برگه‌ها

بخش تخصصی ایمپلنت تمام فک





اخیرا صدها هزار بیمار با روش All on 4 درمان شده‌اند. این روش اغلب برای جایگزینی دندان‌های مصنوعی یا دندان‌های از دست رفته استفاده می‌شود، روش All-on-4 از چهار ایمپلنت دندانی تیتانیومی استفاده می‌کند تا نقش لنگر را در فک بالا و پایین داشته باشند. این روش یک پایه‌ی قوی برای پروتز دندان ارائه می‌دهد که بعدا برای تکمیل این روش دائمی اضافه می‌شوند. مفهوم درمان All on 4 به معنی بهترین راه حل برای درمان تمام فک با استفاده از ایمپلنت‌های زاویه‌دار است. این روش مخصوصاً برای بیمارانی که تحلیل شدید استخوان در فک پایین دارند بسیار مناسب و مقرون به صرفه می باشد.

مقالات تخصصی ایمپلنت تمام فک



در این نوشته می خوانید:

پروبیوتیک های خوراکی دسته ای از باکتری ها هستند که برای سلامت دهان و دندان های شما مفید هستند. این باکتری ها از قبل داخل دهان شما وجود دارند و به حفظ تعادل سالم و سطح pH میکروبیوم دهان شما کمک می کنند.

گاهی اوقات، این تعادل می تواند به هم بریزد و تعداد باکتری های بد می تواند از تعداد باکتری های خوب بیشتر شود. این می تواند منجر به بروز مشکلاتی مانند پوسیدگی و پریودنتیت شود.

مصرف مکمل های پروبیوتیک خوراکی می تواند به مبارزه با بوی بد دهان، بیماری لثه و پوسیدگی کمک کند و میکروبیوم دهانی شما را به یک تعادل سالم بازگرداند. در این مقاله، ما در مورد رابطه بین پروبیوتیک ها برای مراقبت از دهان و سلامت دهان و دندان بیشتر صحبت خواهیم کرد.

پروبیوتیک خوراکی چیست؟

پروبیوتیک های خوراکی، که به آنها پروبیوتیک های دندانی نیز گفته می شود، دسته ای از باکتری ها هستند که سلامت دهان و دندان ها را بهبود می دهند و از دهان سالم نیز پشتیبانی می کنند. این پروبیوتیک ها رشد باکتری های خوب را افزایش می دهند. آنها همچنین به توقف رشد باکتری های بد کمک می کنند.

بسیاری از افراد در کشورهای مختلف به مراقبت مناسب دهان و دندان دسترسی ندارند، زیرا مراقبت های دندانپزشکی از مراقبت های بهداشتی مجزا هستند. بنابراین، سلامت خوب دهان و دندان و انجام خوب کارهای بهداشتی دهان و دندان ضروری است.

احتمالاً اخیراً چیزهای زیادی درباره سلامت روده شنیده اید، زیرا یکی از آخرین پیچیدگی های سلامتی است. خوب، دقیقاً مانند روده، دهان اکوسیستم باکتری های خاص خود را دارد که تحت عنوان میکروبیوم دهانی شناخته می شود. به طور خلاصه، پروبیوتیک های خوراکی سلامت میکروبیوم دهان را بهبود می بخشند و به حفظ تعادل باکتری های خوب آن کمک می کنند.

بیایید در مورد باکتری های دهان صحبت کنیم.

میلیاردها باکتری وجود دارند که دهان شما را خانه خود می دانند. آنها از مکان های مختلف آمده اند. زمانی که شما به دنیا آمده اید، آنها شروع به ایجاد اجتماع کرده اند، و پس از آن، در طول زندگی شما تعداد بیشتری به آنها اضافه شه است- که با هر لیوان آبی که شما می نوشید یا هر بار که کسی را می بوسید، وارد دستگاه گوارش می شوند.

همه آنها داخل دهان شما ریشه نمی کنند – برخی از آنها به سادگی از آن عبور می کنند- اما تعداد زیادی از آنها تصمیم می گیرند که به طور نامحدود داخل دهان شما اردو بزنند.

این باکتری ها بیش از 700 گونه مختلف باکتری های دهان را تشکیل می دهند، و در کنار هم میکروبیوم دهانی شما را تشکیل می دهند. باکتری های سالم از دهان شما محافظت می کنند و به مبارزه با پوسیدگی دندان ها کمک می کنند، اما باکتری های مضر می توانند باعث ایجاد حفره و بیماری لثه شوند. همه این باکتری ها در کنار هم بیوفیلم شما را تشکیل می دهند، که عموماً تحت عنوان پلاک دندان شناخته می شود.

هنگامی که دهان سالمی دارید، باکتری های شما به صورت هماهنگ زندگی می کنند، اما اگر رژیم غذایی ضعیف، بهداشت دهان و دندان نامناسب، یا سایر مشکلات سلامتی و خود ایمنی داشته باشید، این تعادل مختل می شود و باکتری های مضر می توانند شروع به کار کنند.

این زمانی است که در صورت عدم درمان می تواند اتفاقات بد بی شماری برای شما رخ دهند، از جمله بوی بد دهان، پوسیدگی و از دست رفتن دندان ها.

ارتباط بین میکروبیوم های روده و دهان

باکتری های دهانی می توانند به سمت بیوم معده حرکت کنند- حتماً حدس زده اید چگونه- از طریق بزاق. بزاق یک روش حیاتی انتقال باکتری های دهان است. این باکتری ها که به راحتی منتقل می شوند، وارد بزاق شما می شوند و به این ترتیب در روده شما منتشر می شوند.

خوشبختانه، روده دارای اسید معده است که به عنوان یک مانع عمل می کند، اما برخی از باکتری های بد مانند پورفیروموناس ژنژیوالیس Porphyromonas gingivalis به اسید مقاوم هستند. این باکتری دهانی مسئول بیماری لثه است و همچنین می تواند باعث اختلالات روده ای ناشی از باکتری ها (کاهش تعداد و تعادل نرمال فلورهای روده و غلبه باکتری های بیماری زا بر باکتری های مفید) یا عدم تعادل در میکروبیوم روده شوند.

وقتی این اتفاق رخ دهد، انواع مختلفی از تأثیرات منفی بالقوه برای سلامت وجود دارند، از جمله:

  • چاقی
  • دیابت نوع 2
  • روماتیسم مفصلی
  • سرطان پانکراس
  • سرطان معده- روده ای
  • بیماری آلزایمر
  • … و، متأسفانه، موارد بیشتر.
بهترین مکمل ها برای سلامت دهان

بهترین مکمل ها برای سلامت دهان

سلامت دهان و دندان شما چگونه روی سلامت عمومی شما تأثیر می گذارد؟

دهان شما دروازه ای رو به سوی بقیه بدن است. اگر دهان شما سالم نباشد، این احتمالاً روی سلامت عمومی شما تأثیر می گذارد. باکتری های بدی که داخل دهان شما رشد می کنند می توانند به عروق خونی شما منتقل شوند و به بقیه بدن منتقل شوند. دهان و دندان های سالم به معنای بدن سالم هستند.

در حقیقت، میکروبیوم دهانی شما حتی می تواند ریه های شما را نیز تحت تأثیر قرار دهد. بهداشت بد دهان و دندان و عدم مراجعه به دندانپزشک می تواند خطر ابتلا به ذات الریه را افزایش دهد. این نشان دهنده این است که باکتری های بد دهان ممکن است ارتباطی بین بیماری های دهان و ریه باشند.

در همین راستا، بیماری پریودنتال با بیماری های قلبی عروقی نیز مرتبط است- هر چیزی از سکته مغزی گرفته تا فشار خون بالا. در دهه 1990 مشخص شد که هم پوسیدگی دندان و هم پریودنتیت می توانند منجر به از دست رفتن دندان ها شوند، گرچه تأثیر بیماری لثه روی خطر سکته مغزی بسیار بیشتر بود- 400% بیشتر.

در حقیقت، بسیاری از مشکلات سلامت و بیماری های دیگر وجود دارند که می توانند به میکروبیوم ناسالم دهان ارتباط داده شوند، از جمله مشکلات مربوط به بارداری، آرتریت روماتوئید، دیابت و حتی آلزایمر.

آیا پروبیوتیک هایی که برای سلامت دهان و دندان مفید هستند، همان پروبیوتیک های مفید برای روده هستند؟

خیر. پروبیوتیک هایی که برای دندان ها مفید هستند و پروبیوتیک هایی که برای روده مفید هستند یکسان نیستند. در هر یک از آنها ارگانیسم های مختلفی وجود دارد، که مقداری با هم همپوشانی دارند، و بهترین روش اتقال برای هر یک نیز متفاوت است.

به عبارت ساده، پروبیوتیک های روده حاوی دسته ای از باکتری ها هستند که به طور طبیعی در روده رشد می کنند. و پروبیوتیک های خوراکی حاوی دسته ای از باکتری ها هستند که به طور طبیعی داخل دهان رشد می کنند.

کاربردهای پروبیوتیک های خوراکی

پروبیوتیک های دندانی یا پروبیوتیک هایی که برای سلامت دندان ها مفید هستند، یک مجموعه کامل از فواید را ارائه می دهند، از جمله بهبود بوی بد دهان، ارتقاء سلامت لثه، و جلوگیری از تشکیل پلاک و حفره های دندانی. بیایید نگاهی دقیق تر به نحوه عملکرد این ماده بیندازیم.

پروبیوتیک های خوراکی برای بوی بد دهان

برای کسانی که با بوی بد دهان دست و پنجه نرم می کنند خبرهای خوبی وجود دارد زیرا نشان داده شده است که پروبیوتیک ها راهی موفق برای مبارزه با بوی بد دهان هستند.

تقریباً 90% موارد بوی بد دهان ناشی از پریودنتیت هستند. پروبیوتیک هایی که به حفظ سلامت لثه کمک می کنند می توانند به مبارزه با بوی بد دهان که در اثر عوامل بیماری زا ایجاد می شود، کمک کند. آنها همچنین می توانند به ارتقاء … سالم زبان کمک کنند، به خصوص در مناطقی از زبان که دسترسی به آنها دشوار است، جایی که پاپیلاها تمایل بیشتری به میزبانی باکتری های بیشتری دارند که باعث بروز بوی بد می شوند. با این حال، گونه های پروبیوتیکی که هدف خود را انباشته شدن و تشکیل اجتماع روی بافت های پریودنتال قرار می دهند، ممکن است برای تشکیل اجتماع روی زبان تلاش کنند تا بتوانند شاهد تأثیر مثبت روی بوی بد دهان باشند. در اصل، گونه هایی که به طور معمول روی زبان زندگی می کنند، از آنهایی که روی لثه ها زندگی می کنند متمایز هستند.

همانطور که در یک مطالعه نشان داده شده است، یکی از سویه هایی که نشان داده شده است به رفع بوی بد دهان کمک می کند، استرپتوکوک سالیواریوس کا 12 (Streptococcus salivarius K12) است که در آن افراد یک رژیم 3 روزه استفاده از دهانشویه کلرهگزیدین و قرص های خوراکی زیر زبانی پروبیوتیکی حاوی باکتری یا دارونما را دریافت کردند. 85% از افراد گروه تحت درمان، شاهد کاهش قابل توجه بوی بد دهان بودند و تنها 30% از افراد گروهی که دارونما دریافت کرده بودند شاهد این تغییر نبودند.

نویسندگان این مطالعه خاطرنشان می کنند که، گرچه این نتایج امیدوار کننده هستند، اما هنوز موانعی برای یافتن راه بهینه برای مصرف پروبیوتیک های خوراکی برای سلامت دهان وجود دارد زیرا این سویه ها در چسبیدن به زبان مشکل دارند. این باعث می شود اثر کردن آنها دشوارتر شود، بنابراین مطالعات بیشتری برای توسعه پروبیوتیک ها، بویژه برای این منظور، نیاز است.

بهترین مکمل ها برای سلامت دهان

بهترین مکمل ها برای سلامت دهان

پروبیوتیک های دندانپزشکی برای بیماری لثه و ژنژیویت

درمان با پروبیوتیک همراه با درمان لثه، در مقایسه با درمان های بالینی به تنهایی، نتایج بهتری در بر داشتند. با این حال، جنبه های مختلفی برای درمان با پروبیوتیک وجود دارد که قبل از شروع کار باید مد نظر گیرند، از جمله خطرات احتمالی تجویز گونه های پروبیوتیک برای افرادی که نقص ایمنی دارند.

یکی از گروه های گونه های مفید باکتری های داخل دهان، نوعی لاکتوباسیل lactobacilli است. آنها در برابر انواع مختلف باکتری های بد مبارزه می کنند و به حفظ تعادل سالم میکروبیوم داخل دهان کمک می کنند. در یک مطالعه، به 59 بیمار مبتلا به ژنژیویت در روز دو فرمولاسیون لاکتوباسیل ریتوری Lactobacillus reuteri یا یک دارونما داده شد.

سطوح ژنژیویت و پلاک در ابتدا و پایان آزمایش اندازه گیری شدند. در انتهای مطالعه، کاهش قابل توجهی در  شاخص ژنژیویت در بین گروه هایی که لاکتوباسیلوس را دریافت کرده بودند مشاهده شد، اما گروه دارو نما هیچ تغییری مشاهده نکردند.

بنابراین لاکتوباسیلوس ریتوری طور مؤثری ژنژیویت و پلاک را در این بیماران کاهش می دهد. به همین ترتیب، لاکتوباسیلوس رامنوسوس Lactobacillus rhamnosus اثرات مثبتی روی سلامت لثه ها نشان دادند.

پروبیوتیک های خوراکی برای پیشگیری از بروز حفره های دندانی

برخی از باکتری ها در بیوفیلم دهانی وجود دارند که قادر به تعدیل pH هستند و به جلوگیری از پیشرفت پوسیدگی کمک می کنند. گونه های لاکتوباسیلوس رامنوسوس Lactobacillus rhamnosus، لاکتوباسیلوس کازی L. casei، لاکتوباسیلوس ریتوری، و باکتریوم دو بخشی Bifidobacterium به طور بالقوه می توانند روی ایجاد اجتماع باکتری های ایجاد کننده حفره تأثیر بگذارند. در مطالعه انجام شده توسط انجمن میکروبیولوژی آمریکا، سویه A12 استرپتوکوک را تحت تجزیه و تحلیل قرار داد. در این آزمایش مهار رشد پاتوژن استرپتوکوکوس موتانس پوسیدگی دندان مورد بررسی قرار گرفت.

نتیجه گیری این مطالعه این بود که این گونه  A12، و سایر گونه های مانند آن، ممکن است در ارتقاء سلامت پایدار بیوفیلم دهان با حفظ سطوحpH  سالم پلاک و بازدارندگی رشد پاتوژن های پوسیدگی بسیار مهم باشد.

پروبیوتیک های مفید برای دندان ها، راهی برای پیشگیری از تشکیل پلاک

پروبیوتیک ها می توانند به پیشگیری از تشکیل پلاک کمک کنند. همان مطالعه که در بالا ذکر شد، مانند پیشگیری از ایجاد حفره، در مورد امکان پیشگیری از تشکیل پلاک نیز صحبت کرده است، زیرا گونه باکتریایی استرپتوکوکوس A12  از رشد و درجه بیماری زایی پاتوژن پوسیدگی استرپتوکوک موتانس جلوگیری می کند.

این پاتوژن قند را به اسید لاکتیک تبدیل می کند، و محیطی با pH اندک (اسیدی تر) ایجاد می کند، که منجر به بروز خطر بیشتر برای پلاک می شود، و در صورت عدم درمان به حفره تبدیل می شود.

بهترین مکمل ها برای سلامت دهان

بهترین مکمل ها برای سلامت دهان

آیا پروبیوتیک های خوراکی واقعاً برای دندان ها مفید هستند؟

بله، این همان چیزی است که داده های اولیه می گویند. مطالعه پروبیوتیک های خوراکی و سلامت دهان و دندان یک زمینه نسبتاً جدید در پزشکی دهان است، اما داده های یافته در مطالعات اولیه امیدوار کننده هستند.

شرکت کنندگان در طول کارآزمایی های مختلف پس از مصرف برخی از گونه های خاص باکتری ها، بهبود سلامت دهان و دندان ها را نشان دادند. پزشکانی که در مطالعات ذکر شده در بالا شرکت کرده اند هشدار می دهند، گرچه نتایج دلگرم کننده هستند، اما مطالعات بیشتری نیاز خواهند بود.

عوارض جانبی پروبیوتیک های خوراکی

در چند روز نخست مصرف پروبیوتیک برای سلامت دندان ها، ممکن است درد معده، نفخ یا اسهال را تجربه کنید. اما، پروبیوتیک ها باکتری هایی هستند که از قبل در بدن شما زندگی می کنند و به طور کلی مصرف آنها برای پشتیبانی از سلامت این باکتری ها بی خطر است.

با این حال، شما نباید بیشتر از مقداری که دستور داده شده مصرف کنید، و قبل از شروع هر رژیم باید با پزشک خود صحبت کنید. در صورت بالا بودن خطر ابتلا به عفونت باید از مصرف آنها خودداری کنید، کودکان، سالمندان، و زنان باردار همیشه باید ابتدا با پزشک خود صحبت کنند.

بهترین پروبیوتیک های خوراکی

از آنجا که پروبیوتیک هایی که برای سلامت دهان و دندان ها مفید هستند، مکمل های غذایی هستند، شما می توانید آنها را به صورت بدون نسخه و بصورت آنلاین خریداری کنید. همچنین به این معنا است که نیاز نیست تحت همان آزمایشات دقیقی قرار بگیرند که داروهایی که برای فروش در بازار وجود دارند، باید روی آنها انجام شود.

