی 8 هفته پس از درمان دندانپزشکی وجود ندارد. لثه ها ساییده شده اند و در این شرایط استخوان زیرین قابل مشاهده است. این مشکل بیشتر در بیماران سرطانی مشاهده می شود.

دوره بهبود پس از کشیدن دندان چقدر طول می کشد؟

پس از کشیدن دندان معمولاً چند روز طول می کشد تا بهبود پیدا کند. گام های زیر کمک می کنند تا اطمینان حاصل کنید که بهبود شما به آرامی و بدون هیچ دردسری پیش خواهد رفت.

  • پس از فرایند یک کیسه یخ مستقیماً روی گونه خود قرار دهید تا ار تورم کاسته شود. هر بار از کیسه یخ به مدت 10 دقیقه استفاده کنید.
  • پس از آنکه دندانپزشک روی منطقه جراحی گاز استریل قرار می دهد، دندان های خود را روی آن قرار دهید تا از خونریزی کاسته شود و به شکل گیری لخته خون کمک کند. به مدت سه تا چهار ساعت، یا تا زمانی که گاز غرق در خون شود، آن را در جای خود قرار دهید.
  • همه داروهای خود، و حتی داروهای مسکن OTC خود را طبق دستور تجویز شده مصرف کنید.
  • 24 ساعت نخست پس از کشیدن دندان را استراحت کنید و راحت باشید. روز بعد بلافاصله سراغ کارهای روزمره و روتین نروید.
  • به مدت 24 ساعت از نی استفاده نکنید.
  • سیگار نکشید.
  • پس از کشیدن دندان به مدت 24 ساعت از آبکشی دهان خودداری کنید و تنها به آرامی تف کنید.
  • وقتی دراز می کشید با استفاده از یک بالش زیر سر خود را بلند کنید.
  • مثل همیشه نخ دندان بکشید و دندان های خود را مسواک بزنید، اما از نزدیک شدن به موضع جراحی خودداری کنید.
  • روز پس از جراحی، غذاهای نرمی مانند ماست، پودینگ، و سس سیب بخورید.
  • پس از 24 ساعت، یک قاشق جایخوری نمک را به یک لیوان آب ولرم اضافه کنید و از آن برای آبکشی دهان خود استفاده کنید.
  • وقتی به مرور و در چند روز آینده بهبود پیدا کردید، به آرامی می توانید غذاهای دیگر را مجدداً وارد رژیم غذایی خود کنید.

در صورتی که پس از کشیدن دندان خود دردی را تجربه می کنید که حتی پس از چند روز از بین نمی رود یا در صورت وجود داشتن علائم- شامل تب، درد، و چرک، یا وجود ترشحات از موضع جراحی- برای مراجعه به دندانپزشک هر چه سریع تر وقت بگیرید.

آیا تا به حال به این فکر کرده اید که چرا هر بار که برای چکاپ به دندانپزشک مراجعه می کنید از شما در مورد عادات نخ دندان کشیدن سؤال می پرسد؟ دلیل آن این است که آنها می دانند نخ دندان کشیدن یک بخش ضروری سلامت دهان است. اگر می خواهید لبخند خود را زیبا حفظ کنید این پنج دلیل مهم بودن نخ دندان کشیدن را مطالعه کنید.

گیر کردن غذا در فاصله بین دندان ها

آیا تا به حال به این فکر کرده اید که بعد از صرف غذا چقدر ذرات غذا بین دندان های شما جا خوش می کنند؟ حتی صاحبین رستوران ها هم می دانند که گاهی اوقات غذا بین دندان ها گیر می کند، به همین دلیل است که کنار هر پرس غذا، نخ دندان دسته دار یک بار مصرف پیدا خواهید کرد.

خطری که برای سلامت کلی دهان شما وجود دارد این است که احتمالاً متوجه نمی شوید چقدر ذرات ریز در هر وعده غذایی بین دندان های شما پنهان می شوند. نکته مهم تر اینکه، شما می توانید دندان های خود را مسواک بزنید اما هنوز فضاهای بین دندان های شما کاملاً تمیز نشده باشند. بدتر از همه اینکه، تمیم چیزهایی که بین دندان های شما گیر می کنند می توانند به مرور زمان لبخند شما را تخریب کنند.

پنج دلیل برای اهمیت نخ دندان کشیدن

بی شک نخ دندان نکشیدن باعث می شود لبخند شما در معرض خطر قرار بگیرد. استفاده مداوم از نخ دندان به برداشتن و خارج کردن ذرات غذا و پلاک های دندانی کمک می کند که در فضاهای ریز داخل دهان پنهان شده اند و به سختی قابل مشاهده هستند. گرچه محققان هنوز در حال بررسی نقشی هستند که نخ دندان کشیدن می تواند در سلامت کلی دندان ها ایفا کند، اما مزایای واضحی برای آن وجود دارد.

ظاهر لبخند را بهبود می دهد

آیا می خواهید لبخند جذاب خود را سال ها حفظ کنید؟ نخ دندان کشیدن منظم راهی فوق العاده برای بهبود درخشش کلی دندان های شماست. لبخند درخشان خود را با ظاهر سالم لثه ها ترکیب کنید، و این دستور داشتن لبخندی است که قدرت ماندگار شدن واقعی دارد.

پیشگیری پوسیدگی دندان نخ دندان کشیدن

پیشگیری پوسیدگی دندان نخ دندان کشیدن

از بیماری لثه پیشگیری می کند.

بر اساس آکادمی پریودنتیست های آمریکا، پلاک های روی دندان ها می توانند منجر به بروز بیماری لثه شوند. تحقیقات حاکی از این هستند که باکتری هایی که درون پلاک های دندانی وجود دارند موجب ایجاد واکنش های التهابی می شوند که در بیماری لثه نقش دارند. نخ دندان کشیدن به شما کمک می کند تا از بروز مشکلات زیر پیشگیری کنید:

  • خونریزی لثه
  • تحلیل لثه ها
  • از دست رفتن دندان ها و استخوان

احتمال بروز بیماری های قلبی را کاهش می دهد

یکی از خطرات موذیانه بیماری لثه این است که به نظر می رسد در پیشرفت بیماری های قلبی نقش دارد. تحقیقات اخیر نشان می دهند که اگر بیماری لثه داشته باشید، 20 درصد بیشتر در معرض ابتلا به بیماری ها قلبی عروقی هستید. یک نظریه این است که بیماری لثه باعث تنگی عروق می شود و منجر به بروز بیماری های قلبی عروقی می شود.

پوسیدگی بین دندان ها را متوقف می کند

کیست که از صدای دریل دندانپزشکی نترسد؟ دندانپزشکان می دانند که نخ دندان کشیدن گامی حیاتی در پرهیز از بروز پوسیدگی های دندانی است. گیر کردن یک ذره آبنبات چسبناک بین دو دندان ظرف دو روز می تواند موجب تشکیل پلاکی شود که باعث پوسیدگی دندان ها می شود. با یک بار نخ دندان کشیدن در طول روز، از شنیدن صدای دریل در امان خواهید بود.

بوی دهان شما را تازه خواهد کرد.

شما هم می دانید که دهانی پر از نفس تازه و بوی خوب چگونه باعث می شود برای رفتن به استقبال دنیا آماده باشید؟ با نخ دندان کشیدن و خارج کردن ذرات غذایی که بین دندان های شما گیر کرده اند و می توانند واقعاً موجب بروز بوی بد شوند، می توانید به اعتماد به نفس خود بیفزایید. این صحت دارد؛ مراقبت با دقت از دهان به شما دهانی با بوی خوب خواهد داد.

با این حال، حتماً شما هم متوجه تنوع زیاد نخ دندان های موجود در بازار شده اید. مزیت فوق العاده ای که داشتن حق انتخاب از بین این همه محصول دارد این است که باعث می شود دوست داشته باشید هر روز از آن استفاده کنید.

مراقبت کامل از لبخند شما

البته، نخ دندان کشیدن به تنهایی برای حفظ ظاهر و سلامت لبخند کفایت نمی کند. اگر می خواهید در دراز مدت از دندان های خود محافظت کنید، لازم است مراقبت های روتین کاملی برای دندان های خود داشته باشید.

لازم نیست یک عالمه ابزار گران قیمت خریداری کنید تا لثه ها و دندان های خود را سالم نگهدارید. در عوض مرتب از آنها مراقبت کنید تا مطمئن شوید لبخند شما تمام عمر با شما باقی خواهد ماند.

پیشگیری پوسیدگی دندان نخ دندان کشیدن

پیشگیری پوسیدگی دندان نخ دندان کشیدن

مسواک

پایه و اساس هر برنامه ای برای پاکسازی دندان ها مسواک زدن مؤثر است. آیا می دانید که بسیاری از افراد به اندازه کافی برای پاکسازی کامل دندان های خود زمان نمی گذارند؟ متخصصان معتقد هستند که باید حداقل دو مرتبه در طول روز و هر بار دو دقیقه مسواک بزنید.

نخ دندان

مطالعات اخیر توصیه می کنند حداقل یک مرتبه در طول روز قبل از مسواک زدن نخ دندان بکشید. اگر از بریس های ارتودنتیک استفاده می کنید اهمیت انجام آن چند برابر می شود، گرچه کاری نسبتاً چالش برانگیز است.

دهانشویه

به فکر افزودن یک دهانشویه به کارهای روتین پاکسازی دهان خود باشید. به خاطر داشته باشید که شستشوی دهان با دهانشویه جای نخ دندان کشیدن را نمی گیرد.

دندانپزشک

فراموش نکنید هر شش ماه یک مرتبه برای چکاپ به دندانپزشک مراجعه کنید. این کار کمک می کند مشکلات خیلی جزئی دندان ها خیلی زود شناسایی و درمان شوند قبل از آنکه به مشکلی بزرگ تبدیل شوند.

رژیم غذایی سالم

انجمن دندانپزشکان آمریکا روی نقش حیاتی داشتن رژیم غذایی مغذی در حفظ سلامت دندان ها و لثه ها تأکید دارد. به طور کلی، باید مقادیر زیادی آب بنوشید و انواع غذاهای سالم بخورید.

نمونه های درمانی کاشت ایمپلنت



دندانپزشک هایی که برای درمان بیماران خود از ایمپلنت های دندانی استفاده می کنند درک صحیحی از ماهیت اسئواینتگریشن و تفاوت های بنیادی مهم بین ایمپلنت های دندانی و دندان های طبیعی دارند. دندان ها در اصل داخل فک شکل می گیرند و طی یک دسته رویدادهای بیولوژیک، از درون مخاط روی آن بیرون می آیند که هنوز کاملاً درک نشده اند. از سوی دیگر، ایمپلنت ها با جراحی داخل استخوان فک قرار داده می شوند و یکی از معدود ابزارهای زیبایی هستند که نشان داده شده است که به صورت موفقیت آمیز و دائمی با کمترین، یا حتی بدون هیچ مشکلی به داخل اپیتلیوم سطح نفوذ می کنند.

