مراقبت های دندانی تنها به علت باردار شدن متوقف نمی شوند. در حقیقت، تحت نظر نگه داشتن سلامت دهان حتی مهم تر نیز هست: هنگام بارداری، شما بیشتر در معرض خطر بروز پوسیدگی های دندامی، بیماری لثه، و مسائل دیگر قرار دارید.

متأسفانه، هنوز این باور به صورت گستزده وجود دارد که مراجعه به دندانپزشک در طول دوران بارداری می تواند برای شما و فرزندتان مضر باشد. مطالعات اخیر که توسط انجمن دندانپزشکان استرالیا انجام شده اند حاکی از این هستند که بیش از نیمی از زنان استرالیا که در این مطالعه شرکت کرده اند هنوز این باور اشتباه را دارند.

اگر این باور به این معنا باشد که شما از مراجعه به دندانپزشک اجتناب کنید و مراقبتی که نیاز دارید را دریافت نمی کنید، این می تواند یک مشکل جدی باشد.

آیا در طول دورن بارداری می توان به دندانپزشک مراجعه کرد؟

در طول دوران بارداری نه تنها می توانید به دندانپزشک مراجعه کنید، بلکه باید این کار را انجام دهید! درمان نشده رها کردن پوسیدگی های دندانی، بیماری لثه، و دیگر مشکلات مربوط به سلامت دهان می تواند مضر باشد. سلامت دهان و دندان های شما تأثیر زیادی روی سلامت عمومی شما دارد، که به این معنا است که م تواند تأثیر زیادی نیز روی فرزند شما داشته باشد.

حتی وقتی باردار نیستید، توصیه می کنیم به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید. برای بسیاری از افراد، یک چکاپ هر شش ماه یک مرتبه بهتر است، اما شرایط و وضعیت شما مشخص می کند که چند مرتبه در سال باید به دندانپزشک مراجعه کنید. بنابراین، بویژه زمانی که با تغییرات هورمونی و ویار مواجه هستید که سلامت دهان را در معرض خطر قرار می دهد، بسیار مهم است.

دندانپزشکان اغلب چندین مراجعه در طول دوران بارداری را توصیه می کنند تا بتوانند وضعیت دندان ها و لثه های شما را بررسی کنند، تغییرات لازم در مراقبت های روتین بهداشتی دهان را توصیه کنند و درمان های مورد نیاز را انجا دهند.

اگر شما در حال برنامه ریزی برای باردار شدن هستید، ابتدا مراجعه به دندانپزشک و برطرف کردن مشکلات دندانی مانند نهفتگی دندان عقل، برای کاهش عوارض جانبی آن، ایده خوبی است.

آیا اشعه ایکس بی خطر است؟

یکی از شایع ترین نگرانی هایی که افراد در ارتباط با مراجعه به دندانپزشک در طول دوران بارداری دارند قرار گرفتن در معرض اشعه ایکس برای گرفتن تصاویر رادیوگرافی می باشد.

با این حال، دوز اشعه ایکس در رادیوگرافی های مدرن بسیار پایین است و یک مرتبه قرار گرفتن در معرض یک دوز اشعه آنقدر زیاد نیست که باعث بروز هیچ گونه عوارض سوء در رشد جنین شود. علاوه بر این، دندانپزشک اطمینان حاصل خواهد کرد که کل بدن شما با یک روپوش و محافظ تیروئید سربی در برابر اشعه ایکس محافظت می شود.

گرچه اشعه های ایکس بی خطر هستند، اما باز هم ممکن است دندانپزشک شما توصیه کند در طول سه ماهه نخست بارداری اگر فقط برای یک چکاپ روتین مراجعه می کنید، از قرار گرفتن در معرض آنها خودداری کنید. اما اگر یک مورد اورژانسی دندانپزشکی، یا یک درد شدید و غیر مشخص دارید، نیاز است تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس گرفته شوند تا به دندانپزشک شما کمک کنند طرح درمان مؤثری برای شما تهیه کند.

دندانپزشکی در دوران بارداری

دندانپزشکی در دوران بارداری

آیا می توان از بی حسی یا داروها استفاده کرد؟

در حال حاضر، مطالعات متناقضی در مورد اثرات نامطلوب احتمالی داروهایی که در طول درمان دندانپزشکی استفاده می شوند روی جنین در حال رشد وجود دارد. اگر نیاز است در طول دوران بارداری تحت فرایندهای دندانپزشکی قرار بگیرید، بی حسی ها هنوز هم می توانند برای کمک به آرام شدن شما و عدم احساس کردن درد بدون هیچ خطری استفاده شوند. لازم است که دندانپزشک خود را از باردار بودن خود مطلع کنید تا بتواند بی حس کننده مناسبی برای شما انتخاب کند و دوز مناسب را برای شما استفاده کند.

لیدوکائین متداول ترین دارو برای اقدامات دندانپزشکی است. لیدوکائین از جمله داروهای گروه B است و پس از تزریق از جفت عبور می کند.

در دوران بارداری باید از داروهای بی حسی حاوی فلیپرسین اجتناب شود زیرا این ماده شیمیایی عروق خونی را منقبض می کند- اگر در مورد نوع داروی بی حسی که از آن استفاده می شود پرسش یا نگرانی دارید، با دندانپزشک خود مطرح کنید.

اگر نیاز باشد حتماً یک درمان دندانپزشکی انجام شود، دندانپزشک شما کمترین غلظت ممکن ماده بی حسی را برای نوع فرایندی که قرار است برای شما انجام شود انتخاب خواهد کرد، اما هنوز هم این مقدار آنقدر کافی هست تا شما درد احساس نکنید. وقتی دردی احساس نکنید، استرس کمتری را تجربه خواهید کرد و بدن شما و کودک تحت فشار کمتری قرار می گیرد. علاوه بر این، هرچه شما راحت تر باشید، داروی بی حس کننده نیز راحت تر عمل خواهد کرد.

درمان های دندانپزشکی اغلب برای پیشگیری یا درمان عفونت نیاز به آنتی بیوتیک دارند. آنتی بیوتیک هایی مانند پنی سیلین، آموکسی سیلین، و کلیندامایسین، که برچسب دسته B برای بی خطر بودن در طول دوران بارداری دارند، ممکن است پس از فرایند برای شما تجویز شوند.

آیا در طول دوران بارداری می توان پاکسازی تخصصی دندان ها را انجام داد؟

درمان در طول هر سه دوره بارداری بی خطر است. با این حال، سه ماهه دوم بی خطرترین زمان برای انجام درمان های دندانپزشکی است. سه ماهه سوم نیز بی خطر است اما از آنجا که دراز کشیدن برای مدت زمان طولای روی صندلی دندانپزشکی دشوار است، انجام آن توصیه نمی شود.

آیا در دوران بارداری می توان دندان کشید؟

کشیدن دندان آخرین راه چاره برای دندانپزشکانی است که همیشه سعی می کنند در صورت امکان دندان های شما را نجات دهند. اما اگر دندان های شما به شدت آسیب دیده یا پوسیده باشند و نتوان آنها را ترمیم کرد، می تواند سلامت دهان شما در معرض خطر قرار دهد و باید کشیده شوند.

