پری کرونیت (که اپرکولیت نیز نامیده می شود) شرایطی است که شامل التهاب و تورم بافت نرم اطراف دندانی می شود که بخشی از آن روییده است. رویش به فرآیند رشد دندان گفته می شود که در آن دندان با “بیرون آمدن” از درون بافت لثه قابل مشاهده می شود. پری کرونیت ممکن است دندانی که هنوز در نیامده است را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

بافت نرمی که دندانی که به طور کامل رویش نیافته است را پوشش می دهد، “اپرکولوم” گفته می شود. یکی از دلایلی که بافت نرم این ناحیه ممکن است به راحتی ملتهب شود این است که اغلب ذرات و بقایای غذا را جمع می کند و هنگام انجام روتین بهداشتی دهان و دندان ممکن است دسترسی به آن دشوار باشد. این ناحیه تاریک و مرطوب همانطور که ذرات غذا را به خود جمع می کند، محیط مناسبی را برای رشد باکتری ها فراهم می کند.

دندانی که اغلب تحت تأثیر پری کرونیت قرار می گیرد، یک سوم یا آخرین دست دندان های مولر فک پایین است که گاهی اوقات دندان عقل نامیده می شوند. در واقع، نادر است که پری کرونیت دندان های دیگری غیر از دندان های عقل فک پایین را درگیر کند. پری کرونیت اغلب افراد را که در اواخر دوره نوجوانی یا اوایل دوره بزرگسالی تحت تاثیر قرار می دهد، زیرا آن زمان است که معمولاً دندان های عقل فک پایین می رویند.

علائم و نشانه های پری کرونیت

علائم خفیف

علائم خفیف پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • بافت لثه دردناک و متورم (نزدیک دندانی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • مشکل در گاز گرفتن (بدون برخورد به ناحیه متورم)
  • ترشح چرک از ناحیه ملتهب
  • طعم بد یا بوی نامطبوع داخل دهان

علائم شدید

علائم شدید پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مشکل در باز کردن دهان
  • تورم صورت (در سمتی از صورت که دندان ملتهب قرار دارد)
  • غدد لنفاوی متورم (که لنفادنیت lymphadenitis نامیده می شود)
  • تب
  • آنژین لودویگ Ludwig’s angina (عفونت باکتریایی نادر کف دهان که گاهی اوقات بعد از عفونت دندان رخ می دهد)
  • اسپاسم فک (گاهی اوقات تحت عنوان فک قفل شده شناخته می شود).

علائم شدید ممکن است نشان دهنده گسترش تورم به گردن و گلو باشند، این می تواند تنفس طبیعی را تحت تأثیر قرار دهد و باید به عنوان یک اورژانس پزشکی در نظر گرفته شود که به طور بالقوه می تواند توانایی بلع یا تنفس را مختل کند و می تواند تهدید کننده زندگی باشد. افرادی که علائم شدید پری کرونیت دارند باید فوراً با دندانپزشک یا پزشکان دیگر تماس بگیرند.

علائم پری کرونیت بر اساس تعداد دفعات بروز و شدت آنها به سه دسته مختلف دسته بندی می شوند که عبارتند از:

  • حاد- شامل امکان باز کردن محدود دهان و علائم شدیدتر.
  • نیمه حاد- علائم با شدت کمتر، بدون ناراحتی در باز کردن دهان.
  • مزمن- شامل درد درجه پایین بدون علائم شدید.

درمان پری کرونیت اغلب به سطح بیماری (حاد، نیمه حاد یا مزمن) که فرد تجربه می کند بستگی دارد.

علل و عوامل خطر پری کرونیت

افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به پریکرونیت قرار دارند عبارتند از:

  • افراد در گروه سنی اوایل بزرگسالی یا اواخر نوجوانی
  • داشتن دندان عقلی که هنوز بیرون نیامده است
  • داشتن اپرکولوم گسترش یافته (فلپ اطراف دندان ها، که رشد باکتری ها را تشویق می کند)
  • تجربه ترومای حین جویدن (آسیب ناشی از دندان مقابل به بافتی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • افراد با بهداشت دهان و دندان ضعیف
  • سیگار کشیدن (بدون توجه به تعداد سیگارهایی که در طول روز کشیده می شوند)
  • داشتن شرایطی که سیستم ایمنی را تحت فشار قرار می دهند (مانند بهبودی ویروسی، خستگی شدید یا استرس عاطفی)
  • باردار بودن

مطالعه

یک مطالعه در سال 2019، که در یونان انجام شد، با هدف تعیین عوامل مؤثر بر شیوع پری کرونیت (از جمله عوامل خطر و اجتماعی، جمعیت شناسی و موارد دیگر) انجام شد.

این مطالعه چندین عامل مرتبط با شیوع پری کرونیت را کشف کرد، از جمله:

  • شیوع پری کرونیت 92/4 درصد از شرکت کنندگان 20 تا 25 ساله در مطالعه بود.
  • مشخص شد که بهداشت دهان و دندان یک عامل بسیار چشمگیر در شیوع این بیماری است.
  • مشخص شد که افراد سیگاری بیشتر مستعد ابتلا به پری کرونیت هستند (اما دفعات سیگار کشیدن تاثیری نداشت).
  • نوع مزمن پری کرونیت شایع ترین شکل بیماری بود.

نویسندگان این مطالعه نتیجه گرفتند: “به نظر می رسد استفاده از دهانشویه همراه با دفعات کافی مسواک زدن با کاهش آماری معنی دار بیماری [پری کرونیت] مرتبط است.”

پری کرونیت

پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت معمولاً توسط دندانپزشک و با انجام معاینه دهان انجام می شود و گاهی اوقات شامل گرفتن تصاویر تشخیصی رادیوگرافی با اشعه ایکس (برای ارزیابی دندان های عقلی که نروییده اند) است.

درمان های پری کرونیت

درمان خانگی

گرچه چندین روش درمانی خانگی وجود دارد که دندانپزشک ممکن است آنها را توصیه کند، درمان خانگی نباید جایگزین مداخلات تخصصی پزشکی شود. دندانپزشک ممکن است روش های درمانی خانگی را تجویز کند، مانند:

  • شستشو با آب نمک گرم (مخصوصاً بعد از صرف غذا برای از بین بردن مواد غذایی و باقی مانده ها)
  • سیستم های شستشوی دهانی (با استفاده از تجهیزات تجاری)
  • بهداشت دهان و دندان دقیق و منظم (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن)
  • مسکن های درد (مانند ایبوپروفن [ادویل] یا استامینوفن [تیلنول] یا دیگر مسکن های بدون نسخه که توسط دندانپزشک تجویز می شوند).

توجه: از استفاده از کمپرس گرم خودداری کنید (زیرا ممکن است تورم را افزایش دهد) بخصوص برای افرادی که علائم شدید پری کرونیت مانند تب یا تورم گردن یا صورت دارند.

درمان پزشکی

درمان پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تمیز کردن دندان ها / شستشوی ذرات غذا و سایر مواد باقی مانده از اطراف آن منطقه
  • تجویز آنتی بیوتیک (که به صورت خوراکی مصرف می شوند)
  • یک دهانشویه ضد باکتری
  • تسکین درد (دندانپزشک ممکن است مسکن های بدون نسخه یا مسکن هایی که ممکن است دندانپزشک تجویز کند را توصیه کند)

هنگامی که عفونت برطرف شد، درمان بعدی به شدت و دسته علائم پری کرونیت (شامل دسته های حاد، نیمه حاد یا مزمن) بستگی دارد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • مشاهده دندان برای اطمینان از عدم بازگشت عفونت و رویش طبیعی دندان
  • ارجاع به جراح فک و صورت جهت بررسی نیاز به جراحی دهان
  • کشیدن دندان عقل عفونی (اگر دندانپزشک/ جراح دهان تشخیص دهد که ممکن است به طور طبیعی نروید)
  • کشیدن دندان های عقل پایین و بالا در سمت آسیب دیده (برای جلوگیری از فرو رفتن دندان بالا به لثه ملتهب فک پایین و ایجاد عفونت بعدی).
  • انجام فرایندی به نام اپرکولومoperculum (جراحی جزئی دهان برای برداشتن فلپ پوست روی دندان آسیب دیده)

گاهی اوقات فلپ پس از برداشتن دوباره رشد می کند و فرایند operculum باید دوباره انجام شود.

پری کرونیت

پری کرونیت

مراقبت های بعدی

اگر دندان عقل کشیده شده باشد، معمولاً منجر به بهبودی کامل می شود، و علائم پری کرونیت ممکن است در عرض یک تا دو هفته پس از جراحی فروکش کنند. درمان های بعدی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مراجعات بعدی به دندانپزشک یا جراح دهان برای نظارت روی میزان بهبودی و سطح درد دندان، در صورت وجود.
  • رعایت دقیق دستورالعمل های مراقبت های بعدی، در صورت کشیدن دندان عقل (مانند پرهیز از سیگار کشیدن، خوردن غذاهای نرم و غیره)
  • درمان های خانگی (مانند دهانشویه های آنتی بیوتیک، داروهای مسکن بدون نسخه و غیره)
  • رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم)
  • ترک سیگار (برای افرادی که سیگار می کشند)

جلوگیری

مراقبت های پیشگیرانه و مراجعات منظم دندانپزشکی ممکن است خطر ابتلا به پری کرونیت را کاهش دهند زیرا دندانپزشک می تواند دندان های عقل شما را به دقت زیر نظر داشته باشد، و زمانی که به نظر نمی رسد دندان مولر سوم به طور طبیعی می روید، قبل از اینکه عفونت رخ دهد مداخله کند.

پاکسازی منظم دندان ها همچنین ممکن است به پیشگیری از پری کرونیت کمک کند زیرا به تمیز و عاری نگه داشتن دندان ها از مواد غذایی و مواد زائد کمک می کند. پیشگیری از پری کرونیت ممکن است با اقدامات منظم بهداشتی دهان و دندان شامل مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و استفاده از دهانشویه های آنتی بیوتیک امکان پذیر باشد؛ اما با وجود چنین مداخلاتی، برخی از افراد همچنان به این بیماری مبتلا می شوند.

کانتورینگ دندان که با نام های تغییر شکل دندان، اناملوپلاستی یا ادنتوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند دندانپزشکی زیبایی است که مشکلات جزئی لبخند شما را برطرف می کند. این فرایند شامل برداشتن بخش های کوچکی از مینای دندان برای اصلاح دندان های لب پر شده، ترک خورده یا کج شده است، یا ظاهر آنها را بهبود می دهد. این کار، که با استفاده از ابزارهای مخصوص یا نوارهای متحرک انجام می شود، عموماً بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.

در این مقاله به مرور سریع کانتورینگ دندان، مزایا، خطرات ، مراقبت پس از آن می پردازیم.

آیا شما گزینه خوبی برای کانتورینگ دندان هستید؟

به طور کلی، کانتورینگ دندان یک فرایند زیبایی انتخابی است. این درمان برای همه بیماران و همه موارد مناسب نیست. بهترین شرایطی که با این روش درمان می شوند عبارتند از:

  • لب پر شدگی ها یا ترک های کوچک در دندان ها
  • حفره یا برآمدگی در مینای دندان ها
  • کوتاه کردن دندان های بیش از حد بلند (مخصوصاً دندان های نوک تیز)
  • ناهنجاری های جزئی دندان ها
  • لبخند ناهموار

مشکلات یا آسیب های دندانی قابل توجه را نمی توان با کانتورینگ دندان درمان کرد یا ممکن است درمان های دیگری در کنار آن نیاز باشد. در این موارد، روکش های دندانی، ارتودنسی، ونیرها، باندینگ، بریج ها یا سایر روش ها در نظر گرفته می شوند.

سلامت زمینه ای دندان نیز یک عامل است؛ حفره ها، لق شدن دندان ها، یا مسائل دیگر می توانند با تغییر شکل دندان مغایرت داشته باشند.

تغییر شکل دندان های نیش

یکی از متداول ترین فرایندهای کانتورینگ دندان، روی تغییر ظاهر دندان های نیش (دندان های نوک تیز، که به عنوان کاسپید یا تک پایه نیز شناخته می شوند) تمرکز دارد. هدف این کار کاهش ارتفاع این دندان ها با ساییدن یکنواخت و هوشمندانه مینای اضافی آنها است.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

طی این فرایند انتظار چه چیزی را باید داشت؟

تغییر شکل و کانتورینگ دندان توسط دندانپزشک عمومی یا دندانپزشک زیبایی در مطب انجام می شود. روند انجام این فرایند به قرار زیر است:

  • فرایند بدون درد: تراشیدن دندان فقط از لایه خارجی، مینای دندان اتفاق می افتد. از آنجا که این لایه اعصاب ندارد، یک فرایند هیچ دردی ندارد. با این حال، اگر نگران ناراحتی هستید، می توانید درخواست کنید برای شما از بی حسی استفاده شود.
  • ابزارها: امروزه دندانپزشکان چندین گزینه دارند. در کنار دریل های سنتی، لیزرهای مخصوص نیز می توانند لایه های خارجی مینای دندان را از بین ببرند و از نوارها (با لبه های ساینده، مانند کاغذ سنباده) می توان برای کار روی دو طرف دندان استفاده کرد.
  • پولیش کردن: پس از کانتور و تغییر شکل دندان، دندانپزشک اغلب پولیش دندان را انجام می دهد. این کار شامل صاف و صیقلی کردن و از بین بردن تغییر رنگ از روی دندان ها است تا به آنها ظاهری جذاب و براق بدهد.

فواید کانتورینگ دندان

گرچه تغییر شکل دندان برای هر موردی مناسب نیست، اما انجام این کار چندین مزیت کلیدی دارد. این موارد عبارتند از:

  • این یک فرایند محافظه کارانه تر از سایر روش های دندانپزشکی زیبایی است.
  • بدون درد است و به خوبی قابل تحمل است.
  • بهبودی پس از آن فوری است؛ بعد از آن می توانید خوردن و آشامیدن عادی را از سر بگیرید.
  • کانتورینگ می تواند به تغییر آناتومی یا برآمدگی هایی کمک کند که می توانند منجر به افزایش تشکیل تارتار شوند و از این طریق از پوسیدگی دندان و بیماری لثه جلوگیری می کند.
  • بهبود عزت نفس و احساس ارزشمندی، زیرا لبخند شما بهبود می یابد.