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

مقایسه لثه و بافت نرم اطراف ایمپلنت

در دندان های سالم، حاشیه های لثه روی مینای دندان قرار می گیرند. حاشیه های لثه به صورت کنگره دار کنار دندان ها قرار می گیرند و یک شیار نازک را روی سطح دندان ها تشکیل می دهند. لثه بین دندان ها بالا می آید تا پاپیلاهای بین دندانی را تشکیل دهد، که ساختارهای پیچیده ای هستند. بین دندان های جلو و پاپیلاها ساختارهای هرمی شکل با پیوند لثه هستند که پس از کانتور پیوند سمان و مینای دندان قرار می گیرند. در منطقه دندان های مولر، پاپیلاهای باکال و لینگوال در امبراژورهای دندان های طبیعی با “col” از یکدیگر مجزا شده اند، که فرو رفتگی هایی در بافت های بن دندانی هستند که درست زیر سطح تماس اینترپروکسیمال واقع شده اند و پاپیلاهای دهان و زبان را به هم متصل می کنند. یک دسته پیچیده از فیبرهای بافت های همبند لثه یک گروه تعریف شده را شکل می دهند:

  • فیبرهای بین دندانی
  • فیبرهای دندانی- لثه ای
  • فیبرهای مدور
  • فیبرهای پوسته آلوئولار

بسیاری از این فیبرها داخل سمنتوم ریشه، بین پوسته آلوئولار و پیوند سمان و مینای دندان قرار گرفته اند، بنابراین به وجود دندان های طبیعی بستگی دارند.

در ایمپلنت های دندانی، یک عامل بین مخاطی (اباتمنت، گردن ایمپلنت، یا روکش آن) از داخل مخاط بیرون می آید که بهبود پیدا می کند و بدون پیوند سمنتوم اطراف آن شکل می گیرد و تطبیق می یابد. فیبرهای کلاژنی داخل مخاط اطراف ایمپلنت های دندانی موازی اباتمنت قرار می گیرند و هیچ تماسی با سطح اباتمنت برقرار نمی کنند. برخی فیبرها نیز هستند که به صورت مرتب تر در کنار سطوح ایمپلنتی قرار می گیرند که داخل مخاط قرار گرفته اند و سطوح زبرتری دارند. در این موقعیت، به نظر می رسد برخی فیبرها نسبت به سطح ایمپلنت ها با زاویه درست قرار می گیرند، اما هیچ شواهدی مبنی بر مکانیزم اتصال خوب آنها وجود ندارد. با این حال، سطح زبر اباتمنت در صورتی که در حفره دهان بدون پوشش بماند دارای ویژگی های منفی مانند افزایش خوردگی سطح ایمپلنت و آلودگی میکروبی خواهد بود.

پاپیلایی که اطراف ایمپلنت دندانی شکل می گیرد می تواند با فیبرهای کلاژنی حمایت شود که به دندان های طبیعی مجاور پیوند می خورند. با این حال، در مواردی که به جای دندان طبیعی ایمپلنت دندانی در کنار این ایمپلنت ها وجود دارند، شکل گیری پاپیلای بافت نرم کمتر قابل پیش بینی است و شکل آنها به وجود بافت نرم با ضخامت کافی، استخوان با ارتفاع کافی، فضای لازم بین ایمپلنت ها، و کانتور با دقت روکش بستگی دارد تا ظاهر و حفظ پاپیلا ارتقاء یابد.

احتمال اینکه بافت نرم بین چند واحد ایمپلنت در جلوی دهان کانتور صافی داشته باشند بیشتر است، اما می تواند تحت تأثیر ضخامت بافت نرم و شکل روکش قرار بگیرد.

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

اپیتلیوم اتصالی

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

در دندان های سالم، اپیتلیوم اتصالی با اتصالات همی دسموزومی به مینای دندان متصل است و یک ساختار پایه ای لامینا مانند با سلول های اپیتلیال شکل می گیرد. اکنون تصور می شود چسبندگی ها یا اینتگرین های خاصی به صورت واسطه مکانیزم پیوند بیولوژیک عمل می کنند، که در پیوند سلول به سلول و نیز سلول به چسبندگی ماتریکس نقش بنیادی دارند. کاملاً مشخص است که اپیتلیوم اتصالی سمنتوم سطح ریشه، عاج، و مواد دندانی متعددی مانند اجزاء ایمپلنت را شکل می دهد.

 

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

یک اپیتلیوم اتصالی عادی می تواند از مخاط/ لثه دهانی مجاور در کنار برش مجدداً تولید شود، و اپیتلیوم اتصالی جدید از اپیتلیومی که قبلاً وجود داشته است قابل تشخیص نیست. تصور می شود ویژگی های اپیتلیوم اتصالی تحت تأثیر بافت همبند زیرین، وجود نفوذ التهابی، و وجود سطح دندان/ ایمپلنتی که به آن متصل می شوند تعریف می شوند و ویژگی های ذاتی سلول های اپیتلیال در این بین نقش ندارند. اپیتلیوم اتصالی از گردش فوق العاده بالایی برخوردار است نسبت به هر دو ماده و اجزاء سیستم ایمنی و التهابی قابل نفوذ است. اپیتلیوم اتصالی می تواند هم روی خود ایمپلنت و هم روی اباتمنت وجود داشته باشد. علت می تواند تفاوت هایی باشند که در طراحی ایمپلنت ها وجود دارند، و نیز نیازمندی های بیولوژیک پیوند بافت نرم و سطح پیوند بین اباتمنت و ایمپلنت.

عرض بیولوژیک

در دندان ها، مفهوم عرض بیولوژیک به خوبی قابل فهم است، زیرا قسمتی است که در آن منطقه بافت همبند متصل، استخوان آلوئولار زیرین را از انتهای آپیکال اپیتلیوم اتصالی جدا می کند.

 

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

پهنای منطقه بافت همبند حدود 2 میلی متر و ارتفاع اپیتلیوم اتصالی حدود 5/1 میلی متر است. در تصاویر b و c بالا دو طرح متفاوت از ایمپلنت ها و عرض بیولوژیک اطراف آن مشاهده می کنید. در مورد اول، طرح ایمپلنت نمونه سیستم ایمپلنت هایی است که به صورت دو مرحله ای کاشته می شوند. پس از یک سال کارکرد، معمولاً حاشیه استخوان در کنار رزوه اول قرار می گیرد. اپیتلیوم اتصالی (با عرض آپیکو-کرونال 5/1 تا 2 میلی متری) روی اباتمنت واقع شده است، و یک منطقه از بافت همبند بی نظم، حدود 1 تا 2 میلی متر عرض بین آنها قرار می گیرد. اتصال بین اباتمنت و سر ایمپلنت داخل این محدوده واقع شده است.

در مقایسه، ایمپلنت های یک مرحله ای (ایمپلنت هایی که در زیر لثه قرار نمی گیرند) به گونه ای قرار می گیرند که سطح زبر آنها داخل استخوان قرار داده می شود، اما گردن صاف و صیقلی آن که بخش یکدستی از ایمپلنت است، که نقش عامل بین مخاطی را ایفا می کند. بنابراین، اپیتلویم اتصالی به طور عادی روی ایمپلنت قرار می گیرد، و اتصال ایمپلنت/ اباتمنت نسبت به این سطح به صورت کورونال قرار می گیرد. اینطور فرض شده است که اتصال داخل سیستم قرار گرفته زیر بافت (دو مرحله ای) می تواند روی سطح پیوند بافت نرم و عرض بیولوژیک تأثیر بگذارد. این اتفاق می تواند در نتیجه حرکات بسیار ریز بین دو جزء رخ دهد یا در صورت نفوذ میکروبی از بین فواصل بسیار ریز بین ایمپلنت و اباتمنت. در حال حاضر، تفاوت های نظری بین این دو نوع هیچ تفاوت فاحشی از نظر بافتی، یا در عملکرد بالینی بوجود نمی آورد.

بررسی عمق پروب کردن

پروب پریودنتال دندان های طبیعی بخش مهمی از معاینات دندانپزشکی است. کاملاً اثبات شده است که در شرایط کاملاً سالم، پروب دندانپزشکی تا حدودی در اپیتلویم اتصالی نفوذ می کند و این نفوذ با وجود التهاب افزایش می یابد. تحت شرایط اخیر، پروب توسط بیشتر فیبرهای بافت همبند ژینژیوال دست نخورده کورونال، حدود 2 میلی متر از استخوان، متوقف می شود. شرایط اطراف ایمپلنت دندانی متفاوت است و عمق شیار تا حد زیادی به ضخامت پاکت بافت نرم بستگی دارد. عمق های پروب کردن اطراف ایمپلنت ها، به طور کلی عمیق تر از اطراف دندان ها هستند، اما نفوذ بافت نرم بر پایه شیار، تا میزان مشابهی اتفاق می افتد و نوک پروب تنها در حدود 2 میلی متری حاشیه استخوان ها متوقف می شود.

اطلاعات بدست آمده از پروب اطراف ایمپلنت ها تا حدودی پرسش برانگیز است و برخی دندانپزشک ها به انجام آن اعتقادی ندارند، و ترجیح می دهند تکیه آنها روی بررسی رادیوگرافیک سطوح استخوان باشد. بعلاوه، فشار دیجیتال روی سطوح خارجی بافت نرم اطراف ایمپلنت، می تواند علائم التهابی مانند خونریزی یا ترشح چرک را از خود نشان دهد.

مقایسه الیاف پریودنتال لیگامان با اسئواینتگریشن

الیاف پریودنتال لیگامان

الیاف پریودنتال لیگامان یک ساختار پیچیده، با حدود 1/0 تا 2/0 میلی متر عرض است، که با یک حالت کشسان، از دندان حمایت می کند. لیگامان فیبرهای کلاژنی را تشکیل می دهد که به عنوان فیبرهای Sharpey درون سمنتوم ریشه و استخوان آلوئولار گنجانده شده اند، همراه با عروقی که خونرسانی می کنند، و بافت های همبند که بستری فراهم می آورند که عناصر کلیدی دیگر را برای مکانیزم های حمایت کننده دیگر فراهم می کنند. الیاف پریودنتال لیگامان مکانزیم تحریک پذیری از داخل را دارد که بسیار حساس است و می تواند تغییرات جزئی در فشارهای وارده به دندان را شناسایی نماید. فشارهای وارده به دندان از طریق فشرده شدن و توزیع مجدد عناصر مایع و نیز با استفاده از سیستم فیبر از بین می رود.

