همه پلاک دندان دارند. این لایه چسبناک زمانی روی دندان ها ایجاد می شود که باکتری های موجود در دهان با غذاهای شیرین یا نشاسته ای مخلوط شوند. مسواک زدن و نخ دندان کشیدن باعث از بین رفتن پلاک دندان می شوند. اگر پلاک را از بین نبرید، سفت می شود و به تارتار تبدیل می شود. پلاک می تواند منجر به ایجاد حفره، التهاب لثه (بیماری لثه) و از دست دادن دندان شود. معاینات منظم دندانپزشکی پلاک را از بین می برند و از دندان ها محافظت می کنند.

پلاک دندان چیست؟

پلاک یک لایه چسبناک از باکتری ها است که به طور مداوم روی دندان ها تشکیل می شود. باکتری های موجود در پلاک پس از خوردن یا نوشیدن، اسید تولید می کنند. این اسیدها می توانند مینای دندان را از بین ببرند و باعث ایجاد حفره و التهاب لثه (بیماری لثه) شوند.

پلاک همچنین می تواند در زیر لثه روی ریشه دندان ایجاد شود و باعث تجزیه شدن استخوان های نگهدارنده دندان شود. پلاک درمان نشده می تواند سخت شود و به تارتار تبدیل شود. رعایت بهداشت دهان و دندان، از جمله مسواک زدن روزانه و نخ دندان کشیدن، پلاک را از بین می برند.

پلاک چقدر شایع است؟

هرکسی تا حدی پلاک دندانی دارد. اگر وقتی زبان خود را روی دندان می کشید و احساس زبری می کنید، این پلاک است.

روی دندان های چه افرادی ممکن است بیشتر پلاک تشکیل شود؟

گرچه همه پلاک دندان دارند، در صورتی که در شرایط زیر قرار بگیرید ممکن است نسبت به معمول پلاک بیشتری ایجاد شود:

  • مقدار زیادی غذاها یا نوشیدنی های شیرین یا نشاسته ای مصرف کنید.
  • خشکی دهان به دلیل داروهایی مانند داروهای ضد افسردگی یا شرایطی مانند سندرم شوگرن.
  • سابقه تابش پرتو به سر یا گردن داشته باشید.
  • کشیدن سیگار.

چه چیزی باعث ایجاد پلاک می شود؟

هنگامی که باکتری های موجود در دهان با غذاهای شیرین یا نشاسته ای مانند شیر، آبمیوه، نوشابه، نان، ماکارونی و میوه مخلوط می شوند، پلاک ایجاد می شود. این باکتری ها اسیدهایی آزاد می کنند که کربوهیدرات های موجود در غذا و نوشیدنی ها را تجزیه می کنند. اگر بلافاصله بعد از خوردن یا آشامیدن، دندان های خود را مسواک نزنید، ترکیبی از باکتری ها، اسیدها و کربوهیدرات ها می تواند به یک لایه چسبناک و بی رنگ به نام پلاک تبدیل شود.

پلاک یا جرم دندان

پلاک یا جرم دندان

پلاک دندان چه علائمی دارد؟

احساس زبری روی دندان ها علامت اصلی وجود پلاک است. سایر نشانگرها عبارتند از:

  • بوی بد مزمن دهان (هالیتوزیس).
  • لثه های قرمز، متورم و حساس که بعد از مسواک زدن خونریزی می کنند (بیماری لثه).

پلاک دندان چه عوارضی دارد؟

اگر به صورت روزانه مسواک نزنید و نخ دندان نکشید، پلاک ها می توانند به جرم تبدیل شوند. فقط یک متخصص دندانپزشکی می تواند تارتار را از بین ببرد. پلاک و تارتار می تواند منجر به بروز موارد زیر شود:

  • حفره های دندانی.
  • ژنژیویت و بیماری پریودنتال (لثه).
  • عفونت شدید لثه (پریودنتیت).
  • پوسیدگی و از دست دادن دندان.
  • عفونت دندان (دندان آبسه).

پلاک دندان چگونه تشخیص داده می شود؟

دندانپزشک شما در طول معاینات منظم دندانپزشکی از ابزارهایی برای یافتن و حذف پلاک استفاده می کند. پلاک می تواند باعث ایجاد حفره شود. همچنین ممکن است برای بررسی پوسیدگی دندان از تصاویر رادیوگرافی دندانپزشکی با اشعه ایکس استفاده کنید.

پلاک چگونه مدیریت یا درمان می شود؟

بهداشت خوب دهان، از جمله مسواک زدن منظم و نخ دندان کشیدن، پلاک را از بین می برد و از انباشته شدن جرم جلوگیری می کند. در طول معاینات دندانپزشکی، دندانپزشک شما پلاک و تارتار را از روی دندان های شما می زداید. دندانپزشک شما همچنین ممکن است موارد زیر را توصیه کند:

  • سیلانت های دندانی برای جلوگیری از تشکیل پلاک روی سطوح جونده بالای دندان ها.
  • داروهای خشکی دهان برای افزایش تولید بزاق.
  • فلوراید تراپی برای کند کردن رشد باکتری های عامل پلاک و جلوگیری از پوسیدگی دندان.
  • خمیر دندان یا دهانشویه آنتی باکتریال (کلرهگزیدین) تجویزی.
پلاک یا جرم دندان

پلاک یا جرم دندان

چگونه می توان از ایجاد پلاک جلوگیری کرد؟

مراقبت خوب از دندان ها و لثه ها کلید کاهش پلاک است. شما باید کارهای زیر را انجام دهید:

  • نخ دندان کشیدن روزانه: یک بار در روز از نخ دندان یا واتر فلاسر برای از بین بردن مواد غذایی و پلاک گیر کرده بین دندان ها، استفاده کنید. مطالعات نشان می دهند که نخ دندان کشیدن قبل از مسواک زدن، پلاک بیشتری را از بین می برد.
  • دو مرتبه مسواک زدن در طول روز: دندان ها را به مدت دو دقیقه با یک مسواک نرم (دستی یا برقی) و خمیر دندان حاوی فلوراید مسواک بزنید. حداقل دو مرتبه در روز و ترجیحاً بعد از هر وعده غذایی مسواک بزنید.
  • جویدن آدامس بدون قند: اگر نمی توانید بلافاصله بعد از خوردن یا آشامیدن مسواک بزنید، آدامس بدون قند بجوید. نوعی را انتخاب کنید که دارای تأییدیه انجمن دندانپزشکی باشد.
  • انتخاب غذاهای سالم: مصرف غذاها و نوشیدنی های شیرین و نشاسته ای را کاهش دهید. در عوض، غذاها و تنقلات مغذی مانند ماست ساده، پنیر، سبزیجات خام یا میوه را انتخاب کنید.
  • مراجعه به دندانپزشک خود: حداقل دو مرتبه در سال معاینات دندانپزشکی را انجام دهید.
  • استفاده از دهانشویه: با یک دهانشویه ضد عفونی کننده بدون نسخه یا تجویزی دهان خود را شستشو دهید.

افرادی که پلاک دندان دارند چه انتظاری می توانند داشته باشند؟

همه افراد باکتری های دهانی دارند که باعث ایجاد پلاک می شوند. با رعایت بهداشت دهان و دندان می توانید پلاک را از بین ببرید و از بروز مشکلات جدی دندان جلوگیری کنید.

از آنجا که پلاک می تواند باعث ایجاد حفره، جرم و بیماری لثه شود، معاینات منظم دندانپزشکی ضروری هستند. اگر پلاک و پوسیدگی دندان تشخیص داده نشود و درمان نشود، ممکن است دچار عفونت دردناک لثه یا از دست دادن دندان شوید.

چه زمانی باید با دندانپزشک تماس گرفت؟

در صورت تجربه کردن هر یک از این موارد باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید:

  • بوی بد مزمن دهان
  • تورم صورت
  • لق شدن دندان
  • درد یا مشکل در جویدن
  • قرمزی اطراف یا داخل دهان
  • تورم و خونریزی لثه ها، یا سایر علائم بیماری لثه
  • دندان درد یا درد دهان
  • حساسیت دندان به غذاها یا نوشیدنی های سرد یا گرم

چه سؤالاتی باید از دندانپزشک خود بپرسید؟

ممکن است بخواهید از دندانپزشک خود بپرسید:

  • بهترین راه برای پیشگیری و از بین بردن پلاک چیست؟
  • چگونه می توان خطر پوسیدگی و بیماری لثه را کاهش داد؟
  • برای کاهش پلاک باید چه تغییراتی در رژیم غذایی ایجاد کرد؟
  • در مسواک، خمیر دندان و دهانشویه به دنبال چه چیزی باید بود؟
  • هر چند وقت یکبار باید تمیز کردن دندان ها را انجام دهم؟
  • آیا باید مراقب علائم عوارض باشم؟

سخن پایانی

پلاک دندان یک مشکل شایع است که راه حل آن آسان است: روزانه مسواک بزنید و نخ دندان بکشید، و به دندانپزشک خود مراجعه کنید. همچنین می توانید از دهانشویه های ضد عفونی کننده برای از بین بردن باکتری های ایجاد کننده پلاک استفاده کنید. اگر اجازه دهید لایه ای از پلاک به مدت طولانی روی دندان های شما باقی بماند، می تواند سفت شود و به تارتار تبدیل شود. در نهایت، ممکن است به بیماری لثه مبتلا شوید و حتی ممکن است دندان های خود را از دست بدهید. شما باید حداقل دو مرتبه در سال دندان های خود را تمیز کنید. از دندانپزشک خود در مورد اقداماتی که می توانید برای کاهش پلاک و محافظت از سلامت دهان خود انجام دهید بپرسید.

سفید کردن دندان ها درمان بسیار محبوب و شناخته شده ای است و این شهرت و محبوبیت یک دلیل خوب دارد- لبخند شما اغلب نخستین چیزی است که در برخورد با افراد آنها به آن توجه می کنند. داشتن دندان های سفید مرواریدی و لبخندی فوق العاده می تواند واقعاً اعتماد به نفس شما را افزایش دهد و به شما کمک کند تأثیر اولیه فوق العاده ای داشته باشید.

چرا لازم است دندان های خود را سفید کنیم؟

حفظ دندان های سفید همیشه آسان نیست. غذاها، نوشیدنی ها، افزایش سن، داروها، انتخاب های سبک زندگی و حتی ژنتیک می توانند مانع همیشه سفیدی و روشن به نظر رسیدن دندان های شما شوند. برای درک اینکه چرا ممکن است به سفید کردن دندان ها نیاز داشته باشید، در وهله اول، درک اینکه چگونه دندان ها کدر و زرد رنگ می شوند مفید است.

مینای دندان یک لایه محافظ متشکل از کلسیم است، ماده معدنی که به نظر می رسد به رنگ سفید باشد. به مرور زمان، مینای دندان ها ممکن است دچار فرسایش شود و لایه زرد رنگ عاج زیر آن آشکار شود. برخی خوراکی ها و نوشیدنی ها، مانند مرکبات و نوشابه ها نیز می توانند باعث فرسایش مینای دندان ها شوند.

سایر خوراکی ها و نوشیدنی ها مانند سس های بر پایه گوجه فرنگی، قهوه و چای می توانند دندان های شما را لکه دار کنند. مینای دندان بسیار متخلخل است، به این معنا که دارای حفره های ریزی است که امکان نفوذ مواد لکه کننده به داخل مینای دندان را فراهم می کنند. حذف این مواد از منافذ ممکن است دشوار باشد؛ و اگر در جای خود باقی بمانند، می توانند منجر به ایجاد لکه های سرسخت روی دندان های شما شوند.

سفیدی دندان های شما ممکن است ژنتیکی باشد، که از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود. مینای ضخیم تر و سفیدتر می تواند در خانواده ها منتقل شود؛ دندان های زرد نیز می توانند در خانواده ها منتقل شوند. در حالی که نمی توانید سابقه خانوادگی زردی دندان های خود را تغییر دهید، می توانید سفیدی کلی دندان های خود را تغییر دهید.

استفاده از تنباکو می تواند باعث ایجاد لکه های سرسخت روی دندان های شما شود. تنباکو حاوی دو ماده است که می توانند باعث ایجاد لک روی دندان های شما شوند: تار و نیکوتین. تار ماده ای است که به صورت طبیعی تیره رنگ و صمغی است که به دندان می چسبد. نیکوتین بی رنگ است، اما هنگامی که با هوا ترکیب می شود، به ماده ای زرد رنگ و ماده ای تبدیل می شود که باعث ایجاد لکه سطحی می شود. پاک کردن لکه های نیکوتین بدون سفید کردن تخصصی دندان ها می تواند دشوار باشد.

برخی از داروهای خاص می توانند باعث بروز عوارض جانبی، از جمله تیره شدن دندان ها شوند. این داروها می توانند شامل آنتی هیستامین ها، داروهای ضد روان پریشی و داروهای فشار خون بالا باشند. مصرف داروهای تجویزی برای سلامت عمومی شما ضروری است، بنابراین هرگز نباید مصرف داروهای تجویز شده را صرفاً به دلیل تغییر رنگ دندان های خود قطع کنید. سفید کردن تخصصی دندان ها می تواند به شما کمک کند تا در حین مصرف داروهای مورد نیاز برای سلامتی، لبخندی سفیدتر و درخشان تر داشته باشید.

دندان های شما به هر دلیلی هم که زندگی لکه دار شده باشند (مانند بالا رفتن سن، ژنتیک، داروها، غذا یا انتخاب سبک)، سفید کردن دندان ها می تواند دندان های شما را سفیدترین و درخشان ترین کند.