کشیدن دندان در هر زمانی طی بارداری می تواند انجام شود، اما ممکن است دندانپزشک شما سه ماهه دوم را زمان ایده آل انجام آن توصیه کند. این به شما کمک خواهد کرد از گرفتن عکس رادیوگرافی در سه ماهه نخست که ابتدای رشد کودک است، بعلاوه، ناراحتی دراز کشیدن به پشت برای مدت زمان طولانی در طول سه ماهه سوم، پرهیز نمایید.

دندانپزشکی در دوران بارداری

دندانپزشکی در دوران بارداری

آیا انجام درمان ریشه روی بارداری تأثیر می گذارد؟

اگر پوسیدگی دندان به داخل دندان و جایی برسد که پایانه های عصبی واقع شده اند، می تواند فوق العاده دردناک باشد. درمان ریشه می تواند با زدودن بافت بافت عفونی و احیاء دندان با روکشی شبیه دندان می تواند درد را متوقف کند، بنابراین دندان ها نیاز به کشیده شدن نخواهند داشت.

اگر شما یک مورد اورژانسی دندانی داشته باشید، درمان ریشه می تواند در هر مرحله ای از بارداری انجام شود و نباید به تعویق بیفتد. با این حال، از آنجا که اشعه ایکس نیاز است، زمان ایده آل برای جراحی های دندانی در طول سه ماهه دوم است.

آیا در طول دوران بارداری دندان ها را سفید کرد؟

سفید کردن دندان ها می تواند در طول دورن بارداری انجام شود، اما از آنجا که سفید کردن دندان ها غیر اورژانسی ترین درمان دندانپزشکی است، ممکن است دندانپزشک شما توصیه کند برای انجام آن دست نگهدارید.

به صورت ایده آل باید از سفید کردن دندان ها و دیگر درمان های زیبایی مخصوصاً در طول سه ماهه سوم اجتناب نمود، زیرا ممکن است دراز کشیدن در طول مدت اعمال ژل سفید کننده روی دندان ها ناراحت باشید.

اگر از کیت سفید کننده خانگی استفاده می کنید، باید حتماً چک کنید غلظت هیدروژن پراکسید بیشتر از 6 دردصد نباشد. غلظت بالاتر می تواند موجب آسیب به بافت شود، مگر آنکه به صورت حرفه ای اعمال شود.

آیا زنان باردار پس از فرایندهای دندانپزشکی می توان مسکن استفاده کنند؟

استامینوفن همراه با داروهای مخدر، مانند کدئین یا هیدروکدئین، عموماً تجویز می شوند و در طول بارداری بی خطر هستند. ما بیماران را تشویق می کنیم که پس از فرایند دندانپزشکی خود تا حد امکان یک دوره کوتاه از این داروها استفاده کنند تا خطر وابستگی به آنها را کاهش دهند. باید بیماران هر چه سریع تر تحت مشاوره تغییر دارو و مصرف مسکن های غیر مخدر مانند استامینوفن ساده قرار بگیرند. بنابراین، دندانپزشکان نباید دوره مصرف داروهای مخدر اعتیاد آور را بیشتر از 30 روز تجویز کنند. داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDها) مانند ایبوپروفن در طول بارداری توصیه نمی شوند.

آیا در طول دوران بارداری می تواند ارتودنسی انجام داد؟

اگر شما قبلاً تحت درمان ارتودنسی قرار گرفته اید، نباید درمان را تنها به علت باردار شدن متوقف کنید. حتی در طول دوران بارداری می توانید بریس های جدید نیز دریافت کنید، گرچه ممکن است دندانپزشک یا ارتودنیست شما توصیه کنند که تا پس از تولد فرزند خود صبر کنید، زیرا ممکن است گاهی مشکلاتی بروز پیدا کند.

دریافت بریس ها مستلزم گرفتن عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس است، که ممکن است دندانپزشک شما بخواهد طی سه ماهه نخست بارداری از قرار گرفتن شما در معرض آن اجتناب کند. اگر با افزایش وزن طی دوران بارداری شکل چهره و دهان شما تغییر می کند، به این معنا است که بریس های شما باید تنظیم شوند یا قالب جدیدی از دندان های شما گرفته شود تا یک سری الاینر جدید ساخته شود. این تغییرات می توانند باعث افزایش هزینه های کلی شوند.

برخی زنان تورم لثه ها و دیگر مشکلات صورت را در طول دوران بارداری تجربه می کنند، که گاهی اوقات می تواند باعث بروز حساسیت ناشی از سیم ها و براکت های بریس ها شود. دندانپزشک و ارتودنتیست شما می توانند ژل های بی خطری برای کمک به بی حس کردن درد در اختیار شما قرار دهند، یا اگر قرار است تنها مشکلات جزئی ارتودنتیک برطرف شوند، ممکن است شما الاینرهای پلاستیکی متحرک را ترجیح دهید.

دندانپزشکی در دوران بارداری

دندانپزشکی در دوران بارداری

چرا مراقبت های دندانی در طول بارداری اهمیت دارند؟

تغییرات هورمونی و برخی داروهای خاص می توانند خطر بروز بیماری های پریودنتال (لثه) و خشکی دهان را افزایش دهند، بنابراین ما به بیماران خود توصیه می کنیم در طول دوران بارداری خود دو مرتبه مسواک بزنند و نخ دندان بکشند. ممکن است این زیاد به نظر برسد، اما می تواند از بروز پوسیدگی های دندانی پس از خوردن شیرینی هایی که ویار آنها را داشته اید پیشگیری کنید و از خطر بروز تحلیل لثه ها بکاهید. بعلاوه، استفراق های مربوط به تهوع های شدید صبحگاهی می توانند موجب خوردگی و فرسایش دندان ها با اسید، و به ندرت، هورمون های بارداری می توانند باعث بروز ضائده های خوش خیم داخل دهان شوند که الزاماً خطرناک نیستند اما می توانند آزار دهنده باشند.

بعلاوه، رشد دندان های جنین طی ماه های سوم تا ششم بارداری صورت می گیرد. مهم است که زنان باردار مراقب رژیم غذایی خود باشند تا سلامت دندان های فرزند خود را حمایت کنند. بیماران باردار به دلیل رفلاکس تهوع شدیدی که دارند احتمالاً به سختی می توانند مسواک بزنند، به همین دلیل باید سعی کنند از مسواک های کوچک تر یا خمیر دندانی با مزه متفاوت استفاده کنند تا مسواک زدن را ساده تر کنند.

چگونه می توان از درمان های دندانپزشکی اجتناب کرد؟

اگر شما بهداشت دهان و دندان ها را به خوبی دنبال کنید، کمتر احتمال دارد که نیاز به اصلاح مشکلات دندان در طول دوران بارداری داشته باشید. علاوه بر مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم، باید سعی کنید از عمل به ویارهای ناسالم اجتناب کنید و حتماً چکاپ های دندانپزشکی خود را دنبال کنید.