خطرات احتمالی

مانند هر فرایند دندانپزشکی- و علیرغم تمام تلاش دندانپزشک شما- برخی از خطرات احتمالی برای تغییر شکل دندان ها وجود دارند. لایه مینای دندان بسیار نازک است- فقط حدود 6/2 میلی متر- بنابراین دندانپزشکان باید بسیار مراقب باشند؛ در صورت حذف بیش از حد ممکن است مشکلاتی بوجود بیایند.

کانتورینگ دندان ممکن است باعث بروز مشکلات زیر شود:

  • حساسیت موقت دندان به گرما یا سرما
  • افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان
  • زرد شدن دندان ها
  • عود احتمالی در موارد وجود دندان قروچه (براکسیسم)

این کار را در منزل امتحان نکنید!

با توجه به احتمال آسیب به دندان های شما، کانتورینگ دندان چیزی نیست که بتوانید آن را در منزل امتحان کنید. انجام آن نه تنها به آموزش ویژه زیادی نیاز دارد، بلکه انجام این کار روی دهان خود نیز بسیار خطرناک است. با انجام این کار، خطر آسیب رساندن به دندان های خود را بالا می برید.

کانتورینگ دندان

کانتورینگ دندان

مراقبت های بعد از فرایند کانتورینگ

بر خلاف بسیاری از درمان های زیبایی دندان، در زمان بهبودی پس از تغییر شکل دندان ها، کار خاصی نیاز نیست. با این حال، رعایت اصول اولیه بهداشت دندان بسیار مهم است:

  • دو مرتبه در روز به درستی مسواک بزنید.
  • حداقل یک مرتبه در روز نخ دندان استفاده کنید.
  • به معاینات دندانپزشکی (دو مرتبه در سال) پایبند باشید.
  • از سیگار کشیدن خودداری کنید.

همچنین اگر بعد از انجام آن احساس کردید دندان های شما ناهموار شده اند، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید. این ممکن است نشانه تشکیل پلاک یا جرم یا مشکل دیگری در این فرایند باشد.

خلاصه

کانتورینگ دندان که با نام های ادنتوپلاستی یا اناملوپلاستی نیز شناخته می شود، یک فرایند زیبایی است که هدف آن تغییر شکل دندان ها برای اصلاح ظاهر لبخند شما است. گرچه محدودیت هایی برای کارهایی که می تواند انجام دهد وجود دارد، اما این درمان می تواند دندان های پیشین خیلی بلند را کوتاه کند، لب پر شدگی ها و ترک ها و حفره های جزئی در مینای دندان را برطرف کند، و دندان های شما را متقارن تر کند.

گرچه این یک فرایند بدون درد و قابل تحمل است، اما چند خطر وجود دارد. خطرات عبارتند از حساسیت موقت دندان، افزایش خطر پوسیدگی یا آسیب دندان، یا زرد شدن دندان ها.

در حالی که هیچ کار خاصی برای مراقبت های بعد از آن نیاز نیست، اما همچنان باید سلامت دندان ها را تحت نظر داشته باشید، دو بار در روز مسواک بزنید، هر روز نخ دندان بکشید و مراقبت های منظم دندانی را دریافت کنید.

سخن پایانی

گرچه تلقی کردن کارهایی مانند کانتورینگ دندان به عنوان صرفاً “زیبایی” آسان است، مهم است که مزایای زیادی که دندان های همسطح و جذاب دارند را به خاطر داشته باشید. احساس عدم جذابیت یا احساس لزوم پنهان کردن دندان های خود، می تواند آزار دهنده باشد. با این حال، با مداخله مؤثر و کمک یک دندانپزشک خوب، ممکن است اعتماد به نفس خود را بازیابید. و این چیزی است که ارزش لبخند زدن را دارد.

پرسش های متداول در مورد کانتورینگ دندان ها

آیا کانتورینگ دندان دائمی است؟

از آنجا که کانتورینگ دندان شامل تراشیدن فیزیکی و تغییر شکل دندان های شما است، این کار دائمی است. به این ترتیب، تصمیم برای انجام این درمان باید بسیار دقیق باشد. شما و دندانپزشک شما باید تأثیر احتمالی کانتورینگ دندان را بسنجید زیرا بازگشت ناپذیر است.

آیا کانتورینگ دندان دردناک است؟

مینای دندان های شما که در طول کانتورینگ دندان تراشیده می شوند، هیچ عصبی ندارد. بنابراین، در طول فرایند احساس درد نخواهید داشت. به طور کلی، هیچ بی حسی نیاز نیست، گرچه بیمارانی که نگران ناراحتی هستند می توانند آن را درخواست کنند.

آیا کانتورینگ برای دندان های شما مضر است؟

در حالی که کانتورینگ دارای خطراتی است، از آنجا که این یک فرایند کم تهاجمی است، خطر واقعی اندکی برای دندان های شما ایجاد می کند. با این حال، جای کمی برای خطا در این کار وجود دارد؛ لایه خارجی، مینای دندان های شما بسیار نازک است و در صورت تراشیدن مقدار زیادی از آن ممکن است مشکلاتی ایجاد کند. افرادی که تغییر شکل دندان را انجام داده اند در معرض خطر افزایش حساسیت دندان، پوسیدگی دندان، یا ترک خوردن دندان قرار دارند.

آیا بیمه کانتورینگ دندان را پوشش می دهد؟

طرح های بیمه تنها در صورتی هزینه کانتورینگ دندان ها را پوشش می دهند که نیاز پزشکی را برطرف کند. به این معنی که تنها در صورتی ممکن است به طور جزئی یا کامل پوشش داده شود که برای اصلاح دندان های آسیب دیده در اثر تصادف یا زمین خوردن، تغییر شکل نیاز باشد.

به نظر می رسد نرخ ابتلای افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید (RA) به بیماری پریودنتال بیشتر باشد، که می تواند شامل التهاب لثه (ژنژیویت) و عفونت بافت های نگهدارنده دندان (پریودنتیت) باشد. جالب است که تحقیقات نشان داده اند که افراد مبتلا به بیماری لثه شدیدتر، آرتریت روماتوئید شدیدتری نیز دارند و این ارتباط به یک عامل مشترک باز می گردد: التهاب مداوم.

بیماری پریودنتال درمان نشده علاوه بر خطراتی که برای سلامت دندان های شما دارد، از جمله از دست دادن دندان، بعلاوه ممکن است از اثربخشی برخی از داروهای آرتریت روماتوئید نیز بکاهد.

آرتریت روماتوئید چگونه روی دندان های شما تأثیر می گذارد؟

ارتباط بین آرتریت روماتوئید و بیماری پریودنتال به خوبی ثابت شده است. آرتریت روماتوئید یک بیماری التهابی خود ایمنی سیستمیک است، و به طور کلی، نرخ ابتلای افراد مبتلا به بیماری پریودنتال به بیماری های التهابی مزمن بسیار بیشتر است.

برخی تحقیقات نشان داده اند که احتمال ابتلای افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید به بیماری لثه چهار برابر بیشتر از افرادی است که آرتریت روماتوئید ندارند و به نظر می رسد بیماری لثه آنها شدیدتر باشد. بیماران جوان مبتلا به آرتریت روماتوئید به اندازه افراد بزرگسال در معرض خطر ابتلا به بیماری پریودنتال قرار دارند.

التهاب تنظیم نشده در بدن یک نشانگر برای هر دو بیماری است، اما از آنجا که ارتباط مستقیمی بین آنها وجود دارد، به نظر می رسد یک واسطه التهابی مشترک وجود داشته باشد.

پورفیروموناس ژنژیوالیس (Porphyromonas gingivalis) P. gingivalis یکی از باکتری های اصلی مسئول بیماری لثه است، که همچنین یکی از عوامل شناخته شده در شروع آرتریت روماتوئید است. در واقع، وجود P. gingivalis می ‌تواند منجر به شروع زودتر، پیشرفت سریع تر و شدت بیشتر آرتریت روماتوئید، از جمله افزایش آسیب به استخوان و غضروف شود.

بیماری پریودنتال در حال حاضر یک عامل خطر برای آرتریت روماتوئید تلقی می شود. به نظر می رسد که شدت بیماری پریودنتال با افزایش فعالیت بیماری آرتریت روماتوئید تسریع پیشرفت آن همراه باشد.

بیماری پریودنتال همچنین می تواند خطر ابتلا به بسیاری از دیگر مشکلات سلامتی از جمله بیماری قلبی، سکته مغزی، دیابت و بیماری مزمن کلیوی را افزایش دهد.

علائم بیماری پریودنتال

بسیار مهم است که بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید با بیماری پریودنتال و علائم آن آشنایی داشته باشند.

بین دندان و لثه ها یک شکاف V شکل به نام شیار وجود دارد. بیماری پریودنتال درست زیر خط لثه درون این شیار را مورد حمله قرار می دهد و می تواند باعث از بین رفتن پیوند بین دندان و بافت های حمایت کننده آن شود. همانطور که بافت ها آسیب بیشتری می بینند، شیار گسترش می یابد و به یک پاکت تبدیل می شود. در بیماری پریودنتال شدید، پاکت می تواند نسبتاً عمیق باشد.

ژنژیویت و پریودنتیت دو مرحله از بیماری پریودنتال هستند. ژنژیویت به عنوان شکل کمتر شدید بیماری پریودنتال تلقی می شود، زیرا در آن تنها لثه ها درگیر می شوند و برگشت پذیر است. پریودنتیت مخرب تر و شدیدتر از ژنژیویت تلقی می شود. ژنژیویت درمان نشده می تواند منجر به بروز پریودنتیت شود.

به علائم بیماری پریودنتال توجه داشته باشید، از جمله:

  • لثه هایی که به راحتی خونریزی می کنند (مثلاً هنگام مسواک زدن).
  • لثه های قرمز، حساس یا متورم.
  • لثه هایی که تحلیل رفته اند یا از روی دندان ها کنار رفته اند.
  • یک مشکل مداوم با بوی بد دهان یا حس چشایی که به نظر می رسد خاموش است.
  • لق شدن دندان ها
  • تغییر در بایت
  • تغییر در تناسب پروتزهای پارسیل

به نظر می رسد در بیماران دارای خونریزی و تورم لثه، سطوح فعالیت بیماری آرتریت روماتوئید بالاتر باشند.

این امکان وجود دارد که بیماری پریودنتال بدون هیچ علامت هشدار دهنده ای شروع به گسترش کند. به همین دلیل است که چکاپ هاس منظم دندانپزشکی برای افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید بسیار مهم هستند. اگر فقط زمانی که دندان درد دارید به دندانپزشک مراجعه کنید، ممکن است علائم اولیه بیماری پریودنتال که دندانپزشک شما مشاهده می کند را از دست دهید.

آرتریت روماتوئید و بیماری لثه

آرتریت روماتوئید و بیماری لثه

کنترل و مدیریت بیماری پریودنتال

مدیریت مداوم بهداشت دهان و دندان ها و درمان هر گونه مشکل دندان یا لثه، برای بیماران کلیدی است. تحقیقات نشان می دهند که بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید که به بیماری پریودنتال نیز مبتلا هستند که تحت درمان غیرجراحی پریودنتال قرار می گیرند، “بهبود قابل توجهی” را در نتایج آرتریت روماتوئید خود تجربه کردند.

مطمئن شوید که شما:

  • دندان های خود را دو بار در روز مسواک بزنید و یک بار در روز بین دندان های خود را تمیز کنید.
  • به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید و مطمئن شوید که سوابق پزشکی شما به خوبی ثبت شده اند تا بتوانید مراقبت های لازم را دریافت کنید. این امکان وجود دارد که دندانپزشک شما بخواهد با توجه به شدت آرتریت روماتوئید شما، دفعات بیشتری شما را ببیند.
  • سیگار نکشید. سیگار باعث افزایش التهاب در بدن شما می شود و می تواند بیماری لثه و آرتریت روماتوئید شما را بدتر کند.

علاوه بر این، مطمئن شوید که به طرح درمان آرتریت روماتوئید خود پایبند هستید. از آنجا که این داروها می توانند به فرو نشاندن التهاب کمک کنند، آنها ممکن است به پیشگیری از بروز بیماری پریودنتال کمک کنند و در عین حال علائم آرتریت روماتوئید شما را نیز بهبود بخشند.

سخن پایانی

با توجه به ارتباط ثابت شده بین آرتریت روماتوئید RA و سلامت لثه و دندان ها، بسیار مهم است که بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید سلامت پریودنتال خود را به صورت روزانه تحت نظارت داشته باشند، و بهداشت دهان و دندان ها را رعایت کنند و با دندانپزشک همکاری کنند تا یک برنامه بهداشتی دهان و دندان را با انتظار کاهش التهاب برای هر دو بیماری های لثه و آرتریت روماتوئید ایجاد کنند. کاهش شدت و کند کردن پیشرفت هر دو بیماری از اهداف درمان است. دندانپزشک و روماتولوژیست شما می توانند با راهنمایی شما به درمان شما کمک کنند.

بسیاری از اوقات، زمانی که در حال انجام فعالیت های روزانه خود هستیم، ممکن است کاری انجام دهیم که باعث بروز کبودی شود، مانند برخورد به چیزی یا آسیب رساندن به خود به هر شکل دیگری. همانطور که می توانیم روی بدن خود کبودی داشته باشیم، روی لثه های ما نیز می توانند دچار کبودی شوند.

کبودی روی لثه ها می تواند از نظر رنگ متفاوت باشد؛ این کبودی ها ممکن است قهوه ای تیره، سیاه، قرمز یا بنفش به نظر برسند. کاملاً شناخته شده است که ممکن است همراه با کبودی درد و خونریزی نیز وجود داشته باشند.

دلایل مختلفی برای کبودی لثه وجود دارد. در اکثر موارد جزئی، کبودی می تواند خود به خود از بین برود. اگر یک بیماری مرتبط با کبودی یا آسیبی وجود داشته باشد که باعث بروز آن شده است، یک پزشک یا دندانپزشک می تواند در تشخیص و درمان آن به شما کمک کند.

این مقاله به بررسی علل، تشخیص و درمان کبودی لثه می پردازد.