مهم است که برندی را انتخاب کنید که تحقیقات دقیق انجام دهد و شهرت خوبی داشته باشد. در بررسی های پروبیوتیک های مفید برای دندان ها ما به معرفی مواد تشکیل دهنده خوب برای قرار گرفتن در دسته پروبیوتیک های خوب خواهیم پرداخت.

پروبیوتیک ها به طور جدی برای دندان ها مورد آزمایش قرار گرفته اند. آنها همچنین غیر GMO ، برخی مخصوص گیاهخواران و فاقد سویا، گلوتن، آجیل، مواد نگهدارنده، قند، تخم مرغ و رنگ ها و طعم دهنده های مصنوعی هستند.

برای مصرف آنها، شما بعد از مسواک زدن یا بعد از استفاده از دهانشویه، به سادگی یک قرص را می جوید. بعد از جویدن دهان را آب نکشید. بهترین زمان برای مصرف یک قرص پروبیوتیک قبل از خواب است.

لازم نیست نگران هرگونه مزه عجیب باشید زیرا این قرص ها دارای طعم دلپذیر توت و انار هستند، که به طور طبیعی با عصاره برگ استویا شیرین شده اند.

برخی تولید کنندگان پروبیوتیک های خوراکی را برای کودکان و نوجوانان تولید می کند، که برای حمایت از سینوس و سلامت دهان و دندان در کودکان طراحی شده است. مطالعات بالینی نشان داده اند که این پروبیوتیک ها می توانند به کاهش عفونت های گوش، بینی و حلق در کودکان کمک کنند.

برخی از پروبیوتیک هایی که برای دهان و دندان ها مفید هستند، حاوی پروبیوتیک های BlIS K12 و BLIS M18 هستند و با استفاده از اصول دندانپزشکی جامع مورد بررسی قرار گرفته اند.

برخی پروبیوتیک ها حاوی مواد طبیعی، و فاقد قند و لاکتوز هستند و هیچ طعم مصنوعی ندارند. با این مکمل های پروبیوتیک خوراکی می توان با بوی بد دهان، بیماری لثه، خونریزی لثه، برفک دهان، ژنژیویت، پلاک، حفره، و خشکی دهان مبارزه کرد. این نوع پروبیوتیک ها برای دهان حاوی مواد معدنی هستند که معدنی سازی مجدد دندان ها را حمایت می کنند.

برخی پروبیوتیک های خوراکی دارای فرمول ملایم هستند، به همین دلیل برای بزرگسالان و کودکان مناسب هستند و می توانند به حمایت از سلامت دستگاه تنفسی فوقانی، لوزه ها، گوش ها، بینی، گلو، و روده کمک کنند.

از جمله پرکاربردترین مواد برای تولید پروبیوتیک های خوراکی عبارتند از:

  1. Plantarum ، L. Rhamnosus ، S. Salivarius K12، L. Paracasei، L. Reuteri ، L. Sakei ،
  2. Acidophilus، S. Thermophilus
  • ایزومالت
  • اینولین
  • عطر و طعم انار طبیعی
  • عطر و طعم گیلاس طبیعی
  • عطر و طعم نعناع طبیعی
  • اسید استریک
  • دی کلسیم فسفات
  • اسید مالیک
  • عصاره برگ استویا
  • سلولز های میکروکریستالی
  • استویا
  • طعم طبیعی نیزه
  • گلیسیریل بهنات

نتیجه گیری

پروبیوتیک های خوراکی مکمل هایی هستند که می توانید برای بهبود و حفظ سلامت میکروبیوم دهانی خود استفاده کنید. به عبارت دیگر، آنها به شما کمک می کنند تا اجتماع باکتری های داخل دهان خود را در حالت تعادل حفظ کنید.

دهان ما حاوی باکتری های خوب و بد است، و گاهی اوقات، تعداد باکتری های بد می تواند از تعداد باکتری های خوب بیشتر شود، و باعث ایجاد مشکلاتی مانند بوی بد دهان، پوسیدگی و پریودنتیت شود. پروبیوتیک های خوراکی حاوی گونه های باکتری های خوب هستند که از قبل داخل دهان شما وجود دارند تا به تشویق رشد و سلامت آن باکتری های خوب کمک کنند.

مطالعات نشان داده اند افرادی که از پروبیوتیک های خوراکی استفاده می کنند، در نواحی مانند سلامت لثه و بوی بد دهان می توانند شاهد بهبودهایی باشند، بنابراین اگر می خواهید به بهبود سلامت دهان و دندان های خود کمک بیشتری کنید، ممکن است بخواهید در مورد شروع استفاده از پروبیوتیک های خوراکی با پزشک یا دندانپزشک خود صحبت کنید.

علاوه بر این، می توانید آنها را به صورت آنلاین و بدون نسخه خریداری کنید، زیرا آنها برای اکثر افراد در دوز توصیه شده ایمن هستند.

پرسش های متداول در مورد پروبیوتیک های خوراکی

آیا پروبیوتیک های خوراکی عمل می کنند؟

مطالعات اولیه حاکی از مثبت بودن پاسخ این پرسش هستند. نشان داده شده است که پروبیوتیک های خوراکی باعث افزایش سلامت لثه ها، کاهش پلاک و تازه شدن بوی دهان می شوند. آنها این کار را با تشویق رشد باکتری های خوب انجام می دهند. این به حفظ تعادل در میکروبیوم شما کمک می کند و pH را متعادل می سازد.

بهترین پروبیوتیک ها برای سلامت دهان و دندان کدامند؟

پروبیوتیک هایی که باید به دنبال آنها باشید عبارتند از لاکتوباسیلوس پاراکازی Lactobacillus paracasei، لاکتوباسیلوس پلنتاروم Lactobacillus plantarum، لاکتوباسیلوس رامنوسوس Lactobacillus rhamnosus، استرپتوکوکوس سالیواروس Streptococcus salivarius گونه های K2 و M18.

بهترین پروبیوتیک های خوراکی برای بوی بد دهان کدامند؟

بهترین گونه های پروبیوتیک برای مبارزه با پاتوژن هایی که باعث بوی بد دهان می شوند عبارتند از لاکتوباسیلوس روتری Lactobacillus reuteri، لاکتوباسیلوس سالیواروس L. salivarius، لاکتوباسیلوس پاراکازی L. paracasei، لاکتوباسیلوس ساکی L. sakei، و استرپتوکوکوس سالیواروس کا 12 Streptococcus salivarius K12.

آیا دندانپزشکان پروبیوتیک ها را توصیه می کنند؟

بسیاری از دندانپزشکان، طی مطالعات اولیه پروبیوتیک های خوراکی، نتایج مثبت را در بیماران تشخیص می دهند. و بسیاری از دندانپزشکان پروبیوتیک های خوراکی را به عنوان راهی برای تکمیل یک روتین صحیح مراقبت از دهان و دندان ها توصیه می کنند.

با این حال، برخی از دندانپزشکان هشدار می دهند که، از آنجا که پروبیوتیک ها مکمل های غذایی هستند و تحت استانداردهای مشابه داروها قرار نمی گیرند، ممکن است حصول اطمینان از تهیه یک محصول مؤثر دشوار باشد. اگر تصمیم دارید پروبیوتیک های خوراکی خریداری کنید، به دنبال توصیه های دندانپزشکان باشید، یا یک برند شناخته شده و قابل اعتماد را انتخاب کنید.

اگر دندان از دست رفته دارید، اما ایمپلنت های دندانی معمولی گزینه شدنی برای شما نیستند، مینی ایمپلنت های دندانی ممکن است راه حل خوبی برای شما باشند.

قرار دادن یک جایگزین برای دندان های از دست رفته مهم است، نه صرفاً برای دلایل زیبایی، بلکه همچنین برای سلامت دهان و دندان. بیشتر احتمال دارد که دندانپزشک ایمپلنت ها را نسبت به سایر گزینه های جایگزین دندان ترجیح دهد، زیرا آنها گزینه ای هستند که بیشترین شباهت را به دندان های طبیعی دارند.

اما استخوان فک همه افراد برای دریافت ایمپلنت های سنتی به اندازه کافی قوی نیست. این جایی است که مینی ایمپلنت های دندانی (MDIها) وارد می شوند.

اگر علاقه مند به کسب اطلاعات بیشتر در مورد MDIها هستید، این مقاله آنها را در اختیار شما قرار خواهد داد. به خواندن آن ادامه دهید تا همه چیز راجع به آنها بدانید، از جمله:

  • چه کسی می تواند آنها را داشته باشد.
  • چقدر هزینه دارند.
  • فرایند دریافت آنها چگونه است؟
  • آیا آنها برای شما مناسب هستند؟

امیدواریم که این راهنمای دقیق در زمینه  مینی ایمپلنت های دندانی به شما کمک کند تا در مورد سلامت دهان خود درست تصمیم بگیرید!

مینی ایمپلنت دندانی چیست؟

مینی ایمپلنت های دندان نوع ایمپلنت هستند که اغلب در فک پایین برای تثبیت دندان های جایگزین، اغلب پروتز ها، استفاده می شوند. طراحی آنها دارای دو بخش است- یک پست تیتانیومی با یک توپ روی سر آن. سپس روکش ها به صورت امن روی توپ قرار می گیرند و با یک O- رینگ (حلقه) لاستیکی بیشتر محافظت می شود. مینی ایمپلنت های دندانی می توانند از 8/1 تا 3/3 میلی متر قطر و از 10 تا 15 میلی متر طول داشته باشند.

مینی ایمپلنت های دندانی

مینی ایمپلنت های دندانی

مقایسه ایمپلنت های کوچک دندانی در برابر ایمپلنت های دندانی معمولی

مینی ایمپلنت های دندانی به علت اندازه و طراحی آنها، با ایمپلنت های معمولی متفاوت هستند. مینی ایمپلنت های دندانی در مقایسه با ایمپلنت های دندانی استاندارد کوچکتر هستند. قطر ایمپلنت های معمولی 4/3 تا 8/5 میلی متر است، در حالی که اکثر مینی ایمپلنت های دندانی کمتر از 3/3 میلی متر قطر دارند.

همچنین، مینی ایمپلنت های دندانی در مقایسه با نوع استاندارد، طراحی ساده تری دارند. در حالی که ایمپلنت های سنتی ها با یک پست طراحی شده اند که اباتمنتی به آن متصل شده است، که سپس روکش به آن متصل می شود، مینی ایمپلنت های دندانی شامل یک پست با یک توپ در یک سمت هستند و یک حلقه لاستیکی که روکش را نگه می دارد.

مینی ایمپلنت های دندانی کمی متفاوت از پسر عموی استاندارد خود هستند.

یکی دیگر از تفاوت های اصلی این دو این است که مینی ایمپلنت های دندانی هنگامی که داخل استخوان قرار می گیرند از سطح لثه بالاتر قرار می گیرند، و ایمپلنت های معمولی زیر لثه قرار می گیرند.

از دندانپزشک بپرسید: تفاوت بین مینی ایمپلنت دندانی و ایمپلنت های طبیعی چیست؟

بزرگترین تفاوت بین ایمپلنت های دندانی کوچک و ایمپلنت های دندانی با اندازه کامل، تا میزان زیادی، روش استفاده از آنها است. ایمپلنت های مینی تمایل دارند که در سناریوهای خاص استفاده شوند که در آنها استخوان فک بیمار جای کافی برای ایمپلنت کامل ندارد یا اگر بیماری خاص دهان و دندان وجود داشته باشد.

یک نکته مهم که هنگام در نظر گرفتن یک مینی ایمپلنت در مقابل ایمپلنت با اندازه کامل باید مورد توجه قرار گیرد: امکان جذب صحیح فشار ناشی از جویدن توسط ایمپلنت- اگر ایمپلنت به اندازه کافی قوی نباشد، می تواند شکست بخورد، مانند مینی ایمپلنت هایی که در محلی قرار می گیرند که فشار بالای جویدن به آنها وارد می شود (به عنوان مثال، عقب دهان).

یک گزینه ایده آل برای دریافت مینی ایمپلنت های دندانی می تواند بیماری باشد که در محلی نیاز به ایمپلنت دارد که فشار زیاد ناشی از جویدن وارد نمی شود، یا برای کسانی که فضای کافی برای ایمپلنت کامل ندارند. در برخی موارد، بیمارانی می بینیم که ترجیح می دهند از مینی ایمپلنت های دندانی برای حمایت از پروتزهای موجود خود استفاده کنند ، یا افرادی که گزینه ایده آل برای جراحی گسترده دهان نیستند.

چه کسی می تواند مینی ایمپلنت دندانی داشته باشد؟

ایمپلنت های معمولی به مقدار مشخصی از استحکام و تراکم استخوان نیاز دارند تا در دراز مدت با موفقیت قرار بگیرند.

مشکل این نوع ایمپلنت ها این است که وقتی یک دندان از دست رفته دارید، استخوان در نتیجه عدم استفاده یا تروما می تواند تحلیل برود و این منجر به باریک شدن تیغه استخوان آلوئولار می شود. ایمپلنت های استاندارد به حداقل 6 میلی متر عرض نیاز دارند تا موفق باشند، اما اگر شما تخریب استخوان را تجربه کرده اید، ممکن است شرایط لازم را نداشته باشید.

از آنجا که ایمپلنت ها در حال حاضر بهترین راه برای جایگزینی این مرواریدهای درخشان هستند، دندانپزشک شما ممکن است توصیه کند که به جای آن مینی ایمپلنت های دندانی را دریافت کنید، که می تواند در یک تیغه استخوانی باریک تر قرار گیرد. با این حال، یک تیغه باریک تنها دلیل نیست که ممکن است دندانپزشک شما مینی ایمپلنت های دندانی را به جای ایمپلنت های معمولی توصیه کند.

ایمپلنت های کوچک می توانند برای موارد زیر استفاده شوند:

  • نگه داشتن اوردنچر، زمانی که قرار دادن ایمپلنت استاندارد ممکن نیست.
  • بازسازی لبخند بیمارانی که آناتومی دهان آنها به صورت محدود امکان قرار دادن پروتز را دارد.
  • جایگزینی دندان در بیمارانی که نمی توانند هزینه ایمپلنت های معمولی را تقبل کنند.
  • جایگزینی دندان برای بیمارانی که تمایلی به انجام جراحی های متداول ایمپلنت های دندانی ندارند.
مینی ایمپلنت های دندانی

مینی ایمپلنت های دندانی

آیا مینی ایمپلنت دائمی است؟

مینی ایمپلنت دندانی یک گزینه دائمی برای جایگزینی یک دندان از دست رفته است. با این حال، ممکن است آنها به اندازه ایمپلنت های معمولی دوام نداشته باشند. علت این است که تحمل نیروی بایت توسط آنها کمتر است، بنابراین بیشتر احتمال دارد که آنها با استفاده مستمر بشکنند.

سایر عوامل کلی که تعیین خواهند کرد که مینی ایمپلنت دندانی شما چه مدت دوام خواهد داشت، عبارتند از:

  • سیگاری بودن.
  • مراقبت ضعیف از ایمپلنت.
  • سوء مصرف الکل یا مواد مخدر.
  • داشتن پوکی استخوان.

فرایند کاشت مینی ایمپلنت های دندانی

قبل از اینکه بتوان تصمیم گرفت که آیا بیمار می تواند مینی ایمپلنت های دندانی را دریافت کند، و اینکه آیا این فرایند قابل انجام است، باید یک عکس رادیوگرافی پانورامیک با اشعه ایکس و گاهی اوقات یک اسکن CT پرتو مخروطی گرفته شود، بویژه در مواردی که تیغه استخوان فک بیمار فوق العاده باریک باشد.

پس از آنکه مشخص شد که بیمار برای درمان با مینی ایمپلنت های دندانی مناسب است، زمان آن رسیده است که برای این فرایند اقدام شود.

فرایند قرار دادن مینی ایمپلنت های دندانی یک جراحی حداقل تهاجمی محسوب می شود. یک فرایند عادی کاشت مینی ایمپلنت دندانی، که در آن چهار مینی ایمپلنت دندانی در قوس دندانی پایین بیمار قرار می گیرند، معمولاً حدود یک ساعت طول می کشد و یک فرایند ایمپلنت دندانی یک روزه در نظر گرفته می شود. مراحل کلی برای فرایند قرار دادن به شرح زیر هستند:

  • بی حسی تزریق می شود.
  • حفره هایی داخل استخوان، در محل های قرار دادن MDI ها ایجاد می شوند.
  • هر MDI در جای خود پیچ و سفت می شود.
  • پروتز در مقابل MDI ها اندازه گیری می شود تا محل حفره تعیین شود.
  • سپس آنها به لابراتوار ارسال می شوند تا حفره ها برای نصب اوردنچرها ایجاد شوند.

پس از ایجاد اصلاحات لازم روی پروتز مصنوعی در لابراتوار برای قرار گیری روی MDIها، بیمار مجدداً باز می گردد و پروتز خود را دریافت می کند. از نظر تئوری، پس از آن، این ابزار باید برای یک عمر قابل استفاده باشد.

مزایای مینی ایمپلنت های دندانی

دقیقاً مانند هر گزینه درمانی دیگری برای جایگزینی دندان های از دست رفته، مینی ایمپلنت ها جوانب مثبت و منفی خود را دارند. برخی از مزایای آنها عبارتند از:

  • این فرایند شامل جراحی فلپ پیچیده ای نیست.
  • این فرایند کمتر تهاجمی است.
  • پس از فرایند، زمان بهبود کوتاه تری لازم است.
  • قبل از فرایند، پیوند استخوان نیاز نیست.
  • بهبود پس از فرایند آسان تر است.
  • تحلیل استخوان را کند می کند و از فرو ریختن صورت جلوگیری می کند.
  • مقرون به صرفه تر است.

