یک لبخند زیبا یکی از اجزاء زیبایی است. ظاهر دندان های شما تأثیری قابل توجه روی اعتماد به نفس شما دارد و همزمان باعث می شود جذاب تر و زیباتر به نظر برسید. اگر به دلیل وجود فواصل غیر یکسان بین دندان های خود هنگام لبخند زدن احساس راحتی ندارید، این دیگر یک مشکل غیر قابل حل نیست. به لطف دندانپزشکی زیبایی مدرن، شما می توانید هنگام مصاحبت با افراد از لبخند زیبای خود لذت ببرید.

ونیر کامپوزیت ها و لمینت های دندانی راهکارهای زیبایی دندانپزشکی هستند و راهکارهایی جدید که با کمک آنها می توانید از دندان های سالم، سفید و درخشان لذت ببرید. آنها نازک، شفاف، و از موادی همرنگ دندان ها و به صورت سفارشی ساخته می شوند و روی سطح جلوی دندان ها قرار می گیرند و مشکلات دندانی متعددی را برطرف می کنند. تصمیم گیری برای انتخاب اینکه کدام تکنیک برای شما مناسب تر است به عوامل مختلفی بستگی دارد. پس از ملاحظات با دقت مزایا و معایب هر دو نوع راهکارهای زیبایی می توانید هر یک را ارزیابی کنید تا به یک نتیجه گیری معقول برسید.

گزینه های مناسب برای کامپوزیت یا لمینت دندانی

قبل از انتخاب یک نوع خاص از این راهکارهای زیبایی، باید ابتدا بررسی کنید آیا کامپوزیت ها و لمینت های دندانی گزینه های درست و مناسبی برای شما هستند یا خیر. ونیرهای دندانی برای همه افراد یا همه دندان ها مناسب نیستند؛ بنابراین انتخاب مورد درست عامل بسیار مهمی در موفقیت این تکنیک است.

چه زمانی استفاده از کامپوزیت یا لمینت صحیح است؟

وقتی مشکلات زیر وجود داشته باشند، کامپوزیت و لمینت های دندانی می توانند بسیار مؤثر واقع شوند:

  • اصلاح دندان هایی که کج یا بسیار بد شکل هستند
  • احیاء دندان هایی که شکسته یا لب پر شده اند
  • دندان هایی که لک شده یا بد رنگ شده اند، وقتی درمان های سفید کردن دندان ها عمل نمی کنند
  • دندان هایی که در نتیجه فرسایش کوتاه شده اند
  • دندان هایی که با فاصله زیاد از یکدیگر واقع شده اند
کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

مزایای کامپوزیت های دندانی

هزینه مقرون به صرفه

کامپوزیت ها نسبت به لمینت های دندانی مزایای متعددی دارند، که مهم ترین آنها هزینه است. به طور میانگین لمینت های دندانی هزینه ای دو برابر کامپوزیت ها در بر دارند، که با توجه به اینکه اکثر درمان های زیبایی تحت پوشش بیمه های خدمات درمانی نیستند، برای برخی افراد از اهمیت ویژه ای برخوردار است، به این معنا که احتمال اینکه هزینه های شما بیشتر از بودجه شما شوند زیاد خواهد بود.

یک روزه و فوری بودن درمان

ونیرهای کامپوزیت اغلب می توانند تنها در یک جلسه تکمیل شوند. دندانپزشک شما دندان های شما را برای رزین آماده سازی خواهد کرد سپس ونیرها را مستقیماً روی سطح جلوی دندان ها شکل خواهد داد. رزین با استفاده از نور شدید سفت و محکم خواهد شد و در نهایت ونیرها پولیش خواهند شد.

ونیر کامپوزیت های مستقیم (که تحت عنوان کامپوزیت باندینگ نیز به آنها اشاره می شود) در حقیقت به جای آنکه داخل لابراتوار دندانپزشکی ساخته شوند، مستقیماً روی دندان ها شکل داده می شوند. رزین های همرنگ دندان مستقیماً روی دندان ها اعمال می شوند (همانطور که از نام آنها بر می آید) که همانجا می توانند توسط دندانپزشک شکل داده شوند. رزین شکل داده شده با استفاده از یک نور با شدت بالا سفت و سخت می شود و پس از آن در صورت لزوم، لایه های اضافی رزین می توانند افزوده و شکل داده شوند تا مطلوب ترین نتیجه از نظر زیبایی حاصل شود. وقتی کار به اتمام رسید، رزین باید پولیش شود تا ظاهری طبیعی و شبیه دندان حاصل شود. بنابراین فرایند کامپوزیت های دندانی کمتر تهاجمی است و به میزان قابل توجهی سریع تر از پرسلن ها انجام می شوند.

فرایند انجام لمینت های دندانی طولانی تر می شود، زیرا لازم است ونیرهای دندانی در یک لابراتوار دندانپزشکی آماده شوند و قبل از جلسه دوم برای دندانپزشک ارسال شوند. علاوه بر این، دندان های شما قبل از قرار گرفتن لمینت های آماده شده نیاز به آماده سازی بیشتری خواهند داشت.

بازگشت پذیر بودن

مسلماً بزرگترین مزیتی که ونیرهای کامپوزیتی نسبت به ونیرهای پرسلن و لمینت ها دارند بازگشت پذیر بودن آن است. ونیرهای پرسلن نیاز به تغییر شکل دندان های طبیعی دارند، تا بتوان ونیرها را روی آنها قرار داد. وقتی نوبت به کامپوزیت ها می رسد، حداقل آماده سازی روی دندان های طبیعی نیاز است، به این معنا که آنها به طور دائمی تا اندازه ای تغییر شکل داده نمی شوند که در صورت نیاز مواد کامپوزیت نتوانند برداشته و تعویض شوند.

کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

مزایای لمینت دندانی

مقاوم و با دوام هستند

گرچه کامپوزیت ها مزایای متعدی دارند، اما یک زمینه وجود دارد که آنها نمی توانند با لمینت های دندانی رقابت کنند: دوام. لمینت های دندانی موادی بسیار مستحکم تر از رزین کامپوزیت ها هستند (حتی با وجود بهبود هایی که طی سال ها در مواد رزین داده شده است).

لمینت ها به طور میانگین 10 تا 15 سال دوام دارند، گرچه وقتی شما بهداشت دهانی را به خوبی رعایت کنید و دستور العمل های دندانپزشک را به خوبی دنبال کنید، می توانند حتی مدت بیشتری دوام داشته باشند. کامپوزیت ها حدود نصف این زمان دوام دارند، معمولاً 5 تا 7 سال.

اگر به فکر درمان زیبایی برای دندان های خود هستید، مهم است که این معامله را در نظر بگیرید. یعنی، گرچه کامپوزیت های دندانی ممکن است نصف لمینت ها هزینه در بر داشته باشند، اما تنها نصف آنها نیز دوام می آورند. بنابراین، کدام یک بهتر است؟

اکثر دندانپزشکان موافق هستند که لمینت های دندانی طبیعی ترین نتایج را ارائه می دهند که بیشترین شباهت را به دندان های طبیعی دارند. لمینت کیفیتی شفاف دارد که تقریباً شبیه مینای دندان های طبیعی است. علاوه بر این، بواسطه استحکام بالای موادی که برای ساخت آنها استفاده می شوند و نیز لعابی که روی آنها داده می شود، در برابر ایجاد لکه و لب پر شدن نیز فوق العاده با دوام هستند. از سوی دیگر، ونیرهای کامپوزیتی متخلخل تر هستند، بنابراین بیشتر مستعد لک شدن هستند، به این معنا که ممکن است لازم باشد در رژیم غذایی خود تغییراتی ایجاد کنید، تا از برخی غذاهای خاصی که موجب ایجاد لکه روی دندان ها می شوند پرهیز نمایید. علاوه بر این، کامپوزیت ها نیاز به پولیش دارند تا زیبایی آنها شبیه دندان های طبیعی باشد. با این حال، آنها با یکدیگر قابل مقایسه نیستند.

فرایند آماده سازی لمینت ها پیجیده تر است و اغلب لازم است در طول مدتی که منتظر ساخت آنها در لابراتوار هستید از نمونه های موقتی آنها استفاده کنید. با این حال، برخی دندانپزشکان فناوری CAD/CAM را در اختیار دارند که به آنها کمک می کند روند کار را سرعت ببخشند و تنها در یک جلسه بیمار لمینت های خود را دریافت کند. اگر به فکر دریافت لمینت های دندانی هستید، مهم است نوع فناوری که دندانپزشک مورد نظر شما در اختیار دارد را نیز مورد بررسی قرار دهید. شما می توانید طول درمان را به میان قابل توجهی کوتاه کنید.

راهکارهای درمانی قابل قبول

نکته آخر اینکه، ونیرهای پرسلن یک راهکار درمانی قابل قبول برای همه موارد فرسایش مینای دندان ها، ساییدگی و خوردگی دندان ها، نقص های ژنتیکی، غیر همسطح بودن دندان ها، و غیره هستند. ممکن است کامپوزیت ها گزینه قابل قبولی برای نگرانی های وخیم نباشند. برای مثال، تغییر رنگ قابل توجه، یا مشکل فاصله بین دندان ها ممکن است به اندازه کافی با ونیرهای کامپوزیتی قابل درمان نباشد و باعث شود لمینت های دندانی گزینه بهتری باشند. دندانپزشک با ارزیابی دقیق وضعیت سلامت دهان شما در جلسه مشاوره اولیه مشخص خواهد کرد کدام گزینه برای شما مناسب تر است.

چه زمانی ونیر کامپوزیت یا لمینت گزینه های خوبی نیستند؟

در برخی موقعیت ها، برخی دندان ها یا برخی افراد خاص گزینه های خوبی برای درمان های زیبایی دندان ها نیستند، که ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • دندان هایی که پوسیدگی دارند یا دچار بیماری لثه هستند. این شرایط باید قبل از ساخت ونیرهای دندانی درمان شوند.
  • دندان هایی که ضعیف شده اند. اگر مقدار قابل توجهی از ساختار دندان ها از دست رفته باشد، یا با یک پر شدگی بزرگ جایگزین شده باشد، دندان به اندازه کافی قوی نخواهد بود تا با ونیر دندانی عمل کند. در این صورت، روکش های دندانی راهکار بهتری هستند.
  • دندان هایی که در جای خیلی بدی واقع شده اند یا کج هستند، اوربایت یا آندربایت دارند. درمان ارتودنسی برای اصلاح این مشکلات پیچیده تر مناسب تر است.
  • دندان قروچه (ساییدن و فشردن دندان ها روی یکدیگر) از روی عادت به راحتی می تواند موجب لب پر شدن یا شکستن ونیرهای دندانی شود. دندان قروچه (که تحت عنوان براکسیسم نیز شناخته می شود) باید قبل از قرار گیری کامپوزیت ها یا لمینت های دندانی روی دندان ها درمان شود. محافظ دندان های شبانه ممکن است راهکاری برای برخی از این موارد باشد.

وقتی به این نتیجه رسیدید که ونیرهای کامپوزیتی یا لمینتی می توانند گزینه خوبی برای شما باشند، بر اساس تعدادی عوامل (مانند زمان و بودجه شما، و نوع کاری که نیاز است) باید تصمیم بگیرید کدام یک را انتخاب کنید.

کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

نگهداری از کامپوزیت و لمینت های دندانی

نگهداری از ونیرهای کامپوزیتی و لمینتی نسبتاً ساده است. با این حال، چند توصیه وجود دارند:

  • لطفاً مثل قبل همانطور که برای پیشگیری از مشکلات مربوط به دهان مسواک می زدید و نخ دندان می کشیدید، بهداشت دهان را رعایت کنید. ونیرهای کامپوزیتی و لمینتی عموماً لطیف ترین ترمیم های دندانی برای بافت لثه ها هستند. شما با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن هسچ آسیبی به آنها وارد نخواهید کرد. هر گونه خمیر دندانی که خاصیت سایندگی نداشته باشد قابل قبول است. مراقبت های خوب خانگی این اطمینان را بوجود خواهند آورد که ترمیم های دندانی شما سال ها دوام خواهند داشت.
  • پس از قرار گیری این ترمیم های دندانی روی دندان ها، ممکن است مقداری حساسیت به دماهای خیلی بالا یا پایین احساس شود. مقداری حساسیت کاملاً طبیعی است و معمولاً پس از یک تا دو هفته از بین خواهد رفت. اگر این حساسیت باقی بماند یا موجب نگرانی شما شود، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید.
  • این ترمیم های دندانی بسیار مقاوم هستند و در برابر اکثر فشارهایی که با داشتن یک رژیم غذایی نرمال به آنها وارد می شوند مقاومت می کنند. با این حال، شکستن مغزها با دندان، جویدن گوشت از روی استخوان، یا تافی، یا سیب های سفت ایده خوبی نیستند.
  • اگر می دانید دندان قروچه دارید، اجازه دهید دندانپزشک شما از این موضوع اطلاع پیدا کند. وی می تواند برای شما محافظ دندانی بسازد تا با استفاده از آن فشاری که طی خواب به دندان های شما وارد می شود را به حداقل برساند.
  • مانند هر چیز دیگری که داخل دهان قرار می گیرد، این ترمیم های دندانی نیز مستعد ساییدگی هستند. گاهی اوقات، کامپوزیت ها می توانند کمی لب پر شوند، اما در اکثر موارد ترمیم آنها بسیار ساده است. شخص باید خیلی بد شانس باشد که طی پنج سال نخست کامپوزیت های او لب پر شوند، مگر آنکه مشکل حاد دندان قروچه وجود داشته باشد.
  • در صورتی که با انجام این اقدامات دندانپزشکی تغییرات قابل توجهی در شکل دندان ها بوجود آمده باشد، گاهی ممکن است بیمار حدود یک هفته در ادای برخی حروف مشکل داشته باشد. در موارد نادر، این مشکل بلافاصله برطرف نمی شود، دندانپزشک شمت می تواند تغییراتی در آنها ایجاد کند تا این مشکل برطرف شود.
کامپوزیت یا لمینت

کامپوزیت یا لمینت

کدام یک طبیعی تر به نظر می رسد؟

هر دو نوع درمان زیبایی به صورت سفارشی انجام می شوند تا در حد امکان به دندان های طبیعی نزدیک باشند، در حالی که مشکلی که شما می خواهید را برطرف می کنند.

با این حال، لمینت ها در انتها طبیعی تر هستند، زیرا مواد آن نور را دقیقاً شبیه مینای دندان های طبیعی منعکس می کند. ونیرهای کامپوزیتی نیز وقتی پولیش می شوند به دندان های طبیعی شباهت دارند.

کدام یک برای مشکلات وخیم تر مناسب است؟

اگر دندان های شما لکه های پر رنگ دارند، آسیب دیده اند، کج هستند، یا فواصل بزرگ دارند، ممکن است دندانپزشک لمینت ها را به شما پیشنهاد دهد.

ونیرهای کامپوزیتی بیشتر براز مشکلات خفیف تا متوسط مناسب هستند. اگر مشکل شما خیلی وخیم است و با ونیرها قابل برطرف شدن نیست، ممکن است دندانپزشک استفاده از روکش های دندانی یا درمان ارتودنتیک را به شما پیشنهاد دهد.

کدام یک محکم تر است؟

لمینت ها خیلی محکم تر از رزین کامپوزیت ها هستند، به این معنا که آنها کمتر دچار لب پر شدگی می شوند. با این حال، آنها نمی توانند مانند کامپوزیت ها ترمیم شوند و در صورت آسیب دیدن باید همه یک واحد لمینت دندان به طور کامل تعویض شود، که به نسبت بسیار پر هزینه خواهد بود.

از دست رفتن دندان یکی از نگرانی های شایع دندانی است، مخصوصاً وقتی سن افراد بالاتر می رود. درمان های ترمیمی متعددی در دندانپزشکی وجود دارند که به از دست رفتن دندان ها می پردازند تا فضای خالی به جا مانده از افتادن دندان ها را پر کنند. وقتی تعدادی دندان کنار هم از دست می روند، رایج ترین درمان بریج دندانی است.

برخی دندانپزشکان بریج های سنتی را ارائه می دهند، که تحت حمایت روکش های دندانی هستند که روی دندان های کنار فضای خالی به جا مانده از دندان افتاده قرار می گیرند؛ اما برخی دندانپزشکان دیگر هستند که بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی را ارائه می دهند که تحت حمایت ایمپلنت های دندانی هستند که با جراحی داخل استخوان فک قرار داده می شوند. در این مقاله قصد داریم به مقایسه این دو روش درمان بپردازیم تا به بیماران کمک کنیم از بین آنها تکینیکی که بیشتر مناسب شرایط شخصی آنها هست را انتخاب کنند.

 بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج های دندانی سنتی

بریج های دندانی سنتی عموماً در دو جلسه مراجعه به دندانپزشک کار گذاشته می شوند. در جلسه نخست دهان برای درمان آماده می شود و از آن قالبی گرفته می شود که برای طراحی بریج دندانی از آن استفاده می شود. در جلسه دوم، بریج دندانی در جای خود چسبانده می شود.

بریج های سنتی از یک پونتیک تشکیل شده اند، قطعه مرکزی که جایگزین دندان از دست رفته می شود، و روکش های دندانی (که در طرفین فضای خالی و روی دندان های کناری قرار می گیرند. برای جایگذاری بریج، شکل دو دندانی که دقیقاً کنار فضای خالی دندان از دست رفته هستند را تغییر می دهیم. پس از تغییر شکل این دندان ها، قالب ها گرفته می شوند و بریج موقت روی دندان ها قرار داده می شود.

مشخصات طراحی برای لابراتوار دندانپزشکی ارسال می شوند، و در آنجا بریج های دائمی دندانی ساخته می شوند. وقتی بریج کامل می شود، بیمار برای دریافت بریج دندانی خود به مطب مراجعه می کند. روکش های دندانی به دندان هایی که شکل آنها تغییر داده شده است چسبانده می شوند، در حالی که پونتیک بین روکش ها قرار دارد تا فاصله بین دندان ها را پر کند.

مزایا و معایب بریج های سنتی

بریج های سنتی مزایای متعددی ارائه می دهند. این ترمیم ها محکم، با دوام، و جذاب هستند. آنها به شکل مؤثری عملکردهای دهانی را احیاء می کنند در حالی که ظاهر لبخند را نیز بهبود می دهند. علاوه بر این، بریج های سنتی سریع تر و قابل استطاعت تر هستند از بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی هستند.

بریج های سنتی، به ازای تمام مزیت هایی که دارند معایبی نیز دارند که بیماران باید آنها را مد نظر قرار دهند. بریج های سنتی نیاز به تغییر شکل و تراش دندان های سالم دارند. علاوه بر این، آنها نمی توانند از تحلیل بافت استخوان سالمی که اکنون ریشه دندان داخل آن نیست، پیشگیری کنند. به مرور زمان، فک زیر بریج های سنتی ممکن است ضعیف شود یا حتی فرو رفته شود.

 بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج های دندانی بر پایه ایمپلنت

بریج های دندانی بر پایه ایمپلنت های دندانی نیاز به چند مرحله درمان دارند، که در مدت 6 تا 9 ماه انجام می شوند. ابتدا لازم است ایمپلنت های دندانی داخل استخوان فک منطقه ای که دندان آن از دست رفته است کار گذاشته شوند. پس از جراحی، دهان به چند ماه زمان برای بهبود نیاز دارد. در طول این دوره، بافت های استخوانی باید طی فرایندی به نام اسئواینتگریشن با ایمپلنت های دندانی جوش بخورند.

پس از اسئواینتگریشن، برای مرحله دوم درمان برنامه ریزی می شود. در طول این فرایند، لثه ها باز می شوند و پست های اباتمنت به ایمپلنت های دندانی متصل می شوند. پس از این مرحله درمان، باز هم لثه ها برای بهبود نیاز به زمان دارند.

مرحله نهایی درمان ایمپلنت های دندانی عبارت است از جایگذاری بریج های دندانی. از یک ترکیب خاص دندانپزشکی برای چسباندن بریج های دندانی به پست های اباتمنت استفاده می شود. این ماده امنیت بریج دندانی را تضمین می کند تا به بخشی طبیعی شبیه لبخند شما تبدیل شود.

 بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

بریج سنتی و بریج بر پایه ایمپلنت

مزایا و معایب بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی

مشهودترین نقطه ضعف بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی مدت زمان طولانی است که انجام و تکمیل همه مراحل درمان می برد، و نیز هزینه فرایندهای متعددی که باید انجام شوند. با این حال، علیرغم این معایب، بسیاری از بیماران متوجه خواهند شد که این معایب در مقایسه با مزایای که بریج های بر پایه ایمپلنت دارند چیزی نیستند.

بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی نیازی به تغیر شکل دندان های طبیعی مجاور ندارند. بعلاوه، ایمپلنت های دندانی بریج را بدون هیچ خطری در جای خود قرار می دهند بنابراین آنها احساس و عملکردی درست شبیه دندان های طبیعی خواهند داشت، و مراقبت از آنها به اندازه مراقبت از دندان های طبیعی ساده است.

ایمپلنت های دندانی حتی مانند ریشه مصنوعی دندان ها عمل می کنند، که رشد استخوان فک را تحریک می کنند و از تحلیل استخوان پیشگیری می کنند.

مزیت دیگری که ایمپلنت ها دارند این است که در صورتی که از دست رفتن دندان های به جا مانده ادامه پیدا کند یا نیاز باشد دندان های دیگر کشیده شوند، در آینده می توانند به عنوان پایه برای دست دندان کامل بر پایه ایمپلنت های دندانی استفاده شوند. تنها ممکن است نیاز باشد تعدادی دیگر ایمپلنت کاشته شود. در حالی که بریج های سنتی چنین مزیتی ندارند.

سرطان تحت عنوان رشد غیر قابل کنترل سلول هایی تعریف می شود که بافت ها را مورد حمله قرار می دهند و موجب آسیب به آنها می شوند. سرطان دهان به شکل یا زائده یا زخم داخل دهان ظاهر می شود که از بین نمی رود. سرطان دهان، که شامل سرطان های لب ها، زبان، گونه ها، سقف دهان، سخت کام و نرم کام، سینوس ها، و حلق (گلو) می باشد، اگر زود تشخیص داده و درمان نشود می تواند زندگی فرد را به خطر بیندازد.

علائم و نشانه های سرطان دهان کدامند؟

از جمله شایع ترین علائم و نشانه های سرطان دهان عبارتند از:

  • تورم/ ضخیم شدن، توده یا برجستگی، نقاط ناهموار/ پوسته/ یا نواحی فرسوده شده روی لثه ها، لب ها، یا دیگر بخش های داخل دهان.
  • گسترش لکه های مخملی سفید، قرمز، یا لکه دار (سفیدو قرم) داخل دهان.
  • خونریزی بی دلیل داخل دهان.
  • بی حسی، از دست رفتن احساس، یا درد/ حساسیت بی دلیل در هر ناحیه ای از صورت، دهان، یا گردن.
  • زخم های مقاوم صورت، گردن، یا دهان که به راحتی دچار خونریزی می شوند و ظرف دو هفته بهبود پیدا نمی کنند.
  • سوزش یا احساس گیر کردن چیزی در پشت حلق.
  • مشکل در جویدن، بلع، حرف زدن، یا حرکت فک ها یا زبان.
  • گلو درد مزمن، یا تغییر صدا.
  • درد گوش.
  • تغییر در نحوه قرار گرفتن دندان ها یا پروتزهای مصنوعی روی یکدیگر.
  • کاهش وزن قابل توجه.

در صورتی که متوجه هر کدام از این تغییرات شدید، هر چه سریع تر با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

سرطان دهان

سرطان دهان

چه افرادی بیشتر مستعد سرطان دهان هستند؟

بر اساس انجمن سرطان دهان آمریکا، مردان دو برابر بیشتر از زنان دچار سرطان دهان می شوند، و مردان بالای 50 سال بیشتر در معرض خطر قرار دارند.