 کبود شدن لثه

کبود شدن لثه

علل احتمالی کبودی لثه

علل کبودی لثه عبارتند از:

  • نخ دندان کشیدن خیلی محکم: نخ دندان کشیدن یک گام ضروری برای حفظ سلامت دهان و لثه ها است. نخ دندان کشیدن روزانه برای جلوگیری از تشکیل پلاک و پوسیدگی دندان ها بسیار مهم است. روش های مختلفی برای نخ دندان کشیدن وجود دارد، از جمله استفاده از نخ دندان از پیش نخ شده، واتر فلاس و نخ دندان های معمولی. نخ دندان متداول ترین است، و مواقعی وجود دارند که ممکن است لثه ها حساس باشند یا فرد ممکن است هنگام نخ دندان کشیدن با لثه ها خیلی خشن برخورد کند. این می تواند باعث خونریزی و کبودی شود. علاوه بر این، خونریزی و کبودی می تواند به دلیل بیماری دیگری رخ دهد.
  • زمین خوردن روی صورت: کبودی لثه ممکن است با زمین خوردن یا آسیب دیدگی رخ دهد. بسته به سن فرد و نوع فعالیت، افتادن روی صورت- خواه مربوط به ورزش باشد، یا زمین خوردن یا به دلیل ضعف استخوان- می تواند باعث کبودی لثه شود. کبودی ناشی از یک پارگی عروق خونی کوچک زیر سطح است. اگر روی صورت خود افتاده اید و لثه های شما کبود شده اند، سایر نواحی صورت و دهان خود را بررسی کنید تا ببینید آیا جراحت یا کبودی دیگری وجود دارد یا خیر. ممکن است یک دندان لب پر شده و همچنین آسیب به لب ها، فک یا سایر نواحی صورت و دهان وجود داشته باشد. قرار دادن یخ روی ناحیه کبود شده باید به آسیب های جزئی کمک کند.
  • خوردن چیزی تیز: خوردن یک چیز تیز یا ترد یا فشار دادن یک جسم تیز به داخل دهان نیز می تواند باعث کبودی لثه ها شود. به عنوان مثال، گاز گرفتن یک چیپس ترد، استفاده از خلال دندان، یا برخورد یک چنگال یا سیخ، همگی می توانند باعث ایجاد فشار تصادفی شوند که منجر به کبودی و گاهی اوقات خونریزی می شود.
  • ضربه یا آسیب به دهان: اگر به دهان ضربه یا آسیب وارد شود، لثه ها ممکن است کبود شوند. اگر به دهان ضربه وارد شود، یا آسیب یا زمین خوردن اتفاق بیفتند، بسته به شدت، کبودی و تورم ایجاد می شوند و می تواند شدید باشد. همچنین ممکن است مدتی طول بکشد تا بهبود یابد. همراه با لثه های کبود، آسیب های دیگری مانند شکستگی یا ترک خوردن استخوان ها، در رفتگی فک یا بریدگی داخل دهان یا لب به دلیل ضربه یا جراحت ممکن است اتفاق بیفتند. در صورت جود هر گونه آسیب یا ضربه ای به دهان شما، برای تشخیص و درمان مناسب به یک پزشک یا دندانپزشک مراجعه کنید.
  • دندان درآوردن در نوزادان: به طور معمول، رویش دندان های کودک از 6 ماهگی تا یک سالگی آغاز می شود. نوزادان با 20 دندان زیر خط لثه به دنیا می آیند و در 3 سالگی، اکثر دندان های شیری کودک رشد کرده اند. با رویش دندان ها و شروع رشد دندان ها، لثه ها حساس می شوند و ممکن است کبود شوند. این می تواند ناشی از خود رویش دندان یا ناشی از اشیایی باشد که نوزادان برای تسکین لثه های خود در طول رویش دندان استفاده می کنند.
  • ترومبوسیتوپنی: ترومبوسیتوپنی وضعیتی است که در اثر تعداد کم پلاکت ایجاد می شود. بدن پلاکت کافی برای تشکیل لخته خون برای کمک به توقف خونریزی در محل زخم یا بریدگی ندارد. اگر فرد مبتلا به این بیماری دچار جراحت یا بریدگی شود، خونریزی زیادی می تواند ایجاد شود زیرا پلاکت ها پایین هستند و گلبول های خون برای ایجاد لخته خون برای کمک به توقف آن نمی توانند با یکدیگر تشکیل شوند. این می تواند باعث خونریزی بیش از حد فرد شود. برخی از علائم شامل خونریزی لثه، کبودی آسان، و کبودی های بنفش، قهوه ای یا قرمز رنگ هنگام بروز کبودی هستند.

تشخیص کبودی لثه

چند عامل وجود دارند که هنگام بررسی علت کبود شدن لثه ها باید آنها را در نظر گرفت. دلایل عبارتند از:

  • جراحت
  • تروما
  • خوردن چیزی تیز
  • بیماری دیگری مانند ژنژیویت

اینکه کدام پزشک را ببینید به دلیل کبودی لثه های شما بستگی دارد.

اگر زمین خوردید و وضعیت شما آنقدر جزئی است که می توانید یک قرار ملاقات با دندانپزشک خود تعیین کنید، آنها می توانند به شما کمک کنند تا علت آسیب خود را تعیین کنید و در صورت لزوم شما را به متخصص ارجاع دهند. اگر آسیب شدید است، به دنبال مراقبت های اورژانسی باشید.

نوزادی که در حال دندان درآوردن است، با امکان ارجاع به دندانپزشک، توسط متخصص اطفال ویزیت می شود.

اگر کبودی لثه به مشکل بخصوصی داخل دهان و دندان مربوط باشد، دندانپزشک می تواند به شما کمک کند تا مشکل را شناسایی کرده و تشخیص و یک طرح درمان ارائه دهد.

یک پزشک یا دندانپزشک معمولاً سؤالاتی در رابطه با علائم شما می پرسد و- بسته به آسیب- عکس رادیوگرافی دندانپزشکی با اشعه ایکس می گیرد.

در شرایطی مانند ترومبوسیتوپنی، پزشک معاینه فیزیکی انجام می دهد و دستور گرفتن آزمایش لخته خون و شمارش گلبول های خون را می دهد. علاوه بر این، اگر تعداد پلاکت ها کم باشد، پزشک برای کمک به تشخیص سرطان یا بیماری مغز استخوان، ممکن است دستور گرفتن بیوپسی مغز استخوان را بدهد. آنها همچنین ممکن است دستور آزمایش های تصویربرداری مانند اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) یا سونوگرافی را برای بررسی بزرگ شدن غدد لنفاوی، طحال یا سیروز کبدی بدهند.

 کبود شدن لثه

کبود شدن لثه

درمان های کبودی لثه

درمان لثه های متورم بسته به تشخیص و دلیل تورم آنها متفاوت است، از جمله:

  • اگر کبودی جزئی باشد، معمولاً به صورت خود به خود از بین می رود. کمپرس سرد و خوردن غذاهای نرم تر به شما کمک خواهد کرد.
  • برای نوزادانی که در حال دندان درآوردن هستند، از دادن غذاهای سفت به آنها خودداری کنید.
  • سایر درمان ها شامل تسکین لثه ها با یک قاشق کوچک خنک، پد گاز مرطوب یا انگشت تمیز هستند.

اگر ترومبوسیتوپنی تشخیص داده شود، پزشک ممکن است برای افزایش پلاکت ها، دستور تزریق خون را دهد. اگر سطح پلاکت خون بسیار پایین باشد، تزریق انجام می شود. سطوح طبیعی 150000 پلاکت در هر میکرولیتر خون است.

پزشک ممکن است جراحی را برای برداشتن طحال پیشنهاد دهد. گزینه دیگر استروئیدهایی مانند ایمونوگلوبولین ها یا پروتئین های آنتی بادی همراه با داروهای دیگر است که شناخته شده اند که به تحریک تولید پلاکت و کاهش تخریب پلاکت ها کمک می کنند.

مقابله با درد لثه

اگر درد لثه دارید، کارهایی وجود دارند که خودتان می توانید آنها را برای کاهش درد انجام دهید، از جمله:

  • اجتناب از خوردن غذاهای ترد یا دارای لبه های تیز
  • استفاده از مسواک نرم
  • نخ دندان کشیدن به آرامی
  • شستشوی دهان خود با آب نمک گرم

اگر لثه های شما درد دارند، داروهای بدون نسخه مانند تیلنول یا موترین می توانند کمک کنند. اگر درد شدید است، با دندانپزشک یا پزشک خود تماس بگیرید تا به شما در تصمیم گیری صحیح در مورد گزینه های درمانی کمک کند.

چه زمانی باید به یک پزشک یا دندانپزشک مراجعه کرد

اگر کبودی شما ناشی از زمین خوردن، ضربه یا آسیب شدید است، با یک پزشک یا دندانپزشک تماس بگیرید. اگر متوجه شدید که لثه های شما بهبود نمی یابند یا به شدت کبود هستند، تغییر رنگ داده اند، خونریزی دارند یا دردناک هستند، باید یک قرار ملاقات بگذارید. یک پزشک یا دندانپزشک می توانند به تشخیص درست وضعیت شما و ارائه گزینه های درمانی مناسب کمک کنند.

 کبود شدن لثه

کبود شدن لثه

پرسش های متداول در مورد کبودی لثه ها

علت کبودی لثه چیست؟

کبود شدن لثه ها می تواند ناشی از خشن نخ دندان کشیدن یا مسواک زدن دندان ها، زمین خوردن، آسیب دیدگی یا ضربه به دهان باشد. علل دیگر عبارتند از شرایط پزشکی مانند ژنژیویت یا ترومبوسیتوپنی.

چقدر طول می کشد تا لثه های کبود شده بهبود پیدا کنند؟

زمان بهبودی لثه های کبود متفاوت است. این به دلیل کبودی لثه ها و نیز احتمال وجود بیماری بستگی دارد.

لثه های کبود شده در نوزادان چگونه به نظر می رسند؟

هنگامی که لثه های کودک کبود می شوند، رنگ آنها قرمز تیره، قهوه ای، آبی، بنفش یا شفاف است. گاهی اوقات، زمانی که دندان در حال رشد است، کبودی می تواند بسیار قابل توجه باشد.

سخن پایانی

اگر لثه های شما کبود شده اند و در مورد علت آن نگرانی وجود دارد، برای تماس گرفتن با پزشک برای صحبت کردن در مورد سؤالات و نگرانی های خود تردید نکنید. آنها از کمک به سلامت و تندرستی کلی شما خوشحال خواهند شد.

خشکی دهان (زروستومیا) می تواند در نتیجه بیماری های خود ایمنی مانند سندرم شوگرن، دیابت، برخی داروهای خاص و کم آب شدن بدن اتفاق بیفتد. مراقبت های سرطان نیز یکی از دلایل اصلی خشکی دهان هستند.

درمان خشکی دهان بویژه برای بیماران سرطانی بسیار مهم است، زیرا ناراحتی همراه با آن می تواند باعث ایجاد تغییراتی در عادات غذایی در زمانی شود که تغذیه خوب بویژه برای حفظ قدرت و جلوگیری از سایر اثرات درمان ضروری است.

در این مقاله، یاد خواهید گرفت که چرا در نتیجه درمان های سرطان دچار خشکی دهان می شوید، خشکی دهان چگونه روی اشتهای شما تأثیر می گذارد، چگونه این عارضه جانبی را مدیریت کنید، و چگونه خوب غذا بخورید تا مواد غذایی مورد نیاز بدن خود را دریافت کنید.

خشکی دهان چیست؟

خشکی دهان به طور کلی یک عارضه یا علامت است، نه یک بیماری. این عارضه زمانی رخ می دهد که بزاق کافی برای مرطوب نگه داشتن بافت های دهان خود ندارید.

این می تواند آزار دهنده باشد و باعث غلیظ و رشته ای شدن بزاق شود و تشنگی را افزایش دهد. اما همچنین می تواند باعث بروز مشکلاتی مانند موارد زیر شود:

  • تغییر حس چشایی
  • مشکل در جویدن و بلعیدن
  • حفره و پوسیدگی دندان
  • لب ها، زبان و بافت های دهان ترک خورده یا آسیب دیده
  • بوی بد دهان
  • گلو درد
  • مشکل در صحبت کردن
  • مشکل با دندان های مصنوعی
  • بیماری لثه

گاهی اوقات، خشکی دهان می تواند بسیار جدی شود، و منجر به بروز عفونت ها و سایر مشکلات شود. در صورت مواجه شدن با شرایط زیر با پزشک معالج خود تماس بگیرید:

  • لب های شما خشک، ترک خورده هستند یا خونریزی دارند.
  • زخم های دهانی دارید که مانع غذا خوردن می شوند یا بهبود نمی یابند.
  • در تنفس مشکل دارید.
  • متوجه لکه های سفید داخل دهان خود می شوید، که می تواند نشانه عفونت باشد.

درمان های خشکی دهان و سرطان

هم پرتو درمانی و هم شیمی درمانی، با هدف قرار دادن سلول های سریع در حال رشد، سرطان را درمان می کنند. مشکل این است که آنها بین سلول های سرطانی و غیر سرطانی تمایز قائل نمی شوند. سلول های سالم در پوشش داخل دهان شما برخی از آنها هستند که تحت تأثیر قرار می گیرند. درمان های سرطان سرعت آنها را کاهش می دهند، و منجر به آسیب و در نهایت خشکی دهان می شوند. این درمان ها همچنین می توانند تعادل باکتری های سالم داخل دهان شما را تغییر دهند.

پرتو درمانی

اگر پرتو درمانی روی سر، صورت یا گردن خود انجام داده باشید، ممکن است دچار خشکی دهان شوید. علاوه بر تأثیرات ذکر شده در بالا، پرتوها می توانند به صورت مستقیم به غدد بزاقی شما، که بزاق تولید می کنند، آسیب وارد کنند.

ممکن است چند ماه یا بیشتر پس از پایان درمان طول بکشد تا تولید بزاق شما بهبود یابد. اما این احتمال وجود دارد که ممکن است هرگز به حالت عادی برنگردد. اگر غدد بزاقی شما هدف باشند، خشکی دهان ناشی از تشعشعات طولانی تر خواهد بود. در برخی از موارد، ممکن است به مرور زمان بدتر شود.

اگر در طول پرتو درمانی دچار خشکی دهان شدید، به پزشک خود اطلاع دهید. ممکن است بتوانید از دارویی به نام دووویدDuvoid  (بتانکول bethanechol) برای تحریک تولید بزاق استفاده کنید. طب سوزنی نیز ممکن است کمک کند.

شیمی درمانی

شیمی درمانی می تواند بزاق شما را غلیظ کند و باعث شود دهان شما احساس خشکی کند. این نتیجه آسیب سلولی ناشی از درمان است.