فشارهایی که از طریق الیاف پریودنتال لیگامان منتقل می شوند، منجر به تغییر شکل و جابجایی دندان می شود، مانند چیزی که در ارتودنسی مشاهده می شود یا در عریض شدن الیاف لیگامان و افزایش تحرک پذیری دندان در واکنش به فشارهای زیاد (مانند تروماهای اکلوزال). بنابراین، الیاف پریودنتال لیگامان می تواند حیطه وسیعی از فشارها را شناسایی کرده و به آنها واکنش نشان دهد.

اسئواینتگریشن

ماهیت دقیق اسئواینتگریشن در سطح مولکولی کاملاً درک نشده است. در سطوح میکروسکوپی سبک، تطبیق بسیار نزدیکی بین استخوان و سطح ایمپلنت وجود دارد.

 

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

در بزرگنمایی بالاتر که با میکروسکوپ الکترونی امکان پذیر می باشد، یک شکاف (با عرض حدوداً 100 نانومیکرونی) بین سطح ایمپلنت و استخوان وجود دارد. این شکاف با یک منطقه پر از کلاژن پر شده است که در جوار استخوان قرار دارد و یک منطقه آمورفور (بی شکل) که در جوار سطح ایمپلنت قرار دارد. پروتوگلیکان های استخوان ممکن است در اتصال ابتدایی بافت ها به سطح ایمپلنت مهم باشند، که در مورد ایمپلنت های تیتانیومی از یک لایه اکسید تیتانیوم تشکیل شده است، که خواص سرامیک را دارد. اسئواینتگریشن یک پدیده مطلق و بدون محدودیت نیست و می تواند به عنوان تناسب کل سطح ایمپلنت که با استخوان در تماس است اندازه گیری شود.

سطوح تماس استخوان در استخوان های کورتیکال بیشتر از استخوان های منفذ دار است، جایی که فضاهای مغز استخوان اغلب در جوار سطوح ایمپلنت قرار دارند. میزان تماس استخوان به مرور زمان و با عمل کردن افزایش می یابد. وقتی ایمپلنت برای نخستین بار داخل استخوان کار گذاشته می شود، باید تناسب کامل داشته باشد تا از ثبات آن اطمینان حاصل شود. فضای بین ایمپلنت و استخوان در ابتدا با لخته خون و سرم/ پروتئین های استخوان پر می شود. گرچه دقت زیادی می شود تا از آسیب وارد شدن به استخوان پرهیز شود، اما واکنش ابتدایی به تروماهای جراحی، جذب و تحلیل استخوان است، که در پی آن رسوب استخوان اتفاق می افتد. یک دوره حیاتی در روند بهبود، حدود دو هفته پس از کاشت ایمپلنت وجود دارد که جذب و تحلیل استخوان باعث می شود ثبات ایمپلنت کمتر از مراحل ابتدایی باشد.

تشکیل استخوانی که پس از آن اتفاق می افتد، منجر به افزایش سطح اتصال استخوان و ثبات آن می شود. این در ایمپلنت هایی که بارگذاری نشده بودند (روی آنها روکش قرار نگرفته بود) در اوایل دوره بهبود و طی بازه های زمانی طولانی تر پس از بارگذاری ایمپلنت نشان داده شده است. بنابراین استئواینتگریشن باید به عنوان یک روند دینامیک تلقی شود که در آن بازسازی استخوان اتفاق می افتد، اما مانند روند تطبیقی که درون الیاف لیگامان دندان های طبیعی رخ می دهد نیست. اسئواینتگریشن شباهت زیادی به انکیلوز دارد، که در آن فقدان تحرک پذیری و عدم تداخل کسپول های بافت فیبروز نشانه پیوند موفقیت آمیز است.

تحت این شرایط، هیچ سیستم ویسکوالاستیک کاهش دهنده دامنه نوسانات جریان الکتریکی وجود ندارد، هر چند مکانیزم های تحریک پذیری داخلی ممکن است داخل استخوان و ساختارهای دهانی دیگر عمل کنند. فشارها روی استخوان توزیع می شوند و ممکن است در بخش های خاصی متمرکز شوند، مخصوصاً اطراف گردن ایمپلنت. برخی طراحی ها، بویژه ایمپلنت های رزوه دار، می توانند فشارها را به شکل مؤثرتری از بین ببرند. فشارهای شدیدی که به ایمپلنت ها وارد می شوند ممکن است منجر به تغییر شکل استخوان های حاشیه ای شوند که در نتیجه موجب جابجایی آپیکال حاشیه استخوان و از دست رفتن اسئواینتگریشن می شود. مکانیزم دقیق چگونگی این اتفاق به طور کامل مشخص نیست اما تصور می شود ترک های مویی ممکن است به استخوان های مجاور نیز نفوذ پیدا کنند.

این نوع تحلیل استخوان که در نتیجه بارگذاری بیش از حد اتفاق می افتد، ممکن است به آرامی رو به افزایش برود، تا جایی که با یک شکست فاجعه بار اسئواینتگریشن باقی مانده یا شکست ایمپلنت مواجه شود. خوشبختانه، این دو گزینه بسیار نادر هستند. فشارهای شدید معمولاً قبل از این مرحله و با استفاده از تصاویر رادیوگرافی تحلیل استخوان حاشیه ای یا شکست مکانیکی ساختارهای فوقانی و/ یا اباتمنت ها شناسایی می شوند. با این حال نشان داده شده است که، فشارهایی که به خوبی کنترل شده اند منجر به افزایش میزان تماس استخوان و ایمپلنت و تغییر الگوی ساختارهای ترابکیولار و از بین رفتن فشارها می شود. بنابراین، تطبیق امکانپذیر است، هرچند اسئواینتگریشن اجازه نمی دهد ایمپلنت ها به شکلی جابجا شوند که ارتودنسی دندان ها را جابجا می کند.

بنابراین، ایمپلنت جوش خورده با استخوان، ثابت کرده است که می تواند انکوریجی (تکیه گاه) بسیار عالی برای موارد دشوار ارتودنسی بوجود بیاورد، علاوه بر این می تواند به عنوان جایگزینی برای تکیه گاه سیستم هدگیر استفاده شود. این حقیقت که ایمپلنت مانند یک دندان انکیلوز شده عمل می کند، موجب محدودیت استفاده از آن برای افرادی می شود که رشد فک آنها کامل شده است.

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

کارگذاری یک ایمپلنت برای یک کودک منجر به پایین ماندن سطح روکش ایمپلنت نسبت به دندان های مجاور آن خواهد شد. به همین دلیل توصیه می شود جایگذاری ایمپلنت به تعویق بیفتد تا زمانی که رشد تکمیل شود.

پریودنتیت و پری ایمپلنتایتیس

این امکان وجود دارد که باکتری هایی که در پریودنتیت عامل عفونت هستند، پاتوژن های اصلی در ضایعات التهابی مخرب اطراف ایمپلنت (پری ایمپلنتایتیس) هستند. بنابراین احتمال عفونت ناشی از باکترهای پریودنتوپاتیک (نوعی اختلال غیر التهابی اطراف بافت های دندان) قدیمی وجود دارد. تخریب بافت های پیرامون دندان و ایمپلنت ها شباهت هایی دارند، اما تفاوت های مهمی وجود دارند که در نتیجه ماهیت بافت های حمایت کننده بوجود آمده اند. این تفاوت ها بویژه در الگوهای متفاوت مشاهده شده در تخریب بافت قابل توجه هستند. پری ایمپلنتایتیس روی کل محیط اطراف ایمپلنت تأثیر می گذارد و منجر به پر شدن شیارهای تحلیل استخوان با بافت های ملتهبی می شود که تا سطح استخوان امتداد می یابند.

 

 

 ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

ایمپلنت دندانی و دندان طبیعی

 

در مقایسه، دندان هایی که تحت تأثیر پریودنتیت قرار گرفته اند، عموماً با تحلیل غیر عادی بافت های حمایت کننده مواجه هستند که اغلب به سطوح نزدیک محدود می شود و منجر به نقص پیچیده فراتر از استخوان ها می شود. علاوه بر این، در اکثر موارد در بافت های پریودنتال می توان ضایعات التهابی را از استخوان آلوئولار و الیاف پریودنتال لیگامان، با قسمت بافت های فیبروز جدا کرد. این امکان وجود دارد که ضایعات التهابی مخرب که دندان ها و ایمپلنت را تحت تأثیر قرار می دهند، مراحلی دارند که در آنها مراحل بیماری بسیار سریع تر پیش می روند و پس از آن دوره های خاموشی وجود دارد. بروز پری ایمپلنتایتیس با سرعت پایین اتفاق می افتد، اما می تواند منجر به تخریب سریع استخوان های حاشیه ای شود و بواسطه فشارهای شدید، ایجاد تمایز بین آن و تحلیل استخوان کار ساده ای نیست.

زمانی که لبخند می‌زنید، آیا حاشیه‌ی صورتی رنگ بافت لثه، دندان‌های شما را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد؟ آیا بافت حجیم لثه باعث می‌شود دندان‌های بالای شما خیلی کوتاه به نظر برسند؟ در این صورت، شما دارای لبخند لثه‌ای یا لثه نما هستید.

لبخند لثه‌ای چیست؟

لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

 

متخصصان دندانپزشکی به لبخند لثه‌ ای یا لثه نما، تحت عنوان “پیدا بودن بیش از حد لثه” اشاره می‌کند. بافت لثه خطوط کناره‌های دهان را تشکیل می‌دهد و دندان‌ها را احاطه می‌کند تا درزگیری فشرده‌ای صورت دهد.

گرچه لبخند لثه‌ ای بیشتر به مسئله‌ی زیبایی مربوط می‌شود، اما در صورتی که بافت لثه در نتیجه‌ی شرایط و مشکلات اساسی بیش از حد معمول قابل مشاهده باشد، ممکن است پیش از اقدام برای حل مشکل لبخند لثه‌ای نیاز باشد مراقبت‌های دندانی بیشتری صورت گیرد. به عنوان مثال، در صورتی که لبخند لثه‌ای نتیجه‌ی رشد ناهنجار دندان‌ها یا مشکل رشد فک باشد، به احتمال زیاد بایت فرد نیز مشکل خواهد داشت که نیاز است برطرف شود.