علاوه بر این، باید از مسواک زدن دندان های خود درست پس از تهوع های صبحگاهی اجتناب کنید، زیرا در محتویات معده که با استفراق کردن بالا می آیند، اسید نیز وجود دارد که باعث می شود مینای دندان ها فوق العاده نرم شود و مسواک زدن بلافاصله پس از آن می توانند به سطح مینای دندان های شما آسیب وارد کند. در عوض، دهان خود را با آب بشویید و پس از 30 دقیقه دندان های خود را مسواک بزنید.

فلوراید اغلب تحت عنوان ضد حفره های دندانی طبیعی شناخته می شود و این دلیل خوبی نیز دارد. فلوراید، که یک ماده معدنی است که به صورت طبیعی وجود دارد، با مقاوم ساختن سطح خارجی دندان ها (مینای دندان ها) در برابر حملات اسیدی که باعث پوسیدگی دندان ها می شوند، از ایجاد حفره در دندان های کودکان و افراد بزرگسال جلوگیری می کند.

 فلوراید و سلامت دندان

فلوراید و سلامت دندان

فلوراید چگونه از دندان ها محافظت می کند؟

فلوراید هم برای کودکان و هم برای افراد بزرگسال مفید است. برای شما توضیح می دهیم چگونه:

قبل از آنکه دندان ها از سطح لثه ها عبور کنند، فلورایدی که از غذاها، نوشیدنی ها، و مکمل های رژیمی دریافت می شود مینای دندان ها (سطح سخت دندان) را قوی تر می کند، و باعث می شود دندان راحت تر بتواند در برابر پوسیدگی مقاومت کند. این همان چیزی است که تحت عنوان مزیت “سیستمیک” نامیده می شود.

پس از رویش و بیرون امدن دندان ها، فلوراید به بازسازی (معدنی سازی مجدد) مینای ضعیف شده دندان ها کمک می کند و علائم اولیه پوسیدگی دندان را معکوس می کند. وقتی دندان های خود را با خمیر دندان فلورایده مسواک می زنید، یا از دیگر محصولات دندانی فلورایده استفاده می کنید، فلوراید روی سطح دندان ها اعمال می شود. این همان چیزی است که تحت عنوان مزیت “موضعی” نامیده می شود.

بعلاوه، فلورایدی که شما از غذاها و نوشیدنی ها دریافت می کنید به ارائه مزایای موضعی ادامه می دهد زیرا بخشی از بزاق دهان شما می شود، شستشوی مداوم دندان ها با مقادیر اندک فلوریاد که به بازسازی مینای ضعیف شده دندان ها کمک می کند.

فلوراید نه تنها از دندان های شما در برابر پوسیدگی محافظت می کنند، بلکه به کاهش پوسیدگی و ساییدگی مینای دندان ها ناشی از مصرف اسید نیز کمک می کند. برخی خوراکی های اسیدی خاص، مانند سس سالاد، آبمیوه ها، و گوجه ها، می توانند به صورت روزانه مینای دندان های شما را حل کنند.

 فلوراید و سلامت دندان

فلوراید و سلامت دندان

راه های دریافت فلوراید

آب حاوی فلوراید بیشتر بنوشید.

فلوراید به صورت طبیعی در اکثر منابع آبی، رودخانه ها، دریاچه ها، چاه ها، و حتی اقیانوس ها یافت می شود. طی 70 سال گذشته، فلوراید به منابع آب شهری افزوده شده است تا سطح فلوراید را تا میزان لازم بالا بیاورد تا به پیشگیری از پوسیدگی های دندانی کمک کند.

فلورایده کردن آب شهری مانند غنی سازی شیر با ویتامین D یا خوردن نان و غلات غنی شده با اسید فولیک است. قبل از معدنی سازی آب، کودکان حدوداً سه برابر بیشتر از اکنون حفره های دندانی داشتند. به دلیل نقش مهمی که این ماده در کاهش پوسیدگی و حفره های دندانی ایفا می کند، مرکز پیشگیری و کنترل بیماری ها اعلام کرده است که معدنی سازی آب شرب شهری یکی از 10 دستاورد بزرگ سلامتی در قرن بیستم بوده است. مطالعات ثابت کرده اند که فلورایده کردن آب شرب حداقل در 25 درصد از کودکان و افراد بزرگسال، به پیشگیری از پوسیدگی و حفره های دندانی کمک می کند، حتی با فلوراید موجود در منابع دیگر، مانند خمیر دندان ها. امروزه، تقریباً 75 درصد از جمعیت آمریکا از سیستم آب شهری فلورایده استفاده می کند.

از خمیر دندان ها و دهانشویه های حاوی فلوراید استفاده کنید.

از سال 1960 تاکنون، خمیر دندان های حاوی فلوراید به میزان قابل توجهی حفره های دندانی را کاهش داده اند. به دنبال خمیر دندان های دارای برچسب تأیید انجمن دندانپزشکان باشید تا مطمئن شوید حاوی فلوراید است.

  • دو مرتبه در طول روز (صبح و شب) یا طبق دستور دندانپزشک یا پزشک مسواک بزنید.
  • برای کودکان زیر 3 سال، مسواک زدن دندان ها را به محض بیرون آمدن آنها داخل دهان و با استفاده از یک لایه نازک خمیر دندان فلورایده انجام دهید.
  • برای کودکان 3 تا 6 ساله، خمیر دندان فلورایده ای که استفاده می کنید نباید از یک دانه نخود بزرگ تر باشد.
  • همیشه روی مسواک زدن کودکان خود نظارت داشته باشید تا اطمینان حاصل کنید از مقدار صحیح خمیر دندان استفاده می کنند و سعی کنید او را متقاعد کنید خمیر دندان باقی مانده داخل دهان را تف کند.

دهانشویه های حاوی فلوراید می توانند دندان های شما را در برابر پوسیدگی مقاوم تر سازند، اما کودکان 6 ساله و کمتر از 6 سال نباید از آن استفاده کنند مگر آنکه توسط دندانپزشک توصیه شده باشد. در بسیاری از کودکان کمتر از 6 سال، احتمال بلعیدن آن از تف کردن آن بیشتر است، زیرا رفلاکس بلع آنها هنوز به طور کامل شکل نگرفته است.

برای اعمال تخصصی فلوراید روی دندان ها به دندانپزشک مراجعه کنید.

اگر احتمال پوسیدگی و حفره های دندانی در شما بیشتر است، دندانپزشک شما می تواند در یک جلسه دندانپزشکی، فلوراید را به شکل ژل، فوم، یا دهانشویه، به طور مستقیم روی دندان های شما اعمال کند.

مکمل های فلوراید مصرف کنید.

این نوع مکمل های فلوراید که تنها به صورت تجویزی در دسترس هستند، به شکل قرص، قطره، یا قرص زیر زبانی وجود دارند. آنها تنها برای کودکان شش ماهه تا شانزده ساله ای تجویز می شود که در مناطقی زندگی می کنند که مقدار کافی فلوراید در آب شرب آن وجود ندارد و نیز افرادی که احتمال بروز پوسیدگی و حفره های دندانی بالا است. با دندانپزشک خود و دندانپزشک کودکتان، یا پزشک خانوادگی خود در مورد نیازهای خاص فلوراید خود و فرزندانتان گفتگو کنید.