با این حال، برخلاف پرتو افکنی، این معمولاً یک مشکل کوتاه مدت است. اکثر افراد ظرف دو ماه پس از پایان درمان دوباره بزاق طبیعی دارند.

عمل جراحي

اگر در غدد بزاقی خود سرطان دارید، آنها ممکن است به جراحی نیاز داشته باشند. در این صورت شما برای همیشه خشکی دهان خواهید داشت.

تغذیه مناسب برای خشکی دهان

تغذیه مناسب برای خشکی دهان

خشکی دهان چگونه روی اشتها تأثیر می گذارد؟

هنگامی که خشکی دهان دارید، غذا خوردن می تواند به چیزی تبدیل شود که شما از آن اجتناب می کنید، صرفاً به این دلیل که ناخوشایند است.

علائم خشکی دهان که می توانند عادات غذایی شما را تحت تأثیر قرار دهند عبارتند از:

  • تغییر حس چشایی
  • طعم بد مداوم داخل دهان
  • زخم های دهان
  • مشکل در جویدن و بلعیدن
  • گلو درد

همچنین توجه داشته باشید که شیمی درمانی، پرتو درمانی و سرطان همگی می توانند به خودی خود باعث کاهش اشتها شوند.

خلاصه

شیمی درمانی و پرتو درمانی بین سلول های سرطانی و سایر سلول هایی که به سرعت در حال رشد هستند، اما سلول های سالم در بدن تمایز قائل نمی شوند. این می تواند منجر به خشکی دهان و ایجاد تغییرات سریع در طعم چیزها، زخم های دهان، مشکلات جویدن و بلع و سایر علائمی شود که روی غذا خوردن شما تأثیر می گذارد.

مدیریت خشکی دهان

پزشک شما ممکن است برای کمک به خشکی دهان شما دارو تجویز کند. اگر از داروهایی استفاده می کنید که می توانند با این مشکل ارتباط داشته باشند، ممکن است بخواهند داروی شما را تعویض کنند و دارویی به شما بدهند که این عارضه جانبی را نداشته باشد.

دسته های دارویی که باعث خشکی دهان می شوند:

  • داروهای ضد اضطراب
  • داروهای ضد افسردگی
  • داروهای آلرژی
  • ضد احتقان ها
  • داروهای فشار خون بالا
  • داروهای بیماری پارکینسون

از پرستار خود بخواهید که یک برنامه مراقبت از دهان را به شما ارائه دهد که در آن زمان و تعداد دفعات مسواک زدن دندان ها، لزوم استفاده از دهانشویه های مخصوص و راه های دیگر برای حفظ سلامت دهان و جلوگیری از خشکی دهان مشخص شده باشند.

همچنین تیم پزشکی شما ممکن است قادر باشد محصولاتی را پیشنهاد کند که در حفظ جریان بزاق به شما کمک می کنند. آنها عبارتند از:

  • آدامس
  • جایگزین های بزاق
  • مرطوب کننده های دهان

دهانشویه هایی که در راهروی دندانپزشکی داروخانه پیدا می کنید اغلب حاوی الکل هستند. آنها می توانند باعث خشک تر شدن دهان شما شوند، بنابراین بهتر است از مصرف آنها اجتناب کنید.

تغذیه مناسب برای خشکی دهان

تغذیه مناسب برای خشکی دهان

نکاتی که به شما کمک می کند خوب غذا بخورید

شما گزینه های زیادی برای آسان کردن غذا خوردن دارید. اینها را امتحان کنید:

  • اگر می توانید غذای جامد بخورید، لقمه های کوچک بردارید. آهسته و کامل بجوید.
  • روی غذاهای نرم و مرطوب (مانند میوه های کنسرو شده، ماست، کاستارد یا پودینگ) تمرکز کنید. از آبگوشت، سس یا شیره گوشت برای نرم کردن غذاهایی مانند کاسرول، سیب زمینی و گوشت استفاده کنید.
  • غذای خود را خنک کنید. مرغ و ماهی که پخته و نرم شده و به دمای اتاق رسیده است را بخورید. اجازه دهید غلات داغ خنک شوند. سوپ ها و خورش های خود را ولرم میل کنید.
  • مواد لغزنده را اضافه کنید تا غذا راحت تر بلعیده شود. روغن زیتون، کانولا، آووکادو یا روغن بادام، می توانند مانند ماست، ژله یا مربا موثر باشند.
  • میوه های یخ زده مانند انگور، تکه های هلو، طالبی یا هندوانه را بمکید.
  • اگر خوردن غذای جامد دشوار است، شیک های مغذی جایگزین وعده های غذایی یا دیگر نوشیدنی های حاوی مواد مغذی مانند اسموتی ها یا آبمیوه ها را پیدا کنید.

حتما مایعات زیادی را نیز با و بین وعده های غذایی بنوشید.

برخی از غذاها و نوشیدنی ها می توانند علائم خشکی دهان را افزایش دهند. از موارد زیر اجتناب کنید:

  • الکل
  • کافئین
  • غذاهای تند یا شور

همچنین باید از مصرف تنباکو خودداری کنید.

تغذیه مناسب برای خشکی دهان

تغذیه مناسب برای خشکی دهان

خلاصه

خشکی دهان می تواند به دلیل بیماری های مختلف و برخی داروهای خاص باشد. درمان های سرطان یکی از دلایلی هستند که ارزش توجه ویژه را دارند.

پرتو افکنی با آسیب به غدد بزاقی، باعث خشک شدن دهان می شود. این علامت می تواند طولانی مدت باشد. شیمی درمانی با غلیظ کردن بزاق، دهان را خشک می کند. این معمولاً ظرف مدت چند هفته پس از قطع درمان از بین می رود.

خشکی دهان می تواند باعث بروز مشکلاتی مانند پوسیدگی دندان و بیماری لثه شود، اما با تغییر حس چشایی، دشوار کردن غذا خوردن، و ایجاد زخم های دهان، نیز می تواند روی غذا خوردن (و بنابراین، تغذیه) تأثیر بگذارد.

تیم پزشکی شما می تواند در یافتن راه حل هایی از جمله دارو و محصولات مخصوص مرطوب کننده دهان به شما کمک کند. غذاهای نرم بخورید و از خوردن چیزهایی که خیلی داغ یا خشک کننده هستند، مانند کافئین، اجتناب کنید.

تا زمانی که مشکلی پیش نیاید ممکن است زیاد به لثه های خود فکر نکنید. خارش، سوزش و التهاب در لثه های شما می تواند حواس شما را پرت کند. شما بدون درگیر شدن این بافت ها نمی توانید صحبت کنید، چیزی بخورید یا حتی نفس بکشید.

در این مقاله به بررسی این موضوع می پردازیم که چرا لثه های شما ممکن است خارش داشته باشند و زخم شوند و گزینه هایی برای پیشگیری و درمان خارش لثه ها بررسی می شوند.

علل خارش لثه

لثه های شما با سلامت دندان ها، دهان و کل بدن شما ارتباط دارند. هنگامی که آنها آسیب می بینند، اعصاب شما سیگنال هایی را برای مغز شما ارسال می کنند تا مشکلی را گزارش کنند.

سیگنال های درد و خارش در مغز آنقدر نزدیک به یکدیگر کار می کنند که تشخیص آنها از یکدیگر دشوار می شود. در زیر به برخی از علل بالقوه خارش لثه آورده شده اند.

جراحت

آسیب های تروماتیک در دهان شایع هستند. اشیاء تیز، خشن یا داغ می توانند به راحتی لثه های شما را خراش دهند، پاره کنند و به آنها آسیب وارد کنند. این آسیب ها ممکن است در ابتدا دردناک نباشند، اما می توانند امکان ورود باکتری ها به ساختارهای عمیق تر لثه ها، دندان ها و فک را فراهم کنند و باعث بروز عفونت شوند.

تجمع پلاک

پلاک نام باکتری هایی است که با عدم توجه به بهداشت خوب دندان ها در طول زمان روی سطح دندان ها و لثه ها تشکیل می شوند. همانطور که پلاک ساخته و سخت می شود، پوشش سخت تری به نام تارتار ایجاد می شود که فقط دندانپزشک می تواند آن را پاک کند.

هنگامی که باکتری ها دندان ها و لثه های شما را می پوشانند، باعث بروز یک واکنش ایمنی از سوی بدن شما می شوند که سلول های خاصی را به بافت های آسیب دیده یا عفونی شما ارسال می کنند تا به رفع مشکل کمک کند. با این حال، سلول های ایمنی در کار خود برای ترمیم آسیب یا عفونت، باعث التهاب می شوند که می تواند بافت لثه را تخریب کند.

دندان ها و لثه های تمیز نشده باعث ایجاد پلاک می شوند که با تشکیل باکتری منجر به بروز حساسیت، خارش یا بوی بد دهان می شوند. همچنین زمانی که دندان ها و لثه های شما باید تمیز شوند، ممکن است احساس کنید که لایه ای روی دندان های شما تشکیل شده است.

خشکی دهان

خشکی مکرر دهان زروستومیا xerostomia نامیده می شود. این مشکل زمانی بروز می یابد که بدن بزاق کافی تولید نمی کند. این می تواند یک عارضه جانبی داروهایی مانند داروهای ضد افسردگی یا شیمی درمانی یا نشانه یک بیماری خود ایمنی مانند سندرم شوگرن Sjögren’s syndrome باشد.

بزاق نقشی حیاتی در حفظ سلامت لثه و شستن باکتری ها و دیگر ذرات موجود داخل دهان ایفا می کند. بدون بزاق کافی، باکتری ها می توانند انباشته شوند و لثه ها ممکن است خشک شوند و مستعد آسیب یا جراحت شوند.

ژنژیویت

ژنژیویت التهابی است که پس از عفونت ناشی از تجمع پلاک در لثه ها ایجاد می شود. ژنژیویت به مرور زمان و به آرامی و معمولاً بدون علائم ایجاد می شود. با این حال، هنگامی که التهاب آغاز می شود، ممکن است متوجه این علائم شوید:

  • لثه های متورم
  • لثه های قرمز
  • لثه هایی که با مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن به راحتی خونریزی می کنند.

بدن شما هیستامین آزاد می کند، ماده شیمیایی که هنگام التهاب بافت ها با سیستم ایمنی ارتباط برقرار می کند و یک پاسخ ایمنی ایجاد می کند که باعث بروز خارش و تورم می شود.

واکنش های آلرژیک

بدن شما مانند زمان بروز التهاب، با آزاد کردن هیستامین ها با واکنش های آلرژیک مبارزه می کند که باعث بروز علائم آلرژی مانند خارش و تورم می شوند. واکنش های آلرژیک شدید می توانند منجر به آنافیلاکسی شوند، واکنشی که می تواند باعث تورم راه هوایی و دشوار کردن تنفس شود.

خارش لثه

خارش لثه

سندرم آلرژی دهان

سندرم آلرژی دهانی یا سندرم آلرژی گرده غذایی زمانی ایجاد می شود که گرده ها با خوراکی های شما مخلوط می شوند و واکنش آلرژیک ایجاد می کنند. گرده غان، گرده علف و گرده بومادران آلرژن های شایعی هستند که در خوراکی هایی مانند سیب، پرتقال و موز یافت می شوند.

افرادی که دچار این مشکل می شوند علائم ناگهانی زیر را تجربه می کنند:

  • خارش در دهان
  • تورم لب ها، زبان، دهان یا گلو
  • خراش گلو
  • خارش گوش
  • کهیر

تغییرات هورمونی

هورمون ها نقش برجسته ای در ایجاد بیماری لثه و دیگر مشکلات دهان و دندان ها ایفا می کنند. افزایش هورمون های ناشی از بلوغ، کنترل بارداری و بارداری باعث افزایش جریان خون در لثه ها می شود و باعث بروز التهاب در بافت های اطراف دندان ها می شود. مانند سایر علل التهاب، این تورم می تواند باعث بروز درد، حساسیت یا خارش شود.

خارش لثه

خارش لثه

درمان های خارش لثه

در صورت بروز خارش، درد یا التهاب در لثه های خود باید به دندانپزشک مراجعه کنید. ژنژیویت اولیه حدود 90 درصد از تمام افراد بزرگسال را تحت تأثیر قرار می دهد و در صورت تشخیص و درمان زود هنگام می توان آن را معکوس کرد.

متخصص بهداشت دندان یا دندانپزشک شما برای درمان علائم شما در طول تمیز کردن عمیق دندان ها، ممکن است پلاک ها را به صورت دستی حذف کند.

افراد مبتلا به بیماری پریودنتال (لثه) در معرض خطر بیشتر مشکلات سلامتی مانند بیماری قلبی، زوال عقل و دیابت قرار دارند. اگر مشکلات مداومی با دندان ها یا لثه های خود دارید، ممکن است لازم باشد به دندانپزشک خود مراجعه کنید تا به شرایط زمینه ای که با سلامت دهان و دندان های شما ارتباط دارند رسیدگی کند.

چه زمانی به دندانپزشک مراجعه کنیم؟

بهتر است دو بار در سال برای تمیز کردن و معاینه دهان به دندانپزشک مراجعه کنید. بین مراجعات منظم خود، ممکن است برای مشکلاتی مانند تورم یا درد به مراقبت نیاز داشته باشید. در صورت بروز مشکلات زیر بلافاصله با دندانپزشک خود تماس بگیرید یا حضوری مراجعه کنید:

  • خونریزی لثه که متوقف نمی شود
  • مشکل در بلع
  • مشکلات تنفسی

جلوگیری از خارش لثه ها

عفونت داخل دهان یا لثه ها می تواند نشانه های اولیه بیماری باشد و به سرعت گسترش یابد و به مشکلات سیستمیک تبدیل شود. در اینجا کارهایی وجود دارند که می توانید برای محافظت از سلامت دهان خود انجام دهید:

  • دندان های خود را دو مرتبه در روز مسواک بزنید و نخ دندان بکشید.
  • به طور منظم برای پاکسازی و معاینه دندان های خود به دندانپزشک مراجعه کنید.
  • از یک رژیم غذایی سالم استفاده کنید، غذاهای حاوی قند یا اسید زیاد را محدود کنید.
  • از دندان های خود با وارنیش فلوراید محافظت کنید.
  • سیگار کشیدن یا استفاده از تنباکوی جویدنی را ترک کنید.