نحوه عملکرد سفید کردن دندان ها

در حالی که محصولات بی شماری برای سفید کردن دندان ها موجود هستند، همگی از مواد اولیه یکسانی استفاده می کنند: پراکسیدها، مانند هیدروژن پراکسید و کاربامید پراکسید.

پراکسیدها حاوی مولکول های اکسیژن بسیار فرار هستند که وقتی با سطح دندان های شما تماس پیدا می کنند، با شکستن پیوندهای شیمیایی که لکه ها را روی مینای دندان نگه می دارند، واکنش نشان می دهند. این عمل لکه های سخت را “سفید می کند” تا ظاهر دندان های شما را سفید کند.

مزایای آفیس بلیچینگ

مزایای آفیس بلیچینگ

مزایای سفید کردن تخصصی دندان ها

سفید کردن دندان ها راهی سریع، آسان و بدون درد برای به دست آوردن لبخندی است که می خواهید. در حالی که ده ها محصول سفیدکننده دندان در قفسه های داروخانه محلی شما قرار گرفته اند، هیچ کدام نمی توانند از نتایجی که می توانید از سفید کننده های دارای درجه تخصصی دریافت می کنید فراتر بروند.

یک لبخند روشن تر

متخصصان دندانپزشکی می توانند از مواد سفید کننده قوی تری استفاده کنند که بهتر از محصولات بدون نسخه لکه ها را فوراً از بین می برند. آنها همچنین می توانند قدرت عوامل سفید کننده خود را تنظیم کنند تا بدون آسیب رساندن به مینای دندان، سفیدی بهینه را ارائه دهند.

نتایج سریع

درمان های داروخانه ای معمولاً چندین روز یا چند هفته طول می کشند تا دندان های شما را به میزان قابل توجهی سفید کنند. گاهی اوقات اثرات سفید کنندگی ممکن است آنقدر طول بکشند که به سختی متوجه آنها شوید. شما در مطب دندانپزشک خود در حدود یک ساعت می توانید دندان های خود را به صورت قابل توجهی درآورید.

سلامت بهتر دهان و دندان ها

قبل از شروع فرایند سفید کردن دندان ها، متخصص دندانپزشک شما ابتدا دهان شما را معاینه خواهد کرد تا مطمئن شود که درمان باعث بدتر شدن یک مشکل دندانی مانند پر شدگی ناموفق یا از بین رفتن پوشش محافظ روی ریشه دندان نخواهد شد. کیت های بدون نسخه سفید کننده دندان این مزیت را ندارند.

تکنولوژی پیشرفته سفید کردن دندان

تکنولوژی سفید کردن دندان به سرعت در حال پیشرفت است. در روش های اولیه سفید کردن دندان از نورهای داغ و ناراحت کننده برای فعال کردن مواد سفید کننده استفاده می شد. امروزه برای سفید کردن دندان ها از ژل پراکسید هیدروژن قدرتمند 40% استفاده می شود که از نظر شیمیایی فعال می شود، بنابراین به نور نیاز ندارد.

مزایای آفیس بلیچینگ

مزایای آفیس بلیچینگ

ارائه بهترین نتایج در منزل

اکنون می توانید سفید کردن تخصصی دندان ها را در منزل انجام دهید! در واقع، دندانپزشکان می توانند به شما در انجام این کار در خانه به شما کمک کنند.

ارائه نتایج یکنواخت

محصولات سفید کننده برخی از انواع ترمیم های دندانپزشکی مانند روکش دندان و ایمپلنت ها را سفید نخواهند کرد. به این معنی که دندان های طبیعی شما سفیدتر خواهند شد اما روکش دندان شما سفیدتر نخواهد شد، بنابراین ترمیم دندان شما تیره تر از دندان های طبیعی شما به نظر خواهد رسید.

شخصی سازی

دندانپزشک شما می تواند دندان های شما را چندین درجه روشن تر کند تا سطح سفیدی دقیق مورد نظر شما را به شما بدهد. محصولات بدون نسخه یک رویکرد یکسان برای سفید کردن دندان ها دارند.

نتایج طولانی مدت

محصولات سفید کننده ای که متخصصان دندانپزشکی استفاده می کنند حاوی مواد سفید کننده قوی تری هستند که نتایج طولانی مدت ایجاد می کنند.

مزایای آفیس بلیچینگ

مزایای آفیس بلیچینگ

درمان ایمن تر

کیت های بلیچینگ دندانی که از فروشگاه خریداری می کنید ممکن است لثه های شما را تحریک کرده و حساسیت دندان را افزایش دهند. هنگامی که تحت فرایند سفید کردن تخصصی دندان ها قرار می گیرید، متخصصان دندانپزشکی روند سفید کردن دندان ها را به دقت کنترل می کنند تا از دهان شما در برابر آسیب محافظت کنند. آنها همچنین می توانند درمان شما را به گونه ای تنظیم کنند که بهترین نتایج را بدون آسیب رساندن به دندان های شما به دست آورند.

نکات شخصی برای حفظ سفیدی دندان های خود

تیم دندانپزشکان ما می توانند نکات و راهکارهای شخصی را برای حفظ دندان های خود به سفیدترین و درخشان ترین حالت ممکن به شما ارائه دهند. نکات ممکن است شامل شستشوی دهان بعد از خوردن یا نوشیدن، اجتناب از استعمال دخانیات یا استفاده از دخانیات دیگر، نوشیدن مقدار زیاد آب در طول روز، پرهیز از خوراکی ها و نوشیدنی هایی که به ایجاد لکه معروف هستند، و استفاده از نی هنگام نوشیدن نوشیدنی های اسیدی باشند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد مزایای سفید کردن تخصصی دندان ها، با دندانپزشک خود مشورت کنید.

در این نوشته می خوانید:

گاهی اوقات باکتری وارد پالپ دندان شده و باعث عفونی شدن آن می شود. هنگامی که این اتفاق رخ می دهد، درمان ریشه برای نجات دندان ضروری است. طی این فرایند، پالپ عفونی تخلیه می شود و برای جلوگیری از عفونت مجدد، دندان سیل (مهر و موم) می شود.

درمان ریشه چیست؟

درمان ریشه یک فرایند دندانپزشکی است که درد ناشی از دندان عفونی یا آبسه کرده را تسکین می دهد. در طول فرآیند درمان ریشه، پالپ ملتهب تخلیه می شود. سپس سطوح داخل دندان تمیز و ضد عفونی می شوند و برای سیل شدن فضا، مواد پر کننده قرار می گیرند.

چه زمانی درمان ریشه نیاز است؟

درمان ریشه زمانی ضروری است که باکتری های دهان، پالپ داخل دندان را مورد حمله قرار می دهند. این معمولاً زمانی رخ می دهد که یک حفره برای مدت زمان طولانی درمان نشده رها شود. همچنین این اتفاق ممکن است در صورتی رخ دهد که دندان شما در اثر تروما ترک خورده یا آسیب ببیند.

چه علائمی وجود دارند که نشان می دهند ممکن است به درمان ریشه نیاز داشته باشید؟

در برخی موارد، ممکن است ندانید که دندان عفونی دارید. با این حال، بسیاری از افراد متوجه علائم خاصی می شوند. علائمی که نشان می دهند دندان شما به درمان ریشه نیاز دارد عبارتند از:

  • دندان دردی که از بین نمی رود: بسیاری از مشکلات دندانی می توانند باعث درد دندان شوند. اگر در عمق دندان خود درد دارید، ممکن است به درمان ریشه نیاز داشته باشید. ناراحتی ممکن است به فک، صورت یا سایر دندان های شما نیز سرایت کند.
  • حساسیت به گرما و سرما: اگر هنگام نوشیدن قهوه داغ یا خوردن بستنی دندان شما درد می گیرد، می تواند به این معنا باشد که به درمان ریشه نیاز دارید. این حقیقت بویژه زمانی صدق می کند که درد بیشتر از چند ثانیه باقی بماند.
  • لثه های متورم: وقتی دندان عفونی می شود، چرک می تواند در آن ناحیه انباشته شود. این می تواند به پف کردن، تورم یا تحریک پذیری لثه ها منجر شود.
  • جوش روی لثه ها: ممکن است یک جوش یا تاول روی لثه ها ایجاد شود. چرک دندان عفونی ممکن است از راه جوش خارج شود، و باعث ایجاد طعم یا بوی نامطبوع شود.
  • فک متورم: گاهی اوقات از آن محل چرک خارج نمی شود. در نتیجه، فک شما ممکن است به وضوح متورم شود.
  • تغییر رنگ دندان: هنگامی که پالپ دندان عفونی می شود، می تواند باعث شود دندان شما تیره تر به نظر برسد. این به دلیل خونرسانی ضعیف به دندان رخ می دهد.
  • درد هنگام اعمال فشار: اگر هنگام غذا خوردن یا لمس دندان خود درد دارید، ممکن است به این معنا باشد که اعصاب اطراف پالپ آسیب دیده اند.
  • دندان ترک خورده یا لب پر شده: اگر در اثر تصادف، هنگام ورزش کردن، یا حتی با گاز زدن به یک چیز سفت دندان ترک خورده ای دارید، باکتری ها می توانند تا انتهای پالپ دندان برسند.
  • لق شدن دندان: دندان عفونی ممکن است احساس لق شدن بیشتری داشته باشد. علت این است که چرک های ناشی از پالپ عفونی می توانند باعث نرم شدن استخوانی شوند که از دندان حمایت می کند.

درمان ریشه چقدر متداول است؟

بر اساس گزارش انجمن اندودنتیست های آمریکا، روزانه بیش از 41000 درمان ریشه در ایالات متحده انجام می شود. به این بدان معنا که سالانه بیش از 15 میلیون درمان ریشه تکمیل می شود.

جزئیات این فرایند

چگونه باید برای درمان ریشه آماده شد؟

قبل از شروع درمان ریشه خود، دندانپزشک شما می تواند به هر پرسشی که در مورد این فرایند دارید پاسخ دهد. در اینجا چند کار وجود دارند که می توانید برای آماده شدن برای درمان ریشه خود انجام دهید:

  • همه داروهای خود را طبق دستور مصرف کنید: چند روز قبل از ویزیت ممکن است به شما آنتی بیوتیک یا داروهای ضد التهاب داده شود، بخصوص اگر عفونت زیادی وجود داشته باشد.
  • سیگار نکشید: محصولات تنباکو در توانایی بدن شما برای بهبود اختلال ایجاد می کنند. چند روز قبل از قرار ملاقات برای درمان ریشه، از سیگار کشیدن خودداری کنید- و اگر می توانید، به طور کامل آن را ترک کنید.
  • یک وعده غذایی سالم بخورید: از آنجا که بی حسی موضعی در طول درمان ریشه باعث خواهد شد دهان شما به مدت چند ساعت بی حس باقی بماند، ایده خوبی است که قبل از قرار ملاقات غذا بخورید.
عصب کشی درمان ریشه

عصب کشی درمان ریشه

درمان ریشه چه مدت طول می کشد؟

بسته به میزان عفونت در دندان شما، درمان ریشه ممکن است به یک یا دو جلسه نیاز داشته باشد. به طور متوسط، یک درمان ریشه حدود 30 تا 60 دقیقه طول می کشد تا کامل شود. اگر درمان روی یک دندان بزرگ تر با چندین ریشه انجام می شود، ممکن است تا یک ساعت و نیم طول بکشد.

در طول فرآیند درمان ریشه چه اتفاقی می افتد؟

قبل از شروع درمان ریشه، پزشک شما از دندان آسیب دیده عکس رادیوگرافی دندانپزشکی با اشعه ایکس می گیرد. این کار به تعیین میزان آسیب کمک می کند و تضمین می کند که درمان ریشه گزینه درمانی مناسبی است. در اینجا مراحلی وجود دارند که در طول فرایند درمان ریشه شما تکمیل می شوند:

  • بی حسی. ابتدا بی حس کننده موضعی برای بی حس کردن دندان عفونی و لثه های اطراف تزریق می شود. در دندانپزشکی داروهایی نیز برای کمک به آرام کردن شما وجود دارند، مانند اکسید نیتروژن، آرام بخش های خوراکی یا آرام بخش داخل وریدی (IV). اگر با اضطراب دندانپزشکی دست و پنجه نرم می کنید، ممکن است دندانپزشک شما آرام بخش ها برای شما را توصیه کند.
  • قرار دادن رابر دم. قبل از شروع درمان ریشه، یک رابر دم کوچک روی ناحیه قرار می گیرد. این باعث ایزوله شدن دندان و خشک نگه داشتن آن در طول انجام درمان ریشه می شود.
  • حفره دسترسی. پس از آن، برای دسترسی به پالپ، یک ورودی کوچک در تاج دندان ایجاد می شود.
  • تخلیه پالپ. ابزارهای کوچک دندانپزشکی برای تخلیه اعصاب، عروق خونی و بافت های داخل دندان استفاده می شوند.
  • شکل دادن به کانال ها. پس از تخلیه پالپ، محفظه پالپ و کانال های ریشه تمیز و ضد عفونی شده و شکل داده می شوند.
  • پر کردن کانال ها. سپس کانال های خالی با مواد انعطاف پذیر و لاستیکی دندانی به نام گوتا پرکا پر می شوند.
  • سیل کردن دندان. در مرحله بعد، یک پر کننده موقت دندان قرار می گیرد تا دندان را سیل (مهر و موم) کند و از ورود مجدد باکتری ها جلوگیری کند.
  • قرار دادن ترمیم نهایی. در اکثر موارد، برای محافظت از دندان درمان شده و احیاء بایت، به روکش دندان نیاز خواهید داشت. روکش ها به صورت سفارشی ساخته می شوند، و ساخت آنها معمولاً دو تا سه هفته طول می کشد. وقتی روکش شما آماده شد، پر کننده موقت برداشته شده و روکش دائمی روی دندان قرار می گیرد. در برخی موارد، ممکن است بتوانید در همان قرار ملاقات، یک روکش دریافت کنید.
عصب کشی درمان ریشه

عصب کشی درمان ریشه

آیا درمان ریشه دندان درد دارد؟

بسیاری از افراد می ترسند که بعد از درمان ریشه دندان آنها دچار درد شود. با این حال، از آنجا که منبع عفونت در حین انجام فرایند درمان ریشه تخلیه می شود، اکثر افراد بعد از درمان، فوراً تسکین پیدا می کنند. اگر بعد از درمان ریشه دچار درد ضربان دار شدید، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.