ریسک فاکتورهایی که مواجهه با سرطان دهان را افزایش می دهند عبارتند از:

  • سیگار کشیدن. افرادی که سیگار معمولی، سیگار برگ، یا پیپ می کشند 6 برابر بیشتر از افراد غیر سیگاری احتمال دارد که دچار سرطان دهان شوند.
  • مصرف تنباکوی بدون دود. افرادی که محصولات تنباکو را به صورت اسنیف (از راه بینی)، جویدن یا قورت دادن استفاده می کنند 50 برابر بیشتر احتمال دارد که دچار سرطان های گونه، لثه، و مخاط لب ها شوند.
  • مصرف بیش از حد الکل. سرطان های دهانی در افرادی که الکل می نوشند 6 برابر بیشتر از افراد دیگر است.
  • سابقه خانوادگی سرطان.
  • قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور آفتاب، مخصوصاً در سنین پایین.
  • ویروس پاپیلومای انسانی (HPV). برخی دسته های خاص HPV از عوامل خطرساز ابتلا به سرطان سلول های Oropharyngeal Squamous هستند.

مهم است دقت داشته باشید که بیش از 25% از تمام موارد سرطان دهان در افرادی اتفاق می افتد که سیگار نمی کشند و تنها گاهگاهی الکل می نوشند.

سرطان دهان

سرطان دهان

سرطان دهان چگونه تشخیص داده می شود؟

به عنوان بخشی از معاینات معمول دندانپزشکی، دندانپزشک شما یک آزمایش غربالگری سرطان دهان انجام می دهد. به طور دقیق تر، دندانپزشک شما هر گونه برجستگی یا تغییرات غیر عادی بافت را در گردن، سر، صورت، و حفره دهان را لمس می کند. دندانپزشک شما هنگام معاینه دهان، به دنبال هر گونه زخم یا تغییر رنگ بافت خواهد بود و نیز اینکه هر گونه علائم و نشانه هایی که در بالا ذکر شده اند را چک خواهد کرد.

برای تشخیص قطعی یک منطقه مشکوک، ممکن است لازم باشد نمونه گیری انجام شود. انواع مختلف نمونه گیری وجود دارند و پزشک شما می تواند بهترین روش را تشخیص دهد. بسیاری از پزشکان نمونه برداری با برس را استفاده نمی کنند زیرا گرچه انجام آن بسیار راحت است، اما در صورت مثبت بودن نمونه برداری با برس، آنها برای تأیید نتایج به نمونه برداری با تیغ نیز نیاز است. علاوه بر این، بسته به اینکه آیا تنها یک تکه یا کل یک منطقه برای مشخص نمودن ماهیت مشکل نیاز است، انواع مختلف نمونه برداری با تیغ نیز وجود دارند، برش و بریدن و درآوردن. برخی پزشکان این نوع نمونه برداری ها را با لیزر انجام می دهند.

سرطان دهان

سرطان دهان

سرطان دهان چگونه درمان می شود؟

سرطان دهان درست مانند دیگر سرطان ها درمان می شود- با جراحی برای برداشتن زائده سرطانی، و پس از آن رادیو تراپی و/ یا شیمی درمانی (درمان دارویی) برای تخریب هر گونه سلول سرطانی باقی مانده.

برای پیشگیری از سرطان دهان چه می توان کرد؟

برای پیشگیری از سرطان دهان:

  • سیگار نکشید یا از فراورده های تنباکو استفاده نکنید و الکل به اندازه بنوشید.
  • رژیم غذایی متعادلی داشته باشید.
  • قرار گرفتن در معرض خورشید را محدود کنید. افزایش قرار گرفتن مکرر باعث افزایش خطر سرطان لب، مخصوصاً لب پایین می شود. وقتی در معرض نور خورشید قرار می گیرید، استفاده از لوسیون های محافظت کننده در برابر اشعه UV-A/B روی پوست و نیز روی لب ها توصیه می شود.

شما با انجام کارهای زیر، می توانید در شناسایی زود هنگام سرطان دهان، در صورت بروز، نقش فعال داشته باشید:

  • حداقل هر ماه یک مرتبه خودتان شرایط دهان خود را ارزیابی کنید. با استفاده از یک نور روشن و آینه، لب ها و جلوی لثه های خود را نگاه و لمس کنید. سر خود را رو به عقب خم کنید و سقف دهان خود را نگاه و لمس کنید. گونه های خود را کنار بکشید تا داخل دهان، مخاط گونه ها، و پشت لثه های خود را بررسی کنید. زبان خود را بیرون بیاوردی و تمام سطوح آن را نگاه کنید، کف دهان را نیز بررسی کنید. پشت حلق خود را نگاه کنید. هر گونه برجستگی یا بزرگ شدگی غذذ لنفاوی در طرفین گردن و زیر فک پایین خود را بررسی کنید. در صورتی که متوجه هر گونه تغییری در ظاهر دهان خود شدید یا هر گونه علامت و نشانهای که در بالا اشاره شد، با دندانپزشک خود تماس بگیرید یا مراجعه نمایید.
  • به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید. گرچه ممکن است شما به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید، اما گاهی اوقات نقاط یا زخم های خطرناک داخل دهان می توانند بسیار نازک و ریزی باشند و دیدن آنها توسط خودتان دشوار باشد. انجمن سرطان آمریکا توصیه می کند افراد بالای 20 سال هر 3 سال یک مرتبه و افراد بالای 40 سال هر سال یک مرتبه برای انجام آزمایشات سرطان دهان مراجعه کنند. در مراجعه بعدی خود به دندانپزشک، از او بخواهید معاینات دهانی را برای شما انجام دهد. شناسایی زود هنگام می تواند احتمال درمان موفق را افزایش دهد.

وقتی به سختی می توان گفت هم از نظر تکنیکی و هم از نظر زیبایی چه تفاوتی بین ایمپلنت های دندانی مدرن و دندان های واقعی وجود دارد، افرادی که در نتیجه حادثه یا بالا رفتن سن دندان های خود را از دست می دهند، خیلی سریع لبخند زیبای خود را مجدداً بدست می آورند. با این حال، لازم است استخوان کافی برای نگهداشتن و حمایت ایمپلنت های دندانی وجود داشته باشد. در عصر جدید روش های متعدد بازسازی استخوان ابداع شده اند که عبارتند از جایگزینی مواد استخوان و سلول های بنیادی.

آیا لبخند شما یک دست دندان بی نقص و سفید و درخشان را نشان می دهد؟ وضعیت دندان های ما عادات بهداشتی دهانی ما را به نمایش می گذارند؛ با این حال، ما در پیشگیری از دست رفتن دندان ها در نتیجه تصادفات یا بالا رفتن سن ناتوان هستیم. ایمپلنت های دندانی مدرن می توانند جایگزین دندان های از دست رفته شوند تا جایی که حتی یک دست دندان کامل یک فک می توانند با دندان های مصنوعی احیاء شوند. دندان های مصنوعی می توانند در برابر همان مقدار فشار ناشی از جویدن دوام بیاورند که دندان های طبیعی می توانند. علاوه بر این، می توانند مانند دندان های طبیعی به نظر برسند و احساسی مانند آنها بوجود بیاورند.

با این حال، برای آنکه فرایند کاشت ایمپلنت های دندانی کار کند، لازم است دندان های مصنوعی محکم داخل استخوان فک جای بگیرند. پیچ های تیتانیومی سازگار با بدن انسان، و مقاوم در برابر خوردگی برای ثبات ایمپلنت های دندانی در استخوان فک استفاده می شوند، که نیاز به وجود استخوان کافی دارند. وقتی استخوان تحلیل رفته باشد، مثلاً در نتیجه عدم وجود بار روی استخوان، جراح دهان و دندان چه کاری می تواند انجام دهد؟ وی قبل از کارگذاشتن ایمپلنت های دندانی لازم است پیوسته مقدار استخوان فک بیمار را افزایش دهد.

کاشت ایمپلنت های دندانی با سلول های بنیادی

کاشت ایمپلنت های دندانی با سلول های بنیادی

روش های رشد بافت استخوان

یکی از روش هایی که برای آماده سازی استخوان فک برای کاشت ایمپلنت های دندانی استفاده می شود تحت عنوان سینوس لیفت شناخته می شود: جراح برشی در لثه بیمار در سمت گونه فک بالا ایجاد می کند تا جایی که استخوان قابل مشاهده باشد و بتوان در آن برش ایجاد کرد تا در فضای خالی ایجاد شده داخل استخوان مواد پیوند استخوان قرار داد. اما این مواد از کجا تأمین می شوند؟

یا با استخوان گرفته شده از بدن خود بیمار، یا از دهان یا از لگن بیمار. با این حال بیمارانی که تحت این نوع جراحی ها قرار می گیرند اغلب از مشکلات محلی که از آن استخوان گرفته شده است شکایت دارند. زمان نیز یک عامل مهم دیگر است. معمولاً در طول مدتی که طول می کشد تا زخم بهبود پیدا کند، معمولاً سه ماه، پیوند استخوان مقداری تحلیل می رود در نتیجه از مقدار استخوان موجود برای کاشت ایمپلنت کاسته می شود.

  برای حل این مشکل معمولاً راهکارهای جایگزینی وجود دارد، از جمله استفاده از موادی مانند پودر گرفته شده از استخوان حیوانات که ماتریکس منفذ داری تشکیل می دهد که بافت استخوانی جدید داخل آن شکل می گیرد. با این حال، این روند 6 ماه طول می کشد. هر دوی این روش ها زمان بر هستند و کیفیت استخوان نهایی به اندازه کیفیت مورد نیاز نمی رسد.

در نتیجه همه این کمبودها، دانشمندان به فکر استفاده از سلول های بنیادی برای بازسازی استخوان تحلیل رفته افتادند.

استفاده از سلول های بنیادی خود بیمار برای بازسازی استخوان فک

طی چند سال اخیر، دانشمندان مطالعات بالینی متعددی روی روش کاملاً جدید استفاده از سلول های بنیادی انجام داده اند. آنها به این نتیجه رسیده اند که امکان استفاده از سلول های بنیادی خود بیمار برای بازسازی استخوان فک و تأثیر یک نوع فاکتور رشد مولکولی خاص روی رشد استئوبلاست ها وجود دارد. این فاکتور رشد، که تحت عنوان پروتئین مورفوژنتیک استخوان (BMP) شناخته می شود، سلول های بنیادی را شامل می شود تا به استئوبلاست ها تبدیل شوند و مواد استخوانی تولید کنند.

وقتی BMP به داخل عضلات تزریق می شود، سلول های بنیادی را جذب می کند و آنها را ترغیب می کند به استخوان تبدیل شوند- در نتیجه استخوان تولید می شود. BMP همان کاری را انجام می دهد که داخل استخوان فک انجام می دهد. محققان دریافتند که افزودن BMP منجر به تولید مکرر استخوانی می شود که تراکم و حجمی به مراتب بیشتر از استخوانی دارد که با روش های دیگر تولید می شد.

با این حال برخی محققان هنوز هم تأیید نکرده اند که BMP بتواند به کاشت ایمپلنت های دندانی کمک کند. بنابراین، دانشمندان تصمیم گرفتند روش دیگری استفاده کنند: اگر آنها اجازه ندارند از BMP برای جذب سلول های بنیادی به محل مورد نظر داخل استخوان فک استفاده کنند، تنها گزینه آوردن خود سلول های بنیادی به داخل استخوان فک است.

کاشت ایمپلنت های دندانی با سلول های بنیادی

کاشت ایمپلنت های دندانی با سلول های بنیادی

روش استفاده از سلول های بنیادی برای کاشت ایمپلنت های دندانی

این روش اکنون به خوبی به اثبات رسیده است و مزایای متعددی دارد. فرایند به قرار زیر است: جراح مقدار اندکی مغز استخوان حاوی سلول های بنیادی را از استخوان لگن بر می دارد. سلول های بنیادی با سانتریفیوژ کردن مغز استخوان جدا می شوند و پس از آن با مواد جایگزین استخوان ترکیب می شوند، که یک ماتریکس منفذی را برای سلول های بنیادی شکل می دهد تا به بهترین شکل به استئوبلاست ها تبدیل شوند.