لبخند لثه‌ ای معمولا توانایی فرد در خوردن یا صحبت کردن را تحت تاثیر قرار نمی‌دهد، با این حال، می‌تواند روی ظاهر لبخند فرد تاثیر منفی داشته باشد. در صورتی که مانند بسیاری افراد لبخند لثه‌ ای دارید، ممکن است احساس ‌کنید لبخند شما جذاب نیست و همواره تمایلی به خندیدن نداشته باشید یا لبخند خود را با دست پنهان کنید. خوشبختانه، برای برطرف نمودن لبخند لثه‌ای گزینه‌های درمانی بسیاری در دسترس هستند.

علل ایجاد لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

 

خط لب بلند یکی از شایع‌ترین علل لبخند لثه‌ ای است. داشتن خط لب بلند به این معناست که هنگام خندیدن، لب بالا نسبت به افراد دیگر، بیشتر از حد معمول بالا می‌رود. یک خط لب متوسط تنها دندان‌های فک بالا و بخش‌هایی از لثه را نشان می‌دهد که تا بین دندان‌ها امتداد می‌یابند. در مقایسه، در خط لب بلند، حین لبخند زدن، دندان‌های فک بالا و نیز بخش قابل توجهی از بافت لثه قابل دیدن خواهند بود.

لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

دلایل دیگری نیز موجب لبخند لثه‌ای می‌شوند. ممکن است حین بیرون آمدن دندان‌های دائمی، یا هنگامی که از بافت لثه خارج می‌شوند تا نقاط خالی باقی مانده ناشی از افتادن دندان‌های شیری را پر کنند، مشکلی بروز یابد. رشد ناهنجار و غیر عادی دندان‌ها موجب می‌شود بافت حجیم لثه در اطراف دندانی ایجاد شود که به تازگی رشد کرده است. این اتفاق موجب می‌شود دندان‌ها بسیار کوتاه به نظر برسند در حالی که طول آنها کاملا درست است.

ممکن است مشکل ماهیچه‌ای منشاء لبخند لثه‌ای باشد. ممکن است ماهیچه‌ای که لب بالا را کنترل می‌کند بیش از حد فعالیت داشته باشد، که موجب می‌شود حین لبخند زدن، لب بالا بیشتر از حد معمول بالا برود. رشد نادرست استخوان فک بالا نیز می‌تواند موجب لبخند لثه‌ای شود. برآمدگی بزرگی که جلوتر از فک بالا قرار می‌گیرد نیز ممکن است بافت لثه را رو به پایین و روی دندان‌ها فشار دهد.

مشخص نمودن خط لبخند

لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

چندین عامل وجود دارند که نواحی مهم از نظر زیبایی، یا خط لبخندی که بیشتر در معرض دید قرار دارد را مشخص می‌نمایند. منطقه‌ی زیبایی دندان‌هایی را شامل می‌شود که هنگام لبخند زدن قابل مشاهده هستند. شکل و اندازه‌ی لب‌ها، ماهیچه‌های صورت و بافت لثه همگی در داشتن بهترین خط لبخند، که کمترین میزان بافت لثه را به نمایش می‌گذارد، نقش دارند. برای داشتن زیباترین خط لبخند، باید بخشی از لثه که قابل دیدن است، حتی خطوط کناری که لب بالا را تکمیل می‌کنند، متعادل باشند.

درمان لبخند لثه‌ای

دندانپزشک می‌تواند تایید کند که لبخند شما لثه‌ای است، علت قابل مشاهده بودن بخش زیادی از لثه را مشخص نماید و در آخر، طرح درمان لبخند لثه‌ای را ایجاد نماید تا مشکل آن را برطرف کند. طی مراجعه به دندانپزشک، تحت معاینه قرار خواهید گرفت که ممکن است تصویر برداری رادیو گرافی با اشعه‌ی ایکس نیز انجام شود تا دندانپزشک از این طریق قادر باشد نگاه نزدیک‌تر و دقیق‌تری به دندان‌ها و استخوان فک داشته باشد. حتی ممکن است دندانپزشک از دندان‌ها و لثه‌ها قالب تهیه نماید.

برای لبخندهای لثه‌ای متفاوت، درمان‌های مختلفی ارائه خواهد شد. متخصصان جراحی لثه بهترین گزینه برای حل مشکل لبخند لثه‌ای هستند و برای افرادی که حجم زیادی از لثه‌ی آنها قابل مشاهده است،  قادرند فرایندهای پیشرفته‌ی درمان لبخند لثه‌ای را انجام دهند. بسته به ویژگی‌های لبخند لثه‌ای شما، درمان آن ممکن است شامل یک یا چند مورد از گزینه‌های زیر باشد:

  • درمان پریودنتال با استفاده از لیزر
لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

  • تغییر وضعیت لب با فرایند جراحی
لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

  • استفاده از بریس‌های ارتودنسی لبخند لثه‌ای برای جابجا کردن دندان‌ها به موقعیتی بهتر
لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

  • جراحی لبخند لثه‌ای برای تراشیدن و شکل دهی خط منار بافت‌های لثه و استخوان
لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

  • جراحی فک و صورت برای تغییر وضعیت استخوان
لبخند لثه‌ای

لبخند لثه‌ای

در هر یک از این درمان‌ها، که تحت عنوان فرایند افزایش طول تاج دندان شناخته می‌شوند، بافت لثه‌ای که قابل مشاهده می‌باشد را کاهش می‌دهند تا هنگام لبخند زدن، تاج سفید دندان‌ها بیشتر قابل مشاهده باشد.

اصلاح و درمان لبخند لثه‌ای حس راحتی بیشتری به شما خواهد داد و موجب افزایش اعتماد به نفس شما حین لبخند زدن، غذا خوردن و صحبت کردن خواهد شد.

دندانپزشک به شما پیشنهاد داده است تا به پریودنتیست مراجعه نمایید. پریودنتیست متخصصی است که بیماری‌های لثه را درمان می‌نماید. بیماری لثه به عفونت باکتریایی گفته می‌شود که بافت لثه را تحت تاثیر قرار می‌دهد و منجر به بروز التهاب، قرمزی، تورم و تحلیل استخوان اطراف دندان می‌شود. این بیماری می‌تواند یک یا چند دندان را تحت تاثیر قرار دهد. به احتمال زیاد درمان پیشنهادی پریودنتیست جراحی لثه خواهد بود. شاید بخواهید بدانید چه اتفاقی افتاده است که اکنون نیاز دارید به پریودنتیست مراجعه کنید و تحت جراحی لثه قرار گیرید.

چگونه فرد نیازمند جراحی لثه می‌شود؟

جراحی لثه

جراحی لثه

 

بیماری لثه از وجود یک باکتری در دهان آغاز میشود که به دندان‌ها متصل می‌شود. باکتری‌ها انباشته و تکثیر می‌شوند و لایه‌ای نازک تحت عنوان پلاک دندان تشکیل می‌دهند. در صورت به جا ماندن این پلاک روی دندان، بافت‌های لثه‌ی مجاور دندان متورم می‌شوند، که منجر به بروز ورم و التهاب لثه می‌شود که مرحله‌ی اولیه‌ی بیماری لثه محسوب می‌شود. کشیدن نخ دندان به صورت روزانه و دو مرتبه در روز مسواک زدن با خمیردندانی که بتواند با باکتری‌ها مبارزه نماید می‌تواند از التهاب لثه‌ها پیشگیری نماید. پلاک دندان و ذرات غذا با رعایت بهداشت دهان و دندان برطرف می‌شوند بنابراین سعی کنید سطح دندان‌ها را پاکیزه نگه دارید و پلاک‌های باکتریایی روی خط لثه‌ی دندان‌ها را از بین ببرید. از آنچه گفته شد کاملا مشهود است که التهاب لثه مرحله‌ی آغازین بیماری لثه است که در صورت عدم درمان می‌تواند منجر به پریودنتیت، یکی از بیماری‌های جدی لثه، شود. اگر پلاک و ذرات غذا برطرف نشوند و بهداشت دهان و دندان رعایت نشود، التهاب لثه رو به وخامت خواهد رفت و التهاب و ورم بافت لثه افزایش خواهد یافت، خونریزی لثه اتفاق خواهد افتاد، عمق منطقه‌ی بین دندان و بافت لثه افزایش خواهد یافت که در نهایت منجر به تشکیل پاکت پرودنتال و بروز بیماری پریودنتال خواهد شد.

با انباشته شدن باکتری‌های پلاک روی یکدیگر و انتقال آنها به زیر خط لثه، پاکت پریودنتال گسترش می‌یابد. در این مرحله، مراقبت‌های خانگی در برطرف نمودن پلاک دندان چندان موثر واقع نمی‌شوند. در صورتی که این مشکل توسط دندانپزشک یا متخصص دندان درمان نشود، باکتری‌ها در زیر خط لثه منتشر می‌شوند و درون پاکت را عفونی می‌کنند. این گونه باکتری‌ها موجب آسیب به بافت نرم و سخت اطراف دندان خواهد شد که به بیماری پیشرفته‌ی پریودنتال تبدیل خواهد شد که ریشه‌ی دندان‌ها را نیز تحت تاثیر قرار خواهد داد و موجب عفونت آنها خواهد شد. ممکن است دندان لق شود و فرد احساس ناراحتی کند. در این مرحله جراحی لثه ضروری خواهد بود. درمان‌های اولیه‌ی بیماری پاکت پریودنتال، جرم‌گیری و هموار کردن سطح ریشه هستند. درمان‌های دیگر، انواع جراحی هستند که برای درمان بافت بیمار لثه صورت می‌گیرند.

علاوه بر جراحی‌هایی که جنبه‌ی درمانی دارند، برخی از جراحی‌های لثه با هدف ایجاد تغییر در ظاهر فرد و زیبایی بخشیدن به لبخند انجام می‌شوند.

انواع جراحی لثه

جراحی فلپ لثه یا کاهش پاکت پریودنتال (Gingival Flap Surgery or Pocket Reduction )

 

جراحی لثه

جراحی لثه

در صورتی که عمق پاکت‌های اطراف دندان به بیش از 5 میلی‌متر برسد، پریودنتیست با استفاده از جراحی فلپ لثه عمق پاکت پریودنتال را کاهش می‌دهد. اکثر بیمارانی که پریودنتیت متوسط تا وخیم در آنها تشخیص داده شود تحت این جراحی قرار می‌گیرند. پریودنتیست در بافت لثه برشی ایجاد خواهد کرد تا آن را از دندان جدا نماید. سپس با استفاده از یک دستگاه جرمگیری ماوراء صوت (ultrasonic scaling device) و نیز ابزارهای دستی برای برطرف نمودن جرم و پلاک از زیر پاکت‌ها، اقدام به پاکسازی عمق پاکت‌ها خواهد نمود.