چه افرادی نیاز به فلوراید اضافی دارند؟

موقعیت های مختلف ممکن است نیاز به محافظت اضافی فلوراید داشته باشند، از جمله:

  • مصرف داروهای تجویزی: بسیاری از داروهای تجویزی جریان بزاق را کاهش می دهند، و باعث خشکی دهان می شوند. کاهش بزاق می تواند خطر بروز حفره های دندانی را در شما افزایش دهد.
  • داشتن تحلیل لثه: تحلیل لثه در افراد بزرگسال شایع است، و در آن بخشی از پوشش ریشه دندان از بین می رود. این مناطق نرم تر از سطح رویی مینای دندان های شما هستند، که باعث می شود در برابر پوسیدگی آسیب پذیرتر باشند.
  • انجام اقدامات ترمیمی: افراد بزرگسال اغلب به درمان های ترمیمی مانند بریج یا روکش نیاز دارند. فلوراید به محافظت از حاشیه این ترمیم ها کمک می کند، و در نهایت از سرمایه گذاری شما محافظت می کند.
  • انجام درمان ارتودنسی: این روزها بسیاری از افراد بزرگسال در پی درمان ارتودنسی هستند. بریس ها چالش بزرگی برای حفظ خوب بهداشت دهان و دندان ها هستند. فلوراید دندان های شما را قوی و عاری از هر گونه حفره و پوسیدگی نگه می دارد، حتی زمانی که سدی مانند ابزارهای ارتودنسی در راه باشد.
  • داشتن دندان های حساس: بعلاوه، فلوراید به کاهش مسائل دندان های حساس کمک می کند. رژیم غذایی حاوی خوراکی ها و نوشیدنی های حاوی اسید زیاد، افزایش استفاده از محصولات سفید کننده و تحلیل لثه همگی می توانند باعث حساسیت دندان ها شوند. انجام یک فلوراید تراپی می تواند به معدنی سازی مجدد مینای دندان ها و کاهش حساسیت آنها کمک کند.
  • انجام پرتو درمانی: افرادی که تحت پرتو درمانی مرتبط با سرطان قرار می گیرند نیز می توانند از مزایای فلوراید تراپی موضعی بهره مند شوند. اشعه باعث آسیب به غدد بزاقی می شود و در نتیجه جریان بزاق را کاهش می دهد. بزاق شما مانند محافظ بین دندان های شما و غذاها و مایعاتی عمل می کند که مصرف می کنید. یک بار دیگر می گوییم، وقتی بزاق شما کاهش پیدا می کند، می تواند خطر بروز حفره های دندانی را کاهش دهد.

 دندانپزشکان همیشه اهمیت مراقبت خوب از دنچرها و پروتزهای مصنوعی را به بیماران خود یادآوری می کنند. یک دلیل این اهمیت، پیشگیری از بروز مشکلاتی مانند دنچر استوماتیت است.

دنچر استوماتیت چیست؟

دنچر استوماتیت یکی از ضایعات مخاطی شایع دهانی است که التهاب بافت لثه می باشد که با دنچرها یا پروتزهای مصنوعی دندان پوشانده شده است و معمولاً با عفونت های قارچی و باکتری به نام کاندیدا آلبیکانز بروز پیدا می کند (که عامل بروز برفک دهان نیز می باشد). این مشکل عموماً در فک بالای افراد مسن مشاهده می شود. افراد سالخورده بیشتر مستعد بروز این مشکل هستند زیرا معمولاً آنها افرادی هستند که بیشترین استفاده را از دنچرها دارند، بعلاوه به این دلیل که به نظر می رسد بهداشت دهانی آنها کاهش پیدا می کند.

کاندیدا عموماً داخل دهان وجود دارد اما پاکسازی ناکافی پروتزهای مصنوعی، و همچنین بهداشت نامناسب دهان با افزایش میزان آنها ارتباط دارد که می تواند به نوبه خود موجب بروز دنچر استوماتیت شود. علاوه بر این، وقتی فرد شب ها دنچر خود را از دهان خارج نکند رشد قارچ ها نیز افزایش پیدا می کند، زیرا این شرایط امکان رشد بی وقفه را در آن منطقه به آنها می دهد. وقتی پرتزهای مصنوعی مدام داخل دهان باشند، یا حتی اگر تمام وقت استفاده نشوند اما اکثر اوقات داخل دهان باشند، عمل پاکسازی بزاق دهان با وقفه مواجه می شود .

دنچر استوماتیت

دنچر استوماتیت

علل بروز دنچر استوماتیت

عوامل مخاطی از جمله عواملی هستند که در ایجاد بیماری دنچر استوماتیت دخیل می باشند، همچنین عوامل رفتاری و نحوه استفاده در بیمارانی که از دست دندان های کامل استفاده می کنند. در این بیماران، استفاده از پروتزهای مصنوعی دندانی در طول شب قابل توجه ترین عامل است.

گرچه به نظر می رسد عامل اصلی بروز دنچر استوماتیت عفونت قارچی باشد، اما عوامل دیگر نیز باید مد نظر قرار بگیرند؛ که عبارتند از خود پروتزهای مصنوعی و همچنان عوامل سیستمیک و موضعی در بیمارانی که سن آنها در حال بالا رفتن است و در حال از دست دادن همه دندان های خود هستند. میزان التهاب ارتباط مستقیم دارد با تجمع مخمر در سطح پروتزهای مصنوعی. نشان داده شده است که تروما نیز در تولید غشاء پایه شامل کلاژن نوع چهارم و لامینین (آلفا 1) نقش دارد، بنابراین نشان دهنده ارتباط احتمالی این عناصر یا دنچر استوماتیت است. با توجه به عوامل مربوط به پروتزهای مصنوعی، آلرژی به شکل التهاب مخاطی پیشنهاد می شود. این واکنش ممکن است مربوط به وجود مونومرهای رزینی، هیدروکینون پراکسید، دی متیل تولویدین، یا متاکریلات موجود در پروتز مصنوعی باشد. علاوه بر این، حساسیت های تماسی مانند این با رزین های سرما یا خودکار بیشتر از مواد پایه پروتز مصنوعی که با گرما کیور می شوند شایع هستند.

در اکثر یا حتی در تمامی بیماران گونه هایی از کاندیدیا شناسایی شده اند، در حالی که علاوه بر بسیاری از دیگر گونه های کاندیدیا، کاندیدیا آلبیکانز گونه غالب مجزا است. به دلیل فراوانی ارگانیسم ها در جمعیت عمومی؛ اینکه آیا ارگانیسم در این شرایط صرفاً جنبه عمومی داشته باشد همچنان یک مسئله باقی می ماند؛ نقش این ارگانیسم ها به عنوان تنها عامل مقصر در دنچر استوماتیت مشخص نیست؛ با این حال، وجود ارگانیسم های کاندیدیایی در بیوفلیم ها به طور کلی، به نقش آن در بروز و بقای دنچر استوماتیت قوت می بخشد. بهتر است عامل بروز دنچر استوماتیت چند عاملی در نظر گرفته شود و پروتز عامل اصلی آن است. با این حال، نشان داده شده است که ویژگی انباشتگی بیوفیلم در افراد استفاده کننده از دنچرها، در مقایسه با افراد سالمی که از پروتزهای مصنوعی استفاده نمی کنند، کاملاً متمایز کننده است.