مشکلات مینی ایمپلنت های دندانی

گرچه MDI ها بعد از ایمپلنت های معمولی بهترین گزینه برای جایگزینی دندان ها هستند ، اما هنوز مشکلات خود را دارند. این مشکلات می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • شکستگی پیچ در هنگام قرار دادن.
  • شکست پیچ به علت سن، سیگار کشیدن، بهداشت دهان و دندان، ضخامت استخوان، روش قرار دادن و غیره.
  • نیاز به چند ایمپلنت.
  • شواهد علمی محدود در مورد بقا در طولانی مدت.

در مورد هر گونه نگرانی که در مورد عوارض آنها دارید، با دندانپزشک خود صحبت کنید.

مینی ایمپلنت های دندانی

مینی ایمپلنت های دندانی

هزینه مینی ایمپلنت های دندانی

مینی ایمپلنت های دندانی به طور متوسط بین 500 تا 1500 دلار ​​هزینه دارند. این را با هزینه یک ایمپلنت معمولی مقایسه کنید، که بین 1500 تا 6000 دلار است، و می توانید ببینید که چرا مینی ایمپلنت های دندانی علیرغم عوارض احتمالی، قیمت آنها برای بسیاری از بیماران بسیار جذاب است. در صورتی که ایمپلنت های متعددی نیاز باشد، صرفه جویی در هزینه ها می تواند به ده ها هزار دلار برسد.

تجربه بیمار از مینی ایمپلنت های دندانی

“همه چیز راحت است”

این تجربه یکی از بیمارانی است که دو هفته است که مینی ایمپلنت های دندانی خود را دریافت کرده است. او هنوز هم در حال عادت کردن به آنها است و به خوبی در مورد برخی مواردی توضیح می دهد که ممکن است قبل از انجام این فرایند به آنها فکر نکنید. اصولاً، چقدر عجیب و غریب است زمانی که شما چنین تغییر شدیدی را در ظاهر خود تجربه کنید.

او معتقد است که اکنون مجبور نیست از چسب استفاده کند، او می تواند مزه غذا را بهتر درک کند و راحتی او کلاً بیشتر است.

نتیجه گیری

هنگام پر کردن فواصل خالی وسط لبخند خود، خوب است که گزینه های خود را بشناسید و برای برخی از بیماران، ممکن است مینی ایمپلنت های دندانی بهترین گزینه باشند. اگر به دلیل هزینه، فضای موجود یا سلامت استخوان، با جایگزین کردن ایمپلنت های معمولی نمی توانید صاحب دندان های مرواریدی شوید، شما باید آنها را در نظر بگیرید.

داده های چندان زیادی در مورد طول عمر و موفقیت این ایمپلنت ها به اندازه ایمپلنت های معمولی وجود ندارد، اما به طور کلی تصور می شود که اگر بتوانید ایمپلنت های استاندارد را دریافت کنید، قطعاً آنها گزینه بهتری هستند.

با این حال، به احتمال زیاد، اگر دندانپزشک شما موافقت کند که بین مینی ایمپلنت های دندانی و گزینه های دیگر مانند پروتزها، بریج های دندانی، یا عدم قرار دادن جایگزین برای آنها حق انتخاب دارید، مینی ایمپلنت ها بهترین راه هستند.

نگاهی به جدول زیر داشته باشید که خلاصه ای از جوانب مثبت و منفی مینی ایمپلنت های دندانی است، و از دندانپزشک خود بپرسید آیا آنها بهترین گزینه برای شما هستند.

مزایا معایب
ارزان تر از ایمپلنت های استاندارد هنوز هم گران محسوب می شوند
می توانند برای بیمارانی استفاده شوند که تخریب استخوان را تجربه کرده اند راحت تر از ایمپلنت های معمولی می توانند تحت فشار بشکنند
کاهش سرعت تخریب استخوان  
کمک به حفظ ساختار صورت  
بسیار اندک تهاجمی  

پرسش های متداول در مورد مینی ایمپلنت های دندانی

مینی ایمپلنت دندانی چه مدت دوام می آورد؟

طول عمر مینی ایمپلنت های دندانی به چگونگی مراقبت شما از آنها، سلامت استخوان و سلامت عمومی دهان و دندان های شما بستگی دارد. ایمپلنت های کوچک می توانند در موقعیت های موقت یا دائمی استفاده شوند. با این حال، آنها نسبت به ایمپلنت های معمولی بیشتر مستعد شکسته شدن هستند، که در این صورت باید تعویض شوند.

چقدر طول می کشد تا مینی ایمپلنت های دندانی بهبود یابند؟

بدن هر فرد با بدن فرد دیگر متفاوت است و مدت زمانی که پس از دریافت ایمپلنت های کوچک نیاز دارید تا بهبود پیدا کنید، به تعدادی از عوامل، مانند سلامت عمومی و مشکلات شما در طول فرایند بستگی دارد.

با این وجود، هر گونه تورم ناشی از جراحی باید ظرف مدت 48 ساعت و در 7 روز کاهش یابد، لثه ها باید بیشتر بهبود یابند. با این حال، اگر ایمپلنت های متعدد برای شما کاشته شده باشد، زمان بهبودی ممکن است بیشتر طول بکشد.

تفاوت بین ایمپلنت دندانی و مینی ایمپلنت چیست؟

تفاوت بین ایمپلنت های دندانی و مینی ایمپلنت ها، طراحی، اندازه و شرایط استفاده از آنها است. مینی ایمپلنت ها کوچکتر هستند و معمولاً در بیمارانی استفاده می شوند که دچار تخریب استخوان شده اند.

  • اندازه: مینی ایمپلنت ها کمتر از 3/3 (و معمولاً کمتر از 3) میلی متر قطر دارند، در حالی که قطر یک ایمپلنت معمولی 4/3 تا 8/5 میلی متر است.
  • طراحی: مینی ایمپلنت ها از یک پست با یک توپ کوچک روی آن تشکیل شده اند، جایی که دندان مصنوعی متصل می شود. سپس یک حلقه لاستیکی آن را در جای خود نگه می دارد. یک پروتز معمولی از یک پست با یک اباتمنت متصل به آن تشکیل است. سپس روکش به اباتمنت متصل می شود.
  • شرایط استفاده: مینی ایمپلنت ها عمدتاً برای بیمارانی استفاده می شوند که تحلیل استخوان را تجربه کرده اند و نمی توانند ایمپلنت های معمولی را دریافت کنند.

در این نوشته می خوانید:

آیا شما تاکنون به این موضوع فکر کرده اید که کدام روش برای مسواک زدن دندان ها، بهترین روش است؟ مسواک زدن دندان ها چیزی است که بسیاری از ما تا زمانی که به خاطر می آوریم آن را انجام داده ایم، اما اغلب بدون فکر کردن به روش صحیح انجام آن.

خوب، عالی است که حالا به فکر آن افتاده اید! تمیز نگه داشتن دندان ها بخش بسیار مهمی از حفظ سلامت خوب دهان و دندان است.

آیا شما می دانید که چند بار در روز باید دندان های خود را مسواک بزنید؟ آیا می دانید چگونه دندان های خود را به درستی مسواک بزنید؟

این راهنمای دقیق حاوی همه اطلاعاتی است که شما باید در مورد نحوه تمیز کردن دندان های خود بدانید. ما به برخی از متداول ترین پرسش ها در این زمینه پاسخ می دهیم، از جمله:

  • چه مدت باید دندان ها را مسواک زد؟
  • چند مرتبه باید دندان های خود را مسواک بزنید و چه زمان هایی از روز باید این کار انجام شود؟
  • قبل یا بعد از مسواک زدن باید دندان ها را نخ دندان کشید؟
  • پسبعد از مسواک زدن، باید دهان را آب کشی کرد؟
  • نحوه انتخاب بهترین محصولات برای روتین بهداشتی دهان و دندان
  • اشتباهات مسواک زدن دندان که باید از آنها اجتناب کرد

ممکن است شگفت زده شوید اگر متوجه شوید که شما در تمام این سال ها نمی دانستید که چگونه دندان های خود را کاملاً درست مسواک بزنید، اما ما امیدواریم که این راهنما به شما کمک کند یاد بگیرند که چگونه در منزل دندان های خود را تمیز کنید، تا همیشه بتوانید احساسی مانند بعد از تمیز کردن تخصصی توسط دندانپزشک داشته باشید.

بهداشت درست دهان و دندان

بهداشت درست دهان و دندان

پرسش های متداول در مورد نحوه درست مسواک زدن دندان ها

آیا می دانستید که فقط 53 درصد از افراد در سراسر دنیا دو مرتبه در روز دندان های خود را مسواک می زنند؟ اگر شما هم اینطور هستید، پس در جای مناسب قرار دارید.

ما قصد داریم با برخی پرسش های خاص شروع کنیم که مردم اغلب در مورد روش صحیح مسواک زدن دندان ها دارند. سپس، دستورالعمل گام به گام و دقیق نحوه مسواک زدن دندان ها را برای شما ارائه خواهیم داد، به دنبال آن برخی نکات دیگر برای سالم نگه داشتن دهان و دندان ها ذکر خواهند شد. البته دندانپزشک هم می تواند بهترین راه برای مسواک زدن دندان ها را به شما توصیه کند.

لطفاً توجه داشته باشید که این راهنما عمدتاً روی مسواک زدن دندان ها برای بزرگسالان تمرکز دارد. گرچه بسیاری از این اطلاعات در مورد کودکان نیز صدق می کنند، اما اگر می خواهید بررسی کنید که چگونه دندان های کودک خود را مسواک بزنید، توصیه می کنیم راهنمای مربوط به سلامت دهان و دندان کودکان را بخوانید.

همچنین توجه داشته باشید که دندانپزشک شما ممکن است با توجه به سلامت دهان شما توصیه هایی اندک متفاوت به شما بدهد. البته، شما همیشه باید آنچه دندانپزشک توصیه می کند را دنبال کنید.

خوب، بیایید نگاهی به برخی از پرسش های متداول در مورد مسواک زدن دندان ها بیندازیم.

چند مرتبه باید دندان ها را مسواک زد؟

شما باید حداقل دو مرتبه در روز دندان های خود را مسواک زد. برخی افراد دوست دارند سه مرتبه در روز یا حتی بیشتر مسواک بزنند. گرچه مسواک زدن بیش از حد دندان ها ممکن است ، اما این احتمالاً بیشتر به دلیل یک تکنیک بد مسواک زدن است تا مسواک زدن خیلی زیاد.

تنها نکته ای که می توان با اطمینان گفت این است که: تنها یک مرتبه مسواک زدن دندان ها در روز برای تمیز نگه داشتن آنها کافی نیست. با وجود این، 30 درصد از آمریکایی ها اعتراف می کنند که تنها یک مرتبه در روز مسواک می زنند. یک مرتبه مسواک زدن در روز زمان کافی برای خوردن و از بین بردن سطح دندان ها را به باکتری ها می دهد، به این معنی که احتمال بروز حفره های دندانی افزایش پیدا می کند.

چه زمانی باید دندان ها را مسواک زد؟

قبل از رفتن به رختخواب، و حداقل یک بار دیگر در طول روز، دندان های خود را مسواک بزنید. برای اکثر مردم، این زمان صبح خواهد بود. خوب است که بیشتر از این مسواک بزنید. به شرطی که بدانید چگونه دندان های خود را درست مسواک بزنید.

مهم است که قبل از خواب دندان های تمیزی داشته باشید، زیرا زمانی که خواب هستید، داخل دهان شما بزاق کمتری برای مبارزه با هر گونه باکتری که باقی می ماند وجود دارد. با این حال، 70 درصد از افرادی که تنها یک مرتبه در روز مسواک می زنند، می گویند این کار را صبح انجام می دهند، نه شب.

شما ممکن است شگفت زده شوید اگر بشنوید که بهترین زمان برای مسواک زدن دندان ها بلافاصله پس از غذا خوردن نیست- به خصوص اگر غذا یا نوشیدنی بسیار اسیدی یا شیرین خورده باشید. علت این است که قند و اسید مینای دندان را ضعیف می کنند، و ممکن است با مسواک زدن دندان های خود به آنها آسیب وارد کنید، زمانی که آنها به تازگی پوشش خود را از دست داده اند. در عوض، بلافاصله بعد از غذا خوردن، دهان خود را با آب بشویید و دندان ها را 30 دقیقه بعد مسواک بزنید.

دندان ها را باید قبل از صبحانه مسواک زد یا بعد از آن؟

شما دندان هایتان را قبل از صبحانه مسواک می زنید یا بعد از آن؟ به نظر می رسد تا زمانی که شما دو بار در روز مسواک می زنید، مهم نیست که شما قبل از صبحانه مسواک می زنید یا بعد از آن.

با این حال، همانطور که در بالا ذکر شد، اگر شما در مورد مسواک زدن پس از صبحانه فکر می کنید، ممکن است لازم باشد بعد از صبحانه خوردن و قبل از مسواک زدن کمی صبر کنید. علت این است که مواد غذایی و نوشیدنی های اسیدی مینای دندان ها را تضعیف می کنند، بنابراین اگر شما خیلی زود مسواک بزنید، ممکن است در نهایت مقداری از این مینای گرانبها را از بین ببرید.

بهداشت درست دهان و دندان

بهداشت درست دهان و دندان

چه مدت باید دندان ها را مسواک زد؟

دو تا سه دقیقه، زمان توصیه شده برای مسواک زدن دندان ها است. هر زمانی کمتر از این باعث می شود شما وقت کافی برای درست تمیز کردن همه سطوح دندان ها نداشته باشید، اما احتمالاً می توانید بیش از حد مسواک بزنید. مسواک زدن دندان ها برای مدت زمان طولانی تر، لزوماً چیز خوبی نیست، زیرا مسواک زدن زیاد ممکن است باعث آسیب به دندان ها و لثه ها شود.

اما واقعاً مهم است که روی آنچه در طول آن چند دقیقه انجام می دهید تمرکز کنید. یک روتین مسواک زدن برای خود داشته باشید- مانند نمونه ای که در زیر آمده است- و هر روز یک الگوی مشابه را دنبال کنید. اجازه ندهید حواستان پرت شود، در غیر این صورت، ممکن است پنج دقیقه را صرف مسواک زدن تنها چند دندان خواهید بدون آنکه حتی متوجه آن شوید.

اگر این اتفاق برای شما رخ دهد، ممکن است بخواهید به فکر یک مسواک برقی تایمر دار باشید. در این نوع مسواک ها از 40،000 ارتعاش صوتی در هر دقیقه برای زدودن پلاک از روی دندان ها استفاده می شود. بعلاوه معمولاً چند حالت مختلف تمیز کردن دارند، مثلاً یکی از آنها به سفید شدن اضافی دندان ها کمک می کند!

قبل از مسواک زدن باید نخ دندان بکشید یا بعد از آن؟

بر اساس انجمن دندانپزشکی آمریکا ADA، مهم نیست که قبل از مسواک زدن نخ بکشید یا بعد از آن، مهم انجام دادن آن است. در واقع ADA زمان ترجیحی خاصی از روز را مشخص نمی کند.

آنها به سادگی توصیه می کنند که شما زمانی را انتخاب کنید که برای شما نباشد چند دقیقه اضافی صرف نخ دندان کشیدن کنید و برای افراد مختلف زمان های مختلف مناسب است. به عنوان مثال، اگر می دانید قبل از رفتن به رختخواب خیلی خسته خواهید بود، پس سعی کنید آن را صبح یا بعد از ناهار انجام دهید.

در هر صورت، مهم این است که شما به طور منظم نخ دندان کشیدن را انجام دهید. اکثر افراد این کار را انجام نمی دهند.

آیا پس از مسواک زدن دندان ها باید دهان را آبکشی کرد؟

گرچه انجمن دندانپزشکی آمریکا نظر قطعی در مورد این موضوع اعلام نکرده است، مطالعات بین المللی حاکی از این هستند که بهتر است که پس از مسواک زدن، دهان را شستشو ندهید و یا تنها با مقدار اندکی آب شستشو دهید.

مطالعات انجام شده حاکی از این هستند که اگر بعد از مسواک زدن دهان را بشویید، فلوراید موجود در خمیر دندان که برای کمک به مبارزه با پوسیدگی و تقویت دندان ها درون آن وجود دارد را می شویید. تف کنید، اما شستشو ندهید، و فلوراید به مدت طولانی تری روی دندان های شما باقی می ماند.

آیا باید زبان خود را مسواک بزنید؟

تمیز کردن زبان به مبارزه با بوی بد دهان و کاهش باکتری های داخل دهان کمک می کند. شما می توانید تمیز کردن زبان خود را با استفاده از مسواک و یا یک اسکراب زبان به عنوان بخشی از روتین مسواک زدن روزانه خود انجام دهید.

آیا باید لثه ها را بشویید؟

خیر. بخشی که بیشتر در معرض خطر قرار دارد خط لثه است، جایی که لثه ها به دندان ها می رسند. دندان های خود را با زاویه 45 درجه مسواک بزنید، تا خط لثه شما نیز تمیز شود و لثه های شما سالم باقی بمانند.