جراحی عملکردی یا زیبایی لثه (Gingivectomy)

جراحی لثه

جراحی لثه

 

این نوع جراحی برای برداشتن بافت اضافی لثه مورد استفاده قرار می‌گیرد که ممکن است روی دندان رشد کرده باشد. از این طریق دسترسی بهتری به دندان وجود خواهد داشت در نتیجه تمیز نمودن آن ساده‌تر خواهد بود. پریودنتیست با بی‌حس نمودن بافت لثه‌ی بیمار بخش‌های اضافی لثه را برش خواهد داد و آنها را حذف خواهد کرد.

جراحی ترمیم پلاستیک لثه یا پیوند بافت نرم (Gingivoplasty or Soft Tissue Graft)

جراحی لثه

جراحی لثه

 

این نوع جراحی برای تغییر شکل لثه‌ی سالم اطراف دندان انجام می‌شود تا ظاهر آن را بهبود بخشد. در صورتی که فرد به تحلیل لثه مبتلا باشد، در جاهایی که لثه از روی دندان عقب رفته باشد می‌توان با استفاده از جراحی ترمیم پلاستیک لثه آن را اصلاح نمود. با استفاده از پیوند لثه می‌توان از سقف دهان بافتی برداشت و آن را به اطراف دندانی بخیه نمود که لثه‌ی روی آن تحلیل رفته است.

جراحی بازسازی (Regeneration)

جراحی لثه

جراحی لثه

 

در این نوع جراحی، پریودنتیست بخشی از لثه که با تجمع باکتری بیمار شده است را برش می‌دهد و با کنار زدن آن باکتری‌های انباشته شده را تخلیه می‌نماید سپس پروتئین‌های پیوند استخوان، غشاء و تقویت کننده‌ی رشد بافت لثه (یا ترکیبی از این سه) را در محل برش خورده قرار می‌دهد تا به بازسازی بافت لثه کمک کند در حدی که اطراف دندان‌ها را بپوشاند.

جراحی افزایش طول تاج دندان (Crown lengthening)

جراحی لثه

جراحی لثه

 

طی فرایند جراحی افزایش طول تاج دندان، پریودنتیست بافت لثه‌ی روی دندان‌ها را برداشته سپس بخشی از آن را با استفاده از جراحی حذف می‌کند تا طول ظاهری دندان افزایش یابد. این نوع جراحی از جمله جراحی‌های زیبایی است که البته برای درمان بیماری لثه نیز کاربرد دارد.

در صورتی که عفونت‌های باکتریایی درون دندان پیشرفت کنند، می‌تواند به ریشه‌ی دندان نفوذ کرده و استخوان فک را مورد حمله قرار دهد. این مشکل در نهایت موجب افتادن دندان و مرگ دندان خواهد شد. اجازه ندهید این اتفاق شما را از پیگیری درمان باز دارد یا منتظر نشوید تا دندان به صورت خود به خود بیافتد. این روند بسیار دردناک خواهد بود و آسیب‌های جدی‌تری در پی خواهد داشت. زیرا باعث از دست رفتن دندان‌های دیگر نیز خواهد شد.

در بسیاری از موارد، درد افراد را وادار به پیگیری درمان خواهد کرد. با این حال، همه‌ی دندان‌هایی که در حال از دست رفتن هستند، در ابتدا دردناک نیستند. تصور نکنید اگر درد زیادی در دندان خود احساس نمی‌کنید، دندان در معرض خطر مرگ و از دست رفتن نیست.

درمان‌های مرگ دندان

اکثر پزشکان جامعه‌ی دندانپزشکی معتقدند که برای مرگ دندان (دندان از دست رفته) تنها دو راهکار وجود دارد: کشیدن دندان و درمان ریشه (عصب کشی).

کشیدن دندان

درمان مرگ دندان

درمان مرگ دندان

 

هیچ کس تمایل ندارد دندانش کشیده شود. اما در صورتی که زمان مناسب درمان را از دست بدهید، ممکن است تنها گزینه‌ی باقی‌مانده کشیدن دندان باشد. کشیدن دندان فرایند ساده‌ای است که نسبتا ارزان و بدون درد است. اما جایگزین نمودن آن با یک دندان مصنوعی می‌تواند هزینه‌ی بیشتری در بر داشته باشد.

اکثر افراد ترجیح می‌دهند تا حد امکان از کشیدن دندان اجتناب کنند. چنانچه بیمار خیلی زود برای درمان دندان خود اقدام نماید، اکثر دندانپزشک‌ها گزینه‌ی درمان ریشه (عصب کشی) را پیشنهاد می‌دهند.

درمان ریشه (عصب کشی)

درمان مرگ دندان

درمان مرگ دندان

 

هزینه‌ی درمان ریشه بسیار بیشتر از کشیدن آن است اما به خاطر داشته باشید که هزینه‌ی ایمپلنت و سایر جایگزین‌های مصنوعی دندان بیشتر از درمان ریشه خواهد بود.

درمان ریشه برای برخی شرایط ایده‌آل است. این درمان عبارت است از پاکسازی بافت مرده و پوسیدگی از پالپ دندان و بازسازی مجدد همه‌ی بخش‌هایی که از دندان جدا شده‌اند. این نوع درمان نسبت به سایر درمان‌ها ارجحیت دارد، بویژه زمانی که دندان‌های مجاور نیز از دست رفته باشند یا قبلا کشیده شده باشند.

درمان مرگ دندان

درمان مرگ دندان

 

برای برخی افراد، تصور انجام درمان ریشه (عصب کشی) وحشتناک است. با این حال، این فرایند به طور کلی بدون درد است و برای بسیاری از دندانپزشک‌ها و اندودنتیست‌ها کاملا عادی است. درمان ریشه، به عنوان یکی از پر‌طرفدارترین جراحی‌های معمول یکی از بخش‌های عمده‌ی تخصص‌های دندانپزشکی را تشکیل می‌دهد. به همین دلیل است که هنوز بسیاری از دندانپزشک‌ها انجام آن را ضروری می‌دانند.

با این حال، در رابطه با احتمال درمان واقعی دندانی که در حال از دست رفتن است اطلاعات افراد روبه افزایش است.

جایگزین‌های طبیعی

درمان مرگ دندان

درمان مرگ دندان

 

کشیدن دندان و درمان ریشه قطعا جایگاه خود را دارند. اما، اگر اجازه دهید عفونت درون دندان به عمق ریشه‌ی دندان نفوذ کند، تنها گزینه‌ی ممکن جراحی خواهد بود.

با این حال، شواهد بسیاری وجود دارند که افراد می‌توانند به بدن خود کمک کنند تا با باکتری‌هایی که به بافت زنده‌ی دندان حمله می‌کنند مبارزه نمایند. برخی افراد معتقدند، در صورتی که بدن تغذیه‌ی مناسب داشته باشد آنقدر قدرت دارد که بتواند بیماری‌های خود را به صورت خود به خود درمان نماید. برخی دیگر نیز معتقدند با استفاده از درمان‌های طبیعی می‌توان از مرگ دندان جلوگیری نمود.

واقعیت این است که مرگ اکثر دندان‌ها (از دست رفتن دندان‌ها) به مرور زمان رخ می‌دهد. بدن تمام سعی خود را می‌کند تا دندان را نجات دهد. عفونت‌های درون دندان نیز از بین خواهند رفت.

راهکاری وجود ندارد که در همه‌ی موارد موثر واقع شود. اما با توجه به اهمیت دندان‌ها و هزینه‌های راهکارهای جراحی دندان، احمقانه است که فرد برای نجات دندان در حال مرگ ( دندانی که در حال از دست رفتن است) تلاشی نکند.

پس، ممکن است بخواهید به دنبال راه‌های پیشگیری از موقعیت‌های مشابه باشید که ممکن است برای دندان‌های دیگر بوجود بیایند. با وجود همه‌ی اینها، اگر از بروز مشکلی پیشگیری کنید، آن مشکل نیاز به درمان نخواهد داشت.

پیشگیری از مرگ دندان

نخست آنکه، پیشگیری از مرگ دندان بسیار ساده‌تر (و بدون دردتر) خواهد بود.

برای پیشگیری از مرگ دندان، کاری که در درجه‌ی اول باید انجام دهید آن است که مراقب آنها باشید. مراقبت‌های روزانه از دندان، مهمترین گام در مبارزه با مرگ دندان است. ارزش مراجعه‌ی منظم به دندانپزشک را دست کم نگیرید.

درمان مرگ دندان

درمان مرگ دندان

 

اگر اجازه دهید دندان‌های شما پوسیده شوند، قطعا مرگ آنها آغاز خواهد شد. بنابراین به بهترین شکل ممکن از آن پیشگیری نمایید. از وارد آمدن آسیب به دندان‌ها نیز جلوگیری نمایید.

هنگام انجام ورزش‌ها، با پوشیدن محافظ دندان از ضربات سنگین به دندان جلوگیری کنید. از جویدن خوراکی‌های سفت مانند یخ، یا باز کردن هر چیزی با دندان خودداری نمایید. اگر عادت دندان قروچه (فشردن و ساییدن دندان) دارید به فکر استفاده از محافظ دندان شبانه یا درمان‌های دیگر باشید.

کاملا واضح است که، پیش‌بینی و پیشگیری از تمام آسیب‌های دندانی غیرممکن است. تنها، تا حد امکان احتیاط‌های لازم را به عمل آورید. اگر به دندان ضربه‌ی سختی وارد شد، مواد مغذی لازم را به بدن برسانید تا در فرایند درمان به بدن کمک نمایید.

اکنون شما اطلاعات لازم در رابطه با مرگ دندان را در اختیار دارید، حالا به عهده‌ی شماست تا از بروز آن پیشگیری نمایید و در صورت مواجهه با آن بهترین رویکرد را در پی بگیرید.

اغلب تصور می‌کنیم بیماری لثه شرایطی است که مختص بزرگسالان می‌باشد، اما صحت ندارد. نوجوانان و حتی کودکان کم سن‌تر نیز در معرض خطر بیماری لثه، از موارد شدید تا خفیف آن، قرار دارند که ممکن است نیاز به درمان داشته باشند. در صورتی که این مشکل در این سن برطرف نشود، می‌توان موارد بیماری لثه در افراد زیر 18 سال را نیز به 50 درصد افراد بزرگسالی افزود که با این بیماری(بیماری لثه در کودکان) دست به گریبان هستند.