اگر مشکلات سلامتی مانند دیابت دارید که ممکن است خطر ابتلا به مشکلات دهان و دندان را افزایش دهند، با دندانپزشک خود در مورد استراتژی های پیشگیری اضافی برای هدف قرار دادن بیماری شما صحبت کنید.

خلاصه

حفظ سلامت لثه ها بخش مهمی از سلامت دهان و دندان های شما است. لثه های شما دندان های شما را محکم در جای خود نگه داشته اند و مانند محافظ در برابر باکتری ها عمل می کنند. بهداشت نامناسب دهان می تواند منجر به بروز مشکلات خاصی برای سلامت دهان و بروز علائمی مانند خارش، درد یا بیماری شدید شود. در صورت بروز این علائم به دندانپزشک مراجعه کنید.

خارش لثه

خارش لثه

سخن پایانی

لثه های شما از بافت همبند قوی تشکیل شده اند اما در مقابل عفونت و آسیب نیز آسیب پذیر هستند. تورم، درد، حساسیت و خارش می توانند به دلیل تجمع باکتری ها و سایر مشکلات ایجاد شوند. مراقبت منظم از دندان ها و بهداشت صحیح دهان و دندان می تواند به شما کمک کند از سلامت لثه های خود محافظت کنید و از بروز آسیب های جبران ناپذیر به آنها جلوگیری کنید.

پرسش های متداول در مورد خارش لثه ها

درمان خارش لثه چقدر طول می کشد؟

یافتن تسکین خارش لثه بسته به علت آن می تواند متفاوت باشد. اگر یک واکنش آلرژیک باعث بروز خارش شده باشد، درمان ممکن است سریع باشد. درمان خارش ناشی از بهداشت نامناسب، جراحات یا تغییرات هورمونی ممکن است مدت زمان بیشتری طول بکشد. کل زمان برای حل کردن این مشکلات، به گستردگی مشکل و میزان پایبندی شما به طرح درمان و بهداشت بستگی خواهد داشت.

آیا خارش لثه طبیعی است؟

باکتری های زیادی داخل دهان شما وجود دارند، و حتی تجمع پلاک در یک روز می تواند منجر به بروز خارش شود. در صورت بروز خارش مکرر یا مداوم لثه، باید برای پاکسازی و معاینه کامل به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

بهترین راه برای درمان خارش لثه چیست؟

مشخص نمودن علت خارش لثه ها قبل از شروع درمان بسیار مهم است. در صورت داشتن یک بیماری زمینه ای یا مصرف یک داروی خاص که با این مشکل ارتباط دارد، درمان خارش می تواند پیچیده باشد. خارش ناشی از عدم رعایت بهداشت یا آلرژی را می توان به سرعت با تمیز کردن دقیق و تغییر سبک زندگی یا رژیم غذایی برطرف کرد.

آیا می خواهید بدانید که آیا به بریس ها نیاز دارید؟ به جای خوبی مراجعه کرده اید. ما همه توصیه های متخصصان را در یک راهنمای مختصر در این مقاله گرد هم آورده ایم، بنابراین می توانید بگویید که آیا به بریس ها نیاز دارید یا خیر.

گرچه ممکن است شما مایل به دریافت بریس های ارتودنسی باشید، آنها برای اصلاح موقعیت دندان های شما ضروری هستند. این روند می تواند برای گفتار و توانایی جویدن شما نیز مفید باشد. به طور کلی، شما می خواهید اگر به بریس نیاز دارید، زودتر بدانید.

فشردگی و نامرتبی در دندان های شما می تواند برای سلامت دهان و دندان های شما مضر باشد. باعث می شود مسواک زدن برخی از دندان های خاص دشوارتر شود، که به مرور زمان منجر به پوسیدگی و ایجاد حفره های دندانی می شود. گرچه استفاده از بریس ها طی چند ماه نخست می تواند ناراحت کننده باشد، شما دندان های خود را نجات می دهید و لبخند خود را بهبود می بخشید.

بعلاوه، بریس ها می توانند گفتار را بهبود دهند، مشکل در خوردن غذا را کاهش دهند و در جلوگیری از گاز گرفتن زبان به شما کمک کنند. این چیزی است که شما باید بدانید.

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

علائمی که نشان می دهند شما ممکن است به بریس ها نیاز داشته باشید

در صورت نیاز به بریس، مشکلات زیادی بوجود می آیند. دندان های جلوی شما ممکن است به اندازه کافی به یکدیگر نزدیک نباشند یا ممکن است به دلیل محکم به یکدیگر چسبیده بودن دندان ها، خطر پوسیدگی آنها را تهدید کند. مهم نیست که دلیل چیست، شما می خواهید در مورد علائم نیاز به بریس ها بیشتر بدانید.

یک فرد بزرگسال در صورت داشتن علائم زیر ممکن است به بریس احتیاج داشته باشد:

  • دندان های فشرده و نامرتب یا کج
  • مشکل حین نخ دندان کشیدن بین دندان ها
  • دندان هایی که هنگام استراحت دهان به درستی همپوشانی ندارند
  • مشکل در تلفظ برخی از صداهای خاص
  • صدای کلیک فک ها
  • احساس خستگی در فک بعد از خوردن
  • گاز گرفتن مکرر زبان یا مالیده شدن آن به دندان ها
  • باریک بودن سقف دهان

شما می توانید در مورد درمان ارتودنسی با دندانپزشک خود صحبت کنید. آنها می توانند عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس بگیرند و ببینند که دندان های شما داخل دهان شما چگونه به نظر می رسند. برخی ارتودنتیست ها مشاوره رایگان ارائه می دهند، بنابراین اگر فکر می کنید ممکن است به درمان نیاز داشته باشید، ارزش خواهد داشت که از آن استفاده کنید.

در نهایت، اگر بزرگسال هستید، نگران نباشید! گزینه های زیادی برای درمان وجود دارند، از جمله مواردی که افراد دیگر قادر به دیدن آنها نخواهند بود. ارتودنسی مسیری طولانی را پشت سر گذاشته است، با الاینرهای نامرئی که اکنون در صحنه هستند.

آیا حتی اگر دندان های شما صاف باشند هم می توانید بریس دریافت کنید؟

حتی اگر به نظر می رسد که دندان های شما صاف هستند، شما هنوز هم ممکن است با همراستا بودن فک های خود مشکل داشته باشید، که باید مورد توجه قرار گیرد. بریس ها ممکن است کمک کنند که فک ها را برای داشتن بایت راحت تر به مجدداً همراستا کند. اگر احساس می کنید بایت شما به درستی در یم راستا قرار نمی گیرد، با ارتودنتیست خود صحبت کنید.

علائمی که نشان می دهند کودک شما به بریس احتیاج دارد

بهترین راه برای تعیین اینکه فرزند شما به درمان ارتودنسی نیاز دارد، تعیین وقت ملاقات برای آنها است. ارتودنتیست ها قادر خواهند بود دندان های آنها را به درستی معاینه کنند و به شما اطلاع دهند که برای اصلاح آنها چه کاری باید انجام دهید. دندانپزشک شما می تواند ارتودنتیست مورد اعتماد خود را به شما معرفی کند.

اینها برخی از نشانه هایی هستند که کودک شما ممکن است به بریس احتیاج داشته باشد:

  • از راه دهان خود نفس می کشد.
  • فک های او صدای کلیک می دهند یا صداهایی دیگر ایجاد می کنند.
  • اغلب زبان یا گونه خود را گاز می گیرد.
  • دندان های کج یا اوربایت دارد
  • دندان شیری که هرگز نیفتاده است، اما دندان دائمی دائمی جایگزین آن در حال بیرون آمدن است.
  • مکیدن انگشت شست یا استفاده از پستانک بعد از 2 سالگی.
  • فشردگی بیش از حد دندان ها وجود دارد.
  • بهداشت دهان و دندان ضعیف یا تغذیه ای ضعیف دارد.

بسیاری از متخصصان توصیه می کنند که فرزندان خود را هنگامی که خردسال هستند و قبل از رشد کامل فک، نزد یک ارتودنتیست ببرید. به این ترتیب، آنها می توانند مشخص کنند که آیا زودتر به بریس ها نیاز دارند یا خیر. علاوه بر این، بسیاری از شرکت های بیمه تا زمانی که بریس ها از نظر پزشکی نیاز باشند، هزینه آنها را برای کودکان می پردازند.

اگر فرزند شما در حرف زدن، جویدن یا نوشیدن مشکلی دارد، احتمالاً دندان های او مشکل دارند. هرچه زودتر بتوانید مشکلات را اصلاح کنید بهتر است، زیرا احتمالاً آنها فقط بدتر می شوند. صاف کردن دندان ها باعث بهبود ظاهر می شود، اما می تواند کیفیت زندگی کودک را نیز بهبود بخشد. از آنجا که نخ دندان کشیدن و مسواک زدن دندان ها با بریس ها بسیار مهم است، آنها به بچه ها کمک می کنند تا به طور کلی بهتر به فرایندهای بهداشتی بپردازند.

ارتودنسی می تواند مشکلات شایع زیر را اصلاح کند:

  • فاصله یا شکاف بد
  • رو به بیرون بودن دندان های جلو
  • دندان هایی که همپوشانی دارند
  • آندربایت یا اوربایت
  • تراز نادرست فک ها

برای صحبت کردن در مورد دندان های فرزند خود با یک ارتودنتیست، در نزدیکی خود وقت مشاوره بگیرید. هرچه زودتر بتوانید مشکل را برطرف کنید، بهتر است.

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

ارتودنسی برای چه کسانی لازم است

چه سنی برای دریافت بریس ها بهتر است؟

کودکان خردسال تمایل دارند که نتایج بهتری کسب کنند زیرا همراستا کردن دندان های آنها آسان تر است. سن معمول برای دریافت بریس ها در کودکان بین 8 تا 14 سال است، بعد از افتادن همه دندان های شیری آنها. با این حال، افراد بزرگسال نیز می توانند درمان ارتودنسی بسیار موفقی داشته باشند.

نتیجه گیری

در برخی موارد، ممکن است بدیهی باشد که به بریس نیاز دارید، به عنوان مثال، اگر دندان های به شدت کج یا فشرده ای دارید. با این حال، زمان های دیگری نیز وجود دارند که ممکن است نیاز به درمان ارتودنسی چندان آشکار نباشد.

اگر نگرانی دارید، با ارتودنتیست خود صحبت کنید. امروزه بسیار متداول است که بزرگسالان به دلایل زیبایی تحت درمان ارتودنسی قرار می گیرند، بنابراین برای صحبت کردن با آنها تردید نکنید. آنها ممکن است بتوانند فک شما را بهبود بخشند و به همراستا کردن تدریجی دندان های شما از طریق سفت کردن بریس ها کمک کنند.

به طور کلی، درمان ارتودنسی برای لبخند و سلامت دهان و دندان ها شما عالی است- بنابراین در صورت نیاز به آن، بهتر است از انجام آن صرف نظر نکنید.

دندان های پوسیده می توانند باعث بروز حساسیت و درد در دندان ها و لثه ها شوند. دندان های پوسیده در صورت عدم درمان، می توانند منجر به بروز عفونت ها و بیماری لثه شوند، که با عفونت های سیستمیک (عفونت هایی که کل بدن را تحت تأثیر قرار می دهند) مرتبط هستند. پوسیدگی دندان اگر خیلی زود تشخیص داده شود، قابل درمان است، اما پیشگیری بهترین ابزار برای پرهیز از پوسیدگی دندان ها است.

در این مقاله به بررسی دلایل پوسیدگی دندان، ظاهر دندان های پوسیده، و نحوه پیشگیری و درمان بیماری دندان می پردازیم.

چه عواملی باعث پوسیدگی دندان ها می شوند؟

بیش از 700 نوع میکروب (موجودات زنده کوچک) داخل دهان شما وجود دارند. میکروب ها میکروبیوم، تعادل طبیعی باکتری ها، ویروس ها و ارگانیسم های دیگر در بدن شما را تشکیل می دهند.

برخی از باکتری ها برای بدن شما مفید هستند و به تجزیه و هضم مواد غذایی کمک می کنند . باکتری های دیگر مضر هستند و می توانند منجر به بروز بیماری یا عفونت شوند. باکتری ها و اسیدهایی که آنها تولید می کنند، به همراه ویروس ها، قارچ ها و سایر میکروارگانیسم ها، داخل دهان زندگی می کنند و در کنار هم، باعث بروز پوسیدگی دندان می شوند.

قند و نشاسته موجود در مواد غذایی و نوشیدنی هایی که شما مصرف می کنید، منبع تغذیه باکتری ها هستند و باعث بوجود آمدن فیلمی روی دندان ها می شوند که پلاک نامیده می شود. پلاک پس از مدتی سخت شده و به تارتار تبدیل می شود، که می تواند موجب تجزیه مینای دندان و بافت لثه ها شود، و منجر به آسیب دندان و بیماری لثه شود.

مینای دندان از مواد معدنی قوی تشکیل شده است که از لایه های عمیق تر دندان ها محافظت می کند. مینای ضعیف شده دندان و مناطق بدون پوشش مانده از دندان در نتیجه آسیب لثه ها بیشتر مستعد از دست دادن مواد معدنی هستند، که این امر بعلاوه با پوسیدگی دندان نیز همراه است.

چگونه پلاک باعث پوسیدگی دندان می شود؟

دهان شما پر از باکتری هایی است، که روی دندان های شما فیلمی به نام پلاک دندان را تشکیل می دهند. هنگامی که شما مواد غذایی و نوشیدنی های حاوی کربوهیدرات زیاد- بویژه غذاها و نوشیدنی های شیرین- را مصرف می کنید، باکتری های موجود در پلاک، کربوهیدرات ها را به انرژی که نیاز دارند تبدیل می کنند، و همزمان زمان اسید نیز تولید می کنند. اگر امکان تشکیل پلاک وجود داشته باشد، اسید می تواند شروع به تجزیه (حل) سطح دندان های شما کند، و باعث ایجاد حفره های روی دندان ها شود. هنگامی که حفره ها در مینای دندان ها شکل گرفتند، پلاک و باکتری می توانند به عاج برسند (ماده نرم تر، استخوان- مانند زیر مینای دندان). از آنجا که عاج نرم تر از مینای دندان است، روند پوسیدگی دندان سرعت می یابد.