به منظور حذف هر گونه تارتار که در حال حاضر روی دندان های شما تشکیل شده است، ممکن است لازم باشد برای جرمگیری و پولیش دندان ها (پاکسازی روتین دندانپزشکی) به دندانپزشک مراجعه کنید. در غیر این صورت، خطر ابتلا به بیماری لثه در شما افزایش پیدا خواهد کرد.

بهداشت درست دهان و دندان

بهداشت درست دهان و دندان

آیا جویدن آدامس به جای مسواک زدن دندان ها مشکلی ندارد؟

جویدن آدامس فاقد قند بعد از غذا می تواند به جلوگیری از بروز حفره های دندانی کمک کند، اما جایگزینی برای مسواک زدن نیست. آدامس جویدن می تواند به جداسازی ذرات غذا و تولید بزاق کمک کند. این اتفاق به طور طبیعی با اسیدهایی مبارزه می کند که می توانند به دندان های شما آسیب وارد کنند.

به خاطر داشته باشید که نوع فاقد قند آنها را انتخاب کنید، در غیر این صورت، شما فقط دندان های خود را با قندی پوشش می دهید که حتی آسیب بیشتری به دندان ها وارد می کند. و از آن علاوه بر- و نه به جای- دو مرتبه مسواک زدن در روز استفاده کنید.

چه اتفاقی می افتد وقتی دندان های خود را مسواک نمی زنید؟

گرچه هر از گاهی فراموش کردن مسواک زدن دندان های خود اتفاق چندان بزرگی نیست، اما اگر شما همچنان انجام این کار را ادامه دهید، با مشکلاتی مانند تشکیل پلاک و تارتار و بوی بد دهان مواجه خواهید شد.

و پس از آن، این مشکلات می توانند باعث پوسیدگی دندان ها، از دست رفتن دندان ها و بروز بیماری لثه شوند! بنابراین، دندان های خود را مسواک بزنید.

آیا می توان دندان ها را خیلی زیاد مسواک زد؟

درست مثل هر چیز دیگری، مسواک زدن بیش از حد الزاماً چیز خوبی نیست. اگر دندان های خود را بیش از حد مسواک بزنید، ممکن است باعث فرسایش مینای دندان های خود شوید. این اتفاق، به نوبه خود، می تواند باعث حساسیت دندان های شما شود، و در واقع می تواند باعث شود دندان های شما زردتر به نظر برسند، زیرا عاج زرد رنگ زیر مینای دندان قابل مشاهده تر خواهد شد. در برخی موارد، مسواک زدن بیش از حد می تواند منجر به تحلیل رفتن لثه ها نیز شود.

آیا می توان دندان ها را با جوش شیرین مسواک زد؟

درست کردن خمیر از جوش شیرین و آب، و سپس اضافه کردن نوعی روغن برای طعم و مقداری نمک، و یا افزودن اندکی جوش شیرین به خمیر دندان روشی است که به این شهرت گسترده رسیده است که به طور طبیعی باعث سفید شدن دندان ها می شود.

نحوه مسواک زدن صحیح دندان ها: راهنمای گام به گام

ما ثابت کرده ایم که شما باید حداقل روزی دو مرتبه، یکی از آن زمان ها قبل از رفتن به رختخواب باشد، هر بار به مدت دو تا سه دقیقه مسواک بزنید. در اینجا کاری که باید طی آن چند دقیقه مسواک زدن انجام دهید را توضیح می دهیم:

از مقدار صحیح خمیر دندان فلورایده استفاده کنید.

از یک مسواک دارای فرچه نرم استفاده کنید که به راحتی داخل دهان شما قرار بگیرد، بنابراین می توانید به هر جایی که نیاز به مسواک زدن دارد، دسترسی پیدا کنید.

نیاز نیست خمیر دندان مانند چیزی که در بسیاری از تبلیغات خمیر دندان می بینید، کاملاً روی مسواک را بپوشاند. برای همه افراد بالای سه سال به اندازه یک نخود خمیر دندان کافی است. اینها مقادیر خمیر دندان توصیه شده توسط ADA با توجه به گروه سنی هستند:

سن مقداری که باید مصرف کرد
کودکان زیر 3 سال یک لای نازک (به اندازه یک دانه برنج)
کودکان 3 تا 6 سال به اندازه یک نخود
کودکان بالای 6 سال و بزرگسالان به اندازه یک نخود

گرچه ADA اخیراً بهترین غلظت فلوراید در خمیر دندان مناسب هر گروه را مشخص نکرده است، اما به صورت بین المللی توصیه می شود که 1000ppm  از آن تا سن 6 سالگی و 350/1 -500/1ppm  پس از آن استفاده شود.

مسواک را در زاویه 45 درجه قرار دهید.

هنگام مسواک زدن طرفین دندان های خود، مسواک خود را 45 درجه کج کنید تا فرچه ها بتوانند به داخل شکاف های کوچک بین دندان ها و لثه ها قرار گیرند. اگر در این پاکت ها پلاک ایجاد شود، می تواند منجر به بروز بیماری لثه شود.

دندان ها را به آرامی با حرکات دایره ای کوچک مسواک بزنید.

بسیاری از افراد دندان های خود را با حرکات سایشی رو به عقب و جلو مسواک می زنند، اما در واقع حرکات دایره ای کوچک روش صحیح مسواک زدن دندان ها هستند، زیرا آنها مؤثرتر هستند و کمتر آسیب وارد می کنند.

همچنین نه نیاز است فشار زیاد وارد کنید و نه خیلی محکم ساییدن مسواک روی دندان ها. فشار ملایم برای شل شدن پلاک ها کافی است، و اگر خیلی محکم مسواک بزنید، ممکن است باعث خونریزی لثه های خود شوید. بسیاری از مسواک های الکتریکی دارای سنسور فشار هستند که اگر دندان های خود را خیلی با شدت مسواک بزنید به شما هشدار می دهند.

همه سطوح همه دندان ها را بشویید.

ترتیب مسواک زدن دندان ها مهم نیست، اما هر بار انجام دادن آن به یک شکل مشابه می تواند کمک کند تا اطمینان حاصل شود که شما هیچ سطحی را مسواک نزده رها نکرده اید. این یک نمونه از نحوه مسواک زدن دندان ها است.

  • در عقب دهان، بالا سمت چپ یا بالا سمت راست شروع کنید.
  • کار خود را به سمت سطح بیرونی هر دندان ادامه دهید، هر یک از آنها را با حرکات دایره ای کوچک به مدت چند ثانیه مسواک بزنید.
  • مسواک خود را به سمت سطح داخلی بچرخانید و دوباره به سمت بالا بروید.
  • سطح جونده دندان های مولر فک بالا و سطح پشتی دندان های عقب خود را مسواک بزنید.
  • مسواک خود را به صورت عمودی بچرخانید و برای چند بار مسواک زدن پشت دندان های جلو از یک حرکت رو به پایین استفاده کنید.
  • این روند را برای دندان های فک پایین تکرار کنید.
  • پس از تمیز کردن دندان ها، چند بار مسواک یا زبان پاک کن را روی زبان خود بکشید.

روش دیگر این است که دهان خود را به چهار قسمت تقسیم کنید و برای هر یک 30 ثانیه وقت صرف کنید، و سطوح داخلی، بیرونی و جونده را همانطور که پیش می روید مسواک بزنید.

تف کنید اما دهان را نشویید.

به یاد داشته باشید، اگر بعد از مسواک زدن دندان ها، دهان خود را با آب یا دهانشویه بشویید، مواد تشکیل دهنده خمیر دندان شما رقیق شده یا شسته می شود. اگر می خواهید دهانشویه استفاده کنید، پس از مسواک زدن مدتی صبر کنید یا از آن در زمان های دیگری استفاده کنید که مسواک زدن امکان پذیر نیست.

روزی یک مرتبه بین دندان ها را تمیز

نیاز نیست هر بار که دندان های خود را مسواک می زنید این کار را انجام دهید، اما تمیز کردن روزانه بین دندان ها به دور نگهداشتن پلاک کمک خواهد کرد. شما می توانید از نخ دندان رشته ای، مسواک های بین دندانی یا یک واتر فلاسر استفاده کنید.

ملاحظات دیگر

چگونه دندان های خود را با بریس بشویید؟

هنگام مسواک زدن دندان های خود در حالی که بریس روی آنها قرار دارد، باید همان تکنیکی را دنبال کنید که بدون بریس ها استفاده می کردید، با چند مرحله اضافی. علاوه بر مراحل ذکر شده در بالا، شما باید مسواک را روی براکت ها قرار دهید و زاویه دهید، و به صورت دوایر کوچک مثل همیشه مسواک بزنید. سپس، در حالی که مسواک هنوز روی براکت قرار دارد، آن را رو به بالا زاویه دهید و همین کار را انجام دهید.

بهداشت درست دهان و دندان

بهداشت درست دهان و دندان

چگونه دندان های خود را بدون مسواک بشویید؟

اجازه دهید صریح صحبت کنیم، شما باید قطعاً از یک مسواک استفاده کنید تا دندان های خود را به درستی بشویید. با این حال، اکثر ما تجربه سپری کردن شب دور از خانه و فراموش کردن مسواک را داشته ایم. هنگامی که این وضعیت ناگزیر برای شما اتفاق می افتد، شما می توانید یک تکه دستمال کاغذی مرطوب را دور انگشت خود بپیچید، مقداری خمیر دندان روی آن قرار دهید و از همان حرکات مسواک زدن استفاده کنید که با مسواک خود استفاده می کردید.

از دندانپزشک بپرسید: چگونه دندان های کودک نو پای خود را مسواک بزنم؟

یکی از مهمترین کارهایی که می توانید برای سلامت دندان های فرزند خود انجام دهید، مسواک زدن روزانه دندان ها است. هرگز قدرت این عمل ساده و دو دقیقه ای را برای تلاش های بهداشت دهان و دندان دست کم نگیرید. سلامت دهان و دندان با تعهد به مسواک زدن منظم دندان ها شروع می شود. انجمن دندانپزشکی آمریکا موارد زیر را توصیه می کند.

  • با یک مسواک نرم دو مرتبه در طول روز مسواک بزنید. اندازه و شکل مسواک باید مناسب دهان کودک شما باشد و به شما اجازه بدهد تا بتوانید به راحتی به همه مناطق دسترسی پیدا کنید. محبوبیت مسواک های نرم سیلیکونی رو به افزایش است.
  • از مقدار صحیح خمیر دندان استفاده کنید: به اندازه یک دانه برنج برای کودکان خردسال؛ و به اندازه یک نخود برای کودکان نوپا.
  • هر سه یا چهار ماه مسواک را تعویض کنید. یک مسواک فرسوده ابزار خوبی برای تمیز کردن دندان ها نیست.
  • برچسب را بررسی کنید. قبل از خرید، اطمینان حاصل کنید فلوراید خمیر دندانی که می خرید مورد تأیید ADA باشد.
  • تا 11 سالگی، هنگامی که کودکان دندان های خود را مسواک می زنند، والدین باید روی آنها نظارت داشته باشند.

انتخاب محصولات مناسب برای مسواک زدن دندان ها

حالا که می دانید چگونه دندان های خود را مسواک بزنید، ممکن است به این فکر کنید که کدام محصول برای استفاده بهتر است. در اینجا برخی از چیزهایی که باید در نظر بگیرید را ذکر کرده ایم.

مسواک

ممکن است فکر کنید که به شدت ساییدن یک مسواک سخت به زدودن پلاک بیشتری کمک خواهد کرد. اما در حقیقت، این روش مناسبی برای مسواک زدن نیست، و می تواند به دندان ها و لثه های شما آسیب برساند. فرچه نرم یا متوسط ​​نیز این کار را به همین خوبی انجام می دهد. مسواکی با سر کوچک انتخاب کنید که اجازه دهد به راحتی به پشت دندان های خود دسترسی پیدا کنید. یک مسواک برقی ممکن است به شما کمک کند دندان های خود را به طور مؤثر تری مسواک بزنید.

شما باید هر سه ماه مسواک خود را عوض کنید یا هر سه ماه برسد، یا زودتر اگر متوجه شدید که فرچه ها در حال خراب شدن هستند (این می تواند نشانه ای باشد که شما بیش از حد محکم مسواک می زنید). استفاده از یک مسواک قدیمی، فرسوده می تواند به مینای دندان شما آسیب برساند.

خمیر دندان

استفاده از یک خمیر دندان حاوی فلوراید (حداقل 1000 ppm برای بزرگسالان و کودکان) در مبارزه با پوسیدگی به شما کمک می کند. نام تجاری و عطر و طعمی را انتخاب کنید که از آن لذت ببرید، زیرا باعث می شود بیشتر احتمال داشته باشد که به طور منظم مسواک بزنید. خمیر دندان های طبیعی با و بدون فلوراید برای خرید در دسترس هستند.

بهداشت درست دهان و دندان

بهداشت درست دهان و دندان

نخ دندان

مسواک زدن دندان ها تنها سه سطح از پنج سطح را پاک می کند، بنابراین مهم است که بین آنها نیز تمیز شود. اگر استفاده از نخ دندان های سنتی را دوست ندارید، یا اگر بریس دارید، یک واتر فلاسر می تواند کار را بسیار ساده تر کند.

دهانشویه

دهانشویه فقط بوی دهان شما را تازه نمی کند؛ دهانشویه ای را انتخاب کنید که حاوی فلوراید باشد و برای جلوگیری از پوسیدگی دندان نیز عمل کند. با این حال، مشخص نیست که آیا شما باید بلافاصله بعد از مسواک زدن از آن استفاده کنید، زیرا فلوراید باقی مانده از خمیر دندان را جدا می کند. این در مورد دهانشویه های فلورایده نیز صدق می کند.

افشای قرص پلاک

اگر می خواهید ببینید که آیا شما مسواک زدن را به خوبی انجام می دهید یا خیر، از قرص های افشای پلاک استفاده کنید. این قرص های جویدنی هر گونه پلاک داخل دهان را رنگ می کنند، بنابراین بوضوح می توانید ببینید پس از مسواک چه چیزی به جا گذاشته اید. سپس، می توانید روی بهبود نحوه مسواک زدن دندان های خود کار کنید.

راه های دیگر مراقبت از دندان ها

زمانی که نوبت به حفظ خوب سلامت دهان و دندان می رسد، دانستن نحوه تمیز کردن درست دندان ها تنها بخشی از تصویر است. در اینجا به بیان برخی از چیزهای دیگر می پردازیم که شما می توانید انجام دهید تا مطمئن شوید که تلاش های جدید شما برای مسواک زدن دندان ها به هدر نمی روند.

مراقب آنچه می خورید باشید

شما می دانید که خوردن قند برای دندان های شما بد است، اما خیلی بیشتر از چیزی که تصورش را بکنید. غذاها و نوشیدنی های اسیدی مانند سرکه، ترشی، آبمیوه، شراب و نوشیدنی های گاز دار می توانند به همان اندازه آسیب رسان باشند. بعلاوه، بسیاری از میان وعده های ‘سالم’ مانند میوه های خشک و ماست ها، حاوی قند بیشتر از چیزی هستند که شما ممکن است درک کنید.

اگر شما به جای محدود کردن این خوراکی های مضر پیوسته در طول روز از آنها به عنوان میان وعده بخورید، این آسیب افزایش می یابد. ناخنک زدن به این معنی است که دندان های شما از دست شکر و اسید که مینای دندان را از بین می برند، استراحت ندارند.

این امر نه تنها منجر به بالاتر رفتن خطر پوسیدگی دندان می شود؛ بلکه دندان های شما به دلیل نازک شدن مینای آنها ممکن است زرد یا حساس شوند.

به طور منظم برای چکاپ به دندانپزشک مراجعه کنید.

حتی اگر می دانید که چگونه دندان های خود را درست مسواک بزنید، و هر روز یک روتین بهداشتی خوب دهان و دندان را دنبال کنید، هنوز هم ممکن است مشکلات دندانی اتفاق بیفتند. چکاپ های منظم اجازه می دهند تا دندانپزشک شما این مشکلات را در مراحل اولیه کشف کنند و به این معنی است که درمان باید کم تهاجم تر (و کم هزینه تر) از زمانی باشد که شما مشکل را رها کنید تا گسترش پیدا کند.

دندانپزشک شما همچنین بهترین راه را برای مسواک زدن دندان ها و مراقبت از سلامت کلی دهان به شما توصیه می کند ، بنابراین وسوسه نشوید و این چکاپ ها را از دست ندهید!

نتیجه گیری

ما امیدواریم که این دستورالعمل های بهداشت دهانی برای شما مفید بوده باشند و اکنون بدانید که چگونه دندان های خود را به درستی مسواک بزنید. شاید حتی برخی از کارهایی که شما انجام می داده اید اشتباه بوده اند، برجسته شده باشند؟

به یاد داشته باشید، تمیز و سالم نگه داشتن دندان ها شامل انجام کارهای زیر است:

  • مسواک زدن حداقل دو بار در روز، هر بار به مدت دو دقیقه
  • استفاده از مسواک نرم و خمیر دندان فلورایده
  • نشستن دهان پس از مسواک زدن (حتی با دهانشویه)
  • عدم مسواک زدن دندان ها بلافاصله بعد از خوردن غذاها و نوشیدنی های اسیدی یا شیرین
  • اجتناب از خوردن غذاها و نوشیدنی های شیرین و اسیدی به عنوان میان وعده
  • نخ دندان کشیدن روزانه
  • مراجعه منظم به دندانپزشک

اگر هنوز در مورد چگونگی تمیز کردن صحیح دندان های خود مطمئن نیستید یا در صورت داشتن هر گونه نگرانی دیگری، با دندانپزشک خود صحبت کنید.