بعد از درمان کانال چه انتظاری باید داشت؟

در حالی که پس از درمان ریشه نباید درد قابل توجهی داشته باشید، ممکن است در چند روز نخست متوجه حساسیت شوید. این علائم طبیعی هستند و با داروهای مسکن یا بدون نسخه می توان آن را با موفقیت مدیریت کرد. در بیشتر موارد، عوارض جانبی در عرض یک تا دو هفته کاهش می یابند.

چه کسی باید فرایند درمان ریشه را انجام دهد؟

درمان ریشه توسط دندانپزشک عمومی یا اندودنتیست (متخصص درمان ریشه) تکمیل می شود. دندانپزشکان عمومی اغلب می توانند دندان های نزدیک جلوی دهان را درمان کنند زیرا ریشه های کمتری دارند. اگر دندانی که چندین ریشه دارد به درمان ریشه نیاز دارد- یا اگر مورد شما پیچیده است- ممکن است به یک متخصص درمان ریشه ارجاع داده شوید.

خطرات / مزایا

انجام فرایند درمان ریشه چه مزایایی دارد؟

انتخاب درمان ریشه مزایای متعددی دارد. این درمان می تواند:

  • از سرایت عفونت به دندان های دیگر جلوگیری کند.
  • علائم همراه با دندان عفونی را کاهش دهد.
  • خطر آسیب به استخوان فک را کاهش دهد.
  • نیاز به کشیدن دندان را به صفر برساند.

آیا درمان های ریشه بی خطر هستند؟

درمان های ریشه ایمن و مؤثر در نظر گرفته می شوند. این فرایند دارای نرخ موفقیت چشمگیر تا 98% است.

علائم شایع شکست درمان ریشه کدامند؟

در برخی موارد ممکن است درمان ریشه عوارضی داشته باشد. این امر بویژه در صورتی صادق است که دندان شما برای این نوع درمان بیش از حد آسیب دیده باشد. علائم شکست درمان ریشه عبارتند از:

  • درد
  • لثه های متورم
  • ترشح چرک
  • تغییر رنگ دندان
  • جوش یا تاول روی لثه
  • مشکلات سینوسی
عصب کشی درمان ریشه

عصب کشی درمان ریشه

اگر درمان ریشه من با شکست مواجه شود چطور؟

اگر درمان ریشه شما با شکست مواجه شود، دندانپزشک گزینه های شما را با شما در میان خواهد گذاشت. در برخی موارد، درمان مجدد ریشه امکان پذیر است. یا ممکن است زمان بحث در مورد روش های جایگزین فرا رسیده باشد.

جایگزین های درمان ریشه کدامند؟

تنها جایگزین درمان ریشه، کشیدن دندان است. گرچه بهترین کار این است که هر زمان امکان پذیر باشد دندان های طبیعی حفظ شوند، ممکن است کشیدن دندان برای حفظ سلامت دهان و دندان های شما ضروری باشد.

اگر گزینه مناسبی برای درمان ریشه نیستید، می توان دندان را کشیده و با ایمپلنت دندان، بریج دندان یا پروتز پارسیل آن را جایگزین کرد. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد درمان ریشه در مقایسه با کشیدن آن، با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

بهبود و دور نمای درمان

ریکاوری درمان ریشه چقدر طول می کشد؟

به طور معمول، زمان بهبودی درمان ریشه کمتر از یک هفته طول می کشد. ناراحتی خفیف ممکن است به مدت چند روز وجود داشته باشد، اما می توان آن را با دارو کنترل کرد. اگر درد یا ناراحتی شدیدی دارید که بیش از یک هفته طول می کشد، با پزشک خود تماس بگیرید.

آیا بعد از درمان ریشه می توان غذا خورد؟

آری. با این حال، بهتر است صبر کنید تا بی حسی از بین برود. اثرات بی حسی معمولاً چند ساعت طول می کشند.

در چند روز نخست غذاهای نرم تری مانند پاستا، پوره سیب زمینی و ماست بخورید. با افزایش سطح راحتی خود، غذاهای جامد را به تدریج اضافه کنید.

همچنین باید از گاز زدن یا جویدن با دندان درمان شده خودداری کنید. سعی کنید با طرف دیگر دهان خود عمل جویدن را انجام دهید، تا زمانی که ترمیم دائمی دندان شما در جای خود قرار بگیرد.

آیا بعد از درمان ریشه می توان رانندگی کرد؟

بستگی دارد. اگر در حین فرایند بی حسی موضعی یا اکسید نیتروژن داشته اید، می توانید خودتان به مطب بروید و برگردید. افرادی که آرام بخش خوراکی یا آرام بخش داخل وریدی را انتخاب می کنند، به یک دوست یا یکی از اعضای خانواده برای رساندن آنها نیاز دارند.

آیا بعد از درمان ریشه می توان سیگار کشید؟

توصیه نمی شود. استعمال دخانیات در روند بهبود اختلال ایجاد می کند و احتمال نیاز به کارهای دندانپزشکی بیشتر در آینده را افزایش خواهد داد.

چه زمانی می توانم کار، مدرسه یا فعالیت های دیگر را از سر گرفت؟

اغلب اوقات، افرادی که درمان ریشه انجام داده اند، می توانند روز بعد به محل کار یا مدرسه برگردند. با این حال، اگر در طول فرایند دندانپزشکی خود آرام بخش داشته اند، ممکن است به یک یا دو روز اضافی برای بهبودی کامل نیاز داشته باشند.

 

چند نکته برای مراقبت بعد از درمان ریشه:

پس از درمان ریشه، تمیز نگه داشتن ناحیه اطراف دندان درمان شده بسیار مهم است. مثل همیشه مسواک بزنید و نخ دندان بکشید و از دهانشویه آنتی باکتریال برای دور نگه داشتن میکروب ها استفاده کنید. اگر هنوز یک پر شدگی موقت داخل دندان خود دارید و هنوز روکش دائمی خود را دریافت نکرده اید، از جویدن روی آن پرهیز کنید.

یکی از دلایلی که زنان بیشتر در معرض خطر بیماری لثه قرار دارند و بیشتر مستعد مشکلات سلامت دهان و دندان می باشند، تغییرات هورمونی منحصر به فردی است که آنها را بیشتر تحت تأثیر قرار می دهد. هورمون ها نه تنها خونرسانی به بافت لثه را تحت تأثیر قرار می دهند، بلکه روی پاسخ بدن به سموم ناشی از تجمع پلاک نیز تأثیر می گذارند. در نتیجه این تغییرات، زنان را در مراحل خاصی از زندگی خود، بیشتر مستعد ابتلا به بیماری پریودنتال و همچنین سایر مشکلات سلامت دهان و دندان می کنند.

هنگامی که یک زن باردار است، دچار تغییرات هورمونی می شود که مانع خونرسانی به لثه ها می شوند. علاوه بر این، تغییرات هورمونی ممکن است در توانایی بدن برای پاسخ به تحریک اختلال ایجاد کنند. در این مقاله نگاهی خواهیم داشت به برخی از مراحلی که طی آنها زنان بیشتر در معرض خطر بیماری لثه قرار دارند.

چه زمانی زنان بیشتر در معرض خطر مشکلات دهان و دندان هستند؟

پنج موقعیت در زندگی زنان وجود دارند که در طی آنها، نوسانات هورمونی باعث می شود آنها بیشتر مستعد ابتلا به مشکلات سلامت دهان و دندان شوند- در دوران بلوغ، در برخی از نقاط چرخه قاعدگی ماهانه، هنگام استفاده از قرص های ضد بارداری، در دوران بارداری و در دوران یائسگی.

در دوران بلوغ

افزایش تولید هورمون های زنانه استروژن و پروژسترون که در دوران بلوغ رخ می دهد می تواند جریان خون به لثه ها را افزایش داده و نحوه واکنش بافت لثه به محرک های موجود در پلاک را تغییر دهد و باعث شود بافت لثه قرمز، حساس، متورم، و احتمال خونریزی آن هنگام مسواک زدن و نخ دندان کشیدن بیشتر شود.

در دوران قاعدگی

به دلیل تغییرات هورمونی (بویژه افزایش پروژسترون) که در طول چرخه قاعدگی رخ می دهد، برخی از زنان تغییرات دهانی را تجربه می کنند که می تواند شامل تورم لثه ها به رنگ قرمز روشن، ضایعات لثه، تورم غدد بزاقی، ایجاد آفت یا خونریزی لثه باشد. ژنژیویت قاعدگی معمولاً یک یا دو روز قبل از شروع پریود رخ می دهد و مدت کوتاهی پس از شروع پریود برطرف می شود. دلیل اصلی این امر عدم تعادل هورمونی در آن زمان از ماه است. دندانپزشک شما برای کاهش درد و ناراحتی که معمولاً ایجاد می شود، ممکن است درمان خاصی را توصیه کند.

هنگام مصرف داروهای ضد بارداری خوراکی

داروهای ضد بارداری خوراکی به این شهرت دارند که باعث عدم تعادل هورمونی کمک می کنند. به همین دلیل است که، زنانی که از قرص های ضد بارداری خاصی استفاده می کنند که حاوی پروژسترون هستند و سطح آن هورمون را در بدن افزایش می دهند، به دلیل واکنش اغراق آمیز بدن به سموم تولید شده از پلاک ها، ممکن است التهاب بافت های لثه را تجربه کنند. اگر التهاب لثه ها را تجربه می کنید و قرص ضد بارداری مصرف می کنید، به مطب دندانپزشک خود مراجعه کنید و این موضوع را با دندانپزشک خود در میان بگذارید. برای مقابله با علائم، ممکن است اشکال مناسبی از درمان مانند آنتی بیوتیک به شما داده شوند.

بیماری لثه در زنان

بیماری لثه در زنان

در دوران بارداری

سطح هورمون در دوران بارداری به طور قابل توجهی تغییر می کند. برای زنان کاملاً عادی است که در طول دوران بارداری مشکلات دندانی مانند التهاب لثه را تجربه کنند. افزایش سطح پروژسترون، بویژه، می تواند باعث بیماری لثه در هر زمانی در ماه دوم تا هشتم بارداری شود-  وضعیتی که تحت عنوان ژنژیویت بارداری شناخته می شود. بیشتر زنان به تدریج متوجه قرمز شدن و پف کردن لثه های خود می شوند که گاهی اوقات می توانند دردناک باشند. برای مقابله با این شرایط یا اجتناب از عفونت جدی، ممکن است لازم باشد به فکر پاکسازی تخصصی مکرر توسط دندانپزشک باشید. برای کمک به اجتناب از این مشکلات شایع، می توان یک پاکسازی تخصصی را در سه ماهه دوم انجام داد. اگر باردار هستید به دندانپزشک خود اطلاع دهید.

در دوران یائسگی

هنگامی که یک زن به یائسگی می رسد، تغییرات فیزیکی رخ می دهند که می توانند منجر به بروز مشکلات دهان مانند احساس سوزش در دهان شوند. در نتیجه افزایش سن، مصرف برخی از داروها برای مبارزه با بیماری ها و تغییرات هورمونی ناشی از یائسگی، می توانند باعث بروز تغییرات دهانی متعددی شوند. این تغییرات دهانی می توانند شامل تغییر حس چشایی، احساس سوزش در دهان، حساسیت بیشتر به غذاها و نوشیدنی های سرد و گرم و کاهش جریان بزاق باشد که می تواند منجر به خشکی دهان شود.

خشکی دهان به نوبه خود می تواند منجر به ایجاد پوسیدگی دندان و خطر عفونت را افزایش دهد زیرا جریان بزاق را کاهش می دهد، در نتیجه احتمال بروز بیماری لثه بیشتر می شود، زیرا بزاق برای مرطوب کردن و پاکسازی دهان با خنثی کردن اسیدهای تولید شده توسط پلاک در دسترس نیست. خشکی دهان همچنین می تواند ناشی از بسیاری از داروهای تجویزی و بدون نسخه ای باشد که معمولاً برای افراد مسن تجویز می شوند.

کاهش استروژن که با یائسگی اتفاق می افتد نیز زنان را بیشتر در معرض خطر از دست دادن تراکم استخوان قرار می دهد. از دست دادن استخوان، بویژه در فک، می تواند منجر به از دست رفتن دندان ها شود. عقب رفتن لثه ها می تواند نشانه از دست رفتن استخوان در استخوان فک باشد. تحلیل رفتگی لثه ها همچنین سطح بیشتری از دندان ها را در معرض پوسیدگی بالقوه دندان قرار می دهد.