بیماری لثه در کودکان چیست؟

بیماری لثه در کودکان

بیماری لثه در کودکان

 

بیماری لثه شرایطی است که از انباشته شدن باکتری و باقی‌مانده‌ی مواد غذایی روی دندان‌ها ایجاد می‌شود که نتیجه‌ی آن تشکیل یک لایه‌ی چسبناک تحت عنوان پلاک روی دندن‌ها می‌باشد. پلاک روی دندان با سفت شدن تبدیل به رسوب می‌شود و منجر به جذب پلاک‌های بیشتر می‌شود. در نهایت، این شرایط منجر به قرمزی و تورم لثه‌ها می‌شود. تشدید این وضعیت می‌تواند باعث لق شدن دندان‌ها شود زیرا به بافت نرم و استخوان زیر دندان آسیب می‌رساند. ابتلا به بیماری جدی لثه در کودکان چندان شایع نیست، اما موارد خفیف آن چندان دور از انتظار نیست.

علائم و نشانه‌های بیماری لثه در کودکان

بیماری لثه در کودکان

بیماری لثه در کودکان

علائم اولیه‌ی بیماری لثه عبارتند از پف کردن و قرمز و متورم شدن لثه‌ها. لثه‌ها حین زدن مسواک یا کشیدن نخ دندان به راحتی خونریزی خواهند کرد. بوی بد دهان مزمن که با زدن مسواک و کشیدن نخ دندان هم بهبود پیدا نمی‌کند نیز یکی از علائم این عارضه است. با پیشرفت بیماری، ممکن است دندان‌هایی که در کودک رشد می‌کنند لق شوند. در بخش‌هایی از زیر لثه‌ی اطراف دندان که پلاک به تدریج روی هم انباشته می‌شود، ممکن است پاکت پریودنتال ایجاد شود. پاکت پریودنتال به افزایش عمق شیار بین لثه و دندان‌ها در نتیجه‌ی تخریب بافت آن در اثر تجمع باکتری اطلاق می‌گردد.

علل بیماری لثه در کودکان

بیماری لثه در کودکان

بیماری لثه در کودکان

نوجوانان ممکن است طی دوران بلوغ خود مشکلات لثه را تجربه کنند. افزایش سطح پروژسترون و احتمالا استروژن می‌تواند منجر به افزایش جریان خون در لثه‌ها شود که باعث افزایش حساسیت آنها خواهد شد. در مورد کودکان، اصلی‌ترین علت بیماری لثه عدم رعایت بهداشت دهان و دندان است. با این حال، برخی بیماری‌های خاص نیز می‌توانند موجب تشدید این عارضه در کودکان شوند، بیماری‌هایی از قبیل دیابت نوع 1، سندروم کیندلر – Kindler syndrome (نوعی اختلال وراثتی با نشانه‌هایی همچون تاول‌های پوستی، حساسیت به نور، چروک شدن پوست در دوران نوزادی، آتروفی لثه و دندان‌های ضعیف و نارس)، سندروم داون – Down syndrome و سندروم پاپیلون لفور – Papillon–Lefèvre syndrome (اختلالی مادرزادی با علائم افزایش ضخامت لایه‌ی شاخی پوست کف دست و پا و نیز بیماری پیشرفته پریودنتال در دندان‌های شیری و دائمی). ژنتیک نیز می‌تواند خطر ابتلا به بیماری لثه در کودکان را افزایش دهد، بنابراین اگر در پیشینه‌ی خانوادگی خود سابقه‌ی بیماری لثه را دارید، حتما آن را با دندانپزشک کودک خود در میان بگذارید.

درمان و پیشگیری از بیماری لثه در کودکان

بیماری لثه در کودکان

بیماری لثه در کودکان

 

نخستین گام در پیشگیری از بیماری لثه در کودکان ترغیب آنها به حفظ بهداشت دهان و دندان است. کودک شما باید حداقل دو مرتبه در روز مسواک بزند. در کنار آن، عادت کشیدن نخ دندان حداقل یک مرتبه در روز نیز می‌تواند کمک‌کننده باشد. پیشنهاد می‌شود کودک خود را از یک سالگی نزد دندانپزشک ببرید. پس از آن مراجعه‌ی 6 ماه یک بار به دندانپزشک برای چکاپ و پاکسازی دندان‌ها ضروری است. بعلاوه، تلاش کنید در زمینه‌ی مراقبت از دهان و دندان، الگوی خوبی برای کودک خود باشید.

بیماری لثه در کودکان

بیماری لثه در کودکان

اگر کودک شما به موارد خفیف بیماری لثه دچار شد، می‌توان از طریق پاکسازی تخصصی دندان‌ها و با حفظ عادات بهداشت دهان و دندان آن را درمان نمود. اما در صورت تشدید این شرایط، ممکن است انجام درمان بیماری لثه برای کودک ضرورت پیدا کند که شامل پاکسازی عمیق، شستشوی دهان و مصرف آنتی‌بیوتیک و دیگر داروها می‌باشد. در موارد پیشرفته، ممکن است انجام جراحی ضروری باشد.

علائم مرگ دندان

تشخیص زنده بودن یا مرگ دندان همیشه کار راحتی نیست. تنها یک متخصص دهان و دندان قادر است با اطمینان خاطر صحت این موضوع را تایید کند. اما خودتان نیز می‌توانید با تشخیص و معاینه‌ی شخصی تا حدودی آن را تشخیص دهید.

دو علامت و نشانه‌ی اصلی مرگ دندان درد و تغییر رنگ دندان می‌باشند. ممکن است یک یا هر دو نشانه را در دندان خود مشاهده نمایید.

نکته: اگر دندان شما از دست رفته است یا در حال از دست رفتن است، دامنه‌ی درد از عدم وجود درد تا درد شدید خواهد بود.

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

 

هرگاه عفونتی در دندان وجود داشته باشد، معمولا شدت درد افزایش می‌یابد. چنانچه عفونت منجر به ایجاد آبسه در دندان شود، ممکن است علائم دیگری مانند مزه‌ یا بوی بد در دهان خود حس کنید یا روی لثه‌ی شما ضایعه‌ی جوش-مانندی مشاهده شود.

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

 

به تغییر رنگ دندان به زرد، خاکستری یا سیاه توجه کنید. با از دست رفتن گلبول‌های قرمز خون این تغییر رنگ در دندان ایجاد می‌شود. این رنگ شباهت بسیاری به رنگ زخم و جراحت دارد. در صورتی که این تغییر رنگ دندان درمان نشود، به مرور زمان افزایش خواهد یافت.

خوشبختانه، دندانی که در حال از دست رفتن است الزاما نیاز نیست کشیده شود. به همین دلیل، اصطلاح “دندان مرده” به غلط انتخاب شده است.

دندان غیر زنده چیست؟

در اصطلاح متخصصان دندانپزشکی به دندانی که درون آن عصب زنده وجود نداشته باشد، دندان غیرزنده گفته می‌شود.

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

 

اگر از نظر اصطلاح “زندگی یا حیات” به لغت غیر زنده نگاه کنیم، به معنای عدم اهمیت دندان نمی‌باشد، صرفا به این دلیل که هیچ عصب زنده‌ای درون آن وجود ندارد. دندان‌های غیر زنده هم هنوز وظیفه‌ی خود را به درستی انجام می‌دهند درست مانند دندان‌های دیگر که بخش وسیعی از آنها به نوعی غیر زنده است.

دندان‌ها از چند لایه تشکیل شده‌اند. درونی‌ترین بخش دندان پالپ است. پالپ رگ‌های خونی و عصب را در بر می‌گیرد. این بخش از دندان تنها بخشی است که به عنوان بخش زنده تلقی می‌شود.

بنابراین، استفاده از لفظ دندان مرده یا غیر زنده تا حدودی گمراه‌کننده است. اعصاب درون دندان به ما کمک می‌کنند سرما یا گرما را حس کنیم. وجود درد نیز می‌تواند نشان‌دهنده‌ی پوسیدگی باشد. با این حال، از دست رفتن حس درون دندان الزاما به معنای از دست رفتن کل دندان- یا عدم کاربری آن نیست. بلکه تا حدودی بستگی به علت از دست رفتن عصب درون دندان دارد.

علل مرگ دندان

عصب و دیگر بافت‌های زنده معمولا در نتیجه‎ی عدم وجود جریان خون از دست می‌روند.

تمام سلول‌های زنده‌ی بدن، از جمله پالپ دندان، از مواد موجود در خون تغذیه می‌کنند. با از دست رفتن تدریجی پالپ دندان، به تدریج باکتری از بخشی که در حال پوسیده شدن است تغذیه می‌کند. این باکتری‌ها درون دندانی که به تازگی توخالی شده است رشد می‌کنند و درد شدید ایجاد می‌نمایند. این وضعیت عموما به دو طریق بوجود می‌آید.

پوسیدگی دندان

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

 

در صورتی که حفره‌ی درون دندان بسیار عمیق شود، منجر به مرگ دندان خواهد شد. پوسیدگی دندان از بیرونی‌ترین لایه‌ی دندان آغاز می‌شود. چنانچه این پوسیدگی‌ها به حال خود رها شوند و مورد رسیدگی قرار نگیرند، ممکن است به درون لایه‌های عمقی‌تر دندان نفوذ پیدا کنند و در نهایت به پالپ برسند.

در نتیجه‌ی پوسیدگی حفره‌ها، باکتری تولید خواهد شد. حفره‌های عمیق برای باکتری‌ها مسیر مستقیمی به درون بافت‌های زنده‌ی داخل دندان ایجاد خواهند کرد. بدن با یک واکنش التهابی، تمام تلاش خود را برای مبارزه با عفونت خواهد کرد. با این وجود اگر طی این واکنش به بدن کمک نشود، گلبول‌های سفید خون با شکست مواجه خواهند شد. در نهایت، ممکن است جریان خون ورودی به دندان به طور کامل متوقف شود و عصب تغذیه نشود. در این صورت، احتمالا درد شدیدی در دندان خود احساس خواهید کرد.

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

 

اکنون کاملا واضح است که چرا مراقبت‌های دندانی، هم به صورت تخصصی و هم در منزل، تا این اندازه مهم هستند. تمام تلاش خود را به کار ببندید تا از پوسیدگی دندان پیشگیری کنید. اما در صورت مشاهده‌ی کوچکترین پوسیدگی، در مراجعه به دندانپزشک تردید نکنید.

آسیب به دندان

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

 

تعجبی ندارد که آسیب به دندان دیگر علت شایع مرگ دندان باشد. وقتی به دندان ضربه‌ی شدیدی وارد می‌شود، ممکن است رگ‌های خونی درون دندان پاره شوند. که منتج به قطع جریان خون و در نهایت مرگ عصب و دیگر بافت‌های زنده‌ی درون پالپ خواهد شد.

اگر ضربه به حدی شدید باشد که موجب پریده شدن لبه‌ی دندان یا ترک آن شود، احتمالا درد شدیدی را احساس خواهید کرد. اگر دچار حادثه‌ای شدید که به دندان شما آسیب رسید، عاقلانه است که به دندانپزشک مراجعه نمایید.