دنچر استوماتیت

دنچر استوماتیت

میزان شیوع دنچر استوماتیت

میزان دقیق شیوع دنچر استوماتیت شناخته شده نیست، اما به نظر می رسد 5/2 تا 3/18 درصد در بین افراد بزرگسال باشد. این بیماری بین افراد سالخورده شایع تر است، مخصوصاً افرادی که در خانه های سالمندان زندگی می کنند. یافته های تحقیقات متعدد نشان داده است که دنچر استوماتیت در 35 تا 50 درصد از ارفراید که دست دندان کامل استفاده می کنند شیوع دارد.

هیچ شواهدی مبنی بر شیوع این بیماری بین نژاد خاصی وجود ندارد.

فراوانی شیوع مربوط به جنسیت در مطالعات مختلف متفاوت است؛ بنابراین، هیچ گزارشی مبنی بر شیوع بیشتر آن بین جنسیت خاصی وجود ندارد.

این بیماری بین افراد مسن بیشتر از افراد جوان شیوع دارد زیرا افراد مسن بیشتر احتمال دارد که از دنچرها استفاده کنند، و میزان بهداشت دهانی و بهداشت پروتزهای مصنوعی در آنها کاهش یافته است. بعلاوه، بیماری های مزمن مرتبط با بالا رفتن سن (از جمله دیابت نوع 2)، داروهای تجویزی، و نقص سیستم ایمنی مرتبط با سن با این میزان افزایش خطر ارتباط دارند.

علائم و نشانه های دنچر استوماتیت

گرچه بروز علائم معمولاً شایع نیست، اما در برخی موارد، تنها نشانه برجسته ای که مشاهده می شود قرمزی و تورم است. وجود اِریتم و اِدِم در بخشی از مخاط سقف دهان که پروتز روی آنها قرار می گیرد شایع می باشد. وقتی پروتزهای مصنوعی خود را از دهان خارج می کنید باید بررسی کنید ببینید آیا بخشی از پلیت (سقف دهان) شما ظاهر قرمز رنگ و شکلی مانند سایه ای از دنچر دارد یا خیر. در موارد پیشرفته، ممکن هنگام بیرون آوردن پروتز یا جایگذاری آن درد و همچنین بوی بد دهان وجود داشته باشد. ضایعات سفید رنگی به نام “پلاک” نیز ممکن است به صورت مناطق پراکنده مشاهده شوند که یکی از علائم بارز عفونت قارچی در حال پیشرفت است.

پیش بینی

در اکثر بیماران از بین بردن عوامل مکانیکی و آسیب زا، استفاده مداوم از اقدامات بهداشتی دهان و دندان ها و استفاده از درمان های ضد میکروبی موضعی معمولاً باعث بهبود سریع ضایعات التهابی می شوند. معمولاً با استفاده مجدد عوامل تشدید کننده، بیماری مجدداً بروز پیدا می کند.

دنچر استوماتیت

دنچر استوماتیت

چه گزینه های درمانی برای دنچر استوماتیت وجود دارند؟

درمان اصلی و اساسی برای این بیماری همان روشی است که برای پیشگیری از بروز آن استفاده می شود. کنترل مکانیکی پلاک، عادات بهداشتی صحیح و مناسب، همچنین عادات استفاده صحیح از پروتزهای مصنوعی دندانی برای حفظ سلامت دهان و درمان (و همچنین پیشگیری) بیماری های دنچر استوماتیت نیاز هستند. یکی از اصول بنیادی این درمان خارج کردن پروتز در طول شب است تا از این طریق زمان کافی برای بهبود بافت ها و پیشگیری از رشد بیشتر باکتری ها در این منطقه وجود داشته باشد. در برخی موارد گزارش شده است که بدون استفاده کامل از پروتز مصنوعی دندانی و بهبود بهداشت دهانی، این شرایط می تواند ظرف 2 هفته برطرف شود.

خود پروتزهای مصنوعی نیز می توانند محل مناسبی برای انباشته شدن کاندیدیا باشند و باید برای پیشگیری از بروز مجدد عفونت داخل دهان با دقت پاکسازی شوند. این کار را می توان با تمیز کردن دقیق پروتز با مواد شوینده و یا غوطه ور کردن آن درون یک محلول ضد عفونی کننده ایمن انجام داد. اگر دندان مصنوعی پارسیل با اجزاء فلزی دارید، از تمیز کردن آن با مواد سفید کننده خودداری نمایید زیرا این موادمی توانند موجب خوردگی فلز شوند.

اگر فکر می کنید دنچر استوماتیت دارید، می توانید با مراجعه به دندانپزشک یا حتی تماس تلفنی از او مشورت بخواهید. اگر دندانپزشک شما تأیید کرد که شما دنچر استوماتیت دارید، ممکن است برای زدودن مؤثرتر قارچ از پلیت (سقف دهان یا کام) شما کرم های موضعی ضد قارچ، همچنین دهانشویه های ضد عفونی کننده تجویز کند.

در موارد دیگر که مشکل حتی با مداخلات تخصصی نیز برطرف نمی شود، به این معناست که مسئله دیگری موجب بروز مشکل شده است. برخی عوامل دیگر که می توانند موجب بروز دنچر استوماتیت شوند عبارتند از دیابت نوع 2، کمبود ویتامین، و حتی داشتن سیستم ایمنی که با مشکل مواجهشده است، مانند افرادی مبتلا به HIV یا ایدز.

درمان های پزشکی

علیرغم عدم وجود علائم، به دلیل خطر هیپرپلازی اپیتلیال پاپیلاری، بیماران با موارد پیشرفته، مزمن، یا درمان نشده قبلی باید تحت درمان قرار بگیرد. هیپرپلازی التهابی پاپیلاری اپیتلیال (IPEH) معمولاً قبل از قرار دادن مجدد یا تنظیم و دستکاری پروتز، نیاز به برداشت ضایعه از طریق جراحی دارد. در موارد خفیف IPEH، درمان های ضد قارچ بدون جراحی ممکن است یک گزینه قبل از تعویض یا تنظیم پروتزهای دندانی باشند.