بیماری لثه در زنان

بیماری لثه در زنان

نکاتی برای پیشگیری از مشکلات دهان و دندان برای زنان در سنین مختلف

از آنجا که بیشتر زنان در معرض خطر بروز مشکلات دندانی قرار دارند، به این معنا نیست که آنها نمی توانند کاری برای حفظ لبخندی درخشان و زیبا انجام دهند. قبل از اینکه عجله کنید و پول خود را برای فرایندهای دندانپزشکی پرهزینه خرج کنید، روتین بهداشتی دهان و دندان خود را مرور کنید.

برخی از اقدامات ساده برای کمک به جلوگیری از بروز عفونت و پیشگیری از بروز مشکلات سلامت دهان مانند بیماری لثه و پوسیدگی دندان عبارتند از:

  • دندان های خود را حداقل دو مرتبه در روز با خمیر دندان حاوی فلوراید مسواک بزنید. حداقل یک مرتبه در روز نخ دندان بکشید و دهان خود را با دهانشویه ضد عفونی کننده بشویید.
  • دو مرتبه در سال برای معاینه و پاکسازی تخصصی دهان به دندانپزشک خود مراجعه کنید.
  • یک رژیم غذایی متعادل داشته باشید.
  • از خوردن تنقلات شیرین یا نشاسته ای خودداری کنید.
  • از دندانپزشک خود بپرسید که آیا فکر می کند باید از دهانشویه ضد میکروب استفاده کنید.
  • اگر خشکی دهان دارید، از دندانپزشک خود در مورد درمان های این شرایط، مانند بزاق مصنوعی، سوال کنید. بیوتن یکی از این محصولات است و بدون نسخه در دسترس است.

اگر مشکلاتی مانند حساسیت را تجربه کردید، با دندانپزشک خود مشورت کنید زیرا ممکن است نشانه ای از یک مشکل اساسی باشد. برخی از مشکلات دندانی وقتی زودتر تشخیص داده شوند، راحت تر درمان می شوند.

چرا زبانم سیاه است؟ این پرسشی است که اگر از خواب بیدار شوید و متوجه تفاوت در رنگ زبان خود شوید، احتمالاً با حالت وحشت زده از خود می پرسید. زبان سیاه یا زبان مودار سیاه یک شرایط موقتی است که به دلایل مختلفی از جمله بهداشت نامناسب دندان ها بوجود می آید. این اصطلاح ممکن است ترسناک به نظر برسد، اما وضعیت معمولاً بی ضرر است و هیچ دلیلی برای نگرانی وجود ندارد. این بیماری علیرغم نام آن، باعث سیاهی زیر زبان نمی شود. با این حال، احتمالاً شاهد رشد بیش از حد پاپیلاها خواهید بود، که به صورت زائده های مویی دیده می شود.

اطلاعات زیر همه چیزهایی که باید در مورد زبان سیاه بدانید، از جمله علل، درمان ها و پیشگیری از بروز آن را پوشش می دهد.

پس چرا زبان شما سیاه می شود؟ زبان دارای برجستگی های کوچکی به نام پاپیلا است، در سطح و طرفین. پاپیلاها سلول هایی هستند که به چشیدن کمک می کنند و معمولاً از بین می روند و امکان رشد را برای سلول های جدید فراهم می کنند. اگر سلول ها به خوبی ریزش نکنند، انباشته می شوند، و باعث می شود پروتئینی به نام کراتین روی سطح به دام بیفتد. انباشته شدن منجر به بزرگ شدن پاپیلاها می شود که به صورت زائده های مویی شکل بلند ظاهر می شوند. این زائده ها ذرات غذا، مخمر و باکتری های بیشتری را به دام می اندازند که منجر به بروز بیماری به نام زبان مودار سیاه می شود.

علل سیاه شدن زبان

زبان مودار سیاه در میان افراد مسن بیشتر شایع است، اما به این معنا نیست که منحصر به پیری است. این شرایط ممکن است در هر سنی رخ دهد. همچنین در بین مردان بیشتر از زنان شایع است، و علت اصلی آن سیگار کشیدن و بهداشت نامناسب دهان و دندان است.

چرا زبانم قهوه ای است؟ عدم رعایت بهداشت دهان و دندان دلیل اصلی تغییر رنگ زبان است. سایر عوامل مؤثر در این بیماری عبارتند از مصرف تنباکو، مصرف بیش از حد نوشیدنی های کافئین دار و نوشیدن الکل بیش از حد. شرایط پزشکی و درمان هایی مانند سرطان، نورالژی سه قلو، ایمنی پایین، پرتودرمانی و برخی داروهای خوراکی و داخل وریدی از دیگر عوامل ایجادکننده هستند. خشکی دهان به دلیل تولید بزاق ناکافی و ننوشیدن آب کافی می تواند باعث ایجاد لکه سیاه شود- کم آبی با این وضعیت مرتبط است.

هنگام مصرف داروهایی مانند پنی سیلین، اریترومایسین، داکسی سایکلین، نئومایسین، لینزولید و تتراسایکلین احتیاط کنید.

سیاه بودن زبان

سیاه بودن زبان

علائم و نشانه های زبان مودار سیاه

اگر با زبان سیاه از خواب بیدار شوید، اینکه بخواهید بدانید و علائم دیگر را مقایسه کنید، یک واکنش طبیعی است. با این حال، توجه به این نکته ضروری است که تغییر رنگ ممکن است در رنگ های مختلفی مانند زرد، قهوه ای یا سفید باشد.

بیدار شدن در حالی که زبان شما در طرفین سیاه است نیز امکان پذیر است، حتی اگر این وضعیت در بیشتر افراد در ناحیه وسط زبان ظاهر شود. این بیماری ممکن است بدون علامت باشد، اما ممکن است متوجه علائم زیر شوید:

  • تفاوت در حس چشایی. غذا می تواند ناگهان طعم متفاوتی داشته باشد.
  • بوی بد دهان.
  • گزگز، غلغلک دادن یا احساس سوزش داخل دهان.
  • حالت تهوع.

توجه: زبان مودار سیاه همیشه خطرناک نیست، اما می تواند نشان دهنده مشکلات سلامتی باشد. بهترین راه حل این است که با مشاهده علائم فوق به دندانپزشک یا پزشک مراجعه کنید.

جلوگیری از بروز این مشکل

زمانی که متوجه شوید چه چیزی باعث سیاه شدن زبان می شود، پیشگیری از آن آسان است. این مشکل عمدتاً شامل حفظ بهترین روش های رعایت بهداشت دهان و دندان و اجتناب از عناصر محرک مانند قهوه، چای، الکل بیش از حد و تنباکو است. شما همچنین می توانید از داروها و غذاهایی که می توانند باعث بروز آن شوند دوری کنید. قبل از شروع هر درمانی در مورد عوارض جانبی داروها با پزشک معالج خود صحبت کنید.

اقدامات دیگری که می تواند احتمال سیاه شدن زبان را کاهش دهند عبارتند از پرهیز از استفاده از دهانشویه حاوی پراکسید هیدروژن، مسواک زدن مناسب و پاک کردن زبان به طور منظم برای جلوگیری از انباشته شدن باکتری ها.

تشخیص

پس، زبان شما سیاه است- این به چه معناست؟ پزشک یا دندانپزشک شما می تواند آزمایش های لازم را انجام دهد تا به شما پاسخ قطعی بدهد. تشخیص با یک معاینه چشمی آغاز می شود. در صورت وجود هر گونه نگرانی، پزشک متخصص آزمایش های اضافی تجویز می کند که ممکن است شامل خراش های قارچی، سواب های کشت باکتریایی یا بیوپسی برای رد کردن احتمال سرطان باشد. گاهی اوقات تشخیص جامع ضروری است، زیرا شرایط دیگر می توانند مانند زبان سیاه ظاهر شوند.

نمونه های این شرایط عبارتند از لکوپلاکیای مودار دهانی ناشی از اپشتین بار، پاپیلاهای رنگدانه دار، و آکانتوز نیگریکانس. به همین دلیل، اگر زبان شما سیاه به نظر می رسد، مشورت با یک متخصص پزشکی ضروری است.

درمان

علت سیاه شدن زبان چیست و آیا زبان سیاه خطرناک است؟ این دو پرسش متداول برای اکثر افراد قبل از مراجعه برای پیگیری درمان هستند. به غیر از انجام اقدامات پیشگیرانه ای که بالا به آنها اشاره شد، مشاوره زودهنگام هنگام مواجهه با تغییر رنگ غیرعادی روی زبان بسیار مهم است. دندانپزشک شما بهترین درمان را در مراحل اولیه تعیین خواهد کرد تا در جلوگیری از بروز عوارض احتمالی و عود آن به شما کمک کند. ممکن است مجبور شوید استفاده از برخی محصولات مانند دهانشویه های حاوی پراکسید هیدروژن را متوقف کنید.

درمان های خانگی که می توانید امتحان کنید عبارتند از روش های بهداشت دندان ها مانند مسواک زدن دندان ها بعد از هر وعده غذایی با استفاده از خمیر دندان حاوی فلوراید، مسواک زدن زبان و شستشوی دهان با آب نمک گرم. همچنین برای جلوگیری از کم می توانید آبی آب مصرفی خود را افزایش دهید و میوه ها و سبزیجات بیشتری را در برنامه غذایی خود بگنجانید تا تمیزی زبان را افزایش دهید.

سیاه بودن زبان

سیاه بودن زبان

نتیجه گیری

آیا زبان سیاه خطرناک است؟ پاسخ منفی است. با این حال، این وضعیت می تواند استرس زا باشد و ممکن است روی عزت نفس شما تأثیر بگذارد. ممکن است نسبت به ظاهر خود حساس تر شوید یا حتی خجالت بکشید. برای تشخیص و درمان به موقع با دندانپزشک تماس بگیرید. به خاطر داشته باشید، مراقبت مناسب از فرمولاسیون دندان ها، برای جلوگیری از بروز مشکلات دهان، از جمله ایجاد لکه های تیره روی زبان، کافی است.

پرسش های متداول درباره زبان سیاه

آیا لکه های سیاه نشان دهنده مشکل شدیدتر هستند؟

همیشه اینطور نیست، اما ممکن است. تغییر رنگ می تواند نشانه سرطان باشد، هرچند، به احتمال زیاد از طریق ضایعاتی که بهبود نمی یابند ظاهر می شود. پزشک معالج شما می تواند آزمایش های لازم را برای تعیین وضعیت یا توصیه بهترین اقدام انجام دهد.

برای خلاص شدن از شر لکه ها چه کار باید کرد؟

نخستین راه حل مسواک زدن صحیح و پاک کردن زبان با خراش دادن روی آن است. همچنین می توانید درمان های خانگی را امتحان کنید که شامل اصلاح سبک زندگی می شود- ترک برخی عادات و ترک برخی غذاها. دندانپزشک تمام گزینه ها را با شما در میان خواهد گذاشت. در موارد نادر و نامطلوب، ممکن است مجبور شوید تحت جراحی با لیزر قرار بگیرید.

آیا ممکن است زبان سیاه به دلیل دهانشویه مصرفی ایجاد شود؟

برخی از انواع دهانشویه، بویژه آنهایی که حاوی پراکسید هیدروژن هستند، با ظهور لکه های سیاه همراه بوده اند. بهترین راه برای تعیین اینکه آیا علت دهانشویه است، توجه به تغییراتی است که هنگام استفاده از محصولات دهانی جدید تجربه می کنید. در چنین شرایطی، تعویض دهانشویه می تواند مشکل را بازگرداند.

دندانپزشک شما برای تسریع روند بهبودی بعد از کشیدن دندان، فهرست طولانی از دستورالعمل ها را به شما خواهد داد، و یکی از این دستورالعمل ها این است که از استفاده از نی خودداری کنید. بنابراین، اگر شما به نوشیدنی نوشابه علاقه مند هستید، احتمالاً از خود می پرسید: بعد از کشیدن دندان چه زمانی می توانم از نی استفاده کنم؟

در حالی که تقریباً همه دندانپزشکان توصیه می کنند قبل از استفاده از نی، حداقل 24 ساعت صبر کنید، اکثر آنها حتی بیشتر از آن را نیز توصیه می کنند. در واقع، اکثر آنها توصیه می کنند چند روز صبر کنید.

برای یادگیری مطالب بیشتر در رابطه با پرهیز از استفاده از نی ها بعد از کشیدن دندان، به خواندن این مطلب ادامه دهید، از جمله:

  • چرا بعد از کشیدن دندان باید از استفاده از نی اجتناب کرد؟
  • دقیقاً چه زمانی دوباره می توان از نی برای نوشیدن استفاده کرد؟
  • چقدر باید نگران خشکی حفره دندان بود؟

چرا بعد از کشیدن دندان نباید از نی استفاده کرد؟

بلافاصله بعد از کشیدن دندان، یک لخته خون تشکیل می شود. وقتی بعد از کشیدن دندان از نی استفاده می کنید، خطر سست و کنده شدن لخته خون از محل کشیدن دندان وجود دارد. علت این است که مکیدن با نی باعث ایجاد نیروی مکش می شود که می تواند باعث کنده شدن لخته خون شود. این می تواند دردناک باشد و منجر به بروز خشکی حفره دندان و عفونت شود.