نمونه های درمانی ایمپلنت تمام فک



بخش تخصصی ایمپلنت تمام فک





اخیرا صدها هزار بیمار با روش All on 4 درمان شده‌اند. این روش اغلب برای جایگزینی دندان‌های مصنوعی یا دندان‌های از دست رفته استفاده می‌شود، روش All-on-4 از چهار ایمپلنت دندانی تیتانیومی استفاده می‌کند تا نقش لنگر را در فک بالا و پایین داشته باشند. این روش یک پایه‌ی قوی برای پروتز دندان ارائه می‌دهد که بعدا برای تکمیل این روش دائمی اضافه می‌شوند. مفهوم درمان All on 4 به معنی بهترین راه حل برای درمان تمام فک با استفاده از ایمپلنت‌های زاویه‌دار است. این روش مخصوصاً برای بیمارانی که تحلیل شدید استخوان در فک پایین دارند بسیار مناسب و مقرون به صرفه می باشد.

مقالات تخصصی ایمپلنت تمام فک



در این نوشته می خوانید:

پروبیوتیک های خوراکی دسته ای از باکتری ها هستند که برای سلامت دهان و دندان های شما مفید هستند. این باکتری ها از قبل داخل دهان شما وجود دارند و به حفظ تعادل سالم و سطح pH میکروبیوم دهان شما کمک می کنند.

گاهی اوقات، این تعادل می تواند به هم بریزد و تعداد باکتری های بد می تواند از تعداد باکتری های خوب بیشتر شود. این می تواند منجر به بروز مشکلاتی مانند پوسیدگی و پریودنتیت شود.

مصرف مکمل های پروبیوتیک خوراکی می تواند به مبارزه با بوی بد دهان، بیماری لثه و پوسیدگی کمک کند و میکروبیوم دهانی شما را به یک تعادل سالم بازگرداند. در این مقاله، ما در مورد رابطه بین پروبیوتیک ها برای مراقبت از دهان و سلامت دهان و دندان بیشتر صحبت خواهیم کرد.

پروبیوتیک خوراکی چیست؟

پروبیوتیک های خوراکی، که به آنها پروبیوتیک های دندانی نیز گفته می شود، دسته ای از باکتری ها هستند که سلامت دهان و دندان ها را بهبود می دهند و از دهان سالم نیز پشتیبانی می کنند. این پروبیوتیک ها رشد باکتری های خوب را افزایش می دهند. آنها همچنین به توقف رشد باکتری های بد کمک می کنند.

بسیاری از افراد در کشورهای مختلف به مراقبت مناسب دهان و دندان دسترسی ندارند، زیرا مراقبت های دندانپزشکی از مراقبت های بهداشتی مجزا هستند. بنابراین، سلامت خوب دهان و دندان و انجام خوب کارهای بهداشتی دهان و دندان ضروری است.

احتمالاً اخیراً چیزهای زیادی درباره سلامت روده شنیده اید، زیرا یکی از آخرین پیچیدگی های سلامتی است. خوب، دقیقاً مانند روده، دهان اکوسیستم باکتری های خاص خود را دارد که تحت عنوان میکروبیوم دهانی شناخته می شود. به طور خلاصه، پروبیوتیک های خوراکی سلامت میکروبیوم دهان را بهبود می بخشند و به حفظ تعادل باکتری های خوب آن کمک می کنند.

بیایید در مورد باکتری های دهان صحبت کنیم.

میلیاردها باکتری وجود دارند که دهان شما را خانه خود می دانند. آنها از مکان های مختلف آمده اند. زمانی که شما به دنیا آمده اید، آنها شروع به ایجاد اجتماع کرده اند، و پس از آن، در طول زندگی شما تعداد بیشتری به آنها اضافه شه است- که با هر لیوان آبی که شما می نوشید یا هر بار که کسی را می بوسید، وارد دستگاه گوارش می شوند.

همه آنها داخل دهان شما ریشه نمی کنند – برخی از آنها به سادگی از آن عبور می کنند- اما تعداد زیادی از آنها تصمیم می گیرند که به طور نامحدود داخل دهان شما اردو بزنند.

این باکتری ها بیش از 700 گونه مختلف باکتری های دهان را تشکیل می دهند، و در کنار هم میکروبیوم دهانی شما را تشکیل می دهند. باکتری های سالم از دهان شما محافظت می کنند و به مبارزه با پوسیدگی دندان ها کمک می کنند، اما باکتری های مضر می توانند باعث ایجاد حفره و بیماری لثه شوند. همه این باکتری ها در کنار هم بیوفیلم شما را تشکیل می دهند، که عموماً تحت عنوان پلاک دندان شناخته می شود.

هنگامی که دهان سالمی دارید، باکتری های شما به صورت هماهنگ زندگی می کنند، اما اگر رژیم غذایی ضعیف، بهداشت دهان و دندان نامناسب، یا سایر مشکلات سلامتی و خود ایمنی داشته باشید، این تعادل مختل می شود و باکتری های مضر می توانند شروع به کار کنند.

این زمانی است که در صورت عدم درمان می تواند اتفاقات بد بی شماری برای شما رخ دهند، از جمله بوی بد دهان، پوسیدگی و از دست رفتن دندان ها.

ارتباط بین میکروبیوم های روده و دهان

باکتری های دهانی می توانند به سمت بیوم معده حرکت کنند- حتماً حدس زده اید چگونه- از طریق بزاق. بزاق یک روش حیاتی انتقال باکتری های دهان است. این باکتری ها که به راحتی منتقل می شوند، وارد بزاق شما می شوند و به این ترتیب در روده شما منتشر می شوند.

خوشبختانه، روده دارای اسید معده است که به عنوان یک مانع عمل می کند، اما برخی از باکتری های بد مانند پورفیروموناس ژنژیوالیس Porphyromonas gingivalis به اسید مقاوم هستند. این باکتری دهانی مسئول بیماری لثه است و همچنین می تواند باعث اختلالات روده ای ناشی از باکتری ها (کاهش تعداد و تعادل نرمال فلورهای روده و غلبه باکتری های بیماری زا بر باکتری های مفید) یا عدم تعادل در میکروبیوم روده شوند.

وقتی این اتفاق رخ دهد، انواع مختلفی از تأثیرات منفی بالقوه برای سلامت وجود دارند، از جمله:

  • چاقی
  • دیابت نوع 2
  • روماتیسم مفصلی
  • سرطان پانکراس
  • سرطان معده- روده ای
  • بیماری آلزایمر
  • … و، متأسفانه، موارد بیشتر.
بهترین مکمل ها برای سلامت دهان

بهترین مکمل ها برای سلامت دهان

سلامت دهان و دندان شما چگونه روی سلامت عمومی شما تأثیر می گذارد؟

دهان شما دروازه ای رو به سوی بقیه بدن است. اگر دهان شما سالم نباشد، این احتمالاً روی سلامت عمومی شما تأثیر می گذارد. باکتری های بدی که داخل دهان شما رشد می کنند می توانند به عروق خونی شما منتقل شوند و به بقیه بدن منتقل شوند. دهان و دندان های سالم به معنای بدن سالم هستند.

در حقیقت، میکروبیوم دهانی شما حتی می تواند ریه های شما را نیز تحت تأثیر قرار دهد. بهداشت بد دهان و دندان و عدم مراجعه به دندانپزشک می تواند خطر ابتلا به ذات الریه را افزایش دهد. این نشان دهنده این است که باکتری های بد دهان ممکن است ارتباطی بین بیماری های دهان و ریه باشند.

در همین راستا، بیماری پریودنتال با بیماری های قلبی عروقی نیز مرتبط است- هر چیزی از سکته مغزی گرفته تا فشار خون بالا. در دهه 1990 مشخص شد که هم پوسیدگی دندان و هم پریودنتیت می توانند منجر به از دست رفتن دندان ها شوند، گرچه تأثیر بیماری لثه روی خطر سکته مغزی بسیار بیشتر بود- 400% بیشتر.

در حقیقت، بسیاری از مشکلات سلامت و بیماری های دیگر وجود دارند که می توانند به میکروبیوم ناسالم دهان ارتباط داده شوند، از جمله مشکلات مربوط به بارداری، آرتریت روماتوئید، دیابت و حتی آلزایمر.

آیا پروبیوتیک هایی که برای سلامت دهان و دندان مفید هستند، همان پروبیوتیک های مفید برای روده هستند؟

خیر. پروبیوتیک هایی که برای دندان ها مفید هستند و پروبیوتیک هایی که برای روده مفید هستند یکسان نیستند. در هر یک از آنها ارگانیسم های مختلفی وجود دارد، که مقداری با هم همپوشانی دارند، و بهترین روش اتقال برای هر یک نیز متفاوت است.

به عبارت ساده، پروبیوتیک های روده حاوی دسته ای از باکتری ها هستند که به طور طبیعی در روده رشد می کنند. و پروبیوتیک های خوراکی حاوی دسته ای از باکتری ها هستند که به طور طبیعی داخل دهان رشد می کنند.

کاربردهای پروبیوتیک های خوراکی

پروبیوتیک های دندانی یا پروبیوتیک هایی که برای سلامت دندان ها مفید هستند، یک مجموعه کامل از فواید را ارائه می دهند، از جمله بهبود بوی بد دهان، ارتقاء سلامت لثه، و جلوگیری از تشکیل پلاک و حفره های دندانی. بیایید نگاهی دقیق تر به نحوه عملکرد این ماده بیندازیم.

پروبیوتیک های خوراکی برای بوی بد دهان

برای کسانی که با بوی بد دهان دست و پنجه نرم می کنند خبرهای خوبی وجود دارد زیرا نشان داده شده است که پروبیوتیک ها راهی موفق برای مبارزه با بوی بد دهان هستند.

تقریباً 90% موارد بوی بد دهان ناشی از پریودنتیت هستند. پروبیوتیک هایی که به حفظ سلامت لثه کمک می کنند می توانند به مبارزه با بوی بد دهان که در اثر عوامل بیماری زا ایجاد می شود، کمک کند. آنها همچنین می توانند به ارتقاء … سالم زبان کمک کنند، به خصوص در مناطقی از زبان که دسترسی به آنها دشوار است، جایی که پاپیلاها تمایل بیشتری به میزبانی باکتری های بیشتری دارند که باعث بروز بوی بد می شوند. با این حال، گونه های پروبیوتیکی که هدف خود را انباشته شدن و تشکیل اجتماع روی بافت های پریودنتال قرار می دهند، ممکن است برای تشکیل اجتماع روی زبان تلاش کنند تا بتوانند شاهد تأثیر مثبت روی بوی بد دهان باشند. در اصل، گونه هایی که به طور معمول روی زبان زندگی می کنند، از آنهایی که روی لثه ها زندگی می کنند متمایز هستند.

همانطور که در یک مطالعه نشان داده شده است، یکی از سویه هایی که نشان داده شده است به رفع بوی بد دهان کمک می کند، استرپتوکوک سالیواریوس کا 12 (Streptococcus salivarius K12) است که در آن افراد یک رژیم 3 روزه استفاده از دهانشویه کلرهگزیدین و قرص های خوراکی زیر زبانی پروبیوتیکی حاوی باکتری یا دارونما را دریافت کردند. 85% از افراد گروه تحت درمان، شاهد کاهش قابل توجه بوی بد دهان بودند و تنها 30% از افراد گروهی که دارونما دریافت کرده بودند شاهد این تغییر نبودند.

نویسندگان این مطالعه خاطرنشان می کنند که، گرچه این نتایج امیدوار کننده هستند، اما هنوز موانعی برای یافتن راه بهینه برای مصرف پروبیوتیک های خوراکی برای سلامت دهان وجود دارد زیرا این سویه ها در چسبیدن به زبان مشکل دارند. این باعث می شود اثر کردن آنها دشوارتر شود، بنابراین مطالعات بیشتری برای توسعه پروبیوتیک ها، بویژه برای این منظور، نیاز است.

بهترین مکمل ها برای سلامت دهان

بهترین مکمل ها برای سلامت دهان

پروبیوتیک های دندانپزشکی برای بیماری لثه و ژنژیویت

درمان با پروبیوتیک همراه با درمان لثه، در مقایسه با درمان های بالینی به تنهایی، نتایج بهتری در بر داشتند. با این حال، جنبه های مختلفی برای درمان با پروبیوتیک وجود دارد که قبل از شروع کار باید مد نظر گیرند، از جمله خطرات احتمالی تجویز گونه های پروبیوتیک برای افرادی که نقص ایمنی دارند.

یکی از گروه های گونه های مفید باکتری های داخل دهان، نوعی لاکتوباسیل lactobacilli است. آنها در برابر انواع مختلف باکتری های بد مبارزه می کنند و به حفظ تعادل سالم میکروبیوم داخل دهان کمک می کنند. در یک مطالعه، به 59 بیمار مبتلا به ژنژیویت در روز دو فرمولاسیون لاکتوباسیل ریتوری Lactobacillus reuteri یا یک دارونما داده شد.

سطوح ژنژیویت و پلاک در ابتدا و پایان آزمایش اندازه گیری شدند. در انتهای مطالعه، کاهش قابل توجهی در  شاخص ژنژیویت در بین گروه هایی که لاکتوباسیلوس را دریافت کرده بودند مشاهده شد، اما گروه دارو نما هیچ تغییری مشاهده نکردند.

بنابراین لاکتوباسیلوس ریتوری طور مؤثری ژنژیویت و پلاک را در این بیماران کاهش می دهد. به همین ترتیب، لاکتوباسیلوس رامنوسوس Lactobacillus rhamnosus اثرات مثبتی روی سلامت لثه ها نشان دادند.

پروبیوتیک های خوراکی برای پیشگیری از بروز حفره های دندانی

برخی از باکتری ها در بیوفیلم دهانی وجود دارند که قادر به تعدیل pH هستند و به جلوگیری از پیشرفت پوسیدگی کمک می کنند. گونه های لاکتوباسیلوس رامنوسوس Lactobacillus rhamnosus، لاکتوباسیلوس کازی L. casei، لاکتوباسیلوس ریتوری، و باکتریوم دو بخشی Bifidobacterium به طور بالقوه می توانند روی ایجاد اجتماع باکتری های ایجاد کننده حفره تأثیر بگذارند. در مطالعه انجام شده توسط انجمن میکروبیولوژی آمریکا، سویه A12 استرپتوکوک را تحت تجزیه و تحلیل قرار داد. در این آزمایش مهار رشد پاتوژن استرپتوکوکوس موتانس پوسیدگی دندان مورد بررسی قرار گرفت.

نتیجه گیری این مطالعه این بود که این گونه  A12، و سایر گونه های مانند آن، ممکن است در ارتقاء سلامت پایدار بیوفیلم دهان با حفظ سطوحpH  سالم پلاک و بازدارندگی رشد پاتوژن های پوسیدگی بسیار مهم باشد.

پروبیوتیک های مفید برای دندان ها، راهی برای پیشگیری از تشکیل پلاک

پروبیوتیک ها می توانند به پیشگیری از تشکیل پلاک کمک کنند. همان مطالعه که در بالا ذکر شد، مانند پیشگیری از ایجاد حفره، در مورد امکان پیشگیری از تشکیل پلاک نیز صحبت کرده است، زیرا گونه باکتریایی استرپتوکوکوس A12  از رشد و درجه بیماری زایی پاتوژن پوسیدگی استرپتوکوک موتانس جلوگیری می کند.

این پاتوژن قند را به اسید لاکتیک تبدیل می کند، و محیطی با pH اندک (اسیدی تر) ایجاد می کند، که منجر به بروز خطر بیشتر برای پلاک می شود، و در صورت عدم درمان به حفره تبدیل می شود.

بهترین مکمل ها برای سلامت دهان

بهترین مکمل ها برای سلامت دهان

آیا پروبیوتیک های خوراکی واقعاً برای دندان ها مفید هستند؟

بله، این همان چیزی است که داده های اولیه می گویند. مطالعه پروبیوتیک های خوراکی و سلامت دهان و دندان یک زمینه نسبتاً جدید در پزشکی دهان است، اما داده های یافته در مطالعات اولیه امیدوار کننده هستند.

شرکت کنندگان در طول کارآزمایی های مختلف پس از مصرف برخی از گونه های خاص باکتری ها، بهبود سلامت دهان و دندان ها را نشان دادند. پزشکانی که در مطالعات ذکر شده در بالا شرکت کرده اند هشدار می دهند، گرچه نتایج دلگرم کننده هستند، اما مطالعات بیشتری نیاز خواهند بود.

عوارض جانبی پروبیوتیک های خوراکی

در چند روز نخست مصرف پروبیوتیک برای سلامت دندان ها، ممکن است درد معده، نفخ یا اسهال را تجربه کنید. اما، پروبیوتیک ها باکتری هایی هستند که از قبل در بدن شما زندگی می کنند و به طور کلی مصرف آنها برای پشتیبانی از سلامت این باکتری ها بی خطر است.

با این حال، شما نباید بیشتر از مقداری که دستور داده شده مصرف کنید، و قبل از شروع هر رژیم باید با پزشک خود صحبت کنید. در صورت بالا بودن خطر ابتلا به عفونت باید از مصرف آنها خودداری کنید، کودکان، سالمندان، و زنان باردار همیشه باید ابتدا با پزشک خود صحبت کنند.

بهترین پروبیوتیک های خوراکی

از آنجا که پروبیوتیک هایی که برای سلامت دهان و دندان ها مفید هستند، مکمل های غذایی هستند، شما می توانید آنها را به صورت بدون نسخه و بصورت آنلاین خریداری کنید. همچنین به این معنا است که نیاز نیست تحت همان آزمایشات دقیقی قرار بگیرند که داروهایی که برای فروش در بازار وجود دارند، باید روی آنها انجام شود.