در صورت عدم درمان، باکتری ها وارد پالپ می شوند (مرکز نرم دندان که حاوی اعصاب و عروق خونی است). در این مرحله، اعصاب شما در معرض باکتری ها قرار خواهند گرفت، و معمولاً باعث درد دندان های شما می شوند. این باکتری ها می توانند باعث بروز آبسه دندان درون پالپ شوند و عفونت می تواند درون استخوان گسترش یابد، و باعث ایجاد نوع دیگری از آبسه شود.

پوسیدگی دندان

پوسیدگی دندان

علائم دندان های پوسیده چیست؟

لکه های سفید روی دندان های شما نشانه از دست رفتن مواد معدنی و نشانه اولیه پوسیدگی دندان هستند.

علائم قابل مشاهده پوسیدگی دندان همچنین شامل لکه های قهوه ای یا تیره، بویژه در اطراف پایه دندان ها و ریشه هایی هستند که در زیر خط لثه بافت محافظ آنها از دست رفته است. در موارد شدید پوسیدگی دندان، ممکن است آبسه های قابل توجه (پاکت های پر از چرک) یا تورم نیز وجود داشته باشند.

علائم دندان های پوسیده چیست؟

پوسیدگی دندان ممکن است هیچ دردی نداشته باشد. ممکن است قبل از تشخیص هرگونه علائم قابل مشاهده، علائم فیزیکی پوسیدگی دندان را احساس کنید. علائم پوسیدگی دندان می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • درد دندان: یا درد مداوم شما را از خواب بیدار می کند یا درد تند گاه به گاه بدون هیچ دلیل مشخصی بروز پیدا می کند.
  • حساسیت دندان: ممکن است هنگام خوردن یا نوشیدن چیزی داغ، سرد یا شیرین، احساس حساسیت یا درد کنید.
  • ایجاد لکه روی دندان ها: لکه های خاکستری، قهوه ای یا سیاه رنگ که روی دندان های شما ظاهر می شوند.
  • بوی بد دهان
  • طعم ناخوشایند داخل دهان
  • حفره (کرم خوردگی دندان)
  • عفونت یا آبسه دندان
  • تورم صورت
  • تب

نحوه درمان پوسیدگی دندان ها

درمان پوسیدگی دندان به پیشرفت آن بستگی دارد. چندین گزینه درمانی می توانند به درمان پوسیدگی دندان ها کمک کنند. دندانپزشک شما، بر اساس وخامت پوسیدگی و سایر علائم، یک درمان مناسب را انتخاب خواهد کرد. درمان های پوسیدگی دندان می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • فلوراید تراپی: فلوراید یک ماده معدنی طبیعی است که با تقویت مینای دندان از آن محافظت و آن را ترمیم می کند و باعث می شود دندان ها در برابر اسیدهای ناشی از پلاک که می توانند باعث پوسیدگی دندان شوند، مقاوم تر شوند.
  • پر کردن دندان: اگر پوسیدگی دندان شما باعث ایجاد حفره شده است، دندانپزشک شما ناحیه پوسیده شده را با یک دریل کوچک پاکسازی می کند و آن را با یک ماده مصنوعی پر می کند که می تواند مینای طبیعی شما را تقلید کند.
  • روکش دندان: اگر پوسیدگی دندان آنقدر پیشرفت کرده باشد که ساختار سالم باقی مانده دندان برای حفظ انسجام دندان کافی نباشد، دندانپزشک شما ممکن است پس از پاکسازی بافت های پوسیده روی دندان روکش قرار دهد تا بتواند یک عمر دندان را حفظ کند. این فرایندها معمولاً با بی حسی انجام می شوند.
  • درمان ریشه: درمان ریشه در موارد شدیدتر پوسیدگی انجام می شود، زمانی که آسیب یا عفونت به ریشه یا پالپ گسترش می یابد (داخلی ترین لایه دندان حاوی بافت همبند، اعصاب و عروق خونی). این درمان شامل پاکسازی بافت پوسیده و به دنبال آن قرار دادن یک پر کننده موقت و در نهایت پر کردن یا پوشش دائمی به نام روکش است.
  • فلوراید دیامین نقره: یک گزینه درمانی غیر تهاجمی برای کودکان یا افراد دارای نیازهای ویژه است.
  • کشیدن دندان: در موارد شدید پوسیدگی دندان، ممکن است دندان های فرد آنقدر آسیب دیده باشند، و به اندازه کافی سالم نباشند تا دندانپزشک آنها را درمان و ترمیم کند. هنگامی که این اتفاق رخ می دهد، دندانپزشک دندان پوسیده می کشد و آن را با یک دندان مصنوعی مانند بریج، پروتز پارسیل، یا ایمپلنت جایگزین می کند.

چگونه می توان از پوسیدگی دندان ها جلوگیری کرد؟

گرچه چندین درمان مؤثر برای پوسیدگی دندان وجود دارند، و گرچه پوسیدگی دندان یک مشکل شایع است، اما اغلب کاملاً قابل پیشگیری است، هر زمان که ممکن باشد، اقدامات پیشگیرانه ترجیح داده می شوند. بهترین راه برای جلوگیری از پوسیدگی دندان این است که دندان ها و لثه های خود را تا حد امکان سالم نگه دارید.

شما با مراقبت منظم دندانپزشکی مانند موارد زیر می توانید از پوسیدگی دندان پیشگیری کنید:

  • دو مرتبه مسواک زدن در روز با خمیر دندان فلورایده
  • نخ دندان کشیدن یا استفاده از مسواک بین دندانی به صورت روزانه
  • داشتن یک رژیم غذایی مغذی با میان وعده های محدود
  • غذاها و نوشیدنی های شیرین و نشاسته ای، بویژه میان وعده های غذایی یا طی یک ساعت قبل از خوابیدن را کاهش دهید- برخی از داروها نیز می توانند حاوی قند باشند، بنابراین بهتر است در صورت امکان به دنبال گزینه های بدون قند باشید.
  • استفاده از درمان های فلوراید مکمل
  • استفاده از سیلانت های دندانی برای محافظت از دندان ها در برابر پوسیدگی
  • اجتناب از سیگار کشیدن یا نوشیدن الکل بیش از حد- دخانیات می تواند در تولید بزاق اختلال ایجاد کند (بزاق به تمیز نگه داشتن دندان های شما کمک می کند) و الکل می تواند به فرسایش مینای دندان ها کمک کند
  • اگر به طور مداوم خشکی دهان دارید، به دندانپزشک یا پزشک عمومی خود مراجعه کنید – این ممکن است ناشی از مصرف داروهای خاص، معالجه یا بیماری خاص باشد.
  • پاکسازی ها و معاینات منظم دندانپزشکی
  • به طور مرتب به دندانپزشک خود مراجعه کنید- دندانپزشک بر اساس وضعیت دهان و دندان ها و لثه های شما تصمیم می گیرد که چند بار در سال مراجعه کنید.

مراجعه به دندانپزشک

به طور مرتب به دندانپزشک خود مراجعه کنید، تا پوسیدگی دندان بتواند در مراحل ابتدایی تشخیص داده شود و در اسرع وقت درمان شود، یا پیشگیری از پوسیدگی آغاز شود. درمان پوسیدگی دندان در مراحل اولیه بسیار ساده تر و ارزان تر است. دندانپزشکان معمولاً می توانند پوسیدگی دندان و مشکلات بیشتر را با یک معاینه ساده یا عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس شناسایی کنند.

همچنین انجام معاینات منظم دندانپزشکی مهم است. افراد بزرگسالان باید حداقل هر دو سال یک بار چکاپ داشته باشند و کودکان زیر 18 سال باید حداقل یک بار در سال چکاپ داشته باشند.

پوسیدگی دندان

پوسیدگی دندان

محافظت از دندان های فرزندتان

ایجاد عادات خوب غذایی با محدود کردن میان وعده ها و نوشیدنی های حاوی قند می تواند به فرزند شما کمک کند تا از پوسیدگی دندان ها جلوگیری کند. مراجعه منظم به دندانپزشک نیز باید از سنین پایین به یک عادت تبدیل شود.

مهم است که به فرزند خود بیاموزید که چگونه دندان های خود را به درستی و به طور منظم پاکسازی کند. دندانپزشک شما می تواند به شما نشان دهد که چگونه این کار را انجام دهید. کودکان کوچکتر باید از خمیر دندان کودکان استفاده کنند، اما در مورد نحوه استفاده از آن حتماً برچسب آن را مطالعه کنید.

کودکان نیز باید دو بار در روز، به خصوص قبل از خواب، دندان های خود را مسواک بزنند.

خلاصه

باکتری ها، اسیدها و سایر مواد با خوردن مینای دندان های شما باعث پوسیدگی دندان ها می شوند. افزایش باکتری ها داخل دهان می تواند منجر به بروز عفونت ها شود، که در صورت عدم درمان می تواند تشدید شود. پوسیدگی دندان را می توان با کمک چندین روش درمان کرد، اما مراقبت های منظم دندانی بهترین راه برای جلوگیری از پوسیدگی دندان هستند.

پوسیدگی دندان می تواند باعث بروز درد و مشکل در خوردن و افزایش خطر گسترش عفونت شود. پس از بروز پوسیدگی دندان، دندانپزشک شما ممکن است درمان های فلوراید یا پر کردن را برای ترمیم آسیب ارائه دهد.

در موارد شدید، یک دندانپزشک، بخش های پوسیده دندان را می زداید و آن را با ایمپلنت جایگزین می کند. برای پاکسازی ها و معاینات منظم به یک دندانپزشک مراجعه کنید. حتما عادات بهداشتی دندانی و خطر بروز پوسیدگی دندان را مطرح کنید.

پرسش های متداول در مورد پوسیدگی دندان

چه اتفاقی می افتد اگر دندان های پوسیده درمان نشده باقی بمانند؟

در برخی موارد، دندان های پوسیده را می توان با پر کردن یا فرایندی تحت عنوان درمان ریشه درمان کرد. اگر پوسیدگی درمان نشده باقی بماند، ممکن است دندانپزشک شما مجبور شود دندان های آسیب دیده را بکشد. همچنین می توانید دچار عفونت های شدید دهانی یا سیستمیک شوید.

آیا می توان دندان های پوسیده را نجات داد؟

اگر قبل از اینکه آسیب بیش از حد شدید شود، یک دندانپزشک می تواند دندان های پوسیده را با درمان فلوراید، پر کردن و درمان ریشه درمان کند.

چگونه می توان متوجه از دست رفتن دندان شد؟

درد، خاکستری شدن رنگ دندان و بوی بد دهان از جمله علائم دندان از دست رفته هستند. یک دندانپزشک ممکن است بتواند درمان ریشه را برای نجات دندان در حال مرگ انجام دهد. در غیر این صورت، دندان از دست رفته کشیده می شود.

موفقیت کاشت ایمپلنت دندانی در محل کشیدن همراه با ترمیم های موقت فوری برای ایمپلنت دندانی که به تازگی کاشته شده است، باعث بوجود آمدن یک هدف مشترک در کارهای ترمیمی و جراحی برای طرح درمان کاشت ایمپلنت های دندانی شده است. این همسو شدن اهداف، در رویکرد عدم موفقیت کاشت ایمپلنت در منطقه زیبایی فک بالا، به اوج خود می رسد. به دلایل آناتومیک، دندان های قدامی فک بالا بیشتر در معرض خطر آسیب تروماتیک قرار دارند. دندان های آسیب دیده غالباً تحت درمان اندودنتیک قرار می گیرند که ممکن است پس از آن دچار شکستگی افقی یا عمودی ریشه شوند. پاسخ تاریخی دندانپزشکی به از دست رفتن دندان، بریج های ثابت بوده است. آماده سازی لازم دندان برای یک بریج ثابت، اغلب منجر به کاهش قابل توجه ساختار دندان می شود. محدودیت های ذاتی بریج های ثابت از نظر زیبایی عبارتند از، از دست رفتن پاپیلای لثه یا تحلیل رفتن پلیت آلوئولار باکال. به همین دلایل، ایمپلنت های دندانی یک انتخاب ارجح برای جایگزینی دندان در منطقه زیبایی فک بالا هستند.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

میکرو سرجری یا جراحی میکروسکوپی ایمپلنت دندان

جراحی میکروسکوپی با فرایندهای پیشرفته بافت نرم و بخیه زدن ریز همراه است. این بخشی از دامنه جراحی میکروسکوپی کاشت ایمپلنت است اما مزیت اضافی عبارت است از دقت در ایجاد حفره برای ایمپلنت دندانی. توانایی تشخیص تفاوت های ابعادی خیلی جزئی، اجازه می دهد آماده سازی برش استخوان برای کاشت ایمپلنت دقیقاً بین نقاط مرجع مانند دندان های مجاور، ایمپلنت های مجاور یا آناتومی باکال و تیغه زبانی متمرکز باشد. به طور جدی تر، میکروسکوپ امکان تشخیص فوری تغییرات ظریف در موقعیت دریل را فراهم می کند، بنابراین می توان اصلاحات بازخوردی صحیح را روی ابزار دستی اعمال کرد. افزایش درک زاویه ای نیز مهم است. موقعیت زاویه ای دریل را می توان نسبت به نقاط برجسته کوچک مانند سطح رویی رزوه های ایمپلنت یا هیلینگ کپ ایمپلنت مجاور قرار داد.

این امکان بهترین قرار گیری موازی و عمق ایمپلنت های مجاور را فراهم می کند. ایجاد حفره برای کاشت ایمپلنت، همچنین می تواند با استفاده از تنها 3 تا 4 میلی متر از آناتومی در معرض دید ریشه که بین محل پیوند سمان- مینا و پوسته استخوان قرار دارد، به طور صحیح نسبت به جهت گیری سطح ریشه زاویه داده شود. این نقاط مرجع بدون میکروسکوپ به سادگی قابل مشاهده نیستند. تشخیص نقاط مرجع زاویه ای ظریف، و ایجاد تغییر در موقعیت دریل امکان اصلاح بازخورد را فراهم می کند، که برای آماده سازی برش استخوان در حفره دندان کشیده شده مهم است. افزایش دقت میکرو سرجری برش استخوان با استفاده از میکروسکوپ، امکان قرار دادن ایمپلنت در یک موقعیت ایده آل و به دنبال آن یک ترمیم موقت بر پایه ایمپلنت را فراهم می کند. این فرایند به عنوان یک روش بدون فلپ، با حداقل عوارض برای بیمار انجام می شود.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کشیدن دندان با میکرو سرجری

قرن ها است که کشیدن دندان تروماتیک بوده است. کشیدن معمولی دندان ممکن است به فلپ های مخاطی- لثه ای و برداشتن استخوان نیاز داشته باشد که در نتیجه زیبایی را به خطر خواهد انداخت. استفاده از میکروسکوپ با اصول حداقل تهاجمی بودن، باعث کاهش تروما و قابل پیش بینی بودن نتایج از نظر زیبایی می شود. انتخاب ابزار روی ترومای کشیدن دندان تأثیر می گذارد. با بیرون آوردن از حفره به روش پریوتوم یا کشیدن مکانیکی با استفاده از سیستم های ضربه ای تکیه گاه ریشه، می توان دندان را با دقت از لیگامان اطراف خود جدا کرده و آن را به صورت عمودی از حفره بالا آورد. این فرایند، آسیب به پاپیلا را محدود می کند و آناتومی طبیعی لثه را حفظ می کند.