این ترکیب می تواند در یک جلسه داخل استخوان فک کاشته شود، که به این معنا است که الزاماً نیاز نیست برای کشت استئوبلاست ها در شرایط آزمایشگاهی هشت هفته دست نگهداشت. استخوان مستقیماً به طور کامل داخل بدن خود بیمار شکل می گیرد. نتایج بسیار امیدوار کننده هستند: بر خلاف کشت استخوان در شرایط آزمایشگاهی، استفاده از سلول های بنیادی منجر به تولید مقدار بیشتری استخوان می شود، که از تراکم بیشتری برخوردار است.

حدود 30% از استخوان جدید معمولاً ظرف مدت 4ماه داخل فک بیمار شکل می گیرد. علاوه بر این، استخوانی که به تازگی تولید شده است بسیار بیشتر به صورت ارگانیک در بافت اطراف سازگار می شود. سلول های بنیادی علاوه بر این قادر هستند عروق خونی جدید تشکیل دهند، که به میزان قابل توجهی تأمین بافت ها با مواد مغذی را بهینه می سازد.

استفاده از سلول های بنیادی همراه با مواد جایگزین شونده استخوان به پر استفاده ترین روش برای درمان بیمارانی که از عدم کافی بودن مقدار استخوان فک رنج می برند، در بسیاری از مناطق دنیا تبدیل شده است. این روش تاکنون به شهرت کافی رسیده است و بدون هیچ خطری می تواند استفاده شود، و به زودی به یک استاندارد طلایی در جراحی کاشت ایمپلنت های دندانی در سراسر دنیا تبدیل خواهد شد.

ایمپلنت های دندانی دوامی باور نکردنی دارند که به موادی مربوط می شود که برای ساخت آنها استفاده می شود، تیتانیوم، و اینکه آنها چگونه با استخوان پیوند خورده اند. تحقیقات بالینی نشان می دهند که نرخ دوام و ماندگاری آنها 94% طی 10 سال، و 91% طی 15 سال است، و این تحقیقات به فناوری ها و روش های جدیدی ختم شده اند که به بادوام تر کردن ایمپلنت های دندانی کمک می کنند. برای مثال، بیمارانی که براکسیسم یا تراکم اندک استخوان دارند می توانند از تکنیک ها و فرایندهای تکمیلی متفاوت ایمپلنت های دندانی بهره مند شوند تا دامنه ویژگی های ایده آل برای گزینه خوب برای کاشت ایمپلنت بودن را گسترش دهند.

دوام باور نکردنی ایمپلنت های دندانی

همانطور که مشخص است، دوام ایمپلنت های دندانی به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله نوع ایمپلنت دندانی، مکانی که ایمپلنت دندانی قرار داده می شود، سلامت دهان شما، و عادات شما. علاوه بر این، به این بستگی دارد که منظور شما از “ایمپلنت دندانی” چیست. برای برخی افراد، ایمپلنت دندانی کل یک سیستم است: فیکسچر، اباتمنت،  روکش. به احتمال زیاد دندانپزشک شما آن را به شکلی متفاوت تعریف می کند.

ایمپلنت دندانی از یک فیکسچر و اباتمنت تشکیل شده است. این بادوام ترین، و بخش آلیاژ تیتانیومی سیستم است که داخل استخوان فک قرار می گیرد. این همان چیزی است که دندانپزشکان به آن اشاره می کنند وقتی می گویند نرخ موفقیت آن بالاتر است. دندان جایگزین واقعی نیز ترمیم نهایی نامیده می شود، که به ایمپلنت دندانی متصل می شود و نیاز خواهد داشت با ساییدگی طبیعی تعویض شود.

بنابراین ایمپلنت های دندانی چقدر دوام دارند- بخش فلزی که با جراحی داخل استخوان فک کار گذاشته می شود؟ شواهد حاکی از این هستند که یک مدت زمان طولانی، نرخ موفقیت طولانی مدت بالینی را مشخص می نماید.

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

دوام ایمپلنت دندانی که با استخوان جوش خورده است

ایمپلنت های دندانی در اندازه های مختلفی وجود دارند، و اینکه کدام یک برای شما مناسب است چیزی است که پزشک معالج شما راجع به آن در جلسه مشاوره برای شما توضیح خواهد داد. تکنیکی که انتخاب می شود نیز به تعداد ایمپلنت های دندانی بستگی دارد که نیاز خواهید داشت و اینکه آیا فرایندهای تکمیلی نیاز خواهید داشت یا خیر. ایمپلنت تیتانیومی جوش خورده با استخوان و مشتقات آن رایج ترین نوع ایمپلنت های دندانی هستند.

تحقیقات حاکی از این هستند که طول عمر ایمپلنت های دندانی به این بستگی دارد که ایمپلنت در کدام فک کار گذاشته شده است. ایمپلنت های دندانی که داخل فک بالا کار گذاشته شده اند نرخ موفقیت 84 درصد داشته اند و بیش از یک دوره 12 ساله سالم بوده اند. در حالی که ایمپلنت های دندانی که در فک پایین کار گذاشته می شوند، طی یک دوره 12 ساله، نرخ موفقیت 93 درصد داشته اند.

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

نقش سلامت بیمار در طول عمر ایمپلنت

نرخ موفقیت به عوامل مختلفی بستگی دارد. قبل از کارگذاری ایمپلنت های دندانی، پزشک تراکم استخون فک شما را بررسی خواهد کرد. فک دندان ها را در جای خود نگه می دارد و ارتباط سیستمیکی بین آن و ریشه دندان ها وجود دارد.

هر بار که آدامس می جوید یا غذا می خورید، دندان های شما فشار زیادی را به فک منتقل می کنند و این باعث تجزیه شدن بافت ها می شود. این نیرو استخوان را تحریک می کند تا استحکام پیدا کند، درست مانند عضلات پس از ورزش کردن، و این بخشی از روند حفظ تراکم، قدرت، و سلامت استخوان است.

وقتی شما یک دندان را از دست می دهید، تحریکی که استخوان فک شما نیاز دارد دیگر وجود ندارد و استخوان شروع به از دست دادن تراکم خود می کند. اگر استخوان فک شما تراکم خود را از دست داده باشد، همیشه هم نیازی به فرایندهای تکمیلی، مانند پیوند استخوان، ندارید، اما بسته به وخامت تحلیل رفتگی استخوان، واقعاً می تواند جبران شود.

فناوری جدید ایمپلنت های دندانی می تواند نرخ موفقیت ایمپلنت های دندانی را افزایش دهد. سطح ایمپلنت های دندانی به روش های مختلفی می تواند رزوه دار شود و نحوه رزوه دار شدن آنها می تواند تفاوت چشمگیری در دوام آنها داشته باشد، و ایمپلنت هایی که سطح آنها رزوه دار شده است می تواند در بیمارانی که تراکم استخوان های آنها اندک است استفاده شوند. دندانپزشک در طول مشاوره راجع به مؤثرترین راهکارها برای نیازهای خاص شما صحبت خواهد کرد.

طول عمر ایمپلنت های دندانی به وضعیت رعایت بهداشت دهانی و رعایت دقیق دستور العمل های مراقبتی پس از جراحی بستگی دارد. بیماری لثه بافتی که دندان ها را در جای خود نگه می دارد را تحت تأثیر قرار می دهد، بنابراین اگر از سلامت دهان خود مراقبت نکنید و محیطی بوجود بیاورید که مشکلات پریودنتال را تشدید کند، طول عمر ایمپلنت های دندانی شما کوتاه خواهد شد.

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

طول عمر یا دوام ایمپلنت های دندانی

عاداتی مانند دندان قروچه چه تاثیری بر عمر ایمپلنت دارد؟

درست همانطور که وضعیت سلامت دهان نقش مهمی در طول عمر ایمپلنت های دندانی ایفا می کند، عادات براکسیسم (ساییدن و فشردن دندان ها روی یکدیگر) نیز همین قدر دخیل هستند. تحقیقات نشان داده اند که بیمارانی که دندان های خود را روی یکدیگر فشار می دهند و می سایند، به احتمال بیشتری دچار شکست ایمپلنت های دندانی می شوند، گرچه روی هم رفته، تعداد کل شکست ها برای هر دو گروه اندک بود.

اگر دندان های خود را در طول شب روی یکدیگر فشار می دهید، دلیلی برای ناراحتی وجود ندارند. تنها کافی است قبل از برنامه ریزی برای کاشت ایمپلنت های دندانی، دندانپزشک خود را در جریان قرار دهید.

برای مثال، رایج است که از فیکسچرهای قطورتر استفاده می شود تا بهتر داخل استخوان فک قفل شود. یا می توان از انواع مختلفی از فیکسچرها استفاده کرد. یا اینکه می توان از محافظ دندان های شبانه استفاده کرد، مخصوصاً در دوره بلافاصله پس از فرایند کاشت ایمپلنت های دندانی.

چگونه می توان عمر ایمپلنت را افزایش داد؟

می دانیم که عوامل مختلفی می توانند نقش بزرگی در دوام و بقای ایمپلنت های دندانی ایفا کنند، از جمله:

  • ایمپلنت دندانی کجا قرار داده شده است
  • تراکم استخوان
  • سلامت دهان
  • عادات دهانی

با مراقبت های درست، 90 درصد از بیماران بهره مند شدن از مزایای ایمپلنت های دندانی پس از 15 سال را همچنان تجربه خواهند کرد. با دو مرتبه مسواک زدن در طول روز و نخ دندان کشیدن به صورت روزانه، و مراجعه منظم به دندانپزشک می توانید اطمینان حاصل کنید که ایمپلنت های دندانی شما برای مدت زمانی طولانی در بهترین وضعیت سلامت خود باقی خواهند ماند.

اگر مشکلی مربوط به سلامت دهان وجود داشته باشد که بخواهید از آن اجتناب نمایید، نهفتگی دندان عقل است. متأسفانه، شما واقعاً نمی توانید اندازه دهان خود را کنترل کنید یا اینکه دندان های عقل چگونه داخل آن رشد کنند. از آنجا که دندان های عقل نهفته اغلب در نتیجه رویش نادرست و نامناسب دندان های عقل بروز پیدا می کنند، کار چندانی نمی توانید برای پیشگیری از بروز این شرایط انجام دهید. خوشبخاتنه، گزینه های درمانی وجود دارند که می توانید به آنها فکر کنید.

نهفتگی دندان عقل چیست؟

گرچه گاهی اوقات دندان ها داخل فکی رشد می کنند که به اندازه کافی بزرگ است تا همه دندان ها را داخل خود جای دهد، اما اکثر افراد فضای کافی برای رویش دندان های عقل خود ندارند، که منجر به نهفتگی آنها می شود. علت این است که اکثر افراد فضایی تقریباً برای رشد 28 دندان دارند، که این همان تعدادی است که شما قبل از رویش دندان های عقل خود دارید. دندان های عقل که تحت عنوان دندان های مولر سوم شناخته می شوند، آخرین دندان هایی هستند که رشد می کنند، و بین 17 تا 25 سالگی بیرون می آیند. آنها هیچ هدفی را برآورده نمی کنند زیرا امروزه رژیم غذایی ما شامل غذاهای نرم تری است و ما می توانیم به راحتی غذای خود را بجویم و به ذرات کوچکتر تبدیل کنیم. اغلب دندان های عقل یا نمی توانند درست بیرون بیایند یا به طور کامل از داخل بافت لثه و استخوان فک بیرون نمی آیند.

نهفتگی دندان عقل

نهفتگی دندان عقل

علائم دندان عقل نهفته چیست؟

از آنجا که شما واقعاً نیازی به دندان های عقل ندارید، ممکن است نگه داشتن آنها برای شما واقعاً مهم نباشد. متأسفانه، در اکثر موارد، دندان های عقل نهفته چندان مورد توجه قرار نمی گیرند.