لخته خون چیزی است که به بهبود زخم کمک می کند. خونریزی بعد از کشیدن دندان را متوقف می کند، حفره ای که قبل از کشیدن دندان، دندان درون آن قرار داشته است را می پوشاند و از استخوان و اعصابی که پس از کشیدن دندان در معرض محیط دهان قرار می گیرند محافظت می کند.

اگر فکر می کنید که لخته خون شما سست شده است، بهتر است با دندانپزشک خود تماس بگیرید. سپس آنها می توانند به شما توصیه کنند که آیا نیاز است برای ارزیابی به مطب مراجعه کنید یا خیر.

استفاده از نی بعد از کشیدن دندان

استفاده از نی بعد از کشیدن دندان

وقتی لخته خون تشکیل شد، آیا می توان از نی استفاده کرد؟

هنگامی که یک لخته خون روی محل دندان کشیده داخل دهان شما تشکیل شد، این نشانه خوبی است که شما بعد از کشیدن دندان خود در مسیر بهبودی قرار دارید، اما باید آن را دست نخورده نگه دارید. بهترین راه برای کسب اطمینان از آن، دنبال کردن دستورالعمل های دندانپزشک خود بعد از جراحی و مراقبت مناسب از محل است.

به این معنا که قبل از سپری شدن زمان توصیه شده توسط دندانپزشک، باید از چیزهایی مانند نوشیدن با نی اجتناب کنید- حتی اگر لخته خون قبلاً تشکیل شده باشد.

چند روز بعد از کشیدن دندان می توان از نی استفاده کرد؟

معمولاً توصیه می شود حداقل 24 ساعت صبر کنید، قبل از آنکه تصمیم بگیرید یک نوشیدنی را بدون نی بنوشید؛ با این حال، سلول های مسئول بهبود بعد از روز دوم یا سوم شروع به کار می کنند. در واقع، شما نمی خواهید کاری انجام دهید که باعث ایجاد عمل مکش شود، مانند تف کردن یا کشیدن سیگار. با اجتناب از حرکت مکش، می توانید از خشکی حفره دندان پیشگیری کنید و از بروز درد زیاد اجتناب کنید.

علاوه بر این، سن و سوابق پزشکی شما روی روند بهبودی تأثیر می گذارند، بنابراین دندانپزشک شما ممکن است دستورالعمل های متفاوتی داشته باشد.

استفاده از نی بعد از کشیدن دندان

استفاده از نی بعد از کشیدن دندان

چه زمانی می توان دیگر نگران خشکی حفره دندان نبود؟

خشکی حفره دندان شایع ترین عارضه ای است که بیماران بعد از کشیدن دندان تجربه می کنند: به این معنا که استخوان به دلیل عدم وجود لخته خون در معرض دید و محیط دهان قرار گرفته است و می تواند بسیار دردناک باشد. خبر خوب این است که اگر از فعالیت های خاصی اجتناب کنید، می توانید از خشکی حفره دندان جلوگیری کنید. اینها شامل سیگار کشیدن، شستشوی شدید، نوشیدن نوشیدنی های گرم و استفاده از نی است.

هنگامی که دهان شما به طور کامل بهبود یافت، می توانید دیگر نگران خشکی ترسناک حفره دندان نباشید.

نتیجه گیری

تا به اینجا متوجه شده اید که حداقل طی 24 ساعت نخست بعد از جراحی دندان نباید با نی چیزی بنوشید، اما حتی بهتر است چند روز صبر کنید.

بعد از جراحی دهان، دنبال کردن دستورالعمل هایی که دندانپزشک به شما می دهد بسیار مهم است تا بتوانید از بهبودی ایمن و سریع اطمینان حاصل کنید. دندانپزشک به شما دستور خواهد داد که از نوشیدن با نی و همچنین سایر فعالیت هایی که شامل حرکت مکنده هستند، مانند کشیدن سیگار یا شستشوی شدید، اجتناب کنید.

نخستین گام برای بهبودی مناسب، تشکیل لخته خون روی محل کشیدن دندان است. هر کاری که به مدت یک یا چند هفته آینده انجام می دهید، روی حفظ آن لخته متمرکز هستند، تا از جای خود جدا نشود. این مهم است، زیرا لخته از استخوان و اعصاب شما پس از جراحی دهان محافظت می کند.

اگر مطمئن نیستید که چه توصیه ای در مورد شما اعمال می شود، یا در صورت داشتن هر گونه پرسشی در مورد بهبودی بعد از کشیدن دندان خود، می توانید به صورت تلفنی از دندانپزشک خود کمک بخواهید. به این ترتیب دندانپزشک می تواند به شما کمک کند تا به پرسش های خود در مورد بهبود بعد از کشیدن دندان دست یابید، بخصوص اگر به کمک سریع نیاز داشته باشید.

بنابراین، به طور خلاصه:

  • حداقل به مدت 24 ساعت برای استفاده از نی (ترجیحاً بیشتر) صبر کنید.
  • از مایعات بسیار گرم یا سرد دوری کنید.
  • سیگار نکشید یا دهان خود را به شدت آبکشی نکنید.
  • در طول دوره بهبود، از نوشیدن الکل اجتناب کنید.
  • اگر فکر می کنید لخته خون خود را از بین برده اید، با دندانپزشک خود تماس بگیرید.
  • دستورالعمل های دندانپزشک خود برای بعد از کشیدن دندان را دنبال کنید.

و پس از آن، شما باید به سرعت در مسیر بهبودی قرار داشته باشید!

لثه های شما برای سلامت دهان و دندان های شما بسیار مهم هستند. لثه ها از بافت صورتی سفت تشکیل شده اند که استخوان فک شما را می پوشاند. این بافت ضخیم، فیبری و پر از عروق خونی است.

اگر لثه های شما متورم شوند، ممکن است برجسته شوند یا بیرون بزنند. تورم لثه ها معمولاً از جایی آغاز می شود که لثه به دندان می رسد. با این حال، لثه های شما ممکن است آنقدر متورم شوند که شروع به پنهان کردن قسمت هایی از دندان های شما کنند. لثه های متورم به جای رنگ صورتی معمولی، قرمز رنگ به نظر می رسند.

تورم لثه ها اغلب به دلیل ژنژیویت، همراه با عوامل دیگری مانند کمبود مواد مغذی، تغییرات هورمونی یا عفونت ایجاد می شود. لثه های متورم اغلب تحریک شده، حساس یا دردناک هستند. همچنین ممکن است متوجه شوید که هنگام مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن لثه هایتان راحت تر دچار خونریزی می شوند.

علت تورم لثه ها چیست؟

گرچه تورم لثه ها اغلب به دلیل ژنژیویت رخ می دهد، اما بسیاری از عوامل دیگر از جمله بارداری، سوء تغذیه یا انواع خاصی از عفونت ها می توانند در این امر نقش داشته باشند.

ژنژیویت

ژنژیویت شایع ترین علت لثه های متورم است، نوعی بیماری لثه که باعث تحریک و تورم لثه های شما می شود.

بسیاری از افراد نمی دانند که به ژنژیویت مبتلا هستند زیرا علائم می توانند بسیار خفیف باشند. با این حال، اگر ژنژیویت درمان نشود، در نهایت می تواند منجر به بروز یک بیماری بسیار جدی تر به نام پریودنتیت، و احتمالاً، از دست دادن دندان شود.

ژنژیویت اغلب نتیجه عدم رعایت بهداشت دهان و دندان است، که امکان ایجاد پلاک روی خط لثه و دندان ها را فراهم می کند. پلاک لایه ای متشکل از باکتری ها و ذرات غذایی است که به مرور زمان روی دندان ها رسوب می کنند. اگر پلاک بیشتر از چند روز روی دندان باقی بماند، به تارتار تبدیل می شود.

تارتار پلاک سخت شده ای است که نمی توان تنها با نخ دندان و مسواک زدن آن را پاک کرد. این زمانی است که باید به یک متخصص دندانپزشک مراجعه کنید، زیرا تجمع تارتار می تواند منجر به بروز ژنژیویت شود.

بارداری

تورم لثه ها در طول دوران بارداری نیز ممکن است رخ دهد. هجوم هورمون هایی که بدن شما در دوران بارداری تولید می کند، ممکن است جریان خون به لثه ها را افزایش دهد. این افزایش در جریان خون می تواند باعث شود لثه های شما راحت تر تحریک شوند، و منجر به بروز تورم شود.

این تغییرات هورمونی همچنین می توانند توانایی بدن شما برای مبارزه با باکتری هایی که معمولاً باعث ایجاد عفونت لثه می شوند، را مختل کند. این می تواند احتمال ابتلا به ژنژیویت را افزایش دهد.

سوء تغذیه

کمبود ویتامین ها، بویژه ویتامین های B و C می تواند باعث تورم لثه شود.

به عنوان مثال، ویتامین C نقش مهمی در حفظ و ترمیم دندان ها و لثه ها ایفا می کند. اگر سطح ویتامین C شما خیلی کاهش یابد، ممکن است به اسکوربوت مبتلا شوید. اسکوربوت می تواند باعث کم خونی و بیماری لثه شود.

در کشورهای توسعه یافته، سوء تغذیه چندان شایع نیست. وقتی وجود دارد، بیشتر اوقات در افراد مسن تر مشاهده می شود.

عفونت

احتمالاً، عفونت های ناشی از قارچ ها و ویروس ها می توانند باعث تورم لثه ها شوند. اگر تبخال دارید، می تواند منجر به بروز بیماری به نام ژنژیووستوماتیت هرپتی حاد acute herpetic gingivostomatitis شود که باعث تورم لثه ها می شود.

برفک، که نتیجه رشد بیش از حد مخمر طبیعی داخل دهان است، همچنین می تواند باعث تورم لثه شود. پوسیدگی درمان نشده دندان می تواند منجر به بروز آبسه دندان شود، که تورم موضعی لثه است که به درمان توسط دندانپزشک نیاز دارد.

علت تورم لثه و درمان آن

علت تورم لثه و درمان آن

گزینه های درمانی برای لثه های متورم کدامند؟

درمان پزشکی

اگر لثه های شما بیش از 2 هفته متورم هستند، باید با دندانپزشک صحبت کنید. دندانپزشک در مورد زمان شروع علائم و دفعات بروز آنها پرسش هایی می پرسد.

ممکن است برای بررسی از دست دادن استخوان، به گرفتن عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس کامل از دهان نیاز باشد. آنها همچنین می خواهند بدانند باردار هستید یا تغییرات اخیر در رژیم غذایی خود داشته اید. آنها ممکن است آزمایش خون را برای بررسی عفونت تجویز کنند.

بسته به علت تورم لثه ها، دندانپزشک ممکن است دهانشویه ها را تجویز کند که به پیشگیری از ژنژیویت و کاهش پلاک کمک می کند. آنها همچنین ممکن است توصیه کنند که از یک برند خاص خمیر دندان استفاده کنید. در برخی موارد، ممکن است آنتی بیوتیک لازم باشد.

اگر دچار التهاب لثه شدید هستید، ممکن است به جراحی نیاز داشته باشید. این معمولاً فقط برای افرادی توصیه می شود که در مراحل بعدی بیماری لثه، از جمله پریودنتیت متوسط ​​یا پیشرفته هستند.

یکی از گزینه های درمانی متداول، جرم گیری و تسطیح سطح ریشه است. این فرایندی است که در آن دندانپزشک لثه های بیمار، پلاک های دندانی و جرم یا تارتار دندان را از روی ریشه های دندان ها می تراشد تا لثه های باقی مانده بهبود یابند.

درمان خانگی

با لثه های متورم با احتیاط برخورد کنید. برخی از نکات برای مراقبت در منزل عبارتند از:

  • لثه های خود را با آرام مسواک زدن و نخ دندان کشیدن آرام کنید تا آنها را تحریک نکنید.
  • دهان خود را با محلول آب نمک بشویید تا آن را از شر باکتری ها خلاص کنید.
  • آب زیاد بنوشید. آب به تحریک تولید بزاق کمک می کند که باکتری های عامل بیماری داخل دهان را ضعیف می کند.
  • از مواد محرک، از جمله دهانشویه های قوی، الکل و تنباکو دوری کنید.
  • برای کاهش درد لثه، یک کمپرس گرم روی صورت خود قرار دهید. کمپرس سرد می تواند به کاهش تورم کمک کند.
علت تورم لثه و درمان آن

علت تورم لثه و درمان آن

چگونه می توان از تورم لثه ها جلوگیری کرد؟

برخی از اقدامات پیشگیرانه وجود دارند که می توانید برای جلوگیری از تورم لثه ها انجام دهید، از جمله مراقبت از دهان و دندان ها و خوردن غذاهای سالم.

بهداشت دهان

به طور منظم مسواک بزنید و نخ دندان بکشید، بخصوص بعد از وعده های غذایی. هر 6 ماه یک مرتبه برای تمیز کردن دندان های خود به دندانپزشک مراجعه کنید و مطمئن شوید که در مورد علائم دیگری که ممکن است تجربه کنید صحبت می کنید. به عنوان مثال، اگر شما خشکی دهان دارید، مشکلی که اغلب در نتیجه برخی بیماری ها یا داروها ایجاد می شود، می تواند خطر تشکیل پلاک و جرم را در شما افزایش دهد.

همچنین می توانید در مورد دهانشویه ها و خمیر دندان هایی که ممکن است به سلامت لثه های شما کمک کنند، با دندانپزشک صحبت کنید.