در صورت عدم وجود هیپرپلازی پاپیلاری، سازگاری پایه پروتز با سطوح مخاطی آلوئولار و کام باید مورد بررسی قرار بگیرند و ناهنجاری های اکلوزال، ابعاد عمودی، و موقعیت مرکزی شناسایی و درمان شوند. بهداشت دقیق دندان مصنوعی، با مسواک زدن با دقت روزانه، الزامی است. دندان مصنوعی باید در طول شب داخل محلول های ضد عفونی کننده ای مانند کلرهگزیدین یا سدیم هیپوکلریت رقیق شده (10 قطره ماده سفید کننده خانگی در یک ظرف مخصوص دنچر یا ظرفی پر از آب) غوطه ور شود. در صورتی که پایه دنچر فلزی است، بیمار باید از استفاده هیپوکلریت خودداری کند زیر باعث لکه دار شدن پروتز مصنوعی شما می شود. یکی دیگر از مزایای غوطه ور کردن شبانه پروتز مصنوعی این است که بیمار باید برای مدت زمانی طولانی آن را بردارد. برداشتن دندان مصنوعی تحریکات اضافی را به حداقل می رساند و سنگ بنای درمان است.

گزینه دیگر برای ضد عفونی کردن دنچرها می تواند ضد عفونی کردن آنها با مایکروویو باشد. نشان داده شده است که به اندازه کلرهگزیدین 2/0%، هیپوکلریت سدیم 02/0%، و نیستاتین موضعی در درمان دنچر استوماتیت مرتبط با کاندیدیا مؤثر باشد.

در صورت شناسایی ارگانیسم های قارچی و یا حتی اگر دستوراتی که در بالا ذکر شدند موفق به از بین بردن این شرایط نشدند، درمان ضد قارچ را آغاز کنید. درمان موضعی خطر اول درمان است. استفاده از قرص های زیر زبانی کلوتریمازول یا نیستاتین ، همراه با خارج کردن پروتزهای مصنوعی از داخل دهان توصیه می شود. اعمال مواد ضد قارچ (مانند پودر یا کرم نیستاتین) روی سطوحی که با پروتزهای مصنوعی تماس دارند نیز توصیه می شوند. درمان های داوریی موضعی را با مراقبت های صحیح از دنچرها که در بالا توضیح داده شد ترکیب کنید.

در مواردی که درمان های معمول جواب نمی دهند، باید به فکر نقش بیماری های سیستمیک و تأثیر آن روی عملکرد و هومئوستاز (تعادل حیاتی) دهان بود. مهم ترین بیماری سیستمیکی که ممکن است دنچر استوماتیت را تحت تأثیر قرار دهد دیابت نوع 2 است. در بیمارانی که دیابت نوع 2 دارند، تعداد ارگانیسم های کاندیدیایی که به سلول های اپیتلیال پالاتال (سقف دهان) می چسبند، به میزان چشمگیری افزایش پیدا می کند؛ این یافته ها مؤید این موضوع هستند که افراد مبتلا به دیابت بیشتر مستعد دنچر استوماتیت همراه با کاندیدیا باشند. با این حال، در مطالعات اخیر پیشنهاد شده است که کاهش مقاومت در برابر ارگانیسم های کاندیدیایی موجود قبل از ابتلا به دیابت نوع 2 مربوط به دنچر استوماتیت است.

شرایط دیگری که ممکن است لازم باشد کنار گذاشته شوند عبارتند از: نقص نقص ایمنی سلولی و اختلالات ایمونولوژیک هورمونی، عفونت HIV، کم کاری تیروئید، رژیم غذایی نامناسب، و استفاده از داروهای تجویزی.

در مطالعه ای که به ارزیابی فعالیت های ضد قارچی سرکه سیب در شرایط آزمایشگاهی روی کاندیدیا ssp، شامل دنچر استوماتیت پرداخت، چنین نتیجه گیری شد که سرکه سیب دارای خواص ضد قارچی در برابر کاندیدیا ssp می باشد، بنابراین نشان دهنده اثر درمانی احتمالی برای بیماران مبتلا به دنچر استوماتیت می باشد.

هدف از دارو درمانی از بین بردن عفونت، کاهش مرگ و میر، و پیشگیری از بروز مشکلات بعدی است. کلوتریمازول، نیستاتین، و دهانشویه ها از جمله این داروها هستند.

آموزش بیماران

نیاز به یک مؤلفه آموزشی در برنامه های پیشگیرانه مراقبت از سلامت دهان در مؤسسات نگهداری از سالمندان برآورده نشده است. دندانپزشکانی که با بیماران سالمند کار می کنند باید با اجرای یک برنامه پیشگیرانه مراقبت های بهداشتی دهان این نیاز را مرتفع کنند. چنین برنامه هایی نه تنها باید معاینات و مراقبت های پیشگیرانه را شامل شوند، بلکه در آنها باید آموزش کافی متخصصان مراقبت های بهداشتی و اعضای خانواده بیمار را نیز شامل شود. بیماران باید یاد بگیرند چگونه به درستی از دنچرهای خود استفاده و آنها را ضد عفونی کنند و چگونه کارهای بهداشتی دهان را به خوبی انجام دهند.

عوارض جانبی ناشی از دنچر استوماتیت

در صورتی که دنچر استوماتیت درمان نشود و به صورت مزمن درآید، ممکن است هیپرپلازی التهابی پاپیلاری اپیتلیال (IPEH) بروز پیدا کند. تا به حال بدخیم شدن IPEH گزارش نشده است.

همه می دانید که وقتی نوبت به تمیز و درخشان نگهداشتن دندان های سفید شما می رسد، مسواک زدن دندان ها راهکار کلیدی است. اما در مورد تمیز کردن زبان چطور؟ آیا این موضوع واقعاً چیزی است که شما نگران آن شوید؟ همانطور که مشخص است، آری. شما باید هر روز چند دقیقه ای را صرف تمیز کردن زبان خود کنید و اطلاعات زیر به شما توضیح خواهند داد چرا.

چرا تمیز کردن زبان مهم است؟

مسواک زدن، نخ دندان کشیدن، و شستشوی دهان با دهانشویه باید برای رها شدن از شر همه باکتری های مضر داخل دهان کافی باشند. درست است؟ خیر، اشتباه است! زبان شما نیز میزبان ذرات غذا و باکتری های زیادی است که تنها با پاکسازی آن می توان به شکل مؤثری از شر آنها رها شد. علت این است که سراسر زبان پوشیده از نقاطی است که می توانند محلی برای پنهان شدن باکتری ها باشند تا زمانی که با ابزار مناسب برداشته شوند.

اگر زبان شما پاکسازی نشود، همه باکتری های روی آن می توانند رشد کنند، و این می تواند منجر به بروز بوی بد دهان شود. مهم تر از همه اینکه، باکتری ها حتی ممکن است منجر به پوسیدگی دندان ها یا مشکلات لثه شوند، و حتی رنگ زبان شما نیز تغییر می کند.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

چرا لازم است روی زبان مسواک یا زبان شوی کشیده شود؟

باکتری هایی که روی زبان شکل می گیرند در نهایت موجب تشکیل چیزی می شوند که تحت عنوان بیوفیلم شناخته می شود. به عبارت اساسی، آنها یک دسته از میکرو ارگانیسم های ناخواسته هستند که دوست دارند دور هم جمع شوند و به این صورت روی زبان شما باقی بمانند.