مهم است که برندی را انتخاب کنید که تحقیقات دقیق انجام دهد و شهرت خوبی داشته باشد. در بررسی های پروبیوتیک های مفید برای دندان ها ما به معرفی مواد تشکیل دهنده خوب برای قرار گرفتن در دسته پروبیوتیک های خوب خواهیم پرداخت.

پروبیوتیک ها به طور جدی برای دندان ها مورد آزمایش قرار گرفته اند. آنها همچنین غیر GMO ، برخی مخصوص گیاهخواران و فاقد سویا، گلوتن، آجیل، مواد نگهدارنده، قند، تخم مرغ و رنگ ها و طعم دهنده های مصنوعی هستند.

برای مصرف آنها، شما بعد از مسواک زدن یا بعد از استفاده از دهانشویه، به سادگی یک قرص را می جوید. بعد از جویدن دهان را آب نکشید. بهترین زمان برای مصرف یک قرص پروبیوتیک قبل از خواب است.

لازم نیست نگران هرگونه مزه عجیب باشید زیرا این قرص ها دارای طعم دلپذیر توت و انار هستند، که به طور طبیعی با عصاره برگ استویا شیرین شده اند.

برخی تولید کنندگان پروبیوتیک های خوراکی را برای کودکان و نوجوانان تولید می کند، که برای حمایت از سینوس و سلامت دهان و دندان در کودکان طراحی شده است. مطالعات بالینی نشان داده اند که این پروبیوتیک ها می توانند به کاهش عفونت های گوش، بینی و حلق در کودکان کمک کنند.

برخی از پروبیوتیک هایی که برای دهان و دندان ها مفید هستند، حاوی پروبیوتیک های BlIS K12 و BLIS M18 هستند و با استفاده از اصول دندانپزشکی جامع مورد بررسی قرار گرفته اند.

برخی پروبیوتیک ها حاوی مواد طبیعی، و فاقد قند و لاکتوز هستند و هیچ طعم مصنوعی ندارند. با این مکمل های پروبیوتیک خوراکی می توان با بوی بد دهان، بیماری لثه، خونریزی لثه، برفک دهان، ژنژیویت، پلاک، حفره، و خشکی دهان مبارزه کرد. این نوع پروبیوتیک ها برای دهان حاوی مواد معدنی هستند که معدنی سازی مجدد دندان ها را حمایت می کنند.

برخی پروبیوتیک های خوراکی دارای فرمول ملایم هستند، به همین دلیل برای بزرگسالان و کودکان مناسب هستند و می توانند به حمایت از سلامت دستگاه تنفسی فوقانی، لوزه ها، گوش ها، بینی، گلو، و روده کمک کنند.

از جمله پرکاربردترین مواد برای تولید پروبیوتیک های خوراکی عبارتند از:

  1. Plantarum ، L. Rhamnosus ، S. Salivarius K12، L. Paracasei، L. Reuteri ، L. Sakei ،
  2. Acidophilus، S. Thermophilus
  • ایزومالت
  • اینولین
  • عطر و طعم انار طبیعی
  • عطر و طعم گیلاس طبیعی
  • عطر و طعم نعناع طبیعی
  • اسید استریک
  • دی کلسیم فسفات
  • اسید مالیک
  • عصاره برگ استویا
  • سلولز های میکروکریستالی
  • استویا
  • طعم طبیعی نیزه
  • گلیسیریل بهنات

نتیجه گیری

پروبیوتیک های خوراکی مکمل هایی هستند که می توانید برای بهبود و حفظ سلامت میکروبیوم دهانی خود استفاده کنید. به عبارت دیگر، آنها به شما کمک می کنند تا اجتماع باکتری های داخل دهان خود را در حالت تعادل حفظ کنید.

دهان ما حاوی باکتری های خوب و بد است، و گاهی اوقات، تعداد باکتری های بد می تواند از تعداد باکتری های خوب بیشتر شود، و باعث ایجاد مشکلاتی مانند بوی بد دهان، پوسیدگی و پریودنتیت شود. پروبیوتیک های خوراکی حاوی گونه های باکتری های خوب هستند که از قبل داخل دهان شما وجود دارند تا به تشویق رشد و سلامت آن باکتری های خوب کمک کنند.

مطالعات نشان داده اند افرادی که از پروبیوتیک های خوراکی استفاده می کنند، در نواحی مانند سلامت لثه و بوی بد دهان می توانند شاهد بهبودهایی باشند، بنابراین اگر می خواهید به بهبود سلامت دهان و دندان های خود کمک بیشتری کنید، ممکن است بخواهید در مورد شروع استفاده از پروبیوتیک های خوراکی با پزشک یا دندانپزشک خود صحبت کنید.

علاوه بر این، می توانید آنها را به صورت آنلاین و بدون نسخه خریداری کنید، زیرا آنها برای اکثر افراد در دوز توصیه شده ایمن هستند.

پرسش های متداول در مورد پروبیوتیک های خوراکی

آیا پروبیوتیک های خوراکی عمل می کنند؟

مطالعات اولیه حاکی از مثبت بودن پاسخ این پرسش هستند. نشان داده شده است که پروبیوتیک های خوراکی باعث افزایش سلامت لثه ها، کاهش پلاک و تازه شدن بوی دهان می شوند. آنها این کار را با تشویق رشد باکتری های خوب انجام می دهند. این به حفظ تعادل در میکروبیوم شما کمک می کند و pH را متعادل می سازد.

بهترین پروبیوتیک ها برای سلامت دهان و دندان کدامند؟

پروبیوتیک هایی که باید به دنبال آنها باشید عبارتند از لاکتوباسیلوس پاراکازی Lactobacillus paracasei، لاکتوباسیلوس پلنتاروم Lactobacillus plantarum، لاکتوباسیلوس رامنوسوس Lactobacillus rhamnosus، استرپتوکوکوس سالیواروس Streptococcus salivarius گونه های K2 و M18.

بهترین پروبیوتیک های خوراکی برای بوی بد دهان کدامند؟

بهترین گونه های پروبیوتیک برای مبارزه با پاتوژن هایی که باعث بوی بد دهان می شوند عبارتند از لاکتوباسیلوس روتری Lactobacillus reuteri، لاکتوباسیلوس سالیواروس L. salivarius، لاکتوباسیلوس پاراکازی L. paracasei، لاکتوباسیلوس ساکی L. sakei، و استرپتوکوکوس سالیواروس کا 12 Streptococcus salivarius K12.

آیا دندانپزشکان پروبیوتیک ها را توصیه می کنند؟

بسیاری از دندانپزشکان، طی مطالعات اولیه پروبیوتیک های خوراکی، نتایج مثبت را در بیماران تشخیص می دهند. و بسیاری از دندانپزشکان پروبیوتیک های خوراکی را به عنوان راهی برای تکمیل یک روتین صحیح مراقبت از دهان و دندان ها توصیه می کنند.

با این حال، برخی از دندانپزشکان هشدار می دهند که، از آنجا که پروبیوتیک ها مکمل های غذایی هستند و تحت استانداردهای مشابه داروها قرار نمی گیرند، ممکن است حصول اطمینان از تهیه یک محصول مؤثر دشوار باشد. اگر تصمیم دارید پروبیوتیک های خوراکی خریداری کنید، به دنبال توصیه های دندانپزشکان باشید، یا یک برند شناخته شده و قابل اعتماد را انتخاب کنید.

اگر دندان از دست رفته دارید، اما ایمپلنت های دندانی معمولی گزینه شدنی برای شما نیستند، مینی ایمپلنت های دندانی ممکن است راه حل خوبی برای شما باشند.

قرار دادن یک جایگزین برای دندان های از دست رفته مهم است، نه صرفاً برای دلایل زیبایی، بلکه همچنین برای سلامت دهان و دندان. بیشتر احتمال دارد که دندانپزشک ایمپلنت ها را نسبت به سایر گزینه های جایگزین دندان ترجیح دهد، زیرا آنها گزینه ای هستند که بیشترین شباهت را به دندان های طبیعی دارند.

اما استخوان فک همه افراد برای دریافت ایمپلنت های سنتی به اندازه کافی قوی نیست. این جایی است که مینی ایمپلنت های دندانی (MDIها) وارد می شوند.

اگر علاقه مند به کسب اطلاعات بیشتر در مورد MDIها هستید، این مقاله آنها را در اختیار شما قرار خواهد داد. به خواندن آن ادامه دهید تا همه چیز راجع به آنها بدانید، از جمله:

  • چه کسی می تواند آنها را داشته باشد.
  • چقدر هزینه دارند.
  • فرایند دریافت آنها چگونه است؟
  • آیا آنها برای شما مناسب هستند؟

امیدواریم که این راهنمای دقیق در زمینه  مینی ایمپلنت های دندانی به شما کمک کند تا در مورد سلامت دهان خود درست تصمیم بگیرید!

مینی ایمپلنت دندانی چیست؟

مینی ایمپلنت های دندان نوع ایمپلنت هستند که اغلب در فک پایین برای تثبیت دندان های جایگزین، اغلب پروتز ها، استفاده می شوند. طراحی آنها دارای دو بخش است- یک پست تیتانیومی با یک توپ روی سر آن. سپس روکش ها به صورت امن روی توپ قرار می گیرند و با یک O- رینگ (حلقه) لاستیکی بیشتر محافظت می شود. مینی ایمپلنت های دندانی می توانند از 8/1 تا 3/3 میلی متر قطر و از 10 تا 15 میلی متر طول داشته باشند.

مینی ایمپلنت های دندانی

مینی ایمپلنت های دندانی

مقایسه ایمپلنت های کوچک دندانی در برابر ایمپلنت های دندانی معمولی

مینی ایمپلنت های دندانی به علت اندازه و طراحی آنها، با ایمپلنت های معمولی متفاوت هستند. مینی ایمپلنت های دندانی در مقایسه با ایمپلنت های دندانی استاندارد کوچکتر هستند. قطر ایمپلنت های معمولی 4/3 تا 8/5 میلی متر است، در حالی که اکثر مینی ایمپلنت های دندانی کمتر از 3/3 میلی متر قطر دارند.

همچنین، مینی ایمپلنت های دندانی در مقایسه با نوع استاندارد، طراحی ساده تری دارند. در حالی که ایمپلنت های سنتی ها با یک پست طراحی شده اند که اباتمنتی به آن متصل شده است، که سپس روکش به آن متصل می شود، مینی ایمپلنت های دندانی شامل یک پست با یک توپ در یک سمت هستند و یک حلقه لاستیکی که روکش را نگه می دارد.

مینی ایمپلنت های دندانی کمی متفاوت از پسر عموی استاندارد خود هستند.

یکی دیگر از تفاوت های اصلی این دو این است که مینی ایمپلنت های دندانی هنگامی که داخل استخوان قرار می گیرند از سطح لثه بالاتر قرار می گیرند، و ایمپلنت های معمولی زیر لثه قرار می گیرند.

از دندانپزشک بپرسید: تفاوت بین مینی ایمپلنت دندانی و ایمپلنت های طبیعی چیست؟

بزرگترین تفاوت بین ایمپلنت های دندانی کوچک و ایمپلنت های دندانی با اندازه کامل، تا میزان زیادی، روش استفاده از آنها است. ایمپلنت های مینی تمایل دارند که در سناریوهای خاص استفاده شوند که در آنها استخوان فک بیمار جای کافی برای ایمپلنت کامل ندارد یا اگر بیماری خاص دهان و دندان وجود داشته باشد.

یک نکته مهم که هنگام در نظر گرفتن یک مینی ایمپلنت در مقابل ایمپلنت با اندازه کامل باید مورد توجه قرار گیرد: امکان جذب صحیح فشار ناشی از جویدن توسط ایمپلنت- اگر ایمپلنت به اندازه کافی قوی نباشد، می تواند شکست بخورد، مانند مینی ایمپلنت هایی که در محلی قرار می گیرند که فشار بالای جویدن به آنها وارد می شود (به عنوان مثال، عقب دهان).

یک گزینه ایده آل برای دریافت مینی ایمپلنت های دندانی می تواند بیماری باشد که در محلی نیاز به ایمپلنت دارد که فشار زیاد ناشی از جویدن وارد نمی شود، یا برای کسانی که فضای کافی برای ایمپلنت کامل ندارند. در برخی موارد، بیمارانی می بینیم که ترجیح می دهند از مینی ایمپلنت های دندانی برای حمایت از پروتزهای موجود خود استفاده کنند ، یا افرادی که گزینه ایده آل برای جراحی گسترده دهان نیستند.

چه کسی می تواند مینی ایمپلنت دندانی داشته باشد؟

ایمپلنت های معمولی به مقدار مشخصی از استحکام و تراکم استخوان نیاز دارند تا در دراز مدت با موفقیت قرار بگیرند.

مشکل این نوع ایمپلنت ها این است که وقتی یک دندان از دست رفته دارید، استخوان در نتیجه عدم استفاده یا تروما می تواند تحلیل برود و این منجر به باریک شدن تیغه استخوان آلوئولار می شود. ایمپلنت های استاندارد به حداقل 6 میلی متر عرض نیاز دارند تا موفق باشند، اما اگر شما تخریب استخوان را تجربه کرده اید، ممکن است شرایط لازم را نداشته باشید.

از آنجا که ایمپلنت ها در حال حاضر بهترین راه برای جایگزینی این مرواریدهای درخشان هستند، دندانپزشک شما ممکن است توصیه کند که به جای آن مینی ایمپلنت های دندانی را دریافت کنید، که می تواند در یک تیغه استخوانی باریک تر قرار گیرد. با این حال، یک تیغه باریک تنها دلیل نیست که ممکن است دندانپزشک شما مینی ایمپلنت های دندانی را به جای ایمپلنت های معمولی توصیه کند.

ایمپلنت های کوچک می توانند برای موارد زیر استفاده شوند:

  • نگه داشتن اوردنچر، زمانی که قرار دادن ایمپلنت استاندارد ممکن نیست.
  • بازسازی لبخند بیمارانی که آناتومی دهان آنها به صورت محدود امکان قرار دادن پروتز را دارد.
  • جایگزینی دندان در بیمارانی که نمی توانند هزینه ایمپلنت های معمولی را تقبل کنند.
  • جایگزینی دندان برای بیمارانی که تمایلی به انجام جراحی های متداول ایمپلنت های دندانی ندارند.
مینی ایمپلنت های دندانی

مینی ایمپلنت های دندانی

آیا مینی ایمپلنت دائمی است؟

مینی ایمپلنت دندانی یک گزینه دائمی برای جایگزینی یک دندان از دست رفته است. با این حال، ممکن است آنها به اندازه ایمپلنت های معمولی دوام نداشته باشند. علت این است که تحمل نیروی بایت توسط آنها کمتر است، بنابراین بیشتر احتمال دارد که آنها با استفاده مستمر بشکنند.

سایر عوامل کلی که تعیین خواهند کرد که مینی ایمپلنت دندانی شما چه مدت دوام خواهد داشت، عبارتند از:

  • سیگاری بودن.
  • مراقبت ضعیف از ایمپلنت.
  • سوء مصرف الکل یا مواد مخدر.
  • داشتن پوکی استخوان.

فرایند کاشت مینی ایمپلنت های دندانی

قبل از اینکه بتوان تصمیم گرفت که آیا بیمار می تواند مینی ایمپلنت های دندانی را دریافت کند، و اینکه آیا این فرایند قابل انجام است، باید یک عکس رادیوگرافی پانورامیک با اشعه ایکس و گاهی اوقات یک اسکن CT پرتو مخروطی گرفته شود، بویژه در مواردی که تیغه استخوان فک بیمار فوق العاده باریک باشد.

پس از آنکه مشخص شد که بیمار برای درمان با مینی ایمپلنت های دندانی مناسب است، زمان آن رسیده است که برای این فرایند اقدام شود.

فرایند قرار دادن مینی ایمپلنت های دندانی یک جراحی حداقل تهاجمی محسوب می شود. یک فرایند عادی کاشت مینی ایمپلنت دندانی، که در آن چهار مینی ایمپلنت دندانی در قوس دندانی پایین بیمار قرار می گیرند، معمولاً حدود یک ساعت طول می کشد و یک فرایند ایمپلنت دندانی یک روزه در نظر گرفته می شود. مراحل کلی برای فرایند قرار دادن به شرح زیر هستند:

  • بی حسی تزریق می شود.
  • حفره هایی داخل استخوان، در محل های قرار دادن MDI ها ایجاد می شوند.
  • هر MDI در جای خود پیچ و سفت می شود.
  • پروتز در مقابل MDI ها اندازه گیری می شود تا محل حفره تعیین شود.
  • سپس آنها به لابراتوار ارسال می شوند تا حفره ها برای نصب اوردنچرها ایجاد شوند.

پس از ایجاد اصلاحات لازم روی پروتز مصنوعی در لابراتوار برای قرار گیری روی MDIها، بیمار مجدداً باز می گردد و پروتز خود را دریافت می کند. از نظر تئوری، پس از آن، این ابزار باید برای یک عمر قابل استفاده باشد.

مزایای مینی ایمپلنت های دندانی

دقیقاً مانند هر گزینه درمانی دیگری برای جایگزینی دندان های از دست رفته، مینی ایمپلنت ها جوانب مثبت و منفی خود را دارند. برخی از مزایای آنها عبارتند از:

  • این فرایند شامل جراحی فلپ پیچیده ای نیست.
  • این فرایند کمتر تهاجمی است.
  • پس از فرایند، زمان بهبود کوتاه تری لازم است.
  • قبل از فرایند، پیوند استخوان نیاز نیست.
  • بهبود پس از فرایند آسان تر است.
  • تحلیل استخوان را کند می کند و از فرو ریختن صورت جلوگیری می کند.
  • مقرون به صرفه تر است.