از بین بردن استرس

برخی تحقیقات نشان می دهند که استرس مزمن می تواند با افزایش خطر ابتلا به بیماری لثه مرتبط باشد. نه تنها این، بلکه استرس ممکن است شدت مشکلات لثه را نیز افزایش دهد و اثربخشی درمان ها را کاهش دهد.

تحت کنترل نگه داشتن سطح استرس ممکن است به پیشگیری از تورم لثه ها و بهبود سلامت دهان و دندان ها کمک کند. تمرینات یوگا، مدیتیشن یا تنفس عمیق چند راهکار ساده و اثربخش برای کاهش استرس هستند.

خمیر دندان های مختلف

انواع خاصی از خمیردندان ها حاوی موادی هستند که می توانند با کاهش حساسیت دندان، تسکین التهاب لثه، کاهش تشکیل جرم یا جلوگیری از فرسایش مینای دندان، به بهبود سلامت دهان کمک کنند.

انجمن دندانپزشکی آمریکا توصیه می کند خمیر دندانی را انتخاب کنید که حاوی فلوراید و فاقد قند یا مواد طعم دهنده دیگری باشد که می توانند با پوسیدگی دندان ارتباط داشته باشند.

برای کمک به حفظ سلامت لثه های خود، حتماً دندان های خود را دو مرتبه در روز با استفاده از خمیر دندان مسواک بزنید و به طور منظم نخ دندان بکشید.

دندانپزشکان و متخصصان ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی و درمانی دندانپزشکی، ممکن است نخستن افرادی باشند که متوجه اثرات فیزیکی و دهانی بی اشتهایی و پرخوری عصبی می شوند و آنها را ارزیابی می کنند و بیماران را برای شناسایی زود هنگام مشکلات ارجاع، و درمان ایده آل را ارائه می کنند.

مشکلات دندانی می توانند خیلی زود و حتی ظرف مدت شش ماه پس از رفتارهای غذایی غیر عادی ثابت، مانند محدودیت کالری و پاکسازی ظاهر شوند.

اگر عوارض دهانی ناشناخته باقی بمانند، می توانند منجر به بروز مشکلات جدی تر و آسیب بالقوه جبران ناپذیر به حفره دهان شوند.

وقتی پزشکان دهان، صورت و ظاهر کلی بیمار را معاینه می کنند، می تواند یک پیشگیری ثانویه از اختلال خوردن باشد. مشکلات دهانی همراه با بی اشتهایی و پرخوری عصبی شامل الگوهای فرسایش در دندان ها هستند که تحت عنوان اثرات “داخل دهانی” و “خارج دهانی” شناخته می شوند.

عوارض جانبی متداول اختلالات خوردن برای سلامت دندان ها

“اثرات داخل دهانی” شامل فرسایش دندان ها، آسیب به غشاء های مخاطی دهان و حلق، خشکی دهان، حفره های دندانی، بیماری پریودنتال و ضایعات بافت نرم هستند. از دست دادن مینای روی دندان ها یا ظاهر بریده روی سطح دندان ها، و همچنین از بین رفتن کانتور آنها، همگی در افراد مبتلا به بی اشتهایی عصبی و پرخوری عصبی شایع هستند.

با فرسایش نیز حساسیت دندان ها به دماهای گرم و سرد بوجود می آید. استفراغ عمدی نیز می تواند باعث آسیب به کام (سقف دهان) و حلق در حفره دهان شود. در پرخوری عصبی، علائم گزارش شده عبارتند از: فرسایش دندان ها، حساسیت دندان ها، خشکی دهان، حفره های دندانی، بیماری پریودنتال، بزرگ شدن غدد و بهداشت ضعیف و نامناسب دهان.

بی اشتهایی و پرخوری عصبی هر دو تظاهرات فیزیکی مشترکی از نظر خشکی دهان و پوست، آریتمی و ناخن های ترک خورده یا خشک دارند. مشکلات پزشکی در خون، قلب و عروق، سیستم عصبی مرکزی، غدد درون ریز، مشکلات گوارشی، اسکلتی- عضلانی، کلیوی و عملکرد کبد نیز می توانند ظاهر شوند.

دیگر نگرانی های خارج دهانی شامل لانوگو یا رشد موهای ریز بدن، ریزش موهای سر، تغییرات وزن، رشد یا لیپوم در اندام ها، و فرسایش یا التهاب ناخن ها در صورت انجام استفراغ به صورت عمدی هستند.

به نظر می رسد در تحقیقات گذشته، در زمینه بهداشت دهان و دندان در میان افراد مبتلا به اختلالات خوردن، این اتفاق نظر وجود داشته باشد که فرسایش مینای دندان شایع ترین و چشمگیرترین نمود ظاهری استفراغ مزمن باشد. این به طور معمول به دندانپزشکان اجازه می دهد تا یک تشخیص افتراقی برای تشخیص اختلال خوردن از علل دیگر انجام دهند.

تاثیر اختلالات غذا خوردن بر سلامت دهان و دندان

تاثیر اختلالات غذا خوردن بر سلامت دهان و دندان

اثرات بهداشت دهان و دندان روی اختلالات خوردن

با بی اشتهایی عصبی، به طور معمول کمبود تغذیه وجود دارد، و این می تواند باعث شود لثه ها و بافت های داخل دهان راحت تر خونریزی کنند. یک فرد ممکن است افزایش بزاق، خشکی دهان و تورم داخل دهان را نیز تجربه کند.

مواد مغذی که سلامت دهان را تقویت می کنند شامل غذاهای حاوی کلسیم، آهن و ویتامین B هستند که بسیاری از افراد مبتلا به بی اشتهایی عصبی فاقد آنها هستند. اگر فردی این مواد مغذی مناسب را دریافت نکند، می تواند دچار پوسیدگی دندان و بیماری لثه شود. سوء تغذیه می تواند منجر به بروز زخم های داخل دهان، ایجاد بوی بد دهان و آفت ها شود.

استفراغ مکرر می تواند منجر به جریان یافتن مداوم اسید معده قوی روی دندان ها شود. مینای دندان ممکن است فرسوده شود و رنگ، شکل و طول دندان ها تغییر کند. اغلب دندان ها شکننده، شفاف و ضعیف می شوند. مسواک زدن یا شستشوی بیش از حد دندان در رابطه با رفتارهای پاکسازی می تواند باعث افزایش پوسیدگی دندان شود.

آرتریت فاسد کننده در فک نیز یک عارضه دندانی است که با اختلالات خوردن مشاهده می شود. این جایی است که فک پایین به جمجمه لولا می شود، و زمانی که آرتریت آغاز می شود، می تواند باعث ایجاد درد، سردردهای مزمن و مشکل در جویدن و همچنین مشکل در باز و بسته کردن دهان شود.

رفتارهای پاکسازی می توانند منجر به قرمزی، ایجاد خراش و بریدگی داخل دهان، و همچنین بریدگی یا کبودی روی بند انگشتان شوند. غدد بزاقی نیز با رفتارهای پاکسازی بزرگ می شوند و تا 50 درصد در بیماران مبتلا به اختلالات خوردن رخ می دهد.

به نظر می رسد که بهداشت ضعیف دهان در افراد مبتلا به بی اشتهایی شایع تر از افراد مبتلا به پرخوری عصبی است، زیرا پلاک بیشتری ایجاد می شود و ژنژیویت (التهاب لثه) ممکن است شایع تر باشد. تحقیقات نشان داده اند که خشکی دهان و کمبودهای تغذیه ای ممکن است باعث اریتم عمومی لثه شوند.

تاثیر اختلالات غذا خوردن بر سلامت دهان و دندان

تاثیر اختلالات غذا خوردن بر سلامت دهان و دندان

بهبود امکان پذیر است

درمان برای جلوگیری از زوال بیشتر دندان و حمایت از بهبود کلی اختلال خوردن شما امکان پذیر است. به افراد توصیه می شود برای جلوگیری از تخریب بیشتر ساختار دندان، یک روتین بهداشتی ثابت را رعایت کنند و پیگیری های مکرر دندانپزشکی را جدی بگیرند.

افرادی که در دوران نقاهت هستند ممکن است بیشتر از هر شش ماه به مراقبت های منظم تخصصی دندانپزشکی نیاز داشته باشند. دندانپزشکان می توانند اعمال موضعی فلوراید در مطب را برای جلوگیری از فرسایش بیشتر و کاهش حساسیت ارائه دهند.

افراد می توانند به صورت روزانه از ژل فلوراید سدیم برای ارتقاء معدنی سازی مجدد مینای دندان استفاده کنند، و بیماران مبتلا به خشکی شدید دهان می توانند از مزایای بزاق مصنوعی بهره مند شوند. افراد همچنین می توانند بلافاصله پس از استفراغ، دهان خود را با آب شستشو دهند و سپس برای خنثی‌کردن اسیدها و محافظت از دندان ها، یک دهانشویه فلوراید سدیم استفاده کنند، تا در مراحل اولیه بهبودی که ممکن است ترک کامل رفتارها ممکن نباشد، آسیب های دندانی را کاهش دهند.

اگر درمان های ترمیمی یا پروتز نیاز باشد، لازم است فرد رفتارهای اختلال خوردن را متوقف کرده باشد و قبل از درمان دندانپزشکی از نظر روانی ثبات داشته باشد. ضرورت دارد که افراد قبل از استفاده از هر گونه درمان دندانپزشکی با دندانپزشک خود مشورت کنند.

در نتیجه، تشخیص زود هنگام و مداخله کلیدی است و دندانپزشکان در یک روند بهبودی نقش اساسی دارند، زیرا آنها اغلب نخستین متخصصان سلامت هستند که علائم و نشانه های اختلال خوردن را شناسایی می کنند. با مراقبت و درمان مناسب دندان ها می توان به سلامت دهان و دندان ها در بهبودی از بی اشتهایی و پرخوری عصبی دست یافت. صادق بودن با دندانپزشک خود بخش مهمی از برنامه درمانی شما برای رسیدگی به تمام علائم مربوط به اختلال خوردن است.

اگر در یک یا هر دو سمت فک خود درد دارید، ممکن است به بیماری به نام اختلال مفصل فکی گیجگاهی یا temporomandibular joint disorder  (TMD) مبتلا باشید. (شما ممکن است بشنوید که این شرایط تحت عنوان TMJ نیز نامیده می شود). فک شما ممکن است درد داشته باشد، عضلات صورت شما ممکن است احساس اسپاسم یا گرفتگی داشته باشند، و ممکن است احساس کنید فک شما صدای کلیک می دهد یا گیر می کند. این علائم ممکن است خوردن و صحبت کردن را دردناک یا غیرممکن کنند.

انواع مختلف درمان ها برای TMJ وجود دارند. ممکن است از دارو یا ماساژ بهره مند شوید و برخی از افراد برای برطرف شدن این مشکل حتی جراحی نیز انجام می دهند. فیزیوتراپی برای اختلال مفصل فکی گیجگاهی گزینه دیگری برای کمک به کاهش درد فک است. بنابراین چه انتظاری می توانید از فیزیوتراپی برای اختلال مفصل فکی گیجگاهی داشته باشید، و در صورت ابتلای شما به اختلال مفصل فکی گیجگاهی یک فیزیوتراپیست چگونه می تواند به شما کمک کند؟

اختلال مفصل فکی گیجگاهی چیست؟

اختلالات مفصل فکی گیجگاهی که به عنوان TMD شناخته می شود، وضعیتی است که می تواند در استفاده از فک شما مشکل قابل توجهی ایجاد کند. مشخصه ویژه این وضعیت درد در فک شما است که توانایی شما برای باز و بسته کردن راحت دهان را محدود می کند. همچنین ممکن است صدای کلیک یا در رفتگی هنگام خمیازه کشیدن یا صحبت کردن، یا “گرفتگی” هنگام جویدن غذا را تجربه کنید.

علائم و نشانه های TMD معمولاً به تدریج و بدون آسیب یا اتفاق خاصی ظاهر می شوند. ممکن است بعد از خوردن غذاهای سفت، متوجه شروع درد شوید. این درد معمولاً ماهیت متناوب دارد، و معمولاً پس از استفاده از فک برای خوردن غذاهای سفت یا باز کردن دهان، مثلاً هنگام خمیازه کشیدن، ظاهر می شود.

آناتومی مفصل فکی گیجگاهی

مفصل فکی گیجگاهی شما از اتصال فک پایین شما به حفره فک پایین استخوان تمپورال جمجمه تشکیل می شود. یک قطعه کوچک از جنس غضروف، به نام دیسک مفصلی وجود دارد که بین دو استخوان قرار دارد. هنگامی که دهان خود را باز و بسته می کنید، در حالی که استخوان فک شما می چرخد، دیسک می لغزد و به جلو و عقب می رود و حرکت کردن را ممکن می سازد.

ماهیچه های مختلفی در نزدیکی مفصل فکی گیجگاهی شما به یکدیگر متصل می شوند. این ماهیچه ها به باز و بسته شدن فک کمک می کنند و به شما اجازه می دهند صحبت کنید، غذا بخورید و قورت دهید. (فک شما بیشترین کاربرد را در بدن شما دارد.) چندین رباط کوچک، استخوان ها را به یکدیگر متصل می کنند و ثبات مفصل را افزایش می دهند.