تورم و عفونت

اغلب تورم، درد، و عفونت قابل توجهی با نهفتگی دندان های عقل همراه است که نباید بدون درمان باقی بماند. علاوه بر این، از آنجا که نهفتگی دندان عقل می تواند به لثه ها، دندان ها، و استخوان اطراف آن آسیب برساند، برخی دندانپزشکان کشیدن آنها با کمک جراحی را توصیه می کنند. کشیدن دندان های عقل نهفته دشوارتر است، و خطر بروز مشکلات برای آنها ناشی از جراحی بیشتر است، و می تواند آسیب دائمی به استخوان ها و دندان های دیگر وارد کند. علاوه بر این، هر چه درد دندان عقل بیشتر طول بکشد، بیشتر احتمال دارد که عفونت منجر به ورود باکتری به داخل بافت باز شود. عفونت های دهانی می توانند تأثیر منفی روی سلامت عمومی سیستمیک بدن نیز داشته باشند.

درد

درد دندان های عقل می تواند نشانه نهفتگی دندان های عقل باشد، که زمانی اتفاق می افتد که استخوان فک یا دندان های دیگر مانع رویش صحیح آنها می شوند. نشانه هایی که دندان های عقل شما می توانند نهفته باشند عبارتند از درد و تحریک پذیری فک یا دندان های دیگر، قرمزی و تورم لثه های اطراف دندان ها، بوی بد دهان، یا مزه بد داخل دهان وقتی برای جویدن بایت خود را می بندید. دندان های عقل نهفته می توانند خطر بروز کیست را نیز به همراه داشته باشند، که کیسه های پر از چرکی هستند که اطراف دندان ها شکل می گیرند. به ندرت، تومورها می توانند کنار دندان ها شکل بگیرند. کیست ها و تومورها می توانند منجر به بروز آسیب های دائمی استخوان فک و همچنین دندان های دیگر شما شوند. درد دندان عقل همیشه هم نشانه نهفته بودن دندان عقل شما نیست، بلکه هر چه بیشتر برای مراجعه به دندانپزشک صبر کنید، بیشتر احتمال دارد که دندان عقل شما نهفته شود.

نهفتگی دندان عقل

نهفتگی دندان عقل

تصاویر رادیوگرافی دندان عقل نهفته را آشکار میکنند

دندانپزشک قبل از کشیدن دندان عقل شما تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس می گیرد تا محل دندان یا دندان هایی که قرار است کشیده شوند را شناسایی نماید. دندان های عقل بر اساس موقعیت قرار گیری آنها داخل دهان به چهار دسته تقسیم می شوند:

  • نهفتگی کامل داخل استخوان: کشیدن یک دندان با این نوع نهفتگی دشوارترین فرایند است زیرا دندان عقل کاملاً داخل استخوان فک گیر کرده است.
  • نهفتگی جزئی دندان داخل استخوان: در این صورت، کشیدن دندان عقل عبارت است از کشیدن دندانی که قسمتی از آن داخل فک گیر کرده است.
  • نهفتگی داخل بافت نرم: کشیدن این نوع دندان ها پیچیدگی کمتر دارد زیرا دندان تنها زیر لثه گیر کرده است.
  • بیرون آمده: کشیدن این نوع دندان عقل ساده ترین فرایند است زیرا دندان قبلاً داخل دهان ظاهر شده است.

کشیدن دندان عقل نهفته

گرچه ممکن است این جراحی ترسناک به نظر برسد، اما بسیار معمول است و اغلب درد آن کمتر از ناراحتی همراه با نهفتگی دندان عقل است. در حقیقت، تقریباً 85 درصد از دندان های عقل در نهایت نیاز به کشیده شدن خواهند داشت.

کشیدن دندان عقل نهفته توسط جراح دهان و دندان و داخل مطب انجام می شود. جراح برای پرهیز از ناراحتی در طول فرایند ابتدا دهان شما را بی حس می کند و یک برش ساده برای کشیدن یک یا همه دندان نهفته شما ایجاد می کند. وقتی دندان عقل نهفته کشیده شد، برای بستن برش از بخیه استفاده خواهد شد و اجازه داده خواهد شد لثه بهبود پیدا کند. به مدت چند روز پس از فرایند ممکن است مقداری خونریزی تجربه کنید. بسیار مهم است که دستور العمل های دندانپزشک خود را برای مراقبت های پس از جراحی دنبال کنید. وقتی دهان شما کاملاً بهبود پیدا کرد باید یک مرتبه دیگر برای کشیدن بخیه ها و چکاپ به مطب مراجعه کنید. پس از آن می توانید به کارهای روتین بهداشت دهانی خود بپردازید و از انواع محصولاتی استفاده کنید که برای بهبود سلامت دهان طراحی شده اند تا دهان خود را سالم نگهدارید.

روکش های دندانی کلاهک هایی هستند که روی دندان ها یا ایمپلنت های دندانی را پوشش می دهند. دندانپزشکان اغلب روکش های دندانی را به عنوان راهی برای حمایت از دندان های شکسته، ضعیف، یا بد شکل توصیه می کنند.

روکش های دندانی می توانند برای پوشش دادن دندان هایی استفاده شوند که خیلی ساییده شده اند یا به شدت بد رنگ شده اند. علاوه بر این، می تواند همراه با بریج ها برای استحکام بخشیدن به دندان ها استفاده شود.

وقتی صحبت از موادی به میان می آید که برای ساخت روکش های دندانی استفاده می شوند، شما چند گزینه ممکن در اختیار دارید، از جمله سرامیک و فلز. گزینه دیگری که اکنون برای برخی افراد فراهم است روکش زیرکونیا است.

روکش های زیرکونیا از اکسید زیرکونیوم ساخته می شوند، یک نوع فلز بسیار با دوام که با تیتانیوم ارتباط دارد، گرچه به عنوان نوعی روکش سرامیکی دسته بندی می شود.

مزایای روکش دندان زیرکونیا

روکش هایی که از زیرکونیا ساخته شده اند روز به روز بیشتر استفاده می شوند و مزایای متعددی ارائه می دهند.

استحکام

یکی از بزرگ ترین مزایای روکش های زیرکونیا استحکام و و دوام است. به میزان فشاری فکر کنید که دندان های عقب دهان شما به غذایی که می جوید وارد می کنند.

لازم است روکش های شما از مواد محکمی ساخته شوند، بنابراین زیرکونیا ممکن است گزینه خوبی برای روکش های دندان های عقب دهان باشد. علاوه بر این، از آنجا که زیرکونیا محکم است، دندانپزشک مجبور نخواهد بود آماده سازی زیادی روی دندان ها انجام دهد.

دوام

روکش هایی که از زیرکونیا ساخته می شوند مانند روکش های دیگری که از فلز ساخته می شوند می توانند بیش از 5 سال دوام داشته باشند. این نوع روکش ها که که روکش های یکپارچه زیرکونیا نامیده می شوند، بسیار با دوام هستند.

سازگاری با بدن انسان

زیرکونیا به دلیل سازگاری آن با بدن انسان انتخای بسیاری از دندانپزشکان است، به این معنا که احتمال واکنش نشان دادن بدن یا واکنش ایمنی مانند التهاب نسبت به آن اندک است. علاوه بر این، تنها در موارد نادری سمیت سلولی ایجاد می کند.

یک روزه بودن فرایند

بسیاری از دندانپزشکان می توانند در مطب خود روکش های زیرکونیا را بسازند، به جای آنکه قالب دندان های شما را برای ساخت روکش به لابراتوار ارسال کنند. بنابراین قادر خواهند بود در یک جلسه روکش ها را روی دندان های شما بچسبانند.

در فرایند CEREC، ترمیم های زیبایی اقتصادی سرامیکی یک جلسه ای، از فناوری طراحی و ساخت با کمک کامپیوتر (CAD/ CAM) برای بالا بردن سرعت این روند استفاده می کند. دندانپزشکان از دستگاه تراشکاری دندانپزشکی برای ساخت روکش های دندانی از یک بلوک زیرکونیا استفاده می کنند.

این روند نیاز به دو جلسه برای ساخت روکش را از بین می برد. با این حال، این فناوری در همه مطب های دندانپزشکی نیز پیدا نمی شود یا همه دندانپزشکان روکش های زیرکونیا کار نمی کنند.

روکش دندانی زیرکونیا

روکش دندانی زیرکونیا

معایب روکش زیرکونیا

مانند بسیاری از فرایندهای دندانپزشکی دیگر، روکش های زیرکونیا نیز ممکن است معایبی داشته باشند:

تطبیق رنگ آنها با دندان های دیگر می تواند دشوار باشد

یکی از معایب احتمالی روکش های زیرکونیا ظاهر مات آنها است که می تواند باعث شود کمتر طبیعی به نظر برسد. این بویژه در مورد روکش های یکپارچه زیرکونیا صدق می کند که تناه از زیرکونیا ساخته می شوند، گرچه ممکن است این برای دندان های عقب دهان مسئله مهمی نباشد.

احتمال ساییدگی دندان های مقابل آنها

برخی دندانپزشکان در استفاده از روکش های زیرکونیا در برخی موقعیت ها، تردید می کنند، زیرا سختی زیرکونیا می تواند موجب ساییدگی دندان های روبرو شود. گرچه ممکن است این نگران کننده باشد، اما برخی تحقیقات نشان می دهند به احتمال زیاد پرسلن فلدسپاتیک بیشتر از زیرکونیا موجب ساییدگی مینای دندان های روبرو می شود.

روکش زیرکونیا با پرسلن

شما به تازگی یاد گرفته اید که زیرکونیا به دلیل مات بودن مواد، کمی با بقیه دندان های شما تطبیق رنگ دارد. به همین دلیل است که برخی دندانپزشکان هنگام ساخت روکش های زیرکونیا یک لایه پرسلن روی آنها می کشند.

روکشی که از زیرکونیا با یک لایه پرسلن ساخته می شود ظاهر طبیعی تری دارد و رنگ آن به راحتی می تواند با رنگ دندان های اطراف تطبیق پیدا کند.

به گفته برخی متخصصان، لایه پرسلن می تواند باعث شود احتمال لب پر شدن، یا تراشه تراشه یا لایه لایه کنده شدن از روکش افزایش پیدا کند. این ممکن است موضوعی تأمل برانگیز باشد.

روکش دندانی زیرکونیا

روکش دندانی زیرکونیا

فرایند ساخت روکش زیرکونیا

دو نوع فرایند اصلی برای نصب روکش های دندانی وجود دارد. دندانپزشک شما می تواند دندان شما را آماده کند و در طول جلسه نخست یک روکش موقت روی آن قرار دهد و در جلسه دوم روکش دائمی را روی دندان بچسباند.

یا، اگر دندانپزشک شما فناوری CEREC داشته باشد می تواند در یک روز روکش دائمی شما را آماده کند و روی دندان بچسباند.

فرایند دو جلسه ای

  • دندانپزشک ابتدا از دهان شما یک تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت و دندان های شما را برای فرایند آماده خواهد کرد، که ممکن است نیز به بی حسی موضعی داشته باشد.
  • در صورت لزوم، بخشی از لایه بیرونی دندان ها تراشیده می شود.
  • از دندان ها قالب گرفته می شود.
  • یک روکش موقت روی دندان ها قرار می گیرد.
  • قالب ها برای ساخت روکش به لابراتوار دندانپزشکی ارسال می شوند.
  • دندانپزشک از شما می خواهد یک جلسه دیگر برای دریافت روکش های دندانی مراجعه کنید.

فرایند یک جلسه ای

طی این فرایند دندانپزشک کارهای زیر را انجام خواهد داد:

  • دهان شما را معاینه خواهد کرد، عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس خواهد گرفت، دندان های شما را برای فرایند آماده خواهد کرد، که می تواند شامل استفاده از بی حس کننده های موضعی باشد.
  • استفاده از اسکن دیجیتالی گرفته شده از عکس ها برای ساخت روکش داخل مطب.
  • روکش در جای خود چسبانده می شود.

نکته پایانی …

اگر برای یکی از دندان های خود نیاز به روکش های دندانی دارید، روکش های زیرکونیا گزینه خوبی هستند. روکش های زیرکونیا مزایای متعددی ارائه می دهند، از جمله دوام آنها. اما هنگام بحث در مورد آنها با دندانپزشک حتماً در مورد معایب آنها نیز صحبت کنید.