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

مرگ دندان (از دست رفتن دندان)

 

از سوی دیگر، فشردن و ساییدن دندان‌ها روی یکدیگر می‌تواند به دندان آسیب بزند. بنابراین، کسانی که به شدت دندان‌های خود را روی یکدیگر فشار می‌دهند یا در خواب دندان قروچه دارند، با افزایش سن، خطر مرگ دندان در آنها بیشتر خواهد بود.

بسته به علل و عوامل منجر به از دست رفتن تدریجی دندان‌ها، گزینه‌های درمانی مختلفی در دسترس شما خواهد بود که در مقاله‌ی بعد به آنها اشاره خواهیم کرد.

درمان تحلیل لثه

تحلیل لثه‌ی خفیف از طریق پاکسازی عمقی منطقه‌ای که به این عارضه دچار شده است امکان پذیر خواهد بود. این پاکسازی توسط دندانپزشک انجام می‌شود. طی پاکسازی عمقی – که جرمگیری دندان (tooth scaling) و هموار کردن ریشه ( root planing) نیز نامیده می‌شود – پلاک و رسوبی که روی سطح دندان و ریشه در قسمت زیر خط لثه تشکیل شده‌اند، به دقت برطرف می‌شوند و بخشی از ریشه که هیچ پوششی ندارد، صاف و مسطح می‌شود تا اتصال باکتری به آن دشوارتر شود. ممکن است از آنتی‌بیوتیک استفاده شود تا دیگر باکتری‌های مضر که به جا مانده‌اند از بین بروند.

روش‌های پیشگیری و درمان تحلیل لثه

روش‌های پیشگیری و درمان تحلیل لثه

چنانچه در نتیجه‌ی از دست رفتن بخش گسترده‌ای از استخوان و نیز وجود پاکت‌های بسیار عمیق (در حالت پیشرفته‌ی بیماری‌های لثه، شیار طبیعی لثه‌ی اطراف دندان که باید بین صفر تا یک میلی‌متر عمق داشته باشد، عمیق می‌شود که به آن پاکت گفته می‌شود)، پاکسازی عمقی قادر به درمان تحلیل لثه نباشد، ممکن است برای اصلاح و ترمیم آسیب بوجود آمده در اثر تحلیل لثه، نیاز به جراحی لثه باشد.

نوع جراحی مورد استفاده در درمان تحلیل لثه

فرایندهای جراحی زیر در درمان تحلیل لثه مورد استفاده قرار می‌گیرند:

جرمگیری با فلپ (توده‌ای از بافت) باز و هموار کردن ریشه: طی این فرایند، دندانپزشک یا جراح لثه بافتی از لثه که دچار تحلیل شده است را بالا می‌آورد، باکتری‌های مضر را از درون پاکت‌ها برطرف می‌سازد، سپس به بهترین نحو ممکن بافت لثه را محکم در جای خود روی ریشه‌ی دندان قرار می‌دهد و می‌بندد، که از این طریق پاکت‌ها از بین خواهند رفت یا اندازه‌ی آنها کاهش خواهد یافت.

روش‌های پیشگیری و درمان تحلیل لثه

روش‌های پیشگیری و درمان تحلیل لثه

ترمیم بافت: اگر در نتیجه‎ی تحلیل لثه، استخوان محافظ دندان تخریب شود، ممکن است فرایند ترمیم استخوان و بافت از دست رفته پیشنهاد شود. مانند کاهش عمق پاکت، دندانپزشک بافت لثه را بالا می‌آورد و باکتری‌ها را برطرف خواهد نمود. سپس مواد ترمیم‌کننده از قبیل غشاء، بافت پیوند، یا پروتئین تحریک‌کننده‌ی رشد بافت به کار خواهد برد تا به بدن در ترمیم مجدد طبیعی استخوان و بافت در آن ناحیه کمک کند. پس از قرار گرفتن مواد ترمیم‌کننده در محل، بافت لثه محکم روی ریشه‌ی ‌دندان یا دندان‌ها قرار می‌گیرد و بسته می‌شود.

پیوند بافت نرم: چندین روش برای پیوند بافت لثه مورد استفاده قرار می‌گیرند، اما روشی که بیش از سایر روش‌ها استفاده می‌شود”پیوند بافت همبند” است. در این روش، یک فلپ (توده‌ای از بافت که قسمتی از آن را با عمل جراحی جدا کرده و جهت پیوند به قسمت دیگر بدن به کار می‌برند) از پوست از سقف دهان (کام) بریده می‌شود و بافت زیر فلپ، به نام بافت همبند زیر اپی تلیایی (subepithelial )، برداشته می‌شود و به بافت لثه‌ی پیرامون ریشه‌ی بدون پوشش بخیه خواهد شد.پس از برداشتن بافت همبند –پیوند- از زیر فلپ، مجددا فلپ را با بخیه در جای خود قرار می‌دهند.

روش‌های پیشگیری و درمان تحلیل لثه

روش‌های پیشگیری و درمان تحلیل لثه

 

طی نوع دیگری از پیوند، تحت عنوان پیوند آزاد لثه، به جای آنکه بافت از زیر پوست برداشته شود، مستقیما از سقف دهان برداشته می‌شود. گاهی اوقات، اگر بافت لثه اطراف منطقه‌ی آسیب دیده به میزان کافی باقی‌مانده باشد، دندانپزشک قادر خواهد بود لثه را از نزدیک دندان پیوند دهد، و بافتی از کام برداشته نخواهد شد. این نوع پیوند تحت عنوان پیوند انگشتی شناخته شده است.

دندانپزشک بر اساس نیازهای شخصی هر فرد بهترین روش را انتخاب خواهد کرد.

پیشگیری از تحلیل لثه

روش‌های پیشگیری و درمان تحلیل لثه

روش‌های پیشگیری و درمان تحلیل لثه

 

بهترین راه برای پیشگیری از تحلیل لثه رعایت بهداشت و مراقبت از دهان و دندان‌ها می‌باشد. هر روز دندان‌های خود را مسواک بزنید ، نخ دندان بکشید و در صورت نیاز از دهانشویه‌ها استفاده نمایید، حداقل دو مرتبه در سال، یا طبق نظر پزشک به طور منظم به دندانپزشک یا جراح لثه مراجعه نمایید. اگر لثه‌های شما تحلیل رفته‌اند، ممکن است نیاز باشد دفعات بیشتری به دندانپزشک مراجعه نمایید. از مسواک نرم استفاده کنید و از دندانپزشک بخواهید نحوه‌ی صحیح مسواک زدن را به شما یاد دهد. اگر مشکلات بایت یا فشردن دندان‌ها روی یکدیگر علت تحلیل لثه است، با دندانپزشک خود راجع‌به روش‌های اصلاح و درمان آنها گفتگو کنید. دیگر راه‌های پیشگیری از تحلیل لثه عبارتند از:

  • در صورتی که سیگار می‌کشید، آن را ترک کنید.
  • تغذیه‌ای سالم و متعادل داشته باشید.
  • به تغییرات در دهان و دندان خود دقت نمایید.

با مراقبت از دندان‌های خود می‌توانید برای همیشه لبخندی زیبا و سالم داشته باشید.

بسیاری از افراد با نگاه کردن به آینه و پی بردن به این موضوع که لثه‌هایشان به صورت کاملا مشهود در حال تحلیل رفتن می‌باشند، ناراحت و افسرده می‌شوند. علاوه بر تاثیر گذر زمان و افزایش سن روی چهره و ظاهر فرد، تحلیل لثه‌ها نیز تاثیری منفی روی ظاهر فرد خواهد داشت که البته علامت و نشانه‌ی مشکلات مربوط به سلامت دهان و دندان است که رو به افزایش می‌باشند. مسئله این است که لثه‌های تحلیل رفته به مرور زمان آشکار می‌گردند، در حالی که ممکن است مدت‌ها پیش، بیماری در مراحل پیشرفته‌ی خود قرار گرفته باشد.

مانند دیگر علائم سلامت دهان و دندان، تحلیل لثه‌ها لزوما نشانگر مشکل حاد و جدی نمی‌باشد اما حقیقت آن است که به تدریج به مشکلی جدی تبدیل خواهد شد. بنابراین مهم است که به محض مشاهده‌ آن با دندانپزشک یا متخصص جراحی لثه مشورت نمایید. هر چه بیشتر تحلیل لثه را بشناسید، برای متوقف ساختن  روند آن و نیز از دست رفتن دندان در موقعیت بهتری خواهید بود.

تحلیل لثه به فرایندی اطلاق می‌گردد که طی آن کناره‌ها یا حاشیه‌های بافت لثه‌ی پیرامون دندان به مرور زمان ساییده می‌شوند یا عقب‌نشینی می‌کنند که باعث می‌شود بخش بیشتری از دندان، و یا ریشه‌ی دندان در معرض دید قرار گیرند. با بوجود آمدن بیماری تحلیل لثه، بین دندان‌ها و خط لثه “پاکت” یا شکاف ایجاد می‌شود که محل مناسبی برای رشد باکتری‌های بیماری‌زا خواهند بود. در صورتی که این بیماری درمان نشود، ممکن است به ساختار بافت و استخوانی که دندان‌ها را حمایت می‌کنند آسیب شدید وارد شود، که در نهایت منجر به از دست رفتن دندان خواهد شد.

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

تحلیل لثه یکی از شایع‌ترین مشکلات دندانی است. اکثر افراد نمی‌دانند مبتلا به بیماری تحلیل لثه هستند زیرا به تدریج بروز می‌یابد. معمولا نخستین نشانه‌ی تحلیل لثه حساسیت دندان است، و یا ممکن است دندان‌ها دیگر طبیعی به نظر نرسند. عموما، ممکن است شکاف یا بریدگی نزدیک خط لثه احساس شود.

تحلیل لثه چیزی نیست که بتوان آن را نادیده گرفت. اگر حس می‌کنید لثه شما در حال تحلیل رفتن است، به دندانپزشک مراجعه نمایید. با درمان لثه می‌توان لثه را درمان نمود و از آسیب‌های بیشتر جلوگیری به عمل آورد.

خطرات بروز تحلیل لثه

آنچه باعث می‌شود تحلیل لثه مضر و خطرناک باشد نحوه‌ی ایجاد شکاف بین خط لثه و دندان است، که منجر به آشکار شدن ریشه‌ی دندان خواهد شد. به مرور زمان، باکتری‌ها در این شکاف‌ها انباشته می‌شوند، که برطرف کردن آنها را – حتی با بهترین مسواک‌های برقی در بازار – دشوار خواهد کرد. این مشکل آنقدر وخیم خواهد شد که استخوان و بافت پیرامون دندان آسیب خواهند دید، تا جایی که دندان لق خواهد شد و در نهایت خواهد افتاد.