فیزیوتراپی مفصل فکی گیجگاهی

فیزیوتراپی مفصل فکی گیجگاهی

چه مشکلی می تواند به وجود بیاید؟

چه چیزی باعث بروز مشکلات TMJ شما می شود؟ چگونه ممکن است مشکلاتی برای این مفصل پیش بیاید؟ علل زیادی برای TMD وجود دارند. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • جابجایی دیسک مفصلی در مفصل
  • اسپاسم عضلانی
  • وضعیت رو به جلوی سر
  • استرس
  • فشردن دندان ها (معروف به دندان قروچه یا براکسیسم)

هر زمان که مفصل بیش از حد تحت فشار باشد، می تواند باعث بروز درد و اختلال در حرکت مفصل شود. این ممکن است منجر به التهاب مفصل یا عضلات و رباط های اطراف مفصل فکی گیجگاهی شود.

روش های تشخیص اختلالات مفصل فکی گیجگاهی

در صورتی که درد مفاصل در فک خود را تجربه می کنید، باید به دندانپزشک یا پزشک معالج خود مراجعه کنید. آنها می توانند علت درد شما را مشخص نمایند و می توانند وضعیت شما را به درستی تشخیص دهند. تشخیص اختلالات مفصل فکی گیجگاهی عمدتاً با معاینات بالینی انجام می شود.

پزشک شما ممکن است مفصل فک و ماهیچه های اطراف آن را، در حالی که دهان خود را برای احساس حساسیت یا صدای کلیک باز و بسته می کنید، لمس کند.

پزشک شما همچنین دامنه حرکت فک شما را بررسی خواهد کرد و در پی هر گونه انحراف در حرکت خواهد بود. گاهی اوقات فک شما ممکن است از یک سمت به خوبی باز شود و از سمت دیگر به خوبی باز نشود، و باعث شود با باز کردن دهان، فک شما به یک سمت حرکت کند.

گاهی اوقات برای بررسی اینکه آیا مفصل فکی گیجگاهی شما دچار تغییرات آرتروز است یا خیر، تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس گرفته می شوند، و برای بررسی موقعیت دیسک مفصلی در فک شما ممکن است MRI گرفته شود.

اگر پزشک شما TMD را رد کند، ممکن است دلایل دیگری برای درد فک شما وجود داشته باشد. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • پوسیدگی یا حفره های دندانی
  • نورالژی صورت
  • آرتریت گردن

پس از تشخیص اختلال مفصل فکی گیجگاهی (TMD)، می توانید درمان را شروع کنید. کار با فیزیوتراپیست ممکن است یکی از گزینه های درمان برای شما باشد.

ارزیابی فیزیوتراپی

اولین ملاقات شما با فیزیوتراپیست برای TMD شما، یک ارزیابی اولیه خواهد بود. زمان می برد تا فیزیوتراپ شما بتواند در مورد وضعیت شما بحث کند. او از شما پرسش هایی در مورد چگونگی شروع درد فک و فعالیت هایی که علائم شما را بهتر یا بدتر می کنند، خواهد پرسید. او همچنین در مورد عادات غذایی و فعالیت های دیگری که ممکن است فک شما را تحریک کنند صحبت خواهد کرد.

درمانگر شما همچنین در مورد درمان های قبلی که ممکن است برای درد TMD خود انجام داده اید از شما سؤالاتی بپرسد. بررسی کامل و دقیق سوابق پزشکی شما نیز ممکن است انجام شود.

در طول ارزیابی فیزیوتراپی، ممکن است چندین آزمایش برای اندازه گیری پایه وضعیت TMD شما انجام شود. اجزاء ارزیابی PT برای TMD ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • ارزیابی وضعیت بدن
  • اندازه گیری دامنه حرکتی گردن
  • اندازه گیری دامنه حرکتی فک در جهات مختلف
  • لمس ساختارهای اطراف فک
  • اندازه گیری قدرت فک و عضلات وضعیتی

هنگامی که ارزیابی شما کامل شد، فیزیوتراپ با شما در مورد یافته ها بحث خواهد کرد و یک طرح مراقبتی برای شروع درمان TMD شما ایجاد خواهد کرد. حتماً در مورد وضعیت خود و آنچه باید از درمان انتظار داشته باشید سؤال بپرسید. فیزوتراپ شما همچنین با شما همکاری خواهد کرد تا برای دوره درمانی خود اهدافی ایجاد کنید.

درمان های فیزیوتراپی

فیزیوتراپیست شما ممکن است از درمان های مختلفی برای درمان اختلال TMD شما استفاده کند. این درمان ها برای کاهش التهاب و درد، بهبود وضعیت بدن، بهبود تحرک فک و کمک به بازیابی عملکرد طبیعی فک طراحی شده اند. درمان ها ممکن است شامل بسیاری از روش های بالقوه برای توانبخشی مفصل شما باشند.

اعمال گرما یا یخ

ممکن است از گرما برای شل کردن عضلات و کاهش درد و اسپاسم عضلانی، روی فک شما استفاده شود. گاهی اوقات از یخ برای TMD به منظور کاهش التهاب و درد اطراف فک استفاده می شود.

فیزیوتراپی مفصل فکی گیجگاهی

فیزیوتراپی مفصل فکی گیجگاهی

اولتراسوند

اولتراسوند درمانی است که در فیزیوتراپی برای ایجاد گرمای عمیق در بافت ها و بهبود تحرک سلولی استفاده می شود. گاهی اوقات در درمان درد TMD استفاده می شود. یک مطالعه در مجله علم فیزیوتراپی نشان داد که افزودن اولتراسوند به تمرینات خانگی، در مقایسه با تمرینات به تنهایی، بیشتر باعث تسکین درد و بهبود تحرک می شود.

در اولتراسوند باید احتیاط کرد؛ بسیاری از مطالعات در مورد استفاده از آن در فیزیوتراپی دریافتند که اغلب اندکی بهبود عملکرد را ارائه می دهد.

ماساژ دادن

فیزیوتراپیست شما ممکن است از تکنیک های مختلف ماساژ برای درمان درد فک شما استفاده کند. ماساژ ممکن است روی عضلات فک، عضلات صورت و عضلات گردن و شانه اعمال شود. هدف از ماساژ، شل کردن عضلات و بهبود گردش خون در آن مناطق است که امکان ایجاد یک حرکت طبیعی در مفصل فکی گیجگاهی شما را فراهم می کند.

حرکات مفصل فکی گیجگاهی

درمانگر شما ممکن است از به حرکت درآوردن فک شما برای کمک به بهبود تحرک مفصل استفاده کند. به حرکت درآوردن می تواند حرکت طبیعی مفصل را احیاء کند و ممکن است به جابجایی دیسک مفصلی در مفصل فک شما کمک کند. به حرکت درآوردنی که درمانگر شما انجام می دهد ممکن است کمی ناراحت کننده باشد؛ تعدادی از آنها شامل قرار دادن شست یا انگشت فیزیوتراپیست داخل دهان شما در امتداد دندان های شما، برای حرکت دادن فک شما هستند. (نگران نباشید، برای این کار از دستکش استفاده می شود.)

دستورالعمل وضعیتی

نشستن یا ایستادن با سر رو به جلو و وضعیت شانه گرد ممکن است کشش و فشار زیادی را بر مفصل فک شما وارد کند. اگر فیزیوتراپیست شما ارزیابی کند که وضعیت بدن شما به اختلال عملکرد فک شما کمک می کند، او ممکن است دستورالعمل هایی به شما بدهد تا وضعیت بدنی شما بهبود پیدا کند. ممکن است از تمریناتی مانند فرایند اصلاح بیش از حد اسلوچ slouch-overcorrect استفاده شود.

همچنین ممکن است تمرینات تقویتی کتف برای بهبود آگاهی عمومی شما تجویز شوند.

فیزیوتراپی مفصل فکی گیجگاهی

فیزیوتراپی مفصل فکی گیجگاهی

تمرینات

ورزش برای فک شما یکی از مهم ترین اجزاء طرح درمان TMD شما است. فیزیوتراپ شما احتمالاً تمریناتی را برای بهبود باز و بسته شدن فک شما تجویز خواهد کرد. او ممکن است از شما بخواهد که از یک آینه استفاده کنید تا بتوانید نحوه حرکت دهان و فک خود را مشاهده کنید و بتوانید اطمینان حاصل کنید که هنگام تمرین کردن در یک راستا قرار دارند. هدف تمریناتTMD ، بازگرداندن حرکت طبیعی و بدون درد فک است.

در صورت داشتن هر گونه پرسش در مورد برنامه توانبخشی خود برایTMD ، از درمانگر خود سؤال بپرسید. او احتمالاً خوشحال خواهد شد که به شما کمک کند تا طرح درمان خود را درک کنید و تغییرات لازم را ایجاد کنید تا بتوانید بیشترین بهره را از فیزیوتراپی خود ببرید.

از چه چیزهایی باید اجتناب کرد؟

اگر TMD دارید، موارد خاصی وجود دارند که باید به عنوان بخشی از طرح درمان خود از آنها اجتناب کنید. این چیزها- که اغلب تحت عنوان فعالیت های پارافانکشنال شناخته می شوند- کارهایی هستند که ممکن است انجام دهید و برای عملکرد ضروری نیستند، اما فشار زیادی به مفصل فکی گیجگاهی شما وارد می کنند. فعالیت های پارافانکشنالی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • جویدن آدامس
  • گاز زدن خودکار یا مداد
  • تکیه دادن چانه خود به دست خود
  • خوردن غذاهای سفت

اجتناب از این موارد می تواند به کاهش فشار و استرس از روی مفصل فک و ماهیچه های شما کمک کند و امکان بهبود همه چیز را فراهم کند.

جدول زمانی برای بهبود

بیشتر موارد درد مفصل فکی گیجگاهی طی شش تا هشت هفته بهبود می یابند. کار کردن با فیزیوتراپیست و انجام تمرینات منظم می تواند به بهبودی شما کمک کند. برخی از موارد ممکن است بیشتر طول بکشند و در برخی از افراد، پس از درمان همچنان علائم وجود دارند.

در این صورت، باید برای مراقبت های بعدی به پزشک مراجعه کنید. برخی از بیماران از درمان های دیگری مانند استفاده از محافظ دهان هنگام خواب یا جراحی برای اختلال مفصل فکی گیجگاهی خود بهره می برند.

سخن پایانی

اگر در فک خود درد دارید، ممکن است اختلال مفصل فکی گیجگاهی یا TMD داشته باشید. اگر درد فک ناشی از TMD دارید، فیزیوتراپی می تواند یک روش کمکی برای مراقبت باشد. فیزیوتراپیست شما می تواند به تعیین علت درد شما کمک کند و می تواند نحوه حرکت فک شما را بهبود بخشد. به این ترتیب، می توانید به سرعت و بدون هیچ خطری به فعالیت های عادی خود بازگردید.

قبل از مسواک زدن نخ دندان بکشیم یا بعد از آن؟ همه ما می دانیم که مسواک زدن با مسواک، به تنهایی برای حفظ سلامت دهان و دندان ها کافی نیست. بنابراین، ترتیب مناسب برای روتین بهداشتی دهان و دندان چیست؟

نخ دندان کشیدن معمولاً بخشی کمتر مطلوب از روتین دندانپزشکی هر کسی است؛ و اگر همه ما با خودمان صادق باشیم، احتمالاً به طور مرتب نخ دندان نمی کشیم زیرا “وقت نداریم” یا “به لثه هایمان آسیب می رساند” یا “فراموش کرده ایم نخ دندان بخریم”. در نهایت، ما آنطور که باید از نخ دندان استفاده نمی کنیم، احتمالاً تنها به این دلیل است که نمی خواهیم.

اما، نخ دندان یکی از مهم ترین بخش های هر روتین بهداشتی دهان و دندان است.

بدون استفاده از نخ دندان، دهان ما مستعد ابتلا به بیماری های لثه و پوسیدگی دندان است. در این مقاله به این موضوع می پردازیم که نخ دندان کشیدن چگونه باید انجام شود و چرا باید این کار را انجام دهید، چگونه با محصولات مختلف به درستی نخ دندان بکشید و به این پرسش پاسخ خواهیم داد که آیا قبل یا بعد از مسواک زدن باید نخ دندان بکشید؟

نخ دندان کشیدن چیست؟

نخ دندان کشیدن فرآیندی است که در آن ذرات غذا از فضاهای بین دندان ها خارج می شود. انجمن دندانپزشکی آمریکا ADA استفاده از نخ دندان را قبل یا بعد از مسواک زدن دو مرتبه در روز توصیه می کند. چرا لازم است نخ دندان کشیدن را در روتین بهداشتی دهان خود بگنجانید؟ خب، با زدودن بقایای مواد غذایی و پلاک انباشته شده از فضاهای بین دندان ها، می توانید سلامت دهان و دندان های خود را طولانی تر کنید و احتمال ابتلا به ژنژیوت (التهاب لثه) را کاهش دهید.

نحوه نخ دندان کشیدن

برای حفظ سلامت دندان ها، درست نخ دندان کشیدن ضروری است، و نخ دندان سنتی تنها گزینه نیست. ابتدا باید محصول مناسب را برای استفاده انتخاب کنید و آن را در دسترس نگه دارید. سپس مهم است که یک برنامه روتین ایجاد کنید تا فرصت نخ دندان کشیدن را از دست ندهید. عدم تمیز کردن صحیح فضای بین دندانی می تواند منجر به بروز پوسیدگی دندان ها و بیماری لثه شود.

از آنجا که عادات بخش مهمی از بهداشت دهان و دندان ها هستند، باید هر چه زودتر یک برنامه روتین به کودکان آموزش داده شود. کودک قبل از رسیدن به سنین 10 تا 12 سالگی، برای نخ دندان کشیدن به کمک نیاز دارد. علت این است که آنها مهارت دستی برای تمیز کردن صحیح این نواحی را ندارند.