تفاوت های ظریف در جهت بیرون آوردن دندان از حفره، می تواند برای کشیدن ریشه در یک مسیر آناتومیک مناسب کشیدن دندان به صورت میکروسکوپیک تشخیص داده شود. افزایش دید زیر میکروسکوپ، اجازه می دهد اکثر کشیدن دندان ها بدون فلپ های مخاطی- لثه ای انجام شوند. دید بیشتر همچنین امکان جدا سازی آتروماتیک (بدون آسیب) ریشه های انکیلوز شده (جوش خورده به استخوان فک) را فراهم می آورد، تا استخوان آلوئولار و بافت نرم بدون صدمه باقی بمانند. با دید کامل می توان ضایعات گرانولوماتوز آپیکال را به طور کامل از بین برد. چنین تکنیک های میکروسکوپی، با حداقل میزان تهاجمی بودن، به معنای کاهش عوارض برای بیمار با افزایش بهبودی هستند.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

ایجاد حفره در محل دندان کشیده شده

ایجاد حفره در محل حفره دندان کشیده شده، برای کاشت ایمپلنت، با کمک میکروسکوپ بی نظیر است. زیر میکروسکوپ، یک حفره با اپکس و دیواره های آن، به بزرگی یک اتاق، به وضوح قابل مشاهده است. برای ایجاد حفره، مجموعه ای از مهارت های مختلف نیاز است. برای قرار دادن ایمپلنت ها در بخش قدامی فک بالا، مطلوب ترین استخوان در بخش پالاتال قرار دارد. بنابراین ایجاد حفره باید به صورت زاویه دار با دیواره حفره پالاتال انجام شود. دریل های پیچ خورده به صورت ذاتی به سمت استخوان کمتر متراکم و حفره باز حرکت می کنند. ایجاد حفره ها زیر میکروسکوپ از بازخورد بصری استفاده می کند تا دائماً مسیر دریل را به سمت موقعیت و زاویه صحیح تغییر دهد. این کار، از اشتباه متداول جایگذاری ایمپلنت بیشتر در سمت باکال، جلوگیری می کند. با بزرگ نمایی و روشنایی میکروسکوپ، ایمپلنت ها را می توان در دیواره حفره پالاتال با ثبات اولیه خوب و موقعیت زیبایی ایده آل قرار داد.

بهبود ابعادی و زاویه ای ادراک با کمک میکروسکوپ اجازه می دهد تا سرعت صحیح ایجاد حفره را تنظیم کرد. فشار بسیار اندک یا بسیار زیاد دریل، یا سرعت بیش از حد دریل باعث ایجاد گرمای اصطکاک می شود. این اتفاق، روی اسئواینتگریشن (جوش خوردن) ایمپلنت تأثیر منفی دارد. تشخیص کوچک ترین حرکات دریل در حال پیشروی، تضمین می کند که برای تراکم های استخوانی مختلف که در حفره مشاهده می شوند، فشار و سرعت چرخش صحیح اعمال می شود. سرعت زاویه ای در لبه برش یک دریل 4 میلی متری چندین برابر سریع تر از سرعت در لبه برش یک دریل 2 میلی متری است. به همین دلیل، فشار و چرخش دریل های دارای قطر بزرگتر باید کاهش یابد تا سرعت برش سریع تر آنها را جبران کند. بهبود بازخورد بصری برای اصلاح سرعت و فشار از طریق مشاهده مستقیم دریل در حال پیشروی زیر میکروسکوپ حاصل می شود.

پیوند استخوان

برش استخوان در حفره یک دندان کشیده شده، در دیواره پالاتال آماده می شود. این جایگذاری منجر به ایجاد یک شکاف بین ایمپلنت و دیواره باکال حفره می شود. برای جلوگیری از جابجایی ذرات پیوند، قبل از قرار دادن ماده پیوندی استخوان داخل یک حفره، نمونه موقتی آن تمام می شود. حفره تا یک میلی متری از سطح بالای آن، با زانوگرافت (پیوند استخوان حیوان به انسان) پر می شود. زانوگرافت به این دلیل انتخاب شده است که تحلیلی که باعث تغییر الگوی استخوان باکال می شود کاهش پیدا کند. استخوان فیلتر شده از آماده سازی برش استخوان با محلول تتراسایکلین 3% شستشو داده می شود و سپس در بالای زانوگرافت متراکم می شود. سرانجام، با لایه ای از کلاژن میکروفیبر پوشش داده می شود تا پیوند را کنترل کند.

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

کاشت ایمپلنت دندانی با جراحی میکروسکوپی

پیوند باکال لثه

اسناد زیادی مبنی بر تحلیل در حاشیه باکال لثه در اطراف ایمپلنت های قدامی که در حفره های دندان کشیده شده قرار گرفته است وجود دارد. عوامل متعدد، مانند بیوتیپ پریودنتال، وجود یا عدم وجود پلیت کورتیکال (قشری) باکال، ترومای جراحی، موقعیت ایمپلنت و مشخصات ظهور هر دو ترمیم های موقت و نهایی، با چنین تحلیلی همراه است. بنابراین، یک پیوند بافت همبند ساب اپیتلیال از کام برداشته می شود و به برش ضخیم شکاف پوشش روی قسمت باکال ایمپلنت منتقل می شود. پیوند بافت همبند برای حفظ یا تقویت ارتفاع لثه و ضخامتی که ممکن است در نتیجه آسیب از دست رفته باشد، انجام می شود.

وقتی نوبت به طراحی لبخند بی نقص برای شما می رسد، عوامل بسیاری هستند که در درست بدست آوردن آن دخیل هستند. در اینجا به بیان برخی از اصول اساسی طراحی لبخند به زبان ساده و روزمره می پردازیم تا به شما کمک کند تا درک کنید که چگونه می توانیم به شما کمک کنیم لبخند بی نقصی بدست بیاورید!

دندان های صاف

وقتی صحبت از صاف کردن دندان ها می شود، چیزهای زیادی وجود دارند که مردم به آنها اشاره می کنند و می توانند باعث شوند لبخند “مستقیم” یا “کج” به نظر برسد.

خط میانی یا میدلاین لبخند: اگر خط میانی لبخند شما با خط مرکزی صورت شما در یک راستا نباشد، می تواند باعث نازیبا به نظر رسیدن لبخند شما شود.

شیب دندان ها: دندان های شما باید عمودی باشد به گونه ای که خطوط بین آنها بالا و پایین، اما اندکی به سمت مرکز منحرف باشند.

فاصله بین دندان ها: دندان های شما باید بدون فاصله یا شکاف بین خود با یکدیگر تماس داشته باشند. مثلث های ایجاد شده توسط منحنی های دندان های شما در بالا و زیر نقطه تماس با دندان های مجاور خود، نباید خیلی بزرگ باشند، و نباید هیچ سیاهی قابل مشاهده ای بین نقطه تماس و لثه های شما وجود داشته باشد. این دو دندان وسط، که تحت عنوان دندان های مرکزی نیز نامیده می شوند، باید بیشترین تماس را داشته باشند، و با دور شدن به سمت طرفین، از مقدار این سطح تماس کاسته می شود.

تقارن دندان ها: دندان های شما باید به طور کلی در اطراف خط مرکزی متقارن باشند، اساساً مانند تصاویر در آینه.

دندان های با شکل زیبا

شکل دندان های شما برای ایجاد ظاهری جذاب مهم است. ما هنگام تصمیم گیری در مورد زیباترین شکل دندان ها برای شما، به چیزهای زیادی نگاه می کنیم.

تناسب دندان ها: دندان های پیشین مرکزی شما باید از نظر پهنا، از سایر دندان های شما بزرگتر باشند. همچنین ممکن است بلندتر از سایر دندان های شما باشند، گرچه برخی از افراد لبخندی را ترجیح می دهند که در آن دندان ها طول یکسانی داشته باشند که لبخندی که در آن دندان های نیش به اندازه دندان های پیشین مرکزی بلند باشند. اغلب از ما سؤال می شود “آیا قرار است دندان های جلوی شما بلندتر باشند؟”آری! در اکثر لبخندها دو دندان جلو بلندتر هستند. با این حال، اگر شما لبخندی که آنها برای شما می سازند را دوست ندارید، می توانید درخواست کنید آنها را برای شما به یک اندازه درست کنند.

پهنا و بلندا: هنگامی که پهنای دندان های شما حدوداً به اندازه 80% از بلندای آنها است، می توانید به شکلی رضایت بخش برسید.

گرچه بسیاری از فرمول های ریاضی به طور کلی این خصوصیات را راهنمایی می کنند، دندانپزشک شما به یک شکل جذاب از نظر دید هنری برای دندان های شما دست خواهد یافت.

 طراحی و اصلاح لبخند

طراحی و اصلاح لبخند

لبخند شما باید منحصر بفرد باشد

علاوه بر پیروی از همه این اصول اساسی، لبخند شما باید مختص خودتان باشد. ما می توانیم از نسبت های طبیعی دندان های فعلی شما کار کنیم و عوامل بسیاری را حفظ کنیم که باعث می شوند لبخند شما مختص خودتان باشد. یا می توانیم در مورد ویژگی های لبخند دلخواه تان با شما صحبت کنیم تا بتوانید لبخند مورد نظر شما را برایتان طراحی کنیم.

سن لبخند: یکی از ویژگی های مهم این است که می خواهید با لبخند شما چه سنی القاء شود. به طور کلی، یک لبخند جوان دارای دندان های بلندتر، دندان های گردتر، و دندان های سفیدتر است. دندان های پیشین مرکزی نیز تمایل دارند بلندتر از دندان های لترال باشند.

لبخند دوستانه: به نظر مردم، افرادی که دندان های نیش آنها گرد است، لبخندی دوستانه تر دارند. در مقابل، اگر دندان های نیش تیزتر باشند، لبخند می تواند تهاجمی تر به نظر برسد. این تمایز گاهی اوقات نیز تحت عنوان لبخند زنانه در مقابل لبخند مردانه برچسب می خورد زیرا مردان به احتمال زیاد دندان های نیش بلندتر و تیزتری دارند.

دندان های سفید

دندان های سالم و جذاب به طور کلی سفید هستند، اما اینکه چه رنگی دقیقاً به چه معناست، به رنگ پوست، حجم لب ها، و ترجیحات شما بستگی دارد. سفید کردن دندان ها قادر خواهد بود نتایجی سازگار با مینای طبیعی دندان های شما به دست بدهد، که ممکن است به اندازه بقیه روشن نباشد. اگر به طور کلی می خواهید به سفیدی بیشتری دست یابید یا تنها به یک دندان بد رنگ شده رسیدگی کنید، ونیرهای پرسلن می توانند کمک کنند.

اطراف دندان های شما

لبخند شما چیزی بیشتر از صرفاً دندان های شماست. بسیاری از عناصر دیگر وجود دارند که دندانپزشک زیبایی شما برای طراحی لبخند شما از آنها استفاده خواهد کرد، از جمله لثه ها، لب ها، و حتی فاصله بین دندان ها.

لثه های جذاب – پایه و اساس لبخند

اگر می خواهید لبخندی جذاب داشته باشید، باید لثه های سالمی داشته باشید. لثه های صورتی کم رنگ بخش اساسی لبخند جذاب شما هستند. اگر لثه های شما سالم نیستند، نخستین گام در اصلاح لبخند خود را، درمان لثه های خود قرار دهید. در غیر اینصورت، ممکن است دندانی برای نشان دادن در لبخند خود نداشته باشید.

در مرحله بعد، ما به کانتور لثه های شما نگاه خواهیم کرد. باید بین ارتفاع لثه های روی دندان های شما تقارن وجود داشته باشد. حداکثر ارتفاع دندان های پیشین مرکزی فوقانی (دو دندان مرکزی شما) و دندان های نیش فوقانی شما (دندان های چشم، که گاهی اوقات به آنها نیش نیز می گویند زیرا در بسیاری از افراد تیز هستند) باید ارتفاعی برابر یا نزدیک به حداکثر ارتفاع دندان های پیشین لترال (دندان های بین دندان های پیشین و دندان های نیش) داشته باشند.

وقتی لبخند می زنید، باید مقداری از لثه های شما در بالای لبخند شما نشان داده شود، اما نه خیلی زیاد. اگر مقدار زیادی از بافت لثه شما قابل مشاهده باشد، می توانیم آنها را کانتور کنیم تا مقدار معقولی از آنها قابل مشاهده باشد.

لب های شما قاب لبخند شما هستند

لب های شما تعیین می کنند که چه مقدار از لبخند شما نشان داده شود. با افزایش سن، لب های ما هنگام لبخند زدن افتاده تر می شوند و کمتر بالا می روند و مقدار کمتری از دندان ها و لثه های ما نشان داده می شود. برای بهبود نمایش آنها، افزایش ارتفاع دندان ها آسان است، اما گسترش لثه ها دشوارتر است.

لب های شما بعلاوه شکل صحیح لبخند شما را نشان خواهد داد. خط لب، که توسط لبه بالایی لب پایین شما شکل گرفته است، باید موازی با خط ایجاد شده توسط لبه پایینی دندان های فوقانی شما باشد.

راهروی باکال

راهرو باکال منطقه ای در گوشه لبخند شماست که در آن فضای خالی بین دندان های شما و پیوندگاه وجود دارد، جایی که لب های شما به هم می رسند. درک این مسئله که فضای خالی چگونه بخشی از طراحی لبخند شما است، دشوار است، اما بسیار حیاتی است. اگر هیچ فضای خالی در آنجا وجود نداشته باشد، لبخند شما شلوغ و پر دندان به نظر خواهد رسید. اگر خیلی زیاد باشد، لبخند شما خالی به نظر خواهد رسید. مهم است که این را درست متعادل کنید تا لبخند شما سالم و جذاب به نظر برسد.