مشکلات مینی ایمپلنت های دندانی

گرچه MDI ها بعد از ایمپلنت های معمولی بهترین گزینه برای جایگزینی دندان ها هستند ، اما هنوز مشکلات خود را دارند. این مشکلات می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • شکستگی پیچ در هنگام قرار دادن.
  • شکست پیچ به علت سن، سیگار کشیدن، بهداشت دهان و دندان، ضخامت استخوان، روش قرار دادن و غیره.
  • نیاز به چند ایمپلنت.
  • شواهد علمی محدود در مورد بقا در طولانی مدت.

در مورد هر گونه نگرانی که در مورد عوارض آنها دارید، با دندانپزشک خود صحبت کنید.

مینی ایمپلنت های دندانی

مینی ایمپلنت های دندانی

هزینه مینی ایمپلنت های دندانی

مینی ایمپلنت های دندانی به طور متوسط بین 500 تا 1500 دلار ​​هزینه دارند. این را با هزینه یک ایمپلنت معمولی مقایسه کنید، که بین 1500 تا 6000 دلار است، و می توانید ببینید که چرا مینی ایمپلنت های دندانی علیرغم عوارض احتمالی، قیمت آنها برای بسیاری از بیماران بسیار جذاب است. در صورتی که ایمپلنت های متعددی نیاز باشد، صرفه جویی در هزینه ها می تواند به ده ها هزار دلار برسد.

تجربه بیمار از مینی ایمپلنت های دندانی

“همه چیز راحت است”

این تجربه یکی از بیمارانی است که دو هفته است که مینی ایمپلنت های دندانی خود را دریافت کرده است. او هنوز هم در حال عادت کردن به آنها است و به خوبی در مورد برخی مواردی توضیح می دهد که ممکن است قبل از انجام این فرایند به آنها فکر نکنید. اصولاً، چقدر عجیب و غریب است زمانی که شما چنین تغییر شدیدی را در ظاهر خود تجربه کنید.

او معتقد است که اکنون مجبور نیست از چسب استفاده کند، او می تواند مزه غذا را بهتر درک کند و راحتی او کلاً بیشتر است.

نتیجه گیری

هنگام پر کردن فواصل خالی وسط لبخند خود، خوب است که گزینه های خود را بشناسید و برای برخی از بیماران، ممکن است مینی ایمپلنت های دندانی بهترین گزینه باشند. اگر به دلیل هزینه، فضای موجود یا سلامت استخوان، با جایگزین کردن ایمپلنت های معمولی نمی توانید صاحب دندان های مرواریدی شوید، شما باید آنها را در نظر بگیرید.

داده های چندان زیادی در مورد طول عمر و موفقیت این ایمپلنت ها به اندازه ایمپلنت های معمولی وجود ندارد، اما به طور کلی تصور می شود که اگر بتوانید ایمپلنت های استاندارد را دریافت کنید، قطعاً آنها گزینه بهتری هستند.

با این حال، به احتمال زیاد، اگر دندانپزشک شما موافقت کند که بین مینی ایمپلنت های دندانی و گزینه های دیگر مانند پروتزها، بریج های دندانی، یا عدم قرار دادن جایگزین برای آنها حق انتخاب دارید، مینی ایمپلنت ها بهترین راه هستند.

نگاهی به جدول زیر داشته باشید که خلاصه ای از جوانب مثبت و منفی مینی ایمپلنت های دندانی است، و از دندانپزشک خود بپرسید آیا آنها بهترین گزینه برای شما هستند.

مزایا معایب
ارزان تر از ایمپلنت های استاندارد هنوز هم گران محسوب می شوند
می توانند برای بیمارانی استفاده شوند که تخریب استخوان را تجربه کرده اند راحت تر از ایمپلنت های معمولی می توانند تحت فشار بشکنند
کاهش سرعت تخریب استخوان  
کمک به حفظ ساختار صورت  
بسیار اندک تهاجمی  

پرسش های متداول در مورد مینی ایمپلنت های دندانی

مینی ایمپلنت دندانی چه مدت دوام می آورد؟

طول عمر مینی ایمپلنت های دندانی به چگونگی مراقبت شما از آنها، سلامت استخوان و سلامت عمومی دهان و دندان های شما بستگی دارد. ایمپلنت های کوچک می توانند در موقعیت های موقت یا دائمی استفاده شوند. با این حال، آنها نسبت به ایمپلنت های معمولی بیشتر مستعد شکسته شدن هستند، که در این صورت باید تعویض شوند.

چقدر طول می کشد تا مینی ایمپلنت های دندانی بهبود یابند؟

بدن هر فرد با بدن فرد دیگر متفاوت است و مدت زمانی که پس از دریافت ایمپلنت های کوچک نیاز دارید تا بهبود پیدا کنید، به تعدادی از عوامل، مانند سلامت عمومی و مشکلات شما در طول فرایند بستگی دارد.

با این وجود، هر گونه تورم ناشی از جراحی باید ظرف مدت 48 ساعت و در 7 روز کاهش یابد، لثه ها باید بیشتر بهبود یابند. با این حال، اگر ایمپلنت های متعدد برای شما کاشته شده باشد، زمان بهبودی ممکن است بیشتر طول بکشد.

تفاوت بین ایمپلنت دندانی و مینی ایمپلنت چیست؟

تفاوت بین ایمپلنت های دندانی و مینی ایمپلنت ها، طراحی، اندازه و شرایط استفاده از آنها است. مینی ایمپلنت ها کوچکتر هستند و معمولاً در بیمارانی استفاده می شوند که دچار تخریب استخوان شده اند.

  • اندازه: مینی ایمپلنت ها کمتر از 3/3 (و معمولاً کمتر از 3) میلی متر قطر دارند، در حالی که قطر یک ایمپلنت معمولی 4/3 تا 8/5 میلی متر است.
  • طراحی: مینی ایمپلنت ها از یک پست با یک توپ کوچک روی آن تشکیل شده اند، جایی که دندان مصنوعی متصل می شود. سپس یک حلقه لاستیکی آن را در جای خود نگه می دارد. یک پروتز معمولی از یک پست با یک اباتمنت متصل به آن تشکیل است. سپس روکش به اباتمنت متصل می شود.
  • شرایط استفاده: مینی ایمپلنت ها عمدتاً برای بیمارانی استفاده می شوند که تحلیل استخوان را تجربه کرده اند و نمی توانند ایمپلنت های معمولی را دریافت کنند.

در این نوشته می خوانید:

آیا شما تاکنون به این موضوع فکر کرده اید که کدام روش برای مسواک زدن دندان ها، بهترین روش است؟ مسواک زدن دندان ها چیزی است که بسیاری از ما تا زمانی که به خاطر می آوریم آن را انجام داده ایم، اما اغلب بدون فکر کردن به روش صحیح انجام آن.

خوب، عالی است که حالا به فکر آن افتاده اید! تمیز نگه داشتن دندان ها بخش بسیار مهمی از حفظ سلامت خوب دهان و دندان است.

آیا شما می دانید که چند بار در روز باید دندان های خود را مسواک بزنید؟ آیا می دانید چگونه دندان های خود را به درستی مسواک بزنید؟

این راهنمای دقیق حاوی همه اطلاعاتی است که شما باید در مورد نحوه تمیز کردن دندان های خود بدانید. ما به برخی از متداول ترین پرسش ها در این زمینه پاسخ می دهیم، از جمله:

  • چه مدت باید دندان ها را مسواک زد؟
  • چند مرتبه باید دندان های خود را مسواک بزنید و چه زمان هایی از روز باید این کار انجام شود؟
  • قبل یا بعد از مسواک زدن باید دندان ها را نخ دندان کشید؟
  • پسبعد از مسواک زدن، باید دهان را آب کشی کرد؟
  • نحوه انتخاب بهترین محصولات برای روتین بهداشتی دهان و دندان
  • اشتباهات مسواک زدن دندان که باید از آنها اجتناب کرد

ممکن است شگفت زده شوید اگر متوجه شوید که شما در تمام این سال ها نمی دانستید که چگونه دندان های خود را کاملاً درست مسواک بزنید، اما ما امیدواریم که این راهنما به شما کمک کند یاد بگیرند که چگونه در منزل دندان های خود را تمیز کنید، تا همیشه بتوانید احساسی مانند بعد از تمیز کردن تخصصی توسط دندانپزشک داشته باشید.

بهداشت درست دهان و دندان

بهداشت درست دهان و دندان

پرسش های متداول در مورد نحوه درست مسواک زدن دندان ها

آیا می دانستید که فقط 53 درصد از افراد در سراسر دنیا دو مرتبه در روز دندان های خود را مسواک می زنند؟ اگر شما هم اینطور هستید، پس در جای مناسب قرار دارید.

ما قصد داریم با برخی پرسش های خاص شروع کنیم که مردم اغلب در مورد روش صحیح مسواک زدن دندان ها دارند. سپس، دستورالعمل گام به گام و دقیق نحوه مسواک زدن دندان ها را برای شما ارائه خواهیم داد، به دنبال آن برخی نکات دیگر برای سالم نگه داشتن دهان و دندان ها ذکر خواهند شد. البته دندانپزشک هم می تواند بهترین راه برای مسواک زدن دندان ها را به شما توصیه کند.

لطفاً توجه داشته باشید که این راهنما عمدتاً روی مسواک زدن دندان ها برای بزرگسالان تمرکز دارد. گرچه بسیاری از این اطلاعات در مورد کودکان نیز صدق می کنند، اما اگر می خواهید بررسی کنید که چگونه دندان های کودک خود را مسواک بزنید، توصیه می کنیم راهنمای مربوط به سلامت دهان و دندان کودکان را بخوانید.

همچنین توجه داشته باشید که دندانپزشک شما ممکن است با توجه به سلامت دهان شما توصیه هایی اندک متفاوت به شما بدهد. البته، شما همیشه باید آنچه دندانپزشک توصیه می کند را دنبال کنید.

خوب، بیایید نگاهی به برخی از پرسش های متداول در مورد مسواک زدن دندان ها بیندازیم.

چند مرتبه باید دندان ها را مسواک زد؟

شما باید حداقل دو مرتبه در روز دندان های خود را مسواک زد. برخی افراد دوست دارند سه مرتبه در روز یا حتی بیشتر مسواک بزنند. گرچه مسواک زدن بیش از حد دندان ها ممکن است ، اما این احتمالاً بیشتر به دلیل یک تکنیک بد مسواک زدن است تا مسواک زدن خیلی زیاد.

تنها نکته ای که می توان با اطمینان گفت این است که: تنها یک مرتبه مسواک زدن دندان ها در روز برای تمیز نگه داشتن آنها کافی نیست. با وجود این، 30 درصد از آمریکایی ها اعتراف می کنند که تنها یک مرتبه در روز مسواک می زنند. یک مرتبه مسواک زدن در روز زمان کافی برای خوردن و از بین بردن سطح دندان ها را به باکتری ها می دهد، به این معنی که احتمال بروز حفره های دندانی افزایش پیدا می کند.

چه زمانی باید دندان ها را مسواک زد؟

قبل از رفتن به رختخواب، و حداقل یک بار دیگر در طول روز، دندان های خود را مسواک بزنید. برای اکثر مردم، این زمان صبح خواهد بود. خوب است که بیشتر از این مسواک بزنید. به شرطی که بدانید چگونه دندان های خود را درست مسواک بزنید.

مهم است که قبل از خواب دندان های تمیزی داشته باشید، زیرا زمانی که خواب هستید، داخل دهان شما بزاق کمتری برای مبارزه با هر گونه باکتری که باقی می ماند وجود دارد. با این حال، 70 درصد از افرادی که تنها یک مرتبه در روز مسواک می زنند، می گویند این کار را صبح انجام می دهند، نه شب.

شما ممکن است شگفت زده شوید اگر بشنوید که بهترین زمان برای مسواک زدن دندان ها بلافاصله پس از غذا خوردن نیست- به خصوص اگر غذا یا نوشیدنی بسیار اسیدی یا شیرین خورده باشید. علت این است که قند و اسید مینای دندان را ضعیف می کنند، و ممکن است با مسواک زدن دندان های خود به آنها آسیب وارد کنید، زمانی که آنها به تازگی پوشش خود را از دست داده اند. در عوض، بلافاصله بعد از غذا خوردن، دهان خود را با آب بشویید و دندان ها را 30 دقیقه بعد مسواک بزنید.

دندان ها را باید قبل از صبحانه مسواک زد یا بعد از آن؟

شما دندان هایتان را قبل از صبحانه مسواک می زنید یا بعد از آن؟ به نظر می رسد تا زمانی که شما دو بار در روز مسواک می زنید، مهم نیست که شما قبل از صبحانه مسواک می زنید یا بعد از آن.

با این حال، همانطور که در بالا ذکر شد، اگر شما در مورد مسواک زدن پس از صبحانه فکر می کنید، ممکن است لازم باشد بعد از صبحانه خوردن و قبل از مسواک زدن کمی صبر کنید. علت این است که مواد غذایی و نوشیدنی های اسیدی مینای دندان ها را تضعیف می کنند، بنابراین اگر شما خیلی زود مسواک بزنید، ممکن است در نهایت مقداری از این مینای گرانبها را از بین ببرید.

بهداشت درست دهان و دندان

بهداشت درست دهان و دندان

چه مدت باید دندان ها را مسواک زد؟

دو تا سه دقیقه، زمان توصیه شده برای مسواک زدن دندان ها است. هر زمانی کمتر از این باعث می شود شما وقت کافی برای درست تمیز کردن همه سطوح دندان ها نداشته باشید، اما احتمالاً می توانید بیش از حد مسواک بزنید. مسواک زدن دندان ها برای مدت زمان طولانی تر، لزوماً چیز خوبی نیست، زیرا مسواک زدن زیاد ممکن است باعث آسیب به دندان ها و لثه ها شود.

اما واقعاً مهم است که روی آنچه در طول آن چند دقیقه انجام می دهید تمرکز کنید. یک روتین مسواک زدن برای خود داشته باشید- مانند نمونه ای که در زیر آمده است- و هر روز یک الگوی مشابه را دنبال کنید. اجازه ندهید حواستان پرت شود، در غیر این صورت، ممکن است پنج دقیقه را صرف مسواک زدن تنها چند دندان خواهید بدون آنکه حتی متوجه آن شوید.

اگر این اتفاق برای شما رخ دهد، ممکن است بخواهید به فکر یک مسواک برقی تایمر دار باشید. در این نوع مسواک ها از 40،000 ارتعاش صوتی در هر دقیقه برای زدودن پلاک از روی دندان ها استفاده می شود. بعلاوه معمولاً چند حالت مختلف تمیز کردن دارند، مثلاً یکی از آنها به سفید شدن اضافی دندان ها کمک می کند!

قبل از مسواک زدن باید نخ دندان بکشید یا بعد از آن؟

بر اساس انجمن دندانپزشکی آمریکا ADA، مهم نیست که قبل از مسواک زدن نخ بکشید یا بعد از آن، مهم انجام دادن آن است. در واقع ADA زمان ترجیحی خاصی از روز را مشخص نمی کند.

آنها به سادگی توصیه می کنند که شما زمانی را انتخاب کنید که برای شما نباشد چند دقیقه اضافی صرف نخ دندان کشیدن کنید و برای افراد مختلف زمان های مختلف مناسب است. به عنوان مثال، اگر می دانید قبل از رفتن به رختخواب خیلی خسته خواهید بود، پس سعی کنید آن را صبح یا بعد از ناهار انجام دهید.

در هر صورت، مهم این است که شما به طور منظم نخ دندان کشیدن را انجام دهید. اکثر افراد این کار را انجام نمی دهند.

آیا پس از مسواک زدن دندان ها باید دهان را آبکشی کرد؟

گرچه انجمن دندانپزشکی آمریکا نظر قطعی در مورد این موضوع اعلام نکرده است، مطالعات بین المللی حاکی از این هستند که بهتر است که پس از مسواک زدن، دهان را شستشو ندهید و یا تنها با مقدار اندکی آب شستشو دهید.

مطالعات انجام شده حاکی از این هستند که اگر بعد از مسواک زدن دهان را بشویید، فلوراید موجود در خمیر دندان که برای کمک به مبارزه با پوسیدگی و تقویت دندان ها درون آن وجود دارد را می شویید. تف کنید، اما شستشو ندهید، و فلوراید به مدت طولانی تری روی دندان های شما باقی می ماند.

آیا باید زبان خود را مسواک بزنید؟

تمیز کردن زبان به مبارزه با بوی بد دهان و کاهش باکتری های داخل دهان کمک می کند. شما می توانید تمیز کردن زبان خود را با استفاده از مسواک و یا یک اسکراب زبان به عنوان بخشی از روتین مسواک زدن روزانه خود انجام دهید.

آیا باید لثه ها را بشویید؟

خیر. بخشی که بیشتر در معرض خطر قرار دارد خط لثه است، جایی که لثه ها به دندان ها می رسند. دندان های خود را با زاویه 45 درجه مسواک بزنید، تا خط لثه شما نیز تمیز شود و لثه های شما سالم باقی بمانند.