همانطور که قبلاً اشاره کردیم، نخستین گام برای ایجاد یک روتین که برای شما عملی باشد، انتخاب روش مناسب برای نخ دندان کشیدن است. بنابراین در این مقاله قصد داریم مراحل لازم برای نخ دندان کشیدن با استفاده از انواع مختلف ابزارهای موجود را بررسی کنیم.

اما ابتدا به این پرسش میلیون دلاری پاسخ خواهیم داد: آیا قرار است قبل یا بعد از مسواک زدن از نخ دندان استفاده کنید؟ خب، پاسخ ساده این است که هیچ پاسخ ساده ای وجود ندارد.

بهتر است قبل از مسواک زدن نخ دندان بکشیم یا برعکس؟

دندانپزشکان در مورد زمان تمیز کردن بین دندان ها به دو دسته تقسیم می شوند. مسئله مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن نیست، بلکه بیشتر در مورد توالی وقایع است. همه موافق هستند که نخ دندان کشیدن باید حداقل یک مرتبه در روز انجام شود، البته اگر دو مرتبه در روز همراه با مسواک زدن انجام شود، برای حفظ سلامت دهان و دندان ها و جلوگیری از بیماری لثه بهتر است.

با این حال، اینکه آیا باید قبل یا بعد از مسواک زدن دندان ها انجام شود، هنوز موضوع بحث است. برای مشاهده مزایا و معایب مسواک زدن قبل یا بعد از نخ دندان کشیدن، به جدول زیر نگاهی بیندازید:

توالی مزایا معایب
 

نخ دندان کشیدن قبل از مسواک زدن

باقی مانده های ذرات غذا را برای زدوده شدن آماده می کند. اجازه می دهد تا فلوراید موجود در خمیر دندان به فضاهای بین دندانی برسد بیرون کشیدن پلاک بیشتر از بین دندان ها ممکن است برای برخی ناخوشایند باشد
 

نخ دندان کشیدن بعد از مسواک زدن

باقی مانده های ذرات غذا پس از مسواک زدن اولیه را خارج می کند؛ پلاک زیادی را از فضای بین دندانی بیرون نمی کشد. پس از آن، برای شستن مواد سست شده، به شستشوی دهان نیاز است، که از مزایای فلوراید موجود در خمیر دندان شما می کاهد.

قبل از مسواک زدن نخ دندان بکشید

بحث روی “نخ دندان کشیدن قبل از مسواک زدن، یا بعد از آن” این است که یک مسواک به تنهایی نمی تواند بقایای ذرات غذا و پلاک های دندانی را از بین ببرد تا فلوراید موجود در خمیر دندان به نواحی بین دندانی برسد و لثه ها را به درستی تمیز کند. علاوه بر این، ذرات مواد غذایی گیر کرده بین دندان ها سست خواهند شد و سپس با کمک مسواک می توان آنها را زدود.

به همین دلیل، برخی از دندانپزشکان موافق هستند که استفاده از نخ دندان بهترین راه برای جلوگیری از چسبیدن پلاک به ناحیه بین دندانی است زیرا مسواک زدن برای زدودن آن کافی نیست. این نظریه بعلاوه توسط مطالعه انجام شده توسط مجله پریودنتولوژی تأیید شده است، که دریافته است که اگر بعد از نخ دندان کشیدن مسواک بزنید، می توانید از شر ذرات اضافی مواد غذایی آزاد شده توسط نخ دندان خلاص شوید و بیشتر از اثرات مفید فلوراید موجود در خمیر دندان بهره مند شوید.

نخ دندان کشیدن قبل یا بعد از مسواک زدن؟

نخ دندان کشیدن قبل یا بعد از مسواک زدن؟

بعد از مسواک زدن نخ دندان بکشید

از سوی دیگر، دندانپزشکان دیگر می گویند که برای کمک به سالم نگهداشتن دهان تا حد امکان، مسواک زدن دندان ها بهترین راه است. ابتدا مسواک زدن، پلاک های اضافی که برخی افراد بیرون کشیدن آنها هنگام نخ دندان کشیدن را ناخوشایند می دانند، از بین می برد. افرادی که بعد از مسواک زدن بین دندان های خود را تمیز می کنند، ممکن است بخواهند بعد از آن دهان خود را آبکشی کنند تا هر گونه ذرات یا پلاک هایی که از بین دندان ها سست شده اند را از دهان خارج کنند. با این حال، اگر از خمیر دندان حاوی فلوراید استفاده می کنید، توصیه می شود بلافاصله پس از مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، دهان را نشویید، زیرا این کار باعث می شود فلوراید اثر کمتری داشته باشد.

ابزارهای پاکسازی بین دندان ها

تا اینجا دیدیم که به گفته دندانپزشکان، ممارست مهم تر از این است که آیا قبل از نخ دندان کشیدن مسواک می زنید یا بعد از آن. ایجاد یک روتین خوب به معنای یافتن ابزار مناسب است، و برای بسیاری از افراد بهترین راه برای تمیز کردن بین دندان ها ممکن است استفاده از نخ دندان سنتی نباشد. انواع مختلفی از ابزارهای جدید وجود دارند که می توانید از آنها استفاده کنید که مزایای استفاده از نخ دندان و موارد دیگر را به شما می دهند، از جمله:

  • نخ دندان رشته ای
  • واتر فلاسر
  • ایر فلاسر (فلاسر بادی)
  • مسواک های بین دندانی

نخ دندان سنتی

اگر با این نوع نخ دندان ها مشکلی ندارید، نیاز نیست به دنبال گزینه های دیگر باشید. نخ دندان همچنان محبوب ترین ابزار برای نخ دندان کشیدن است زیرا امتحان شده و مناسب است. شما گزینه های زیادی برای انتخاب دارید، از جمله موم زده، موم نزده، تک یا چند رشته ای، طعم دار یا بدون طعم. نخ دندان هایی خوب هستند که به راحتی و بدون پاره شدن بین دندان ها بلغزند.

در اینجا اصول اولیه برای یک روتین صحیح وجود دارند:

  • هنگام استفاده از نخ دندان، 12 تا 18 اینچ از آن را ببرید.
  • هنگام استفاده از نخ سعی کنید آن را به زور بین دندان ها قرار ندهید یا آن را با فشار وارد لثه های خود نکنید. این می تواند باعث آسیب شود که ممکن است منجر به عفونت شود.
  • رشته را در امتداد کناره های هر دندان 8 تا 10 بار به بالا و پایین بکشید تا هر گونه باقیمانده از بین دندان ها خارج شود.
  • بین هر دندان از بخش جدیدی از رشته استفاده کنید تا از وارد شدن ذرات باقی مانده از بخش قبلی به ناحیه بین دندانی بعدی جلوگیری کنید.

واتر فلاسر

واتر فلاسرها و ایر فلاسرها جدیدترین فناوری نخ دندان کشیدن هستند. آنها عملاً یکسان هستند: هر دو از یک جت آب تحت فشار برای دفع پلاک از کنار دندان ها و لثه ها استفاده می کنند. تفاوت اصلی آنها این است که ایر فلاسرها نسبت به واتر فلاسرها آب بسیار کمتری مصرف می کنند. به طور کلی، این روش نسبت به نخ دندان کشیدن معمولی ملایم تر است، و بسیاری از واتر فلاسرها و ایر فلاسرها حتی دارای فشار قابل تنظیم برای تمیز کردن راحت تر هستند.

حالا این ابزارها چگونه استفاده می شوند؟

  • مخزن را با آب گرم (یا مایع توصیه شده دیگر) پر کنید.
  • یک نوک انتخاب کنید و آن را در دسته قرار دهید.
  • با کمترین تنظیم فشار شروع کنید، و تا حدی دهان خود را در اطراف نوک آن ببندید که از پاشیده شدن آب به صورت خود جلوگیری کنید.
  • نوک خط لثه خود را هدف قرار دهید و آب را در امتداد خط لثه خود اسپری کنید و روی فاصله بین دندان ها تمرکز کنید.
  • همین که پیش می روید اجازه دهید آب از دهانتان خارج شود.

توجه داشته باشید که اگر از یکی از این موارد استفاده می کنید، بهتر است قبل از مسواک زدن از نخ دندان استفاده کنید. علت این است که آب فلاسر باعث از بین رفتن مواد مفید خمیر دندان شما خواهد شد.

مسواک های بین دندانی

مسواک های بین دندانی به نوعی مانند بطری پاک کن هستند، اما برای دندان های شما هستند. آنها یک قطعه سیم نازک و انعطاف پذیر با فرچه هایی هستند که می توانند به طور مؤثری نواحی بین دندان های شما را تمیز کند. گزینه ها و اندازه های زیادی برای انتخاب وجود دارند.

بسته به نحوه روی هم قرار گرفتن دندان هایتان، ممکن است لازم باشد چند مارک و اندازه مختلف را امتحان کنید تا گزینه ای که دوست دارید را پیدا کنید.

روش استفاده از این نوع مسواک ها به این صورت است:

  • مسواک با اندازه مناسب را انتخاب کنید.
  • آن را به آرامی بین دندان های خود فرو ببرید، از اعمال زور برای انجام این کار اجتناب کنید.
  • مسواک را چند مرتبه به جلو و عقب حرکت دهید تا ذرات باقی مانده و پلاک ها زدوده شوند.
  • در صورت نیاز اندازه را تغییر دهید، و زمانی که رشته ها تحلیل رفتند مسواک را تعویض کنید.
نخ دندان کشیدن قبل یا بعد از مسواک زدن؟

نخ دندان کشیدن قبل یا بعد از مسواک زدن؟

نتیجه گیری

بنابراین، آیا باید قبل از مسواک زدن از نخ دندان استفاده کرد یا بعد از آن؟ خب، دیدیم که جواب سیاه و سفید نیست. برخی افراد متوجه می شوند که مسواک زدن قبل از نخ دندان کشیدن خوشایندتر است، زیرا دندان های خود را از قبل کمی تمیز می کنند و هنگام نخ دندان کشیدن مواد زیادی را از جای خود خارج نمی کنند. دیگران می گویند این روش به این معنا است که شما مجبور هستید پس از مسواک زدن، موادی که نخ دندان بیرون می آورد را بشویید. مشکل این است که اثربخشی فلوراید موجود در خمیر دندان را کاهش می دهد، بنابراین می گویند بهتر است قبل از مسواک زدن از نخ دندان استفاده کنید.

خود دندانپزشکان در مورد اینکه بهتر است قبل از مسواک زدن نخ دندان بکشید یا بعد از آن، اختلاف نظر دارند. با این حال، اتفاق نظر عمومی در بین دندانپزشکان این است که حداقل یک بار در روز باید از نخ دندان استفاده کنید. برای حفظ سلامت مطلوب دهان و پیشگیری از بروز مشکلات لثه، پلاک های تشکیل شده باید حداقل یک مرتبه در روز از روی دندان ها و بین آنها خارج شوند. مسواک زدن به تنهایی برای سالم نگه داشتن دهان و عاری نگهداشتن آن از پوسیدگی کافی نیست.

بنابراین، بهترین روش برای شما این است که کدام یک به شما کمک می کند تا یک روتین ثابت را حفظ کنید. اکثر افراد بلافاصله قبل یا بعد از مسواک زدن از نخ دندان استفاده می کنند زیرا از قبل به فکر بهداشت دهان هستند. اما برخی معتقدند که بهتر است صبح و قبل از خواب مسواک بزنند، و بعد از خوردن ناهار از نخ دندان استفاده کنند.

پرسش های متداول در مورد ترتیب نخ دندان کشیدن و مسواک زدن

چه زمانی و هر چند وقت یکبار باید از نخ دندان استفاده کرد؟

دندانپزشکان توافق دارند که همه افراد حداقل یک مرتبه در روز از نخ دندان استفاده کنند. با این حال، آنها به دو گروه تقسیم می شوند که آیا بهتر است قبل از مسواک زدن از نخ دندان استفاده کرد یا بعد از آن. هر دو فوایدی دارند، اما مهم ترین نکته این است که حداقل یک مرتبه در روز انجام شود. دندانپزشکان بعلاوه موافق هستند که هر چه دفعات بیشتری بین دندان های خود را تمیز کنید، بهتر است.

چگونه به درستی از نخ دندان استفاده می کنید؟

هنگام استفاده از نخ دندان سنتی رشته ای، از تکه های 12 تا 18 اینچی استفاده کنید. آن را به زور بین دندان ها وارد نکنید یا آن را به لثه های خود فرو نبرید. رشته را در امتداد کناره های هر دندان به سمت بالا و پایین بکشید تا هر گونه باقی مانده ای را خارج کند. کار خود را با شستشو با دهانشویه پایان دهید.

قبل از مسواک زدن و نخ دندان کشیدن بهتر است از دهانشویه استفاده کنید یا بعد از آن؟

ADA از شما می خواهد که دستورالعمل های روی دهانشویه خود یا ترجیحات شخصی خود را دنبال کنید. از سوی دیگر، NHS انگلستان می گوید که بعد از مسواک زدن نباید از دهانشویه استفاده کرد زیرا باعث شسته شدن فلوراید غلیظ خمیر دندان شما می شود. حتی برخی از ابزارها مانند ایر فلاسرها وجود دارند که در واقع از مایعی دهانشویه- مانند برای تمیز کردن بین دندان ها استفاده می کنند.