همه می دانید که وقتی نوبت به تمیز و درخشان نگهداشتن دندان های سفید شما می رسد، مسواک زدن دندان ها راهکار کلیدی است. اما در مورد تمیز کردن زبان چطور؟ آیا این موضوع واقعاً چیزی است که شما نگران آن شوید؟ همانطور که مشخص است، آری. شما باید هر روز چند دقیقه ای را صرف تمیز کردن زبان خود کنید و اطلاعات زیر به شما توضیح خواهند داد چرا.

چرا تمیز کردن زبان مهم است؟

مسواک زدن، نخ دندان کشیدن، و شستشوی دهان با دهانشویه باید برای رها شدن از شر همه باکتری های مضر داخل دهان کافی باشند. درست است؟ خیر، اشتباه است! زبان شما نیز میزبان ذرات غذا و باکتری های زیادی است که تنها با پاکسازی آن می توان به شکل مؤثری از شر آنها رها شد. علت این است که سراسر زبان پوشیده از نقاطی است که می توانند محلی برای پنهان شدن باکتری ها باشند تا زمانی که با ابزار مناسب برداشته شوند.

اگر زبان شما پاکسازی نشود، همه باکتری های روی آن می توانند رشد کنند، و این می تواند منجر به بروز بوی بد دهان شود. مهم تر از همه اینکه، باکتری ها حتی ممکن است منجر به پوسیدگی دندان ها یا مشکلات لثه شوند، و حتی رنگ زبان شما نیز تغییر می کند.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

چرا لازم است روی زبان مسواک یا زبان شوی کشیده شود؟

باکتری هایی که روی زبان شکل می گیرند در نهایت موجب تشکیل چیزی می شوند که تحت عنوان بیوفیلم شناخته می شود. به عبارت اساسی، آنها یک دسته از میکرو ارگانیسم های ناخواسته هستند که دوست دارند دور هم جمع شوند و به این صورت روی زبان شما باقی بمانند.

وقتی تنها مقداری آب داخل دهان خود می چرخانید، یا زمانی که دهانشویه استفاده می کنید، شما در واقع کار زیادی برای رها شدن از شر این بیو فیلم ها انجام نمی دهید. در عوض، تنها کاری که صرفاً شما انجام می دهید از بین بردن سلول های بیرونی بیوفیلم است. در نهایت همه سلوی های زیرین آن لایه بیرونی زنده باقی می مانند.

با تمیز کردن زبان باکتری های مضری از بین می روند که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند. زبان انسان یک اندام بزرگ محسوب می شود که میزبان اکثر باکتری ها است. مسواک زدن و پاکسازی منظم آن به معنای از بین بردن باکتری هایی است که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند.

تجمع و انباشته شدن باکتری ها روی زبان می تواند منجر به بروز بیمار لثه و بیماری های دیگر نیز شود که در سراسر بدن منتشر می شوند. اگر این شرایط درمان نشود، التهاب می تواند پیشرفت کند و به بیماری پریودنتال تبدیل شود (وقتی لثه ها در نتیجه تشکیل پاکت های عمیق بین دندان ها و لثه ها عفونی می شوند).

با مسواک زدن و پاکسازی روی زبان و زدودن پلاک های تشکیل شده روی آن، باعث خواهد شد جوانه های چشایی قادر باشند مزه ها را بهتر احساس کنند و از غذاها بیشتر لذت خواهید برد.

با تمیز کردن زبان احتمال تشکیل برفک دهانی نیز کاهش پیدا می کند. برفک دهانی نوعی عفونت است که اساساً در نتیجه رشد مخمرها داخل دهان بروز پیدا می کند. وقتی سطوح باکتری ها داخل دهان شما خیلی بالا باشد، لکه های سفید رنگی روی زبان شکل می گیرند. یک داروی ضد قارج می تواند آن را درمان کند، و پاکسازی منظم مانع بازگشت مجدد آن می شود.

بهترین راه برای تمیز کردن زبان چیست؟

خب همه این صحبت ها در مورد باکتری های روی زبان کاملاً صحت دارند، کمی تأمل کنید تا در ادامه برای شما توضیح دهیم چه باید بکنید و چگونه باید زبان خود را تمیز کنید تا از شر بیوفیلم باکتری هایی که ممکن است منجر به بروز مشکلات دهانی شوند رها شوید:

  • هر بار که دندان های خود را مسواک می زنید، کمی برای کشیدن مسواک روی زبان خود زمان بگذارید، به جای آنکه تنها گاهگاهی این کار را انجام دهید. البته، به سرعت پس از آنکه مسواک می زنید باکتری ها مجدداً روی زبان انباشته خواهند شد، بنابراین تمیز کردن روتین و روزانه می تواند به شما کمک کند تا حد امکان آلودگی ها از زبان شما دور بمانند.
  • برای آنکه این کار را درست انجام دهید، وقتی دندان های خود را مسواک می زنید، می توانید از همان مسواک برای تمیز کردن زبان خود استفاده کنید. گزینه دیگر خریداری زبان شوی است که به راحتی می توانید آن را روی زبان خود بکشید تا بیوفیلم ها را برداریدو یا اینکه حتی می توانید مسواک زبان بخرید، مانند همان مسواکی که می توانید به مسواک برقی خود متصل کنید.
  • بهتر است زبان خود را در چند مسیر مختلف مسواک بزنید، بنابراین باید به صورت این طرف به آن طرف، سپس جلو به عقب و عقب به جلو مسواک را بکشید تا با همه قسمت هایی که باکتری ها می توانند پنهان شوند برخورد پیدا کند، و نیز بتوانید از حرکات مدور نیز استفاده کنید.
  • پس از مسواک زدن روی زبان یا استفاده از زبان شوی، شستشوی دهان با آب کار را تمام خواهد کرد و به کل دهان شما کمک می کند احساس تازگی پیدا کند.

نکات اضافی

خیلی خشن برخورد نکنید، زیرا زبان شما حساس است و نباید بیشتر از آنکه کار مثبتی برای آن انجام می دهید به آن آسیب وارد کنید. اگر حین پاکسازی زبان به آن آسیب وارد کنید، احتمالاً خشن برخورد کرده اید. در اینجا آرام بودن کلید اساسی است. نیاز نیست فشار زیادی وارد کنید، و حتی نیاز ندارید مسواک خود را به سرعت روی زبان بکشید.

به خاطر داشته باشید که پوست حساس و آسیب پذیر زبان به راحتی می تواند آسیب ببیند و ملتهب شود. اگر به آن آسیب وارد کنید، بهتر است به مدت چند روز از تمیز کردن زبان خودداری کنید تا زمانی که پوست بهبود پیدا کند تا مشکل وخیم تر نشود.

اگر یک زخم روی زبان خود دارید، تمیز کردن آن تناه به آسیب بیشتر آن ختم می شود، بنابراین می توانید از مسواک زدن یا زبان شوی کشیدن روی زبان صرف نظر کنید تا اینکه همه چیز به خوبی بهبود پیدا کند. اما اگر مشکل به صورت خود به خود بهبود پیدا نکند، باید برای تشخیص درست به دندانپزشک مراجعه کنید.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

دندانپزشک شما را راهنمایی خواهد کرد

چه در مورد بوی بد مزمن دهان سؤال داشته باشید، چه زبان شما کمی حس سوزش داشته باشد، یا بهترین ابزار برای پاکسازی کامل و دققی زبان، تنها راه برای دریافت بهترین توصیه ها ویژه خود شما مراجعه به دندانپزشک است.

وقتی به همه پرسش های شما پاسخ داده شد، و وقتی تکنیک درست پاکسازی زبان را یاد گرفتید، متوجه خواهید شد که دهان شما بوی خوبی خواهد داشت و احساس تازگی خواهید داشت و دندان ها و لثه های شما نیز سالم تر خواهند بود زیرا از شر همه باکتری هایی رها شده اید که برای سلامت دهان شما مضر هستند. شاید شما تاکنون این کار را انجام نداده باشید، بهتر است در اولین فرصت این روند مهم را آغاز کنید.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

تغذیه کل بدن شما را تحت تأثیر قرار می دهد. اگر به طور منظم چیزهای درستی نمی خورید و نمی نوشید، شما بیشتر مستعد بیماری ها و مشکلات دندانی خواهید بود. تغییر رژیم غذایی روزانه و عادات بهداشتی دهانی سلامت عمومی و رفاه شما را بهبود خواهند داد. در اینجا به بیان چند گام ساده خواهیم پرداخت که با برداشتن آنها می توانید سبک زندگی مغذی تری داشته باشید که به داشتن دندان ها و لثه های سالم تر ختم خواهد شد.

تغذیه و سلامت دهان و دندان ها

تغذیه و سلامت دهان و دندان ها

میوه و سبزیجات بیشتری بخورید

والدین در سراسر دنیا به کودکان خود می گویند به دلایل خوبی میوه و سبزیجات خود را بخورند. این مواد غذایی تازه مملو از مواد مغذی مانند ویتامین ها و مواد معدنی هستند که برای داشتن یک بدن سالم ضروری هستند. علاوه بر این، آنها مقادیر خوبی آب و فیبر دارند که می توانند قند طبیعی که دارند را متعادل سازند. جویدن میوه ها و سبزیجات خام، مخصوصاً نمونه های ترد آنها، تولید بزاق را تحریک می کند تا اسیدها و ذرات غذا از داخل دهان شسته شوند. اینها اگر برای مدت زمان طولانی داخل دهان بچسبند می توانند به دندان ها آسیب برسانند.

برخی میوه ها بیشتر از میوه های دیگر حاوی مواد مغذی هستند، بنابراین ممکن است فکر کنید چگونه می توانید بهترین انتخاب را داشته باشید. اگر از انواع رنگی آنها می خورید، نیازی به نگرانی نیست، بدن شما مقادیر زیادی مواد مغذی دریافت خواهد کرد. سبزیجات دارای برگ های تیره مانند اسفناج و کلم پیچ انتخاب هایی فوق العاده هستند. آنها غنی از ویتامین C و کلسیم هستند، که به کاهش التهاب و مبارزه با بیماری لثه کمک می کنند. علاوه بر این، کلسیم موجب استحکام مینای دندان ها و استخوان ها نیز می شود. در سالادهای تازه خود سبزیجات تازه استفاده کنید، و آنها را به سالادهای خود بیفزایید، آنها را به ساندویچ های خود اضافه کنید، یا آنها را داخل سوپ ها یا اسموتی ها ترکیب کنید.

سیب زمینی های شیرین، کلم بروکلی، پیاز، فلفل، و کدو تنبل، همچنین قارچ های شیتاکه، گزینه های خوبی هستند. این قارچ ها غذاهای فوق العاده ای هستند که حاوی لنتینان می باشند، یک ترکیب ضد باکتری که از رشد باکتری ها جلوگیری می کند و با تجمع پلاک مبارزه می کند. اغلب آنها در غذاهای آسیایی یافت می شوند و می توانند به صورت خام یا پخته مصرف شوند.

مرکبات و توت فرنگی ها نیز مقادیر خوبی ویتامین C و کلسیم دارند. تنها اطمینان حاصل کنید که در مصرف این میوه ها زیاده روی نمی کنید، گرچه قند موجود در آنها قند طبیعی است، اما هنوز هم قند است.

تغذیه و سلامت دهان و دندان ها

تغذیه و سلامت دهان و دندان ها

مصرف قند را کاهش دهید.

قند یکی از دلایل اصلی بروز مشکلات دندانی است. باکتری های موجود در دهان شما از قندها تغذیه می کنند و موجب بروز پوسیدگی های دندانی و حفره های دردناک دندان می شوند. برای حفظ سلامت دندان ها و بدن خود مهم است مصرف قند را از هر جایی که می توانید کاهش دهید. برچسب تغذیه ای روی مواد غذایی را بخوانید تا از قند مصرفی خود آگاهی بیشتری داشته باشید، و مراقب انواع مختلف قندهای افزوده مانند شربت، عسل، و ملاس باشید.