وقتی تنها مقداری آب داخل دهان خود می چرخانید، یا زمانی که دهانشویه استفاده می کنید، شما در واقع کار زیادی برای رها شدن از شر این بیو فیلم ها انجام نمی دهید. در عوض، تنها کاری که صرفاً شما انجام می دهید از بین بردن سلول های بیرونی بیوفیلم است. در نهایت همه سلوی های زیرین آن لایه بیرونی زنده باقی می مانند.

با تمیز کردن زبان باکتری های مضری از بین می روند که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند. زبان انسان یک اندام بزرگ محسوب می شود که میزبان اکثر باکتری ها است. مسواک زدن و پاکسازی منظم آن به معنای از بین بردن باکتری هایی است که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند.

تجمع و انباشته شدن باکتری ها روی زبان می تواند منجر به بروز بیمار لثه و بیماری های دیگر نیز شود که در سراسر بدن منتشر می شوند. اگر این شرایط درمان نشود، التهاب می تواند پیشرفت کند و به بیماری پریودنتال تبدیل شود (وقتی لثه ها در نتیجه تشکیل پاکت های عمیق بین دندان ها و لثه ها عفونی می شوند).

با مسواک زدن و پاکسازی روی زبان و زدودن پلاک های تشکیل شده روی آن، باعث خواهد شد جوانه های چشایی قادر باشند مزه ها را بهتر احساس کنند و از غذاها بیشتر لذت خواهید برد.

با تمیز کردن زبان احتمال تشکیل برفک دهانی نیز کاهش پیدا می کند. برفک دهانی نوعی عفونت است که اساساً در نتیجه رشد مخمرها داخل دهان بروز پیدا می کند. وقتی سطوح باکتری ها داخل دهان شما خیلی بالا باشد، لکه های سفید رنگی روی زبان شکل می گیرند. یک داروی ضد قارج می تواند آن را درمان کند، و پاکسازی منظم مانع بازگشت مجدد آن می شود.

بهترین راه برای تمیز کردن زبان چیست؟

خب همه این صحبت ها در مورد باکتری های روی زبان کاملاً صحت دارند، کمی تأمل کنید تا در ادامه برای شما توضیح دهیم چه باید بکنید و چگونه باید زبان خود را تمیز کنید تا از شر بیوفیلم باکتری هایی که ممکن است منجر به بروز مشکلات دهانی شوند رها شوید:

  • هر بار که دندان های خود را مسواک می زنید، کمی برای کشیدن مسواک روی زبان خود زمان بگذارید، به جای آنکه تنها گاهگاهی این کار را انجام دهید. البته، به سرعت پس از آنکه مسواک می زنید باکتری ها مجدداً روی زبان انباشته خواهند شد، بنابراین تمیز کردن روتین و روزانه می تواند به شما کمک کند تا حد امکان آلودگی ها از زبان شما دور بمانند.
  • برای آنکه این کار را درست انجام دهید، وقتی دندان های خود را مسواک می زنید، می توانید از همان مسواک برای تمیز کردن زبان خود استفاده کنید. گزینه دیگر خریداری زبان شوی است که به راحتی می توانید آن را روی زبان خود بکشید تا بیوفیلم ها را برداریدو یا اینکه حتی می توانید مسواک زبان بخرید، مانند همان مسواکی که می توانید به مسواک برقی خود متصل کنید.
  • بهتر است زبان خود را در چند مسیر مختلف مسواک بزنید، بنابراین باید به صورت این طرف به آن طرف، سپس جلو به عقب و عقب به جلو مسواک را بکشید تا با همه قسمت هایی که باکتری ها می توانند پنهان شوند برخورد پیدا کند، و نیز بتوانید از حرکات مدور نیز استفاده کنید.
  • پس از مسواک زدن روی زبان یا استفاده از زبان شوی، شستشوی دهان با آب کار را تمام خواهد کرد و به کل دهان شما کمک می کند احساس تازگی پیدا کند.

نکات اضافی

خیلی خشن برخورد نکنید، زیرا زبان شما حساس است و نباید بیشتر از آنکه کار مثبتی برای آن انجام می دهید به آن آسیب وارد کنید. اگر حین پاکسازی زبان به آن آسیب وارد کنید، احتمالاً خشن برخورد کرده اید. در اینجا آرام بودن کلید اساسی است. نیاز نیست فشار زیادی وارد کنید، و حتی نیاز ندارید مسواک خود را به سرعت روی زبان بکشید.

به خاطر داشته باشید که پوست حساس و آسیب پذیر زبان به راحتی می تواند آسیب ببیند و ملتهب شود. اگر به آن آسیب وارد کنید، بهتر است به مدت چند روز از تمیز کردن زبان خودداری کنید تا زمانی که پوست بهبود پیدا کند تا مشکل وخیم تر نشود.

اگر یک زخم روی زبان خود دارید، تمیز کردن آن تناه به آسیب بیشتر آن ختم می شود، بنابراین می توانید از مسواک زدن یا زبان شوی کشیدن روی زبان صرف نظر کنید تا اینکه همه چیز به خوبی بهبود پیدا کند. اما اگر مشکل به صورت خود به خود بهبود پیدا نکند، باید برای تشخیص درست به دندانپزشک مراجعه کنید.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

دندانپزشک شما را راهنمایی خواهد کرد

چه در مورد بوی بد مزمن دهان سؤال داشته باشید، چه زبان شما کمی حس سوزش داشته باشد، یا بهترین ابزار برای پاکسازی کامل و دققی زبان، تنها راه برای دریافت بهترین توصیه ها ویژه خود شما مراجعه به دندانپزشک است.

وقتی به همه پرسش های شما پاسخ داده شد، و وقتی تکنیک درست پاکسازی زبان را یاد گرفتید، متوجه خواهید شد که دهان شما بوی خوبی خواهد داشت و احساس تازگی خواهید داشت و دندان ها و لثه های شما نیز سالم تر خواهند بود زیرا از شر همه باکتری هایی رها شده اید که برای سلامت دهان شما مضر هستند. شاید شما تاکنون این کار را انجام نداده باشید، بهتر است در اولین فرصت این روند مهم را آغاز کنید.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

تغذیه کل بدن شما را تحت تأثیر قرار می دهد. اگر به طور منظم چیزهای درستی نمی خورید و نمی نوشید، شما بیشتر مستعد بیماری ها و مشکلات دندانی خواهید بود. تغییر رژیم غذایی روزانه و عادات بهداشتی دهانی سلامت عمومی و رفاه شما را بهبود خواهند داد. در اینجا به بیان چند گام ساده خواهیم پرداخت که با برداشتن آنها می توانید سبک زندگی مغذی تری داشته باشید که به داشتن دندان ها و لثه های سالم تر ختم خواهد شد.