به منظور حذف هر گونه تارتار که در حال حاضر روی دندان های شما تشکیل شده است، ممکن است لازم باشد برای جرمگیری و پولیش دندان ها (پاکسازی روتین دندانپزشکی) به دندانپزشک مراجعه کنید. در غیر این صورت، خطر ابتلا به بیماری لثه در شما افزایش پیدا خواهد کرد.

بهداشت درست دهان و دندان

بهداشت درست دهان و دندان

آیا جویدن آدامس به جای مسواک زدن دندان ها مشکلی ندارد؟

جویدن آدامس فاقد قند بعد از غذا می تواند به جلوگیری از بروز حفره های دندانی کمک کند، اما جایگزینی برای مسواک زدن نیست. آدامس جویدن می تواند به جداسازی ذرات غذا و تولید بزاق کمک کند. این اتفاق به طور طبیعی با اسیدهایی مبارزه می کند که می توانند به دندان های شما آسیب وارد کنند.

به خاطر داشته باشید که نوع فاقد قند آنها را انتخاب کنید، در غیر این صورت، شما فقط دندان های خود را با قندی پوشش می دهید که حتی آسیب بیشتری به دندان ها وارد می کند. و از آن علاوه بر- و نه به جای- دو مرتبه مسواک زدن در روز استفاده کنید.

چه اتفاقی می افتد وقتی دندان های خود را مسواک نمی زنید؟

گرچه هر از گاهی فراموش کردن مسواک زدن دندان های خود اتفاق چندان بزرگی نیست، اما اگر شما همچنان انجام این کار را ادامه دهید، با مشکلاتی مانند تشکیل پلاک و تارتار و بوی بد دهان مواجه خواهید شد.

و پس از آن، این مشکلات می توانند باعث پوسیدگی دندان ها، از دست رفتن دندان ها و بروز بیماری لثه شوند! بنابراین، دندان های خود را مسواک بزنید.

آیا می توان دندان ها را خیلی زیاد مسواک زد؟

درست مثل هر چیز دیگری، مسواک زدن بیش از حد الزاماً چیز خوبی نیست. اگر دندان های خود را بیش از حد مسواک بزنید، ممکن است باعث فرسایش مینای دندان های خود شوید. این اتفاق، به نوبه خود، می تواند باعث حساسیت دندان های شما شود، و در واقع می تواند باعث شود دندان های شما زردتر به نظر برسند، زیرا عاج زرد رنگ زیر مینای دندان قابل مشاهده تر خواهد شد. در برخی موارد، مسواک زدن بیش از حد می تواند منجر به تحلیل رفتن لثه ها نیز شود.

آیا می توان دندان ها را با جوش شیرین مسواک زد؟

درست کردن خمیر از جوش شیرین و آب، و سپس اضافه کردن نوعی روغن برای طعم و مقداری نمک، و یا افزودن اندکی جوش شیرین به خمیر دندان روشی است که به این شهرت گسترده رسیده است که به طور طبیعی باعث سفید شدن دندان ها می شود.

نحوه مسواک زدن صحیح دندان ها: راهنمای گام به گام

ما ثابت کرده ایم که شما باید حداقل روزی دو مرتبه، یکی از آن زمان ها قبل از رفتن به رختخواب باشد، هر بار به مدت دو تا سه دقیقه مسواک بزنید. در اینجا کاری که باید طی آن چند دقیقه مسواک زدن انجام دهید را توضیح می دهیم:

از مقدار صحیح خمیر دندان فلورایده استفاده کنید.

از یک مسواک دارای فرچه نرم استفاده کنید که به راحتی داخل دهان شما قرار بگیرد، بنابراین می توانید به هر جایی که نیاز به مسواک زدن دارد، دسترسی پیدا کنید.

نیاز نیست خمیر دندان مانند چیزی که در بسیاری از تبلیغات خمیر دندان می بینید، کاملاً روی مسواک را بپوشاند. برای همه افراد بالای سه سال به اندازه یک نخود خمیر دندان کافی است. اینها مقادیر خمیر دندان توصیه شده توسط ADA با توجه به گروه سنی هستند:

سن مقداری که باید مصرف کرد
کودکان زیر 3 سال یک لای نازک (به اندازه یک دانه برنج)
کودکان 3 تا 6 سال به اندازه یک نخود
کودکان بالای 6 سال و بزرگسالان به اندازه یک نخود

گرچه ADA اخیراً بهترین غلظت فلوراید در خمیر دندان مناسب هر گروه را مشخص نکرده است، اما به صورت بین المللی توصیه می شود که 1000ppm  از آن تا سن 6 سالگی و 350/1 -500/1ppm  پس از آن استفاده شود.

مسواک را در زاویه 45 درجه قرار دهید.

هنگام مسواک زدن طرفین دندان های خود، مسواک خود را 45 درجه کج کنید تا فرچه ها بتوانند به داخل شکاف های کوچک بین دندان ها و لثه ها قرار گیرند. اگر در این پاکت ها پلاک ایجاد شود، می تواند منجر به بروز بیماری لثه شود.

دندان ها را به آرامی با حرکات دایره ای کوچک مسواک بزنید.

بسیاری از افراد دندان های خود را با حرکات سایشی رو به عقب و جلو مسواک می زنند، اما در واقع حرکات دایره ای کوچک روش صحیح مسواک زدن دندان ها هستند، زیرا آنها مؤثرتر هستند و کمتر آسیب وارد می کنند.

همچنین نه نیاز است فشار زیاد وارد کنید و نه خیلی محکم ساییدن مسواک روی دندان ها. فشار ملایم برای شل شدن پلاک ها کافی است، و اگر خیلی محکم مسواک بزنید، ممکن است باعث خونریزی لثه های خود شوید. بسیاری از مسواک های الکتریکی دارای سنسور فشار هستند که اگر دندان های خود را خیلی با شدت مسواک بزنید به شما هشدار می دهند.

همه سطوح همه دندان ها را بشویید.

ترتیب مسواک زدن دندان ها مهم نیست، اما هر بار انجام دادن آن به یک شکل مشابه می تواند کمک کند تا اطمینان حاصل شود که شما هیچ سطحی را مسواک نزده رها نکرده اید. این یک نمونه از نحوه مسواک زدن دندان ها است.

  • در عقب دهان، بالا سمت چپ یا بالا سمت راست شروع کنید.
  • کار خود را به سمت سطح بیرونی هر دندان ادامه دهید، هر یک از آنها را با حرکات دایره ای کوچک به مدت چند ثانیه مسواک بزنید.
  • مسواک خود را به سمت سطح داخلی بچرخانید و دوباره به سمت بالا بروید.
  • سطح جونده دندان های مولر فک بالا و سطح پشتی دندان های عقب خود را مسواک بزنید.
  • مسواک خود را به صورت عمودی بچرخانید و برای چند بار مسواک زدن پشت دندان های جلو از یک حرکت رو به پایین استفاده کنید.
  • این روند را برای دندان های فک پایین تکرار کنید.
  • پس از تمیز کردن دندان ها، چند بار مسواک یا زبان پاک کن را روی زبان خود بکشید.

روش دیگر این است که دهان خود را به چهار قسمت تقسیم کنید و برای هر یک 30 ثانیه وقت صرف کنید، و سطوح داخلی، بیرونی و جونده را همانطور که پیش می روید مسواک بزنید.

تف کنید اما دهان را نشویید.

به یاد داشته باشید، اگر بعد از مسواک زدن دندان ها، دهان خود را با آب یا دهانشویه بشویید، مواد تشکیل دهنده خمیر دندان شما رقیق شده یا شسته می شود. اگر می خواهید دهانشویه استفاده کنید، پس از مسواک زدن مدتی صبر کنید یا از آن در زمان های دیگری استفاده کنید که مسواک زدن امکان پذیر نیست.

روزی یک مرتبه بین دندان ها را تمیز

نیاز نیست هر بار که دندان های خود را مسواک می زنید این کار را انجام دهید، اما تمیز کردن روزانه بین دندان ها به دور نگهداشتن پلاک کمک خواهد کرد. شما می توانید از نخ دندان رشته ای، مسواک های بین دندانی یا یک واتر فلاسر استفاده کنید.

ملاحظات دیگر

چگونه دندان های خود را با بریس بشویید؟

هنگام مسواک زدن دندان های خود در حالی که بریس روی آنها قرار دارد، باید همان تکنیکی را دنبال کنید که بدون بریس ها استفاده می کردید، با چند مرحله اضافی. علاوه بر مراحل ذکر شده در بالا، شما باید مسواک را روی براکت ها قرار دهید و زاویه دهید، و به صورت دوایر کوچک مثل همیشه مسواک بزنید. سپس، در حالی که مسواک هنوز روی براکت قرار دارد، آن را رو به بالا زاویه دهید و همین کار را انجام دهید.

بهداشت درست دهان و دندان

بهداشت درست دهان و دندان

چگونه دندان های خود را بدون مسواک بشویید؟

اجازه دهید صریح صحبت کنیم، شما باید قطعاً از یک مسواک استفاده کنید تا دندان های خود را به درستی بشویید. با این حال، اکثر ما تجربه سپری کردن شب دور از خانه و فراموش کردن مسواک را داشته ایم. هنگامی که این وضعیت ناگزیر برای شما اتفاق می افتد، شما می توانید یک تکه دستمال کاغذی مرطوب را دور انگشت خود بپیچید، مقداری خمیر دندان روی آن قرار دهید و از همان حرکات مسواک زدن استفاده کنید که با مسواک خود استفاده می کردید.

از دندانپزشک بپرسید: چگونه دندان های کودک نو پای خود را مسواک بزنم؟

یکی از مهمترین کارهایی که می توانید برای سلامت دندان های فرزند خود انجام دهید، مسواک زدن روزانه دندان ها است. هرگز قدرت این عمل ساده و دو دقیقه ای را برای تلاش های بهداشت دهان و دندان دست کم نگیرید. سلامت دهان و دندان با تعهد به مسواک زدن منظم دندان ها شروع می شود. انجمن دندانپزشکی آمریکا موارد زیر را توصیه می کند.

  • با یک مسواک نرم دو مرتبه در طول روز مسواک بزنید. اندازه و شکل مسواک باید مناسب دهان کودک شما باشد و به شما اجازه بدهد تا بتوانید به راحتی به همه مناطق دسترسی پیدا کنید. محبوبیت مسواک های نرم سیلیکونی رو به افزایش است.
  • از مقدار صحیح خمیر دندان استفاده کنید: به اندازه یک دانه برنج برای کودکان خردسال؛ و به اندازه یک نخود برای کودکان نوپا.
  • هر سه یا چهار ماه مسواک را تعویض کنید. یک مسواک فرسوده ابزار خوبی برای تمیز کردن دندان ها نیست.
  • برچسب را بررسی کنید. قبل از خرید، اطمینان حاصل کنید فلوراید خمیر دندانی که می خرید مورد تأیید ADA باشد.
  • تا 11 سالگی، هنگامی که کودکان دندان های خود را مسواک می زنند، والدین باید روی آنها نظارت داشته باشند.

انتخاب محصولات مناسب برای مسواک زدن دندان ها

حالا که می دانید چگونه دندان های خود را مسواک بزنید، ممکن است به این فکر کنید که کدام محصول برای استفاده بهتر است. در اینجا برخی از چیزهایی که باید در نظر بگیرید را ذکر کرده ایم.

مسواک

ممکن است فکر کنید که به شدت ساییدن یک مسواک سخت به زدودن پلاک بیشتری کمک خواهد کرد. اما در حقیقت، این روش مناسبی برای مسواک زدن نیست، و می تواند به دندان ها و لثه های شما آسیب برساند. فرچه نرم یا متوسط ​​نیز این کار را به همین خوبی انجام می دهد. مسواکی با سر کوچک انتخاب کنید که اجازه دهد به راحتی به پشت دندان های خود دسترسی پیدا کنید. یک مسواک برقی ممکن است به شما کمک کند دندان های خود را به طور مؤثر تری مسواک بزنید.

شما باید هر سه ماه مسواک خود را عوض کنید یا هر سه ماه برسد، یا زودتر اگر متوجه شدید که فرچه ها در حال خراب شدن هستند (این می تواند نشانه ای باشد که شما بیش از حد محکم مسواک می زنید). استفاده از یک مسواک قدیمی، فرسوده می تواند به مینای دندان شما آسیب برساند.

خمیر دندان

استفاده از یک خمیر دندان حاوی فلوراید (حداقل 1000 ppm برای بزرگسالان و کودکان) در مبارزه با پوسیدگی به شما کمک می کند. نام تجاری و عطر و طعمی را انتخاب کنید که از آن لذت ببرید، زیرا باعث می شود بیشتر احتمال داشته باشد که به طور منظم مسواک بزنید. خمیر دندان های طبیعی با و بدون فلوراید برای خرید در دسترس هستند.

بهداشت درست دهان و دندان

بهداشت درست دهان و دندان

نخ دندان

مسواک زدن دندان ها تنها سه سطح از پنج سطح را پاک می کند، بنابراین مهم است که بین آنها نیز تمیز شود. اگر استفاده از نخ دندان های سنتی را دوست ندارید، یا اگر بریس دارید، یک واتر فلاسر می تواند کار را بسیار ساده تر کند.

دهانشویه

دهانشویه فقط بوی دهان شما را تازه نمی کند؛ دهانشویه ای را انتخاب کنید که حاوی فلوراید باشد و برای جلوگیری از پوسیدگی دندان نیز عمل کند. با این حال، مشخص نیست که آیا شما باید بلافاصله بعد از مسواک زدن از آن استفاده کنید، زیرا فلوراید باقی مانده از خمیر دندان را جدا می کند. این در مورد دهانشویه های فلورایده نیز صدق می کند.

افشای قرص پلاک

اگر می خواهید ببینید که آیا شما مسواک زدن را به خوبی انجام می دهید یا خیر، از قرص های افشای پلاک استفاده کنید. این قرص های جویدنی هر گونه پلاک داخل دهان را رنگ می کنند، بنابراین بوضوح می توانید ببینید پس از مسواک چه چیزی به جا گذاشته اید. سپس، می توانید روی بهبود نحوه مسواک زدن دندان های خود کار کنید.

راه های دیگر مراقبت از دندان ها

زمانی که نوبت به حفظ خوب سلامت دهان و دندان می رسد، دانستن نحوه تمیز کردن درست دندان ها تنها بخشی از تصویر است. در اینجا به بیان برخی از چیزهای دیگر می پردازیم که شما می توانید انجام دهید تا مطمئن شوید که تلاش های جدید شما برای مسواک زدن دندان ها به هدر نمی روند.

مراقب آنچه می خورید باشید

شما می دانید که خوردن قند برای دندان های شما بد است، اما خیلی بیشتر از چیزی که تصورش را بکنید. غذاها و نوشیدنی های اسیدی مانند سرکه، ترشی، آبمیوه، شراب و نوشیدنی های گاز دار می توانند به همان اندازه آسیب رسان باشند. بعلاوه، بسیاری از میان وعده های ‘سالم’ مانند میوه های خشک و ماست ها، حاوی قند بیشتر از چیزی هستند که شما ممکن است درک کنید.

اگر شما به جای محدود کردن این خوراکی های مضر پیوسته در طول روز از آنها به عنوان میان وعده بخورید، این آسیب افزایش می یابد. ناخنک زدن به این معنی است که دندان های شما از دست شکر و اسید که مینای دندان را از بین می برند، استراحت ندارند.

این امر نه تنها منجر به بالاتر رفتن خطر پوسیدگی دندان می شود؛ بلکه دندان های شما به دلیل نازک شدن مینای آنها ممکن است زرد یا حساس شوند.

به طور منظم برای چکاپ به دندانپزشک مراجعه کنید.

حتی اگر می دانید که چگونه دندان های خود را درست مسواک بزنید، و هر روز یک روتین بهداشتی خوب دهان و دندان را دنبال کنید، هنوز هم ممکن است مشکلات دندانی اتفاق بیفتند. چکاپ های منظم اجازه می دهند تا دندانپزشک شما این مشکلات را در مراحل اولیه کشف کنند و به این معنی است که درمان باید کم تهاجم تر (و کم هزینه تر) از زمانی باشد که شما مشکل را رها کنید تا گسترش پیدا کند.

دندانپزشک شما همچنین بهترین راه را برای مسواک زدن دندان ها و مراقبت از سلامت کلی دهان به شما توصیه می کند ، بنابراین وسوسه نشوید و این چکاپ ها را از دست ندهید!

نتیجه گیری

ما امیدواریم که این دستورالعمل های بهداشت دهانی برای شما مفید بوده باشند و اکنون بدانید که چگونه دندان های خود را به درستی مسواک بزنید. شاید حتی برخی از کارهایی که شما انجام می داده اید اشتباه بوده اند، برجسته شده باشند؟

به یاد داشته باشید، تمیز و سالم نگه داشتن دندان ها شامل انجام کارهای زیر است:

  • مسواک زدن حداقل دو بار در روز، هر بار به مدت دو دقیقه
  • استفاده از مسواک نرم و خمیر دندان فلورایده
  • نشستن دهان پس از مسواک زدن (حتی با دهانشویه)
  • عدم مسواک زدن دندان ها بلافاصله بعد از خوردن غذاها و نوشیدنی های اسیدی یا شیرین
  • اجتناب از خوردن غذاها و نوشیدنی های شیرین و اسیدی به عنوان میان وعده
  • نخ دندان کشیدن روزانه
  • مراجعه منظم به دندانپزشک

اگر هنوز در مورد چگونگی تمیز کردن صحیح دندان های خود مطمئن نیستید یا در صورت داشتن هر گونه نگرانی دیگری، با دندانپزشک خود صحبت کنید.

نمونه های درمانی ایمپلنت تمام فک