یکی از بزرگ‌ترین مشکلات تحلیل لثه آن است که این مشکل پوشیده باقی می‌ماند تا جایی که به مراحل پیشرفته و حاد خود می‌رسد. بخش خوب این مسئله آن است که دندانپزشک به سادگی می‌تواند علائم و نشانه‌های آن را شناسایی نماید، که به جلوگیری از پیشرفت آن پیش از بروز و آشکار شدن کمک خواهد نمود.

علل تحلیل لثه

در بسیاری موارد، تحلیل لثه نتیجه‌ی افزایش سن می‌باشد. به مرور زمان و با افزایش سن، احتمال تحلیل لثه افزایش خواهد یافت، بنابراین رعایت بهداشت دهان و دندان در سنین بالا نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

علاوه بر روند افزایش سن، عوامل دیگری نیز وجود دارند که می‌توانند موجب تحلیل لثه شوند، از جمله:

بیماری‌های لثه

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

عفونت‌های باکتریایی لثه می‌توانند بافت لثه و استخوان محافظی که دندان‌ها را در محل خود قرار می‌دهند تخریب کنند. بیماری لثه مهمترین علت تحلیل لثه می‌باشد.

ژنتیک

ممکن است برخی افراد بیشتر از سایرین مستعد تحلیل لثه باشند. در واقع، مطالعات حاکی از آن است که بدون توجه به میزان مراقبت افراد از دندان‌هایشان، ممکن است 30 درصد آنها به واسطه‌ی ژنتیک خود در معرض تحلیل لثه باشند.

مسواک زدن خشن

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

مسواک زدن دندان‌ها به صورت خیلی خشن یا نادرست باعث از بین رفتن مینای دندان و در نهایت تحلیل لثه خواهد شد.

بهداشت ناکافی دندان‌ها

مسواک زدن و کشیدن نخ دندان به میزان ناکافی و عدم شستشوی دهان با دهانشویه‌های آنتی باکتریال باعث می‌شود پلاک‌های دندان به سادگی تبدیل به رسوب دندان شوند. رسوب دندان‌ها مواد سختی هستند که داخل و بین دندان‌ها تشکیل می‌شوند و تنها با شستشوی تخصصی دندان‌ها برطرف می‌شوند. این رسوبات می‌توانند منجر به تحلیل لثه شوند.

تغییرات هورمونی

تغییرات در سطوح هورمون‌های زنانه در طول عمر زنان، از قبیل بلوغ، بارداری و یائسگی نیز می‌تواند منجر به حساسیت بیشتر لثه شود که در نتیجه لثه را بیشتر در معرض تحلیل لثه قرار خواهد داد.

دخانیات

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

افرادی که از دخانیات استفاده می‌کنند بیشتر از سایرین روی دندان‌های خود پلاک چسبناک دارند. برداشتن این نوع پلاک‌ها از روی دندان دشوارتر است و می‌تواند تحلیل لثه را در پی داشته باشد.

ساییدن و فشردن دندان‌ها روی یکدیگر

فشردن یا ساییدن دندان‌ها روی یکدیگر می‌تواند فشار زیادی به دندان‌ها وارد آورد، که منجر به بروز تحلیل لثه خواهد شد.

دندان‌های کج یا فشرده شده

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

در صورتی که دندان‌ها به طور یکدست کنار یکدیگر قرار نگیرند، می‌تواند فشار زیادی به لثه‌ها و استخوان وارد آورد، و تحلیل لثه را در پی داشته باشد.

پیرسینگ (ایجاد سوراخ در عضو به منظور استفاده از جواهرات) لب یا زبان

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

علت و درمان مشکل تحلیل لثه

انجام پیرسینگ و استفاده از جواهرات در نقاطی که با لثه و دندان‌ها برخورد دارند می‌تواند منجر به سایش لثه‌ها و ایجاد سوزش و تحریک آنها شوند تا جایی که بافت لثه ساییده شود.

در مقاله‌ی بعد به روشهای درمان تحلیل لثه خواهیم پرداخت.

بیماری‌ لثه (پریودنتال) به عفونت بافت‌ لثه و استخوانی اطلاق می‌گردد که دندان را در بر گرفته و آن را در مکان خود نگه می‌دارند. منشا این بیماری عموما عاداتی از قبیل مسواک زدن و نخ دندان کشیدن نادرست هستند که اجازه می‌دهند پلاک –یک لایۀ چسبناک از باکتری‌ها- روی دندان‌ها ایجاد شده و به تدریج سخت‌تر شود. تنها یک پاکسازی تخصصی توسط دندانپزشک یا متخصص بهداشت دهان و دندان قادر به برطرف نمودن پلاک دندان‌ها خواهد بود.

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

علل ایجاد بیماری لثه

دهان انسان مملو از باکتری است. این باکتری‌ها در کنار موکوس (لعاب لزجی و غلیظی که از بزاق ترشح می‌شود) و ذرات دیگر، روی دندان‌ها همواره “پلاکی” چسبناک و بی‌رنگ تشکیل می‌دهند. مسواک زدن و کشیدن نخ دندان به برطرف شدن این پلاک‌ها کمک می‌کنند. در صورتی که پلاک از روی سطح دندان برداشته نشود به تدریج سخت شده و “رسوبی” روی سطح دندان تشکیل می‌دهد که با مسواک زدن پاک نخواهد شد.

تعدادی عوامل تهدیدکننده در بیماری‌های‌ لثه وجود دارند، اما کشیدن سیگار بیش از سایر عوامل قابل توجه است. بعلاوه سیگار کشیدن می‌تواند موفقیت درمان بیماری‌ لثه را کاهش دهد. دیگر عوامل تهدیدکننده عبارتند از دیابت، تغییرات هورمونی در زنان و دختران؛ داروهایی که ترشح بزاق را کاهش می‌دهند؛ بیماری‌های خاص، از قبیل ایدز و داروهای آن؛ عدم رعایت بهداشت دهان و دندان؛ استرس؛ دندان‌های کج و نامرتب؛ وراثت و حساسیت ژنتیکی؛ دندان‌های پر شده‌ای که با مشکل مواجه شده‌اند؛ استفاده از بریج‌هایی که دیگر با دندان متناسب نیستند.

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

علائم و نشانه‌های بیماری لثه

بیماری لثه در مراحل اولیه (که تحت عنوان التهاب لثه شناخته می‌شود) دارای علائمی از قبیل لثه‌های قرمز و متورم و حتی زخم و خونریزی در لثه؛ و ایجاد درد حین جویدن غذا خواهد بود. در مراحل پیشرفته (تحت عنوان پریودونتیت) نیز می‌تواند منجر به ایجاد فاصله بین دندان و لثه؛ از دست رفتن بافت استخوان؛ و حتی لق شدن و افتادن دندان‌ها شود.

علائم ونشانه‌های هشداردهنده:

  • بوی بد دهان که از بین نمی‌رود
  • لثه‌های قرمز یا متورم
  • لثه‌های حساس و دارای خونریزی
  • احساس درد حین جویدن
  • دندان‌های لق
  • دندان‌های حساس
  • تحلیل لثه یا بلندتر به نظر ‌رسیدن دندان‌ها
  • هر گونه تغییر در نحوۀ قرار گرفتن دندان‌ها روی یکدیگر
  • هر گونه تغییر در اندازۀ پروتزهای پارسیل (پروتزهایی که بر خلاف پروتزهای کامل زمانی استفاده می‌شوند که چند دندان در قوس فکی وجود دارد)

 

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

تشخیص بیماری لثه

اقداماتی که دندانپزشک عمومی یا متخصص بهداشت دهان و دندان طی معاینۀ دندانپزشکی انجام می‌دهد عبارتند از:

  • بررسی لثه‌ها و دقت به هر گونه علائم التهاب
  • استفاده از خط کش بسیار کوچکی تحت عنوان “پروب” به منظور بررسی و اندازه‌گیری پاکت‌های پریودنتال (فاصلۀ بین دندان و لثه که ممکن است محل تجمع میکروب شود) اطراف دندان‍ها. در دهان سالم، عمق این پاکت‌ها معمولا بین یک تا سه میلی‌متر است. تست بررسی عمق پاکت دندان عموما بدون درد است.
  • پرسش در خصوص پیشینۀ پزشکی بیمار به منظور شناسایی شرایط یا عوامل خطرزایی (مانند کشیدن سیگار یا دیابت) که ممکن است با بیماری لثه مرتبط باشند.

متخصصان دندانپزشکی علاوه بر اقدامات بالا ممکن است :

  • گرفتن عکس با استفاده از اشعۀ ایکس برای بررسی احتمال از دست رفتن دندان
  • ارجاع بیمار به پریودونتیست (متخصص بیماری لثه). پریودونتیست‌ها متخصص شناسایی و درمان بیماری لثه هستند و برای درمان بیماری‌های دهان و دندان روش‌های درمانی پیشنهاد می‌دهند که دندانپزشک عمومی آنها را پیشنهاد نخواهند داد.

 

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

درمان بیماری لثه

هدف اصلی درمان، کنترل عفونت می‌باشد. بسته به دامنۀ بیماری‌ لثه، درمان‌های متعدد و متنوعی وجود خواهند داشت. موفقیت هر نوع درمانی که مناسب تشخیص داده شود مستلزم آن است که بیمار در منزل به خوبی مراقبتهای روزانه را دنبال نماید. بعلاوه، ممکن است دندانپزشک به بیمار پیشنهاد دهد برخی عادات خاص خود را تغییر دهد، به عنوان مثال برای بهبود نتایج درمان ممکن است ترک سیگار پیشنهاد شود.

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

بیماری‌ لثه (پریودنتال)

نکات مفید در درمان بیماری لثه

بیمار می‌تواند با حفظ نکات زیر لثه و دندان‌های خود را سالم نگه دارد:

  • دو مرتبه مسواک زدن در طول شبانه‌روز با خمیردندان حاوی فلوراید.
  • کشیدن نخ دندان به طور منظم برای رفع پلاک از بین دندان‌ها. یا استفاده از نوعی ابزار خاص، مثلا خلال دندان چوبی یا پلاستیکی، یا واتر پیک ( واتر فلاسر یا واترجت دستگاهی که در آن به جای نخ دندان، فشار آب قادر به تمییز نمودن پلاک لای دندان‌هاست) به پیشنهاد متخصص دندانپزشکی.
  • ویزیت منظم دندانپزشک عمومی به منظور معاینه و پاکسازی دهان و دندان‌ به صورت حرفه‌ای.
  • ترک سیگار