تغذیه و سلامت دهان و دندان ها

تغذیه و سلامت دهان و دندان ها

میوه و سبزیجات بیشتری بخورید

والدین در سراسر دنیا به کودکان خود می گویند به دلایل خوبی میوه و سبزیجات خود را بخورند. این مواد غذایی تازه مملو از مواد مغذی مانند ویتامین ها و مواد معدنی هستند که برای داشتن یک بدن سالم ضروری هستند. علاوه بر این، آنها مقادیر خوبی آب و فیبر دارند که می توانند قند طبیعی که دارند را متعادل سازند. جویدن میوه ها و سبزیجات خام، مخصوصاً نمونه های ترد آنها، تولید بزاق را تحریک می کند تا اسیدها و ذرات غذا از داخل دهان شسته شوند. اینها اگر برای مدت زمان طولانی داخل دهان بچسبند می توانند به دندان ها آسیب برسانند.

برخی میوه ها بیشتر از میوه های دیگر حاوی مواد مغذی هستند، بنابراین ممکن است فکر کنید چگونه می توانید بهترین انتخاب را داشته باشید. اگر از انواع رنگی آنها می خورید، نیازی به نگرانی نیست، بدن شما مقادیر زیادی مواد مغذی دریافت خواهد کرد. سبزیجات دارای برگ های تیره مانند اسفناج و کلم پیچ انتخاب هایی فوق العاده هستند. آنها غنی از ویتامین C و کلسیم هستند، که به کاهش التهاب و مبارزه با بیماری لثه کمک می کنند. علاوه بر این، کلسیم موجب استحکام مینای دندان ها و استخوان ها نیز می شود. در سالادهای تازه خود سبزیجات تازه استفاده کنید، و آنها را به سالادهای خود بیفزایید، آنها را به ساندویچ های خود اضافه کنید، یا آنها را داخل سوپ ها یا اسموتی ها ترکیب کنید.

سیب زمینی های شیرین، کلم بروکلی، پیاز، فلفل، و کدو تنبل، همچنین قارچ های شیتاکه، گزینه های خوبی هستند. این قارچ ها غذاهای فوق العاده ای هستند که حاوی لنتینان می باشند، یک ترکیب ضد باکتری که از رشد باکتری ها جلوگیری می کند و با تجمع پلاک مبارزه می کند. اغلب آنها در غذاهای آسیایی یافت می شوند و می توانند به صورت خام یا پخته مصرف شوند.

مرکبات و توت فرنگی ها نیز مقادیر خوبی ویتامین C و کلسیم دارند. تنها اطمینان حاصل کنید که در مصرف این میوه ها زیاده روی نمی کنید، گرچه قند موجود در آنها قند طبیعی است، اما هنوز هم قند است.

تغذیه و سلامت دهان و دندان ها

تغذیه و سلامت دهان و دندان ها

مصرف قند را کاهش دهید.

قند یکی از دلایل اصلی بروز مشکلات دندانی است. باکتری های موجود در دهان شما از قندها تغذیه می کنند و موجب بروز پوسیدگی های دندانی و حفره های دردناک دندان می شوند. برای حفظ سلامت دندان ها و بدن خود مهم است مصرف قند را از هر جایی که می توانید کاهش دهید. برچسب تغذیه ای روی مواد غذایی را بخوانید تا از قند مصرفی خود آگاهی بیشتری داشته باشید، و مراقب انواع مختلف قندهای افزوده مانند شربت، عسل، و ملاس باشید.

هنگام میان وعده، سعی کنید میان وعده های کامل و فاقد قند را انتخاب کنید. شیرینی های چسبناک نیز برخی از بدترین چیزها برای دندان های شما هستند. خوراکی هایی مانند میان وعده های میوه ای آدامسی، و آبنبات های جویدنی در شیارهای دندان های شما گیر می کنند و می توانند به مدت چند ساعت آنجا گیر کنند، و موجب خوردگی مینای دندان های شما شوند. اگر خوردن شیرینی ها را انتخاب کنید، سعی کنید برنامه ریزی کنید آنها را با وعده های اصلی بخورید. افزایش جریان بزاق در وعده های غذایی به رقیق شدن و شستشوی قندها کمک می کند. سبزیجات فیبروز دار جویدنی و آدامس های فاقد قند نیز به پاکسازی دهان تا زمانی که دندان های خود را مسواک بزنید کمک می کنند.

تغذیه و سلامت دهان و دندان ها

تغذیه و سلامت دهان و دندان ها

مقدار زیادی آب بنوشید.

راه دیگر برای کاهش مصرف قند و بهبود سلامت این است که به آنچه می نوشید فکر کنید. یک راه آسان برای تغییر سریع عادت های نوشیدن کاهش یا جایگزین کردن نوشیدنی های الکلی شیرین شده با قند، قهوه، آبمیوه ها، و چای است. جایگزین های طبیعی قند و آبمیوه های بدون قند افزوده انتخاب های بهتری هستند، اما آب بهترین انتخاب است، مخصوصاً اگر با فلوراید غنی شده باشد.

علاوه بر عادات درست مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، آب های فلورایده شده نیز با مقاوم تر ساختن دندان ها در برابر حملات اسیدی که موجب بروز حفره های دندانی می شوند، به حفظ سلامت دهان شما کمک می کنند. نوشیدن مقادیر زیادی آب بین مرتبه هایی که مسواک می زنید به شستشوی دهان نیز کمک می کند، که باکتری ها، اسید، ذرات غذای روی دندان ها و لثه ها را کاهش می دهد.

تغذیه و سلامت دهان و دندان ها

تغذیه و سلامت دهان و دندان ها

پروتئین و لبنیات را اضافه کنید.

پروتئین هایی که غنی از فسفر هستند به استحکام دندان ها کمک می کنند. گوشت، مرغ، ماهی، شیر و تخم مرغ همگی پروتیئن هایی خوبی برای مصرف هستند. فراورده های لبنی مانند پنیر، ماست، و پنیر کوتیج غنی از کلسیم هستند. آنها حاوی پروتئینی به نام کازئین هستند، که به خنثی کردن اسیدهایی کمک می کنند که توسط باکتری های موجود داخل دهان تولید می شوند. تنها اطمینان حاصل کنید که برچسب لبنیات را از نظر قند افزوده چک کنید و گزینه هایی را انتخاب کنید که قند کم داشته باشند یا فاقد قند باشند. مغزها، حبوبات، و دانه ها دیگر گزینه های حاوی بیشترین پروتئین ها هستند که حاوی فیبرهای سالم و مواد معدنی حیاتی نیز هستند.

همه ما می خواهیم بتوانیم زندگی را با بهترین سلامتی ممکن به کمال برسانیم. مسائل دندانپزشکی با ایجاد درد، ناراحتی و خجالت می توانند مانع آن شوند. دهان خود را به عنوان دروازه ورود به بدن خود تصور کنید و تأثیر آن را روی کل بدن دست کم نگیرید. با تغذیه عالی می تواندی سلامت دهان و سلامت عمومی خود را بهبود ببخشید. اگر یک رژیم غذایی سالم را دنبال کنید، بهداشت دهانی را به خوبی رعایت کنید، و به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید، در این صورت می توانید در بهترین مسیر زندگی خود قرار بگیرید. در صورتی که هر گونه نگرانی دندانپزشکی دارید، آن را به تأخیر نیاندازید و هر چه سریعتر برای رفع آن به دندانپزشک مراجعه کنید.