هنگام میان وعده، سعی کنید میان وعده های کامل و فاقد قند را انتخاب کنید. شیرینی های چسبناک نیز برخی از بدترین چیزها برای دندان های شما هستند. خوراکی هایی مانند میان وعده های میوه ای آدامسی، و آبنبات های جویدنی در شیارهای دندان های شما گیر می کنند و می توانند به مدت چند ساعت آنجا گیر کنند، و موجب خوردگی مینای دندان های شما شوند. اگر خوردن شیرینی ها را انتخاب کنید، سعی کنید برنامه ریزی کنید آنها را با وعده های اصلی بخورید. افزایش جریان بزاق در وعده های غذایی به رقیق شدن و شستشوی قندها کمک می کند. سبزیجات فیبروز دار جویدنی و آدامس های فاقد قند نیز به پاکسازی دهان تا زمانی که دندان های خود را مسواک بزنید کمک می کنند.

تغذیه و سلامت دهان و دندان ها

تغذیه و سلامت دهان و دندان ها

مقدار زیادی آب بنوشید.

راه دیگر برای کاهش مصرف قند و بهبود سلامت این است که به آنچه می نوشید فکر کنید. یک راه آسان برای تغییر سریع عادت های نوشیدن کاهش یا جایگزین کردن نوشیدنی های الکلی شیرین شده با قند، قهوه، آبمیوه ها، و چای است. جایگزین های طبیعی قند و آبمیوه های بدون قند افزوده انتخاب های بهتری هستند، اما آب بهترین انتخاب است، مخصوصاً اگر با فلوراید غنی شده باشد.

علاوه بر عادات درست مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، آب های فلورایده شده نیز با مقاوم تر ساختن دندان ها در برابر حملات اسیدی که موجب بروز حفره های دندانی می شوند، به حفظ سلامت دهان شما کمک می کنند. نوشیدن مقادیر زیادی آب بین مرتبه هایی که مسواک می زنید به شستشوی دهان نیز کمک می کند، که باکتری ها، اسید، ذرات غذای روی دندان ها و لثه ها را کاهش می دهد.

تغذیه و سلامت دهان و دندان ها

تغذیه و سلامت دهان و دندان ها

پروتئین و لبنیات را اضافه کنید.

پروتئین هایی که غنی از فسفر هستند به استحکام دندان ها کمک می کنند. گوشت، مرغ، ماهی، شیر و تخم مرغ همگی پروتیئن هایی خوبی برای مصرف هستند. فراورده های لبنی مانند پنیر، ماست، و پنیر کوتیج غنی از کلسیم هستند. آنها حاوی پروتئینی به نام کازئین هستند، که به خنثی کردن اسیدهایی کمک می کنند که توسط باکتری های موجود داخل دهان تولید می شوند. تنها اطمینان حاصل کنید که برچسب لبنیات را از نظر قند افزوده چک کنید و گزینه هایی را انتخاب کنید که قند کم داشته باشند یا فاقد قند باشند. مغزها، حبوبات، و دانه ها دیگر گزینه های حاوی بیشترین پروتئین ها هستند که حاوی فیبرهای سالم و مواد معدنی حیاتی نیز هستند.

همه ما می خواهیم بتوانیم زندگی را با بهترین سلامتی ممکن به کمال برسانیم. مسائل دندانپزشکی با ایجاد درد، ناراحتی و خجالت می توانند مانع آن شوند. دهان خود را به عنوان دروازه ورود به بدن خود تصور کنید و تأثیر آن را روی کل بدن دست کم نگیرید. با تغذیه عالی می تواندی سلامت دهان و سلامت عمومی خود را بهبود ببخشید. اگر یک رژیم غذایی سالم را دنبال کنید، بهداشت دهانی را به خوبی رعایت کنید، و به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید، در این صورت می توانید در بهترین مسیر زندگی خود قرار بگیرید. در صورتی که هر گونه نگرانی دندانپزشکی دارید، آن را به تأخیر نیاندازید و هر چه سریعتر برای رفع آن به دندانپزشک مراجعه کنید.

در این نوشته می خوانید:

چرا حفظ دندان ها اینقدر مهم هستند؟

دندان های شما بسته به محلی که داخل دهان واقع شده اند، از نظر شکل و اندازه متفاوت هستند. این تفاوت ها اجازه می دهند دندان ها کارهای مختلفی انجام دهند. دندان ها به ما در جویدن و هضم غذا کمک می کنند. آنها به ما کمک می کنند حرف بزنیم، و نیز اصوات مختلف را به وضوح ادا کنیم. در نهایت، دندان ها در شکل دادن به صورت ما کمک می کنند. یک لبخند سالم می تواند دارایی بزرگی باشد؛ و از آنجا که این مهم است، بهترین مراقبت ممکن از دندان ها برای شما معنا پیدا می کند.

اگر دندانها از دست بروند چه مشکلی بوجود می آید؟

پوسیدگی دندان می تواند دردناک باشد و باعث شود پر کردن دندان، قرار دادن روکش روی آن، یا اینله لازم باشد. در صورتی که پوسیدگی دندان درمان نشود، اعصاب دندان می توانند عفونی شوند و از بین بروند و منجر به بروز آبسه شوند. سپس ممکن است این نیاز به درمان ریشه یا حتی کشیده شدن دندان داشته باشد. بسیار مهم است که بهداشت خوب دهانی را در منزل رعایت کنید تا دندان ها و لثه های خود را سالم نگه دارید. بیماری لثه بسیار شایع است و اگر درمان نشده باقی بماند ممکن است منجر به تحلیل استخوان اطراف دندان ها شود. در برخی موارد، ممکن است منجر به از دست رفتن دندان ها شود یا از دست رفتن دندان ها آغاز شود. بیماری لثه قابل پیشگیری است و با پاکسازی ها و چکاپ های منظم می تواند درمان شود و تحت کنترل و از بروز مشکلات بیشتر جلوگیری نماید. در صورت از دست رفتن دندان ها، ممکن است لازم باشد فضای خالی جای آنها با بریج، پروتزهای مصنوعی، یا ایمپلنت پر شود.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چگونه می توان لثه ها و دندان ها را سالم نگه داشت؟

پاکسازی و سالم نگه داشتن دهان و حفظ آن به همین صورت راحت است. یک روند روتین ساده می تواند به پیشگیری از مشکلات دهان و دندان کمک کند:

  • مسواک زدن دندان ها باید آخرین کاری باشد که شب ها و حداقل یک مرتبه دیگر در طول روز، با خمیر دندان فلورایده باشد.
  • بعد از مسواک زدن باقی مانده آن داخل دهان را تف کنید و از شستن آن خودداری کنید، تا فلوراید مدت طولانی تری روی دندان های شما باقی بماند.
  • تمیز کردن بین دندان ها با مسواک های بین دندانی یا نخ دندان حداقل یک مرتبه در طول روز.
  • عادات خوب غذا خوردن- کمتر خوردن غذاها، خوراکی ها، و نوشیدنی های حاوی قند
  • چکاپ های منظم دندانی.

گرچه اکثر افراد به طور منظم مسواک می زنند، بسیاری از آنها بین دندان های خود را تمیز نمی کنند و برخی افراد برای چکاپ های منظم دندانی مراجعه نمی کنند. چند تغییر کوچک در کارهای روتین در دراز مدت می توانند بزرگ ترین تفاوت را ایجاد نمایند. دندانپزشک شما می تواند رسوبات تشکیل شده روی دندان های شما را بردارند و هر گونه بیماری لثه ای را درمان کنند که قبلاً گسترش پیدا کرده است. اما مراقبت های دندانی روزانه، و اصلی ترین سلاح ها مسواک، خمیر دندان، و پاک کننده های بین دندانی هستند.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

پلاک دندان چیست؟

پلاک یک لایه فیلم نازک و چسبناک از باکتری ها است که پیوسته روی دندان های شما شکل می گیرد.

پلاک ها چگونه موجب بروز پوسیدگی دندان ها می شوند؟

وقتی غذاها و خوراکی های حاوی قند و نشاسته می خورید، باکتری های موجود در پلاک اسیدهایی تولید می کنند که مینای دندان ها را مورد حمله قرار می دهند. چسبندگی پلاک ها این اسیدها را در تماس مستمر با دندان ها قرار می دهند. پس از حملات مستمر اسید، مینای دندان ها در هم می شکند و تجزیه می شود و سوراخ ها یا حفره های دندانی شکل می گیرند.

پلاک های دندانی چگونه می توانند موجب بروز بیماری لثه شوند؟

در صورتی که پلاک های دندانی با مسواک زدن برداشته نشوند، می توانند سفت شوند و به ماده ای به نام “جرم یا رسوب” تبدیل شوند- که نام های دیگر تارتار هستند. وقتی رسوب های دندان نزدیک خط لثه شکل می گیرند، پلاک های زیر آن از خود سموم مضری آزاد می کنند که باعث می شوند لثه ها تحریک و ملتهب شوند.

لثه ها شروع به کنار رفتن از روی دندان ها می کنند و فواصل عفونی می شوند. در صورتی که بیماری لثه درست درمان نشود، استخوانی که از دندان ها حمایت می کند تخریب می شود، دندان های سالم می توانند لق شوند و بیفتند. بیماری لثه شدید، می تواند منجر به از دست رفتن دندان و نیاز به قرار دادن جایگزین برای آن شود.

چگونه می توان از بروز بیماری لثه پیشگیری نمود؟

مهم است پلاک ها و ذرات غذا از اطراف دندان ها زدوده شوند زیرا این کار مانع ملتهب و متورم، و عفونی شدن لثه ها می شود. اگر پلاک ها روی دندان ها باقی بمانند می توانند سفت شوند و به تارتار تبدیل شوند، که تنها توسط دندانپزشک می تواند برداشته شود. مهم است به مراجعات منظم به دندانپزشک ادامه دهید تا دندان های شما مدام در صورت نیاز به صورت دقیق و کامل پاکسازی شوند.

چگونه می توانیم متوجه شویم بیماری لثه داریم یا خیر؟

بیماری لثه عموماً بدون درد است، گرچه می تواند به استخوان هایی که از دندان محافظت می کنند آسیب برساند. بیماری لثه (ژنژیویت) معمولاً خود را در قالب لثه های قرمز و متورم نشان خواهد داد که هنگام مسواک زدن یا تمیز کردن بین دندان ها دچار خونریزی می شوند. بسیاری افراد وقتی متوجه خونریزی لثه های خود می شوند نگران می شوند و آرام تر مسواک می زنند، یا کلاً مسواک نمی زنند.

در حقیقت، اگر در حال مبارزه با بیماری لثه هستید، مهم است که پاکسازی منظم و دقیق را ادامه دهید. اگر ظرف مدت چند روز خونریزی متوقف نشد، بهتر است به دندانپزشک مراجعه کنید و نظر او را در این زمینه جویا شوید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چه نوع مسواکی باید استفاده کنیم؟

دندانپزشک شما قادر است مسواکی به شما توصیه کند که برای شما مناسب است. با این حال، افراد بزرگسال باید مسواکی با سری کوچک یا متوسط انتخاب کنند. مسواک انتخابی شما باید فرچه های نایلونی نرم تا متوسط با سر گرد باشد. سر مسواک باید به اندازه کافی کوچک باشد تا بتواند به همه بخش های دهان دسترسی داشته باشد: مخصوصاً قسمت های عقب دهان جایی که دسترسی به آنها می تواند دشوار باشد. کودکان نیاز دارند مسواک های کوچکتری اما با همان نوع فرچه ها استفاده کنند.

شما می توانید مسواک های تخصصی تری خریداری کنید. برای مثال، افرادی که دندان های حساس دارند می توانند مسواک های خیلی نرم استفاده کنند. علاوه بر این، مسواک هایی با سر کوچکتر برای افرادی وجود دارند که بیماری پارکینسون یا ناتوانی جسمی دارند. در حال حاضر مسواک هایی در بازار موجود هستند که دسته بزرگ و سر زاویه دار دارند که استفاده از آنها را راحت تر می کند.

چرا مسواک زدن مهم است؟

مسواک زدن روزانه و پاکسازی بین دندان ها مهم است زیرا به از بین بردن پلاک های دندانی کمک می کند. در صورتی که پلاک های دندانی زدوده نشوند، به انباشته شدن خود ادامه می دهند، و ذرات غذای بیشتری پشت دندان ها باقی می ماند و موجب بروز بیماری لثه و پوسیدگی دندان ها می شود.