 طراحی و اصلاح لبخند

طراحی و اصلاح لبخند

انواع روش های اصلاح لبخند

اصلاح دندان های شما به اندازه استفاده از کیت سفید کننده دندان در منزل آسان نخواهد بود. طرح درمان شما برای نیازهای لبخند شما کاملاً شخصی سازی خواهد شد. دندان های شما ممکن است درخشان و سفید باشند اما به دلیل شکل آنها، ظاهری ضعیف داشته باشند، بنابراین شاید به ونیرها نیاز داشته باشید اما نه سفید کردن دندان ها. انواع محبوب اصلاحات عبارتند از:

  • باندینگ کامپوزیت برای تغییر شکل و رنگ در طول روند اصلاح دندان های شما.
  • ایمپلنت های دندانی برای جایگزینی دندان های آسیب دیده و از دست رفته.
  • سفید کردن دندان ها برای کمک به روشنتر کردن سایه دندان های شما.

ونیرها

یکی دیگر از فرایندهای بسیار متداول برای اصلاح نواقص لبخند، ونیرها هستند. از ونیرها می توان برای رفع طیف گسترده ای از مشکلات زیبایی استفاده کرد.

ونیرهای دندانی هدف دیگری جز درمان زیبایی ندارند، و یک اصلاح لبخند اساساً بیشتر به ظاهر لبخند مربوط می شود. ونیرها یک پوشش پلاستیکی یا پرسلن هستند که به سطح دندانی چسبانده می شوند که از نظر زیبایی نقص دارند. این ونیرها اغلب (به جز برای ترمیم آسیب ناشی از براکسیسم) برای سلامت دندان ها کاری انجام نمی دهند، اما در ایجاد تغییر در ظاهر دندان ها استثنایی هستند.

دندان هایی که در اثر اختلالات خوردن، سیگار کشیدن و شکستن آسیب دیده اند، می توانند با استفاده از ونیرها اصلاح شوند. دندانپزشک زیبایی شما با استفاده از آنها، ضمن بهبود رنگ لبخند شما، ممکن است بتواند از آنها برای پر کردن فاصله بین دندان ها یا اصلاح دندان های لب پر شده و شکسته استفاده کند.

حفظ سلامت عالی لثه ها هنگام دریافت ونیرها ضروری است، زیرا در طول فرایند، لثه ها به عقب برده می شوند. اطمینان از تمیز ماندن آنها برای جلوگیری از پوسیدگی و بروز عفونت مهم است.

رنگ دندان

به مرور زمان، دندان ها می توانند لک یا تیره و کدر شوند، و سفید کردن دندان ها می تواند بدون نیاز به تعویض کامل آنها با ونیر پرسلن یا کامپوزیتی، باندینگ کامپوزیت، یا روکش های دندانی، رنگ دندان های شما را بهبود دهد. پر کردن نقره ای یا آمالگام را می توان به طور کامل با پر کردن کامپوزیتی تعویض کرد تا لکه های تیره را از بین ببرد و ظاهر دندان هایی که تحت تأثیر قرار گرفته اند را تعدیل کند.

به خاطر داشته باشید که رنگ دندان های شما زیبایی های مختلفی را منتقل می کند. رنگ تیره تر دندان نشان دهنده مسن تر بودن فرد و فرسوده بودن دندان ها است، در حالی که رنگ سفیدتر و روشن تر دندان ها باعث می شود لبخند جدید شما جوان تر به نظر برسد. مراقب باشید که خیلی سفید نباشند، زیرا این امر می تواند باعث شود لبخند شما جعلی به نظر برسد. یک دندانپزشک زیبایی برای یافتن تعادل عالی بین صورت و دندان های شما برای دست یافتن به بهترین نتایج آموزش دیده است.

 طراحی و اصلاح لبخند

طراحی و اصلاح لبخند

تراز و فاصله

بی شک فاصله بین دندان های جلو می تواند زیبا و بامزه به نظر برسد، اما شاید نه خیلی، زمانی که همه دندان های اطراف نیز کج و با فاصله هستند. لبخند جدید شما شامل فرآیند ارتودنسی برای تنظیم مجدد دندان ها با استفاده از بریس های سنتی بزرگسالان یا گزینه های نامرئی است.

دندان های از دست رفته

هنگامی که در مورد نتایج یک اصلاح زیبایی فکر می کنید، اولین چیزی که به ذهن می آید این است که دندان از دست رفته ظاهر ایده آلی ندارند. اگر سلامت دندان اصلی شما دست نخورده باشد، دندانپزشک شما ممکن است روکش های دندانی یا ونیرها را توصیه کند.

در صورتی که یک دندان از دست رفته باشد یا در وضعیتی قرار داشته باشد که نتوان آن را نجات داد، دندانپزشک زیبایی شما احتمالاً ایمپلنت های دندانی، بریج های دندانی یا پروتزهای مصنوعی پارسیل را توصیه خواهد کرد. در صورتی که هنوز امکان نجات دندان وجود داشته باشد، قبل از کاشت ایمپلنت، روکش های دندانی گام برتر هستند. این گزینه های درمانی تهاجمی تر برای دندان های ناسالم یا از دست رفته (مانند ایمپلنت ها) اغلب به عمل جراحی نیاز دارند.

نواقص زیبایی ظاهری

ظاهر یک دندان ناهموار یا لب پر شده می تواند توسط دندانپزشک زیبایی با باندینگ بهبود پیدا کند. برای دستیابی به بهترین نتایج، حتی یک لبخند لثه ای می تواند مجدداً کانتور شود. تراش دندان ها روش دیگری برای دستیابی به ظاهری یکدست است. یک اصلاح زیبایی لبخند، بدون درمان مناسب دندانپزشکی برای دندان های شکسته ناقص خواهد بود.

ظاهر چهره

با افزایش سن، چهره های ما می توانند جوانی خود را از دست بدهند. چهره های سالخورده یا ناخوشایند می توانند از طریق جراحی فک و صورت و ارتودنسی بهبود یابند. شکل صورت شما می تواند تا میزان زیادی تحت تأثیر شرایط دندانی شما قرار داشته باشد. مال اکلوژن نمونه ای از یک مشکل دندانی است که دارای علائم زیبایی در خارج از دهان است.

طرح درمان

هنگامی که به دندانپزشک مراجعه می کنید تا در مورد لبخند جدید خود صحبت کنید، آنها یک طرح درمان برای رفع تک تک مشکلاتی که شما با دندان های خود دارید و اصلاح لبخند شما ارائه خواهند داد تا شبیه یک ستاره هالیوودی به نظر برسید. هر شخص و هر لبخندی منحصر بفرد است. طرح درمان برای یک نفر می تواند به اندازه یک قرار ملاقات باشد، در حالی که ممکن است شخص دیگری به شش ماه جراحی و فرایندهای ارتودنسی نیازداشته باشد تا به نتایج مورد نظر خود دست یابد.

 طراحی و اصلاح لبخند

طراحی و اصلاح لبخند

مشاوره اولیه

بخش اول برنامه درمانی مشاوره اولیه است. در طول این جلسه، دندانپزشک زیبایی شما برای تعیین سلامت دندان های شما و اینکه برای دستیابی به بهترین لبخند چه نوع فرایندهای دندانپزشکی نیاز است، ارزیابی کاملی را انجام خواهد داد. در این مدت، در صورت داشتن هرگونه نگرانی در مورد سلامتی، قبل از شروع هرگونه درمان زیبایی، باید ابتدا آنها مورد بررسی قرار گیرند. در طول این مدت شما همچنین دندانپزشک خود را از اهداف خود و نتایج مورد انتظار خود کاملاً آگاه خواهید کرد. قالب گیری از دندان های شما انجام خواهد شد و الگویی از روی دندان های شما ساخته خواهد شد و با اعمال تغییرات ممکن، پیش نمایشی از لبخند نهایی شما تهیه خواهد شد.

پیش نمایش اساساً یک عکس “بعد” مورد انتظار است که با استفاده از انواع فناوری هایی که در اختیار دندانپزشک شما قرار دارند ایجاد می شود. برخی از فن آوری های مورد استفاده در پیش نمایش دندان عبارتند از:

  • نرم افزار تصویربرداری دندانپزشکی
  • مدل های مطالعه دندانپزشکی
  • ماکت باندینگ کامپوزیت دندانی
  • عکس های قبل و بعد بیماران دیگر

فن آوری مدرن دندانپزشکی در نشان دادن نتایج مورد انتظار از روش های مختلف دندانپزشکی زیبایی مسیری طولانی را طی کرده است. دندان های شما بعد از انجام و اتمام تمام فرایندهای گفته شده، به احتمال خیلی زیاد شباهت زیادی به تصویر ماکت خواهند داشت.

فرایندهای دندانپزشکی

در مرحله بعد، دندانپزشک شما برای انجام تمام فرایندهایی که برای دستیابی به بهترین لبخند نیاز هستند، برنامه ریزی خواهد کرد. هیچ چیزی به عنوان یک درمان یا هزینه استاندارد برای یک طرح درمان وجود ندارد. هر فرد در مورد آنچه دندان های او نیاز دارند و نوع فرایند دندانپزشکی که برای دستیابی به لبخند کامل خود نیاز دارد، باید با دندانپزشک خود صحبت کند.

زمان بندی برای هر رویداد دندانپزشکی به آنچه باید انجام شود بستگی خواهد داشت. امکان کاشت و بارگذاری ایمپلنت های دندانی، مانند ایمپلنت های All- on- 4، در یک روز وجود دارد، اما این نوع درمان دندانپزشکی برای همه افراد گزینه ای شدنی نیست. اگر به کاشت ایمپلنت یا دیگر جراحی های تهاجمی نیاز نداشته باشید، احتمالاً می توانید در یک روز با لبخند کامل خود که با ونیرها اصلاح شده است، از مطب دندانپزشک خود خارج شوید.

 طراحی و اصلاح لبخند

طراحی و اصلاح لبخند

مراقبت های بعدی

پس از تکمیل همه فرایندهای دندانپزشکی و دستیابی به یک لبخند بی نقص، باید دندان های جدید خود را حفظ کنید. بسیار محتمل است که عادات دندانی قبلی شما همان چیزی باشند که باعث شده اند از ابتدا به تحول در لبخند خود نیاز داشته اید، بنابراین دانستن اینکه چگونه می تواند این عادت ها را تغییر داد مهم است.

محصولات دندانپزشکی

بسیاری از افراد دندان های خود را با خمیر دندان ها و مسواک های بسیار ساینده مسواک می زنند. اینها می توانند روی سطح ونیرها و سایر ترمیم های دندانی خراش ایجاد کنند و طول عمر آنها را کاهش دهند. نخ دندان کشیدن قبل از لبخند جدید شما مهم بوده و اکنون نیز ضروری است. نخ دندان کشیدن مواد غذایی باقی مانده و پلاک ها را از دندان های شما دور نگه می دارند و به جلوگیری از آسیب به آنها کمک می کند.

نخ دندان کشیدن بویژه برای افرادی که ونیر دارند بسیار مهم است زیرا نیاز است سلامت عالی لثه ها حفظ شود. دهانشویه یکی دیگر از محصولات مهم است که باید در نظر بگیرید، زیرا نشان داده شده است که الکل موجود در اکثر برندها، روی پر شدگی های کامپوزیتی تأثیر منفی دارد.

غذا و نوشیدنی

نکته مهمی که بعد از اتمام کار دندانپزشکی خود باید به خاطر بسپارید این است که دندان های جدید داخل دهان شما از همان مواد دندان های طبیعی شما ساخته نمی شوند. ونیرهای کامپوزیتی مستعد لک شدن هستند، بنابراین مهم است که از غذاهایی مانند قهوه، چای، شراب یا هر چیز دیگری با رنگ قوی اجتناب کنید- ونیرهای پرسلن در برابر لکه مقاوم هستند. همچنین مهم است که مصرف قند، میان وعده بین وعده های غذایی و مصرف الکل خود را محدود کنید.

فواید اصلاح لبخند

اعتماد به نفسی که یک لبخند خوب می تواند به کسی بدهد، بیشتر از هزینه فرایندهای واقعی ارزش خواهد داشت. در واقع ثابت شده است که زیبایی دندان ها روی عزت نفس تأثیر می گذارد. اگر احساس می کنید لبخند شما روی اعتماد به نفس شما تأثیر می گذارد، می توانید در مورد اصلاح دندان های خود با دندانپزشک خود صحبت کنید و دید خود را به زندگی تغییر دهید.

 طراحی و اصلاح لبخند

طراحی و اصلاح لبخند

نتیجه گیری

درخواست از دندانپزشک برای اصلاح لبخند، نخستین گام برای خلق یک زندگی با اعتماد به نفس جدید برای هر کسی است که مشکلات زیبایی دندانی دارد. مهم نیست که چه چیزی باعث شده است که دندان های شما کامل به نظر نرسند، راه حل های مدرنی برای مشکلات لبخند شما وجود دارند. با دندانپزشک خود در مورد هزینه ها، تأمین مالی و طرح درمان آنچه برای دستیابی به برای ظاهری که می خواهید نیاز دارید، صحبت کنید. گرچه یک دست کامل از ایمپلنت های فک های بالا و پایین ممکن است از محدوده توانایی مالی شما خارج باشد، راه حل های دیگری نیز وجود دارند که هزینه بسیار کمتری دارند و ممکن است برای شما مناسب باشند!

پرسش های متداول در مورد اصلاح لبخند

آیا اصلاح لبخند درد دارد؟

بسته به اینکه چه فرایندی انجام داده اید، اصلاح لبخند شما می تواند یک تجربه نسبتاً بدون درد باشد یا فرایندی که به داروهای مسکن و بهبودی کمی بیشتری نیاز دارد. به عنوان مثال، سفید کردن دندان ها ممکن است باعث حساسیت شود. ونیرها ممکن است باعث سوزش لثه شوند. ایمپلنت ها و روکش ها، در صورت خوب انجام شدن، درد چندانی نخواهند داشت، اما ممکن است دوره بهبودی طولانی تری داشته باشند.

اصلاح لبخند چه مدت طول می کشد؟

باز هم باید بگوییم، این کاملاً بستگی به این دارد که چه فرایندهایی لازم است انجام شوند. گزینه های یک روزه یا فوری بسیاری در دسترس هستند. در مورد آنچه برای شما مناسب است با دندانپزشک خود صحبت کنید.