آیا مسواک های برقی بهتر عمل می کنند؟

مسواک های برقی دارای یک سری چرخشی یا لرزاننده هستند که با حرکات خیلی اندک مورد نیاز فرد استفاده کننده، مقدار زیادی عمل پاک کنندگی ارائه می دهد، گرچه لازم است نحوه قرار گیری مسواک درست باشد.

آزمایشات حاکی از این هستند که مسواک های برقی در زدودن پلاک های دندانی مؤثرتر هستند. مسواک هایی که دارای سری رخنده در هر دو جهت دارند مؤثرتر هستند. همه می توانند از مسواک های برقی استفاده کنند. آنها بویژه برای افرادی مفید هستند که دارای محدودیت حرکتی در بازو و دست هستند، مانند افرادی که اغلب استفاده از مسواک های معمولی به آنها اجازه نمی دهند پاکسازی کامل و دقیق دندان های خود را انجام دهند.

مسواک های برقی می توانند برای کودکان نیز بهتر باشند زیرا به دلیل نوآوری که استفاده از مسواک های برقی وجود دارد ممکن است بیشتر به مسواک زدن منظم تشویق شوند. در مورد مزایای استفاده از مسواک برقی مناسب با دندانپزشک خود صحبت کنید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چگونه باید مسواک زد؟

مسواک زدن به زدودن پلاک های دندانی و ذرات غذا از سطوح داخلی، بیرونی و جونده دندان های شما کمک می کند. در اینجا برای شما روش درست زدودن پلاک های دندانی را توضیح خواهیم داد- با دندانپزشک خود صحبت کنید ببینید کدام روش برای شما بهتر است:

  • سر مسواک را روی دندان ها قرار دهید، سپس نوک فرچه های مسواک را با زاویه 45 درجه نسبت به خط لثه قرار دهید. مسواک خود را به صورت چرخشی، چندین مرتبه روی همه سطوح دندان ها حرکت دهید.
  • سطح خارجی همه دندان های فک بالا و پایین را مسواک بزنید، فرچه ها را زاویه دار در مقابل خط لثه نگه دارید.
  • این کار را مجدداً انجام دهید، اما برای سطوح داخلی همه دندان ها.
  • برای پاکسازی سطوح داخلی دندان های جلوی دهان، مسواک را به صورت عمودی خم کنید و با بخش جلوی دندان ها ضربه های مدور بزنید.
  • سطوح جونده دندان ها را نیز مسواک بزنید.
  • برای کمک به خوشبو شدن دهان و تمیز شدن دهان با زدودن باکتری ها، زبان خود را نیز مسواک بزنید.

چند وقت یک مرتبه باید دندان ها را مسواک زد؟

حتماً آخرین کاری که در طول روز انجام می دهید مسواک زدن کامل و دقیق با خمیر دندان های فلورایده باشد، و این کار باید حداقل یک مرتبه دیگر نیز در طول روز انجام شود. اگر همیشه بعد از مسواک زدن احساس ناراحتی و خونریزی دارید باید به دندانپزشک مراجعه نمایید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چگونه می توان متوجه شد همه پلاک های دندانی زوده شده اند؟

ماده مخصوصی وجود دارد که با اعمال آن با یک گلوله پنبه روی دندان ها می توانید پلاک های دندانی خود را راحت تر ببینید، یا می توانید از قرص های مخصوص آشکار کننده پلاک های دندانی استفاده کنید. این مواد را می توانید از داروخانه ها یا دندانپزشک خود بگیرید.

رنگی که در نتیجه استفاده از این مواد ظاهر می شود بی ضرر است و تمام قسمت هایی از دهان که مسواک زدن بهتر نیاز دارند را نشان خواهند داد. بویژه به مکان هایی نگاه کنید که لثه ها با دندان ها تماس پیدا می کنند. بیشتر مسواک زدن به زدودن لکه ها و پلاک های دندانی کمک خواهد کرد.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

مسواک خود را چند وقت یک مرتبه باید تعویض کرد؟

مسواک های فرسوده نمی توانند دندان های شما را به درستی و به خوبی پاکسازی کنند و ممکن است به لثه های شما آسیب بزنند. مهم است مسواک خود را هر دو تا سه ماه یک مرتبه یا زودتر، اگر فرچه ها فرسوده شده اند، تعویض کنید. وقتی فرچه ها پراکنده شوند نمی توانند به درستی پاکسازی را انجام دهند.

آیا باید از خمیر دندان های فلورایده استفاده کرد؟

آری. فلوراید به افزایش استحکام و محافظت از دندان ها کمک می کند، که می تواند پوسیدگی دندان را در افراد بزرگسال و کودکان کاهش دهد.

همه کودکان تا سه سالگی باید از یک لایه نازک خمیر دندان با میزان فلوراید کمتر از 1000ppm (بخش در هر میلیون) استفاده کنند. بعد از سه سالگی آنها باید از خمیر دندان به اندازه یک نخود استفاده کنند که حاوی 1350ppm تا 1500ppm است.

مقدار فلوراید موجود در برخی خمیر دندان های مخصوص کودکان نصف فلوراید موجود در خمیر دندان های مخصوص افراد بزرگسال است. آنها تنها مقدار اندکی محافظت از دندان ها را فراهم می آورند. اگر کودک شما زیر 7 سال است، وقتی دندان های خود را مسواک می زند او را تحت نظر داشته باشید و او را تشویق نمایید از بلعیدن خمیر دندان خودداری نماید.

چه نوع خمیر دندان هایی باید استفاده کنیم؟

علاوه بر خمیر دندان های معمولی خانوادگی، برخی خمیر دندان های تخصصی نیز وجود دارند. از جمله خمیر دندان های کنترل تارتار برای افرادی که روی دندان های آنها تارتار تشکیل شده است، و نیز خمیر دندان های مخصوص دندان های حساس. خمیر دندان های “مراقبت کامل” که حاوی موادی هستند که هم به مبارزه با بیمار یلثه کمک می کنند، بوی خوبی به دهان می دهند، و تشکیل پلاک های دندانی را کاهش می دهند. خمیر دندان های سفید کننده برای از بین بردن لکه های دندانی خوب هستند و به احیاء رنگ طبیعی دندان های شما کمک می کنند، اما به اندازه کافی قوی نیستند تا رنگ طبیعی دندان های شما را تغییر دهند.

برخی خمیر دندان های مخصوص کودکان فلورایدی که دارند نصف فلوراید موجود در خمیر دندان های مخصوص افراد بزرگسال است. آنها تنها محافظت اندکی از دندان ها بوجود می آورند. اگر کودک زیر 7 سال باشد، باید هنگام مسواک زدن روی آنها نظارت داشت. آنها را تشویق کنید خمیر دندان نبلعند و تنها باقی مانده خمیر دندان داخل دهان خود را تف کنند، و بعد از مسواک زدن دهان خود را شستشو ندهند.

برای داشتن دهانی تمیز و سالم، لازم است از محصولات مناسب و صحیح مراقبت های دندانی استفاده کنید. از دندانپزشک خود بخواهید تا بهترین نوع خمیر دندان مناسب شرایط شما را به شما معرفی نماید.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

چه مقدار خمیر دندان باید استفاده کرد؟

لازم نیست سر مسواک را پر از خمیر دندان کنید. کودکان زیر سه سال باید یک لایه نازک خمیر دندان و کودکان بالای سه سال باید به اندازه یک نخود خمیر دندان استفاده کنند. به خاطر داشته باشید که پس از مسواک زدن تف کنید و از شستشوی دهان خودداری کنید، تا فلوراید مدت زمان طولانی تری روی دندان ها باقی بماند.

آیا خونریزی از لثه ها هنگام مسواک زدن طبیعی است؟

چند روز نخست پس از آنکه پاکسازی بین دندان های خود را آغاز می کنید ممکن است لثه های شما خونریزی کنند یا زخم شوند. وقتی پلاک های دندانی شما تجزیه شدند و سلامت دهان شما بهبود پیدا کرد این روند باید متوقف شود. در صورتی که خونریزی متوقف نشد، به دندانپزشک خود اطلاع دهید. ممکن است به این علت باشد که به درستی کار پاکسازی را انجام نمی دهید، یا اینکه دندان ها و لثه های شما نیاز به پاکسازی دقیق تر توسط دندانپزشک دارند.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

بین دندان ها را چگونه باید پاکسازی نمود؟

شما می توانید بین دندان ها را با مسواک های بین دندانی یا نخ دندان پاکسازی نمایید. پاکسازی بین دندان ها پلاک های دندانی را از بین می برد و ذرات غذایی که بین دندان ها و زیر خط لثه ها پنهان شده اند را خارج می سازد- منطقه هایی که مسواک قادر به دسترسی به آنها نیست. هنگام نخ دندان کشیدن یا استفاده از مسواک های بین دندانی، یک الگوی منظم را حفظ کنید و به خاطر داشته باشید هیچ دندانی را از دست ندهید. برای انجام بهتر این کار می توانید از آینه کمک بگیرید.

پشت آخرین دندان ها را فراموش نکنید. علاوه بر این، بسیار مهم است که اطراف لبه های روکش های دندانی، بریج ها یا ایمپلنت های دندانی را نیز تمیز کنید. حداقل یک مرتبه در طول روز باید بین دندان های خود را تمیز کنید. می توانید از دندانپزشک خود بخواهید برای شما توضیح دهید چگونه بین دندان های خود را به درستی پاکسازی کنید. مسواک های بین دندانی اندازه های مختلفی دارند. می توانید از دندانپزشک خود بخواهید مسواکی با اندازه درست را به شما معرفی کند.

آیا دستگاه های دهانشویه دهان مفید هستند؟

دستگاه هایی شستشوی دهان از فشار آب برای زدودن پلاک های دندانی و ذرات غذا از اطراف دندان ها استفاده می کنند. اگر از ابزارهای ارتودنسی استفاده می کنید، این دستگاه می تواند به شما کمک زیادی کند تا بخش هایی که تمیز کردن آنها برای شما دشوار است را به خوبی پاکسازی کنید، یا اگر استفاده از مسواک های بین دندانی یا نخ دندان برای شما دشوار است، این دستگاه می تواند کمکی برای شما باشد.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

آیا باید از دهانشویه استفاده کرد؟

یک دهانشویه فلورایده می تواند در پیشگیری از پوسیدگی دندان ها به شما کمک کند. ممکن است دندانپزشک شما استفاده از دهانشویه های آنتی باکتریال را برای کمک به کنترل پلاک های دندانی و کاهش بیماری لثه را پیشنهاد دهد.اگر متوجه شدید که مدت زمان طولانی است که برای رفع بوی بد دهان خود در حال استفاده از دهانشویه ها هستید، بهتر است به دندانپزشک مراجعه کنید زیرا بوی بد دهان می تواند یکی از علائم و نشانه های عدم سلامت دندان ها و لثه ها یا عدم رعایت بهداشت صحیح دهان و دندان ها باشد.

مراقبت از دندان ها و لثه

مراقبت از دندان ها و لثه

آیا رژیم غذایی می تواند کمک کننده باشد؟

بسیاری افراد تصور می کنند که سطوح بالای قند در رژیم غذایی است که موجب بروز پوسیدگی های دندان می شود، اما این صحت ندارد. تعداد دفعات وجود قند در رژیم غذایی شماست که مهم است، نه مقدار آن، که مشکل آفرین است. در طول این زمان، دندان های شما تحت حملات اسیدی هستند. بنابراین مهم است با محدود کردن خوراکی ها و نوشیدنی های حاوی قند به میان وعده ها، تعداد حملات اسیدی به دندان ها را محدود کنید. جویدن آدامس های فاقد قند و خوردن آب بعد از وعده های غذایی  میان وعده ها نیز می تواند اسیدها را به سرعت بی اثر کند.

نوشیدنی های گاز دار حاوی قند، آبمیوه ها، و نوشیدنی های ورزشی، و شراب می توانند اسیدی باشند- که می تواند موجب بروز خوردگی دندان ها نیز شود. این زمانی اتفاق می افتد که اسید موجود در غذاها و نوشیدنی ها به تدریج موجب ساییدگی پوشش مینای سخت دندان ها می شود. این می تواند موجب حساسیت دندان ها شود.